லைஃப் ஆஃப் பை Life of Pi 2012

Life of Pi திரைப்படம் 2012ஆம் ஆண்டு வெளியான ஆங்கில மொழி சாகசத் திரைப்படம். 

இப்படத்தின் இயக்கம் ஆங் லீ .

 திரைக்கதையை டேவிட் மேகீ எழுதினார். திரைப்படத்தின் காட்சியமைப்பு, குறிப்பாக கடல், புயல் மற்றும் ரிச்சர்ட் பார்க்கர் புலி ஆகியவற்றின் காட்சிகள், படத்தின் முக்கிய சிறப்பம்சங்களாக அமைந்தன.

இப்படத்தின் மூலக்கதை Life of Pi என்ற  கனடிய எழுத்தாளர் யான் மார்டெல் (Yann Martel) எழுதிய நாவலில் இருந்து திரைவடிவம் பெற்றது ,நாவல் முதன்முதலில் 2001ஆம் ஆண்டு வெளியானது.

பை பட்டேல் என்ற சிறுவன், கடலில் ஏற்பட்ட கப்பல் விபத்துக்குப் பிறகு ஒரு சிறிய உயிர்காப்புப் படகில் வங்காளப் புலியான ரிச்சர்ட் பார்க்கருடன் சிக்கிக்கொண்டு, 227 நாட்கள் கடலில் உயிர்வாழும் போராட்டமே கதையின் மையம். இந்தக் கதையின் சிறப்பு, உயிர்வாழ்வின் போராட்டத்துடன் நம்பிக்கை, கடவுள், உண்மை, கற்பனை ஆகியவற்றையும் ஒன்றாக இணைத்திருப்பதில்தான் உள்ளது.

இந்த நாவலை திரைப்படமாக்கும் முயற்சி பல ஆண்டுகள் நடைபெற்றது. எம். நைட் ஷியாமளன், அல்போன்சோ குவாரோன், ஜீன்-பியர் ஜெனே ஆகிய இயக்குநர்கள் வெவ்வேறு கட்டங்களில் இப்படத்துடன் இணைந்திருந்தனர். 

இறுதியில் 2009ஆம் ஆண்டு ஆங் லீ இயக்குநராகப் பொறுப்பேற்றார். கடல், விலங்குகள், நீண்ட கால உயிர்வாழ்வு போன்றவற்றை மையமாகக் கொண்ட கதையைத் திரைப்படமாக்குவது மிகப்பெரிய தொழில்நுட்பச் சவாலாக இருந்ததால், இதை மிகுந்த காட்சியழகுடன் உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் ஆங் லீ பணியாற்றினார்.

திரைக்கதையை டேவிட் மேகீ உருவாக்கினார். நாவலில் உள்ள தத்துவம், மதம், உளவியல், பையின் நினைவுகள், இரண்டு விதமான கதைகள் ஆகியவற்றை 127 நிமிடத் திரைப்பட வடிவத்திற்குள் கொண்டு வருவது அவரது முக்கியப் பணியாக இருந்தது.

 குறிப்பாக படத்தின் இறுதியில் பை கூறும் மாற்றுக் கதை மூலம், பார்வையாளர்களே எது உண்மை என்பதைத் தீர்மானிக்க வேண்டிய வகையில் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டது.

 இதனால் திரைப்படம் வெறும் கடல் சாகசக் கதையாக இல்லாமல், மனித மனத்தின் ஆழமான கதையாகவும் மாறியது.

பையின் கதாபாத்திரத்தில் சூரஜ் சர்மா நடித்தார். இது அவரது முதல் திரைப்பட நடிப்பாகும். சுமார் 3,000 இளைஞர்களில் இருந்து அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 

கடலில் உயிர்வாழும் முறைகள், உடற்பயிற்சி, யோகா, தியானம் போன்றவற்றில் அவர் பயிற்சி பெற்றார். பதினாறு வயது சிறுவனாக இருந்து கடுமையான கடல் அனுபவங்களை எதிர்கொள்ளும் மனிதனாக பை மாறும் பயணத்தை அவரது நடிப்பு இயல்பாக வெளிப்படுத்தியது. 

வயது வந்த பையாக இர்ஃபான் கான் நடித்தார்; பையின் தாயாக தபு, தந்தையாக ஆதில் ஹுசைன், எழுத்தாளராக ரஃபே ஸ்பால், சமையல்காரராக ஜெரார்ட் டெபார்டியூ ஆகியோர் நடித்தனர். பையின் சகோதரர் ரவியாக விபிஷ் சிவகுமார் நடித்தார்.

இயக்கத்தில் ஆங் லீயின் மிகப்பெரிய சாதனை, மனிதர்களைவிட கடலும் இயற்கையும் கதையின் முக்கியக் கதாபாத்திரங்களாக உணரும்படி திரைப்படத்தை உருவாக்கியதுதான்.

 அமைதியான கடல், பயங்கரப் புயல், இரவின் இருள், திமிங்கலம், மிதக்கும் தீவு, ஆயிரக்கணக்கான மீன்கள் மற்றும் ரிச்சர்ட் பார்க்கர் ஆகிய அனைத்தையும் வெறும் காட்சிகளாக அல்லாமல் பையின் உணர்வுகளோடு தொடர்புடையதாக அவர் அமைத்தார். 

குறிப்பாக புலிக்கும் பைக்கும் இடையிலான உறவை அன்பும் பகையும் கலந்த ஒரு விசித்திரமான உயிர்வாழ்வு உறவாக இயக்கினார்.

ஒளிப்பதிவை கிளாடியோ மிராண்டா மேற்கொண்டார். கடலின் ஒளி, பிரதிபலிப்பு, சூரிய உதயம், சூரிய அஸ்தமனம், இரவு வானம், புயலின் இருள், நிலவொளி ஆகியவற்றை மிகத் துல்லியமாகப் பயன்படுத்தினார். 

படத்தின் முப்பரிமாணக் காட்சியமைப்பும் ஒளிப்பதிவுடன் இணைந்து கடலை ஒரு தனி உலகமாக பார்வையாளர்களுக்கு உணரச் செய்தது. இதற்காக கிளாடியோ மிராண்டா சிறந்த ஒளிப்பதிவுக்கான அகாடமி விருதையும் பெற்றார்.

படத்தின் இசையை மைக்கேல் டானா அமைத்தார். இந்திய மற்றும் மேற்கத்திய இசைக் கூறுகளை இணைத்து, பையின் ஆன்மிகப் பயணத்திற்கும் கடலின் தனிமைக்கும் ஏற்ற இசை உலகை உருவாக்கினார்.

 பாம்பே ஜெயஸ்ரீ இணைந்து உருவாக்கி பாடிய “பைஸ் லல்லபை” திரைப்படத்தின் முக்கியமான இசைப் பகுதியாக அமைந்தது. மைக்கேல் டானாவின் இசை சிறந்த அசல் இசைக்கான அகாடமி விருதையும் கோல்டன் குளோப் விருதையும் பெற்றது.

ரிச்சர்ட் பார்க்கர் புலியின் காட்சிகளை உருவாக்கியதில் ரிதம் அண்ட் ஹியூஸ் ஸ்டுடியோஸ் நிறுவனத்தின் காட்சிவிளைவு கலைஞர்கள் மிகப்பெரிய பங்களிப்பு செய்தனர். 

புலியின் தோற்றம், உடல் அசைவுகள், கண்களின் பார்வை, நீரில் நீந்துதல், பையுடன் படகில் இருப்பது போன்ற காட்சிகள் மிகவும் இயல்பாக உருவாக்கப்பட்டன. 

கடலும் புலியும் உண்மையானவை போலத் தோன்றச் செய்த இந்தக் காட்சிவிளைவு பணியே திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய தொழில்நுட்ப சாதனைகளில் ஒன்றாக அமைந்தது.

மொத்தமாக லைஃப் ஆஃப் பை 11 அகாடமி விருது பரிந்துரைகளை பெற்றது; அவற்றில் 4 அகாடமி விருதுகளை வென்றது. சிறந்த இயக்குநர் — ஆங் லீ, சிறந்த ஒளிப்பதிவு — கிளாடியோ மிராண்டா, சிறந்த காட்சிவிளைவுகள் — பில் வெஸ்டன்ஹோஃபர், குயில்லோம் ரோஷெரான், எரிக்-யான் டி போரர் மற்றும் டொனால்ட் ஆர். எலியட், சிறந்த அசல் இசை — மைக்கேல் டானா ஆகியோர் வெற்றி பெற்றனர். மேலும் திரைப்படம் 3 கோல்டன் குளோப் விருது பரிந்துரைகளை பெற்று, சிறந்த அசல் இசைக்கான விருதை வென்றது.

===============================

படத்தின் கதை:-

2010களின் தொடக்கத்தில், கனடாவின் மாண்ட்ரீயல் நகரில் ஒரு எழுத்தாளர், ஒரு குறிப்பிட்ட மனிதரைப் பற்றி ஒரு புத்தகம் எழுதுவதற்கு அவரைச் சந்திக்கிறார். அந்த மனிதரின் பெயர் பை பட்டேல். அவரைப் பற்றி விசாரித்தபோது, “அவருடைய வாழ்க்கைக் கதை ஒரு புத்தகத்துக்குச் சிறந்த பொருளாக இருக்கும்” என்று எழுத்தாளரிடம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

 அதனால், பை தனது வாழ்க்கையில் நடந்த மிகப் பெரிய சம்பவத்தை அவரிடம் சொல்லத் தொடங்குகிறார். ஆனால், இது சாதாரண வாழ்க்கைக் கதை அல்ல. நம்பிக்கை, கடவுள், குடும்பம், உயிர் பிழைத்தல், தனிமை, மனிதனின் விலங்கு இயல்பு ஆகிய அனைத்தையும் ஒன்றாகக் கலந்த ஒரு வித்தியாசமான கதை.

பை பட்டேல் 1960ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் பிறக்கிறார். அவருடைய முழுப் பெயர் “பிஸ்சின் மொலிட்டர் பட்டேல்”. பிரான்சில் உள்ள புகழ்பெற்ற “பிஸ்சின் மொலிட்டர்” என்ற நீச்சல் குளத்தின் பெயரிலிருந்துதான் அவருடைய பெயர் வைக்கப்படுகிறது.

 ஆனால் பள்ளியில் படிக்கும்போது, அவருடைய பெயர் மற்ற மாணவர்களுக்கு கேலிக்குரியதாகத் தோன்றுகிறது.

அவருடைய பெயரைச் சற்றே மாற்றி, அவமானப்படுத்தும் விதமாக அழைக்கிறார்கள். இதனால் மிகவும் சங்கடப்படும் பை, தனது பெயரிலிருந்து “பிஸ்சின்” என்ற ஒலியைத் தள்ளிவிட்டு, கணிதத்தில் பயன்படுத்தப்படும் கிரேக்க எழுத்தான “பை” என்பதைத் தனது அடையாளமாக எடுத்துக்கொள்கிறார். 

பள்ளியில் கரும்பலகையில் மிகப்பெரிய வட்டம் வரைந்து, அதன் சுற்றளவு மற்றும் விட்டத்தின் விகிதமான “π” என்பதைப் போலத் தன்னை “பை” என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொள்கிறார். 

அந்தப் பெயர் பின்னர் அவருடைய வாழ்க்கையின் அடையாளமாகவே மாறிவிடுகிறது.

பை புதுச்சேரியில் வளர்கிறார். அவருடைய குடும்பத்துக்கு ஒரு பெரிய உயிரியல் பூங்கா உள்ளது. சிறு வயதிலிருந்தே பலவிதமான விலங்குகளுடன் பழகும் வாய்ப்பு அவருக்கு கிடைக்கிறது. 

விலங்குகளைப் பார்ப்பது மட்டுமல்லாமல், அவற்றின் இயல்பையும் அவற்றின் உலகத்தையும் புரிந்துகொள்ள அவர் ஆர்வம் காட்டுகிறார்.

 குறிப்பாக ஒரு வங்காளப் புலி அவருடைய கவனத்தை மிகவும் ஈர்க்கிறது. அந்தப் புலிக்கு “ரிச்சர்ட் பார்க்கர்” என்று பெயர்.

 பை அந்தப் புலியைப் பார்த்து பயப்படுவதற்குப் பதிலாக, அதனிடம் ஒருவித ஈர்ப்பை உணர்கிறார். புலியும் தன்னைப் புரிந்துகொள்ளும் என்று சிறுவனாகிய பை நினைக்கிறார்.

ஆனால் பையின் தந்தை சந்தோஷ் பட்டேல் (ஆதில் ஹுசைன்), பை விலங்குகளை மனிதர்களைப் போல நினைப்பதை விரும்புவதில்லை. விலங்குகளுக்கு அன்பு காட்டலாம், ஆனால் அவற்றின் இயல்பை ஒருபோதும் மறந்துவிடக்கூடாது என்று அவர் நம்புகிறார். 

ஒருநாள் பை ரிச்சர்ட் பார்க்கரிடம் மிகவும் நெருக்கமாகச் செல்கிறார். புலி தன்னுடைய நண்பன் என்று பை நினைக்கும் அளவுக்கு அதன் அருகில் சென்று விடுகிறார். 

இதைக் கண்ட தந்தை, புலி எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை பைக்குப் புரியவைக்க முடிவு செய்கிறார். ஒரு ஆட்டைக் கொண்டு வந்து புலியின் முன் விடுகிறார். பை கண்முன்னே ரிச்சர்ட் பார்க்கர் அந்த ஆட்டைக் கொன்று சாப்பிடுகிறது. 

அந்தக் காட்சியைப் பார்த்து பை அதிர்ச்சியடைகிறார். அப்போது அவரது தந்தை, “இந்த விலங்கின் கண்களில் நீ மனித அன்பைக் காண்கிறாய்; ஆனால் அது உன்னைப் பார்க்கும் விதம் வேறு” என்பதைப் புரியவைக்கிறார். 

அந்தச் சம்பவம் பையின் மனதில் ஆழமாகப் பதிகிறது.

பையின் வாழ்க்கையில் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் அவனுடைய ஆன்மிகத் தேடல். அவன் ஒரு இந்துக் குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும், ஒருகட்டத்தில் கிறிஸ்தவத்தைப் பற்றி அறிகிறான். 

பின்னர் இஸ்லாமைப் பற்றியும் அறிகிறான். மூன்று மதங்களிலும் அவனுக்கு ஏதோ ஒரு உண்மை இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. 

அவன் ஒரு மதத்தை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து மற்றவற்றை மறுப்பதற்குப் பதிலாக, மூன்று வழிகளிலும் கடவுளைத் தேட விரும்புகிறான். 

அவனுடைய எண்ணம் மிகவும் எளிமையானது: “நான் கடவுளை நேசிக்க விரும்புகிறேன்.” அவனுடைய தாய் கீதா பட்டேல் (தபு), மகனுடைய இந்தத் தேடலைப் புரிந்துகொண்டு ஆதரிக்கிறார். ஆனால் அவனுடைய தந்தை மிகவும் பகுத்தறிவுடன் சிந்திப்பவர்.

 அறிவியல் மற்றும் நடைமுறை உண்மைகளைப் புரிந்துகொண்டு வாழ வேண்டும் என்று அவர் பைக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறார்.

1977ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் அரசியல் சூழ்நிலை மாறுகிறது. அவசரநிலை காரணமாகவும், எதிர்காலம் குறித்த அச்சத்தாலும் பையின் குடும்பம் இந்தியாவை விட்டு கனடாவுக்குச் செல்ல முடிவு செய்கிறது. 

அவர்கள் தங்களுடைய உயிரியல் பூங்காவில் உள்ள விலங்குகளையும் விற்றுவிட்டு, குடும்பத்துடன் கனடாவில் புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கத் திட்டமிடுகிறார்கள்.

 விலங்குகளில் சிலவற்றை கனடாவில் விற்கவும் ஏற்பாடு செய்கிறார்கள். குடும்பம் ஜப்பானிய சரக்குக் கப்பலான “சிம்சும்” கப்பலில் பயணம் செய்யத் தொடங்குகிறது.

 பைக்கும் அவரது குடும்பத்தினருக்கும் இது ஒரு புதிய வாழ்க்கைக்கான பயணமாக இருக்கிறது. இந்தியா பின்னால் விடப்படுகிறது; கனடா முன்னால் காத்திருக்கிறது.

ஆனால் கடலில் அந்தக் குடும்பத்தின் வாழ்க்கை முழுவதுமாக மாறப்போகிறது என்பதை அவர்களுக்கு அப்போது தெரியாது. 

ஒரு இரவு கடலில் மிகப்பெரிய புயல் ஏற்படுகிறது. கப்பல் கடுமையாக ஆடுகிறது. அலைகள் கப்பலைத் தாக்குகின்றன. 

பை அப்போது கப்பலின் மேல் பகுதியில் இருக்கிறார். திடீரென்று கப்பல் கடுமையான ஆபத்தில் சிக்குகிறது. என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் முன்பே கப்பல் மூழ்கத் தொடங்குகிறது. 

பை தனது குடும்பத்தினரைத் தேடி ஓடுகிறார். ஆனால் குழப்பம், இருள், மழை, கொந்தளிக்கும் கடல் ஆகியவற்றால் அவர்களிடம் செல்ல முடியவில்லை.

ஒரு கட்டத்தில் ஒரு கப்பல் ஊழியர் பையைப் பிடித்து ஒரு உயிர்காக்கும் படகுக்குள் தூக்கி எறிகிறார். 

பை தனது குடும்பத்தினரைக் காப்பாற்ற முடியாமல் போன அதிர்ச்சியிலேயே இருக்கிறார்.

 அந்த நேரத்தில் ஒரு வரிக்குதிரையும் உயிர்காக்கும் படகுக்குள் வந்து விழுகிறது. அது படகுக்குள் விழும்போது அதன் கால் முறிந்துவிடுகிறது. பை இன்னும் தனது குடும்பத்தினர் உயிருடன் இருப்பார்கள் என்று நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்.

 ஆனால் கப்பல் கடலுக்குள் முழுமையாக மூழ்கிவிடுகிறது. பையின் தந்தை, தாய், சகோதரர் ஆகியோர் அந்தக் கப்பல் விபத்தில் இறந்துவிடுகிறார்கள்.

 பதினாறு வயது சிறுவனான பை, தனது குடும்பத்தையே இழந்து, நடுக்கடலில் ஒரு சிறிய உயிர்காக்கும் படகில் தனியாக மாட்டிக்கொள்கிறார்.

புயல் அடங்கிய பிறகு பை படகில் இருப்பதை உணர்கிறார். அவருடன் அந்தக் காயமடைந்த வரிக்குதிரையும் இருக்கிறது.

 சிறிது நேரத்தில் ஒரு ஒராங்குட்டான் படகுக்குள் வருகிறது. அது பைக்கு ஒரு துணையாகத் தோன்றுகிறது.

 ஆனால் படகுக்குள் ஏற்கனவே மறைந்திருந்த ஒரு கழுதைப்புலி திடீரென்று வெளியில் வருகிறது. அது மிகவும் ஆக்ரோஷமாக நடந்து கொள்கிறது. 

பை பயந்து படகின் மற்றொரு முனைக்குச் சென்று விடுகிறார். கழுதைப்புலி முதலில் காயமடைந்த வரிக்குதிரையைத் தாக்கிக் கொல்கிறது. 

பின்னர் ஒராங்குட்டானையும் கொன்று விடுகிறது. பை தனது கண்முன்னே நடக்கும் இந்தக் கொடூரத்தைத் தடுக்க முடியாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்.

அப்போது ஒரு அதிர்ச்சியான சம்பவம் நடக்கிறது. படகின் அடியில் மறைந்திருந்த ரிச்சர்ட் பார்க்கர் திடீரென வெளியில் வருகிறது. 

அந்தப் புலி கழுதைப்புலியைத் தாக்கிக் கொல்கிறது. இப்போது படகில் பைக்கும் ரிச்சர்ட் பார்க்கருக்கும் மட்டுமே இடம் உள்ளது. 

சிறுவயதில் தன்னுடைய உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டிய அளவுக்கு ஆபத்தானது என்று தந்தை எச்சரித்த அதே புலி, இப்போது பையின் ஒரே உயிருள்ள துணையாக மாறுகிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில் அது பையின் உயிருக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்தாகவும் இருக்கிறது.

பை உடனடியாக ஒரு விஷயத்தைப் புரிந்துகொள்கிறார். புலியுடன் ஒரே படகில் இருந்தால் எப்போது வேண்டுமானாலும் அது தன்னைத் தாக்கி கொல்லக்கூடும். 

எனவே, படகிலிருந்து சிறிய பொருட்களைப் பயன்படுத்தி ஒரு சிறிய மிதக்கும் தளத்தை உருவாக்குகிறார். 

அந்தச் சிறிய தளத்தை கயிற்றால் உயிர்காக்கும் படகுடன் இணைத்துக்கொள்கிறார்.

 தானோ அந்தச் சிறிய தளத்தில் தங்குகிறார்; ரிச்சர்ட் பார்க்கர் உயிர்காக்கும் படகில் இருக்கிறது. இவ்வாறு இருவருக்கும் இடையில் சிறிது தூரத்தை உருவாக்குகிறார்.

பையின் வாழ்க்கை இப்போது முழுவதுமாக உயிர் பிழைப்பதற்கான போராட்டமாக மாறுகிறது. 

குடிக்க தண்ணீர் வேண்டும். சாப்பிட உணவு வேண்டும். கடலில் சூரிய வெப்பம், பசி, தாகம், புயல், தனிமை என அனைத்தும் அவரைச் சுற்றிக்கொள்கின்றன.

 படகில் இருந்த உணவுப் பொருட்களையும் குடிநீரையும் மிகவும் கவனமாகப் பயன்படுத்துகிறார். 

அவர் இதுவரை செய்யாத பல விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது.

பை ஒரு சைவ மனப்பான்மையுடன் வளர்ந்தவன். உயிரைக் கொல்வது தவறு என்ற நம்பிக்கை அவனிடம் இருக்கிறது. 

ஆனால் இப்போது உயிர் பிழைக்க அவனே மீன் பிடிக்க வேண்டிய நிலை வருகிறது. முதலில் ஒரு மீனைப் பிடித்தபோது அவனுடைய மனம் உடைகிறது. 

அதை கொல்லத் தயங்குகிறான். ஆனால் பசி அவனைத் தள்ளுகிறது. இறுதியில் மீனை உணவாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்குகிறார். 

தன்னுடைய பழைய ஒழுக்கநெறிகளுக்கும் உயிர் பிழைப்பதற்கான இயற்கைத் தேவைக்கும் இடையே அவன் போராடுகிறான்.

ஒருநாள் ரிச்சர்ட் பார்க்கர் கடலில் குதித்து மீனைப் பிடிக்கச் செல்கிறது. புலி நீந்திக்கொண்டு பையை நோக்கி வரும்போது, பை ஒரு கணம் அதைக் காப்பாற்றாமல் விட்டுவிட்டால் தானே பாதுகாப்பாக இருப்பேன் என்று நினைக்கிறார். 

ஆனால் உடனே அவனுடைய மனம் மாறுகிறது. புலியை மூழ்க விடாமல் மீண்டும் படகுக்குள் வர உதவுகிறார். அந்தச் சம்பவம் இருவருக்கும் இடையிலான உறவில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. 

புலியை வெறுமனே எதிரியாகப் பார்க்காமல், அதை உயிரோடு வைத்திருப்பதற்கும் தன்னுடைய உயிர் பிழைப்புக்கும் இடையே ஒரு தொடர்பு இருப்பதை பை உணரத் தொடங்குகிறார்.

பை ரிச்சர்ட் பார்க்கரைப் பயிற்சி செய்யத் தொடங்குகிறார். படகின் ஒரு பகுதியைத் தனது எல்லையாகக் கொண்டு, புலியின் நடத்தையைப் புரிந்துகொண்டு, அதைத் தன்னுடைய இருப்பை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்கிறார்.

 சில நேரங்களில் புலியை அச்சுறுத்துவதற்கும், சில நேரங்களில் உணவு கொடுப்பதற்கும் முயற்சி செய்கிறார். 

புலியிடம் முழுமையான நம்பிக்கை வைக்க முடியாது என்றாலும், அதன் இயல்பைப் புரிந்துகொண்டு அதனுடன் இணைந்து வாழ வேண்டும் என்பதை பை கற்றுக்கொள்கிறார்.

நாட்கள் வாரங்களாக மாறுகின்றன. கடலில் அவர்கள் இருவரும் தொடர்ந்து பயணம் செய்கிறார்கள். சில சமயங்களில் கடல் அமைதியாக இருக்கும். 

சில சமயங்களில் கடுமையான புயல்கள் வரும். ஒரு இரவு மிகப்பெரிய திமிங்கிலம் ஒன்று கடலிலிருந்து பாய்ந்து வந்து படகைச் சுற்றியுள்ள நீரைப் பெருமளவில் அசைக்கிறது.

 அந்தத் தாக்கத்தில் பையின் சிறிய மிதக்கும் தளம் சேதமடைகிறது. அதில் இருந்த சில பொருட்களும் கடலுக்குள் போய்விடுகின்றன. 

மீண்டும் பை தன்னுடைய குறைந்த வளங்களோடு உயிர் பிழைக்க வேண்டிய நிலைக்கு வருகிறார்.

பல நாட்கள் கடந்த பிறகு, பை மிகவும் பலவீனமடைகிறார். அவருக்கும் ரிச்சர்ட் பார்க்கருக்கும் உணவு மற்றும் தண்ணீர் கிடைப்பது கடினமாகிறது. 

இருந்தாலும் பை விடாமல் முயற்சி செய்கிறார். புலியை கவனித்துக்கொள்வது அவனுடைய வாழ்க்கைக்கு ஒரு நோக்கத்தைக் கொடுக்கிறது.

 அவன் தனியாக இருந்திருந்தால் இவ்வளவு காலம் உயிருடன் இருந்திருக்க முடியாது என்பதையும் உணர்கிறான். 

புலி அவனுக்கு ஆபத்தாக இருந்தாலும், அதைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற பொறுப்பு அவனை உயிருடன் வைத்திருக்கிறது.

ஒருநாள் அவர்கள் ஒரு விசித்திரமான தீவைச் சந்திக்கிறார்கள். கடலின் நடுவே மிதப்பது போலத் தோன்றும் அந்தத் தீவு பச்சைத் தாவரங்களால் நிறைந்திருக்கிறது. 

அங்கே குடிக்கத் தண்ணீர் உள்ளது. சாப்பிடக்கூடிய தாவரங்கள் உள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான மீர்கேட் எனப்படும் சிறிய விலங்குகள் அங்கே வாழ்கின்றன. 

நீண்ட காலமாக கடலில் துன்பப்பட்ட பைக்கும் ரிச்சர்ட் பார்க்கருக்கும் அது சொர்க்கம் கிடைத்தது போலத் தோன்றுகிறது.

பை அந்தத் தீவில் உணவு உண்ணுகிறார். தண்ணீர் குடிக்கிறார். உடலுக்கு வலிமை திரும்புகிறது. ரிச்சர்ட் பார்க்கரும் அங்கே உணவு கிடைப்பதால் வலிமை பெறுகிறது. 

நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு பைக்கு நிம்மதி கிடைக்கிறது. “இங்கேயே தங்கி விட்டால் உயிர் பிழைத்துவிடலாம்” என்று அவர் நினைக்கத் தொடங்குகிறார்.

ஆனால் அந்தத் தீவின் உண்மையான இயல்பு இரவில் வெளிப்படுகிறது. பகலில் அமைதியாகவும் அழகாகவும் இருக்கும் அந்தத் தீவு இரவில் முற்றிலும் மாறுகிறது. 

தண்ணீர் தேங்கியிருக்கும் குளங்கள் கூட ஆபத்தானவையாக மாறுகின்றன. ரிச்சர்ட் பார்க்கர் இரவில் அந்தப் பகுதிகளில் தங்காமல் உயிர்காக்கும் படகுக்குத் திரும்பிச் செல்கிறது.

 மீர்கேட்களும் மரங்களின் மீது ஏறிச் செல்கின்றன. பைக்கு ஏதோ தவறு நடக்கிறது என்ற சந்தேகம் வருகிறது.

அவர் அந்தத் தீவைப் பற்றி ஆராயத் தொடங்குகிறார். அப்போது ஒரு செடியின் உள்ளே மனிதப் பல் ஒன்று இருப்பதைக் கண்டுபிடிக்கிறார். இதைப் பார்த்தவுடன் பை அதிர்ச்சியடைகிறார். 

இதற்கு முன்பு இங்கே யாரோ மனிதர்கள் வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்று புரிகிறது. அந்தத் தீவு சாதாரண தீவு அல்ல; அது மனிதர்களையே விழுங்கக்கூடிய ஒரு இயற்கை அமைப்பு என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார். 

பகலில் உணவு, தண்ணீர் கொடுத்து உயிரைக் காப்பாற்றுவது போலத் தோன்றும் அந்தத் தீவு, இரவில் ஆபத்தான அமிலத்தன்மையுடைய சூழலாக மாறுகிறது.

இப்போது பை ஒரு முக்கியமான முடிவை எடுக்கிறார். அந்தத் தீவில் தங்கி இருந்தால் எளிதாக உயிர் வாழலாம் என்றாலும், ஒருநாள் அந்தத் தீவே தன்னை அழித்துவிடும் என்பதை உணர்கிறார். 

எனவே, மீண்டும் கடலுக்குள் செல்ல முடிவு செய்கிறார். ரிச்சர்ட் பார்க்கரையும் அழைத்துக்கொண்டு அந்தத் தீவை விட்டு வெளியேறுகிறார். மீண்டும் அவர்களின் நீண்ட கடல் பயணம் தொடங்குகிறது.

இறுதியாக 200 நாட்களுக்கும் மேலாக கடலில் அலைந்த பிறகு, பையும் ரிச்சர்ட் பார்க்கரும் மெக்சிகோ கடற்கரையை அடைகிறார்கள். 

பை மிகவும் பலவீனமான நிலையில் இருக்கிறார். உயிர்காக்கும் படகு கரையைத் தொடுகிறது. பை மணலில் விழுகிறார். ரிச்சர்ட் பார்க்கர் படகிலிருந்து இறங்கி மெதுவாகக் காட்டை நோக்கி நடக்கிறது.

அந்தக் கணத்தில் பை மனதளவில் ஒரு முக்கியமான எதிர்பார்ப்பில் இருக்கிறார். இத்தனை நாட்களும் தன்னுடன் வாழ்ந்த அந்தப் புலி குறைந்தபட்சம் ஒருமுறையாவது திரும்பிப் பார்த்து தன்னைக் கவனிக்கும் என்று நினைக்கிறார். 

ஆனால் ரிச்சர்ட் பார்க்கர் திரும்பிப் பார்க்கவே இல்லை. அது காட்டுக்குள் சென்று மறைந்துவிடுகிறது. பை அதனால் மிகவும் வேதனைப்படுகிறார். 

இத்தனை நாட்களாக தன்னுடைய உயிர் பிழைப்பின் ஒரு பகுதியாக இருந்த அந்த விலங்கு, எந்த விடைபெறுதலும் இல்லாமல் தன்னை விட்டுச் சென்றுவிட்டதே என்று அவர் மனம் உடைகிறார்.

பின்னர் பை மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறுகிறார். 1978ஆம் ஆண்டு, ஜப்பானிய கப்பல் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த காப்பீட்டு அதிகாரிகள் பையைச் சந்தித்து விசாரணை நடத்துகிறார்கள்.

 கப்பல் எப்படி மூழ்கியது, என்ன நடந்தது, கப்பலில் இருந்தவர்கள் எப்படி இறந்தார்கள் என்பதைக் கேட்கிறார்கள்.

 பை அவர்களிடம் நடந்ததைச் சொல்கிறார். ஆனால் அவர் சொல்வது அவர்களுக்கு நம்ப முடியாததாகத் தோன்றுகிறது. நடுக்கடலில் ஒரு சிறுவன் ஒரு புலியுடன் 227 நாட்கள் உயிருடன் இருந்தான் என்பதை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

அதனால் அதிகாரிகள், “உண்மையில் என்ன நடந்தது?” என்று மீண்டும் கேட்கிறார்கள். அப்போது பை அவர்களுக்கு இன்னொரு கதையைச் சொல்கிறார். 

இந்த முறை அந்தக் கதையில் விலங்குகள் இல்லை. அதே சம்பவத்தில் இருந்த மனிதர்களை வைத்து ஒரு வேறு கதையைச் சொல்கிறார்.

அந்த இரண்டாவது கதையில், வரிக்குதிரை என்பது ஒரு புத்த மதத்தைச் சேர்ந்த கப்பல் ஊழியரை குறிக்கிறது.

 ஒராங்குட்டான் என்பது பையின் தாயைக் குறிக்கிறது. கழுதைப்புலி என்பது கப்பலில் இருந்த கொடூரமான இனவெறி சமையல்காரனைக் குறிக்கிறது. ரிச்சர்ட் பார்க்கர் என்பது பையையே குறிக்கிறது.

இந்த மனிதர்களைக் கொண்ட கதையில், கப்பல் மூழ்கிய பிறகு பை, அவரது தாய், ஒரு அன்பான புத்தமதக் கப்பல் ஊழியர் மற்றும் கொடூரமான சமையல்காரர் ஆகியோர் உயிர்காக்கும் படகில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

 காயமடைந்த கப்பல் ஊழியரை சமையல்காரன் கொன்று விடுகிறான். பின்னர் அவனுடைய உடலை உணவாகப் பயன்படுத்துகிறான். 

பையின் தாய் இதைத் தடுக்க முயல்கிறார். ஆனால் சமையல்காரன் அவரையும் கொன்று விடுகிறான். இதைக் கண்ட பை தனது தாயின் மரணத்தால் துயரமும் கோபமும் அடைகிறார்.

இறுதியில் பை அந்த சமையல்காரனைக் கொல்கிறான். உயிர் பிழைப்பதற்காக அவனுடைய உடலையே உணவாகப் பயன்படுத்த வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறான்.

 மீன் பிடிப்பதற்கும் அவனுடைய உடலின் சில பகுதிகளைப் பயன்படுத்துகிறான். இதனால், முன்பு உயிரைக் கொல்வதே தவறு என்று நம்பிய பை, தன் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக மனிதனைக் கொல்லும் அளவுக்கு மாறிவிட்டான்.

 இதுதான் விலங்குகளற்ற இரண்டாவது கதையின் மிகக் கொடூரமான உண்மை.

இந்தக் கதையைக் கேட்ட காப்பீட்டு அதிகாரிகள் முழுமையாக திருப்தியடைவதில்லை. 

ஆனால் முதல் கதையைவிட இரண்டாவது கதை அவர்களுக்கு நடைமுறையில் நம்பக்கூடியதாகத் தோன்றுகிறது. 

இருந்தாலும், கப்பல் ஏன் மூழ்கியது என்பதற்கான உறுதியான காரணத்தை அவர்களால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

அப்போது பை அவர்களிடம் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறார். “இந்த இரண்டு கதைகளில் எது உண்மை என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்கிறார். 

விலங்குகள் இடம்பெறும் முதல் கதை நம்ப முடியாததாக இருந்தாலும், அது அழகானதாகவும் அர்த்தமுள்ளதாகவும் இருக்கிறது. மனிதர்கள் இடம்பெறும் இரண்டாவது கதை மிகவும் கொடூரமானதாகவும் உண்மைக்கு அருகில் இருப்பதாகவும் தோன்றுகிறது. ஆனால் எந்தக் கதைக்கும் வெளிப்புறமாக நிரூபிக்கக்கூடிய சாட்சி இல்லை.

பின்னர் பை அந்தக் கேள்வியை எழுத்தாளரிடமும் “நீங்கள் எந்தக் கதையை விரும்புகிறீர்கள்?” என்று கேட்கிறார். 

எழுத்தாளர், புலி, வரிக்குதிரை, ஒராங்குட்டான், கழுதைப்புலி ஆகியவை இடம்பெறும் முதல் கதையையே தேர்ந்தெடுக்கிறார். அதற்கு பை, “அப்படியானால் கடவுளுடனும் அப்படித்தான்” என்ற பொருளில் பதிலளிக்கிறார்.

இங்கேதான் படத்தின் உண்மையான கருத்து வெளிப்படுகிறது. எது நடந்தது என்பதை முழுமையாக யாராலும் நிரூபிக்க முடியாமல் இருக்கலாம். 

ஆனால் மனிதன் தன்னால் தாங்க முடியாத உண்மையை எதிர்கொள்ளும்போது, அதற்கு ஒரு அர்த்தமுள்ள வடிவத்தை உருவாக்கிக் கொள்கிறான்.

 பையின் முதல் கதை உண்மையான சம்பவமா, அல்லது அவன் அனுபவித்த கொடூரமான மனித உண்மையை விலங்குகளின் கதையாக மாற்றியதா என்பதை படம் தெளிவாகச் சொல்லவில்லை. அந்த முடிவை பார்வையாளரிடமே விட்டுவிடுகிறது.

பையின் குடும்பம் உண்மையிலேயே இறந்துவிட்டது. பை உண்மையிலேயே கடலில் 200 நாட்களுக்கும் மேலாக உயிர் பிழைத்தான். 

அவன் அனுபவித்த பசி, தாகம், பயம், தனிமை, வன்முறை ஆகியவை உண்மையானவை. ஆனால் அவற்றை அவன் எந்த வடிவத்தில் நினைவுகூர்கிறான் என்பதுதான் கேள்வி. 

ரிச்சர்ட் பார்க்கர் உண்மையான புலியாக இருந்திருக்கலாம்; அல்லது பையின் உள்ளே மறைந்திருந்த உயிர் பிழைக்கும் வலிமையின் உருவகமாக இருக்கலாம்.

கதையின் இறுதியில் எழுத்தாளர் பையின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய காப்பீட்டு அறிக்கையைப் பார்க்கிறார். 

அதில் பை, “  வங்காளப் புலியுடன் சேர்ந்து கடலில் உயிர் பிழைத்தார்” என்று குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்கிறார். 

இதன் மூலம், படத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்து இறுதிவரை நம்மை அழைத்துச் சென்ற அந்தப் பெரிய கேள்வி மீண்டும் நம்முன் நிற்கிறது: 

பை சொன்ன கதை உண்மையா, உருவகமா, அல்லது இரண்டுமே கலந்த ஒரு உண்மையா?

அதனால்தான் Life of Pi ஒரு சாதாரண கடலில் சிக்கிய சிறுவனின் உயிர் பிழைப்புக் கதை மட்டும் அல்ல. 

குடும்பத்தை இழந்த ஒரு சிறுவன் எப்படி தன்னுடைய மனதை காப்பாற்றிக் கொள்கிறான் என்பதையும், மனிதன் தாங்க முடியாத துயரத்தை எப்படி ஒரு கதையாக மாற்றிக் கொள்கிறான் என்பதையும் சொல்லும் கதை.

 ரிச்சர்ட் பார்க்கர் அவனுடைய எதிரி போலத் தோன்றினாலும், இறுதியில் அதுவே பையை உயிருடன் வைத்திருக்கும் காரணமாகிறது. 

புலியை கவனித்துக்கொள்ள வேண்டிய பொறுப்பு பைக்கு ஒரு நோக்கத்தைத் தருகிறது. அந்த நோக்கமே அவனை பசியையும், தாகத்தையும், பயத்தையும், தனிமையையும் கடந்து வாழச் செய்கிறது.

இறுதியில் பை நமக்கு ஒரு பதிலைத் தரவில்லை; ஒரு கேள்வியைத் தருகிறார். 

நாம் உண்மையை அதன் நிர்வாணமான, கொடூரமான வடிவில்தான் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா, அல்லது மனித மனத்திற்கு அர்த்தத்தையும் நம்பிக்கையையும் தரும் ஒரு கதையின் வழியாக அதை ஏற்றுக்கொள்ளலாமா? 

பையின் வாழ்க்கையில் நடந்தது எதுவாக இருந்தாலும், அவர் உயிர் பிழைத்தார். தனது குடும்பத்தை இழந்த துயரத்தையும், கடலின் கொடூரத்தையும், மனிதனுக்குள் இருக்கும் வன்முறையையும் கடந்து அவர் வாழ்வைத் தொடர்ந்தார். 

அதனால் “Life of Pi” என்பது இறுதியில் ஒரு புலியுடன் கடலில் சிக்கிய சிறுவனின் கதை மட்டுமல்ல; உண்மை, நம்பிக்கை, கடவுள், மனித மனம் மற்றும் உயிர் பிழைப்பதற்கான அடிப்படை உள்ளுணர்வு ஆகியவற்றைப் பற்றி நம்மையே சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு ஆழமான கதை.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்

#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு