ஒரு இளம் பெண்ணின் எதிர்பாராத கர்ப்பத்தை மையமாகக் கொண்ட திரைப்படம், அதைச் சுற்றியுள்ள சமூகப் பார்வைகளையும் மனித உறவுகளின் நுட்பங்களையும் எவ்வளவு இயல்பாகப் பேச முடியும்?
இதற்கான தனித்துவமான பதிலாக அமைந்திருக்கிறது ஜூனோ. கர்ப்பம் என்ற ஒரே கருப்பொருளைச் சுற்றி உணர்ச்சிப்பூர்வமான நாடகமாகவோ, சமூகப் பிரச்சினையை முன்வைக்கும் பிரசாரப் படமாகவோ மாறாமல், இளமைக்குரிய குழப்பங்கள், நகைச்சுவை, பொறுப்புணர்வு, உறவுகளின் சிக்கல்கள் ஆகியவற்றை ஒரே திரைப்பட அனுபவத்தில் இணைக்கிறது.
இயக்குநர் ஜேசன் ரீட்மேன், டயாப்லோ கோடியின் திரைக்கதையை அதன் தனித்துவமான உரையாடல் மொழியுடன் திரையில் கொண்டு வந்திருக்கிறார். வழக்கமான இளமைப் பருவத் திரைப்படங்களின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அணுகுமுறையைத் தவிர்த்து, கூர்மையான நகைச்சுவையும் இயல்பான உரையாடல்களும் நிறைந்த கதை சொல்லும் முறையைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது படத்தின் முக்கிய பலம்.
கதாபாத்திரங்கள் தங்கள் உணர்வுகளை நீண்ட விளக்கங்களால் வெளிப்படுத்துவதில்லை; அவர்களுடைய பேச்சிலும் எதிர்வினைகளிலும் வெளிப்படும் முரண்பாடுகளே அவர்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.
இதனால் திரைக்கதை நகைச்சுவைக்கும் உணர்ச்சிக்கும் இடையே இயல்பான சமநிலையை உருவாக்குகிறது.
ஜூனோவாக நடிக்கும் எலன் பேஜின் நடிப்பு திரைப்படத்தின் மைய ஈர்ப்பு. தன்னம்பிக்கை, நகைச்சுவை உணர்வு, தயக்கம், உள்ளார்ந்த குழப்பம் என ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்ட மனநிலைகளை அவர் மிகையின்றி வெளிப்படுத்துகிறார்.
கதாபாத்திரத்தின் கூர்மையான பேச்சு அதன் வெளிப்புறத் தன்மையாக இருந்தாலும், அதன் பின்னால் இருக்கும் இளமைக்குரிய உணர்ச்சிக் குழப்பத்தை நடிப்பின் நுணுக்கங்களால் உணர்த்துகிறார்.
மைக்கேல் செரா, ஜெனிஃபர் கார்னர், ஜேசன் பேட்மேன் ஆகியோரின் நடிப்பும் படத்தின் உறவுசார் உலகத்தை நம்பகத்தன்மையுடன் உருவாக்க உதவுகிறது.
ஒவ்வொரு கதாபாத்திரமும் தனித்த மனநிலையையும் அணுகுமுறையையும் கொண்டிருப்பதால், அவர்களுக்கிடையிலான உரையாடல்கள் வெறும் நகைச்சுவைக் காட்சிகளாகச் சுருங்கிவிடுவதில்லை.
திரைப்படத்தின் முக்கியமான சிறப்பு, அதன் மையக் கருப்பொருளை ஒரே கோணத்தில் அணுகாமல் இருப்பதுதான்.
இளமைப் பருவத்தில் எடுக்கப்படும் முடிவுகள், அவற்றின் விளைவுகளை எதிர்கொள்ள வேண்டிய பொறுப்பு, குடும்பத்தின் ஆதரவு, தனிமனிதத் தேர்வுகள், முதிர்ச்சியின் பொருள் ஆகியவை கதையின் அடிப்படையில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுகின்றன.
இளம் வயதினரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிப் பேசும்போது அவர்களை அறியாமையுள்ளவர்களாகவோ, எல்லாவற்றையும் புரிந்துகொண்டவர்களாகவோ சித்தரிக்காமல், அவர்களுடைய முரண்பாடுகளையும் சுயமான சிந்தனைகளையும் ஏற்றுக்கொள்வது படத்தின் மனிதநேயப் பார்வையை வலுப்படுத்துகிறது.
ஒளிப்பதிவும் காட்சியமைப்பும் இந்த இயல்பான அணுகுமுறைக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளன. மினசோட்டாவின் புறநகரச் சூழல், பள்ளி மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கையின் அன்றாட இடங்கள் ஆகியவை கதாபாத்திரங்களின் உலகத்தை அலங்காரமின்றி நிறுவுகின்றன.
காட்சிகள் தங்களுடைய சூழலை இயல்பாகப் பதிவு செய்வதால், பார்வையாளரின் கவனம் வெளிப்புறப் பிரம்மாண்டத்தில் சிதறாமல் மனிதர்களின் உறவுகளிலும் உரையாடல்களிலும் நிலைத்திருக்கிறது. படத்தொகுப்பும் இந்த எளிமையான கதை சொல்லும் ஓட்டத்தைத் தக்கவைக்கிறது.
இசைத் தேர்வு திரைப்படத்தின் தனித்துவமான மனநிலையை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
கிம் யா டாசன் மற்றும் மேட் மெஸ்டின் இசையமைத்த பின்னணி இசையுடன், நாட்டுப்புற இசை மற்றும் இண்டி ராக் பாடல்களைக் கொண்ட ஒலிப்பதிவு இணைகிறது. குறிப்பாக கிம் யா டாசனின் இசை, படத்தின் இளமைத் தன்மைக்கும் மென்மையான உணர்ச்சிப் போக்குக்கும் பொருந்துகிறது.
இசை காட்சிகளின் உணர்ச்சியை வலுக்கட்டாயமாகத் தீர்மானிக்காமல், அவற்றின் இயல்பான ஓட்டத்துடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. இதனால் படத்தின் நகைச்சுவைத் தன்மையும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அடுக்குகளும் ஒன்றையொன்று மறைக்காமல் வெளிப்படுகின்றன.
திரைப்படத்தின் உரையாடல் நடை அதன் அடையாளமாக இருந்தாலும், அதுவே சில இடங்களில் அதன் தனித்துவமான மொழியாகவும் மாறுகிறது. வேகமான பேச்சும் சொல் விளையாட்டுகளும் கதாபாத்திரங்களின் புத்திசாலித்தனத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.
அதே நேரத்தில், இந்த உரையாடல் பாணி படத்தின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அடித்தளத்துடன் இணைந்திருப்பதால்தான் அது வெறும் வசன நகைச்சுவையாக நின்றுவிடாமல் முழுமையான கதை சொல்லும் உத்தியாக மாறுகிறது.
2007ஆம் ஆண்டு வெளியான ஜூனோ, சுதந்திரத் திரைப்படச் சூழலில் உருவான படைப்பாக இருந்தாலும், அதன் கருப்பொருளும் அணுகுமுறையும் பரந்த பார்வையாளர்களைச் சென்றடைந்தன.
உலகளாவிய அளவில் விமர்சன வரவேற்பைப் பெற்றதுடன், சிறந்த அசல் திரைக்கதைக்கான அகாடமி விருதையும் வென்றது.
இந்த அங்கீகாரத்தின் பின்னணியில் அதன் நகைச்சுவை மட்டுமல்ல; இளமை, பொறுப்பு, உறவுகள் ஆகியவற்றை எளிமையாகவும் தீர்ப்பளிக்காத மனிதநேயத்துடனும் அணுகிய விதமும் முக்கியமானதாகிறது.
வாழ்க்கையின் சிக்கலான தருணங்களைப் பெரிய நாடகமாக்காமல், அவற்றுக்குள் இருக்கும் நகைச்சுவையையும் வலியையும் ஒரே நேரத்தில் உணரச் செய்வதே இதன் தனித்துவம்.
இதன் கதாபாத்திரங்கள் முழுமையானவர்களாகவோ, எல்லா முடிவுகளையும் சரியாக எடுப்பவர்களாகவோ சித்தரிக்கப்படுவதில்லை; அவர்களின் குறைகளும் குழப்பங்களும் அவர்களை நமக்கு நெருக்கமானவர்களாக மாற்றுகின்றன.
சிரிக்க வைக்கும் உரையாடல்களுக்குள் மனித உறவுகள் குறித்த ஆழமான சிந்தனையையும் மென்மையான உணர்ச்சியையும் பதுக்கி வைத்திருக்கும் இந்தப் படம், இளமைப் பருவத்தைப் பற்றிய வழக்கமான பார்வையைத் தாண்டி மனிதர்களைப் புரிந்துகொள்ளத் தூண்டும் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க திரைப்பட அனுபவமாக அமைகிறது.
================================
படத்தின் கதை:-
மினசோட்டா மாநிலத்தின் எல்க் ரிவர் நகரில் வசிக்கும் பதினாறு வயது பள்ளி மாணவி ஜூனோ மேக்கஃப் (எலியட் பேஜ்), தனது நண்பனும் நீண்டகாலமாகத் தன்னை விரும்பும் பாலி ப்ளீக்கருடன் (மைக்கேல் செரா) பாலியல் உறவு கொண்ட பிறகு கர்ப்பமாகிறாள்.
எதிர்பாராத இந்தச் செய்தி அவளுடைய வாழ்க்கையில் பெரிய குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது. முதலில் கருக்கலைப்பு செய்துகொள்வதே இதற்கான தீர்வு என்று முடிவு செய்கிறாள்.
அதற்காகப் பெண்கள் நடத்தும் ஒரு மருத்துவமனைக்குச் செல்கிறாள். அங்கு நுழைவதற்கு முன்பு, அவளுடைய பள்ளியில் படிக்கும் சு-சின் என்ற மாணவி தனியாக நின்று கருக்கலைப்புக்கு எதிரான போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருப்பதைப் பார்க்கிறாள்.
மருத்துவமனைக்குள் சென்ற பிறகு, ஜூனோவால் அந்தச் செயல்முறையைத் தொடர முடியவில்லை. எனவே கருக்கலைப்பு செய்யும் எண்ணத்தைக் கைவிட்டு, குழந்தையைப் பெற்றெடுத்து வேறொரு குடும்பத்துக்குத் தத்துக்கொடுக்க முடிவு செய்கிறாள்.
இந்த முடிவைச் செயல்படுத்துவதற்காகத் தனது தோழி லியாவின் (ஒலிவியா தர்பி) உதவியை நாடுகிறாள்.
இருவரும் பென்னிசேவர் என்ற விளம்பர இதழில் குழந்தையைத் தத்தெடுக்க விரும்பும் குடும்பங்களைத் தேடுகிறார்கள்.
அப்போது குழந்தையில்லாத திருமணமான தம்பதியரான மார்க் லோரிங் (ஜேசன் பேட்மேன்), வனேசா லோரிங் (ஜெனிஃபர் கார்னர்) ஆகியோரின் விளம்பரம் அவர்களுடைய கவனத்தை ஈர்க்கிறது.
அந்தத் தம்பதியர் குழந்தையை வளர்ப்பதற்குப் பொருத்தமானவர்களாக இருப்பார்கள் என்று ஜூனோ நம்புகிறாள்.
இதற்கிடையில், தனது கர்ப்பம் மற்றும் குழந்தையைத் தத்துக்கொடுக்கும் திட்டம் குறித்து தந்தை மேக் மேக்கஃப் (ஜே. கே. சிம்மன்ஸ்), மாற்றாந்தாய் பிரென் மேக்கஃப் (அலிசன் ஜேனி) ஆகியோரிடம் ஜூனோ தெரிவிக்கிறாள்.
அவர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தாலும், அவளுடைய முடிவுக்கு ஆதரவளித்து உதவ முன்வருகிறார்கள். பின்னர் மேக்குடன் சேர்ந்து செயின்ட் கிளவுடில் உள்ள மார்க், வனேசா தம்பதியரின் வசதியான வீட்டுக்குச் செல்கிறாள்.
அங்கு இரு தரப்பினரும் சந்தித்துப் பேசுகிறார்கள். குழந்தையைப் பிறந்த பிறகு தம்பதியரிடம் ஒப்படைக்கும் வகையில், இரகசியத் தத்தெடுப்பு முறைக்கு ஜூனோ ஒப்புக்கொள்கிறாள்.
மார்க் வீட்டிலிருந்தே விளம்பரங்களுக்கான இசைத் துணுக்குகளை உருவாக்கும் வேலையைச் செய்து வருகிறான்.
இளமைக்காலத்தில் அவன் ஒரு ராக் இசைக்குழுவில் இருந்திருக்கிறான். ஆனால் அந்த இசை வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டதால், அவனுடைய பழைய இசைக்குழு நினைவுகள் வீட்டின் ஒரு அறையில் வைக்கப்பட்டுள்ள பொருட்களாக மட்டுமே எஞ்சியிருக்கின்றன.
அந்த அறையை வனேசா அவனுடைய தனிப்பட்ட பொருட்களுக்காக ஒதுக்கியிருக்கிறாள். ஜூனோவுக்கும் மார்க்குக்கும் பங்க் ராக் இசை மற்றும் திகில் திரைப்படங்கள் மீது ஒரே மாதிரியான விருப்பம் இருப்பது தெரியவருகிறது.
இதனால் இருவருக்கும் இடையே நெருக்கம் உருவாகிறது. மார்க்குடன் பேசுவதற்காக ஜூனோ அடிக்கடி அவனுடைய வீட்டுக்குச் சென்று நேரம் செலவிடுகிறாள்.
ஒருநாள் ஜூனோவும் லியாவும் கடைத்தொகுதிக்குச் சென்றிருக்கும்போது வனேசாவை அங்கே சந்திக்கிறார்கள்.
அப்போது வனேசா குழந்தைகளுடன் இயல்பாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் பழகுவதைப் பார்க்கிறார்கள். குழந்தைகளுடன் இருக்கும்போது அவள் மிகவும் நிறைவாகவும் தாய்மைக்குரிய இயல்புடனும் இருப்பதை ஜூனோ கவனிக்கிறாள்.
இதனால், குழந்தையை வளர்ப்பதற்கு வனேசா சரியானவராக இருப்பாள் என்ற அவளுடைய நம்பிக்கை மேலும் வலுப்பெறுகிறது.
ஜூனோ, தனது வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தையுடன் பேசும்படி வனேசாவை ஊக்குவிக்கிறாள். வனேசா குழந்தையிடம் பேசும்போது, வயிற்றுக்குள் இருக்கும் குழந்தை உதைக்கிறது. அந்த அனுபவம் வனேசாவுக்கு மகிழ்ச்சியையும் நெகிழ்ச்சியையும் அளிக்கிறது.
கர்ப்பம் வளர வளர, பாலி மீதான தனது உணர்ச்சிகளையும் ஜூனோ எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
பாலி அவளை விரும்பினாலும், ஜூனோ அவனிடம் வெளிப்படையாக அக்கறை காட்டாமல் அலட்சியமாக நடந்துகொள்கிறாள்.
இருவரும் நெருக்கமாக இருக்காமல் தூரத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று அவளே முன்பு கேட்டுக்கொண்டிருந்ததால், பாலியும் அந்த இடைவெளியைப் பின்பற்றுகிறான்.
ஆனால், வரவிருக்கும் பள்ளி நடன விழாவுக்கு பாலி வேறொரு பெண்ணைத் துணையாக அழைத்திருப்பதை ஜூனோ அறிந்ததும் அவளுக்குள் பொறாமை எழுகிறது.
இதனால் அவள் பாலியிடம் கோபமாக நடந்துகொள்கிறாள். அதற்கு பாலி, தங்களுக்கிடையே இடைவெளி இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டது ஜூனோதான் என்பதை நினைவூட்டுகிறான்.
மேலும், அவளுடைய அந்த முடிவு தனது மனதைப் புண்படுத்தியதாகவும் தெரிவிக்கிறான். இதன் மூலம் பாலியின் மீதான தனது உணர்வுகளை ஜூனோ இதுவரை வெளிப்படுத்தாமல் மறைத்துவந்தது தெளிவாகிறது.
குழந்தை பிறக்க வேண்டிய நாள் நெருங்கிய நிலையில், ஜூனோ மீண்டும் மார்க்கின் வீட்டுக்குச் செல்கிறாள். அப்போது இருவருக்கிடையிலான உரையாடல் உணர்ச்சிப்பூர்வமானதாக மாறுகிறது.
மார்க், வனேசாவை விட்டுப் பிரிந்து தனது வாழ்க்கையைப் பற்றி தனியாகச் சிந்திக்க விரும்புவதாக ஜூனோவிடம் தெரிவிக்கிறான்.
இதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடையும் ஜூனோ, அந்த முடிவை மாற்றிக்கொள்ளும்படி அவனிடம் கெஞ்சுகிறாள்.
ஆனால் மார்க், ஜூனோ தன்னை எப்படிப் பார்க்கிறாள் என்றும், தன்னுடன் அடிக்கடி நேரம் செலவிடுவதற்குப் பின்னால் என்ன நோக்கம் இருக்கிறது என்றும் கேட்கிறான்.
ஜூனோவிடம் தனக்கு ஈர்ப்பு உருவாகத் தொடங்கியிருப்பதையும் அவன் வெளிப்படுத்துகிறான். அப்போது வீட்டுக்கு வரும் வனேசாவிடம், தந்தையாகும் பொறுப்பை ஏற்கத் தான் இன்னும் தயாராக இல்லை என்றும், வாழ்க்கையில் இன்னும் சில விஷயங்களைச் செய்து முடிக்க விரும்புவதாகவும் மார்க் கூறுகிறான்.
மார்க் மற்றும் வனேசாவின் திருமண வாழ்க்கை சிதைவடைவதை நேரில் காணும் ஜூனோ மிகவும் மனவேதனை அடைகிறாள்.
அங்கிருந்து காரில் புறப்படும் அவள், சாலையோரத்தில் வாகனத்தை நிறுத்திவிட்டு அழுகிறாள். பின்னர் மீண்டும் லோரிங் தம்பதியரின் வீட்டுக்குத் திரும்பிச் சென்று, வீட்டின் முன்புறத்தில் ஒரு கடிதத்தை வைத்துவிட்டுச் செல்கிறாள்.
அந்தக் கடிதத்தை அவள் அங்கே விட்டுச் சென்றதற்கான காரணமும், அதில் அவள் எழுதிய செய்தியும் பின்னர் தெரியவருகின்றன.
இந்தச் சம்பவங்களுக்குப் பிறகு, ஜூனோ தனது தந்தை மேக்குடன் மனம் திறந்து பேசுகிறாள். காதல் மற்றும் நீடித்த உறவுகள் குறித்து இருவருக்கும் இடையே நடைபெறும் அந்த உரையாடல், தனது உண்மையான உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள ஜூனோவுக்கு உதவுகிறது.
பாலியைத் தான் காதலிப்பதை அவள் ஏற்றுக்கொள்கிறாள். இதுவரை அவனிடம் காட்டிய அலட்சியத்துக்குப் பின்னால் இருந்த உணர்வுகளை உணர்ந்துகொண்ட ஜூனோ, பாலியிடம் தனது காதலை வெளிப்படுத்துகிறாள். இருவரும் முத்தமிட்டுக்கொள்கிறார்கள்.
அதற்குச் சில நாட்களுக்குப் பிறகு ஜூனோவுக்குப் பிரசவ வலி ஏற்படுகிறது. அவளை உடனடியாக மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்கிறார்கள்.
அங்கு அவளுக்கு ஆண் குழந்தை பிறக்கிறது. பாலிக்கு இதைப் பற்றி முன்கூட்டியே தெரிவிக்க வேண்டாம் என்று ஜூனோ திட்டமிட்டிருந்தாள்;
ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் அவனுக்குப் பள்ளியின் தடகளப் போட்டி நடைபெறவிருந்தது. ஆனால் போட்டி நடைபெறும் இடத்தில் ஜூனோ வராததைக் கவனிக்கும் பாலி, அவள் மருத்துவமனையில் குழந்தை பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறான்.
உடனே போட்டியை விட்டுவிட்டு மருத்துவமனைக்கு விரைகிறான். அங்கு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த பிறகு அழுதுகொண்டிருக்கும் ஜூனோவைக் கண்டதும், அவளுக்கு ஆறுதல் கூறி அருகில் இருக்கிறான்.
பின்னர் வனேசா மருத்துவமனைக்கு வருகிறாள். மார்க் இல்லாமல் தனியாக இருக்கும் தாயாக, புதிதாகப் பிறந்த ஆண் குழந்தையை மகிழ்ச்சியுடன் தத்தெடுத்துக்கொள்கிறாள்.
குழந்தைக்காகத் தயாரிக்கப்பட்ட புதிய அறையின் சுவரில் ஜூனோ முன்பு விட்டுச் சென்ற கடிதத்தை வனேசா சட்டமிட்டு மாட்டியிருக்கிறாள்.
அதில், “வனேசா, நீ இப்போதும் விரும்பினால், நானும் இப்போதும் சம்மதிக்கிறேன். — ஜூனோ” என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது.
மார்க் விலகிய பிறகும், குழந்தையை வளர்க்கும் தனது விருப்பத்திலிருந்து வனேசா பின்வாங்கவில்லை என்பதை இந்தக் கடிதம் உறுதிப்படுத்துகிறது.
திரைப்படத்தின் இறுதியில் கோடைக்காலம் வந்துவிட்டது. ஜூனோவும் பாலியும் இப்போது மகிழ்ச்சியான காதல் உறவில் இருக்கிறார்கள். இருவரும் ஒன்றாகக் கித்தார் வாசித்துப் பாடுகிறார்கள். அந்த இசைத் தருணத்துடன் திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்மூன்றாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்பாஃப்டா
