தி ரெவனன்ட் The Revenant ஆங்கிலத்தில் வெளியான புகழ்பெற்ற அமெரிக்கத் திரைப்படமாகும்,இப்படம் பற்றி எத்தனை எழுதினாலும் போதாது, இத்திரைப்படம் 2015 ஆம் ஆண்டில் வெளியானது.
இயக்குனர் அலெஹான்ட்ரோ கோன்சாலஸ் இன்யாரிருட்டு இத்திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளார்.
இது மேற்கத்திய உயிர்பிழைப்பு அதிரடி காவியநாடகத பாணி படைப்பாகும்.
மைக்கேல் புன்கே எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம், 1823 ஆம் ஆண்டில் வாழ்ந்த ஹியூ கிளாஸ் என்ற வேட்டையாடும் மனிதனின் உண்மை வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்ட அறிமுகத்தை நமக்கு வழங்குகிறது.
காட்டில் கரடியால் தாக்கப்பட்டு, மரணத்தின் விளிம்பில் இருக்கும் கிளாஸ், தன் சக கூட்டாளியால் துரோகம் செய்யப்பட்டு, தன் மகனையும் இழக்கிறார். உறைபனி குளிர் மற்றும் கொடிய காட்டு விலங்குகளுக்கு மத்தியில், அவர் எப்படி உயிர் பிழைத்து பழிவாங்குகிறார் என்பதே இதன் கதையாகும்.
இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதமாக விளங்குவது மனிதனின் அசைக்க முடியாத உயிர்வாழும் உள்ளுணர்வும், அவனது மனதை இயக்கும் பழிவாங்கும் உணர்ச்சியும் ஆகும்.
ஒரு மனிதன் தன் வாழ்நாளில் எதிர்கொள்ளக்கூடிய உச்சக்கட்ட துரோகம், இழப்பு மற்றும் இயற்கையின் கொடூரம் ஆகியவற்றை ஒருசேர சந்திக்கும் போது, அவனுக்குள் இருக்கும் வாழ வேண்டும் என்ற ஆசை எப்படி அவனைக் மரணத்தின் பிடியிலிருந்து மீட்டெடுக்கிறது என்பதை இப்படம் ஆழமாகப் பேசுகிறது.
உறைபனி குளிர், கரடியின் கொடூரத் தாக்குதல், பசி, காயம் என ஒட்டுமொத்த இயற்கையும் மனிதனுக்கு எதிராக நிற்கும்போதும் அவனது அகம் தோற்றுப் போவதில்லை.
காட்டின் கடுமையான சூழல் மனிதனை எவ்வளவு பலவீனமாக்குகிறதோ, அவ்வளவு அவனது ஆன்மாவை அது பலப்படுத்துகிறது.
தன் கண் முன்னாலேயே தன் மகன் கொல்லப்பட்டதை நேரில் பார்த்த ஒரு தந்தையின் தவிப்பும், அதற்கு காரணமானவனுக்கு தண்டனை வாங்கித் தர வேண்டும் என்ற உந்துதலுமே ஹியூ கிளாஸை உறைபனியிலும் நடக்க வைக்கிறது.
அந்தப் பழிவாங்கும் நெருப்புதான் அவரது உடலின் காயங்களை விட வேகமாக அவரை இயக்கும் எரிபொருளாக மாறுகிறது.
படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் கதையின் அடிநாதம் வெறும் பழிவாங்கலில் இருந்து ஒரு படி மேலே உயர்கிறது. பழிவாங்குவது என்பது படைத்தவனின் கையில் உள்ளது என்ற பழங்குடியின மனிதனின் வார்த்தைகளை உணரும் கிளாஸ், இறுதியில் தன் எதிரியை இயற்கையிடமே ஒப்படைக்கிறார்.
எவ்வளவு பெரிய துயரம் நேர்ந்தாலும் இறுதி மூச்சு இருக்கும் வரை போராடி வெல்லும் மனித உடலின் எல்லைகளையும், அவனது ஆன்மாவின் வலிமையையும் விவரிப்பதே இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம் .
இப்படத்தில் லியோனார்டோ டிகாப்ரியோ முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் மிகச்சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். பச்சையான மாமிசத்தை உண்பது, உறைந்த நதிகளில் நீந்துவது எனப் பல சவால்களைத் தாண்டி அவர் வழங்கிய நடிப்பு உலகளவில் பாராட்டப்பட்டது.
இயக்குனர் இன்யாரிருட்டுவின் இயக்கம், இயற்கை ஒளியை மட்டுமே பயன்படுத்தி மிகக் கடினமான மலைப் பகுதிகளில் படப்பிடிப்பை நடத்திய விதம் படத்தின் பிரம்மாண்டத்தை உயர்த்தியது.
ஒளிப்பதிவாளர் இம்மானுவேல் லுபெஸ்கி, கட் செய்யப்படாத நீண்ட காட்சிகளின் மூலமும், இயற்கை அழகை தத்ரூபமாகப் படம் பிடித்ததன் மூலமும் ஒப்பிடமுடியாத ஒளிப்பதிவை வழங்கியுள்ளார்.
இப்படம் ஆஸ்கர் விருதுகளில் 12 பரிந்துரைகளைப் பெற்று 3 முக்கிய விருதுகளை வென்றது.
லியோனார்டோ டிகாப்ரியோ தனது வாழ்நாளின் முதல் ஆஸ்கார் விருதை சிறந்த நடிகருக்காக வென்றார். மேலும் சிறந்த இயக்குனர் மற்றும் சிறந்த ஒளிப்பதிவு ஆகிய விருதுகளையும் இப்படம் வென்றதுடன், கோல்டன் குளோப் மற்றும் பாஃப்டா (BAFTA) போன்ற உலகளாவிய பல விருதுகளையும் அள்ளிக் குவித்தது.
ஒளிப்பதிவாளர் இம்மானுவேல் லுபெஸ்கி மற்றும் இயக்குனர் இன்யாரிருட்டு ஆகிய இருவரும் இணைந்து, திரையரங்கில் பார்ப்பவர்களுக்கு தாங்களும் அந்த உறைபனி காட்டில் இருப்பது போன்ற ஒரு உணர்வை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தனர்.
இதற்காக அவர்கள் கையாண்ட உத்திகள் அனைத்தும் மிகவும் சவாலானவை சுவாரஸ்யமானவை.
இப்படத்தின் ஒட்டுமொத்த படப்பிடிப்பும் செயற்கை விளக்குகள் எதையும் பயன்படுத்தாமல் முழுக்க முழுக்க சூரிய ஒளி மற்றும் இரவு நேரங்களில் தீப்பந்தங்களின் வெளிச்சம் போன்ற இயற்கை ஒளியை மட்டுமே நம்பி படமாக்கப்பட்டது.
வட அமெரிக்காவின் பனி படர்ந்த காடுகளில் குளிர்காலத்தில் பகல் நேரம் மிகக் குறைவாக, அதாவது சில மணி நேரங்கள் மட்டுமே இருக்கும் என்பதால், ஒளிரும் அந்த குறிப்பிட்ட குறுகிய நேரத்திற்குள் காட்சிகளைப் படம்பிடிக்க படக்குழுவினர் பல மாதங்கள் முன்கூட்டியே தீவிர பயிற்சி மேற்கொண்டனர்.
துல்லியமான திட்டமிடல் காரணமாக, தினமும் சில நிமிடங்களே கிடைத்த சரியான வெளிச்சத்தில் படப்பிடிப்பு நடத்தப்பட்டது.
மேலும், படத்தில் வரும் காட்சிகள் அனைத்தும் கட் செய்யப்படாத நீண்ட ஒற்றைக் காட்சிகளாக பரந்த கோணக் லென்ஸ்கள் மூலம் படமாக்கப்பட்டன.
கேமரா நடிகர்களின் முகத்திற்கு மிக அருகில் இருக்கும் போதே, பின்னணியில் இருக்கும் பிரம்மாண்டமான காடுகளையும் மலைகளையும் ஒரே நேரத்தில் தெளிவாகக் காட்டும் வகையில் அரிய தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்பட்டது.
நடிகர்களின் மூச்சுக்காற்று கேமரா லென்ஸின் மீது பட்டு பனிமூட்டமாக மாறுவது போன்ற காட்சிகள் கூட தற்செயலாக நடந்தவை அல்ல, மாறாக பார்வையாளர்களை அந்த சூழலுக்குள் கடத்துவதற்காகவே திட்டமிட்டு எடுக்கப்பட்டவை ஆகும்.
பனி உருகுவது மற்றும் காலநிலையின் திடீர் மாற்றம் காரணமாக கனடா நாட்டின் காடுகளில் பனி பற்றாக்குறை ஏற்பட்ட போது, படத்தின் இறுதிக்காட்சிக்காக ஒட்டுமொத்த படக்குழுவும் அர்ஜென்டினாவின் தென்முனையில் உள்ள தீவிற்குப் பயணம் செய்து, அங்கிருந்த பனிக்களத்தில் படப்பிடிப்பை நிறைவு செய்தது.
இந்த அசாத்திய உழைப்பிற்காகவே இம்மானுவேல் லுபெஸ்கி தொடர்ந்து மூன்றாவது முறையாக ஆஸ்கார் விருதை வென்று வரலாற்றுச் சாதனை படைத்தார்.
இப்படத்தின் முதன்மை இசையமைப்பாளரான ஜப்பானைச் சேர்ந்த ரியூய்ச்சி சகாமோட்டோ, தொண்டை புற்றுநோய்க்கான தீவிர சிகிச்சைக்குப் பிறகு மீண்டு வந்து ஒப்புக்கொண்ட முதல் படம் இதுவாகும்.
படத்தின் பிரம்மாண்டமான காட்சிகளுக்கு மிக அதிக அளவில் இசை தேவைப்பட்டதாலும், தனது உடல்நிலையைக் கருத்தில் கொண்டும், அவர் ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த மின்னணு இசைக் கலைஞர் ஆல்வா நோட்டோ மற்றும் தி நேஷனல் இசைக்குழுவின் பிரைஸ் டெஸ்னர் ஆகியோரைத் தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டார்.
இயக்குனர் இன்யாரிருட்டு பாரம்பரிய ஆர்கெஸ்ட்ரா இசையோடு, நவீன மின்னணு ஒலிகளும் கலந்த ஒரு புதுமையான இசையை விரும்பினார்.
இதற்காக ஆல்வா நோட்டோ வெறும் லேப்டாப் மற்றும் ஐபேடுகளைப் பயன்படுத்தி, காட்டில் உள்ள பாறைகள் மற்றும் இயற்கை பொருட்களின் ஒலிகளைப் பதிவு செய்து, அவற்றை எலக்ட்ரானிக் முறையில் மாற்றிப் புதுவிதமான பின்னணி ஒலிகளை உருவாக்கினார்.
அத்துடன், ஜப்பானில் மிகவும் அரிதாகக் காணப்படும் 'ஒன்டெஸ் மார்டெனோட்' (Ondes Martenot) என்ற பழங்கால மின்சார இசைக் கருவியைப் பயன்படுத்தி, படத்தில் வரும் ஆன்மீக மற்றும் மாயத்தோற்ற காட்சிகளுக்கான பிரத்யேக மெல்லிசை வாசிக்கப்பட்டது.
திரைப்படத்தின் ஒலிகளும் இசையும் தனித்தனியாகத் தெரியாமல், இயற்கையின் சத்தங்களோடு ஒன்றிணைய வேண்டும் என்பதே இவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது.
புகழ்பெற்ற ரஷ்ய இயக்குனர் தர்கோவ்ஸ்கியின் கோட்பாட்டின்படி, காட்டின் உறைபனி காற்று, பனிப்பொழிவு மற்றும் ஓடும் நதியின் சத்தங்களுக்கு இடையிலான அமைதியை நிரப்பும் வகையில் இந்த இசை மிகக் குறைந்த குறிப்புகளுடன் வடிவமைக்கப்பட்டது.
இந்த இசை உலகளவில் பெரும் பாராட்டைப் பெற்று, கோல்டன் குளோப் மற்றும் பாஃப்டா விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட போதிலும், ஆஸ்கார் விருதுக்கு தகுதி பெறாமல் போனது ஒரு பெரிய விவாதத்தைக் கிளப்பியது.
ஆஸ்கார் விதிகளின்படி, ஒரு திரைப்படத்தின் பின்னணி இசை ஒரே ஒரு இசையமைப்பாளரால் மட்டுமே உருவாக்கப்பட வேண்டும். ஆனால் இப்படத்தின் இசை மூன்று கலைஞர்களின் கூட்டு முயற்சியில் உருவானதால், இது அகாதமி விருதுகளுக்கான தகுதியை இழந்தது.
இதற்காக தயாரிப்பு நிறுவனம் மேல்முறையீடு செய்தும் ஆஸ்கார் கமிட்டி தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ளவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
இப்படத்தின் கதையின் நம்பகத்தன்மைக்காக, இயக்குனர் இன்யாரிருட்டு கிரீன் ஸ்கிரீன் எனப்படும் கணினிப் பின்னணிகளையோ அல்லது சொகுசான ஸ்டுடியோக்களையோ முற்றிலும் தவிர்த்தார்.
மாறாக, ஒட்டுமொத்த படக்குழுவினரையும் கனடாவின் ஆள்நடமாட்டமில்லாத, சாலை வசதிகள் கூட இல்லாத அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகளுக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
படப்பிடிப்பு நடந்த இடங்கள் எவ்வளவு தூரத்தில் இருந்தன என்றால், தங்குமிடத்திலிருந்து தினமும் பனிச்சறுக்கு வாகனங்கள் மற்றும் ஹெலிகாப்டர்கள் மூலமே படப்பிடிப்புத் தளத்தை அடைய முடிந்தது.
இதனால் பயண நேரத்திலேயே ஒரு நாளின் நாற்பது சதவீத நேரம் வீணாகியது.
குளிர்காலக் காடுகளின் உறைபனி காலநிலையைத் தாங்க முடியாமல் பல கேமராக்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கருவிகள் பழுதடைந்து பனியில் உறைந்து போயின.
அத்தகைய கடும் குளிரிலும், படத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் நதிக்காட்சிக்காக லியோனார்டோ டிகாப்ரியோ மற்றும் பிற நடிகர்கள் சிறப்புப் பாதுகாப்பு உடைகள் ஏதுமின்றி, உறைந்த ஆற்று நீரில் நேரடியாகப் பலமுறை குதிக்க வேண்டியிருந்தது.
கடுமையான பனிப்புயல் மற்றும் தாழ்வெப்பநிலை ஏற்படும் அபாயம் ஒவ்வொரு நிமிடமும் இருந்ததால், நடிகர்களின் கைகள் மற்றும் முகங்களை உடனுக்குடன் சூடாக்க படப்பிடிப்புத் தளத்தில் பிரத்யேக சூடான காற்று வீசும் இயந்திரங்கள் எப்போதும் தயார் நிலையில் வைக்கப்பட்டிருந்தன.
இயக்குனர் இன்யாரிருட்டுவின் மிகக் கடுமையான விதிமுறைகள் மற்றும் இயற்கை தந்த சவால்கள் காரணமாக, படப்பிடிப்பின் போதே பல முன்னணி தொழில்நுட்பக் கலைஞர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் வேலையை விட்டுப் பாதியிலேயே நின்றனர்.
இன்னும் சிலர் இயக்குனருடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டால் நீக்கப்பட்டனர். இத்தகைய பதற்றமான சூழ்நிலையைச் சமாளிக்கவும், படப்பிடிப்புத் தளத்தில் நிலவிய மன அழுத்தத்தைக் குறைக்கவும், நடிகர் டாம் ஹார்டி விளையாட்டுத் தனமாக இயக்குனர் இன்யாரிருட்டுவை பனித்தரையில் வீழ்த்தி மல்யுத்தம் செய்து தங்களது நட்பையும் நகைச்சுவையையும் வெளிப்படுத்திக் கொள்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர்.
தி ரெவனன்ட் திரைப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் லியோனார்டோ டிகாப்ரியோ கதாபாத்திரமாகவே மாறிய தருணங்கள் சினிமா வரலாற்றில் என்றும் பேசப்படக்கூடியவை.
தீவிர சைவ உணவுப் பழக்கம் கொண்டவரான டிகாப்ரியோ, படத்தில் ஒரு காட்சிக்காக உண்மையான காட்டெருமையின் பச்சைக் கல்லீரலை அப்படியே கடித்து உண்ண சம்மதித்தார்.
அவரது முகத்தில் தோன்றும் அதிர்ச்சியும் அருவருப்பும் உண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்த அசாத்திய முயற்சியை அவர் மேற்கொண்டார்.
மேலும், உறைபனி குளிரில் இருந்து தப்பிக்க ஒரு இறந்த குதிரையின் வயிற்றைக் கிழித்து, அதன் உடலுக்குள் நிர்வாணமாகப் படுத்து உறங்கும் காட்சியில் டிகாப்ரியோ நடித்தபோது ஒட்டுமொத்த படக்குழுவும் மிரண்டு போனது.
பனி மலைகளில் படப்பிடிப்பு நடந்தபோது, கடும் குளிரால் டிகாப்ரியோ மற்றும் அவருடன் நடித்த இளம் நடிகர் பாரஸ்ட் குட்லக் ஆகிய இருவரின் கண்களும் தானாகவே மூடிக்கொண்டன.
அந்த இயற்கையான நடுக்கத்தையும் தவிப்பையும் அப்படியே பயன்படுத்திக் கொண்டு இயக்குனர் காட்சியைப் படமாக்கினார்.
முதலில் அறுபது மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் திட்டமிடப்பட்ட இத்திரைப்படம், இயக்குனரின் காலவரிசைப்படியான படப்பிடிப்பு முறை மற்றும் இயற்கை ஒளியை மட்டுமே நம்பியிருந்த பிடிவாதத்தால் நூற்றி முப்பத்தைந்து மில்லியன் டாலராக எகிறியது.
காலதாமதம் காரணமாக நடிகர் டாம் ஹார்டி, தான் முன்பு ஒப்புக்கொண்டிருந்த 'சூசைட் ஸ்குவாட்' திரைப்படத்தில் இருந்து விலக வேண்டிய கட்டாயமும் ஏற்பட்டது.
படத்தின் மிக முக்கியமான கரடித் தாக்குதல் காட்சி முழுக்க முழுக்க கணினி தொழில்நுட்பத்தால் உருவாக்கப்பட்டதாகும்.
இதற்காக 'கிளென் எனிஸ்' என்ற கனடா நாட்டு சண்டைக் கலைஞர், நீல நிற விசேஷ ஆடையை அணிந்து கொண்டு, டிகாப்ரியோவை காட்டின் மரங்களிலும் தரையிலும் நிஜமாகவே தூக்கி வீசி அலைக்கழித்தார்.
இந்த கடினமான கூட்டு உழைப்பின் காரணமாகவே, டிகாப்ரியோ தனது ஐந்தாவது ஆஸ்கார் பரிந்துரையில் முதன்முறையாக சிறந்த நடிகருக்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்று தனது நீண்ட காலக் கனவை நனவாக்கினார்.
படத்தின் முக்கியக் காட்சிகளில் காட்டப்படும் அமெரிக்கப் பழங்குடியினரின் கலாச்சாரத்தை மிகத் துல்லியமாகப் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்பதற்காக, அரிமாரா மற்றும் பவ்பீ மொழிகளைச் சேர்ந்த இரண்டு நிபுணர்கள் படப்பிடிப்புத் தளத்திலேயே தங்கியிருந்து வசனங்களை வடிவமைத்துக் கொடுத்தனர்.
பவ்பீ இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நபர் பேசும் பின்னணி குரலில், வட துருவ அலாஸ்காவில் பேசப்படும் 'இனுபியாக்' என்ற முற்றிலும் வேறுபட்ட மொழி கவிதை வடிவில் தற்செயலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது படத்தின் உலகளாவிய உள்ளடக்கத்திற்கு ஒரு விசித்திரமான அடையாளமாக மாறியது.
திரைப்படம் திரையரங்குகளில் வெளியாவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்பே, அதன் மிக ரகசியமான 'ஸ்கிரீனர்' பிரதிகள் இணையதளத்தில் சட்டவிரோதமாகக் கசிந்து படக்குழுவினரை பெரும் அதிர்ச்சியில் ஆழ்த்தியது.
அமெரிக்கக் புலனாய்வு அமைப்பான எஃப்.பி.ஐ இதில் நேரடியாகத் தலையிட்டு விசாரணை நடத்தியதில், ஹாலிவுட்டின் முன்னணி தயாரிப்பு நிறுவன முதலாளி ஒருவரின் பெயரே இதில் அடிபட்டது.
அதன் தொடர்ச்சியாக, திரைப்படத்தை இணையத்தில் பதிவேற்றிய தயாரிப்பு நிறுவன முன்னாள் ஊழியர் ஒருவருக்கு இந்திய மதிப்பில் பல கோடிகள் அபராதம் விதிக்கப்பட்டு கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது.
இந்த தடைகளையும் தாண்டி, ஆஸ்கார் விருது அறிவிப்பிற்குப் பிறகு இப்படத்தின் வசூல் உலகம் முழுவதும் சுமார் இருநூற்று பதினைந்து சதவீதம் வரை அசுர வேகத்தில் உயர்ந்தது.
குறிப்பாக, சீனா போன்ற ஆசிய நாடுகளில் பல காட்சிகள் தணிக்கை செய்யப்பட்டு வெட்டப்பட்ட பிறகும், அங்கு மட்டுமே சுமார் ஐம்பத்தெட்டு மில்லியன் டாலர்களை வாரிக் குவித்து இமாலய சாதனை படைத்தது.
திரைப்படம் வெளியாகி பத்தாண்டுகள் நிறைவடைவதைக் கொண்டாடும் விதமாக, மிகச் சமீபத்தில் 2026 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பிப்ரவரி மற்றும் மார்ச் மாதங்களில் உலகெங்கிலும் உள்ள பிரம்மாண்டமான ஐமேக்ஸ் (IMAX) திரைகளில் இரண்டு நாட்கள் மட்டுமே இப்படம் பிரத்யேகமாக மறுவெளியீடு செய்யப்பட்டது.
============================
படத்தின் கதை:-
மகா சமவெளிகளில் அமெரிக்கப் பழங்குடியினரின் கிராமம் ஒன்றை அமெரிக்க சிப்பாய்கள் கொடூரமாகத் தீயிட்டு அழிக்கிறார்கள்.
இந்தத் துயரமான காட்சியை ஹியூ கிளாஸ் என்ற (லியோனார்டோ டிகாப்ரியோ) விலங்கு ரோம வேட்டைக்காரர் தனது கண்களால் நேரில் காண்கிறார்.
இந்த கொடூர சம்பவத்திற்கு பின்னால் ஒரு வலுவான பின்னணி இருக்கிறது. கிளாஸ் ஒரு பழங்குடியினப் பெண்ணைக் காதலித்துத் திருமணம் செய்துகொண்டார்.
அவர்களுக்கு ஹாக் (பாரஸ்ட் குட்லக்) என்ற ஒரு மகனும் இருக்கிறான். அமெரிக்க சிப்பாய்களின் இந்த ஆக்கிரமிப்புத் தாக்குதலில் கிளாஸின் மனைவி கொல்லப்படுகிறாள்.
கிளாஸ் தனது மகனைக் காப்பாற்றி, அவனோடு அங்கிருந்து தப்பித்து வேட்டைக்காரர்கள் குழுவில் இணைகிறார்.
பல வருடங்கள் உருண்டோடுகின்றன. 1823 ஆம் ஆண்டில், தற்கால தகோடாஸ் பகுதியில் 'அரிகாரா போர்' மூளுகிறது.
கேப்டன் ஆண்ட்ரூ ஹென்றி (டொம்ஹால் க்ளீசன்) தலைமையிலான விலங்கு ரோம வேட்டைக்காரர்கள் குழுவிற்கு, அந்த நிலப்பரப்பை நன்கு அறிந்த கிளாஸ் முதன்மை வழிகாட்டியாகச் செயல்படுகிறார்.
அவர்கள் காட்டில் விலங்குகளை வேட்டையாடி, அவற்றின் விலையுயர்ந்த கம்பளி தோல்களை ஏற்றுமதி செய்ய சேகரிப்பதே இவர்களது தொழில்.
கிளாஸ் தனது மகனான ஹாக்கை எப்போதும் தன் அருகிலேயே வைத்திருக்கிறார். ஏனெனில், அவன் ஒரு கலப்பு இனத்தைச் சேர்ந்தவன் என்பதால், வெள்ளைக்கார வேட்டைக்காரர்கள் மத்தியில் அவனுக்கு எப்போதும் ஆபத்து இருக்கிறது.
ஒருநாள், கிளாஸும் ஹாக்கும் காட்டில் வேட்டையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, அவர்களது முகாம் அரிகாரா பழங்குடியினப் படையினரால் திடீரெனத் தாக்கப்படுகிறது.
இந்தத் தாக்குதலுக்கு மிக முக்கியமான காரணம் இருக்கிறது. அரிகாரா பழங்குடியினரின் தலைவரான எல்க் டாக் (டுவான் ஹோவர்ட்) என்பவனுடைய மகள் போவகா (மெலாவ் நகேகோ) வெள்ளைக்காரர்களால் கடத்தப்பட்டிருக்கிறாள்.
அவளைத் தேடி மீட்பதற்காகவே அவர்கள் காட்டில் உள்ள அனைத்து வெள்ளைக்கார முகாம்களையும் தாக்கி வருகிறார்கள்.
இந்த பயங்கரமான சண்டையில் வேட்டைக்காரர்கள் குழுவில் இருந்த பலர் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
எஞ்சியவர்கள் தங்களது உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு, ஆற்றில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பெரிய படகில் ஏறித் தப்புகிறார்கள்.
படகில் தப்பியவர்கள் நதி வழியாகவே ஃபோர்ட் கியோவா கோட்டைக்குச் செல்ல முயல்கிறார்கள். ஆனால் கிளாஸ் அவர்களைத் தடுக்கிறார்.
மிசூரி நதி வழியாகப் படகில் சென்றால், நதிக்கரையில் மறைந்திருக்கும் அரிகாரா பழங்குடியினரிடம் எளிதாக மாட்டிக் கொள்ள நேரிடும் என்று அவர் எச்சரிக்கிறார்.
எனவே, அவர்கள் படகை விட்டு இறங்கி, காட்டின் வழியாகக் கால்நடையாகப் பயணிக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகிறார்.
கேப்டன் ஹென்றி அதற்குச் சம்மதிக்கிறார். படகை விட்டு இறங்கியதும், தாங்கள் அதுவரை சேகரித்த பெருமதிப்புமிக்க விலங்குத் தோல்களை அத்தனை தூரம் சுமந்து செல்ல முடியாது என்பதால், அவற்றை நதிக்கரையோரத்திலேயே ரகசியமாகப் புதைத்து மறைத்து வைக்கிறார்கள்.
ஒருநாள், காட்டில் அவர்கள் செல்ல வேண்டிய பாதையை முன்கூட்டியே ஆராய்வதற்காகக் கிளாஸ் தனியாகச் செல்கிறார்.
அப்போது அவர் ஒரு கரடிக் குட்டியைப் பார்க்க, அடுத்த கணமே அதன் தாய் கரடியான ஒரு பிரம்மாண்டமான பெண் கிராஸ்லி கரடி தன் குட்டிகளைக் காப்பதற்காகக் கிளாஸை எமன்போலத் தாக்குகிறது.
கிளாஸ் துப்பாக்கியால் சுட்டும், கத்தியால் குத்தியும் போராடி அந்தக் கரடியைக் கொல்கிறார்.
ஆனால், அதற்குள் அந்தக் கரடி கிளாஸின் உடலைக் குதறி, தொண்டையைக் கிழித்து, அவரை மரணத்தின் விளிம்பிற்குத் தள்ளுகிறது.
சத்தத்தைக் கேட்டு ஓடிவரும் வேட்டைக்காரர்கள் குழு, ரத்த வெள்ளத்தில் கிடக்கும் கிளாஸைக் மீட்கிறது.
அரிகாரா பழங்குடியினர் தங்களைத் தொடர்ந்து துரத்திக் கொண்டிருப்பதால், நடக்க முடியாத கிளாஸைச் சுமந்து செல்வது ஒட்டுமொத்தக் குழுவின் உயிரையும் ஆபத்தில் ஆழ்த்தும் என்று ஜான் பிட்ஸ்ஜெரால்ட் (டாம் ஹார்டி) என்ற வேட்டைக்காரன் வாதிடுகிறார்.
அவர் சொல்வதில் சுயநலம் இருக்கிறது. ஏனெனில், நதிக்கரையில் கைவிடப்பட்ட விலங்குத் தோல்களால் தனக்கு ஏற்பட்ட பண இழப்பை எப்படியாவது ஈடு செய்ய வேண்டும் என்ற பேராசை அவனுக்குள் இருக்கிறது.
கிளாஸை அங்கேயே கருணைக் கொலை (Mercy-kill) செய்துவிட்டு தப்பிச் செல்லலாம் என்று அவன் கேப்டன் ஹென்றியை வற்புறுத்துகிறான்.
கேப்டன் ஹென்றி அதற்கு முதலில் ஒப்புக்கொண்டாலும், தனக்கு பலமுறை உதவியாக இருந்த கிளாஸை நேரில் சுட்டுக் கொல்ல அவனது மனசாட்சி இடம் தரவில்லை. எனவே, அவர் ஒரு மாற்று ஏற்பாட்டைச் செய்கிறார்.
கிளாஸ் இயற்கையாக இறக்கும் வரை அவருடன் கூடவே இருந்து, அவர் இறந்த பிறகு அவருக்கு முறையான இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்து நல்லடக்கம் செய்பவர்களுக்கு ஒரு பெரிய தொகையைப் பண வெகுமதியாக அளிப்பதாக அறிவிக்கிறார், உரைக்கபட வேண்டிய கல்லறை வாசகத்தையும் கூட சொல்லி அகல்கிறார்.
கிளாஸின் மீதுள்ள பாசத்தால் அவனது மகன் ஹாக்கும், நேர்மையான இளம் வீரரான ஜிம் பிரிட்ஜர் (வில் போல்டர்) ஆகிய இருவர் மட்டுமே இதற்கு முன்வருகிறார்கள்.
இதைப் பார்த்த பிட்ஸ்ஜெரால்ட், அந்தப் பணத்தை எப்படியாவது அடைந்துவிட வேண்டும் என்ற திட்டத்தோடு, தானும் அவர்களுடன் தங்கிக் கொள்வதாகக் கூறி சம்மதிக்கிறான்.
மற்ற வேட்டைக்காரர்கள் கோட்டையை நோக்கிப் புறப்பட்ட பிறகு, பிட்ஸ்ஜெரால்டின் உண்மையான கொடூர முகம் வெளிப்படுகிறது.
கிளாஸ் விரைவில் இறந்துவிடுவார் என்று காத்திருந்த அவனுக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது.
காலம் கடந்து கொண்டே செல்வதாலும், பழங்குடியினரின் பயத்தாலும், பிட்ஸ்ஜெரால்ட் ஒரு கொடூரமான முடிவை எடுக்கிறான்.
பிரிட்ஜர் காட்டில் விறகு சேகரிக்கச் சென்ற சமயம் பார்த்து, படுத்த படுக்கையாக இருக்கும் கிளாஸின் வாயையும் மூக்கையும் பொத்தி, அவரை மூச்சடைத்துக் கொல்ல முயல்கிறான்.
இதைக் தற்செயலாகப் பார்த்துவிடும் ஹாக், அலறிக்கொண்டே ஓடிவந்து பிட்ஸ்ஜெரால்டைத் தடுக்கிறான்.
தனது சதி வெளியே தெரிந்துவிடும் என்ற ஆத்திரத்தில், பிட்ஸ்ஜெரால்ட் தனது கத்தியை எடுத்து ஹாக்கை குத்திக் கொலை செய்கிறான்.
அசையக்கூட முடியாத நிலையில் படுத்திருக்கும் கிளாஸ், தன் கண் முன்னாலேயே தன் ஒரே மகன் துடிதுடித்து இறப்பதை எவ்வித உதவியும் செய்ய முடியாமல் கண்ணீரோடு பார்க்கிறார்.
மறுநாள் காலையில், விறகு சேகரித்துவிட்டுத் திரும்பும் பிரிட்ஜரிடம், ஹாக் எங்கே என்று கேட்கிறான். அதற்கு பிட்ஸ்ஜெரால்ட், ஹாக் காட்டில் எங்கோ மாயமாய் மறைந்துவிட்டதாகப் பொய் சொல்கிறான்.
மேலும், அரிகாரா பழங்குடியினர் தங்களை நோக்கி நெருங்கி வருவதாக ஒரு போலி அச்சத்தை ஏற்படுத்துகிறான்.
நாம் இங்கேயே இருந்தால் நமக்கும் மரணம் நிச்சயம் என்பதால், கிளாஸை விட்டுவிட்டு உடனே கிளம்ப வேண்டும் என்று வற்புறுத்துகிறான். பிரிட்ஜர் அதற்கு மறுத்து அழுகிறான்.
ஆனால் பிட்ஸ்ஜெரால்டோ, உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் கிளாஸை ஒரு தற்காலிகக் குழியில் தள்ளி, அவர் மீது பாதியளவு மண்ணைப் போட்டு உயிருடன் புதைக்கிறான்.
வேறு வழியின்றி பிரிட்ஜர் அவனுடன் கிளம்புகிறான். ஆனால், போகும் வழியில் தன் மனசாட்சியின் உந்துதலால், தான் சுழல் வடிவக் குறியீட்டைச் செதுக்கி வைத்திருந்த தனது தண்ணீர் குடுவையை மட்டும் கிளாஸின் அருகில் போட்டுவிட்டுச் செல்கிறான்.
பயணத்தின் நடுவில், அரிகாராக்கள் யாரும் தங்களைத் துரத்தவில்லை என்ற உண்மையை பிட்ஸ்ஜெரால்ட் பிரிட்ஜரிடம் ஒப்புக்கொள்கிறான்.
தான் பணத்திற்காகவே அங்கே பொய் சொன்னதை மறைமுகமாகக் கூறுகிறான். அவர்கள் இருவரும் ஃபோர்ட் கியோவா கோட்டையை அடைந்ததும், கேப்டன் ஹென்றியிடம் பிட்ஸ்ஜெரால்ட் முற்றிலும் பொய்யான ஒரு நாடகத்தை அரங்கேற்றுகிறான்.
ஹாக் காட்டில் காணாமல் போய்விட்டான் என்றும், கிளாஸ் இயற்கையாகவே இறந்துவிட்டதால் முறைப்படி அடக்கம் செய்துவிட்டு வந்ததாகவும் கூறி, அதற்கான பணத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறான்.
பிரிட்ஜர் இந்தத் துரோகத்தை அமைதியாக வேடிக்கை பார்த்தாலும், ஹாக் கொல்லப்பட்ட உண்மை அவனுக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை.
அங்கு காட்டில், மண்ணுக்குள் உயிருடன் புதைக்கப்பட்ட கிளாஸ், தன் மகனைக் கொன்றவனைப் பழிவாங்க வேண்டும் என்ற அசாத்தியமான உயிர்வாழும் உள்ளுணர்வோடு மெதுவாகக் குழியிலிருந்து வெளியே வருகிறார்.
அவரால் நடக்க முடியவில்லை, பேச முடியவில்லை. பிரிட்ஜர் விட்டுச் சென்ற தண்ணீர் குடுவையில் இருந்த தண்ணீரைக் குடித்து, தவழ்ந்தபடியே காட்டில் தனது கடினமான பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்.
காட்டில் தனக்கு ஏற்பட்ட ஆழமான காயங்கள் அழுகிவிடக் கூடாது என்பதற்காக, காய்ந்த இலைகளை வைத்து, நெருப்பின் மூலம் தன் காயங்களை அவரே சுட்டுச் சரிசெய்து கொள்கிறார்,காட்டு எறும்புகளை பிடித்து அதன் கூரிய கால்களை காயத்தில் ஊன்றி தையல் போட்டுக் கொள்கிறார்.
தன்னைத் துரத்தி வரும் அரிகாரா பழங்குடியினரிடம் இருந்து தப்பிக்க, உறைபனி குளிரையும் பொருட்படுத்தாமல் வேகமான ஆற்று வெள்ளத்தில் குதித்து உயிர் தப்புகிறார்.
பயணத்தின் வழியில் அவர், ஹிகுச் (ஆர்தர் ரெட் கிளவுட்) என்ற பாவ்னி இனத்தைச் சேர்ந்த பழங்குடியின அகதி ஒருவரைச் சந்திக்கிறார். ஹிகுச்சின் குடும்பமும் வெள்ளைக்காரர்களால் கொல்லப்பட்டிருக்கிறது.
ஒரே மாதிரியான இழப்பைச் சந்தித்த இவ்விரு மனிதர்களுக்கும் இடையே ஒரு பிணைப்பு ஏற்படுகிறது. ஹிகுச், கிளாஸிற்குப் பச்சையான காட்டெருமை மாமிசத்தை உணவளித்துக் காப்பாற்றுகிறார்.
மேலும், கிளாஸின் பழிவாங்கும் வெறியைப் பார்த்துவிட்டு, "பழிவாங்குவது என்பது மனிதனின் கையில் இல்லை, அது படைத்தவனின் கையில் உள்ளது" என்ற உன்னதமான தத்துவத்தைக் கூறுகிறார்.
கடும் பனிப்புயல் நெருங்கும் போது, காய்ச்சலால் வாடும் கிளாஸ் தங்குவதற்காக ஹிகுச் ஒரு தற்காலிக வியர்வை கூடாரத்தை (Sweat lodge) அமைத்து மருந்துகளைக் கொடுக்கிறார்.
அந்தக் கூடாரத்திற்குள் கிளாஸ் தனது இறந்த மனைவி மற்றும் மகனின் ஆன்மீக மாயத்தோற்றங்களை (Hallucinations) அனுபவிக்கிறார். மறுநாள் காலை காய்ச்சல் குணமாகி அவர் வெளியே வரும்போது, அதிர்ச்சிகரமான ஒரு காட்சியைக் காண்கிறார்.
பிரெஞ்சு கனடிய வேட்டைக்காரர்கள் குழு ஒன்று, ஹிகுச்சை கொடூரமாக மரத்தில் தூக்கிலிட்டுக் கொன்றிருக்கிறது. அதைப் பார்த்து ஆத்திரமடையும் கிளாஸ், அங்கிருக்கும் பிரெஞ்சுக்காரர்களின் முகாமுக்குள் ரகசியமாக ஊடுருவுகிறார்.
அங்கே, அவர்களின் தலைவனான டுசைன்ட் (ஃபேப்ரிஸ் அட்) என்பவன், அரிகாரா தலைவனின் கடத்தப்பட்ட மகளான போவகாவை பாலியல் வன்புணர்வு செய்வதைக் காண்கிறார்.
கிளாஸ் துணிச்சலாகச் செயல்பட்டு போவகாவை விடுவிக்கிறார். தப்பும் வழியில் போவகா, தன்னைச் சீரழித்த டுசைன்ட்டின் பிறப்புறுப்பை அறுத்தெறிந்துவிட்டுத் தப்புகிறாள்.
கிளாஸ் அங்குள்ள சில பிரெஞ்சுக்காரர்களைக் கொன்றுவிட்டு, ஹிகுச்சின் குதிரையை மீட்டுத் தப்புகிறார். ஆனால் அவசர அவசரமாகத் தப்பும் போது, பிரிட்ஜரின் தண்ணீர் குடுவையை அங்கே தவறவிட்டு விடுகிறார்.
அடுத்த நாள் காலையில், அரிகாரா பழங்குடியினர் கிளாஸை மீண்டும் முற்றுகையிட்டுத் தாக்க, அவர் குதிரையோடு சேர்த்து ஒரு பெரிய செங்குத்தான மலை உச்சியிலிருந்து கீழே குதிக்கிறார்.
குதிரை தரையில் விழுந்து இறந்துவிட, கிளாஸ் அதிர்ஷ்டவசமாகப் பனி மரங்களின் மீது விழுந்து உயிர் பிழைக்கிறார்.
அன்றைய இரவு கடும் பனிப்புயல் வீசுகிறது. உறைபனி குளிரில் இருந்து தப்பிக்க வேறு வழியே இல்லாததால், கிளாஸ் இறந்த குதிரையின் வயிற்றைக் கத்தியால் கிழித்து, அதன் உள் உறுப்புகளை வெளியேற்றுகிறார்.
பின்னர், அந்த உடலுக்குள் நிர்வாணமாகப் படுத்துக்கொண்டு, குதிரையின் உடலின் சூட்டைக் கொண்டு அந்த ஆபத்தான இரவைக் கடக்கிறார்.
இதற்கிடையில், பிரெஞ்சு முகாமில் இருந்து தப்பிப் பிழைத்த ஒரு பிரெஞ்சுக்காரன், பசியோடு அலைந்து திரிந்து தற்செயலாக ஃபோர்ட் கியோவா கோட்டைக்குள் நுழைகிறான்.
அவன் கையில் இருக்கும் சுழல் குறியீடு செதுக்கப்பட்ட தண்ணீர் குடுவையை பிரிட்ஜர் தற்செயலாகப் பார்த்து அடையாளம் காண்கிறார்.
அது திருடப்பட்டிருக்கலாம் என்றும், ஹாக் இன்னும் உயிரோடு இருக்கக்கூடும் என்றும் கேப்டன் ஹென்றி நம்புகிறார்.
உடனே அவர், காட்டில் தேடுதல் வேட்டையை நடத்த ஒரு குழுவை அமைக்கிறார். பிட்ஸ்ஜெரால்டுக்கு விஷயம் புரிகிறது; கிளாஸ் இன்னும் உயிரோடு இருந்தால் தன் பொய் அம்பலமாகிவிடும் என்பதை அவன் உணர்கிறான்.
உடனே அவன், கோட்டையின் பாதுகாப்பான பெட்டகத்தில் இருந்த ஒட்டுமொத்தப் பணத்தையும் திருடிக்கொண்டு டெக்சாஸ் மாநிலத்திற்குத் தப்பியோடுகிறான்.
காட்டில் தேடுதல் குழுவினர் முற்றிலும் சோர்வடைந்த நிலையில் இருந்த கிளாஸைக் கண்டுபிடித்துக் கோட்டைக்கு மீட்டு வருகிறார்கள்.
பிட்ஸ்ஜெரால்டின் ஒட்டுமொத்தத் துரோகமும் வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது. உண்மையை அறிந்து ஆத்திரமடையும் கேப்டன் ஹென்றி, பிரிட்ஜரைக் கைது செய்ய உத்தரவிடுகிறார்.
ஆனால் கிளாஸ் குறுக்கிட்டு, பிரிட்ஜர் நிரபராதி என்றும், அவன் பிட்ஸ்ஜெரால்டால் முழுமையாக ஏமாற்றப்பட்டான் என்றும் கூறி அவனைக் காப்பாற்றுகிறார்.
ஹாக்கை பிட்ஸ்ஜெரால்ட்தான் கொன்றான் என்ற உண்மையை அவர் உடைக்கிறார். இதன் பின்னர், தப்பியோடிய பிட்ஸ்ஜெரால்டைப் பழிவாங்கக் கேப்டன் ஹென்றியும் கிளாஸும் காட்டை நோக்கிப் புறப்படுகிறார்கள்.
தேடுதலின் போது இருவரும் காட்டில் தனித்தனியாகப் பிரிகிறார்கள். இதைச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் பிட்ஸ்ஜெரால்ட், மறைந்திருந்து தாக்கி கேப்டன் ஹென்றியைக் கொன்று அவரது உச்சந்தலையைச் சீவுகிறான்.
அங்கு வரும் கிளாஸ், ஹென்றி இறந்ததைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைகிறார். பிட்ஸ்ஜெரால்டை ஏமாற்ற அவர் ஒரு தந்திரம் செய்கிறார். ஹென்றியின் பிணத்தைக் குதிரையின் மீது ஒரு உயிருள்ள மனிதன் போல அமரவைத்து முன்னோக்கி அனுப்புகிறார்.
அதை நிஜமான மனிதன் என்று நம்பி பிட்ஸ்ஜெரால்ட் சுட முயலும் போது, கிளாஸ் வேறு பக்கமாக மறைந்திருந்து பிட்ஸ்ஜெரால்டைத் தாக்கி அவனது தோள்பட்டையில் சுடுகிறார்.
காயமடைந்த பிட்ஸ்ஜெரால்டு ஒரு நதிக்கரை நோக்கி ஓட, கிளாஸ் அவனை விடாமல் துரத்துகிறார். அங்கு இருவருக்கும் இடையே மரண ஓலத்துடனான ஒரு கொடூரமான கைகலப்பு சண்டை நடக்கிறது.
பிட்ஸ்ஜெரால்டின் விரல்களைக் கிளாஸ் துண்டித்து, அவனைக் கொல்வதற்காகக் கத்தியை ஓங்குகிறார்.
அப்போது பிட்ஸ்ஜெரால்ட், "நீ என்னைக் கொன்றாலும் உன் மகன் திரும்ப வரப்போவதில்லை" என்று கூறிச் சிரிக்கிறான்.
அந்தச் சமயம், நதியின் மறுபுறம் அரிகாரா பழங்குடியினர் தங்களது குதிரைகளில் வருவதைக் கிளாஸ் காண்கிறார். அப்போது, "பழிவாங்குவது கடவுளின் கையில்" என்ற ஹிகுச்சின் ஆன்மீக வார்த்தைகள் கிளாஸின் நினைவுக்கு வருகின்றன.
அவர் பிட்ஸ்ஜெரால்டைத் தான் கொல்லாமல், நதியின் ஓட்டத்தில் தள்ளி அரிகாரா பழங்குடியினரிடமே ஒப்படைக்கிறார்.
அரிகாரா பழங்குடியினரின் தலைவரான எல்க் டாக், தங்களால் மீட்கப்பட்ட தனது மகள் போவகாவுடன் அங்கே நிற்கிறான்.
அவன், தன் மகளைக் கடத்திய வெள்ளைக்கார இனத்தைச் சேர்ந்த பிட்ஸ்ஜெரால்டைத் தண்ணீருக்குள் வைத்தே கத்தியால் குத்திக் கொன்று, அவனது தலையைச் சீவித் தன் பழங்குடியினப் பழியைத் தீர்த்துக் கொள்கிறான்.
ஆனால், தன் மகள் போவகாவைக் காப்பாற்றிய கிளாஸிற்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக, அவரை எதுவும் செய்யாமல் அப்படியே விட்டுவிட்டுத் தங்களது குதிரைகளில் கடந்து செல்கிறார்கள்.
இறுதியில், தான் நினைத்த பழிவாங்கல் நிறைவேறிய பின், உடலளவிலும் மனதளவிலும் முற்றிலும் சோர்வடைந்த கிளாஸ், தனிமையாகப் பனி மலைகளுக்குள் நடந்து செல்கிறார்.
அங்கு அவரது இறந்த மனைவியின் ஆன்மா தோன்றி அவருக்கு விடை கொடுத்து மறைவதுடன் இத்திரைப்படம் அமைதியாக நிறைவடைகிறது.
தி ரெவனன்ட் திரைப்படம் நமக்குக் கடத்தும் மிக முக்கியமான செய்தி, மனிதன் நினைத்தால் எதையும் தாங்குவான், எதையும் கடப்பான்; ஆனால் அவனது இறுதி அமைதி என்பது பழிவாங்கலில் இல்லை, இயற்கையின் நீதியில்தான் இருக்கிறது என்பதுதான்.
நவீன வசதிகள் எதுவுமே இல்லாத ஒரு காலகட்டத்தில், ஒரு மனிதன் ஒட்டுமொத்த இயற்கையின் சீற்றத்திற்கு முன்னால் எவ்வளவு பலவீனமானவன் என்பதைத் தொடக்கத்தில் காட்டும் இப்படம், அதே மனிதன் தன் மனவலிமையால் மரணத்தையே வென்று வர முடியும் என்ற நம்பிக்கையைத் தருகிறது.
உறைபனி, கடுமையான காயங்கள், பசி என அடுத்தடுத்து வரும் மரணச் சூழல்களை ஹியூ கிளாஸ் கடக்கும் போது, "மனித உடல் மற்றும் மனதின் எல்லைகள் நாம் நினைப்பதை விட மிக விரிவானவை" என்ற செய்தியை உரக்கச் சொல்கிறது.
ஜான் பிட்ஸ்ஜெரால்ட் என்ற கதாபாத்திரம் மூலமாக, சக மனிதனின் உயிரை விடப் பணமும், சொந்தப் பாதுகாப்பும் மட்டுமே முக்கியம் என்று நினைக்கும் மனிதப் பேராசையின் உச்சக்கட்ட கொடூரத்தை இப்படம் காட்டுகிறது.
ஆனால், குறுக்கு வழியிலும் துரோகத்தின் மூலமும் தேடப்படும் பணம் ஒருபோதும் மனிதனைக் காப்பாற்றாது என்பதும், செய்த துரோகத்திற்கான விலை என்றாவது ஒருநாள் மிகக் கொடூரமாகத் திருப்பிச் செலுத்தப்படும் என்ற கர்ம வினையின் செய்தியையும் இப்படம் உணர்த்துகிறது.
மனிதர்கள் தங்களுக்குள் இனம், மொழி, நாடு எனப் பிரிந்து சண்டையிட்டுக் கொண்டாலும், இயற்கை யாரிடமும் பாகுபாடு காட்டுவதில்லை. அது வெள்ளைக்கார வேட்டைக்காரர்களுக்கும் சரி, பழங்குடியின மக்களுக்கும் சரி, சமமான கடுமையான சூழலையே வழங்குகிறது.
மனிதன் இயற்கையை ஆள நினைக்கக் கூடாது, மாறாக அதனுடன் இணைந்து வாழக் பழக வேண்டும், இயற்கைக்கு முன்னால் அனைவரும் சமமே என்ற செய்தியைப் படம் காட்சிப்படுத்துகிறது.
படம் முழுவதையும் ஆக்கிரமிக்கும் பழிவாங்கும் வெறி, இறுதிக்காட்சியில் முற்றிலும் மாறிவிடுகிறது. எதிரியைக் கொல்வதால் மட்டும் இழந்த மகனோ, மனைவியோ திரும்ப வரப்போவதில்லை என்பதையும், பழிவாங்குதல் என்பது ஒரு மனிதனுக்கு இறுதி நிம்மதியைத் தராது என்பதையும் ஹியூ கிளாஸ் உணரும் தருணம் மிக முக்கியமானது.
இறுதித் தீர்ப்பை இயற்கையின் கைகளில் ஒப்படைக்கும் போது மட்டுமே ஒரு மனிதனின் ஆன்மா நிம்மதியடைகிறது என்ற உன்னத செய்தியுடன் படம் முடிகிறது.
அசகாய வேட்டை வீரர் ஹ்யூகோ க்ளாஸ் பற்றி இப்படத்தில் சொல்லப்படாத கதையை இந்த முந்தைய பதிவில் விரிவாக படிக்கலாம்.
https://www.facebook.com/share/p/1EmD2nWgw3/
1971 ஆம் ஆண்டு வெளியான மேன் இன் தி வைல்டர்நெஸ் என்ற இதே கதை பற்றிய முந்தைய பதிவு
https://www.facebook.com/share/p/14fBmmELo3w/
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
