பெர்ஸியன் லெஸன்ஸ் Persian Lessons, 2020.


ஒரு மனிதனின் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக உருவாக்கப்படும் பொய், ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களின் உண்மையான அடையாளங்களைப் பாதுகாக்கும் கருவியாக மாற முடியுமா?

 மொழி, நினைவாற்றல், மனித உயிர், அதிகாரம், உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டம் ஆகியவற்றை ஒரே கதைக்களத்தில் இணைக்கும் திரைப்படம் பெர்ஸியன் லெஸன்ஸ் Persian Lessons, 2020. 

இரண்டாம் உலகப் போரின் பின்னணியில் உருவாகியுள்ள இந்த வரலாற்று நாடகம், நாஜி வதை முகாம்களின் கொடூரமான சூழலைப் பின்னணியாகக் கொண்டு, மொழி என்பது வெறும் தகவல் பரிமாற்றத்திற்கான கருவி மட்டுமல்ல; சில நேரங்களில் அது மனிதனின் உயிரையும் அடையாளத்தையும் தீர்மானிக்கக்கூடிய சக்தி என்பதையும் ஆராய்கிறது.

இயக்குநர் வாடிம் பெரல்மேன், போர்க்கால வன்முறையை வெறுமனே காட்சிப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தாமல், அந்தச் சூழலில் மனிதர்கள் எதிர்கொள்ளும் உளவியல் நெருக்கடிகளையும் அதிகார உறவுகளையும் மையப்படுத்தியிருக்கிறார். 

ஒரு வதை முகாமின் சூழலில் உருவாகும் நட்புகள், நம்பிக்கை, சந்தேகம், அச்சம் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட திரைக்கதை, பார்வையாளரைத் தொடர்ந்து மன அழுத்தத்துடன் படத்தை அணுகச் செய்கிறது. 

கதை சொல்லும் முறையில் மொழி ஒரு முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. உண்மையான மொழிக்கும் உருவாக்கப்பட்ட மொழிக்கும் இடையிலான வேறுபாடு, ஒரு மனிதனின் அடையாளத்தை மற்றவர்கள் எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது.

இத்திரைப்படத்தின் முக்கியமான தனித்துவம் அதன் மொழிசார் கற்பனையில்தான் இருக்கிறது. பாரசீக மொழியைக் கற்றல் என்ற எளிய கருத்தை, உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டத்துடன் இணைத்திருப்பது திரைக்கதையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம். 

மொழி கற்பித்தல், வார்த்தைகளை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுதல், அவற்றின் அர்த்தங்களைப் புரிந்துகொள்ளுதல் போன்ற சாதாரண செயல்கள்கூட இங்கு மிகுந்த பதற்றத்தை உருவாக்கக்கூடியவையாக மாறுகின்றன. 

ஒரு வார்த்தையின் பொருள், அதைச் சொல்பவரின் நம்பகத்தன்மை, கேட்பவரின் நம்பிக்கை ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன. இதனால் மொழி குறித்த அடிப்படையான புரிதலே ஒரு வித்தியாசமான திரைப்பட அனுபவமாக விரிவடைகிறது.

நஹுவேல் பெரெஸ் பிஸ்கயார்ட்டின் நடிப்பு திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிகரமான மையமாக அமைகிறது. அச்சம், மனக்குழப்பம், எச்சரிக்கை, தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் போன்ற நுண்ணிய உணர்வுகளை அவர் வெளிப்படுத்தும் விதம் கதாபாத்திரத்தின் உளவியல் அழுத்தத்தை உணர்த்துகிறது.

 குறிப்பாக, வெளிப்படையாகத் தெரியாத மனப்போராட்டங்களை முகபாவனைகள் மற்றும் உடல்மொழி வழியாக வெளிப்படுத்தும் அவரது நடிப்பு கவனிக்கத்தக்கது. 
அவருடைய கதாபாத்திரம் எதிர்கொள்ளும் மன அழுத்தத்தைப் பார்வையாளர்கள் உணர்வதற்கு இந்த இயல்பான நடிப்பு பெரிதும் உதவுகிறது.

லார்ஸ் ஐடிங்கர், துணைத் தளபதி கிளாஸ் கோச் என்ற கதாபாத்திரத்தில் சிக்கலான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார். அதிகாரம், தனிப்பட்ட விருப்பம், மனிதர்களை அணுகும் விதம் ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான முரண்பாடுகளை அவரது நடிப்பு வெளிப்படுத்துகிறது. 

நாஜி அதிகாரி என்ற அடையாளத்தையும் தனிப்பட்ட மனிதனின் மனநிலையையும் ஒரே கதாபாத்திரத்தில் இணைத்துக் காட்டும் இந்த அணுகுமுறை, பார்வையாளருக்கு எளிதில் தீர்மானிக்க முடியாத உளவியல் சூழலை உருவாக்குகிறது. 

அதே நேரத்தில், இத்தகைய சித்தரிப்பு வரலாற்றில் நிகழ்ந்த கொடுமைகளின் தீவிரத்தை மழுங்கடிக்கக்கூடிய அபாயத்தையும் கொண்டுள்ளது.

திரைப்படத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி அதன் காட்சியமைப்பில் முக்கியமான பங்கு வகிக்கிறது. வதை முகாம்களின் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சூழல், அதிகாரிகளுக்கும் கைதிகளுக்கும் இடையிலான சமத்துவமற்ற உறவு, அச்சத்தையும் பாதுகாப்பின்மையையும் உருவாக்கும் வாழ்க்கை முறை ஆகியவை கதை நிகழும் உலகத்தை நம்பகத்தன்மையுடன் உணரச் செய்கின்றன. 

ஒளிப்பதிவாளர் விளாடிஸ்லாவ் ஒபெல்யான்ட்ஸ், இந்தச் சூழலின் இறுக்கத்தையும் மனிதர்களின் மனநிலையையும் காட்சிகளின் வழியாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். 

காட்சிகளின் அமைப்பு, கதாபாத்திரங்கள் வாழும் உலகின் அழுத்தத்தை உணர்த்துவதுடன், அவர்களுக்கிடையிலான அதிகார வேறுபாடுகளையும் வலியுறுத்துகிறது.

வெசெலா மார்செவ்ஸ்கியின் படத்தொகுப்பு, திரைப்படத்தின் பதற்றமான கதை சொல்லும் முறைக்கு ஆதரவாக அமைந்துள்ளது.

 நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சியும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுத்தப்படுவதால், பார்வையாளரின் கவனம் கதையின் உளவியல் பரிமாணத்தில் நிலைத்திருக்கிறது. 

திரைப்படத்தின் இசையும் குறிப்பிடத்தக்க விவாதத்துக்கு உரிய அம்சமாகிறது. இசையின் வழியாக கைதிகளுக்கும் நாஜி அதிகாரிகளுக்கும் இடையில் மனிதநேயத் தொடர்பு இருப்பதுபோன்ற உணர்வை உருவாக்குவது குறித்த விமர்சனமும் கல்வியியல் ஆய்வுகளில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. 

குறிப்பாக, வரலாற்று ரீதியாகக் கொடூரமான அதிகார அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்களிடம் மனிதநேயத்தைக் கண்டறிய முயல்வது எந்த அளவுக்கு நியாயமானது என்ற கேள்வியை இந்த அணுகுமுறை எழுப்புகிறது.

இந்தத் திரைப்படம் வதை முகாம்களின் வரலாற்றை ஒரு தனிப்பட்ட மனிதனின் அனுபவத்தின் வழியாக அணுகுகிறது. அதிகாரம் செலுத்துபவர்களுக்கும் அதிகாரத்தின் கீழ் வாழ நிர்ப்பந்திக்கப்படுபவர்களுக்கும் இடையிலான உறவு எவ்வளவு சமமற்றது என்பதை உணர்த்துகிறது.

 உயிர்வாழ்வதற்காக ஒருவர் எத்தகைய மனப்போராட்டங்களைச் சந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது என்பதையும், அச்சத்தின் சூழலில் அறிவு, மொழி, நினைவாற்றல் ஆகியவை எவ்வாறு முக்கியமானவையாக மாறுகின்றன என்பதையும் ஆராய்கிறது. 

அதே சமயம், மனிதநேயம் என்ற கருத்தை வரலாற்றுக் கொடுமைகளின் பின்னணியில் எவ்வாறு அணுக வேண்டும் என்ற விவாதத்தையும் உருவாக்குகிறது.

இத்திரைப்படம் வொல்ஃப்காங் கோல்ஹாஸே எழுதிய எர்ஃபிண்டுங் ஐனர் ஷ்ப்ராகே என்ற சிறுகதையால் ஓரளவு உந்துதல் பெற்றது. திரைப்படத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட போலிப் பாரசீக மொழியின் சொற்கள், ஹோலோகாஸ்டில் உயிரிழந்தவர்களின் உண்மையான பெயர்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டவை என்பது அதன் படைப்பாக்கத்தில் உள்ள குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும். 

இதற்காக மாஸ்கோ அரசுப் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த மொழியியல் அறிஞர் ஒருவர் அந்த மொழியை உருவாக்கியுள்ளார். இதனால் திரைப்படத்தின் கற்பனை மொழி உருவாக்கம், வரலாற்று நினைவுகளுடன் நேரடியாகத் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.

2020ஆம் ஆண்டு பெர்லின் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்ட இத்திரைப்படம், பெலாரஸ் நாட்டின் சார்பில் 93வது ஆஸ்கர் விருதுகளுக்கான சிறந்த சர்வதேசத் திரைப்படப் பிரிவில் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. 

ஆனால், படத்தின் தயாரிப்பில் ஈடுபட்டவர்களில் பெரும்பான்மையினர் பெலாரஸ் நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல என்ற காரணத்தால் அகடமியால் தகுதிநீக்கம் செய்யப்பட்டது. 
சீனாவின் 34வது கோல்டன் ரூஸ்டர் விருதுகளில் சிறந்த வெளிநாட்டு மொழித் திரைப்படப் பிரிவிலும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. 

ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 49 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 80 சதவீத நேர்மறையான மதிப்பீட்டையும், மெட்டாகிரிட்டிக்கில் 7 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100க்கு 53 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றுள்ளது.

 திரைப்படத்தின் முக்கியமான சிறப்பு, மொழி என்ற சாதாரணமான ஒன்றை உயிர்வாழ்தல், அடையாளம், நினைவாற்றல் ஆகியவற்றுடன் இணைத்திருப்பதுதான். 

போர்க்கால வரலாற்றை அறிந்திருப்பவர்களுக்கும், மனித உளவியலையும் அதிகார உறவுகளையும் ஆராய விரும்புபவர்களுக்கும் இது சிந்திக்கத்தக்க அனுபவத்தை வழங்குகிறது. 

அதே நேரத்தில், வரலாற்றுக் கொடுமைகளைச் சித்தரிக்கும்போது மனிதநேயத்திற்கும் வரலாற்று உண்மைக்கும் இடையில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய எல்லை குறித்த கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது.

 வழக்கமான போர்த் திரைப்படங்களிலிருந்து மாறுபட்டு, மொழியின் வழியாக மனித வாழ்வின் ஆழமான நெருக்கடிகளை அணுகும் இந்தப் படைப்பு, பார்த்து முடித்த பிறகும் அதன் அடிப்படைக் கருத்துகளைப் பற்றி சிந்திக்க வைக்கும் தனித்துவமான வரலாற்று நாடகமாக விளங்குகிறது.

==================================
படத்தின் கதை:-

1942ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் உலகப் போர் உச்சத்தில் இருந்த காலம். ஜெர்மனியின் நாஜிப் படைகள் ஐரோப்பாவின் பல பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, யூத மக்களைப் பெருமளவில் கைது செய்து வதை முகாம்களுக்கும் கொலை முகாம்களுக்கும் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தன. 

பிரான்ஸ் நாட்டிலும் யூதர்கள் வேட்டையாடப்பட்டு, கைது செய்யப்பட்டு, சரக்கு வாகனங்களில் அடைக்கப்பட்டு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். 

அத்தகைய ஒரு சரக்கு வாகனத்தில் பல யூதக் கைதிகளுடன் பெல்ஜியம் நாட்டைச் சேர்ந்த கில்லஸ் (நாஹுவேல் பெரெஸ் பிஸ்கயார்ட்) என்பவனும் பயணம் செய்து கொண்டிருக்கிறான்.

 அவனுக்கு பிரெஞ்சு மற்றும் ஜெர்மன் மொழிகள் தெரியும். ஆனால், அந்தச் சூழலில் அவனுடைய மொழியறிவைவிட அவனது உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் முயற்சியே முக்கியமானதாக இருக்கிறது.

அந்த வாகனத்தில் இருந்த மற்ற யூதர்களைப் போலவே கில்லஸும் கொல்லப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. ஜெர்மானிய வீரர்கள் அந்தக் கைதிகளைச் சுட்டுக் கொல்லத் தயாராக இருக்கும்போது, கில்லஸ் தன்னிடம் ஒரு பாரசீக மொழிப் புத்தகம் இருப்பதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, தான் யூதன் அல்ல என்றும், பாரசீக நாட்டைச் சேர்ந்தவன் என்றும் பொய் சொல்கிறான். 

உண்மையில் அவனுக்குப் பாரசீக மொழியில் ஒரு வார்த்தைகூடத் தெரியாது. இருந்தாலும், தன்னை ஒரு பாரசீகராக நம்ப வைப்பதற்காகத் துணிச்சலுடன் அந்தப் பொய்யைச் சொல்கிறான். 

மற்ற கைதிகள் கொல்லப்படும் நிலையில், அவன் சொன்ன அடையாளம் அவனுக்கு ஒரு வாய்ப்பை உருவாக்குகிறது. அவனை உடனடியாகச் சுட்டுக் கொல்லாமல், அருகிலுள்ள நாஜி வதை முகாமுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள்.

அந்த வதை முகாமில் துணைத் தளபதியாகப் பணியாற்றுபவன் கிளாஸ் கோச் (லார்ஸ் ஐடிங்கர்). அவனுக்கு ஒரு விசித்திரமான ஆசை இருக்கிறது. இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்த பிறகு ஈரான் நாட்டின் தலைநகரான தெஹ்ரானுக்குச் சென்று உணவகம் ஒன்றைத் தொடங்க வேண்டும் என்பதே அவனுடைய விருப்பம். 

அதற்காகப் பாரசீக மொழியைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறான். கில்லஸ் தன்னைப் பாரசீக நாட்டைச் சேர்ந்தவன் என்று கூறியிருப்பதை அறிந்த கோச், அவனை அழைத்து விசாரிக்கிறான். கில்லஸிடம் பாரசீக மொழியைக் கற்றுக்கொடுக்கும்படி கேட்கிறான்.

இதனால் கில்லஸின் உயிர் தற்காலிகமாகக் காப்பாற்றப்படுகிறது. கோச்சிடம் தான் ஒரு பாரசீகர் என்ற அடையாளத்தைத் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்த வேண்டிய கட்டாயம் அவனுக்கு ஏற்படுகிறது.

 அதற்காக அவன் தனக்கென ரேசா ஜூன் என்ற பெயரைப் பயன்படுத்துகிறான். கோச் அவனை ரேசா என்று அழைக்கத் தொடங்குகிறான். 

முகாமில் சமையலறைப் பணியில் ஈடுபடுத்தப்படும் கில்லஸ், கோச்சுக்கு மொழிப்பாடம் நடத்த வேண்டிய பொறுப்பையும் ஏற்றுக்கொள்கிறான்.

ஆனால் அவனுக்கு உண்மையான பாரசீக மொழி தெரியாது என்பதுதான் மிகப்பெரிய சிக்கல். கோச் பாரசீக மொழியைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் இருக்கிறான். 

அவன் இரண்டு ஆண்டுகளில் இரண்டாயிரம் வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறான். ஆனால் கில்லஸிடம் கற்பிக்க உண்மையான வார்த்தைகள் எதுவும் இல்லை. 

எனவே, அவன் ஒவ்வொரு நாளும் புதிதாகப் பாரசீக வார்த்தைகளை உருவாக்கி, அவற்றுக்கு வெவ்வேறு அர்த்தங்களையும் கற்பனை செய்து, கோச்சுக்குப் பாடம் நடத்துகிறான். கோச் அவற்றை உண்மையான பாரசீக மொழிச் சொற்கள் என்று நம்பி மனப்பாடம் செய்கிறான்.

இவ்வாறு கில்லஸ் உருவாக்கும் பொய்யான மொழி அவனுடைய உயிரைக் காப்பாற்றும் ஒரே கருவியாக மாறுகிறது. அவன் சொல்லும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் கோச்சின் நம்பிக்கையைத் தக்கவைக்க வேண்டும். 

ஒரு வார்த்தையைத் தவறாகக் கூறினாலோ, ஏற்கெனவே கற்பித்த வார்த்தையின் அர்த்தத்தை மாற்றிக் கூறினாலோ, அவனுடைய உண்மையான அடையாளம் வெளிப்பட்டுவிடும். அப்படியானால் அவனுக்குக் காத்திருப்பது மரணம்தான்.

முகாமில் பிரிவு அதிகாரியாகப் பணியாற்றும் மேக்ஸ் (யோனாஸ் நாய்), கில்லஸ் உண்மையில் பாரசீகர் அல்ல என்று சந்தேகிக்கிறான். 

கோச் அவனிடம் மொழிப்பாடம் கற்றுக்கொள்வதைப் பார்த்த மேக்ஸ், கில்லஸ் கூறும் அடையாளத்தின் உண்மைத்தன்மையை நம்பவில்லை. கோச்சிடம் இதுகுறித்து எச்சரிக்கையும் செய்கிறான். ஆனால் கோச் தனது மொழி கற்கும் ஆர்வத்தில் தொடர்ந்து ஈடுபடுகிறான்.

ஒருநாள் கோச் கில்லஸின் உண்மைத்தன்மையைச் சோதிக்க முடிவு செய்கிறான். அவனிடம் நாற்பது வார்த்தைகளைக் கொடுத்து, அவற்றின் அர்த்தங்களைச் சொல்லும்படி கேட்கிறான். 

ஆனால் அந்தச் சோதனையைச் சற்றே வித்தியாசமாக அமைக்கிறான். கில்லஸ் அந்த நாற்பது வார்த்தைகளையும் உடனடியாக எழுதிக்கொள்ளவோ, மனப்பாடம் செய்ய உதவும் வகையில் குறிப்பெடுக்கவோ அவனுக்கு எழுதுகோல் கொடுக்கப்படவில்லை.

 அவற்றை நினைவில் வைத்துக்கொண்டு பின்னர் தனது அலுவலகத்திற்கு வர வேண்டும் என்றும், அப்போது அவன் சொல்லும் அர்த்தங்களைத் தான் எழுதிக்கொள்வதாகவும் கோச் கூறுகிறான்.

இந்தச் சோதனை கில்லஸுக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்தாக மாறுகிறது. அவன் உருவாக்கிய வார்த்தைகளை நினைவில் வைத்துக்கொள்வதே கடினமாக இருக்கும்போது, அவற்றின் அர்த்தங்களையும் தவறின்றி நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். 

எழுதிக்கொள்ள எந்த வாய்ப்பும் இல்லாததால், கோச்சின் முன்னிலையில் அவனால் அவற்றைத் துல்லியமாகச் சொல்ல முடியாமல் போகலாம். அப்படியானால் அவன் ஒரு பொய்யன் என்பது வெளிப்பட்டுவிடும்.

இந்தச் சிக்கலிலிருந்து தப்பிக்க, சமையலறையிலிருந்து கழிவுப் பொருட்களை வெளியே எடுத்துச் செல்லும் பணியைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு கில்லஸ் முகாமை விட்டு வெளியேறுகிறான். 

முகாமுக்கு வெளியே உள்ள காட்டுப்பகுதியில் அவன் சுற்றித் திரிகிறான். அப்போது அங்கு ஒரு பிரெஞ்சுக்காரனைச் சந்திக்கிறான். அவனுடைய நிலைமையையும் முகாமிலிருந்து தப்பித்துச் சென்றிருப்பதையும் அறிந்த அந்த மனிதன், மீண்டும் முகாமுக்குத் திரும்புமாறு அறிவுறுத்துகிறான்.

 வெளியில் தொடர்ந்து இருப்பது அவனுக்கு இன்னும் பெரிய ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதால், கில்லஸ் மீண்டும் முகாமுக்குத் திரும்ப முடிவு செய்கிறான்.

முகாமுக்குத் திரும்பிய பிறகு அவனுக்கு மற்றொரு வேலை ஒப்படைக்கப்படுகிறது. புதிதாக முகாமுக்கு அழைத்து வரப்படும் கைதிகளின் பெயர்களைப் பதிவேட்டில் முறையாக எழுத வேண்டும் என்று கோச் அவனுக்கு உத்தரவிடுகிறான். 

அந்தப் பதிவேட்டில் கைதிகளின் முழுப் பெயர்களும் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. அதில் சில பெயர்கள் கோடிட்டு நீக்கப்பட்டிருப்பதை கில்லஸ் கவனிக்கிறான். பயணத்தின்போதே உயிரிழந்த கைதிகளின் பெயர்கள்தான் அவ்வாறு நீக்கப்பட்டிருப்பதை அவன் புரிந்துகொள்கிறான்.

இந்தப் பதிவேடு கில்லஸுக்கு எதிர்பாராத விதமாக ஒரு வழியைக் காட்டுகிறது. கோச்சுக்கு அவன் கற்பித்துக் கொண்டிருக்கும் பொய்யான பாரசீக வார்த்தைகளை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள அவன் ஒரு புதிய உத்தியைக் கண்டுபிடிக்கிறான்.

 பதிவேட்டில் உள்ள இறந்த கைதிகளின் பெயர்களில் இடம்பெற்றிருக்கும் எழுத்துகளையும் பெயர்களின் பகுதிகளையும் பயன்படுத்தி, ஒவ்வொரு பெயரையும் தான் உருவாக்கிய ஒரு பாரசீக வார்த்தையுடன் தொடர்புபடுத்திக் கொள்கிறான். இதன் மூலம் தனக்கென ஒரு நினைவுக் குறிப்பு முறையை உருவாக்குகிறான்.

அதாவது, அவன் உருவாக்கிய ஒவ்வொரு பொய்யான வார்த்தைக்கும் பதிவேட்டில் உள்ள ஒரு பெயரை நினைவூட்டியாகப் பயன்படுத்துகிறான். அந்தப் பெயரை நினைத்தவுடன் அதனுடன் தொடர்புடைய வார்த்தையும் அதன் அர்த்தமும் அவனுடைய நினைவுக்கு வந்துவிடும்.

 இவ்வாறு நாற்பது வார்த்தைகளையும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளும் வழியை அவன் கண்டுபிடிக்கிறான்.

பின்னர் கோச்சின் முன்னிலையில் அந்த நாற்பது வார்த்தைகளையும் அவற்றின் அர்த்தங்களையும் சொல்ல வேண்டிய நேரம் வருகிறது. 

கில்லஸ் பதிவேட்டைத் தனக்கு முன்னால் வைத்துக்கொண்டு, அதிலுள்ள பெயர்களின் உதவியுடன் தான் மனப்பாடம் செய்த வார்த்தைகளை நினைவுக்குக் கொண்டுவருகிறான்.

 கோச்சின் கேள்விகளுக்கு ஒன்றன்பின் ஒன்றாகப் பதிலளிக்கிறான். அவன் கூறிய வார்த்தைகளையும் அர்த்தங்களையும் கோச் ஏற்றுக்கொள்கிறான். 

இதனால் கில்லஸ் மீண்டும் ஒருமுறை தனது பொய்யை வெற்றிகரமாகக் காப்பாற்றிக் கொள்கிறான்.

ஆனால் இந்தப் பாதுகாப்பு நீண்டகாலம் நிலைத்திருக்கவில்லை. ஒருநாள் கில்லஸ் ஒரே வார்த்தைக்கு இரண்டு வெவ்வேறு அர்த்தங்களைக் கூறிவிடுகிறான். 

அவனுடைய பொய்யான மொழியில் ஏற்பட்ட இந்த முரண்பாட்டைக் கோச் கவனிக்கிறான். இதனால் கோபமடைந்த கோச் அவனை அடித்து தண்டிக்கிறான்.

 அவனுடைய மொழிப்பாடத்தின் மீதான நம்பிக்கை குலைகிறது. கில்லஸ் கடுமையான உடல் உழைப்புக்காகப் பாறைகளை உடைக்கும் பணிக்கு அனுப்பப்படுகிறான்.

வதை முகாமில் கைதிகளுக்கு வழங்கப்படும் இந்தக் கடினமான வேலை அவனுடைய உடல்நிலையை மோசமாக்குகிறது.

 தொடர்ச்சியான உழைப்பையும் துன்பத்தையும் தாங்க முடியாமல் கில்லஸ் ஒருகட்டத்தில் சோர்ந்து சரிந்து விழுகிறான். பின்னர் அவன் முகாமின் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறான். அங்கு சிகிச்சை பெற்று மீண்டும் உடல்நலம் தேறுகிறான்.

இதற்கிடையில் முகாமுக்குள் கோச்சின் நடவடிக்கைகள் மற்ற அதிகாரிகளிடையே அதிருப்தியை ஏற்படுத்துகின்றன. அவன் தனது அதிகாரத்தைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்துவதில்லை என்றும், அவனுடைய செயல்பாடுகள் முகாமின் நிர்வாகத்துக்கு இடையூறாக இருப்பதாகவும் மற்ற அதிகாரிகள் கருதுகிறார்கள். 

இதனால் முன்பு கணக்குப் பதிவுப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த பெண் காவலரான எல்சா ஸ்ட்ரம்ப்ஃப் (லியோனி பெனேஷ்) மீண்டும் அந்தப் பொறுப்பில் அமர்த்தப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

இதன் விளைவாக கில்லஸ் பண்ணை ஒன்றில் வேலை செய்ய அனுப்பப்படுகிறான். அவன் அங்கு பணிபுரியும் காலத்தில் எல்சா மீண்டும் முகாமின் கணக்குப் பதிவுப் பணியை ஏற்றுக்கொள்கிறாள். 

இதற்கிடையில் கோச்சின் செயல்பாடுகள் குறித்து முகாமின் தளபதி பெயர் என்பவரிடம் (அலெக்சாண்டர் பெயர்) விளக்கம் அளிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.

கோச் தன்னைப் பற்றிப் பரப்பப்படும் வதந்திகள் குறித்து பெயரிடம் கூறுகிறான். முகாமின் தளபதிக்கு ஆணுறுப்பு சிறியதாக இருப்பதாக யாரோ வதந்தி பரப்பி வருவதாகவும், அந்த வதந்தியைப் பரப்புபவர் யார் என்பது தனக்குத் தெரியும் என்றும் அவன் தெரிவிக்கிறான். 

இதன் பின்னணியில் எல்சா இருப்பதாக கோச் சந்தேகிக்கிறான். எல்சாதான் அந்த அவதூறான செய்தியைப் பரப்பியிருக்கலாம் என்று கருதுகிறான்.

இந்தச் சந்தேகத்தின் அடிப்படையில் பெயர் எல்சாவை முகாமிலிருந்து வெளியேற்றி, ரஷ்யப் போர்முனைக்கு அனுப்பிவிடுகிறான். இதனால் எல்சா மீண்டும் கணக்குப் பதிவுப் பணியில் தொடர முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது.

முகாமில் இவ்வாறு பல்வேறு பிரச்சினைகள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும்போது, கில்லஸ் அங்குள்ள கைதிகளின் துயரங்களையும் கவனிக்கிறான்.

 ஒருநாள் காதுகேளாத இத்தாலியக் கைதி ஒருவர் அடிக்கப்பட்டு துன்புறுத்தப்படுவதைப் பார்க்கிறான். அந்த மனிதரின் நிலைமை அவனுக்கு இரக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதனால் அவருக்குத் தேவையான உணவைக் கொண்டு சென்று கொடுக்கிறான்.

கில்லஸ் செய்த இந்த உதவியால் அந்த இத்தாலியக் கைதியின் சகோதரர் நன்றியுணர்வு கொள்கிறார்.

 தனது சகோதரனுக்கு உணவு கொடுத்து உதவிய கில்லஸை அவர் பாராட்டுகிறார். மேலும், இனிமேல் கில்லஸுக்கு ஏதேனும் ஆபத்து ஏற்பட்டால் அவரைக் காப்பாற்றுவதாக உறுதியளிக்கிறார்.
 இதனால் முகாமில் கில்லஸுக்கு ஒரு புதிய பாதுகாப்புத் தொடர்பு கிடைக்கிறது.

இந்நிலையில் மேக்ஸ் கில்லஸின் உண்மையான அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான முயற்சியில் தொடர்ந்து ஈடுபடுகிறான். 

ஒருநாள் கில்லஸ் உண்மையில் பாரசீகர் அல்ல என்பதை அறிந்திருக்கக்கூடிய ஒரு கைதியை அவன் கண்டுபிடிக்கிறான். அந்தக் கைதி உயிருடன் இருந்து அதிகாரிகளிடம் உண்மையைச் சொல்லிவிட்டால் கில்லஸின் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும். எனவே, மேக்ஸ் அந்த மனிதரைப் பயன்படுத்தி கில்லஸின் பொய்யை வெளிப்படுத்த முயற்சிக்கிறான்.

ஆனால் கில்லஸுக்கு உதவுவதாக உறுதியளித்திருந்த இத்தாலியக் கைதியின் சகோதரர் இந்த ஆபத்தை உணர்கிறார். கில்லஸின் அடையாளம் வெளிப்படுவதைத் தடுக்க, உண்மையை வெளிப்படுத்தக்கூடிய அந்தக் கைதியைக் கொன்றுவிடுகிறார்.

 இதனால் கில்லஸின் ரகசியம் தற்காலிகமாகப் பாதுகாக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்தச் சம்பவத்தின் விளைவாக அந்த இத்தாலியக் கைதியின் சகோதரரும் மேக்ஸால் கொல்லப்படுகிறார். கில்லஸுக்கு உதவிய மனிதர் இவ்வாறு உயிரிழக்கிறார்.

காலம் செல்லச் செல்ல போரின் நிலைமை மாறத் தொடங்குகிறது. அமெரிக்கப் படைகள் நாஜிப் படைகளை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.

 முகாமில் உள்ள அதிகாரிகளுக்கும் தங்களுடைய தோல்வி நெருங்கிவிட்டது என்பது புரியத் தொடங்குகிறது. இதற்கிடையில் கோச் கில்லஸைத் தனது பாரசீக மொழி ஆசிரியராகத் தொடர்ந்து நம்புகிறான்.

ஒருநாள் கைதிகள் சிலர் ரயில் நிலையத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்படுவதற்காகக் குழுவாக அணிவகுத்துச் செல்லப்படுகிறார்கள்.

 அவர்கள் அங்கிருந்து இனவதை முகாமுக்கு அனுப்பப்படவிருக்கிறார்கள். இந்தக் கைதிகள் செல்லும் குழுவில் கில்லஸும் இருப்பதை கோச் அறிந்துகொள்கிறான். 

அவனை இழந்துவிட்டால் தனக்குப் பாரசீக மொழி கற்றுக்கொடுப்பவர் இல்லாமல் போய்விடுவார் என்பதுடன், கில்லஸை மற்ற கைதிகளைப் போலக் கொலை முகாமுக்கு அனுப்பிவிடவும் அவன் விரும்பவில்லை. 

எனவே, உடனடியாகச் சென்று கில்லஸை அந்தக் கைதிகள் குழுவிலிருந்து மீட்டுக்கொண்டு வருகிறான்.

இதற்கிடையில் அமெரிக்கப் படைகள் நெருங்கிவிட்டதை அறிந்த முகாமின் தளபதி பெயர், முகாமில் உள்ள ஆவணங்கள் அனைத்தையும் அழித்துவிடுமாறு அதிகாரிகளுக்கு உத்தரவிடுகிறான். 

முகாமில் எஞ்சியிருக்கும் கைதிகளையும் கொன்றுவிட வேண்டும் என்று ஆணையிடுகிறான். நாஜிப் படைகள் பின்வாங்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளதால், தங்களுடைய குற்றங்களுக்கான சாட்சியங்கள் எதுவும் எஞ்சியிருக்கக் கூடாது என்பதே இந்த உத்தரவின் நோக்கம்.

இந்த உத்தரவு முகாமில் உள்ள கைதிகளின் உயிருக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அவர்களைக் கொலை செய்யும் நடவடிக்கைகள் தொடங்குவதற்கு முன்பாகவே கோச் கில்லஸை முகாமிலிருந்து அழைத்துச் செல்ல முடிவு செய்கிறான். அவனைத் தனியாக அழைத்துக்கொண்டு முகாமை விட்டு வெளியேறுகிறான்.

கோச் கில்லஸைத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்வதை மேக்ஸ் கவனிக்கிறான். இதுபற்றி அவன் தளபதி பெயரிடம் தெரிவிக்கிறான். ஆனால் பெயர் இந்தச் செய்தியில் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை.

 கோச் கில்லஸை அழைத்துச் சென்றதைப் பற்றி அவன் பெரிதாகக் கவலைப்படாமல் மேக்ஸின் தகவலைப் புறக்கணித்துவிடுகிறான். பின்னர் மேக்ஸையும் அங்கிருந்து அனுப்பிவிடுகிறான்.

கோச்சும் கில்லஸும் முகாமிலிருந்து வெகுதூரம் சென்று சுற்றியுள்ள காட்டுப்பகுதியை அடைகிறார்கள். அங்கு சென்ற பிறகு கோச் கில்லஸை விடுவிக்கிறான். 

இனிமேல் அவன் தனது வழியில் செல்லலாம் என்று கூறுகிறான். கோச்சின் நோக்கம் இப்போது தெளிவாகிறது. 

போருக்குப் பிறகு தெஹ்ரானுக்குச் சென்று உணவகம் தொடங்க வேண்டும் என்ற தனது பழைய கனவை நிறைவேற்றுவதற்காக ஈரானுக்குத் தனியாகப் பயணம் செய்ய அவன் திட்டமிட்டிருக்கிறான். அதற்காக கில்லஸை விடுவித்துவிட்டு, தான் ஈரானுக்குச் செல்ல முடிவு செய்கிறான்.

கில்லஸ் அங்கிருந்து தப்பித்து அமெரிக்கப் படைகள் இருக்கும் பகுதிக்குச் செல்கிறான். மறுபுறம் கோச் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்து ஈரானை அடைகிறான். 

அங்கு அவன் தெஹ்ரானுக்குச் சென்ற பிறகு, ஈரானியக் குடிவரவு அதிகாரிகளிடம் பேசுகிறான். ஆனால் அவன் இதுவரை கற்றுக்கொண்டதாக நம்பியிருந்த பாரசீக மொழியைப் பேசும்போது அதிகாரிகளுக்கு எதுவும் புரியவில்லை. 

ஏனெனில் அவன் கற்றுக்கொண்டிருந்த மொழி உண்மையான பாரசீக மொழி அல்ல. கில்லஸ் தனது உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள உருவாக்கிய கற்பனைச் சொற்களையே கோச் உண்மையான மொழி என்று நம்பி மனப்பாடம் செய்திருந்தான்.

இதனால் ஈரானிய அதிகாரிகள் அவன் பேசுவதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் குழப்பமடைகிறார்கள். அவன் பேசும் மொழி அவர்களுக்குத் தெரியாததால், கோச் கைது செய்யப்படுகிறான்.

 இத்தனை ஆண்டுகளாக உண்மையான மொழி என்று நம்பி கற்றுக்கொண்ட சொற்கள் அனைத்தும் பொய்யானவை என்பது அவனுக்குத் தெரியவரும் நிலை உருவாகிறது.

இதற்கிடையில் அமெரிக்கப் படைகளிடம் தஞ்சமடைந்த கில்லஸிடம், வதை முகாமில் நடைபெற்ற சம்பவங்கள் குறித்து அதிகாரிகள் விசாரணை நடத்துகிறார்கள். 

முகாமில் எத்தனை கைதிகள் இருந்தார்கள், அவர்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது, அங்கு நடைபெற்ற கொடுமைகள் என்ன என்பன குறித்து அவர்கள் அறிந்துகொள்ள விரும்புகிறார்கள். 

அந்த விசாரணையின்போது கில்லஸ் தன்னிடம் இருந்த பதிவேட்டையும் அதன் பெயர்களையும் நினைவுகூர்கிறான்.

கோச்சுக்கு பாரசீக மொழி கற்பிப்பதற்காகத் தான் உருவாக்கிய வார்த்தைகளை நினைவில் வைத்துக்கொள்ளப் பயன்படுத்திய அதே கைதிகளின் பெயர்கள் இப்போது அவனுக்கு மிக முக்கியமான சாட்சியங்களாக மாறுகின்றன.

 முகாமுக்கு அழைத்து வரப்பட்ட கைதிகளின் பெயர்களை அவன் அந்தப் பதிவேட்டிலிருந்து மனப்பாடம் செய்திருந்தான். குறிப்பாக, இறந்தவர்களின் பெயர்களையும் அவர்களுடன் தொடர்புபடுத்தி நினைவில் வைத்திருந்தான்.

அமெரிக்க அதிகாரிகள் முன்னிலையில் கில்லஸ் அந்தப் பெயர்களை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லத் தொடங்குகிறான். அவன் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறான்.

 அந்தப் பட்டியலில் மொத்தம் 2,840 பேரின் முழுப் பெயர்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றை எந்தப் பதிவேட்டையும் பார்த்துப் படிக்காமல், தனது நினைவிலிருந்தே அவன் தொடர்ந்து ஒப்பிக்கிறான்.

ஒரு மனிதனின் உயிரைக் காப்பாற்றுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட பொய்யான மொழி, இறுதியில் ஆயிரக்கணக்கான உயிரிழந்த கைதிகளின் பெயர்களை மறக்காமல் பாதுகாக்கும் நினைவுக் கருவியாக மாறியிருக்கிறது. 

வதை முகாமில் கோச்சுக்குப் பாரசீக மொழி கற்பிப்பதற்காக உருவாக்கிய அந்த வார்த்தைகளும், அவற்றை நினைவில் வைத்துக்கொள்ள உதவிய கைதிகளின் பெயர்களும், கில்லஸின் உயிரைக் காப்பாற்றியதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்த முகாமில் உயிரிழந்த 2,840 பேரின் அடையாளங்களையும் உலகின் முன்னால் மீண்டும் கொண்டு வரும் தருணத்தில் படம் நிறைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஜெர்மன்சினிமா
#கீதப்ப்ரியன்உலகசினிமா
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (383) உலக சினிமாபார்வை (261) தமிழ் சினிமா (261) ஆஸ்கர் (214) கமல்ஹாசன் (130) மலையாளம் (89) சென்னை (82) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஹேராம் (54) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) உலக சினிமா (43) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (26) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) உலக சினிமா பார்வை (18) இலக்கியம் (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (15) அஞ்சலி (13) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) கோயன் பிரதர்ஸ் (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) எம்ஜியார் (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) உலகசினிமா பார்வை (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) சிபி மலயில் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) மீரா நாயர் (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) நுவார் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)