ஒரு நகரம் அழிக்கப்படுவதை நாம் பார்க்கும்போது, அங்கே இடிந்து விழுவது வெறும் கட்டிடங்கள்தானா? அந்த வீடுகளுக்குள் வாழ்ந்த மனிதர்களின் நினைவுகள், உறவுகள், அடையாளங்கள், பல தலைமுறைகளாகத் தொடர்ந்த வாழ்க்கை முறை ஆகியவையும் சேர்ந்து அழிவதில்லையா?
வளர்ச்சி என்ற பெயரில் மனித சமூகம் முன்னோக்கி நகரும்போது, அந்தப் பயணத்தில் பின்னால் விடப்படும் மனிதர்களின் கதைகளைப் பேசும் திரைப்படம்தான் ஜியா ஜாங்-கே இயக்கிய 2006 ஆம் ஆண்டு சீனத் திரைப்படமான ‘ஸ்டில் லைஃப்’ Still Life.
சீனாவின் யாங்சே ஆற்றில் கட்டப்பட்டு வந்த த்ரீ கோர்ஜஸ் அணைக்கட்டுத் திட்டத்தின் பின்னணியில் உருவாகியுள்ள இத்திரைப்படம், ஃபெங்ஜி என்ற பழமையான நகரத்தின் மாற்றத்தைத் தனது களமாகக் கொண்டுள்ளது.
அணைக்கட்டுத் திட்டத்தால் நீரில் மூழ்கவிருக்கும் நகரம் இடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இந்தப் பின்னணியை ஒரு சாதாரண செய்தி அறிக்கையைப் போல அணுகாமல், அங்கே வாழ்ந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கையோடு இணைத்துப் பதிவு செய்கிறார் இயக்குனர்.
நகரத்தின் அழிவும் மனிதர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அனுபவங்களும் ஒன்றையொன்று பிரதிபலிக்கும் வகையில் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இதனால் ஒரு குறிப்பிட்ட நகரத்தின் வரலாற்று மாற்றம், ஒட்டுமொத்த மனித வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையைப் பற்றிய விரிவான பார்வையாக மாறுகிறது.
ஜியா ஜாங்-கேயின் கதை சொல்லும் முறையில் அவசரமின்மை முக்கியமான அம்சம். வழக்கமான திரைப்படங்களைப் போல அடுத்தடுத்த சம்பவங்களால் பார்வையாளர்களைத் தொடர்ந்து பரபரப்பில் வைத்திருக்க அவர் முயற்சிப்பதில்லை.
மாறாக, மனிதர்களின் அன்றாடச் செயல்பாடுகள், அவர்களுடைய அமைதி, காத்திருப்பு, தனிமை, சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பின் மாற்றங்கள் ஆகியவற்றுக்கு போதிய இடமளிக்கிறார். திரைக்கதையின் இரண்டு இணையான மனிதத் தேடல்கள், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகளையும் ஒரு சமூகத்தின் பெரும் மாற்றத்தையும் ஒரே திரைப்பட மொழிக்குள் கொண்டுவருகின்றன.
இந்த அமைப்பின் சிறப்பு, தனிமனிதர்களின் வாழ்க்கையைப் பெரிய சமூகப் பின்னணியிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்காமல் இருப்பதுதான்.
நடிகர் ஹான் சான்மிங் தனது இயல்பான நடிப்பால் படத்தின் யதார்த்தத் தன்மையை வலுப்படுத்துகிறார்.
அவரது முகபாவனைகள், உடல்மொழி, அமைதியான வெளிப்பாடுகள் ஆகியவற்றில் மிகையான நடிப்பின் சாயல் இல்லை.
ஜாவ் தாவோவும் தனது கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நடிப்பின் மூலம் உணர்ச்சிகளை நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறார். இவர்களுடன் இடம்பெறும் மற்ற நடிகர்களின் பங்களிப்பும் படத்தின் இயல்பான சூழலுக்கு வலுசேர்க்கிறது.
கதாபாத்திரங்கள் திரைப்படத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட நாடக மனிதர்களாகத் தோன்றாமல், அந்த நகரத்தின் வாழ்க்கையோடு இயல்பாகக் கலந்த மனிதர்களாக உணரப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஒளிப்பதிவாளர் யூ லிக்-வை முழுத் திரைப்படத்தையும் உயர் தெளிவுத்திறன் கொண்ட கேமராவில் படமாக்கியுள்ளார். இந்தத் தொழில்நுட்பத் தேர்வு படத்தின் காட்சியமைப்பில் முக்கியமான பங்கு வகிக்கிறது.
நகரத்தின் இடிபாடுகள், கட்டிடங்களின் சிதைவுகள், ஆற்றின் பரந்த நிலப்பரப்பு, இயற்கையின் அழகு ஆகியவை மிகத் தெளிவாகப் பதிவாகியுள்ளன. குறிப்பாக, நீண்ட நேரம் மெதுவாக நகரும் கேமரா, மனிதர்களையும் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பையும் ஒரே காட்சிக்குள் இணைக்கிறது.
இதனால் பார்வையாளர் ஒரு சம்பவத்தை மட்டும் கவனிப்பதில்லை; அந்தச் சம்பவம் நிகழும் உலகத்தையும் அதன் மாற்றங்களையும் உள்வாங்குகிறார்.
கேமராவின் நீண்ட நகர்வுகள் படத்தின் தனித்துவமான காட்சிமொழியாக அமைகின்றன. ஆண்களின் உடலமைப்புகள், மனித நடமாட்டங்கள், இடிந்து கிடக்கும் கட்டிடங்கள், பரந்த இடிபாடுகள் ஆகியவற்றை அவசரமின்றிப் பதிவு செய்யும் காட்சிகள், ஒரு நகரத்தின் அழிவை நேரடியாக உணரச் செய்கின்றன.
இந்த அணுகுமுறையில் இத்தாலிய இயக்குநர் மைக்கேலாஞ்சலோ ஆன்டோனியோனியின் திரைப்பட மொழியோடு நெருக்கமான ஒற்றுமை காணப்படுகிறது.
குறிப்பாக, மனிதர்களின் இருப்பையும் நகர்ப்புற வெறுமையையும் நீண்ட காட்சிகளின் வழியாக வெளிப்படுத்தும் முறை, அவரது கலைத்தாக்கத்தை நினைவூட்டுகிறது, ஜியா ஜாங்-கே தனது காலத்திற்கும் நிலப்பரப்பிற்கும் உரிய தனித்துவமான பார்வையை உருவாக்குகிறார்.
படத்தொகுப்பாளர் காங் ஜிங்லெய், திரைப்படத்தின் நிதானமான ஓட்டத்தைச் சிதைக்காமல் காட்சிகளை ஒன்றோடொன்று இணைத்துள்ளார்.
நீண்ட காட்சிகளுக்கும் அமைதியான இடைவெளிகளுக்கும் அவர் அளித்துள்ள முக்கியத்துவம், பார்வையாளரைத் திரைப்படத்தின் உலகத்திற்குள் மெதுவாக அழைத்துச் செல்கிறது.
இங்கு அமைதி என்பது வெறுமனே உரையாடல் இல்லாத நேரமல்ல; கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையையும் சுற்றுப்புறத்தின் வெறுமையையும் உணர்த்தும் திரைப்பட மொழியின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது.
லிம் கியோங் அமைத்துள்ள பின்னணி இசை பெரும்பாலும் மின்னணு இசையையும் சீன நாட்டுப்புற இசையின் கூறுகளையும் இணைக்கிறது.
திரைப்படத்தில் இடம்பெறும் பாடல்களும் தனித்துவமான கலாசாரப் பின்னணியை உருவாக்குகின்றன. இணையத்தில் பிரபலமடைந்த ‘மூஷ் லவ் ரைஸ்’, ‘குட் பீப்பிள் என்ஜாய் பீஸ்ஃபுல் லைவ்ஸ்’, ‘ஷாங்காய் பீச்’, ‘டூ பட்டர்ஃபிளைஸ்’ உள்ளிட்ட பாடல்கள் வெவ்வேறு இடங்களில் ஒலிக்கின்றன.
இவை திரைப்படத்தின் காலச்சூழலையும் அன்றாட வாழ்க்கையின் இசை அனுபவத்தையும் இயல்பாக இணைக்கின்றன.
கலை இயக்கத்திலும் காட்சியமைப்பிலும் நகரத்தின் உண்மையான நிலப்பரப்பே முதன்மையான இடத்தைப் பெறுகிறது. ஃபெங்ஜியின் இடிக்கப்பட்ட கட்டிடங்கள், பழைய குடியிருப்புகள், சிதைந்த பகுதிகள் ஆகியவை படத்தின் காட்சிப் பின்னணியாக மட்டுமின்றி, அதன் கலை வெளிப்பாட்டின் முக்கிய அங்கமாகவும் செயல்படுகின்றன.
நவீனமயமாக்கலின் விளைவாக உருவாகும் புதிய உலகத்திற்கும் மறைந்து கொண்டிருக்கும் பழைய வாழ்க்கைக்கும் இடையிலான வேறுபாடு, ஒவ்வொரு காட்சியிலும் உணரக்கூடியதாக இருக்கிறது.
திரைப்படத்தின் காட்சிமொழியில் யதார்த்தத்துடன் சில வினோதமான கற்பனைக் கூறுகளும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. வானில் தோன்றும் அடையாளம் தெரியாத பறக்கும் பொருளும், ராக்கெட்டைப் போல மேலெழும் நவீனக் கட்டிடமும் திரைப்படத்தின் யதார்த்தமான காட்சியமைப்புக்குள் எதிர்பாராத கற்பனைத் தன்மையை உருவாக்குகின்றன.
அதேபோல், ‘சிகரெட்’, ‘மதுபானம்’, ‘தேநீர்’, ‘இனிப்பு’ ஆகிய நான்கு ஒற்றைச் சொல் தலைப்புகள் திரைப்படத்தில் இடம்பெறுகின்றன.
சீனச் சமூகத்தில் அன்றாட வாழ்க்கையின் அடிப்படைத் தேவைகளைக் குறிக்கும் பாரம்பரியச் சொற்றொடருக்குப் பதிலாக, நுகர்வுக் கலாசாரத்தின் விருப்பங்களையும் பழக்கங்களையும் முன்னிறுத்தும் வகையில் இந்தத் தேர்வு அமைந்துள்ளது.
இதன் மூலம் திரைப்படத்தின் கலைமொழிக்குள் ஒரு நுட்பமான சமூகக் குறிப்பும் இணைகிறது.
இத்திரைப்படத்தின் உருவாக்கப் பின்னணியும் கவனிக்கத்தக்கது. 2005 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் படப்பிடிப்பு தொடங்கி, பெரும்பாலான காட்சிகள் ஃபெங்ஜியிலேயே படமாக்கப்பட்டன.
வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பழமையான இடங்களும் சர்ச்சைக்குரிய அணைக்கட்டுத் திட்டமும் ஒரே நிலப்பரப்பில் இணைந்திருந்த சூழலில், உண்மையான இடங்களிலேயே படமாக்கியிருப்பது திரைப்படத்தின் நம்பகத்தன்மையை அதிகரிக்கிறது.
சீனத் திரைப்படத் தணிக்கை அமைப்பின் ஒப்புதலுடன், அரசு சார்ந்த ஷாங்காய் திரைப்பட நிறுவனமும் இணைந்து தயாரித்த இந்தப் படைப்பு, அந்நாட்டின் சமூக மாற்றங்களைப் பதிவு செய்யும் ஒரு முக்கியமான சினிமா முயற்சியாக அமைந்தது.
வெனிஸ் திரைப்பட விழாவில் 2006 ஆம் ஆண்டு திரையிடப்பட்ட ‘ஸ்டில் லைஃப்’, சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தங்கச் சிங்கம் விருதைப் பெற்றது.
ஆசியத் திரைப்பட விருதுகளில் சிறந்த இயக்குநருக்கான விருதையும் வென்றது. சிறந்த ஒளிப்பதிவுக்கான அங்கீகாரத்தையும் பெற்றதுடன், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் சிறந்த வெளிநாட்டு மொழித் திரைப்படத்திற்கான விருதையும் வென்றது.
உலகத் திரைப்பட விமர்சன வட்டாரங்களிலும் குறிப்பிடத்தக்க வரவேற்பைப் பெற்ற இத்திரைப்படம், ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 91 சதவீத ஆதரவையும், மெட்டாகிரிட்டிக்கில் 100க்கு 81 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றுள்ளது.
டொராண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவின் திரைப்பட வல்லுநர்கள் நடத்திய கணிப்பில், கடந்த பத்தாண்டுகளின் சிறந்த திரைப்படங்களில் மூன்றாவது இடத்தையும் பிடித்தது.
‘ஸ்டில் லைஃப்’ திரைப்படத்தின் உண்மையான தனித்துவம், ஒரு பெரிய சமூக மாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுவதற்காக மனிதர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பயன்படுத்துவதில் மட்டும் இல்லை; அந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கையையும் அவர்கள் வாழும் நிலப்பரப்பையும் பிரிக்க முடியாத ஒன்றாகக் காட்சிப்படுத்துவதில்தான் இருக்கிறது.
அதன் நிதானமான கதை சொல்லல், இயல்பான நடிப்பு, நுணுக்கமான ஒளிப்பதிவு, யதார்த்தத்தையும் கற்பனையையும் இணைக்கும் காட்சிமொழி ஆகியவை இணைந்து தனித்துவமான திரை அனுபவத்தை உருவாக்குகின்றன.
வேகமான பொழுதுபோக்கை எதிர்பார்ப்பவர்களைவிட, காட்சிகளின் வழியாக மனித வாழ்க்கையையும் சமூக மாற்றங்களையும் ஆழமாக உணர விரும்பும் பார்வையாளர்களுக்கு இது முக்கியமான திரைப்படம்.
ஒரு நகரம் மாறும்போது மனித வாழ்க்கையில் எஞ்சுவது என்ன, காலம் கடந்த பிறகும் எவை நினைவுகளாகத் தொடர்கின்றன என்ற கேள்விகளை மனதில் விதைத்துவிட்டு நகரும் இந்தப் படைப்பு, உலகத் திரைப்பட வரலாற்றில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஓர் அரிய கலைப்படைப்பாகத் திகழ்கிறது.
================================
படத்தின் கதை:-
சீனாவின் ஃபெங்ஜி நகரம், யாங்சே ஆற்றின் கரையில் அமைந்துள்ள ஒரு பழமையான குடியிருப்புப் பகுதியாகும். அங்கு மிகப்பெரிய த்ரீ கோர்ஜஸ் அணைக்கட்டுத் திட்டத்தின் கட்டுமானப் பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.
அணைக்கட்டில் நீர் தேங்கத் தொடங்கியதும், ஆற்றின் கரையோரத்தில் அமைந்துள்ள பல நகரங்களும் கிராமங்களும் படிப்படியாக நீரில் மூழ்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
அந்தத் திட்டத்தால் பாதிக்கப்படும் பகுதிகளில் ஃபெங்ஜியும் ஒன்று. எனவே, அந்நகரத்தின் பழைய குடியிருப்புகள் இடிக்கப்பட்டு வருகின்றன.
வீடுகளையும் கட்டிடங்களையும் இழக்கும் மக்கள் வேறு இடங்களுக்குச் செல்லத் தயாராகின்றனர். நகரத்தின் ஒரு பகுதி ஏற்கெனவே அழிக்கப்பட்டுவிட்டது; எஞ்சிய பகுதிகளும் இடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன.
இத்தகைய அழிவுக்கு மத்தியில், நீண்ட காலமாகப் பிரிந்துபோன தங்கள் வாழ்க்கைத் துணைகளைத் தேடி இரண்டு வெவ்வேறு மனிதர்கள் அந்த நகரத்திற்கு வருகின்றனர்.
ஷான்சி மாகாணத்தைச் சேர்ந்த நிலக்கரிச் சுரங்கத் தொழிலாளியான ஹான் சான்மிங் (ஹான் சான்மிங்), தனது மனைவியையும் மகளையும் தேடி ஃபெங்ஜிக்கு வருகிறார்.
பதினாறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அவர் சீதனம் கொடுத்து மணந்துகொண்ட மனைவி அவரை விட்டுப் பிரிந்து, அவர்களுடைய மகளை அழைத்துக்கொண்டு சென்றுவிட்டார்.
அதன் பிறகு அவர்களுடன் அவருக்குத் தொடர்பு இல்லை. இத்தனை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தனது மனைவியை மீண்டும் கண்டுபிடித்து அவளையும் மகளையும் சந்திக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அவர் ஃபெங்ஜிக்கு வருகிறார்.
நகரத்திற்கு வந்ததும், முன்பு தனது மனைவி வசித்த பழைய வீட்டின் முகவரியைச் சொல்லி, அங்கு அழைத்துச் செல்லுமாறு கேட்கிறார். ஆனால் அவர் தேடிவந்த அந்தப் பகுதி ஏற்கெனவே அணைக்கட்டுத் திட்டத்தின் காரணமாக நீரில் மூழ்கிவிட்டது.
ஒருகாலத்தில் தனது குடும்பம் வாழ்ந்த இடத்தையே இப்போது கண்டுபிடிக்க முடியாத நிலை அவருக்கு ஏற்படுகிறது. பழைய வீடு இருந்த இடமும், அந்த வீட்டைச் சுற்றியிருந்த குடியிருப்புகளும் நீருக்குள் மறைந்துவிட்டதால், மனைவியைப் பற்றிய தகவல்களைப் பெறுவதற்காக நகராட்சி அலுவலகத்திற்குச் செல்கிறார்.
அங்கு முயற்சி செய்தும் அவருக்குத் தேவையான தகவல்கள் கிடைக்கவில்லை. அதிகாரப்பூர்வமாக எந்த உதவியும் கிடைக்காததால், மனைவியின் குடும்பத்தினரைத் தேடிச் செல்ல முடிவு செய்கிறார்.
அதன்படி, அவரது மனைவியின் சகோதரருக்குச் சொந்தமான, பழுதடைந்த நிலையில் இருக்கும் ஒரு படகைச் சென்றடைகிறார்.
அங்கு மனைவியின் சகோதரரைச் சந்தித்து, தனது மனைவியும் மகளும் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்று விசாரிக்கிறார். அவர்கள் இருவரும் தற்போது யிச்சாங் என்ற ஆற்றின் கீழ்ப்பகுதியில் அமைந்துள்ள நகரத்தில் வேலை செய்து வருவதாக மனைவியின் சகோதரர் தெரிவிக்கிறார்.
மேலும், சான்மிங் ஃபெங்ஜியிலேயே தங்கியிருந்தால், ஒருநாள் அவர்கள் அங்கு திரும்பி வரக்கூடும் என்றும் கூறுகிறார்.
இந்தத் தகவலைக் கேட்ட சான்மிங், உடனடியாக வேறு இடத்திற்குச் சென்று அவர்களைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக ஃபெங்ஜியிலேயே காத்திருக்க முடிவு செய்கிறார்.
ஆனால் அங்கு தங்குவதற்கு அவருக்குப் பணம் தேவைப்படுகிறது. எனவே, வேலை தேடத் தொடங்குகிறார். அந்த நேரத்தில், அப்பகுதியில் இருக்கும் இளம் வயது ரவுடியான சகோதரர் மார்க் என்பவருடன் அவருக்குப் பழக்கம் ஏற்படுகிறது.
மார்க் அவருக்கு உதவி செய்து, இடிக்கப்பட வேண்டிய கட்டிடங்களை அகற்றும் தொழிலாளர் குழுவில் வேலை கிடைக்கச் செய்கிறார்.
இதனால் சான்மிங் அந்தக் கட்டிட இடிப்பு வேலைக்குச் செல்கிறார். நகரம் இடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சூழலில், தனது குடும்பத்தைத் தேடிக்கொண்டு வந்த அவர், இப்போது அதே நகரத்தின் கட்டிடங்களை இடிக்கும் தொழிலாளியாக மாறுகிறார்.
இதே ஃபெங்ஜி நகரத்திற்கு மற்றொரு தேடலுடன் ஷென் ஹாங் (ஜாவ் தாவோ) என்ற செவிலியரும் வருகிறார்.
அவரும் ஷான்சி மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவர். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவருடைய கணவர் குவோ பின் (லி ஜுபிங்), குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து ஃபெங்ஜிக்கு வந்திருக்கிறார்.
அதன் பிறகு மனைவியுடன் அவர் சரியாகத் தொடர்பில் இல்லை. அவ்வப்போது சில தகவல்களை மட்டும் அனுப்பியிருக்கிறார்.
கணவர் ஏன் இவ்வாறு விலகியிருக்கிறார், தற்போது எங்கே இருக்கிறார், என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்பதையெல்லாம் அறிய விரும்பும் ஷென் ஹாங், அவரை நேரில் சந்திப்பதற்காக ஃபெங்ஜிக்கு வருகிறார்.
ஃபெங்ஜிக்கு வந்ததும், தனது கணவரின் நண்பரான வாங் டோங்மிங்கை (வாங் ஹோங்வேய்) சந்திக்கிறார்.
அவர் ஒரு தொல்லியல் ஆய்வாளர். நகரத்தின் இடிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் கிடக்கும் பழைய இடிபாடுகள் மற்றும் வரலாற்றுச் சின்னங்கள் தொடர்பான பணிகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்.
குவோ பின்னை நன்கு அறிந்தவர் என்பதால், அவரைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்க உதவுவார் என்று ஷென் ஹாங் நம்புகிறார்.
வாங் டோங்மிங் தனது வீட்டில் ஷென் ஹாங் தங்குவதற்கு இடமளிக்கிறார். ஆனால் குவோ பின்னின் தற்போதைய வாழ்க்கையைப் பற்றிய முக்கியமான தகவல்களைத் தெரிவிக்க அவர் தயங்குகிறார்.
குறிப்பாக, குவோ பின்னுக்கு வேறொரு பெண்ணுடன் தொடர்பு இருக்கிறதா என்ற கேள்விக்கு வாங் டோங்மிங் தெளிவான பதில் அளிக்கவில்லை.
கணவரின் வாழ்க்கையில் வேறொரு பெண் இருக்கிறாரா என்பதை அறிய விரும்பும் ஷென் ஹாங், தொடர்ந்து அவரைப் பற்றிய தகவல்களைத் தேடுகிறார்.
இந்தத் தேடலின் மூலம், குவோ பின் இப்போது முன்பிருந்த நிலையைவிடப் பொருளாதார ரீதியாக உயர்ந்திருப்பதையும், வெற்றிகரமான தொழிலதிபராக மாறியிருப்பதையும் அறிந்துகொள்கிறார்.
அதுமட்டுமின்றி, அவருடைய தொழிலுக்கு முதலீடு செய்யும் வசதிபடைத்த பெண்ணுடன் குவோ பின் காதல் தொடர்பிலும் இருப்பது தெரியவருகிறது.
இறுதியில், ஷென் ஹாங் தனது கணவர் குவோ பின்னை நேரில் சந்திக்கிறார். இரண்டு ஆண்டுகளாகத் தன்னிடமிருந்து விலகியிருந்த கணவரைச் சந்தித்தபோதும், அவர் எதிர்பார்த்தபடி எந்தப் பெரிய உணர்ச்சிப்பூர்வமான உரையாடலும் நிகழவில்லை.
குவோ பின்னைச் சந்தித்த பிறகு, ஷென் ஹாங் அமைதியாக அங்கிருந்து விலகிச் செல்கிறார். அவள் சென்றுவிடுவதைப் பார்த்த குவோ பின் அவளைப் பின்தொடர்கிறார்.
பின்னர் இருவரும் ஒன்றாக நடனமாடுகிறார்கள். அந்த நடனம், அவர்களுக்கிடையே மீண்டும் நெருக்கம் ஏற்பட்டுவிட்டதுபோலத் தோன்றச் செய்கிறது. இருவரும் மீண்டும் இணைந்துவிடுவார்களோ என்ற எண்ணமும் உருவாகிறது.
ஆனால் அந்தத் தோற்றம் நீடிப்பதில்லை. ஷென் ஹாங், தான் வேறொருவரைக் காதலிக்கத் தொடங்கிவிட்டதாகக் குவோ பின்னிடம் தெரிவிக்கிறார்.
மேலும், அவரிடமிருந்து விவாகரத்து பெற விரும்புவதாகவும் கூறுகிறார். இதைக் கேட்ட குவோ பின் அதிர்ச்சியடைந்து, அவள் யாரைக் காதலிக்கிறாள் என்று கேட்கிறார்.
அந்தக் காதல் எப்போது தொடங்கியது என்றும் விசாரிக்கிறார்.
ஆனால் ஷென் ஹாங் அந்த நபர் யார் என்பதையும், எப்போது காதல் ஏற்பட்டது என்பதையும் தெரிவிக்க விரும்பவில்லை. அது முக்கியமல்ல என்று மட்டும் பதிலளிக்கிறார்.
இதனால் இருவருக்கிடையேயான உறவு மீண்டும் இணையாமல் முடிவுக்கு வருகிறது. அவர்கள் தனித்தனியாகப் பிரிந்து செல்கிறார்கள். பின்னர் ஷென் ஹாங் தனியாக ஒரு சுற்றுலாப் பயணிகள் கப்பலில் ஏறி, யாங்சே ஆற்றின் மலைப் பள்ளத்தாக்குகள் வழியாகப் பயணிக்கிறார்.
இதற்கிடையில், சான்மிங் ஃபெங்ஜியில் தொடர்ந்து கட்டிடங்களை இடிக்கும் வேலையைச் செய்து வருகிறார். அவருடன் பழகிய இளைஞரான சகோதரர் மார்க்கும் அந்தப் பகுதியில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறார்.
இருவருக்கும் இடையே நட்பு உருவாகியிருக்கிறது. ஆனால் ஒருநாள் மார்க் இறந்து கிடப்பதாகத் தெரியவருகிறது. அவனுடைய மரணம் எப்படி நிகழ்ந்தது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை.
அது ஏதேனும் விபத்தால் ஏற்பட்டதா அல்லது எதிரிக் கும்பலைச் சேர்ந்தவர்கள் அவனைக் கொலை செய்தார்களா என்பது உறுதிப்படுத்தப்படாமல் விடப்படுகிறது. மார்க்கின் மரணம் சான்மிங்கின் வாழ்க்கையில் மற்றொரு இழப்பாக அமைகிறது.
இதற்குப் பிறகு, சான்மிங்கின் மனைவியின் சகோதரரிடமிருந்து அவருக்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வருகிறது. அவரது மனைவி மிஸ்ஸி மா (மா லிஷென்) மீண்டும் ஃபெங்ஜிக்குத் திரும்பிவிட்டதாக அவர் தெரிவிக்கிறார்.
பதினாறு ஆண்டுகளாகப் பிரிந்திருந்த மனைவி திரும்பி வந்த செய்தியைக் கேட்ட சான்மிங், அவளைச் சந்திக்கிறார். இத்தனை ஆண்டுகளாகத் தன்னை விட்டுப் பிரிந்து வாழ்ந்ததற்கான காரணத்தை அவளிடம் கேட்கிறார்.
அதற்கு மிஸ்ஸி மா, தான் அப்போது மிகவும் இளவயதில் இருந்ததாகவும், அப்போது என்ன செய்கிறோம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் பக்குவம் தனக்கு இல்லை என்றும் விளக்குகிறார்.
இளவயதில் எடுத்த முடிவின் காரணமாகவே அவரை விட்டுப் பிரிந்ததாக அவள் கூறுகிறாள். பின்னர் அவர்களுடைய மகள் தற்போது மேலும் தெற்கே அமைந்துள்ள டோங்குவான் என்ற நகரத்தில் வேலை செய்து வருவதாகத் தெரிவிக்கிறாள்.
தானும் அங்கு செல்லாமல் ஃபெங்ஜியில் தங்கியிருப்பதற்குக் காரணம் தனது சகோதரரின் கடன் என்று விளக்குகிறாள்.
மிஸ்ஸி மா தற்போது ஒரு படகின் உரிமையாளருக்காக வேலை செய்து வருகிறாள். அவளுடைய சகோதரர் வாங்கிய கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்காக அவள் அந்த வேலையைச் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.
இதனால் அவளால் சுதந்திரமாக வேறு இடத்திற்குச் செல்ல முடியாத நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. சான்மிங் தனது மனைவியை மீண்டும் அழைத்துக்கொண்டு தன்னுடன் செல்ல முயற்சி செய்கிறார்.
ஆனால் அதற்கு ஒரு பெரிய தடையாகக் கடன் இருக்கிறது. அவளை அந்தப் படகின் உரிமையாளரிடமிருந்து விடுவித்துக்கொண்டு செல்ல வேண்டுமானால், முப்பதாயிரம் சீன யுவான் செலுத்த வேண்டும் என்று அவருக்குத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
மனைவியை மீண்டும் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்ற விருப்பம் இருந்தாலும், அவ்வளவு பெரிய தொகையை உடனடியாகக் கொடுக்க சான்மிங்கிடம் பணம் இல்லை.
இருப்பினும், அந்தக் கடனைச் செலுத்தி மிஸ்ஸி மாவை மீட்டுக்கொண்டு செல்ல முடிவு செய்கிறார். அதற்காக மீண்டும் ஷான்சி மாகாணத்திற்குத் திரும்பி நிலக்கரிச் சுரங்கத்தில் வேலை செய்து பணம் சம்பாதிக்கத் திட்டமிடுகிறார்.
சுரங்கத் தொழிலில் கிடைக்கும் வருமானத்தைப் பயன்படுத்தி முப்பதாயிரம் யுவானைச் சம்பாதித்து, தனது மனைவியை அழைத்துச் செல்லலாம் என்பதே அவரது முடிவு.
சான்மிங் மீண்டும் சுரங்க வேலைக்குச் செல்லப்போவதை அறிந்த அவருடன் வேலை செய்த புதிய நண்பர்களும் உடன் வர விருப்பம் தெரிவிக்கிறார்கள்.
சுரங்கத்தில் கிடைக்கும் ஊதியம் அதிகம் என்பதால், அவர்களுக்கும் அந்த வேலையில் ஆர்வம் ஏற்படுகிறது. ஆனால் சான்மிங் அவர்களிடம் அந்த வேலை ஆபத்தானது என்று எச்சரிக்கிறார்.
நிலக்கரிச் சுரங்கத்தில் வேலை செய்வது அதிக வருமானம் தரக்கூடியதாக இருந்தாலும், உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படக்கூடிய கடினமான தொழில் என்பதையும் அவர்களுக்குப் புரியவைக்கிறார்.
இருப்பினும், அவருடன் செல்ல விரும்பும் நண்பர்கள் தங்கள் முடிவில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள்.
இறுதியில், சான்மிங்கும் அவருடைய புதிய நண்பர்களும் ஃபெங்ஜி நகரத்தைவிட்டு வெளியேறுவதற்குத் தயாராகிறார்கள்.
நகரத்தின் பழைய கட்டிடங்கள் இடிக்கப்பட்டு, அதன் நிலப்பரப்பு மாறிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில், அவர்கள் தங்களுடைய அடுத்த வாழ்க்கைப் பயணத்திற்காகப் புறப்படத் தயாராகின்றனர்.
தனது மனைவியை மீண்டும் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்லத் தேவையான முப்பதாயிரம் யுவானைச் சம்பாதிப்பதற்காக சான்மிங் மீண்டும் சுரங்கத் தொழிலுக்குச் செல்ல முடிவு செய்திருக்கிறார். அவருடன் புதிய நண்பர்களும் வரத் தயாராகிறார்கள்.
திரைப்படத்தின் இறுதிப் பகுதியில், இடிபாடுகளால் சூழப்பட்ட ஒரு கட்டிடத்தின் மீது கயிற்றில் நடக்கும் ஒரு மனிதர் தோன்றுகிறார்.
கீழே அழிக்கப்பட்ட நகரமும் அதன் இடிபாடுகளும் காணப்படும் நிலையில், அந்த மனிதர் உயரத்தில் கட்டப்பட்ட கயிற்றின் மீது சமநிலையைப் பேணி நடந்து செல்கிறார்.
இந்தக் காட்சி எந்த விளக்கமும் அளிக்கப்படாமல் இடம்பெறுகிறது. நகரத்தின் அழிவுக்கும் மனிதர்களின் வாழ்க்கைப் போராட்டத்திற்கும் இடையே, அந்த மனிதரின் கயிற்று நடை ஒரு தனித்த இறுதிக் காட்சியாக அமைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்கோல்டன்லயன்