அமெரிக்க கட்டடக்கலையின் பிதாமகர் ஃபிராங்க் லாய்ட் ரைட்டின் வாழ்க்கை வரலாறு ஒரு மிகச்சிறந்த நாவலைப் போன்றது. உலகமே வியந்து பார்த்த ஒரு மேதையின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அரங்கேறிய துயரங்கள் கற்பனை செய்ய முடியாதவை.
குறிப்பாக 1914-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் நிகழ்ந்த அந்த கொடூர சம்பவம் அவரது வாழ்வின் கறுப்புப் பக்கமாகும்.
விஸ்கான்சினில் அவர் தனது காதலி மாமா செனி (Mamah Cheney)-க்காக உருவாக்கிய 'தாலிசின்' (Taliesin) இல்லத்தில், ஜூலியன் கார்ல்டன் என்ற ஒரு சமையல் பணியாளர் எதிர்பாராத விதமாக வெறியாட்டத்தில் ஈடுபட்டார்.
மதிய உணவின் போது வீட்டைப் பூட்டிவிட்டு தீ வைத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், தப்பிக்க முயன்றவர்களை கோடரியால் கொடூரமாகத் தாக்கிக் கொன்றார். இதில் ரைட்டின் காதலி மாமா செனி மற்றும் அவரது இரு குழந்தைகள் உட்பட ஏழு பேர் உயிரிழந்தனர்.
இச்சம்பவம் நடந்தபோது ரைட் சிகாகோவில் ஒரு பணியில் இருந்ததால் உயிர் தப்பினார், ஆனால் அந்த இழப்பு அவரை மனரீதியாக நிலைகுலையச் செய்தது.
இந்தத் துயரம் நிகழ்ந்த பிறகும் ரைட் முடங்கிவிடவில்லை. எரிந்த அதே இடத்திலேயே தாலிசினை மீண்டும் கட்டி எழுப்பினார்.
ஆனால் 1925-ல் மீண்டும் ஒருமுறை மின் கசிவு காரணமாக அந்த வீடு தீக்கிரையானது. தொழில் ரீதியாக அவர் உச்சத்தில் இருந்தபோதும், இத்தகைய தொடர் இழப்புகளும், நிதி நெருக்கடிகளும், சமூகப் புறக்கணிப்புகளும் அவரைத் துரத்திக்கொண்டே இருந்தன.
அவரது வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட இந்தத் தனிப்பட்ட வீழ்ச்சிகளும், அதிலிருந்து அவர் பீனிக்ஸ் பறவை போல மீண்டு வந்து உலகப் புகழ்பெற்ற கட்டிடங்களை உருவாக்கிய விதமும் ஒரு காவியத் தன்மையைக் கொண்டது.
ஃபிராங்க் லாய்ட் ரைட்டின் வாழ்க்கையை மையப்படுத்தி ஒரு முழு நீளத் திரைப்படம் இதுவரை வெளியாகவில்லை என்பது ஆச்சரியமான உண்மை.
ஆனால், அவரது வாழ்க்கையில் நடந்த இந்த துயர சம்பவங்கள் மற்றும் அவரது காதலை அடிப்படையாகக் கொண்டு 2011-ல் நான்சி ஹொரான் எழுதிய 'லவ்விங் பிராங்க்' (Loving Frank) என்ற நாவல் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
'லவ்விங் பிராங்க்' (Loving Frank) என்பது 2007 ஆம் ஆண்டு நான்சி ஹொரான் என்பவரால் எழுதப்பட்ட ஒரு புகழ்பெற்ற அமெரிக்க வரலாற்றுப் புதினம். இது கட்டிடக்கலைஞர் ஃபிராங்க் லாய்ட் ரைட் மற்றும் மாமா போர்த்விக் ஆகியோருக்கு இடையே நிலவிய சர்ச்சைக்குரிய காதல் உறவைப் பற்றி விவரிக்கிறது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் அமெரிக்க சமூகத்தில் நிலவிய கட்டுப்பாடுகளையும், இந்தத் தம்பதியினர் சந்தித்த பொது அவமானங்களையும் மையமாக வைத்து இந்த நாவல் எழுதப்பட்டுள்ளது. இது நான்சி ஹொரானின் முதல் நாவலாகும். விரிவான ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், இது மாமா போர்த்விக்கின் கோணத்தில் சொல்லப்படும் ஒரு கற்பனை கலந்த வாழ்க்கை வரலாற்றுப் பதிவாகும்.
இந்த நாவல் 1907 முதல் 1914 வரையிலான காலப்பகுதியைச் சித்தரிக்கிறது. ரைட் மற்றும் போர்த்விக் ஆகிய இருவருமே ஏற்கனவே மணம் முடித்தவர்கள் என்பதால், அவர்களது காதல் உறவு அக்கால சமூகத்தில் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. நாவலில் இவர்களது கலை சார்ந்த தேடல்கள் மற்றும் அமெரிக்கா முதல் ஐரோப்பா வரையிலான பயணங்கள் மிக அழகாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. தனிப்பட்ட உணர்ச்சிகளுக்கும் சமூகத்தின் விதிகளுக்கும் இடையே நடக்கும் போராட்டத்தை இந்தப் புத்தகம் கண்முன் நிறுத்துகிறது.
குறிப்பாக, அக்கால அமெரிக்க மற்றும் ஐரோப்பிய சமூகத்தின் கலாச்சாரம், பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் பெண்களின் மீதான சமூகக் பார்வையை இந்தப் படைப்பு ஆழமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. மாமா போர்த்விக் தனது குழந்தைகளையும் குடும்பத்தையும் துறந்து ரைட்டுடன் இணைந்தபோது ஏற்பட்ட சவால்கள், அவர்களுக்குக் கிடைத்த சமூகப் புறக்கணிப்பு ஆகியவற்றை இது உணர்வுப்பூர்வமாக எடுத்துரைக்கிறது. இறுதியாக, தாலிசின் இல்லத்தில் நடந்த கொடூரத் துயரத்துடன் இந்த நாவல் முடிவடைந்து, வாசகர்களுக்கு ஒரு கனத்த அனுபவத்தைத் தருகிறது.
இது திரைப்படமாக எடுக்கப்பட உள்ளதாக அவ்வப்போது செய்திகள் வெளிவந்தன. 1998-ல் கென் பர்ன்ஸ் இயக்கத்தில் வெளியான 'Frank Lloyd Wright' என்ற ஆவணப்படம், அவரது கட்டிடக்கலை மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்வின் இருண்ட பக்கங்களை மிகத் துல்லியமாக ஆவணப்படுத்தியுள்ளது.
மேலும், "The Flame in the Flint" போன்ற சில நாடகங்கள் மற்றும் குறும்படங்கள் இந்த துயரத்தை விவரித்துள்ளன. தற்போதைய நிலையில், அவரது பிரம்மாண்டமான வாழ்வைச் சித்தரிக்கும் ஒரு பெரிய ஹாலிவுட் திரைப்படம் உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்பது கட்டிடக்கலை ஆர்வலர்களின் நீண்ட நாள் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.
ஃபிராங்க் லாய்ட் ரைட்டின் இல்லத்தில் இந்த கொடூரத்தை நிகழ்த்திய ஜூலியன் கார்ல்டன் மீதான வழக்கு மற்றும் அவருக்குக் கிடைத்த தண்டனை ஒரு விசித்திரமான முடிவை எட்டியது.
ஆகஸ்ட் 15, 1914 அன்று அந்த ரத்த வெறியாட்டத்தை முடித்த பிறகு, கார்ல்டன் அங்கிருந்து தப்பித்து ஓடிவிடவில்லை. மாறாக, எரியும் கட்டிடத்தின் ஒரு பகுதியில் இருந்த தீயணைப்பு உலைக்குள் (furnace) சென்று ஒளிந்து கொண்டார்.
தேடுதல் வேட்டையில் ஈடுபட்டிருந்த கும்பல் அவரைத் தற்கொலை முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்த நிலையில் கண்டுபிடித்தது. அவர் பிடிபடுவதற்கு முன்னதாகவே 'மியூரியாடிக் அமிலம்' (Muriatic acid) எனப்படும் ஹைட்ரோகுளோரிக் அமிலத்தைக் குடித்து தனது உயிரை மாய்த்துக்கொள்ள முயன்றார்.
இதனால் அவரது தொண்டை மற்றும் உணவுக்குழாய் மிக மோசமாக வெந்து போயிருந்தது.
அவரைப் பிடித்த மக்கள் கும்பல் அந்த இடத்திலேயே அடித்துக் கொல்ல முயன்றபோதும், காவல்துறையினர் அவரை மீட்டு டாட்ஜ்வில் சிறையில் அடைத்தனர். அந்த அமிலம் அவரது உடலை உள்ளுக்குள்ளேயே சிதைத்ததால், அவரால் எதையும் உட்கொள்ளவோ அல்லது பேசவோ முடியாத நிலை ஏற்பட்டது.
காவல்துறையினர் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும், அவர் ஏன் இத்தனை பேரைக் கொன்றார் என்பதற்கான காரணத்தை அவரால் வாய் திறந்து சொல்ல முடியவில்லை. ரைட்டின் காதலி மாமா செனி தன்னை வேலையை விட்டு நீக்கத் திட்டமிட்டது அல்லது அங்குள்ள மற்ற பணியாளர்களுடன் ஏற்பட்ட மனக்கசப்பு காரணமாக அவர் ஆத்திரமடைந்திருக்கலாம் என்ற ஊகங்கள் மட்டுமே எஞ்சின.
நீதிமன்றத்தில் இந்த வழக்கு விசாரணைக்கு வருவதற்கு முன்பே, கார்ல்டனின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமடைந்தது. சுமார் ஏழு வாரங்கள் எதையும் உண்ண முடியாமல் பட்டினியால் வாடிய அவர், 1914 அக்டோபர் மாதம் சிறையிலேயே பரிதாபமாக உயிரிழந்தார்.
சட்டப்பூர்வமான தூக்குத் தண்டனையோ அல்லது சிறைத் தண்டனையோ அவருக்கு வழங்கப்படுவதற்கு முன்னரே, அவர் குடித்த அமிலமும் அதனால் ஏற்பட்ட பட்டினியும் அவருக்கு இயற்கை வழங்கிய கொடூரத் தண்டனையாக அமைந்தது.
இதனால் ஒரு மாபெரும் கலைஞனின் வாழ்க்கையைச் சிதைத்த அந்தப் படுகொலையின் உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பது அவருடனேயே மண்ணோடு மண்ணாகிப் போனது.
