போரின் கொடூரத்தையும் மனித மனதின் விவரிக்க முடியாத பயத்தையும் ஒரு திரைப்படம் எப்படி மிகக் குறைந்த வளங்களைக் கொண்டு வெளிப்படுத்த முடியும்?
உலகப் புகழ்பெற்ற இயக்குநர் ஸ்டான்லி குப்ரிக் தனது இளம் வயதில், மிகக் குறைந்த வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் உருவாக்கிய ‘ஃபியர் அண்ட் டிசையர்’ Fear and Desire திரைப்படம் இந்த ஆச்சரியமான கேள்விக்கு ஒரு சிறந்த பதிலாக அமைகிறது.
எந்தவொரு குறிப்பிட்ட போரையும் மையமாகக் கொள்ளாமல், மனித மனதின் உலகளாவிய உணர்ச்சிகளைப் பேசும் ஒரு தத்துவப் படைப்பாக இது உருவாக்கப்பட்டிருப்பது இதன் முதல் தனித்துவமாகும்.
கதையின் போக்கை முன்கூட்டியே வெளிப்படுத்தாமல், ஒரு போர்க்களத்தின் சூழலில் சிக்கித் தவிக்கும் மனிதர்களின் மனப்போராட்டத்தை மட்டுமே இப்படம் முதன்மையாகக் காட்டுகிறது.
மனிதனுக்கும் அவனுள் இருக்கும் அச்சத்திற்கும் இடையிலான போராட்டமே இதன் முக்கியமான கருப்பொருள்.
கதாபாத்திரங்கள் எதிர்கொள்ளும் பதற்றம், அவர்களின் மனதில் எழும் குழப்பங்கள் மற்றும் தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட பயம் ஆகியவை பார்வையாளர்களை ஆழமான சிந்தனைக்கு உட்படுத்துகின்றன.
இதில் நடித்த லெப்டினன்ட் கோர்பி (கென்னத் ஹார்ப்), சார்ஜென்ட் மேக் (ஃபிராங்க் சில்வேரா), பிரைவேட் சிட்னி (பால் மஜுர்ஸ்கி), பிரைவேட் பிளெட்சர் (ஸ்டீவ் கோயிட்) மற்றும் அந்த இளம் பெண் (வர்ஜீனியா லீத்) ஆகியோர் தங்களின் யதார்த்தமான நடிப்பால் கதாபாத்திரங்களுக்கு உயிர் கொடுத்துள்ளனர்.
ஸ்டான்லி குப்ரிக்கின் திறமையான இயக்கம், ஒளிப்பதிவு மற்றும் படத்தொகுப்பு ஆகியவை இப்படத்தை ஒரு சாதாரண படமாக இல்லாமல் ஒரு கலைப் படைப்பாக மாற்றுகின்றன.
மிகக் குறைந்த தொழில்நுட்ப வசதிகள் மட்டுமே இருந்த காலத்தில், புதுமையான கேமரா கோணங்கள் மற்றும் ஒளியமைப்பைப் பயன்படுத்தி போரின் அழுத்தமான சூழலை அவர் மிக நுட்பமாகப் படம்பிடித்துள்ளார்.
கேரால்ட் ஃபிரீட் தந்த பின்னணி இசை மற்றும் ஒலியமைப்பு ஆகியவை காட்சிகளின் தீவிரத்தை அதிகரித்து, பார்வையாளருக்கு ஒருவித அமைதியற்ற உணர்வை வெற்றிகரமாகக் கடத்துகின்றன.
இப்படம் வெறும் போரைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; மனித இயல்பு, பயம் மற்றும் ஆசை ஆகியவற்றின் ஆழமான பக்கங்களை ஆராயும் ஒரு தத்துவார்த்த அனுபவம்.
இயக்குநரின் தனித்துவமான அணுகுமுறையும், காட்சியமைப்பில் உள்ள உணர்ச்சி ஆழமும் சினிமா விரும்பிகளுக்கு ஒரு புதிய பார்வையை வழங்கும்.
கதையின் சுவாரஸ்யத்தை நேரடியாக அனுபவிக்க விரும்பும் ஒவ்வொரு திரைப்பட ரசிகரும் தவறவிடாமல் பார்க்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுப் பதிவு இது.
இத்திரைப்படத்தை சுற்றியுள்ள சுவாரஸ்யமான பின்னணித் தகவல்களும் ஆச்சரியமூட்டும் உண்மைகளும் சினிமா வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை.
இயக்குநர் ஸ்டான்லி குப்ரிக், லுக் (Look) இதழில் புகைப்படக் கலைஞராகப் பணியாற்றிவிட்டு, இரண்டு குறும்படங்களை இயக்கிய அனுபவத்துடன் தனது முதல் முழுநீள திரைப்படத்தை உருவாக்கத் துணிந்தார்.
இதற்காகத் தனது நிரந்தரப் பணியையும் துறந்தார். இப்படத்திற்கான நிதியைத் திரட்ட அவரது குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும் உதவினர்; குறிப்பாக அவரது மாமாவும் மருந்தக உரிமையாளருமான மார்ட்டின் பெர்வெலெர் பெரும்பகுதி நிதியை வழங்கினார்.
முதலில் $10,000 செலவில் அமைதியற்ற மௌனப் படமாகத் திட்டமிடப்பட்டு, பின்னர் ஒலி சேர்க்கப்பட்டதால் தயாரிப்புச் செலவு $53,000 வரை உயர்ந்தது.
இந்த நிதிய நெருக்கடியைச் சமாளிக்க, ரிச்சர்ட் டி ரோஷ்மாண்ட் என்பவரின் ஆபிரகாம் லிங்கன் பற்றிய தொலைக்காட்சித் தொடரில் பணியாற்ற ஒப்புக்கொண்டு குப்ரிக் கடனை அடைத்தார்.
இப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் இயக்குநர், ஐந்து நடிகர்கள், குப்ரிக்கின் முதல் மனைவி தோபா மெட்ஸ் உட்பட ஐந்து படக்குழுவினர் மற்றும் மூன்று தொழிலாளர்கள் என மொத்தம் 14 பேர் மட்டுமே பணியாற்றினர்.
கலிபோர்னியாவின் சான் கேப்ரியல் மலையில் படப்பிடிப்பு நடந்தபோது, வரவுசெலவுத் திட்டக் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாகப் பல புதுமையான உத்திகளைக் குப்ரிக் கையாள வேண்டியிருந்தது.
கேமராவை நகர்த்திப் படம் பிடிக்க டாலி டிராக்கிற்குப் பதிலாக ஒரு குழந்தையின் ஸ்ட்ராலர் வண்டியைப் பயன்படுத்தினார்.
மேலும், செயற்கை மூடுபனியை உருவாக்கப் பயிர்களுக்குப் பூச்சிக்கொல்லி தெளிக்கும் இயந்திரத்தைப் பயன்படுத்தியதால், அதில் எஞ்சியிருந்த நச்சுத்தன்மையால் நடிகர்களும் குழுவினரும் மூச்சுத்திணறலுக்கு ஆளாகும் நிலை ஏற்பட்டது.
படத்தொகுப்பின் போது, தட்டை எறியும் ஒரு முக்கியக் காட்சியில் நடிகர்கள் ‘ஸ்டேஜ் லைன்’ விதிகளை மீறி தவறான பக்கத்திலிருந்து நுழைந்ததால், தொடர்ச்சியைப் பேணுவதற்காக பிலிம் நெகட்டிவையே தலைகீழாக மாற்ற வேண்டியதாயிற்று;
இது கூடுதல் செலவை ஏற்படுத்தியது.
படம் வெளியான பிறகு, அதன் உரிமையாளர் ஜோசப் பர்ஸ்டின் 1953-இல் காலமானதால் விநியோக நிறுவனம் மூடப்பட்டது.
தனது முதல் முயற்சி என்பதால் இப்படத்தின் மீது திருப்தியடையாத குப்ரிக், படத்தின் மூல நெகட்டிவை எரிக்க முயன்றார் , எஞ்சியிருந்த பிரதிகளையும் அழிக்க முயன்றார்.
பல ஆண்டுகள் கழித்து, 1994-இல் இப்படத்தை திரையிடத் திட்டமிட்டபோது, குப்ரிக் வார்னர் பிரதர்ஸ் மூலம் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டு, இப்படத்தை ஒரு "அனுபவமில்லாத இயக்குனரின் பயிற்சி முயற்சி" என்று கூறித் தனக்குத்தானே தாழ்த்திப் பேசினார்.
இருப்பினும், தனியார் சேகரிப்புகளிலும் புவேர்ட்டோ ரிகோ ஆய்வகத்திலும் சில பிரதிகள் தப்பின.
இறுதியில் 2023-இல் வெனிஸ் விழாவில் திரையிடப்பட்ட அசல் 70 நிமிடக் காட்சியின் 35 மிமீ பிரதி கண்டெடுக்கப்பட்டு, 4K தரத்தில் புதுப்பிக்கப்பட்டு வெளியானது.
இப்படத்தின் நடிகர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களின் பின்னணியும் சுவாரஸ்யமானது.
குப்ரிக்கின் உயர்நிலைப் பள்ளி வகுப்புத் தோழரான ஹோவர்ட் சாக்லர் இதன் திரைக்கதையை எழுதினார்; இவர் பின்னநாளில் புகழ்பெற்ற புலிட்சர் விருதைப் பெற்றார்.
இதில் நடித்த பால் மஜுர்ஸ்கி பின்னர் புகழ்பெற்ற இயக்குநராக உருவெடுத்தார். அதேபோல, பெண் கதாபாத்திரத்தில் நடித்த வர்ஜீனியா லீத், 1962-இல் வெளியான ‘Brain That Wouldn't Die’ என்ற கல்ட் திரைப்படத்தில் நடித்தார். படம் வணிக ரீதியாகத் தோல்வியடைந்ததால், குப்ரிக் தனது அடுத்த படத்திற்குத் நிதி திரட்ட சீஃபேரர்ஸ் என்ற விளம்பரக் குறும்படத்தை இயக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது.
புகழ்பெற்ற விமர்சகர் ஜேம்ஸ் ஏஜி, குப்ரிக்கை நேரில் சந்தித்துப் பாராட்டியதும், கொலம்பியா பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் மார்க் வான் டோரன் எழுதிய பாராட்டுக்கடிதமும் இப்படத்தின் ஆரம்பகால அங்கீகாரத்திற்குச் சான்றுகளாக அமைந்தன.
============================
படத்தின் கதை:-
படத்தின் தொடக்கத்தில் டேவிட் ஆலன் பின்னணிக் குரல் வழியாகக் கதையின் களம் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது.
பெயர் குறிப்பிடப்படாத இரு நாடுகளுக்கு இடையே நடக்கும் ஒரு போரில், இந்தக் காட்டில் ஒரு போர் நடப்பதாகவும், அது நடந்த அல்லது நடக்கப்போகும் எந்தவொரு போரையும் குறிக்கலாம் என்றும், நாம் உருவாக்கும் வரை எதிரிகள் உருவாவதில்லை என்றும் அவர் கட்டியம் கூறி விளக்குகிறார்.
வரலாற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட இந்தக் காட்டில் இருக்கும் வீரர்கள் நமது மொழியையும் காலத்தையும் கொண்டிருந்தாலும், மனதைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு நாடு இல்லை என்ற அறிமுகத்துடன் இக்கதை தொடங்குகிறது.
பெயர் தெரியாத இரு நாடுகளுக்கு இடையே போர் நடந்து கொண்டிருக்கும் சூழலில், ஒரு நாட்டின் நான்கு வீரர்கள் பயணம் செய்த விமானம் எதிரிகளின் எல்லைக்கு ஆறு மைல் பின்னால் விபத்துக்குள்ளாகி விழுகிறது.
அந்த நான்கு வீரர்களான லெப்டினன்ட் கோர்பி (கென்னத் ஹார்ப்), சார்ஜென்ட் மேக் (ஃபிராங்க் சில்வேரா), பிரைவேட் பிளெட்சர் (ஸ்டீவ் கோயிட்) மற்றும் பிரைவேட் சிட்னி (பால் மஜுர்ஸ்கி) ஆகியோர் தங்களது சொந்தப் படைப்பிரிவைச் சென்றடைய துடிக்கிறார்கள்.
அதற்காக அவர்கள் ஒரு ஆற்றைக் கண்டுபிடித்து, அதன் நீர்வழிப் பாதையைப் பயன்படுத்தித் தப்பிப்பதற்காக மரக்கட்டைகளைக் கொண்டு ஒரு பரிசலைக் கட்டத் தொடங்குகிறார்கள்.
அந்த இடத்தில் அவர்கள் ஒரு நாயைச் கண்டவர்கள் அதனுடன் நட்பாகப் பழகுகிறார்கள்.
பரிசலைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கும்போதே, தொலைவில் உள்ள ஒரு வீட்டைக் கவனிக்கும் வீரர்கள், தொலைநோக்கி வழியே பார்த்து அங்கு எதிரிப் படை ஜெனரல் ஒருவர் இருப்பதைக் கண்டறிகிறார்கள்.
அப்போது அவர்களின் தலைக்கு மேலே ஒரு விமானம் பறந்து செல்வதைக் கண்டு, தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளக் காட்டுக்குள் மேலும் ஊடுருவிச் செல்கிறார்கள்.
அங்கு உணவருந்திக் கொண்டிருக்கும் எதிரி நாட்டு வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு சிறிய வீட்டைக் காண்கிறார்கள்.
உணவு மற்றும் துப்பாக்கிகளைக் கைப்பற்றுவதற்காக அந்த வீட்டிற்குள் திடீரெனப் புகுந்து, அங்கிருந்த எதிரி வீரர்களைக் கொல்கிறார்கள்.
அடுத்த நாள் அவர்கள் அங்கிருந்து புறப்படும்போது, அவர்களின் மொழியைப் பேசத் தெரியாத ஒரு இளம் கிராமத்துப் பெண் (வர்ஜீனியா லீத்) அவர்களை நெருங்கி வருகிறாள்.
ஆபத்தைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு, அந்த நான்கு வீரர்களும் அந்தப் பெண்ணைப் பிடித்து, தங்களது பெல்ட்களால் ஒரு மரத்தில் கட்டி வைக்கிறார்கள்.
எஞ்சிய மூவரும் புறப்பட, இளைய வீரரான பிரைவேட் சிட்னி மட்டும் அந்தப் பெண்ணைக் காவல் காப்பதற்காக அங்கேயே விட்டுச் செல்லப்படுகிறான்.
அந்தப் பெண்ணுக்குத் தனது மொழி புரியாது என்றாலும், பிரைவேட் சிட்னி அவளிடம் பேசத் தொடங்குகிறான்.
உரையாடல் தொடர்கையில் அவன் மனநிலைக் குழப்பத்திற்கு ஆளாகி, பித்து பிடித்த நிலையை அடைகிறான்.
அவள் தன்னை அணைத்துக் கொள்வாள் என்ற தவறான எண்ணத்தில் பிரைவேட் சிட்னி அவளது கட்டுகளை அவிழ்த்து விடுகிறான்.
ஆனால் கட்டுகள் அவிழ்ந்ததும் அந்தப் பெண் அங்கிருந்து தப்பித்து ஓட முயல்கிறாள்.
இதனால் அதிர்ச்சியடைந்த பிரைவேட் சிட்னி, துப்பாக்கியால் சுட்டு அந்தப் பெண்ணைக் கொன்று விடுகிறான்.
சற்று நேரத்தில் அங்கு வரும் சார்ஜென்ட் மேக், இறந்து கிடக்கும் பெண்ணையும், மனநிலை பிறழ்ந்து பைத்தியமாகிவிட்ட பிரைவேட் சிட்னியையும் காண்கிறான்.
மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட பிரைவேட் சிட்னி அங்கிருந்து பயந்து ஆற்றை நோக்கி ஓடுகிறான்.
இதன்பின் சார்ஜென்ட் மேக், படைத் தளபதி லெப்டினன்ட் கோர்பி மற்றும் பிரைவேட் பிளெட்சர் ஆகியோரைச் சந்தித்து, அருகிலுள்ள தளத்தில் இருக்கும் எதிரி ஜெனரலைக் கொல்வதற்கான ஒரு திட்டத்தை முன்வைக்கிறான்.
பரிசலில் தான் தனியாகப் பயணம் செய்து, காவலர்களின் கவனத்தைச் சிதறடிப்பதாகக் கூறி அவர்களைச் சம்மதிக்க வைக்கிறான்.
திட்டப்படி, பரிசலில் செல்லும் சார்ஜென்ட் மேக் எதிரிப் படைக்காவலர்களை நோக்கிச் சுட்டு அவர்களின் கவனத்தைத் தன் பக்கம் திருப்புகிறான்;
இந்த மோதலில் அவன் காயமடைகிறான். அதே நேரத்தில், லெப்டினன்ட் கோர்பியும் பிரைவேட் பிளெட்சரும் இரகசியமாக எதிரி முகாமிற்குள் ஊடுருவி, அங்குள்ள ஜெனரலைக் கொன்றுவிட்டு, அங்கிருக்கும் எதிரியின் விமானத்தைக் கைப்பற்றித் தங்களது சொந்த முகாமிற்குத் தப்பிச் செல்கிறார்கள்.
தங்களது சொந்த தளத்தில் தரையிறங்கிய பின், லெப்டினன்ட் கோர்பியும் பிரைவேட் பிளெட்சரும் தங்களது சொந்த நாட்டு ஜெனரலுடன் உணவருந்திப் பேசுகிறார்கள்.
அப்போது போரைப் பற்றியும், எந்தவொரு மனிதனும் போருக்காகப் படைக்கப்படவில்லை என்பது பற்றியும் அவர்கள் தத்துவார்த்தமாக விவாதிக்கிறார்கள்.
பின்னர், சார்ஜென்ட் மேக்கின் வருகைக்காகக் காத்திருக்க மீண்டும் ஆற்றுப் பகுதிக்குத் திரும்புகிறார்கள்.
அங்கே ஆற்றில் மிதந்து வரும் பரிசலில், உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் சார்ஜென்ட் மேக்கையும், மனநிலை முற்றிலும் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் பிரைவேட் சிட்னியையும் அவர்கள் கண்டெடுக்கையில் படம் முடிகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்கல்ட்க்ளாஸிக்
#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்
#கீதப்ப்ரியன்க்ளாஸிக்
