ஒரு இசைத் திரைப்படம் ஒரே நேரத்தில் திகிலூட்டும் குற்றவியல் அனுபவமாகவும், மனித மனத்தின் இருண்ட பக்கங்களை ஆராயும் உளவியல் நாடகமாகவும் இருக்க முடியுமா?
அதற்கான வலுவான பதிலாக அமைந்திருக்கிறது டிம் பர்ட்டனின் ஸ்வீனி டாட்: தி டீமன் பார்பர் ஆஃப் ஃப்ளீட் ஸ்ட்ரீட் Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street 2007 திரைப்படம்.
இசை, கோரமான காட்சிகள், கருப்பு நகைச்சுவை, பழிவாங்கும் மனநிலை ஆகியவற்றை வழக்கமான வகைப்பாடுகளுக்குள் அடக்காமல் தனித்துவமான திரை அனுபவமாக மாற்றியிருக்கிறார் இயக்குநர்.
விக்டோரியன் காலத்து லண்டனைப் பின்னணியாகக் கொண்ட இந்தத் திரைப்படம், நகரத்தின் இருண்ட தோற்றத்தையும் அக்காலச் சமூகத்தின் அதிகாரப் படிநிலைகளையும் தனது கலைநோக்கின் ஒரு பகுதியாக்குகிறது.
நீதித்துறை அதிகாரம், மனித ஆசை, அநீதி, பழிவாங்குதல் ஆகியவை மனித வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதைக் கோரமான நாடக வடிவில் அணுகுகிறது.
தனிமனிதனின் வலி எப்போது அழிவை உருவாக்கும் வெறியாக மாறுகிறது என்பதே இதன் அடிப்படையான உளவியல் கேள்வி. மனிதனின் துயரத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் அவனுடைய செயல்களை நியாயப்படுத்துவதற்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டைத் திரைப்படம் உணர்த்துகிறது.
டிம் பர்ட்டனின் இயக்கத்தில் அவரது வழக்கமான இருண்ட கற்பனை உலகம் இசை நாடகத்துடன் இணைகிறது. மேடை நாடகத்தின் உணர்வை அப்படியே திரையில் பதிவு செய்வதற்குப் பதிலாக, அதன் காட்சியமைப்பையும் கதை நகர்வையும் திரைப்படத்திற்கேற்ற வகையில் மாற்றியமைத்திருக்கிறார்.
மூன்று மணி நேர மேடை இசை நாடகத்தின் உள்ளடக்கத்தைச் சுமார் இரண்டு மணி நேரத் திரைப்படமாகச் சுருக்கியிருப்பது, தேவையற்ற நீட்சிகளைத் தவிர்த்து முக்கியமான கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் உறவுகளுக்கு அதிக இடமளிக்கிறது.
உரையாடலுக்கும் பாடலுக்கும் இடையிலான வழக்கமான பிரிவைத் தவிர்த்து, கதாபாத்திரங்களின் அடக்கப்பட்ட உணர்ச்சிகள் இசையின் வழியாக வெளிப்படும் வகையில் கதை சொல்லும் முறையை அமைத்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஜானி டெப் ஏற்றிருக்கும் ஸ்வீனி டாட் கதாபாத்திரம், வெளிப்படையான கோபத்தைவிட உள்ளுக்குள் உறைந்திருக்கும் துயரத்தையும் வெறியையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
அவரது முகபாவனைகள், உடல் மொழி, பார்வை ஆகியவற்றில் வெளிப்படும் மனநிலை மாற்றங்கள் கதாபாத்திரத்தின் இருண்ட தன்மையை வலுப்படுத்துகின்றன.
வழக்கமான இசைப் பாடகரின் குரல் வளம் இல்லாவிட்டாலும், அவரது குரலில் காணப்படும் கரகரப்பும் உணர்ச்சிப் பதற்றமும் கதாபாத்திரத்தின் தன்மைக்கு ஏற்றதாக அமைந்துள்ளன.
பாடல்களை வெறும் இசை நிகழ்ச்சிகளாக மாற்றாமல் நடிப்பின் தொடர்ச்சியாக வெளிப்படுத்தியிருப்பது அவரது பங்களிப்பின் சிறப்பு.
ஹெலினா போன்ஹாம் கார்ட்டர் நடித்திருக்கும் மிஸஸ் லவெட் கதாபாத்திரம், திரைப்படத்தின் கருப்பு நகைச்சுவைக்கும் உணர்ச்சிச் சிக்கல்களுக்கும் முக்கியமான பரிமாணத்தை அளிக்கிறது.
அவளுடைய அன்பு, ஆசை, நடைமுறைச் சிந்தனை ஆகியவை ஒன்றோடொன்று கலந்த சிக்கலான மனநிலையை உருவாக்குகின்றன.
ஆலன் ரிக்மேன் நீதிபதி டர்பின் கதாபாத்திரத்தில் அதிகாரத்தின் இறுக்கத்தையும் மனித ஆசையின் இருண்ட தன்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறார்.
டிமோத்தி ஸ்பால், சாச்சா பரோன் கோஹன் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்களும் தங்களுக்குரிய பாத்திரங்களின் தன்மையைத் தெளிவாக நிலைநிறுத்துகின்றனர்.
இதனால் திரைப்படத்தின் உலகம் முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களை மட்டுமே சார்ந்திருக்காமல் உயிர்ப்புடன் அமைகிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் டேரியஸ் வோல்ஸ்கியின் பணி திரைப்படத்தின் ஒட்டுமொத்த மனநிலையை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
மங்கலான வண்ணங்கள், இருண்ட சூழல்கள், ஊதா மற்றும் பழுப்பு நிறங்களின் பயன்பாடு ஆகியவை கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையோடு காட்சியுலகையும் இணைக்கின்றன.
குறிப்பாக, ஸ்வீனி டாட்டின் கண்களைச் சுற்றிய சோர்வையும் கோபத்தையும் வெளிப்படுத்தும் ஒப்பனை, அவரது தோற்றத்தையே ஒரு உளவியல் அடையாளமாக மாற்றுகிறது.
வெள்ளை நிற முடிக்கற்றை அவரது கடந்தகால அதிர்ச்சியையும் ஆத்திரத்தையும் ஒரே காட்சிக் குறியீட்டில் உணர்த்துகிறது.
கலை இயக்குநர் டான்டே ஃபெரெட்டியின் பங்களிப்பில் உருவான லண்டன், அழகிய நகரமாக அல்லாமல் அச்சமும் இருளும் நிறைந்த உலகமாகத் தோன்றுகிறது.
உண்மையான படப்பிடிப்புத் தளங்களையும் விரிவாக உருவாக்கப்பட்ட காட்சியமைப்புகளையும் பயன்படுத்தியிருப்பது நடிகர்களின் நடிப்புக்கும் பாடல் காட்சிகளுக்கும் இயல்பான சூழலை வழங்குகிறது.
ஆடை வடிவமைப்பும் ஒப்பனையும் அந்தக் காலப்பின்னணியை நம்பகமாக உருவாக்குவதுடன், கதாபாத்திரங்களின் சமூக நிலை மற்றும் மனநிலையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன.
காட்சிகளில் பயன்படுத்தப்படும் சிவப்பு நிறம், படத்தின் மற்ற நிறங்களின் மங்கலான தன்மைக்கு எதிராகத் தீவிரமான உணர்ச்சிக் குறியீடாக அமைகிறது.
வன்முறையை மறைத்துக் காட்டாமல், அதை மிகைப்படுத்தப்பட்ட காட்சியழகுடன் வெளிப்படுத்தும் இயக்குநரின் அணுகுமுறை திரைப்படத்திற்கு தனித்துவமான காட்சி மொழியை வழங்குகிறது.
ஸ்டீபன் சோன்ட்ஹெய்மின் இசை இந்தப் படத்தின் உயிர்நாடி. பாடல்கள் கதையின் இடையே செருகப்பட்ட பொழுதுபோக்கு அம்சங்களாக இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் உள்ளார்ந்த உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் முக்கியமான கதை சொல்லும் கருவியாகச் செயல்படுகின்றன.
இசையின் அமைப்பும் பாடல்களின் உணர்ச்சித் தன்மையும் திகில், சோகம், கோபம், நகைச்சுவை ஆகியவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைக்கின்றன.
மேடை இசை நாடகத்தின் அசல் இசையமைப்பாளரான ஜொனாதன் டுனிக், திரைப்படத்திற்காக இசைக்குழுவின் அளவை 27 இசைக்கலைஞர்களிலிருந்து 78 ஆக விரிவுபடுத்தியிருப்பது இசையின் திரை அனுபவத்தை மேலும் செறிவாக்குகிறது.
பாடல்களின் நீளத்தைக் குறைத்தும் சில பகுதிகளை நீக்கியும் திரைப்படத்தின் வேகத்திற்கேற்ற இசை வடிவத்தை உருவாக்கியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
படத்தொகுப்பு, இசை, காட்சியமைப்பு ஆகியவை தனித்தனியான தொழில்நுட்ப அம்சங்களாக இல்லாமல் ஒரே கலை அனுபவத்தின் பகுதிகளாக இணைகின்றன.
குறிப்பாக, வன்முறைக் காட்சிகளையும் இசையையும் ஒன்றாகப் பயன்படுத்தும் முறை பார்வையாளரின் வழக்கமான எதிர்பார்ப்பை மாற்றுகிறது.
கோரமான காட்சிகளுக்கு இசை வழங்கும் உணர்ச்சிப் பின்னணி, சில இடங்களில் அசௌகரியத்தையும் சில இடங்களில் கருப்பு நகைச்சுவையையும் உருவாக்குகிறது.
இயக்குநர் ரத்தக் காட்சிகளை வெறும் அதிர்ச்சியூட்டும் உத்தியாகப் பயன்படுத்தாமல், கதாபாத்திரத்தின் உள்ளார்ந்த உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடாக அணுகியிருப்பது இதன் தனித்துவம்.
இந்தத் திரைப்படத்தின் முக்கியமான பலம், இசை நாடகம், திகில், குற்றவியல் நாடகம், கருப்பு நகைச்சுவை ஆகியவற்றை ஒரே வடிவத்தில் இணைத்திருப்பதுதான்.
வழக்கமான இசைத் திரைப்படங்களின் வண்ணமயமான காட்சியுலகிற்கு மாறாக, இருளையும் வன்முறையையும் இசையுடன் இணைத்து ஒரு வித்தியாசமான அழகியலை உருவாக்குகிறது.
அதே நேரத்தில், மனிதனின் துயரம் எவ்வாறு வெறுப்பாக மாறுகிறது, அதிகாரம் எவ்வாறு தனிமனித வாழ்க்கையைச் சிதைக்கிறது, பழிவாங்கும் எண்ணம் மனிதநேயத்தை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்ற கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது.
உலகளாவிய அளவில் விமர்சன ரீதியாகப் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற இப்படம், ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 86 சதவீத நேர்மறையான மதிப்பீட்டையும் மெட்டாகிரிட்டிக்கில் 100க்கு 83 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றது.
கோல்டன் குளோப் விருதுகளில் சிறந்த இசை / நகைச்சுவைத் திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த நடிகர் ஆகிய பிரிவுகளில் விருதுகளை வென்றது.
மேலும், 80வது ஆஸ்கர் விருது விழாவில் மூன்று பிரிவுகளில் பரிந்துரைக்கப்பட்டு, சிறந்த கலை இயக்கத்திற்கான விருதையும் பெற்றது.
ஸ்வீனி டாட் ஒரு வழக்கமான இசைத் திரைப்படமோ, சாதாரண திகில் திரைப்படமோ அல்ல. இசையின் இனிமைக்கும் வன்முறையின் கொடூரத்திற்கும் இடையே உருவாகும் முரண்பாட்டையே தனது கலை மொழியாக மாற்றுகிறது.
மனித உணர்ச்சிகளின் இருண்ட எல்லைகளை ஆராய விரும்புவோருக்கும், காட்சியமைப்பு மற்றும் இசை வழியாகக் கதை சொல்லும் தனித்துவமான திரைப்படங்களை ரசிப்போருக்கும் இது மறக்க முடியாத அனுபவமாக அமையும்.
பழிவாங்கும் வெறியின் பின்னால் மறைந்திருக்கும் மனிதத் துயரத்தை உணர்த்துவதோடு, ஒரு கலைப்படைப்பு அழகையும் அச்சத்தையும் ஒரே நேரத்தில் எவ்வாறு உருவாக்க முடியும் என்பதற்கும் இந்தப் படம் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
================================
படத்தின் கதை:-
1846ஆம் ஆண்டு, இளம் மாலுமியான அந்தோனி ஹோப் (ஜேமி கேம்ப்பெல் போவர்) உடன் பெஞ்சமின் பார்க்கர் என்ற முடிதிருத்துபவர் லண்டனுக்கு வந்து சேர்கிறார்.
அந்தோனி கடல் பயணத்தின்போது பெஞ்சமினைச் சந்தித்து அவருடன் நட்பாகியிருக்கிறார்.
ஆனால் பெஞ்சமின் தனது உண்மையான பெயரை மறைத்துக்கொண்டு, ஸ்வீனி டாட் என்ற பெயரில் வாழ்ந்து வருகிறார். பதினாறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்த கொடூரமான சம்பவங்கள்தான் அவருடைய இந்தப் புதிய அடையாளத்திற்குக் காரணம்.
பெஞ்சமின் பார்க்கர் ஒரு காலத்தில் திறமையான முடிதிருத்துபவராகவும், மனைவி லூசி மற்றும் அவர்களுடைய மகள் ஜொஹானா ஆகியோருடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தவராகவும் இருந்தார்.
ஆனால் நீதிபதி டர்பின் (ஆலன் ரிக்மேன்) லூசியின் அழகில் மயங்கி அவளை அடைய விரும்பினார். பெஞ்சமின் உயிருடன் இருக்கும்வரை லூசியைத் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர முடியாது என்பதை உணர்ந்த டர்பின், அவரைத் தன்னுடைய வழியிலிருந்து அகற்றத் திட்டமிட்டார்.
பெஞ்சமின் செய்யாத குற்றம் ஒன்றைச் செய்ததாகப் பொய்யாகக் குற்றம் சாட்டி, அவரை ஆஸ்திரேலியாவுக்குக் நாடு கடத்திச் செல்லும்படி செய்தார்.
இதனால் பெஞ்சமின் தனது குடும்பத்தையும் வாழ்க்கையையும் இழந்து, நீண்டகாலம் நாடு கடத்தப்பட்டு வாழ வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார்.
பெஞ்சமின் இல்லாததைப் பயன்படுத்திக்கொண்ட டர்பின், அவருடைய மனைவி லூசியைத் தன்னுடைய வீட்டில் நடைபெற்ற முகமூடி நடன விருந்துக்கு வரவழைத்தார்.
அங்கு லூசியை பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கினார். அந்த அவமானத்தையும் கொடுமையையும் தாங்க முடியாமல் லூசி நஞ்சை உட்கொண்டு தற்கொலைக்கு முயன்றார்.
அதன் பின்னர் பெஞ்சமினுக்கும் லூசிக்கும் பிறந்த மகள் ஜொஹானாவை டர்பின் தன்னுடைய பாதுகாப்பில் வளர்க்கத் தொடங்கினார்.
இவ்வாறு, பெஞ்சமினின் குடும்பத்தைச் சிதைத்துவிட்டு, அவருடைய மகளையும் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்துக்கொண்டார்.
லண்டனுக்குத் திரும்பிய ஸ்வீனி டாட், முன்பு தன்னுடைய முடிதிருத்தும் கடையாக இருந்த இடத்திற்குச் செல்கிறார்.
அது ஃப்ளீட் தெருவில் அமைந்திருக்கிறது. அந்தக் கடைக்குக் கீழே இப்போது நெல்லி லவெட் (ஹெலினா போனம் கார்ட்டர்) என்ற பெண் நடத்தும் இறைச்சி கொழுக்கட்டை விற்பனைக் கடை இருக்கிறது.
அந்தக் கடையின் வியாபாரம் மிகவும் மோசமாக உள்ளது. இறைச்சி கிடைப்பதில்லை; வாடிக்கையாளர்களும் வருவதில்லை.
அங்கு விற்கப்படும் இறைச்சிப் கொழுக்கட்டையின் தரமும் மோசமாக இருக்கிறது. டாட் அந்த இடத்தின் மேல்மாடியில் இருந்த தனது பழைய முடிதிருத்தும் அறையைப் பற்றி விசாரிக்கிறார்.
நெல்லி லவெட் அவரை அடையாளம் கண்டுகொள்கிறார். அவர் பெஞ்சமின் பார்க்கர் என்பதைப் புரிந்துகொண்டாலும், அவருடைய புதிய பெயரான ஸ்வீனி டாட் என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு பேசுகிறார்.
டாட் நாடு கடத்தப்பட்ட பிறகு என்ன நடந்தது என்பதை நெல்லி லவெட் அவரிடம் விளக்குகிறார். டர்பின் லூசியை வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கியதையும், அதனால் மனமுடைந்த லூசி நஞ்சை உட்கொண்டு தற்கொலை செய்துகொண்டதையும் கூறுகிறார்.
அவர்களுடைய மகள் ஜொஹானாவை டர்பின் தன்னுடைய பாதுகாப்பில் வளர்த்து வருவதாகவும் தெரிவிக்கிறார்.
இதைக் கேட்ட டாட், தனது மனைவியையும் மகளையும் இழந்ததற்குக் காரணமான டர்பினையும், அவனுக்கு உதவிய ஆளான பீடில் பாம்ஃபோர்டையும் (திமோத்தி ஸ்பால்) பழிவாங்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறார்.
நெல்லி லவெட் டாட்டின் பழைய பிரபலமான சவரக் கத்திகளை அவரிடம் திருப்பிக் கொடுக்கிறார். அவற்றைப் பெற்றுக்கொண்ட டாட், மீண்டும் முடிதிருத்தும் தொழிலைத் தொடங்குகிறார்.
நெல்லி லவெட் அவர்மீது காதல் கொண்டிருந்தாலும், டாட்டின் மனம் பழிவாங்கும் எண்ணத்திலேயே மூழ்கியிருக்கிறது.
இதற்கிடையில் அந்தோனி லண்டனின் தெருக்களில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு வீட்டின் மேல்மாடி ஜன்னல் அருகே பாடிக்கொண்டிருக்கும் இளம் பெண்ணைப் பார்க்கிறார்.
அவள்தான் ஜொஹானா பார்க்கர் (ஜெய்ன் வைஸ்னர்). அவளுடைய அழகிலும் பாடலிலும் மயங்கும் அந்தோனி, அவளை உடனடியாகக் காதலிக்கத் தொடங்குகிறார்.
அந்தோனிக்கு அவள் யார் என்பது தெரியாது. அதேபோல், ஜொஹானாவும் அவரை அறிந்திருக்கவில்லை. அப்போது அங்கு வரும் பிச்சைக்காரப் பெண் ஒருவர், அந்த இளம் பெண்ணின் பெயர் ஜொஹானா என்று அந்தோனியிடம் தெரிவிக்கிறார். அதே பெண் நீதிபதி டர்பினைப் பற்றியும் அந்தோனியை எச்சரிக்கிறார்.
டர்பின் ஜொஹானாவைத் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருப்பதையும், அவளைச் சுற்றி ஆபத்து இருப்பதையும் அந்தப் பெண் உணர்ந்திருக்கிறார்.
டர்பின் அந்தோனியைத் தன்னுடைய வீட்டுக்குள் வரவேற்கிறார். ஆனால் அந்தோனி ஜொஹானாவிடம் நெருங்குவதை விரும்பாத டர்பின், தன்னுடைய பணியாளரும் தனிப்பட்ட உதவியாளருமான பீடில் பாம்ஃபோர்டை அழைக்கிறார்.
பாம்ஃபோர்ட் அந்தோனியை வீட்டிலிருந்து வெளியே தள்ளி, கைத்தடியால் அடிக்கிறார். மீண்டும் அங்கு வந்தால் கடுமையான விளைவுகளைச் சந்திக்க நேரிடும் என்றும் எச்சரிக்கிறார்.
ஆனால் இந்த மிரட்டல்களால் அந்தோனி பின்வாங்கவில்லை. ஜொஹானாவை மீட்டுத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று உறுதியாக முடிவு செய்கிறார்.
மறுபுறம், டாட் தனது புதிய முடிதிருத்தும் கடையைத் திறந்து, டர்பின் அங்கு வருவதற்காகக் காத்திருக்கிறார்.
பாம்ஃபோர்ட் டாட்டின் கடைக்கு சவரம் செய்து கொள்ள வருவதாக உறுதியளித்திருந்ததால், டர்பினைத் தன்னிடம் அழைத்து வருவதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று டாட் நம்புகிறார்.
அந்தக் காலத்தில் அடோல்ஃபோ பிரெல்லி (சச்சா பரோன் கோஹன்) என்ற மற்றொரு முடிதிருத்துபவர் லண்டனில் சவரத்தொழில் செய்து வருகிறார்.
அவர் தலைமுடி உதிர்வதைத் தடுக்கும் என்று விளம்பரப்படுத்தப்படும் போலியான மருந்தை விற்பனை செய்கிறார்.
அவருடன் டோபியாஸ் ராக் என்றழைக்கப்படும் டோபி (எட் சாண்டர்ஸ்) என்ற இளம் உதவியாளரும் இருக்கிறார்.
பிரெல்லியின் போலியான மருந்து விற்பனையை டாட் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார்.
உண்மையான முடிதிருத்தும் திறமை யாருக்கு இருக்கிறது என்பதை நிரூபிக்க, பிரெல்லியைச் சவரம் செய்யும் போட்டிக்கு அழைக்கிறார்.
பாம்ஃபோர்டும் அங்கு இருக்கிறார். போட்டியில் டாட் மிக எளிதாக வெற்றி பெற்று, பிரெல்லியை அவமானப்படுத்துகிறார்.
இதனால் டாட்டின் திறமையைப் பார்த்து வியக்கும் பாம்ஃபோர்டைத் தன்னுடைய கடைக்கு இலவசமாகச் சவரம் செய்துகொள்ள வரும்படி அழைக்கிறார்.
பாம்ஃபோர்ட் வருவதன் மூலம் டர்பினையும் சந்திக்க முடியும் என்று டாட் எதிர்பார்க்கிறார்.
ஆனால் பாம்ஃபோர்ட் இன்னும் டர்பினை அழைத்து வராததால் டாட் பொறுமையிழந்து காத்திருக்கிறார்.
அவருடைய மனம் பழிவாங்கும் எண்ணத்தால் தொடர்ந்து கொந்தளிக்கிறது. நெல்லி லவெட் அவரை அமைதிப்படுத்தி, அவசரப்படாமல் சரியான சந்தர்ப்பத்திற்காகக் காத்திருக்கும்படி அறிவுறுத்துகிறார்.
அப்போது பிரெல்லியும் டோபியும் டாட்டின் கடைக்கு வருகிறார்கள். நெல்லி லவெட் டோபியைத் தன்னுடன் கீழே அழைத்துச் சென்று உணவு கொடுத்து கவனித்துக்கொள்கிறார்.
இதனால் டாட்டும் பிரெல்லியும் தனியாக இருக்கிறார்கள்.
அப்போது பிரெல்லி தனது உண்மையான நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.
டாட்டின் பழைய சவரக் கத்திகளைப் பார்த்ததன் மூலம் அவர் பெஞ்சமின் பார்க்கர் என்பதை தான் அடையாளம் கண்டுகொண்டதாகக் கூறுகிறார்.
டாட்டின் உண்மையான அடையாளத்தைத் தெரிந்துகொண்டிருப்பதால், அந்த ரகசியத்தை வெளியிடாமல் இருக்கத் தனக்கு பணம் தர வேண்டும் என்று மிரட்டுகிறார்.
டாட் அதிர்ச்சியடைந்து பதற்றமடைகிறார். பிரெல்லி தன்னை மிரட்டுவதைத் தாங்க முடியாமல், அவரைக் கொலை செய்கிறார். பின்னர் அவரது உடலை ஒரு பெரிய பெட்டிக்குள் மறைத்து வைக்கிறார்.
பிரெல்லியின் கொலையை அறிந்த நெல்லி லவெட் அதிர்ச்சியடைகிறார். ஆனால் டாட் கூறும் விளக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
பிரெல்லியின் உதவியாளரான டோபியுடன் அவர் ஏற்கெனவே நெருக்கமாகப் பழகியிருக்கிறார். டோபி பரிதாபமான நிலையில் இருப்பதைப் பார்த்து, அவர்மீது தாயன்பு கொண்டிருக்கிறார்.
அவரைத் தன்னுடைய மகனைப் போலவே கவனிக்கத் தொடங்குகிறார். இதனால் பிரெல்லியின் மரணத்துக்குப் பிறகும் டோபியைத் தன்னுடன் வைத்துக்கொள்ள விரும்புகிறார்.
இதற்கிடையில், ஜொஹானாவைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்று முடிவு செய்திருக்கும் டர்பின், அவளைத் தன்னுடைய மனைவியாக்குவதற்கான வழியைத் தேடுகிறார்.
பாம்ஃபோர்டின் ஆலோசனையின்படி, தன்னை அழகுபடுத்திக்கொள்ளவும் சவரம் செய்துகொள்ளவும் டாட்டின் கடைக்குச் செல்கிறார்.
நீண்டகாலமாக எதிர்பார்த்திருந்த டர்பின் தன்னுடைய கடைக்கு வந்துவிட்டதால் டாட் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைகிறார்.
டர்பினைச் சவரம் செய்யும் போது, அவரைக் கொலை செய்வதற்கான சரியான தருணம் கிடைத்துவிட்டதாக நினைக்கிறார்.
இருவரும் உரையாடிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். அந்த உரையாடலின் போது டாட் தனது பழிவாங்கும் நோக்கத்தை மறைத்துக்கொண்டு, டர்பினை நம்பவைக்க முயல்கிறார்.
ஆனால் டாட் கத்தியைப் பயன்படுத்தி டர்பினைக் கொலை செய்வதற்கு முன்பாக அந்தோனி திடீரெனக் கடைக்குள் நுழைகிறார்.
ஜொஹானாவைக் காதலிப்பதாகவும், அவளைத் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்று திருமணம் செய்துகொள்ளத் திட்டமிட்டிருப்பதாகவும் டாட்டிடம் தெரிவிக்கிறார்.
அப்போது டர்பின் அங்கே இருப்பதை அந்தோனி கவனிக்கவில்லை. தனது திட்டத்தை வெளிப்படையாகச் சொன்னதால், டர்பின் கடும் கோபமடைகிறார்.
டாட்டின் கடையை விட்டு வெளியேறி, இனி அங்கு வரப்போவதில்லை என்று கூறுகிறார். ஜொஹானாவையும் தன்னிடமிருந்து பிரிக்க முயன்ற அந்தோனியைத் தண்டிக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறார்.
டர்பினைக் கொலை செய்யும் வாய்ப்பு திடீரெனத் தவறியதால் டாட் ஆத்திரமடைகிறார். அந்தோனியின் செயலால் தனது மகளை மீண்டும் சந்திக்கும் வாய்ப்பும் சிதைந்துவிட்டதாக எண்ணுகிறார்.
டர்பின் ஜொஹானாவைத் தன்னிடமிருந்து பிரித்துவிடுவார் என்ற அச்சமும் அவருக்கு ஏற்படுகிறது.
தனது வாழ்க்கையை அழித்தவர்கள் டர்பினும் பாம்ஃபோர்டும் மட்டுமல்ல, தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகமே கொடுமையால் நிறைந்திருக்கிறது என்ற எண்ணம் அவருக்குள் உருவாகிறது.
இதனால் டர்பினையும் பாம்ஃபோர்டையும் மட்டும் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற ஆரம்ப நோக்கம் மாறி, லண்டன் நகர மக்களையே தண்டிக்க வேண்டும் என்ற கொடூரமான முடிவுக்கு வருகிறார்.
மனிதர்களின் துன்பத்தையும் தீமையையும் நினைத்து, தன்னிடம் சவரம் செய்துகொள்ள வரும் வாடிக்கையாளர்களைக் கொலை செய்யத் தொடங்கத் தீர்மானிக்கிறார்.
பிரெல்லியின் உடலை என்ன செய்வது என்று டாடும் நெல்லி லவெட்டும் யோசிக்கிறார்கள். அப்போது நெல்லி லவெட் ஒரு திட்டத்தை முன்வைக்கிறார்.
பிரெல்லியின் உடலை இறைச்சி கொழுக்கட்டைக்கு மூலப்பொருளாகப் பயன்படுத்தலாம் என்று கூறுகிறார். ஏற்கெனவே இறைச்சி கிடைக்காமல் வியாபாரம் நஷ்டத்தில் இருக்கும் அவருடைய கடைக்கு இது உதவும் என்றும் அவர் கருதுகிறார்.
டாட் இந்த யோசனையை ஏற்றுக்கொள்கிறார். இனிமேல் டாட் தனது முடிதிருத்தும் கடைக்கு வரும் வாடிக்கையாளர்களைக் கொலை செய்வார்; அவர்களுடைய உடல்களை நெல்லி லவெட் இறைச்சிப் கொழுக்கட்டைகளாகத் தயாரித்து விற்பார் என்று இருவரும் முடிவு செய்கிறார்கள்.
இதற்காக டாட் தனது முடிதிருத்தும் நாற்காலியில் ஒரு மறைமுக இயந்திர அமைப்பை ஏற்படுத்துகிறார்.
வாடிக்கையாளர் நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும்போது, டாட் அவர்களுடைய கழுத்தைச் சவரக் கத்தியால் அறுத்துவிடுவார். பின்னர் நாற்காலியில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும் அமைப்பை இயக்கினால், அந்த நாற்காலி பின்னால் சாய்ந்து, உடல் தரையில் உள்ள மறைவுக் கதவு வழியாகக் கீழே விழும். அந்தக் கதவு நெல்லி லவெட்டின் இறைச்சிப் பை தயாரிக்கும் அறைக்குச் செல்கிறது.
அங்கு விழும் உடல்களை அவர் இறைச்சிப் கொழுக்கட்டைகளுக்குப் பயன்படுத்துகிறார். இவ்வாறு இருவரும் தங்களுடைய கொலைத் திட்டத்தைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்துகிறார்கள்.
இந்தக் காலகட்டத்தில் அந்தோனி ஜொஹானாவைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார். டாட் தனது மகளை இழந்துவிட்டதாக எண்ணி மனவேதனையில் இருக்கிறார்.
அதே நேரத்தில், முன்பு அந்தோனியை எச்சரித்த பிச்சைக்காரப் பெண் நெல்லி லவெட்டின் கடையில் விற்கப்படும் இறைச்சிப் கொழுக்கட்டைகளைப் பற்றி மக்களை எச்சரிக்க முயல்கிறார்.
அந்தப் கொழுக்கட்டைகளில் என்ன கலந்திருக்கிறது என்பதை அவர் உணர்ந்திருப்பது போலத் தோன்றினாலும், மற்றவர்கள் அவருடைய எச்சரிக்கையைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை.
டாட்டின் கடையில் கொலைகள் தொடர்கின்றன. நெல்லி லவெட்டின் கடையில் இறைச்சிப் கொழுக்கட்டைகளின் விற்பனை பெருமளவில் அதிகரிக்கிறது.
முன்பு யாரும் விரும்பாத அந்தக் கடையின் உணவு இப்போது மக்களிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெறுகிறது.
அதன் சுவையைப் பாராட்டி மக்கள் தொடர்ந்து வாங்கிச் செல்கிறார்கள். ஆனால் அந்த உணவில் மனிதர்களின் உடல்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பது யாருக்கும் தெரியாது. இதனால் இருவருடைய தொழில்களும் செழிக்கத் தொடங்குகின்றன.
நெல்லி லவெட் இந்தப் புதிய வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியடைகிறார். டாட்டுடன் திருமணம் செய்துகொண்டு, அவருடன் கடற்கரையோரத்தில் அமைதியாக வாழ வேண்டும் என்று கனவு காண்கிறார்.
தங்களுடைய தொழில்கள் நல்ல வருமானம் தருவதால், இனி கொலைகளையும் இறைச்சிப் கொழுக்கட்டை வியாபாரத்தையும் விட்டுவிட்டு ஓய்வாக வாழலாம் என்று அவர் நினைக்கிறார்.
ஆனால் டாட் அவருடைய காதலையும் எதிர்காலக் கனவுகளையும் பெரிதாகப் பொருட்படுத்துவதில்லை. அவருடைய மனம் இன்னும் டர்பினைப் பழிவாங்குவதிலும், தனது மகள் ஜொஹானாவைப் பற்றிய கவலையிலும் மூழ்கியிருக்கிறது.
மறுபுறம், ஜொஹானாவைத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் அந்தோனி அவள் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் இடத்தைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சி செய்கிறார்.
டர்பின், அந்தோனி தன்னுடைய திருமணத் திட்டத்திற்குத் தடையாக இருப்பதை அறிந்துகொண்டதால், ஜொஹானாவை மனநலக் காப்பகத்தில் அடைத்துவிடுகிறார்.
அங்கிருந்து அவளை வெளியே அழைத்துச் செல்ல யாருக்கும் எளிதில் அனுமதி கிடைக்காது. அந்தோனி அவளை மீட்பதற்கான வழியைத் தேடுகிறார்.
அப்போது அவர் முடி அலங்காரத்திற்கான செயற்கை முடிகளைத் தயாரிப்பவராக வேடமிட்டு, அந்தக் காப்பகத்துக்குள் நுழையத் திட்டமிடுகிறார்.
செயற்கை முடி தயாரிப்பவர்கள் அங்கு சென்று முடிகளைச் சேகரிக்க அனுமதி பெற முடியும் என்பதால், அந்த வேடம் அவருக்கு உதவும் என்று நினைக்கிறார்.
ஜொஹானாவை மீட்ட பிறகு, அவளை டாட்டின் முடிதிருத்தும் கடையில் மறைத்து வைக்கவும் திட்டமிடுகிறார்.
இதற்கிடையில், டோபி டாட்டின் நடவடிக்கைகளில் சந்தேகம் கொள்ளத் தொடங்குகிறார். நெல்லி லவெட்டின் மீது அவருக்குப் பாசம் அதிகம். அவர் தன்னைத் தாயைப் போலப் பார்த்துக்கொள்வதால், அவருக்கு எந்தத் தீங்கும் நேரக்கூடாது என்று நினைக்கிறார்.
டாட்டின் கடையிலும் நெல்லி லவெட்டின் கடையிலும் நடக்கும் சில விஷயங்கள் அவருக்கு இயல்பாகத் தெரியவில்லை.
இதனால் நெல்லி லவெட்டிடம் தனது சந்தேகங்களைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார். டாட் ஆபத்தானவர் என்று தான் நினைப்பதாகவும், அவரிடமிருந்து நெல்லி லவெட்டைத் தான் பாதுகாப்பதாகவும் உறுதியளிக்கிறார்.
டோபி பிரெல்லியின் பணப்பையையும் நெல்லி லவெட்டிடம் இருப்பதைக் கண்டுபிடிக்கிறார்.
பிரெல்லி காணாமல் போனதற்கும், அவருடைய பொருட்கள் நெல்லியிடம் இருப்பதற்கும் தொடர்பு இருக்கலாம் என்று சந்தேகிக்கிறார்.
டோபியின் சந்தேகம் தங்களுடைய குற்றங்கள் வெளிப்பட வழிவகுக்கும் என்று நெல்லி லவெட் அஞ்சுகிறார். எனவே அவரைத் தடுக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்து, அவரை அடித்தளத்தில் பூட்டி வைக்கிறார். பின்னர் அவரைக் கொலை செய்யவும் திட்டமிடுகிறார்.
அதே நேரத்தில், டாட்டின் கடையிலிருந்து புகைபோக்கி வழியாகத் துர்நாற்றம் வீசுவதாக அக்கம்பக்கத்தினர் புகார் அளிக்கிறார்கள். இதைப் பற்றி விசாரிக்க பாம்ஃபோர்ட் டாட்டின் கடைக்கு வருகிறார். அவர் அங்கு வந்திருப்பது டாட்டுக்கு ஆபத்தாகத் தெரிகிறது.
ஏனெனில் பாம்ஃபோர்ட் அவருடைய பழைய எதிரி டர்பினுக்கு நெருக்கமானவர்; மேலும் டாட்டின் உண்மையான அடையாளத்தையும் அவர் அறிந்திருக்கக்கூடும்.
டாட் அவரை ஏமாற்றி, சரியான தருணத்தில் கொலை செய்து, உடலை மறைவுக் கதவு வழியாக அடித்தளத்துக்கு அனுப்புகிறார்.
டோபி அடைக்கப்பட்டிருக்கும் அடித்தளத்தில், அவர் ஒரு இறைச்சிப் பைக்குள் மனிதக் கால்விரல் ஒன்றைக் கண்டுபிடிக்கிறார்.
இதனால் உணவில் ஏதோ பயங்கரமான ரகசியம் இருப்பதை உணர்கிறார். மேலும் தேடும்போது, அங்கு வெட்டப்பட்டு குவிக்கப்பட்டிருக்கும் மனித உடல்களின் பகுதிகளைக் காண்கிறார்.
அப்போது பாம்ஃபோர்டின் உடலும் மேலிருந்து மறைவுக் கதவு வழியாக அடித்தளத்தில் விழுவதை அவர் நேரில் பார்க்கிறார்.
இதனால் டாட்டும் நெல்லி லவெட்டும் மனிதர்களைக் கொலை செய்து அவர்களுடைய உடல்களை உணவாக மாற்றுகிறார்கள் என்பது அவருக்குத் தெளிவாகிறது.
டோபி அங்கிருந்து தப்பித்து ஓடுகிறார். நெல்லி லவெட் இதை அறிந்து டாட்டிடம் தெரிவிக்கிறார். டோபி தங்களுடைய குற்றங்களை அறிந்துவிட்டதால், அவர் வெளியே சென்று உண்மையைச் சொல்லிவிடக்கூடும் என்று இருவரும் அஞ்சுகிறார்கள்.
அவர்கள் டோபியைத் தேடத் தொடங்குகிறார்கள். தப்பித்த டோபி சாக்கடைப் பாதைகளுக்குள் புகுந்து ஒளிந்துகொள்கிறார். இதனால் அவரை உடனடியாகக் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் போகிறது.
இதற்கிடையில் அந்தோனி தனது திட்டப்படி ஜொஹானாவை மனநலக் காப்பகத்திலிருந்து மீட்டுக் கொண்டுவருகிறார்.
அவளை ஒரு சிறுவனைப் போல வேடமிட்டு டாட்டின் முடிதிருத்தும் கடைக்குள் அழைத்து வருகிறார்.
அந்தோனி அங்கிருந்து வெளியேறி டாட்டைத் தேடிச் செல்கிறார். ஜொஹானா கடைக்குள் தனியாகக் காத்திருக்கிறார். அவள் யார் என்பதை டாட் இன்னும் அறியவில்லை.
அந்த நேரத்தில், முன்பு அந்தோனியை எச்சரித்த பிச்சைக்காரப் பெண் டாட்டின் கடைக்குள் வருகிறார்.
அவர் பாம்ஃபோர்டைத் தேடி அங்கு வந்திருக்கிறார். அவரைக் கண்டதும் ஜொஹானா ஒரு பெட்டிக்குள் ஒளிந்துகொள்கிறார்.
அந்தப் பிச்சைக்காரப் பெண் டாட்டைப் பார்த்ததும் அவரை அடையாளம் கண்டுகொள்கிறார். டாட் உண்மையில் பெஞ்சமின் பார்க்கர் என்பதை அவர் புரிந்துகொண்டது போல நடக்கிறார்.
ஆனால் அப்போது டர்பின் கடைக்கு வருவது டாட்டுக்குக் கேட்கிறது. தனது உண்மையான அடையாளம் வெளிப்பட்டுவிடக் கூடாது என்றும், டர்பினைக் கொலை செய்வதற்கான வாய்ப்பை இழக்கக் கூடாது என்றும் நினைக்கும் டாட், அந்தப் பிச்சைக்காரப் பெண்ணைக் கொலை செய்து, அவரது உடலை மறைவுக் கதவு வழியாக அடித்தளத்துக்குத் தள்ளுகிறார்.
அதன்பிறகு டர்பின் கடைக்குள் வருகிறார். ஜொஹானா மனம் மாறி, தன்னிடம் திரும்பி வர முடிவு செய்துவிட்டதாக டாட் அவரிடம் கூறுகிறார்.
இதைக் கேட்டு டர்பின் மகிழ்ச்சியடைகிறார். டாட் அவருக்கு இலவசமாகச் சவரம் செய்துவிடுவதாகச் சொல்லி நாற்காலியில் அமர வைக்கிறார்.
டர்பின் சவரம் செய்துகொள்ளத் தயாராக இருக்கும்போது, டாட் தனது உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். தான்தான் பெஞ்சமின் பார்க்கர் என்றும், டர்பின் தனது வாழ்க்கையை அழித்துவிட்டார் என்றும் தெரிவிக்கிறார்.
டர்பின் எதிர்வினையாற்றுவதற்கு முன்பாகவே, டாட் அவரது கழுத்தைச் சவரக் கத்தியால் அறுக்கிறார். பின்னர் அவருடைய உடலையும் மறைவுக் கதவு வழியாக அடித்தளத்துக்குத் தள்ளுகிறார்.
அந்த நேரத்தில் டாட் கடைக்குள் ஜொஹானாவைக் கண்டுபிடிக்கிறார். ஆனால் அவள் தன்னுடைய மகள் என்பதை அவர் அறியவில்லை.
சிறுவன் வேடத்தில் இருப்பதால் அவளையும் ஒரு வாடிக்கையாளராகவோ, தன்னுடைய குற்றத்துக்குச் சாட்சியாக இருக்கக்கூடிய ஒருவராகவோ கருதி, அவளைக் கொலை செய்யத் தயாராகிறார்.
இதற்கிடையில் அடித்தளத்தில் உயிர் பிரியும் நிலையில் இருக்கும் டர்பின், நெல்லி லவெட்டின் ஆடையைப் பற்றிப் பிடிக்கிறார்.
இதனால் நெல்லி அலறுகிறார். அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்ட டாட் கவனம் சிதறுகிறது. ஜொஹானாவை உடனடியாகக் கொலை செய்யாமல், அவள் கடையிலிருந்து தப்பிச் செல்ல அனுமதிக்கிறார். பின்னர் டர்பின் இன்னும் உயிருடன் இருக்கக்கூடும் என்று நினைத்து அடித்தளத்துக்குச் செல்கிறார்.
அடித்தளத்தில் இறந்தவர்களின் உடல்களைக் காணும் டாட், அங்கு கிடக்கும் பிச்சைக்காரப் பெண்ணின் முகத்தைத் தெளிவாகப் பார்க்கிறார். அப்போதுதான் அந்தப் பெண் வேறு யாருமல்ல, தனது மனைவி லூசி என்பதை உணர்கிறார்.
இத்தனை ஆண்டுகளாக லூசி இறந்துவிட்டதாக நம்பியிருந்த அவருக்கு இது பேரதிர்ச்சியாக இருக்கிறது. நெல்லி லவெட் தன்னிடம் கூறிய கதையில் உண்மை இல்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறார்.
லூசி நஞ்சை உட்கொண்டு இறந்துவிட்டதாக நெல்லி கூறியிருந்தார். ஆனால் லூசி உயிருடன் இருந்திருக்கிறார்; பிச்சைக்காரப் பெண்ணாகத் தெருக்களில் அலைந்து கொண்டிருந்திருக்கிறார்.
டாட் நெல்லி லவெட்டிடம் இதைப் பற்றிக் கேட்கிறார். லூசி உயிருடன் இருப்பது தனக்குத் தெரிந்திருந்தும், அவர் இறந்துவிட்டதாகப் பொய் கூறியதை நெல்லி ஒப்புக்கொள்கிறார்.
லூசி வன்கொடுமைக்குப் பிறகு மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு, பிச்சைக்காரப் பெண்ணாக மாறிவிட்டதால், டாட் அவரை அடையாளம் கண்டுகொள்ள முடியாது என்று நெல்லி நினைத்திருக்கிறார்.
மேலும் டாட் மீண்டும் லூசியுடன் சேர்ந்து வாழத் தொடங்கினால், தன்னுடைய காதல் நிறைவேறாது என்பதும் நெல்லியின் மனதில் இருந்திருக்கிறது.
டாட் தன்னுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே உண்மையை மறைத்ததாகவும், தானே அவரைக் காதலிப்பதாகவும் தெரிவிக்கிறார்.
நெல்லியின் இந்தத் துரோகத்தால் டாட் கொதித்தெழுகிறார். ஆனால் உடனடியாகக் கோபத்தை வெளிப்படுத்தாமல், அவரை மன்னித்துவிட்டது போல நடிக்கிறார்.
நெல்லியுடன் நடனமாடத் தொடங்குகிறார். இருவரும் சுற்றிச் சுற்றி ஆடிக்கொண்டிருக்கும்போது, டாட் திடீரென நெல்லியைத் தூக்கி எரியும் அடுப்புக்குள் வீசுகிறார்.
அதன் கதவை மூடி, அவர் வெளியே வர முடியாதபடி செய்கிறார். இவ்வாறு தன்னிடம் உண்மையை மறைத்த நெல்லி லவெட்டையும் கொலை செய்கிறார்.
நெல்லி இறந்த பிறகு, டாட் தனது மனைவி லூசியின் உடலுக்குத் திரும்புகிறார். லூசியின் உடலைத் தூக்கி அணைத்துக்கொண்டு துக்கத்தில் மூழ்குகிறார்.
பல ஆண்டுகளாகத் தேடிய தனது மனைவியை மீண்டும் கண்டுபிடித்த தருணத்தில், அவர் உயிரற்ற உடலாகக் கிடப்பதை உணர்கிறார்.
இதற்கிடையில் சாக்கடைப் பாதைகளில் ஒளிந்திருந்த டோபி மீண்டும் அடித்தளத்துக்கு வருகிறார். நெல்லி லவெட்டைத் தாயைப் போல நேசித்த அவர், டாட் அவரைக் கொன்றிருப்பதை அறிந்து ஆத்திரமடைகிறார்.
அங்கு கிடக்கும் டாட்டின் சவரக் கத்தியை எடுத்துக்கொண்டு, டாட்டின் பின்னால் செல்கிறார்.
டாட் லூசியின் உடலை அணைத்துக்கொண்டு துக்கத்தில் இருப்பதைப் பார்க்கும் டோபி, அந்தச் சவரக் கத்தியால் அவரது கழுத்தை அறுக்கிறார்.
டாட் தப்பிக்க முயற்சிக்காமல், டோபி தன்னைத் தாக்க அனுமதிக்கிறார். காயமடைந்த டாட், லூசியின் உடலைக் கையில் வைத்தபடியே அடித்தளத்தில் இரத்தம் வடிந்து இறக்கிறார்.
டோபி அங்கிருந்து நடந்து வெளியேறுகிறார். லூசியின் உடலை அணைத்தபடி டாட் இறந்து கிடப்பதுடன் கதை நிறைகிறது.
#ஆஸ்கர்மூன்றாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#கீதப்ரியன்கோல்டன்க்ளோப்
