தி பிக் ஷார்ட் The Big Short 2015

தி பிக் ஷார்ட் The Big Short திரைப்படம்  2015 வெளியானது.
இப்படத்தை ஆடம் மெக்கே இயக்கியுள்ளார். இது  வாழ்க்கை வரலாற்று நகைச்சுவை நாடகத் திரைப்படம். 

2008 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க வீட்டுவசதி சந்தை வீழ்ச்சியால் ஏற்பட்ட உலகளாவிய நிதி நெருக்கடியை ஒரு சில முதலீட்டாளர்கள் எவ்வாறு முன்கூட்டியே கணித்து அதன் மூலம் லாபம் ஈட்டினார்கள் என்பதை இத்திரைப்படம் சுருக்கமாக விவரிக்கிறது.

இத்திரைப்படத்தின்  அடிநாதம்  பேராசை, ஊழல் மற்றும் பொறுப்பற்ற தன்மையால் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு மாபெரும் பொருளாதார அமைப்பின் வீழ்ச்சியைத் தோலுரித்துக் காட்டுவதே ஆகும். 

அமெரிக்க வீட்டுவசதி சந்தை மிகவும் பாதுகாப்பானது என்ற பொதுவான நம்பிக்கைக்குப் பின்னால் இருந்த மலிவான கடன்களையும், வங்கிகளின் ஏமாற்று வேலைகளையும் ஒரு சில தனித்துவமான முதலீட்டாளர்கள் தங்களின் நுணுக்கமான ஆய்வுகள் மூலம் கண்டறிகிறார்கள். 

ஒட்டுமொத்த உலகமே அந்தப் போலிப் பொருளாதாரத்தை நம்பிக் கொண்டிருக்கையில், இவர்கள் அதற்கு எதிராகப் பந்தயம் கட்டி வோல் ஸ்ட்ரீட் எனப்படும் நிதித்துறையின் பேராசையை எதிர்கொள்கிறார்கள்.

அமைப்பின் மீதுள்ள அதீத நம்பிக்கையால் எழும் குருட்டுத்தன்மையும், தங்களின் சுயலாபத்திற்காகப் பொதுமக்களின் வாழ்க்கையைத் தாரைவார்த்துத் தரும் பெரும் வங்கிகளின் துரோகமும் இப்படத்தின் மையக்கருத்தாக விளங்குகின்றன. 

இறுதிப் பகுதியில், கதையின் நாயகர்கள் தங்களின் கணிப்பு துல்லியமாகப் பலித்ததால் பில்லியன் கணக்கில் லாபம் ஈட்டினாலும், அந்த வெற்றி கொண்டாட்டத்திற்குரியதாக இருப்பதில்லை. 

மாறாக, கோடிக்கணக்கான ஏழை எளிய மக்கள் தங்களின் வீடுகளையும் வேலைகளையும் இழந்து நடுத்தெருவிற்கு வரும்போது, இந்தத் தவற்றிற்குப் பொறுப்பான பெரிய வங்கிகளும் அதிகாரிகளும் எந்தவிதத் தண்டனையுமின்றி தப்பித்துவிடுகிறார்கள் என்ற கசப்பான உண்மையை இப்படம் மிக அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது.

படத்தில் நடித்த கிறிஸ்டியன் பேல் மற்றும் ஸ்டீவ் கேரல் ஆகியோரின் நடிப்பு உலகளவில் பெரும் பாராட்டைப் பெற்றது. ரையான் கோஸ்லிங் மற்றும் பிராட் பிட் ஆகியோரும் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் தங்களின் சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

 இயக்குனர் ஆடம் மெக்கே மிகவும் சிக்கலான ஒரு பொருளாதாரப் பின்னணியை சாதாரண மக்களும் எளிதாகப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் விறுவிறுப்பான திரைக்கதையோடும் தனித்துவமான சுவாரஸ்யமான காட்சிகளோடும் இயக்கியுள்ளார். 

இப்படத்திற்கு  பேரி அக்ராய்ட் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். அவர் ஆவணப்பட பாணியிலான கேமரா நகர்வுகள் மூலம் கதையின் தீவிரத்தன்மையை சிறப்பாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.

 இத்திரைப்படம் சிறந்த தழுவல் திரைக்கதைக்கான அகாடமி விருதை வென்றதுடன் சிறந்த திரைப்படம் சிறந்த இயக்குனர் சிறந்த துணை நடிகர் மற்றும் சிறந்த படத்தொகுப்பு ஆகிய பிரிவுகளில் ஆஸ்கார் விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. 

மேலும் பாஃப்டா விருது, எழுத்தாளர்கள் சங்க விருது மற்றும் சிறந்த நகைச்சுவைத் திரைப்படத்திற்கான கிரிடிக்ஸ் சாய்ஸ் விருது உள்ளிட்ட பல முக்கிய விருதுகளையும் இப்படம் வென்றுள்ளது.

 நிதித்துறை சார்ந்த ஒரு தீவிரமான கதையைத் திரைப்படமாக மாற்ற முயன்றபோது, அதன் திரைக்கதைக்குச் சரியான தொனியை அமைப்பதுதான் படக்குழுவினருக்குப் பெரும் சவாலாக இருந்தது. 

மிகக் கடுமையான பொருளாதாரக் கலைச்சொற்களையும் சிக்கலான நிதி சார்ந்த விதிகளையும் சாமானிய ரசிகர்களுக்கு எளிமையாக விளக்க வேண்டும் என்பதற்காக, பிரபல நட்சத்திரங்களைக் கொண்டு இடையிடையே காட்சிகளை அமைக்கும் புதுமையான யோசனையை இயக்குனர் கையாண்டார்.

 இதற்காக மார்க் பிளாட் போன்ற நிஜ உலகப் பிரபலங்களை படத்தில் சிறப்புத் தோற்றத்தில் நடிக்க வைத்து, சமையல் குறிப்புகள் அல்லது சூதாட்டக் கூடாரத்து உதாரணங்கள் மூலம் பொருளாதாரத்தை விளக்க வைத்தார்.

நடிகர்கள் தேர்வு மற்றும் படப்பிடிப்பின் போதும் சில சுவாரஸ்யங்கள் நிகழ்ந்தன. இப்படத்தில் ஜெரார்ட் வென்னட்டின் உதவியாளராக நடித்த ஜெஃப்ரி கிரிஃபின், உண்மையில் ஒரு சாதாரணப் பின்னணி நடிகராகத்தான் கூட்டத்தில் நின்றிருந்தார்.

 ஆனால் அவரது தோற்றமும் உடல்மொழியும் பிடித்துப்போனதால், அங்கிருந்த உதவி இயக்குனர் ஒருவரால் தற்செயலாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, பின்னர் வசனம் பேசி நடிக்கும் முக்கிய வாய்ப்பைப் பெற்றார்.

படப்பிடிப்பிற்காக 2008 இல் திவாலாகிப்போன லேமன் பிரதர்ஸ் வங்கியின் அலுவலகத்தை மீண்டும் உருவாக்க வேண்டியிருந்தது.

 இதற்காக நியூயார்க் மாநிலத்தின் நிதியியல் சேவைத் துறையின் பிரதான வரவேற்பறையையே லேமன் பிரதர்ஸ் வங்கியின் அலுவலகமாக மாற்றிப் படக்குழுவினர் படப்பிடிப்பை நடத்தினர். 

மேலும், நிஜ வாழ்க்கையில் இந்த நிதி நெருக்கடியை எதிர்கொண்ட மனிதர்களின் ஆவணப் பதிவுகளை நடிகர்கள் படித்துப் பார்த்தபோது, தாங்கள் காட்டிய கோபமும் தீவிரமும் உண்மைக்கு மிக நெருக்கமாக இருந்ததை அவர்கள் உணர்ந்துகொண்டனர்.

எழுத்தாளர் மைக்கேல் லூயிஸின் முந்தைய புத்தகமான மனி பால் திரைப்படத்தில் நடித்து ஆஸ்கார் பரிந்துரை பெற்றிருந்த பிராட் பிட், இந்தத் திட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து தனது பிளான் பி என்டர்டெயின்மென்ட் நிறுவனம் மூலம் இதனைத் தயாரிக்க முன்வந்தார். 

அவர் பெரிய நட்சத்திரங்களை இப்படத்திற்குள் கொண்டு வந்ததோடு மட்டுமன்றி, பென் ரிக்கர்ட் என்ற ஓய்வுபெற்ற வர்த்தகர் கதாபாத்திரத்திலும் தானே விரும்பி நடித்தார்.

கிறிஸ்டியன் பேல் தான் ஏற்ற மைக்கேல் பர்ரி கதாபாத்திரத்திற்காகப் பல மாதங்கள் தீவிரமாகத் தயாரானார். 

நிஜ வாழ்க்கையின் பர்ரியைச் சந்தித்துப் பேசியது மட்டுமன்றி, படத்தில் பர்ரி அணிந்திருக்கும் அதே அசல் ஆடைகளையே வாங்கி அணிந்து நடித்தார்.

 குறிப்பாக, பர்ரிக்கு ஒரு கண் செயற்கைக் கண் என்பதால், அவரது தனித்துவமான பார்வையைத் திரையில் கொண்டுவர பேல் கடினமாக உழைத்தார். 

நிஜ பர்ரி ஹெவி மெட்டல் இசையை ரசிப்பவர் என்பதால், பேல் படப்பிடிப்பின் போது டிரம்ஸ் வாசிக்கக் கற்றுக்கொண்டு அந்த காட்சிகளில் தத்ரூபமாக நடித்தார்.

அதேபோல், ஸ்டீவ் கேரல் தனது கதாபாத்திரத்தின் நிஜ வடிவமான ஸ்டீவ் ஈஸ்மனைப் பிரதிபலிக்க அவரது உடல்மொழி மற்றும் நடையுடை பாவனைகளைத் தீவிரமாக ஆராய்ந்தார். 

படத்தில் காட்டப்படும் மார்க் பாம் என்ற கதாபாத்திரம் எந்நேரமும் கோபமாகவும் விரக்தியுடனும் வோல் ஸ்ட்ரீட் வங்கிகளைச் சாடுவது போல் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது.

 படப்பிடிப்பின் போது நியூ ஆர்லியன்ஸ் மற்றும் மேன்ஹாட்டனின் பரபரப்பான தெருக்களில் நிஜமான வங்கிகள் இயங்கும் பகுதிகளிலேயே காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டதால், நடிகர்களுக்கு அந்த நிஜ உலக நிதிச் சூழலின் தீவிரத்தன்மை இயல்பாகவே கைவந்தது.

 படத்தின் இறுதி வடிவத்தைக் கொண்டுவருவதில் படத்தொகுப்பாளர் ஹேங்க் கோர்வின் மிகப்பெரிய பங்களிப்பை வழங்கினார். பாரம்பரியமான நேர்க்கோட்டுப் பாணியைத் தவிர்த்து, ஆவணப்படத் தன்மையுடன் கூடிய வேகமான வெட்டுக்கள், திடீர் நிசப்தங்கள் மற்றும் பாத்திரங்கள் கேமராவைப் பார்த்துப் பேசும் உத்திகளைப் பயன்படுத்தி, படத்தின் விறுவிறுப்பை இறுதிவரை தக்கவைத்தார்.

படம் வெளியான பிறகு, நிதித்துறையைச் சேர்ந்த நிபுணர்கள் இதன் துல்லியத் தன்மையைக் கண்டு வியந்தனர். பொதுவாக ஹாலிவுட் திரைப்படங்களில் உண்மைச் சம்பவங்கள் அதிக அளவில் கற்பனை கலந்து மாற்றப்படும். 

ஆனால், இந்தத் திரைப்படம் சுமார் தொண்ணூற்றியொன்று சதவீதத்திற்கும் மேல் நிஜ வரலாற்று நிகழ்வுகளுடன் துல்லியமாக ஒத்துப் போவதாகப் பொருளாதார ஆய்வாளர்கள் சான்றளித்தனர்.

மிகவும் ஆச்சரியமான விஷயமாக, படம் வெளியாகிப் பல ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும், 2021 ஆம் ஆண்டில் நடந்த கேம்ஸ்டாப் நிறுவனப் பங்குகளின் அதிரடி வர்த்தகச் சூதாட்டத்தின் போது உலகெங்கும் உள்ள முதலீட்டாளர்கள் இந்தத் திரைப்படத்தை ஒரு முக்கிய வழிகாட்டியாகக் குறிப்பிட்டு இணையத்தில் விவாதித்தனர்.

 வால் ஸ்ட்ரீட்டின் தற்போதைய தந்திரங்களைப் புரிந்துகொள்ள இப்போதும் பலரால் தேடிப் பார்க்கப்படும் ஒரு பாடப்புத்தகமாக இத்திரைப்படம் மாறியதே இதன் இறுதி வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது.
==============================
படத்தின் கதை:-

2005 ஆம் ஆண்டில், மைக்கேல் பர்ரி (கிறிஸ்டியன் பேல்) என்ற விசித்திரமான இன்வெஸ்ட்மெண்ட் பேங்கர், ஹெட்ஜ் ஃபண்ட் மேலாளர், அமெரிக்க வீட்டுவசதி சந்தையானது சப் பிரைம் கடன்களின் காரணமாக மிகவும் நிலையற்றதாக இருப்பதை எதிர்பாராதவிதமாகத் தன் ஆய்வின் மூலம் கண்டறிகிறார்.

 1930களின் பெரும் பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கும் தற்போதைய சந்தை நிலைமைக்கும் இடையே உள்ள ஒற்றுமைகளை ஆராய்ந்த அவர், இந்த வீட்டுவசதி சந்தையானது 2007 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் முற்றிலும் சரிந்துவிடும் என்று துல்லியமாகக் கணக்கிடுகிறார்.

 இந்த வீழ்ச்சியிலிருந்து லாபம் ஈட்ட நினைக்கும் பர்ரி, சந்தை வீழ்ச்சிக்கு எதிராகப் பந்தயம் கட்டுவதற்காகப் பெரிய முதலீட்டு மற்றும் வணிக வங்கிகளை நேரில் சந்தித்து கிரெடிட் டிஃபால்ட் ஸ்வாப்ஸ் எனப்படும் காப்பீட்டு ஒப்பந்தங்களை வாங்குகிறார்.

 இதற்காக அவர் வங்கிகளுக்கு ஒவ்வொரு மாதமும் கணிசமான தொகையை பிரீமியமாகச் செலுத்த வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. 

இவ்வாறு பர்ரி செலுத்தும் பெரும் பிரீமியம் தொகையானது அவரது முதலீட்டு நிதியையே முழுமையாக காலி செய்துவிடும் என்பதால், அவரது முதன்மை வாடிக்கையாளரான லாரன்ஸ் ஃபீல்ட்ஸ் (ட்ரேசி லெட்ஸ்) கடும் கோபமடைந்து பர்ரியிடம் சண்டையிடுகிறார். 

பர்ரியின் கணிப்பு தவறானால் நிதி முற்றிலும் திவாலாகிவிடும் என்று அவர் எச்சரித்த போதிலும், பர்ரி தனது முடிவில் உறுதியாக நிற்கிறார்.

இதற்கிடையில் ஜெர்மன் வங்கியான டாய்ச் வங்கியின் நிர்வாகி ஒருவர், பர்ரி மேற்கொண்ட இந்த விசித்திரமான ஒப்பந்தங்கள் பற்றித் தனது சக ஊழியரான ஜாரெட் வென்னட்டிடம் (ரையான் கோஸ்லிங்) தற்செயலாகக் குறிப்பிடுகிறார். 

சந்தையின் இந்த பலவீனத்தில் தனக்கான ஒரு பெரிய வாய்ப்பு இருப்பதை உணரும் வென்னட், வீட்டுவசதி சந்தைக்கு எதிராகச் சூதாட மற்ற முதலீட்டாளர்களைத் திரட்ட முயற்சிக்கிறார். 

இந்த முயற்சியின் போது அவர் தவறுதலாக ஃப்ரண்ட் பாயிண்ட் பார்ட்னர்ஸ் என்ற நிறுவனத்தின் வர்த்தகர் ஒருவரைத் தொலைபேசியில் அழைக்கிறார். 

வென்னட்டின் இந்தத் திட்டத்தில் அந்த நிறுவனத்தினர் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள். வால் ஸ்ட்ரீட் சந்தையில் நிலவும் மோசடிகளையும், பார்ப்பதற்கு மிகவும் பாதுகாப்பானதாகத் தோன்றும் கடன் பத்திரங்களின் பின்னணியில் இருக்கும் ஏமாற்று வேலைகளையும் வென்னட் அவர்களுக்கு நேரில் விளக்குகிறார். 

வங்கித் துறையின் ஒட்டுமொத்த செயல்பாட்டு முறையின் மீதே கடுமையான அதிருப்தியில் இருக்கும் ஃப்ரண்ட் பாயிண்ட் நிறுவனத்தின் தலைவரான மார்க் பாம் (ஸ்டீவ் கேரல்), வென்னட்டின் இந்த விளக்கத்தால் ஈர்க்கப்படுகிறார்.

 வென்னட்டின் கூற்றுகள் உண்மையானவைதானா என்பதை நேரடியாகக் களத்தில் இறங்கி ஆராய முடிவு செய்யும் மார்க் பாமின் குழுவினர், தெற்கு புளோரிடா பகுதிக்குப் பயணம் மேற்கொள்கிறார்கள். 

அங்கு மக்கள் யாரும் வசிக்காத வெறிச்சோடிய குடியிருப்புகளையும், வாடிக்கையாளர்களை ஏமாற்றிப் போலி ஆவணங்கள் மூலம் கடன் கொடுத்ததாக ஒப்புக்கொள்ளும் அடமானத் தரகர்களையும் நேரில் சந்தித்து உண்மையை அறிகிறார்கள்.

 அதன் பின்னர், சந்தை வீழ்ச்சிக்கு எதிராக வென்னட் மூலமாக முதலீடு செய்ய மார்க் பாமின் குழு உறுதியான முடிவு எடுக்கிறது.

மற்றொரு பக்கத்தில், சார்லி கெல்லர் (ஜான் மகாரோ) மற்றும் ஜேமி ஷிப்லி (ஃபின் விட்ராக்) என்ற இரண்டு இளம் முதலீட்டாளர்கள், ஜேபி மார்கன் சேஸ் வங்கியின் வரவேற்பறையில் இருந்த ஒரு காபி மேஜையின் மீது தற்செயலாகக் கிடந்த வென்னட்டின் திட்ட அறிக்கையைக் கண்டெடுக்கிறார்கள். 

அதில் கூறப்பட்டிருந்த மாபெரும் லாப வாய்ப்புகளைப் பார்த்த உடனேயே அவர்கள் இருவரும் இதில் முதலீடு செய்ய முழுமையாகக் சம்மதிக்கிறார்கள். 

ஆனால் அவர்களின் முதலீட்டு நிதியின் அளவு மிகவும் சிறியதாக இருந்ததால், இத்தகைய பெரிய வர்த்தகத்தைச் செய்ய அவர்களுக்குப் பெரிய வங்கியின் அங்கீகாரம் தேவைப்படுகிறது. 

இதற்காக அவர்கள் ஜேமியின் சிறுவயது அண்டை வீட்டுக்காரரும், ஓய்வுபெற்ற புகழ்பெற்ற பத்திர வர்த்தகருமான பென் ரிக்கர்ட்டின் (பிராட் பிட்) உதவியை நாடுகிறார்கள்.

 அவர்களின் வேண்டுகோளை ஏற்று அவர்களுக்கு உதவ பென் ரிக்கர்ட் ஒப்புக்கொள்கிறார். இதனைத் தொடர்ந்து இந்த மூவர் கூட்டணியும் கிரெடிட் டிஃபால்ட் ஸ்வாப்ஸ் பத்திரங்களில் தீவிரமாக முதலீடு செய்யத் தொடங்குகிறது.

2007 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், எதிர்பார்த்தபடியே கடன் தவணைகளைத் திருப்பிச் செலுத்தாதவர்களின் எண்ணிக்கை சந்தையில் பெருமளவு அதிகரிக்கத் தொடங்குகிறது. 

இருப்பினும், கிரெடிட் டிஃபால்ட் ஸ்வாப்ஸ் மற்றும் கொலாட்டரலைஸ்டு டெப்ட் அபிலிகேஷன்ஸ் எனப்படும் சிடிஓ பத்திரங்களின் மதிப்புகள் வீழ்ச்சியடையாமல் விவரிக்க முடியாத அளவிற்கு விசித்திரமாக உயர்கின்றன.

 அதோடு அவற்றின் கடன் தரவரிசை மதிப்பீடுகளும் நிலையாக நீடிக்கின்றன. இதனால் பர்ரிக்கு வர வேண்டிய லாபப் பணம் எதுவும் கிடைக்காமல் அவர் பெரும் போராட்டத்தை எதிர்கொள்கிறார். 

மேலும் அவரது நிதியில் இருந்து முதலீட்டாளர்கள் தங்கள் பணத்தைத் திரும்பப் பெறுவதைத் தடுப்பதற்காக, பணத்தை எடுப்பதற்கான அனுமதியை பர்ரி தற்காலிகமாக முடக்குகிறார்.

 இதனால் கோபமடைந்த லாரன்ஸ் ஃபீல்ட்ஸ் அவர் மீது நீதிமன்றத்தில் வழக்குகிறார். சந்தையின் இந்த விசித்திரமான போக்கைப் புரிந்துகொள்ள முயலும் மார்க் பாம், ஸ்டாண்டர்ட் அண்ட் புவர்ஸ் என்ற கடன் தர நிர்ணய நிறுவனத்தின் அதிகாரி ஒருவரிடம் பேசுகிறார்.

 முதலீட்டு வங்கிகள் தங்களின் வாடிக்கையாளர் வணிகத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதற்காக, கடன் தர நிர்ணய முகமைகள் எவ்வாறு கூட்டுச் சேர்ந்து கூட்டு மோசடியில் ஈடுபடுகின்றன என்ற உண்மையை அவர் கண்டறிகிறார்.

 வங்கிகள் வேண்டுமென்றே பெரிய அளவில் மோசடி செய்வதாக சார்லி கெல்லர் சந்தேகிக்கிறார். இதனால் அவரும் ஜேமியும் பென் ரிக்கர்ட்டும் அமெரிக்க செக்யூரிட்டிஷேஷன் ஃபோரம் என்ற மாநாட்டிற்கு நேரில் செல்கிறார்கள். 

அங்குள்ள வங்கி அதிகாரிகள் சந்தையின் கடன் முறிவுகள் பற்றி எவ்விதக் கவலையுமின்றி அலட்சியமாக இருப்பதை அவர்கள் பார்க்கிறார்கள்.

 அதே நேரத்தில், அடமானம் சார்ந்த பத்திரங்களின் செயல்பாடுகளைக் கண்காணிக்க எஸ்சி எனப்படும் செக்யூரிட்டீஸ் அண்ட் எக்ஸ்சேஞ்ச் கமிஷனிடம் முறையான விதிகள் எதுவும் இல்லை என்பதை ஜேமி அறிந்துகொள்கிறார். 

கீழ்மட்டப் பத்திரங்கள் தோல்வியடைந்தால் உயர் தரவரிசையில் உள்ள பத்திரங்களும் கண்டிப்பாகத் தோல்வியடையும் என்பதை உணரும் சார்லி, உயர் தரவரிசைப் பத்திரங்களுக்கு எதிராகவும் பந்தயம் கட்ட ஜேமியையும் பென் ரிக்கர்ட்டையும் சம்மதிக்க வைக்கிறார். 

இதே மாநாட்டிற்கு வென்னட்டும் ஃப்ரண்ட் பாயிண்ட் குழுவினரும் வருகிறார்கள். அங்கு ஒரு சிடிஓ மேலாளரை மார்க் பாம் நேர்காணல் செய்யும்போது, உண்மையான அடமானச் சந்தையை விட செயற்கை சிடிஓக்களின் சந்தை இருபது மடங்கு பெரியதாக வளர்ந்திருப்பதை அறிந்து அதிர்ச்சியடைகிறார். 

இதன் மூலம் ஒட்டுமொத்த உலகப் பொருளாதாரமும் முற்றிலும் அழியப் போகிறது என்பதை மார்க் பாம் உணர்கிறார்.

இதற்கிடையில் சப் பிரைம் கடன் வழங்குவதில் முன்னணியில் இருந்த நியூ செஞ்சுரி ஃபைனான்சியல் நிறுவனம் திடீரென திவாலாகிப் போனதை சார்லியும் ஜேமியும் பார்க்கிறார்கள். 

வீட்டுவசதி சந்தையின் குமிழி வெடிக்கத் தொடங்கிவிட்டதற்கான அசல் அறிகுறி இதுதான் என்பதை அவர்கள் அடையாளம் காண்கிறார்கள். 

அதே காலகட்டத்தில், பியர் ஸ்டெர்ன்ஸ் நிறுவனம் தனது ஹெட்ஜ் ஃபண்டுகளைக் கலைத்து வருவதை மார்க் பாம் கண்டறிகிறார். 

மறுபுறம் பர்ரி வங்கிகளைத் தொடர்பு கொள்ள முயலும்போது, வங்கிகள் அவரது தொலைபேசி அழைப்புகளை வேண்டுமென்றே புறக்கணிக்கின்றன. 

சந்தையில் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தாதவர்களின் எண்ணிக்கை தொடர்ந்து அதிகரித்த போதிலும், பத்திரங்களின் விலைகள் நிலையாக இருப்பதன் பின்னணியில் உள்ள தந்திரத்தை சார்லியும் ஜேமியும் புரிந்துகொள்கிறார்கள். 

சந்தை முழுமையாக வீழ்வதற்கு முன்னால், வங்கிகள் தங்களின் வசம் உள்ள பத்திரங்களை விற்று லாபம் பார்ப்பதற்காகவும், தாங்களே அதற்கு எதிராகச் சூதாடுவதற்காகவும் பத்திரங்களின் விலைகளைச் செயற்கையாக முடக்கி வைத்துள்ளன என்பதை அவர்கள் அறிகிறார்கள்.

 இதனால் ஆத்திரமடைந்த அவர்கள், வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னல் இதழில் பணிபுரியும் தங்களின் பழைய நண்பரைத் தொடர்பு கொண்டு இந்த மாபெரும் மோசடியைச் செய்தியாக வெளியிடக் கோருகிறார்கள். ஆனால் முதலீட்டு வங்கிகளுடன் தனக்கு இருக்கும் வணிக உறவுகளைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக, அந்த நண்பர் இக்கட்டுரையை எழுத மறுத்துவிடுகிறார்.

சப் பிரைம் பத்திரங்களின் மதிப்பு தொடர்ந்து பாதாளத்தை நோக்கிச் சரியும்போது, மார்க் பாமின் ஃப்ரண்ட் பாயிண்ட் நிறுவனத்தை நடத்தும் மார்கன் ஸ்டான்லி வங்கியும் இந்த அடமானப் பத்திரங்களுக்கு எதிராகச் சூதாடியிருப்பதை பாம் அறிந்துகொள்கிறார். 

ஆனால், மார்கன் ஸ்டான்லி வங்கி ஆபத்தைக் குறைப்பதற்காக உயர் தரவரிசைப் பத்திரங்களை விற்று ஈடுகட்ட முயன்றிருந்தது. தற்போது அந்த உயர் தரவரிசைப் பத்திரங்களும் சரிந்துவிட்டதால், மார்கன் ஸ்டான்லி வங்கி கடுமையான நிதி நெருக்கடியைச் சந்திக்கிறது. 

மார்கன் ஸ்டான்லி வங்கி முற்றிலும் திவாவாவதற்கு முன்னால், தங்களின் வசம் உள்ள லாபகரமான பத்திரங்களை விற்றுவிடுமாறு பாமின் ஊழியர்கள் அவரை வற்புறுத்துகிறார்கள். 

ஆனால் மார்க் பாம் அவற்றை விற்க மறுத்து விடுகிறார். அதே நேரத்தில் இங்கிலாந்தில் விடுமுறையில் இருக்கும் பென் ரிக்கர்ட், சார்லி மற்றும் ஜேமியின் பத்திரங்களை விற்றுத் தீர்க்கிறார். 

இதன் மூலம் அந்த இரு இளைஞர்களுக்கும் மாபெரும் லாபம் கிடைக்கிறது. இருப்பினும், வெளிநாட்டு வங்கி அமைப்புகளும் அடுத்தடுத்து சரியத் தொடங்கிவிட்டன என்ற செய்தியை பென் அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கும்போது, ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதார அமைப்பின் மீதே அவர்கள் வைத்திருந்த நம்பிக்கை முற்றிலுமாக உடைகிறது.

 வங்கிகள் தாங்கள் வாங்கிய ஒப்பந்தங்களுக்குப் பணம் தருவதற்காகப் பர்ரியை அவசரமாகத் தொடர்பு கொள்ளத் தொடங்குகின்றன. இறுதியில் பர்ரியின் Scion Capital நிறுவனம் 2.69 பில்லியன் டாலர் லாபத்தை ஈட்டுகிறது.

 இதில் லாரன்ஸ் ஃபீல்ட்ஸ் மட்டுமே 489 மில்லியன் டாலர்களைப் பெறுகிறார். மார்க் பாம் ஒரு தொழில்முறை மாநாட்டில் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே, பியர் ஸ்டெர்ன்ஸ் வங்கியின் பங்குகள் வெறும் பத்து நிமிடங்களில் முப்பத்தியெட்டு சதவீதம் வீழ்ச்சியடைந்த செய்தி அவரது குழுவினருக்குத் தெரியவருகிறது. 

அதன் பின்னரே அந்த வங்கி முற்றிலும் வீழ்கிறது. மார்க் பாம் இறுதியாகத் தனது பத்திரங்களை விற்று ஒரு பில்லியன் டாலருக்கும் மேல் லாபம் ஈட்டுகிறார். 

ஆயினும், இந்த மாபெரும் அழிவிற்கு வங்கிகளோ அரசாங்கமோ எவ்விதப் பொறுப்பையும் ஏற்கப்போவதில்லை என்பதை நினைத்து அவர் மிகுந்த மனவருத்தம் அடைகிறார்.

இந்த மாபெரும் நிதி நெருக்கடி வர்த்தகத்தின் மூலம் தான் ஈட்டிய லாபத்திற்காக வென்னட் ஒரு மிகப்பெரிய போனஸ் தொகையைப் பெற்றுக் கொள்கிறார். 

ஃப்ரண்ட் பாயிண்ட் நிறுவனம் எப்போதும் போலத் தனது வழக்கமான பணிகளைத் தொடர்கிறது. ஆனால் பர்ரி பொதுமக்களிடமிருந்தும் முதலீட்டாளர்களிடமிருந்தும் வந்த கடுமையான விமர்சனங்கள் மற்றும் எதிர்ப்புகளின் காரணமாகத் தனது முதலீட்டு நிதியை நிரந்தரமாக மூடிவிடுகிறார்.

 கடன் தர நிர்ணய முகமைகளுக்கு எதிராக வழக்குத் தொடர முயன்று தோல்வியடைந்த சார்லியும் ஜேமியும் தங்கள் பாதைகளில் பிரிந்து செல்கிறார்கள். 

பென் ரிக்கர்ட் மீண்டும் தனது அமைதியான ஓய்வு வாழ்க்கைக்குத் திரும்புகிறார். படத்தின் இறுதிப் பகுதியில், இந்த மாபெரும் உலகப் பொருளாதாரப் பேரழிவிற்குத் துணையாக இருந்த பெரிய வங்கிகளின் அதிகாரிகள் எவரும் தங்களின் தவறுகளுக்காக எந்தவிதத் தண்டனையையும் சட்டரீதியாக எதிர்கொள்ளவில்லை என்பதும், கரீம் செராகெல்டின் என்ற ஒரே ஒரு வர்த்தகர் மட்டுமே சிறையில் அடைக்கப்பட்டார் என்பதும் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. 

மேலும், தற்போதைய வங்கிகள் அதே பழைய சிடிஓ பத்திரங்களை பெஸ்போக் ட்ரான்ச் ஆப்பர்சூனிட்டி என்ற புதிய பெயரில் மீண்டும் சந்தையில் விற்கத் தொடங்கியுள்ளன என்ற அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மையுடன் திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.

இத்திரைப்படம் உலகிற்குச் சொல்லும் மிக முக்கியமான நிதித்துறையின் எல்லையற்ற பேராசையும், அதைக் கண்காணிக்கும் அமைப்புகளின் பொறுப்பற்ற தன்மையும் எப்போதும் எளிய பாமர மக்களையே பலியாக்குகின்றன என்பதுதான்.

சாதாரண மனிதர்கள் தங்களின் கடின உழைப்பால் சேர்க்கும் சேமிப்பும், அவர்கள் காணும் ஒரு சொந்த வீடான எளிய கனவும், வோல் ஸ்ட்ரீட் போன்ற பெரிய முதலீட்டு வங்கிகளுக்கு வெறும் எண்களாகவும் தங்களின் பணத்தாசையைத் தீர்க்கும் சூதாட்டக் கருவிகளாகவுமே தெரிகின்றன. 

வங்கிகள் தங்களின் சுயலாபத்திற்காக எவ்வளவு பெரிய பொய்களையும், மோசடிகளையும் கட்டமைக்கத் துணியும் என்பதை இப்படம் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது.

அதே நேரத்தில், இத்தகைய தவறுகளைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டிய அரசாங்க அமைப்புகளும், கடன் தர நிர்ணய நிறுவனங்களும் தங்களின் சொந்த ஆதாயத்திற்காக வங்கிகளுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து திருடர்களாக மாறுகின்றன. 

இதனால் ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதார அமைப்பே அழியும் நிலைக்குச் செல்கிறது.
இப்படத்தின் இறுதிப் பகுதி உணர்த்தும் கசப்பான உண்மை , இந்த மாபெரும் அழிவிற்குக் காரணமான பெரிய கோடீஸ்வர வங்கிகளின் அதிகாரிகள் எவ்விதத் தண்டனையுமின்றி தங்களின் அதிகார பலத்தால் தப்பித்துக் கொள்கிறார்கள்.

 ஆனால், எவ்விதத் தவற்றையும் செய்யாத ஏழை எளிய மக்களே தங்களின் வேலைகளையும், வாழ்நாள் சேமிப்பையும், சொந்த வீடுகளையும் இழந்து நடுத்தெருவில் நிற்கிறார்கள்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், "அமைப்பின் மீதும் அதன் அதிகார வர்க்கத்தின் மீதும் கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை வைக்காமல் எப்போதும் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் பேராசைக்கான விலையை எப்போதும் சாமானிய ஜனங்களே தங்களின் வாழ்க்கையைக் கொண்டு செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது" என்ற அழுத்தமான எச்சரிக்கையையே இத்திரைப்படம் உலகிற்குச் செய்தியாகச் சொல்கிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்

ரூம் Room 2015


ரூம் Room திரைப்படம் 2015 ஆண்டு வெளியானது.
லென்னி ஆபிரகாம்சன் இந்தத் திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளார். இது ஒரு வாழ்வாதாரப் போராட்ட பின்னணியைக் கொண்ட உளவியல் சார்ந்த நாடகத் திரைப்படம்.

ஏழு ஆண்டுகள் ஒரு சிறிய அறைக்குள் அடைத்து வைக்கப்பட்டு சிறைபிடிக்கப்பட்ட ஒரு இளம் பெண் மற்றும் அதே அறையிலேயே பிறந்து வளர்ந்த அவளது ஐந்து வயது மகனின் கதையை இந்தத் திரைப்படம் விவரிக்கிறது. 

அவர்கள் இருவரும் அங்கிருந்து எவ்வாறு தப்பிக்கிறார்கள், அதற்குப் பிறகு அந்தச் சிறுவன் முதல் முறையாக வெளி உலகத்தை எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறான் என்பதை இந்தத் திரைப்படம் உணர்வுப்பூர்வமாக எடுத்துரைக்கிறது.

ரூம் திரைப்படத்தின் அடிநாதமாக விளங்குவது மனிதனின் அசாத்தியமான வாழ்வாதாரப் போராட்டமும், எல்லையற்ற தாய் பாசமும் ஆகும். 

மிகக் கொடூரமான மற்றும் கடுமையான சூழ்நிலையிலும் ஒரு தாய் தனது குழந்தையைப் பாதுகாப்பதற்காகக் காட்டும் உறுதியும் அர்ப்பணிப்பும் தான் இந்தத் திரைப்படத்தின் மையக்கருத்தாக அமைகிறது.

 சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்ட ஒரு சிறிய அறைக்குள்ளேயே தனது மகனுக்கு ஒரு அழகான கற்பனை உலகத்தை உருவாக்கி, அவனுக்குப் பயம் தெரியாமல் வளர்க்கும் தாயின் போராட்டம் பார்ப்பவர் நெஞ்சை நெகிழச் செய்கிறது.

அதே நேரத்தில், இந்தத் திரைப்படம் வெறும் சிறைபிடிப்பைப் பற்றி மட்டும் பேசாமல், அந்தச் சிறையிலிருந்து தப்பிய பிறகு வெளி உலகிற்கு வரும்போது ஏற்படும் உளவியல் ரீதியான மாற்றங்களையும் ஆழமாகப் பேசுகிறது. 

புதிய சூழலை எதிர்கொள்ளும் போது ஒரு சிறுவனின் பார்வையில் உலகம் எப்படி இருக்கிறது என்பதையும், இழந்த வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்க ஒரு பெண் சந்திக்கும் மனப் போராட்டங்களையும் படம் மிக எதார்த்தமாக விவரிக்கிறது.

 எந்த ஒரு இக்கட்டான நிலையிலும் மனித மனம் கொண்டிருக்க வேண்டிய நம்பிக்கையையும், அன்பின் மூலமாக எந்தவொரு அதிர்ச்சியிலிருந்தும் மீண்டு வர முடியும் என்ற வாழ்வியல் உண்மையையும் இந்தத் திரைப்படம் தனது அடிநாதமாகக் கொண்டு இயங்குகிறது.

இத்திரைப்படத்தில் பிரீ லார்சன் மற்றும் ஜேக்கப் ட்ரெம்ப்ளே ஆகிய இருவரின் நடிப்பு உலகளவில் உள்ள சினிமா விமர்சகர்களால் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டது. 

தாய் மற்றும் மகனின் கதாபாத்திரங்களில் அவர்கள் தங்களின் மிகச்சிறந்த மற்றும் முதிர்ச்சியான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

இயக்குனர் லென்னி ஆபிரகாம்சன் கதையின் தீவிரத்தன்மை மாறாமல், பார்ப்பவர்களைக் கவரும் வகையில் மிக நேர்த்தியாகவும் அழுத்தமாகவும் இந்தத் திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளார். 

ஒரு சிறிய அறைக்குள்ளேயே நடக்கும் காட்சிகளை மிகத் துல்லியமாகப் படம்பிடித்து பார்வையாளர்களுக்கு அந்த இடத்தின் நெருக்கடியை உணர்த்தியுள்ளார்.

டேனி கோஹன் இந்தத் திரைப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். ஒரு சிறிய எல்லைக்குட்பட்ட அறைக்குள் கேமராவைக் கையாள்வது சவாலானது என்றாலும், அங்குள்ள சூழ்நிலையையும் உணர்ச்சிகளையும் மிகத் தத்ரூபமாகத் தனது ஒளிப்பதிவின் மூலம் அவர் திரையில் கொண்டுவந்துள்ளார்.

இத்திரைப்படம் பல்வேறு சர்வதேச விருதுகளையும் பாராட்டுகளையும் வென்றுள்ளது. ஆஸ்கார் எனப்படும் எண்பத்தெட்டாவது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த இயக்குனர் உள்ளிட்ட நான்கு பிரிவுகளில் இது பரிந்துரைக்கப்பட்டது. 

இதில் முதன்மைப் பாத்திரத்தில் நடித்த பிரீ லார்சன் சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றார். மேலும் அவர் பாஃப்டா விருது, கோல்டன் குளோப் விருது மற்றும் ஸ்கிரீன் ஆக்டர்ஸ் கில்ட் விருது உள்ளிட்ட பல முக்கிய விருதுகளையும் பெற்றார். 

இது தவிர, ஒன்பது கனடியன் ஸ்கிரீன் விருதுகளையும், ஏழு ஐரிஷ் ஃபிலிம் மற்றும் டெலிவிஷன் விருதுகளையும் இந்தத் திரைப்படம் அள்ளிக் குவித்துள்ளது.

இந்தத் திரைப்படத்தின் திரைக்கதையை எழுதிய எம்மா டோனோகு, தனது நாவல் புத்தகமாக வெளியாவதற்கு முன்பே அதன் திரைக்கதை வடிவத்தை எழுதி முடித்துவிட்டார். 

புத்தகத்தைப் படித்துவிட்டு அதன் கதையால் ஈர்க்கப்பட்ட இயக்குனர் லென்னி ஆபிரகாம்சன், எழுத்தாளர் எம்மாவுக்கு பத்து பக்கங்கள் கொண்ட ஒரு நீண்ட ரசிகர் கடிதத்தை எழுதினார். 

அந்தக் கடிதத்தில் கதையைப் பற்றி அவர் புரிந்துகொண்ட விதம் எம்மாவைக் கவர்ந்ததால், அவரே இந்தத் திரைப்படத்தை இயக்குவதற்கு முழுச் சம்மதம் தெரிவித்தார்.

முதன்மைப் பாத்திரத்தில் நடித்த பிரீ லார்சன், தனது கதாபாத்திரத்தின் தன்மையை உள்வாங்குவதற்காகத் தீவிரமான தயாரிப்புகளில் ஈடுபட்டார். 

அதிர்ச்சி மற்றும் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு பற்றிய நிபுணர்களுடன் கலந்தாலோசித்த அவர், கடுமையான உணவு முறையைப் பின்பற்றித் தனது எடையைக் குறைத்தார். 

மேலும், ஏழு ஆண்டுகள் அறையிலேயே அடைபட்டிருக்கும் பெண்ணின் வெளிறிய தோற்றத்தைப் பெறுவதற்காகப் பல மாதங்கள் சூரிய ஒளியே தன் மீது படாதவாறு வீட்டிற்குள்ளேயே வாழ்ந்து காட்டினார்.

ஐந்து வயதுச் சிறுவனாக நடித்த ஜேக்கப் ட்ரெம்ப்ளேவுக்கு திரைக்கதை முழுவதையும் வாசித்துக் காட்டாமல், படப்பிடிப்பின் போது ஒவ்வொரு காட்சியையும் அவருக்குப் புரியும் வகையில் விவரித்தே நடிக்க வைத்தனர். 

கதையின் கொடூரமான பின்னணி தெரியாமல், அவர் ஒரு மகிழ்ச்சியான குழந்தையாகவே அந்தப் பாத்திரத்தில் நடித்தார். 

படத்தில் அவர் நீண்ட தலைமுடியுடன் தோன்றுவதற்காக மனித முடிகளால் செய்யப்பட்ட விசேஷமான விக்கைப் பயன்படுத்தினார்.

படப்பிடிப்பிற்காக டொராண்டோவில் உள்ள பினவுட் ஸ்டுடியோவில் பதினொன்றுக்கு பதினொன்று அடி என்ற மிகச் சிறிய அளவில் ஒரே ஒரு அறை செட் மட்டுமே அமைக்கப்பட்டது. 

அந்தச் சிறிய இடத்திற்குள் கேமரா மற்றும் தொழில்நுட்பக் குழுவினர் நுழைந்து வேலை செய்வது பெரும் சவாலாக இருந்தது. இதற்காக அந்த அறையின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் எளிதாகக் கழற்றி மாட்டும் வகையில் வடிவமைத்தனர். 

கேமரா லென்ஸ் எப்போதும் அறைக்குள்ளேயே இருக்குமாறு அமைத்து, ஒரே நேரத்தில் எட்டு கேமராமேன்கள் வரை அந்தச் சிறிய செட்டிற்குள் அமர்ந்து காட்சிகளைப் படம்பிடித்தனர்.

 படப்பிடிப்பில் பயன்படுத்தப்பட்ட பல விளையாட்டுப் பொருட்களை நடிகர்களே நேரடியாகத் தயாரித்து அந்தச் செட்டை அலங்கரித்தனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்தத் திரைப்படத்திற்குத் தேவையான நிதி முதலீட்டைப் பெறுவதில் எழுத்தாளர் எம்மா டோனோகு முக்கியப் பங்கு வகித்தார். 

அவர் கனடா நாட்டுப் குடியுரிமை பெற்றவர் என்பதால், கனடா அரசாங்கம் மற்றும் அங்குள்ள தயாரிப்பு நிறுவனங்களிடமிருந்து நிதியுதவியைப் பெற்றுத் தந்தார். 

அமெரிக்காவை விட கனடாவில் படப்பிடிப்பை நடத்தினால் அதிக நாட்கள் திட்டமிட்டு, கூடுதல் பட்ஜெட்டில் தரமாகப் படத்தை உருவாக்கலாம் என்று தயாரிப்பாளர் டேவிட் கிராஸ் மற்ற ஐரிஷ் கூட்டுத் தயாரிப்பாளர்களைச் சம்மதிக்க வைத்தார்.

கதாநாயகி பிரீ லார்சன் மற்றும் சிறுவன் ஜேக்கப் ட்ரெம்ப்ளே ஆகிய இருவருக்கும் இடையே திரையில் நிஜமான தாய்-மகன் போன்ற பிணைப்பு தேவைப்பட்டது. 

இதற்காகப் படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பே அவர்கள் இருவரும் மூன்று வாரங்களுக்கும் மேலாகத் தொடர்ந்து ஒன்றாக நேரத்தைச் செலவழித்து தங்களது நெருக்கத்தை வளர்த்துக் கொண்டனர். 

ஆனால், பாட்டியாக நடித்த ஜோன் ஆலன் டொராண்டோவிற்குப் தாமதமாகவே வந்தார். சிறுவன் ஜேக்கப் தன்னிடம் அதிக நெருக்கம் காட்டிவிடக் கூடாது என்பதில் அவர் கவனமாக இருந்தார், ஏனெனில் கதையின்படி சிறுவன் வெளி உலகிற்கு வந்த பிறகே பாட்டியை முதன்முதலில் பார்க்கிறான் என்பதால் அந்த அந்நியத்தன்மை நடிப்பில் இயல்பாக வர வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார்.

ஒளிப்பதிவாளர் டேனி கோஹன் இந்தத் திரைப்படத்திற்காக ரெட் எபிக் டிராகன் கேமரா மற்றும் பானவிஷன் ப்ரிமோஸ் லென்ஸைப் பயன்படுத்தினார்.

 அறைக்குள் இருக்கும் காட்சிகளுக்கு ஃப்ளோரசன்ட் விளக்குகளைப் போன்ற ஒளி அமைப்பை உருவாக்கி, அது ஒரு தனித்துவமான மற்றும் யதார்த்தமான காட்சித் தன்மையைத் தரும்படி பார்த்துக் கொண்டார். 

சிறிய அறைக்குள் ஐந்து வாரங்கள் தங்கிப் படப்பிடிப்பை முடித்த ஒட்டுமொத்தக் குழுவினரும், வெளி உலகக் காட்சிகளைப் படம்பிடிப்பதற்காக வெளியே வந்தபோது மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். 

ஆனால், டொராண்டோவின் கடுமையான குளிர் காலநிலை, போக்குவரத்து நெரிசல் மற்றும் பொதுமக்களின் கூட்டத்திற்கு இடையே படப்பிடிப்பு நடத்துவது அவர்களுக்குப் புதிய சவாலாக அமைந்தது.

படத்தின் இறுதி காட்சிக்காக மீண்டும் அந்த அறை செட்டிற்குள் ஒட்டுமொத்தக் குழுவும் சென்றபோது, கதையின் நாயகனைப் போலவே ஒட்டுமொத்தப் படக்குழுவினருக்கும் அந்த அறை முன்பை விட மிகவும் சிறியதாகத் தோன்றியது.

 படத்தொகுப்பாளர் நாதன் நியூஜென்ட் டப்ளின் நகரில் ஐந்து மாதங்கள் தங்கிப் படத்தொகுப்பு வேலைகளைச் செய்தார். 

சிறுவன் ஜேக்கப் ஒவ்வொரு வசனத்தையும் பலவிதமான உணர்ச்சிகளில் நடித்துக் காட்டியிருந்ததால், இயக்குனர் லென்னியும் நாதனும் இணைந்து அந்தப் பலதரப்பட்ட காட்சிகளை மிக நேர்த்தியாகத் தேர்ந்தெடுத்து, படத்தின் உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளைச் செதுக்கினர்.

 படத்தில் நடித்த நடிகர்கள் பல காட்சிகளில் தங்களின் சொந்த வசனங்களை அப்படியே உள்வாங்கி தன்னிச்சையாகப் பேசினர் . 

எழுத்தாளர் எம்மா டோனோகு எழுதிய அசல் வசனங்களை விட, நடிகர்கள் தங்களின் இயல்பான பேச்சுவழக்கில் பேசிய சில வார்த்தைகள் மிகச் சிறப்பாக இருந்ததால், எம்மா அவற்றை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு திரைப்படத்தின் இறுதி வடிவத்தில் சேர்த்துக் கொண்டார்.

கதாநாயகி பாத்திரத்திற்காகத் தொடக்கத்தில் எம்மா வாட்சன், ரூனி மாரா, ஷைலீன் வூட்லி மற்றும் மியா வாசிகோவ்ஸ்கா போன்ற முன்னணி உலகளாவிய நடிகைகளின் பெயர்கள் பரிசீலிக்கப்பட்டன.

 ஆனால், இயக்குனர் லென்னியின் உதவியாளர் ஒருவர் ஷார்ட் டெர்ம் 12 என்ற திரைப்படத்தில் பிரீ லார்சனின் நடிப்பைப் பார்க்குமாறு பரிந்துரைத்தார். 

அந்தப் படத்தில் அவரது அசாத்திய நடிப்பைக் கண்ட பிறகே, லென்னிக்கு இவர் தான் இந்த பாத்திரத்திற்குப் பொருத்தமானவர் என்ற இறுதி முடிவு கிடைத்தது.

அதேபோல், வில்லன் பாத்திரமான ஓல்ட் நிக்  கதாபாத்திரத்திற்காக முதலில் ஆடிஷன் செய்தவர் கனடிய நடிகர் டாம் மெக்காமஸ். 

ஆனால் அவரது தோற்றமும் நடிப்பும் வில்லன் பாத்திரத்தை விட, கதையின் பிற்பாதியில் வரும் தாயின் புதிய கணவரான லியோ பாத்திரத்திற்கு மிகக் கச்சிதமாகப் பொருந்தியதால், இயக்குனரால் அவர் அந்த நேர்மறையான கதாபாத்திரத்திற்கு மாற்றப்பட்டார்.

படத்தொகுப்பாளராகப் பணியாற்றிய நாதன் நியூஜென்ட், படத்தொகுப்புடன் நின்றுவிடாமல் இந்தத் திரைப்படத்தின் இரண்டாம் கட்ட இயக்குனராகவும் (பொறுப்பேற்றுப் பணிபுரிந்தார்.

 இதனால் முக்கியக் காட்சிகளுக்குத் தேவையான பிற காட்சிகளைப் படம்பிடிப்பதிலும் அவரது பங்களிப்பு மிக முக்கியமானதாக இருந்தது.

திரைப்படத்தின் பெரும்பாலான காட்சிகள் டொராண்டோவில் படம்பிடிக்கப்பட்டாலும், அவை அனைத்தும் அமெரிக்காவின் ஓஹியோவில் உள்ள அக்ரான் நகரைப் போன்றே தோற்றமளிக்கும் வகையில் மிகவும் நுணுக்கமாகத் திட்டமிட்டு வடிவமைக்கப்பட்டன.

 இறுதியாக, வெறும் முப்பத்தைந்து நாட்களிலேயே (நவம்பர் பத்து முதல் டிசம்பர் பதினைந்து வரை) இந்த உலகத்தரம் வாய்ந்த திரைப்படத்தின் ஒட்டுமொத்தப் படப்பிடிப்பும் மிக நேர்த்தியாக நடத்தி முடிக்கப்பட்டது.

==============================
படத்தின் கதை:-

ஜாய் என்ற 27 வயது இளம் பெண், தனது பதினேழு வயதில் ஓல்ட் நிக் என்ற கொடூரமான மனிதனால் ஏமாற்றிக் கடத்தப்பட்டு, அவனது வீட்டின் பின்புறமிருந்த ஒரு சிறிய பூட்டப்பட்ட கொட்டகையில் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளாள்.

 அந்த அறையிலேயே பிறந்து வளர்ந்த ஐந்து வயது சிறுவன் தான் ஜாக். ஓல்ட் நிக், ஜாயை வன்புணர்வு செய்ததால் பிறந்த குழந்தை அவன். வெளி உலகமே தெரியாமல், சூரிய ஒளியைக் கூட நேரடியாகப் பார்க்க முடியாமல் ஒரு சிறிய கூரை ஜன்னல் வழியாக மட்டுமே வானத்தைப் பார்த்து, ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டோடு தங்களது நாட்களை நகர்த்துகிறார்கள்.

இங்குதான் ஜாயின் விசித்திரமான தியாகப் பொய் தொடங்குகிறது. ஐந்து வயது ஜாக்கிற்கு, வெளி உலகம் என்ற ஒன்று இருப்பதே தெரியாது என்பதால், அந்த அறை மட்டும்தான் உலகம் என்று அவன் நினைக்கிறான். 

ஜாய் அவனிடம், தொலைக்காட்சியில் காட்டும் மனிதர்கள், மரங்கள் எல்லாமே பொம்மை என்றும், இந்த அறை மட்டும்தான் நிஜம் என்றும் பொய் சொல்லி வளர்க்கிறாள்.

 ஒருவேளை ஜாக்கிற்குத் தான் ஒரு கைதியாக அடைபட்டிருப்பது தெரிந்தால், அவனது பிஞ்சு மனம் உடைந்துவிடும், அவன் மகிழ்ச்சியாக வளர வேண்டும் என்ற ஒரு தாயின் பேரன்பே இந்தத் தியாகப் பொய்க்குக் காரணம்.

ஆனால், ஒரு கட்டத்தில் ஓல்ட் நிக்கிற்கு வேலை போய்விடுவதால், இனி உங்களுக்கு உணவு, மின்சாரம் தருவது கஷ்டம் என்று மிரட்டுகிறான். 

தங்களை அவன் பட்டினியிட்டு கொன்றுவிடுவான் அல்லது ஆபத்து நேரும் என்பதை உணர்ந்த ஜாய், எப்படியாவது தப்பிக்க வேண்டும் எனத் துணிகிறாள். 

இதற்காக ஜாக்கிற்குப் பலத்த காய்ச்சல் வந்து அவன் இறந்துவிட்டதாக ஓல்ட் நிக்கை நம்ப வைக்கிறாள். 

ஜாக்கைப் பிணமாக பாவித்து ஒரு பாயில் சுருட்டி வைக்க, ஓல்ட் நிக் அந்தப் பிணத்தை அப்புறப்படுத்தத் தனது பிக்கப் டிரக் வண்டியின் பின்புறம் போட்டு எடுத்துச் செல்கிறான்.

 வண்டி வேகம் குறையும் போது, ஜாய் சொல்லிக் கொடுத்தபடி ஜாக் அந்தப் பாயில் இருந்து உருண்டு வெளியே குதித்து, சாலையில் சென்ற ஒருவரிடம் உதவி கேட்க, போலீஸார் வந்து ஜாயையும் மீட்கிறார்கள். 

ஓல்ட் நிக் கைது செய்யப்படுகிறான்.
நரகத்தில் இருந்து தப்பித்து வந்தவுடன் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று நாம் நினைப்போம், ஆனால் நிஜப் போராட்டம் அங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது. 

பிறந்தது முதல் ஒரு சிறிய அறைக்குள்ளேயே இருந்த ஜாக்கிற்கு, இந்த பிரம்மாண்டமான வெளி உலகம், வீடுகள், மனிதர்கள் எல்லாமே பயத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. 

அவனுக்குப் பழைய அறைதான் பாதுகாப்பான இடமாகத் தோன்றுகிறது. மறுபுறம், ஏழு வருடங்கள் கழித்துத் தனது வீட்டிற்கு வரும் ஜாய்க்கு அதிர்ச்சி காத்திருக்கிறது. அவளது பெற்றோர் விவாகரத்து செய்துகொண்டனர், அவளது தந்தை, ஓல்ட் நிக்கின் ரத்தத்தில் பிறந்த ஜாக்கை தனது பேரனாகப் பார்க்க மறுத்து ஒதுங்குகிறார்.

பணத் தேவைக்காக ஜாய் ஒரு தொலைக்காட்சி நேர்காணலில் பங்கேற்கிறாள். அங்கு அந்தத் தொகுப்பாளர், குழந்தை பிறந்தவுடனேயே அதை ஓல்ட் நிக்கிடம் கொடுத்து வெளியில் அனுப்பியிருக்கலாமே, ஏன் அறைக்குள்ளேயே சுயநலமாக வைத்திருந்தீர்கள் என்று கேள்வி எழுப்ப, ஜாய் குற்ற உணர்ச்சியில் உடைகிறாள்.

 தன் மகனின் வாழ்க்கையைத் தானே கெடுத்துவிட்டோமோ என்ற மன உளைச்சலில் தற்கொலைக்கும் முயன்று மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுகிறாள்.

ஜாய் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறும்போது, ஜாக் தனது பாட்டி மற்றும் புதிய தாத்தாவின் அன்பால் மெதுவாக வெளி உலகிற்குப் பழகுகிறான்.

 விலங்குகளோடும், சக குழந்தைகளோடும் விளையாடத் தொடங்குகிறான். தனது தாய்க்குத் தன் தலைமுடியை வெட்டி அனுப்பி, அவளுக்குத் தைரியம் ஊட்டுகிறான். 

ஜாய் குணமடைந்து வந்ததும், ஜாக்கின் ஆசைப்படி போலீஸ் காவலுடன் அவர்கள் சிறைபட்டிருந்த அந்த அறைக்கு மீண்டும் செல்கிறார்கள்.

இப்போது கதவுகள் திறந்து கிடக்கின்றன. அந்த அறைக்குள் நின்ற ஜாக், அம்மா, இந்த அறை இவ்வளவு சின்னதா, சுவர்கள் எல்லாம் சுருங்கிவிட்டதா என்று கேட்கிறான். மனித மனம் ஒரு குறுகிய வட்டத்திற்குள் இருக்கும்போது அதுவே பெரிய உலகமாகத் தெரியும், ஆனால், சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசித்து, பரந்த உலகத்தைப் பார்த்துவிட்ட பிறகு, பழைய அடிமைத்தனத்தின் தடயங்கள் மிகச் சிறியதாக, அர்த்தமற்றதாக மாறிவிடும் என்ற வாழ்வியல் தத்துவத்தை இது உணர்த்துகிறது. 

அவர்கள் இருவரும் அந்த அறைக்கு விடைபெறுதல் கூறிவிட்டு, தங்களது புதிய வாழ்க்கையை நோக்கி நகர்வதோடு படம் நிறைவடைகிறது. 

இது வெறும் கடத்தல் கதையல்ல, துன்பங்களை வென்று மனித மனம் எப்படி மறுபடி வாழத் தொடங்குகிறது என்ற நம்பிக்கையின் கதை.

ரூம் திரைப்படம் நமக்குக் கடத்தும் மிக முக்கியமான செய்தி , இயல்பு வாழ்க்கை தலைகீழாக மாறி, ஒட்டுமொத்த சுதந்திரமும் பறிக்கப்படும் ஒரு பேரழிவை மனிதன் சந்தித்தாலும், அவனால் அதிலிருந்து மீண்டு வந்து மீண்டும் ஒரு புதிய வாழ்க்கையை உருவாக்கிக்கொள்ள முடியும் என்பதுதான். 

துன்பங்கள் நிறைந்த ஒரு சூழலில் இருந்து உடல்ரீதியாகத் தப்பித்து வெளியே வருவது மட்டுமே விடுதலை கிடையாது.

 மனரீதியாக அந்தப் பழைய கசப்பான நினைவுகளில் இருந்து விடுபட்டு, புதிய சூழலுக்குப் பழகி மாறுவதுதான் உண்மையான விடுதலை என்பதை இத்திரைப்படம் உணர்த்துகிறது.

சுற்றியிருக்கும் உலகம் எவ்வளவு சிறியதாகவோ அல்லது பெரியதாகவோ இருந்தாலும், அதை நாம் எதிர்கொள்ளும் விதம் நம்முடைய மனப்பக்குவத்தைப் பொறுத்தது என்ற செய்தியை இது சொல்கிறது.

 பிறர் நமக்கு இழைத்த அநீதியையோ அல்லது நம் வாழ்வில் இழந்த வருடங்களையோ நினைத்துக்கொண்டே இருந்தால் நம்மால் அடுத்த அடி எடுத்து வைக்க முடியாது.

 நம்மை நேசிப்பவர்களின் அன்பும் ஆதரவும் இருந்தால், எத்தகைய பெரிய மன அழுத்தத்திலிருந்தும், குற்ற உணர்ச்சியிலிருந்தும் ஒரு மனிதன் மீண்டு வர முடியும் என்ற ஆழமான வாழ்வியல் உண்மையை இத்திரைப்படம் நமக்கு மிக எளிமையாகப் புரிய வைக்கிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்

சன் ஆஃப் சால் Son of Saul 2015


சன் ஆப் சால்.  Son of Saul. திரைப்படம்  2015 ஆம் ஆண்டு வெளியானது.
இப்படத்தின் இயக்கம் லாஸ்லோ நெமேஷ் என்ற ஹங்கேரி இயக்குனர் . 
இது இவரது முதல் இயக்கமாகும். 

இத்திரைப்படம்  வரலாற்று நாடகத் திரைப்பட வகையைச் சேர்ந்ததாகும். இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஆஷ்விட்ஸ் இனவதை முகாமில் நடக்கும் சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு இப்படம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

 சோண்டர்கொமாண்டோ எனப்படும் முகாம் கைதிகள் பிரிவில் இருக்கும் சால் ஆஸ்லாண்டர் என்ற ஹங்கேரிய யூதரின் வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒன்றரை நாள் சம்பவங்களை இந்தத் திரைப்படம் விவரிக்கிறது.

இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம்  மனிதநேயம் முற்றிலும் நசுக்கப்பட்ட ஒரு நரக சூழ்நிலையிலும், ஒரு மனிதன் தன் ஆன்மாவையும் சுயத்தையும் தக்க வைத்துக் கொள்ள நடத்தும் தீவிரப் போராட்டமாகும். 

நாஜி முகாமின் கொடூரங்களுக்கு இடையே தினமும் நூற்றுக்கணக்கான பிணங்களை அள்ளும் சால், அங்குள்ள மரணங்களை ஒரு இயந்திரம் போல சலனமின்றி கடக்க பழகியிருக்கிறான்.

 ஆனால் ஒரு சிறுவனின் உடலைத் தற்செயலாகப் பார்க்கும்போது அவனுள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த மனிதத்தன்மை திடீரென விழித்துக் கொள்கிறது.

சுற்றியுள்ள மற்ற கைதிகள் தப்பிப்பதற்கும் ஆயுதப் புரட்சி செய்வதற்கும் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், சால் எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் அந்தச் சிறுவனின் உடலுக்கு முறைப்படி ஒரு யூத மத சடங்குடன் அடக்கம் செய்ய வேண்டும் என்பதில் மட்டுமே குறியாக இருக்கிறான். 

இது வெறும் ஒரு சடங்குக்கான பிடிவாதம் அல்ல. தன்னைச் சுற்றி நடக்கும் பேரழிவிற்கு மத்தியில், தான் இன்னும் ஒரு மனிதனாகவே இருக்கிறேன் என்பதை தனக்குத்தானே நிரூபித்துக் கொள்ள சால் எடுக்கும் ஆன்மீக முயற்சியாகும்.

மரணமும் வன்முறையும் மலிந்துவிட்ட ஒரு இடத்தில், ஒரு இறந்த உடலுக்கு மரியாதை செலுத்துவது என்பது அர்த்தமற்ற ஒன்றாக மற்றவர்களுக்குத் தோன்றிய போது.  சாலிற்கு அதுமட்டுமே தன் வாழ்க்கையின் ஒரே அர்த்தமாக மாறுகிறது. 

 மனிதர்களை வெறும் எண்களாகவும் பிணங்களாகவும் மட்டுமே பார்க்கும் ஒரு கொடூர அமைப்பிற்கு எதிராக, ஒரு சக மனிதனின் ஆன்மாவைக் காக்க சால் நடத்தும் மௌனமான புரட்சியே இப்படத்தின்  அடிநாதம் .

படத்தில் சால் ஆஸ்லாண்டர் என்ற முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் கீசா ரோஹ்ரிக் மிகச்சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

 லெவெந்தே மோல்னார், உர்ஸ் ரெக்ன் போன்ற பல நடிகர்களும் இதில் நடித்துள்ளனர். 

லாஸ்லோ நெமேஷ் இப்படத்தை மிக யதார்த்தமாகவும் உலகத் தரத்திலும் இயக்கியுள்ளார்.
 முகாமின் கொடூரங்களை நேரடியாகக் காட்டாமல் கதாபாத்திரத்தின் பின்னணியில் ஒலிகள் மற்றும் மங்கலான காட்சிகள் வழியாகக் கடத்துவதில் இயக்குனரின் தனித்துவம் தெரிகிறது.

 மாத்யாஸ் எர்தேலி இப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். 35எம்எம் ஃபிலிமில், குறுகிய கோணத்தில் கதாபாத்திரத்தின் முகத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து எடுக்கப்பட்ட இவரது தனித்துவமான ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலமாகவே அமைந்துள்ளது.

இத்திரைப்படம் எண்பத்தெட்டாவது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த அந்நிய மொழித் திரைப்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றது.

 மேலும் கோல்டன் குளோப் விருதுகளில் சிறந்த அந்நிய மொழித் திரைப்படத்திற்கான விருதையும், கான் திரைப்பட விழாவில் கிராண்ட் பிரிக்ஸ் விருதையும் பெற்று சாதனை படைத்தது.

 இயக்குனர் லாஸ்லோ நெமேஷ் இந்த கதையை உருவாக்கத் தொடங்கியபோது, பல சர்வதேச தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் இதற்கு நிதியுதவி செய்ய முன்வரவில்லை. 

ஒரு புதிய இயக்குனரின் வித்தியாசமான அணுகுமுறை என்பதால் பிரான்ஸ், இஸ்ரேல், ஜெர்மனி, ஆஸ்திரேலியா போன்ற பல நாடுகளின் நிறுவனங்கள் இந்தத் திட்டத்தை நிராகரித்தன. 

இதனால், ஹங்கேரி நாட்டின் தேசிய திரைப்பட நிதியத்தின் உதவியை மட்டுமே நம்பி, மிகக் குறைந்த பட்ஜெட்டில் இந்த முழுத் திரைப்படமும் ஹங்கேரியிலேயே தயாரிக்கப்பட்டது.

படத்தின் உண்மைத்தன்மையை அதிகப்படுத்துவதற்காக, இதில் நடித்த நடிகர்கள் அனைவரும் தங்களின் கதாபாத்திரங்களுக்குத் தகுந்த சொந்த மொழிகளிலேயே பேச வேண்டும் என்பதில் இயக்குனர் உறுதியாக இருந்தார். 

இதனால் படப்பிடிப்பு தளத்தில் ஜெர்மன், ஹங்கேரியன், போலிஷ், இத்திஷ், ரஷ்யன், ஸ்லோவாக் என பல மொழிகள் ஒரே நேரத்தில் ஒலொலித்தன. உலகெங்கிலும் உள்ள திறமைகளைத் தேடி அலைந்த படக்குழு, இறுதியாக முதன்மைக் கதாபாத்திரத்திற்கு நியூயார்க்கில் வசித்து வந்த ஒரு கவிஞரைத் தேர்வு செய்தது. அவர் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இப்படத்தின் மூலமாகவே மீண்டும் கேமரா முன் நடித்தார்.

படப்பிடிப்பின்போது ஆஷ்விட்ஸ் முகாமின் கொடூரமான சூழலை அப்படியே திரையில் கொண்டு வர, ஹங்கேரியின் புடாபெஸ்ட் பகுதியில் பிரம்மாண்டமான அரங்குகள் அமைக்கப்பட்டன.

 அந்த அருங்காட்சியகத்தின் நிரந்தரக் கண்காட்சி வடிவமைப்பில் அனுபவம் பெற்ற ஒரு பிரபல கட்டிடக் கலைஞர், இந்த சித்திரவதை முகாமின் வடிவத்தை அச்சு அசலாக மறுஉருவாக்கம் செய்தார். 

வெறும் இருபத்தெட்டு நாட்களுக்குள் ஒட்டுமொத்தப் படப்பிடிப்பும் மிகக் குறுகிய காலக்கெடுவில் நடத்தி முடிக்கப்பட்டது.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக, இப்படம் டிஜிட்டல் கேமராக்களுக்குப் பதிலாக முப்பத்தைந்து 35எம்எம் ஃபிலிம் சுருள்களைப் பயன்படுத்திப் படமாக்கப்பட்டது.

 பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு தனித்துவமான காட்சி அனுபவத்தைத் தருவதற்காக, மிகக் குறுகிய லென்ஸ் பயன்படுத்தப்பட்டு ஒட்டுமொத்தப் படமும் வெறும் எண்பத்தைந்து ஷாட்களில் மட்டுமே எடுத்து முடிக்கப்பட்டது.

 காட்சிகளை விடப் பின்னணியில் கேட்கும் ஒலிகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டதால், படப்பிடிப்பு முடிந்த பிறகு ஒலிகளைச் செதுக்குவதற்கே தனியாக ஐந்து மாதங்கள் தேவைப்பட்டன.

இப்படம் முதலில் பெர்லின் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்படவிருந்தது. ஆனால், அங்கு முக்கியப் போட்டிப் பிரிவில் இல்லாமல், மற்றொரு பிரிவில் திரையிடவே வாய்ப்பு கிடைத்தது. 

அதைத் துணிச்சலாக மறுத்த படக்குழு, பின்னர் கான் திரைப்பட விழாவின் முக்கியப் போட்டிப் பிரிவில் படத்தை நுழைத்து, அங்கு மிகப்பெரிய பாராட்டுகளையும் சர்வதேச அங்கீகாரங்களையும் அள்ளியது.

 நாஜி முகாமின் கொடுமைகளை ஆவணப்படுத்திய வரலாற்றுப் புத்தகங்களை ரோஹ்ரிக் ஏற்கனவே தீவிரமாகப் படித்திருந்ததால், அந்த சோண்டர்கொமாண்டோ கைதியின் வலியை அவரால் எளிதாகத் திரையில் கொண்டுவர முடிந்தது.

படப்பிடிப்பு தளத்தில் இயக்குனர் கையாண்ட விசித்திரமான முறை மற்றுமொரு சுவாரஸ்யம். கேமரா எப்போதும் நாயகனின் முகத்திற்கு மிக அருகிலேயே இருக்கும்படி வடிவமைக்கப்பட்டது. 

இதனால், பின்னணியில் நடந்த கொடூரமான காட்சிகளில் நடித்த நூற்றுக்கணக்கான துணை நடிகர்கள், கேமராவில் தங்களின் முகம் தெளிவாகத் தெரியாது என்று தெரிந்தும், படத்தின் உண்மைத்தன்மைக்காக முழு அர்ப்பணிப்புடன் நடித்தனர்.

 வன்முறையை நேரடியாகக் காட்டக் கூடாது என்பதில் இயக்குனர் உறுதியாக இருந்ததால், கேமரா லென்ஸுக்கு வெளியே நடக்கும் விஷயங்களை நடிகர்கள் தங்கள் உடல்மொழி மூலமாகவே வெளிப்படுத்த வேண்டியிருந்தது.

படத்தின் ஒலிப்பதிவுப் பணி ஒரு புதிய உலக சாதனையாகவே பார்க்கப்படுகிறது. திரையில் காட்டப்படாத பல கொடூரமான உண்மைகளை, பார்வையாளர்கள் தங்கள் காதுகளின் வழியே உணரும்படி ஒலிகள் மிக நுணுக்கமாகச் சேர்க்கப்பட்டன. 

இதற்காக ஐரோப்பாவின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த மனிதர்களின் குரல்கள், அழுகைச் சத்தங்கள், பூட்ஸ் கால்களின் ஓசைகள் என அனைத்தும் தனித்தனியாகப் பதிவு செய்யப்பட்டு, மிக மெனக்கெடலுடன் பின்னணியில் இணைக்கப்பட்டன.

திரையரங்குகளில் இப்படம் வெளியானபோது, ஹங்கேரி நாட்டின் சினிமா வரலாற்றிலேயே அதுவரை இல்லாத ஒரு சாதனை நிகழ்ந்தது. 

பொதுவாக இதுபோன்ற தீவிரமான கலைப்படங்களுக்குக் குறைந்த அளவிலான கூட்டமே வரும். ஆனால், இந்தத் திரைப்படம் ஹங்கேரி மக்கள் மத்தியில் ஒரு மிகப்பெரிய விவாதத்தை ஏற்படுத்தி, அங்கு வணிகரீதியான படத்திற்கு இணையாக இரண்டரை லட்சத்திற்கும் அதிகமான டிக்கெட்டுகள் விற்றுத் தீர்ந்து, வசூல் சாதனை படைத்தது.

உலகப் புகழ்பெற்ற ஆவணப்பட இயக்குனரான கிளாட் லான்ஸ்மேன், பொதுவாக ஹங்கேரியத் திரைப்படங்களை அவ்வளவாகப் பாராட்டாதவர். ஆனால், 'சன் ஆப் சால்' திரைப்படத்தைப் பார்த்த பிறகு, நாஜி முகாம்களின் எதார்த்தத்தை இவ்வளவு கண்ணியத்துடனும் நேர்த்தியுடனும் இதுவரை எந்த ஒரு உலகத் திரைப்படமும் காட்டியதில்லை என்று நெகிழ்ந்து பாராட்டியது, இப்படத்தின் உருவாக்கத்திற்குப் கிடைத்த மிக உயரிய அங்கீகாரமாகவே கருதப்படுகிறது.

இப்படத்தின் திரைக்கதை உருவாக்கத்தின் போது, புகழ்பெற்ற வரலாற்று ஆய்வாளர்களான கிதியோன் கிரீஃப், பிலிப் மெஸ்னார்ட் மற்றும் சோல்டான் வாகி ஆகியோர் படக்குழுவோடு இணைந்து பணியாற்றினர்.

 இவர்கள் சாதாரண வரலாற்று ஆசிரியர்கள் அல்ல, அவுஷ்விட்ஸ் முகாமின் வரலாற்றையும், அங்கு கைதிகள் எழுதிய ரகசியக் குறிப்புகளையும் பல தசாப்தங்களாக ஆராய்ந்தவர்கள். 

இவர்களின் நேரடி வழிகாட்டுதலால், முகாமில் கைதிகள் பயன்படுத்திய மிகச்சிறிய சைகை மொழிகள், குறியீட்டு வார்த்தைகள் மற்றும் நாஜி அதிகாரிகளின் அன்றாட நடவடிக்கைகள் வரை அனைத்தும் துல்லியமாகத் திரைக்கதையில் சேர்க்கப்பட்டன.

படப்பிடிப்பின் போது பயன்படுத்தப்பட்ட 35எம்எம் ஃபிலிம் சுருள்களைப் பதப்படுத்துவதிலும்  ஒரு சுவாரஸ்யமான சவால் இருந்தது. 

டிஜிட்டல் திரையாக்கத்திற்கு மாறிவிட்ட  காலகட்டத்தில், ஹங்கேரியில் தரமான ஃபிலிம் லேபாரட்டரிகள் மிகக் குறைவாகவே இருந்தன. இதனால் ஒவ்வொரு நாளும் எடுக்கப்பட்ட காட்சிகளின் ஃபிலிம் சுருள்கள் மிகுந்த பாதுகாப்புடன் பிரத்யேக இடங்களுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டு, மிக கவனமாகப் பிரிக்கப்பட்டுப் பதப்படுத்தப்பட்டன. 

ஃபிலிமில் படமாக்கப்பட்டதால், இயக்குனரால் எடுத்த காட்சிகளை உடனுக்குடன் திரையில் பார்க்க முடியாமல், ஒருவித படபடப்புடனே படப்பிடிப்பு தளம் இயங்கியது.

படத்தின் இசையமைப்பாளர் லாஸ்லோ மெலிஸ், வழக்கமான திரைப்படங்களைப் போல பின்னணி இசையை இதில் பயன்படுத்தவில்லை. 

படம் முழுக்க மனிதர்களின் அலறல்களும், இயந்திரங்களின் சத்தங்களுமே ஆக்கிரமித்திருக்க வேண்டும் என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார். 

படத்தின் மிகச் சில குறிப்பிட்ட மௌனமான தருணங்களில் மட்டுமே அவரது நுட்பமான இசை பின்னணியில் ஒலிக்கும்படி வடிவமைக்கப்பட்டது.

பிரபல தத்துவஞானி ஜார்ஜஸ் திதி-ஹியூபர்மேன் இப்படத்தைப் பார்த்த பிறகு, அதன் அசாதாரணமான காட்சி மொழியால் ஈர்க்கப்பட்டு, இயக்குனர் லாஸ்லோ நெமேஷுக்கு இருபத்தைந்து பக்கங்கள் கொண்ட ஒரு நீண்ட திறந்த மடலை எழுதினார்.

 அதில் இத்திரைப்படத்தை ஒரு 'தேவையான, நன்மை பயக்கும் அசுரன்' என்று அவர் உவமித்திருந்தார். 

ஒரு திரைப்படத்திற்காக ஒரு தத்துவஞானி இவ்வளவு நீண்ட கடிதம் எழுதியது சர்வதேச கலை உலகில் ஒரு முக்கிய நிகழ்வாகப் பேசப்பட்டது.

கான் திரைப்பட விழாவில் இப்படத்திற்குக் கிடைத்த பிரம்மாண்ட வரவேற்பைத் தொடர்ந்து, ஹாலிவுட்டின் முன்னணி விநியோக நிறுவனமான சோனி பிக்சர்ஸ் கிளாசிக்ஸ் இதன் வட அமெரிக்க உரிமையைக் கைப்பற்றியது. 

வணிகரீதியான எவ்வித சமரசமும் இல்லாத, கடுமையான சவால்கள் நிறைந்த ஒரு ஹங்கேரிய மொழித் திரைப்படம், அமெரிக்கத் திரையரங்குகளில் வெளியாகி சுமார் பத்து மில்லியன் டாலர்களை வசூலித்து சாதனை படைத்தது, உலக சினிமா வர்த்தகத்தில் ஒரு ஆச்சரியமான திருப்புமுனையாகவே கருதப்படுகிறது.

==============================
படத்தின் கதை:-

அக்டோபர் 1944 ஆண்டு படம் துவங்குகிறது, ஆஷ்விட்ஸ் சித்திரவதை முகாமின் மரணக் கூடாரத்தில், யூத-ஹங்கேரிய கைதியான சால் ஆஸ்லாண்டர் (கீசா ரோஹ்ரிக்) சோண்டர்கொமாண்டோ பிரிவில் விஷவாயு அறை வளாகத்தில் வேலை செய்து வருகிறார். 

நாஜிக்களின் இந்தத் துயர பூமியில் தினமும் அரங்கேறும் கொடூரமான படுகொலைகளைப் பார்த்துப் பார்த்து, அவரது உள்ளமும் உணர்வுகளும் முற்றிலும் மரத்துப்போய் ஒரு நடமாடும் இயந்திரம் போலவே அவர் வாழ்கிறார். 

அங்கு அன்பு, பாசம் போன்ற சாதாரண மனித உணர்ச்சிகளுக்கு இடம் கொடுத்தால் மனமுடைந்து இறந்துவிடுவோம் என்பதால், சால் தன் மனதைச் சுற்றி ஒரு பெரிய இரும்புத் திரையைப் போட்டிருக்கிறார். 

ஒருநாள், விஷவாயு அறையில் அனைவரும் கொல்லப்பட்ட பிறகு, பிணங்களை அள்ளும்போது ஒரு சிறுவன் மட்டும் இன்னும் சாகாமல் மூச்சுவிட்டுக் கொண்டிருப்பதை சால் பார்க்கிறார். 

ஆனால், அங்கிருக்கும் ஒரு நாஜி மருத்துவர் அந்தப் பிஞ்சுச் சிறுவனை இரக்கமின்றி மூச்சுத்திணறடித்துக் கொன்றுவிட்டு, உடற்கூறாய்வு செய்ய உத்தரவிடுகிறார்.

தன் கண் முன்னே நடந்த இந்த அநீதி, சாலின் மரத்துப்போன மனசாட்சியை உலுக்கி எழுப்புகிறது. தான் ஒரு மனிதனா அல்லது பிணங்களை அள்ளும் இயந்திரமா என்ற சந்தேகம் அவனுக்கே வந்திருக்கும் வேளையில், அந்தச் சிறுவனுக்கு இறுதிச் சடங்கு செய்வதன் மூலம், நான் இன்னும் ஒரு மிருகமாக மாறவில்லை என்பதை தனக்குத்தானே நிரூபிக்க சால் போராடத் தொடங்குகிறார்.

 அவர் அந்தச் சிறுவனின் உடலைத் தன் கைகளில் அள்ளிக்கொண்டு, நாஜி மருத்துவர் ஜோசப் மெங்கலேயின் உதவியாளராக இருக்கக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட சக ஹங்கேரிய கைதி டாக்டர் மிக்லோஸ் ந்யிஸ்லி (சாண்டோர் சோதேர்) என்பவரிடம் ஓடுகிறார். 

சிறுவனின் உடலைக் கீறி அறுக்க வேண்டாம் என்றும், முறைப்படி ஒரு யூத மத இறுதிச் சடங்கு செய்ய வேண்டும் என்றும் கண்ணீருடன் மன்றாடுகிறார். 

மிக்லோஸ் அதற்குத் தன் அச்சத்தின் காரணமாக மறுத்தாலும், அன்றிரவு அந்த உடல் எரியூட்டப்படுவதற்கு முன்னால் ஐந்து நிமிடங்கள் மட்டும் சால் அதனுடன் தனியாக இருக்க அனுமதியளிக்கிறார்.

 இதைக் கேட்டு மருகும் சால், ரபி ஃபிரான்கெல் (ஜெர்சி வால்சாக்) என்ற மதகுருவிடம் சென்று உதவி கேட்கிறார். 

ஆனால் அவரோ சாலின் தவிப்பைப் புரிந்து கொள்ளாமல், வேண்டுமானால் அந்த அடக்கத்தை சாலையே தனியாகச் செய்துகொள்ளுமாறு கூறித் துரத்துகிறார்.

இதே நேரத்தில், கைதிகளின் ரகசியத் தலைவரான ஆபிரகாம் வார்சாவ்ஸ்கி (லெவெந்தே மோல்னார்), ஓபர்காபோ பீடெர்மன் (உர்ஸ் ரெக்ன்) என்பவருடன் சேர்ந்து முகாமில் ஒரு ஆயுதப் புரட்சி செய்யத் திட்டமிடுவதைச் சால் தற்செயலாகக் கேட்கிறார்.

 பீடெர்மன் முகாமின் கொடுமைகளை ஒரு ரகசிய கேமரா மூலம் படம் பிடித்து, அதை வெளியே அனுப்பி உலகிற்கு உண்மையைச் சொல்ல விரும்புகிறார்.

 தங்களின் புரட்சித் திட்டத்திற்கு ஒரு மதகுருவின் உதவி தேவைப்படுவதால், கடவுள்நம்பிக்கை இழந்த தி ரெனிகேட் என்ற கிரேக்க ரபி (மார்டன் ஆக்) ஒருவரைப் பற்றி ஆபிரகாம் சாலியிடம் கூறுகிறார். 

அதற்குப் பதிலாக, அவர்களின் ஆபத்தான புரட்சி வேலைக்குத் தான் உதவுவதாக சால் துணிகிறார். 

ஒரு கொட்டகையின் பூட்டைச் சரிசெய்வது போல சால் வெளியில் காவலுக்கு நிற்க, மற்றொரு கைதி உள்ளே மறைந்திருந்து பிணங்கள் எரிக்கப்படும் கொடூரக் காட்சிகளை ரகசியமாகப் படம் பிடிக்கிறார்.

பின்னர் சால், ஆற்றுப்படுகையில் சாம்பலைக் கொட்டிக் கொண்டிருக்கும் மற்றொரு சோண்டர்கொமாண்டோ பிரிவுக்குள் ரகசியமாக நுழைந்து, அங்கு வேலை செய்யும் அந்த கிரேக்க ரபியைக் கண்டுபிடித்துத் தனக்கு உதவுமாறு கெஞ்சுகிறார்.

 ஆனால், அந்த ரபியோ தன் வாழ்வின் நம்பிக்கையை முற்றிலும் இழந்துவிட்டதால் உதவ மறுக்கிறார். 

இதனால் பெரும் விரக்தியடைந்த சால், அந்த மனிதனின் மண்வெட்டியை பிடுங்கி ஆற்றுத் தண்ணீருக்குள் வீசுகிறார்.  ரபி ஆற்றுக்குள் குதிக்க, சால் அவரைத் தண்ணீருக்குள் இருந்து காப்பாற்றி வெளியே இழுக்கிறார். 

ஆனால் அதற்குள் அவர்கள் இருவரும் அந்தப் பிரிவின் எஸ்.எஸ். காவல்படை அதிகாரியிடம் கையும் களவுமாகப் பிடிபடுகிறார்கள்.

 கடுமையான விசாரணைக்குப் பிறகு  கிரேக்க ரபி அங்கேயே நாஜிக்களால் சுட்டுக் கொல்லப்படுகிறார், ஆனால் சால் மட்டும் அதிர்ஷ்டவசமாக உயிர் தப்பித் தன் சொந்த பிரிவுக்குத் திருப்பி அனுப்பப்படுகிறார்.

 முகாமிற்குத் திரும்பிய சால், மீண்டும் சிறுவனின் உடலைத் தேடி நள்ளிரவில் மிக்லோஸின் அலுவலகத்திற்குள் ரகசியமாக நுழைகிறார். 

ஆனால் அங்கிருந்த நாஜி அதிகாரிகள் குழு ஒன்று சாலைக் கொடூரமாகக் கேலி செய்து உதைத்துத் துரத்துகிறது. 

சால் பதற்றத்துடன் மிக்லோஸை என்பவரிடம் உதவிகேட்க, அவர் அந்த உடல் பத்திரமாக மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுகிறார். 

ஒருவழியாகச் சால் அந்த உடலைக் கண்டுபிடித்து, அதை ஒரு சாக்கில் திணித்துத் தன் சொந்த பாராக் அறைக்குக் கொண்டு வந்து நெஞ்சோடு அணைத்து ஒளித்து வைக்கிறார்.

அன்றிரவு, தங்களின் பிரிவு இன்னும் சில மணி நேரங்களில் கொடூரமாகக் கொல்லப்படப் போகிறது என்ற உண்மையை பீடெர்மன் புரிந்துகொள்கிறார்.

 இந்தத் தகவலை அவர் உடனடியாக ஆபிரகாமிடம் தெரிவிக்க, ஆபிரகாம் கைதிகளைத் தயார்படுத்தி, சால் என்பவரை அழைத்து பெண்கள் முகாமிற்குச் சென்று எல்லா (ஜூலி ஜகாப்) என்ற பெண் கைதியிடமிருந்து ஆயுதப் புரட்சிக்கான வெடிமருந்துப் பொட்டலத்தை வாங்கி வருமாறு அவசரமாகக் கட்டளையிடுகிறார்.

 சாலிற்கு ஏற்கனவே தெரிந்தவளான எல்லா, அவனது பெயரைச் சொல்லி அழைத்து உருக்கமாக அவனது கைகளைப் பற்றித் தன் அன்பை வெளிப்படுத்துகிறாள்.

 ஆனால் சால் தான் கட்டியமைத்த மன உறுதியைக் குலைத்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, அவளது அந்த அன்பான தொடுதலைத் தவிர்த்துவிட்டுப் பின்வாங்குகிறார்.

 வெடிமருந்தை வாங்கிக்கொண்டு திரும்பும் வழியில், கொலை செய்யப்படுவதற்காகக் காடுகளுக்குள் புதிதாக அழைத்து வரப்படும் ஹங்கேரிய யூதர்களின் கூட்டத்தில் சவ அடக்கத்திற்காட காதிஷ் மந்திரம் தெரிந்த  ரபியை தேடி அலைகிறார். 

அங்கு பிரவுன் (டாட் சார்மண்ட்) என்ற பிரெஞ்சுக்காரர் தான் ஒரு ரபி என்று சாலியிடம் பொய் கூறி நம்ப வைக்கிறார்.
 சால் அவருக்கு ஒரு சோண்டர்கொமாண்டோ சீருடையை மாட்டி, ரகசியமாகத் தன் முகாமிற்குள் அழைத்து வருகிறார்.

ஆனால் காட்டில் நடந்த அந்தப் பெரும் குழப்பத்தில் வெடிமருந்துப் பொட்டலத்தைத் தான் தொலைத்துவிட்டதை முகாமிற்குள் நுழைந்த பிறகு சால் உணர்கிறார். 

இதனால் ஆபிரகாம் கோபம்கொண்டு வற்புறுத்திக் கேள்வி கேட்கும்போது, கொல்லப்பட்ட அந்தச் சிறுவன் தன் கள்ளத்தொடர்பில் பிறந்த மகன் என்று சால் கதறுகிறார்.

 ஆனால் ஆபிரகாமோ உனக்கு மகனே கிடையாதே என்று கூறி அவனது மனப் பிரமையைப் புறந்தள்ளுகிறார். 

உண்மையில், அந்தச் சிறுவன் சாலின் மகனே இல்லை. ஆனால், அந்த நரகத்தில் ஒரு அநாமதேய சிறுவனின் உடலுக்காகத் தன் உயிரையே பணையம் வைப்பதை அங்கிருப்பவர்கள் யாரும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்பது சாலிற்குத் தெரியும். எனவே, அந்தச் சிறுவனுக்கு ஒரு அடையாளத்தைக் கொடுத்து, அவனுக்காகத் தான் செய்யும் காரியத்திற்கு ஒரு நியாயத்தை உருவாக்கவே சால் அவனைத் தன் மகன் என்று உலகிற்குக் கூறுகிறார்.

மறுநாள் காலையில், பீடெர்மனும் அவரது பிரிவினரும் நாஜிக்களால்  கொடூரமாகக் கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பதைக் கண்டு கைதிகள் அதிர்ச்சியும் ஆத்திரமும் அடைகிறார்கள். 
இனி தங்களுக்கும் வாழ்வில்லை என்பதை உணர்ந்த ஆபிரகாம் மற்ற கைதிகளைத் திரட்டி, நாஜி காவலாளிகள் மீது பாய்ந்து திடீர்த் தாக்குதல் நடத்திப் புரட்சியைத் தொடங்குகிறார்.

 முகாமே போர்க்களமாக மாறும் அந்தப் பெரும் இக்கட்டிலும் சால் தன் குறிக்கோளை மறக்காமல், அந்தச் சிறுவனின் பிணத்தை மீட்டெடுத்துத் தன் தோளில் சுமக்கிறார். 

அவர் பிரவுன் மற்றும் சில கைதிகளுடன் சேர்ந்து காட்டை நோக்கித் தப்பி ஓடுகிறார். ஒரு ஆற்றங்கரையை அடைந்து சிறுவனின் உடலை மண்ணில் அடக்கம் செய்ய அவர் ஆயத்தமாகும்போது, பிரவுனால் யூதர்களின் மரணச் சடங்கு பிரார்த்தனையான காதிஷ் மந்திரத்தைக் கூற முடியாததால் அவர் ஒரு போலியான ரபி என்ற ஏமாற்றம் சாலிற்குத் தெரியவர அவர் நிலைகுலைகிறார்.

அதற்குள் ஜெர்மன் காவலர்கள் தங்களைத் தேடி நெருங்கி வரும் சத்தம் கேட்கவே, சால் சிறுவனின் உடலைத் தூக்கிக்கொண்டு ஆற்று நீரைக் கடந்து ஓட முயல்கிறார். 

ஆனால் ஆற்றின் பலத்த ஓட்டத்தாலும் ஆழத்தினாலும் சால் தன் பிடியை இழக்க, அந்தச் சிறுவனின் உடல் தண்ணீரில் மிதந்து சாலிடமிருந்து நிரந்தரமாகப் பிரிந்து ஆற்று வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்படுகிறது. 

தன் கையாலேயே அவனுக்கு இறுதிச் சடங்கு செய்ய முடியவில்லையே என்ற ஏக்கத்தில் சால் தண்ணீரில் மூழ்கி அழ, 

ரபி ஃபிரான்கெல் அவரைப் பிடித்துக் வலுக்கட்டாயமாகக் கரைக்கு இழுக்கிறார். தப்பிய கைதிகள் அனைவரும் காட்டில் உள்ள ஒரு பழைய மரக் கொட்டகைக்குள் ஒளிந்துகொண்டு, அடுத்த கட்டமாகப் போலிஷ் எதிர்ப்புப் படையினருடன் எப்படி இணைவது என்று தீவிரமாகத் திட்டமிடுகிறார்கள்.

அப்போது அந்த கொட்டகையின் இடுக்கின் வழியாக ஒரு இளம் விவசாயச் சிறுவன் உள்ளே எட்டிப் பார்ப்பதை சால் பார்க்கிறார். அந்தச் சிறுவனின் கள்ளம் கபடமற்ற மழலை முகத்தைப் பார்த்ததும், அந்த நரக வாழ்க்கை முழுக்க அழக்கூட முடியாமல் வாழ்ந்த சாலின் முகத்தில், முதல் மற்றும் ஒரே முறையாக ஒரு மெல்லிய புன்னகை அரும்புகிறது. 

அந்தப் புன்னகைக்குக் காரணம், காட்டின் வழியே வந்த அந்தச் சிறுவன் தான் இவ்வளவு நேரம் தேடிக்கொண்டிருந்த, நாஜிக்களால் சிதைக்கப்படாத உண்மையான மனித வாழ்வின்  அப்பாவித்தனத்தின் அடையாளம் ஆகும். 

தன் கையில் இருந்த சிறுவனின் உடல் ஆற்றில் அடித்துச் செல்லப்பட்டாலும், வெளியில் ஒரு புதிய தலைமுறை இன்னும் உயிரோடு, சுதந்திரமாக நடமாடுகிறது என்ற நிம்மதி அவனுள் அரும்புகிறது.

அடுத்த சில நொடிகளில், நாஜி அதிகாரி அந்தச் சிறுவனின் வாயைப் கட்டி பொத்திவிட்டு ஓடவிடுகிறார். அந்தச் சிறுவன் சத்தம் போட்டுக் கைதிகள் இருக்கும் இடத்தை நாஜிக்களுக்குக் காட்டிக் கொடுத்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகவே அந்த அதிகாரி அவனது வாயைப் பொத்தினார்.

 அவர் சிறுவனை விடுவித்த உடனே, நாஜிப் படைகள் கொட்டகைக்குள் புகுந்து சால் உள்ளிட்ட அனைத்துக் கைதிகளையும் கொடூரமாகச் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டார்கள் என்பதை அந்தத் துப்பாக்கி ஒலி நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

 மனிதர்களை வெறும் எண்களாகவும் பிணங்களாகவும் மட்டுமே பார்க்கும் ஒரு கொடூர அமைப்பிற்கு எதிராக, ஒரு சக மனிதனின் ஆன்மாவைக் காக்க சால் நடத்திய மௌனமான புரட்சியும், அவனது வாழ்வும் அங்கு முடிவுக்கு வருகையில் படம் நிறைகிறது.

இத்திரைப்படம் நமக்கு உணர்த்தும் மிக முக்கியமான செய்தி , எந்தவொரு தீவிரமான சூழ்நிலையிலும் மனிதன் தன் கடமைகளையும் சுயநலத்தையும் தாண்டி, சக மனித உயிர்களுக்கான மதிப்பையும் தார்மீகப் பொறுப்பையும் கைவிடக் கூடாது என்பதுதான்.

 நாஜிக்களின் சித்திரவதை முகாம் என்பது மனிதர்களின் சுயமரியாதையையும் அடையாளத்தையும் முழுமையாக அழித்து, அவர்களை வெறும் இயந்திரங்களாக மாற்றும் ஒரு கொடூரமான தளம். 

அப்படிப்பட்ட சூழலில் கூட, ஒரு மனிதன் முற்றிலும் உணர்வற்றவனாக மாறிவிடாமல், தன் மனசாட்சியின் குரலுக்குச் செவிசாய்க்க வேண்டும் என்பதை இப்படம் காட்டுகிறது.

மரணமும் வன்முறையும் அன்றாட நிகழ்வாக மாறிவிட்ட ஒரு சமுதாயத்தில், மனிதத்தன்மை என்பது எவ்வளவு எளிதாக மழுங்கிப்போகக்கூடும் என்பதை இப்படம் எச்சரிக்கையாக முன்வைக்கிறது. 

சுற்றியுள்ள கைதிகள் அனைவரும் தங்களின் சொந்த உயிர் பிழைப்புக்காகவும், தப்பிப்பதற்காகவும் மட்டுமே போராடும்போது, ஒரு இறந்த சிறுவனுக்காக சால் எடுக்கும் முயற்சிகள் நமக்கு ஒரு செய்தியைத் தருகின்றன.

 அதாவது, வெறும் உடல் ரீதியாக உயிர்வாழ்வது மட்டுமே வாழ்க்கையாகிவிடாது, மாறாக நம்மிடம் இருக்கும் இரக்கமும் மற்றவர்களுக்கான மரியாதையும்தான் நம்மை இறுதிவரை மனிதனாக வைத்திருக்கின்றன என்ற செய்தியை இப்படம் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்

ஸ்பாட்லைட் Spotlight 2015

 ஸ்பாட்லைட்  Spotlight  
2015 ஆம் ஆண்டு வெளியான திரைப்படம்டாம் மெக்கார்த்தி இத்திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளார். 
இது  வாழ்க்கை வரலாற்று புலனாய்வு நாடக வகைத் திரைப்படம்.

 போஸ்டன் குளோப் நாளிதழின் புலனாய்வுப் பத்திரிகையாளர்கள் குழு, கத்தோலிக்க திருச்சபைக்குள் பல தசாப்தங்களாக மறைக்கப்பட்டிருந்த சிறுவர் மீதான முறைகேடுகளை ஆதாரங்களுடன் வெளிக்கொண்டு வந்த உண்மைச் சம்பவமே இப்படத்தின் கதை.

இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம் அதிகாரமிக்க நிறுவனங்களின் தவறுகளுக்கு எதிராக உண்மையை நிலைநாட்ட துணியும் நேர்மையான பத்திரிகை தர்மமாகும்.

 சமூகத்தில் மிகவும் மதிக்கப்படும்  சக்திவாய்ந்த அமைப்பு, தனது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி தசாப்தங்களாகச் செய்து வந்த அநீதிகளையும் முறைகேடுகளையும் தனிப்பட்ட மனிதர்கள் சிலர் எவ்வாறு வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வருகிறார்கள் என்பதை இப்படம் பேசுகிறது.

பாதிக்கப்பட்ட எளிய மனிதர்களின் குரலாக மாறி, அவர்களுக்கு நீதி கிடைக்கச் செய்வதே ஒரு நல்ல ஊடகத்தின் கடமை என்பதை இப்படம் மிக ஆழமாக உணர்த்துகிறது. 

இதில் தனிப்பட்ட நபர்களைக் குற்றம் சாட்டுவதை விட, ஒட்டுமொத்த அமைப்பின் கூட்டுத் தோல்வியையும் அதன் முறைகேடான மறைப்புகளையும் அம்பலப்படுத்துவதே முதன்மையான நோக்கமாக உள்ளது.

எவ்வளவு பெரிய தடையோ அல்லது சமூக அழுத்தமோ வந்தாலும், சளைக்காமல் ஆதாரங்களைத் தேடிப் பயணிக்கும் தளர்வறியாத மனித உழைப்பும் நேர்மையும் தான் இந்த ஒட்டுமொத்தக் கதையின் மையப்புள்ளியாகவும் ஆன்மாவாகவும் விளங்குகிறது.

இப்படத்தில் மார்க் ருஃபாலோ, மைக்கல் கீட்டன், ரேச்சல் மெக்ஆடம்ஸ், லீவ் ஷ்ரைபர் போன்ற நடிகர்கள் தங்களின் எதார்த்தமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். 

மார்க் ருஃபாலோ மற்றும் ரேச்சல் மெக்ஆடம்ஸ் ஆகியோரின் சிறப்பான நடிப்பு அவர்களுக்கு ஆஸ்கார் விருது பரிந்துரைகளையும் பெற்றுத்தந்தது. 

டாம் மெக்கார்த்தியின் இயக்கம் ஒரு பத்திரிகை அலுவலகத்தின் நிஜமான பரபரப்பையும் புலனாய்வின் தீவிரத்தையும் மிக நேர்த்தியாகவும் விறுவிறுப்பாகவும் கொண்டு செல்கிறது. 

மசனோபு தகயநாகியின் ஒளிப்பதிவு கதையின் உண்மைத் தன்மைக்கு வலு சேர்க்கும் விதமாக இயல்பான கோணங்களில் அமைந்துள்ளது.

இப்படம் 2016 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஆஸ்கார் விருது வழங்கும் விழாவில் மிக உயரிய விருதான சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த அசல் திரைக்கதை ஆகிய இரண்டு ஆஸ்கார் விருதுகளை வென்றது. 

அத்துடன் சிறந்த கூட்டு நடிப்பிற்கான ஸ்கிரீன் ஆக்டர்ஸ் கில்ட் விருது உட்பட உலகளவில் பல முக்கியமான விருதுகளையும் பாராட்டுகளையும் இப்படம் பெற்றுள்ளது.

இயக்குநர் டாம் மெக்கார்த்திக்கு இந்தத் திரைப்படத்தை உருவாக்கும் வாய்ப்பு முதன்முதலில் வந்தபோது, தரவுகளின் பிரம்மாண்டத்தைக் கண்டு அஞ்சி, அவர் அதைச் செய்ய மறுத்துவிட்டார்.

 பின்னர் அதன் தீவிரத்தை உணர்ந்து இணை எழுத்தாளர் ஜோஷ் சிங்கருடன் இணைந்து திரைக்கதையை எழுதத் தொடங்கினார். 

நிஜப் பத்திரிகையாளர்கள் குழுவாக இணைந்து புலனாய்வு செய்வதைப் போலவே, இவர்கள் இருவருமே ஒரு அறையில் அமர்ந்து நீண்ட விவாதங்கள் மற்றும் ஆய்வுகள் மூலம் இந்தத் திரைக்கதையைச் செதுக்கினர்.

 இந்தத் திரைக்கதை பின்னர் திரைப்படமாகத் தயாரிக்கப்படாத சிறந்த கதைகளின் பட்டியலான பிளாக் லிஸ்ட்டில் இடம் பிடித்திருந்தது.

பிரபல ஹாலிவுட் நடிகர் பிரையன் கிரான்ஸ்டனுக்கு இப்படத்தில் ஒரு முக்கிய கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது. ஆனால், தி இன்ஃபில்ட்ரேட்டர் என்ற திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு தேதிகளுடன் இது ஒத்துப்போகாததால் அவரால் இதில் நடிக்க முடியாமல் போனது. 

இவ்வளவு சிறந்த ஒரு திரைப்படத்தில் நடிக்கும் வாய்ப்பை நழுவ விட்டதற்காக அவர் பின்நாட்களில் பகிரங்கமாகத் தனது வருத்தத்தைத் தெரிவித்தார்.

படப்பிடிப்பின்போது நிஜப் பத்திரிகையாளர்களான சாஷா ஃபைபர், மைக்கல் ரெசென்டிஸ் மற்றும் வால்டர் ராபின்சன் ஆகியோர் ஃபென்வே பார்க் மைதானத்தில் நடக்கும் ஒரு காட்சியின் பின்னணியில் யாருக்கும் தெரியாமல் வந்து சென்றுள்ளனர். 

அதேபோல், செப்டம்பர் 11 தாக்குதல் செய்திகளைச் சேகரிப்பது குறித்துப் பேசும் ஒரு காட்சியில், நிஜப் பென் பிராட்லி ஜூனியர் பின்னணியில் செய்தியாளர்களோடு ஒருவராக அமர்ந்து தன் கதாபாத்திரத்தின் நடிப்பைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தார்.

திரைப்படத்தில் போஸ்டன் நகரின் காவல் நிலையமாகக் காட்டப்படும் இடம் உண்மையில் டொராண்டோவில் உள்ள ஒரு பழைய காவல் நிலையமாகும். அதேபோல் போஸ்டன் குளோப் நாளிதழின் பிரம்மாண்டமான அலுவலக உட்புறக் காட்சிகள் அனைத்தும் டொராண்டோவில் இருந்த ஒரு பழைய சீர்ஸ் நிறுவனக் கட்டிடத்தை அப்படியே செய்தித்தாள் அலுவலகமாக மாற்றிப் படமாக்கப்பட்டன.

திரைப்படத்தின் எடிட்டிங் செயல்முறை மட்டும் தொடர்ந்து எட்டு மாதங்கள் நடைபெற்றது. படத்தின் விறுவிறுப்பைக் கூட்டுவதற்காகவும், தேவையற்ற தொய்வுகளைத் தவிர்ப்பதற்காகவும் ஐந்து முழுமையான காட்சிகளையும், பல காட்சிகளின் உரையாடல்களையும் எடிட்டர் டாம் மெக்ஆர்டில் நீக்கினார்.

நிஜ வாழ்க்கையில் பத்திரிகையாளர் மேட் கரோல், சிறுவர்களைத் தவறாக நடத்திய முதன்மைப் பாதிரியாரான ஜான் கோகனின் வீட்டிற்கு அருகில்தான் வசித்து வந்தார்.

 கோகனின் புகைப்படத்தைத் தன் வீட்டு ஃபிரிட்ஜில் ஒட்டி வைத்துத் தன் குழந்தைகளை எச்சரித்திருந்தார். ஆனால், இந்த உண்மையை அப்படியே திரையில் காட்டினால் பார்ப்பவர்கள் இது ஏதோ நாடகத்தனமாக இருக்கிறது என்று நம்ப மறுத்துவிடுவார்கள் என இயக்குநர்கள் கருதினர்.

 இதனால் திரைப்படத்தில் அது பாதிரியார்களுக்கான ஒரு சிகிச்சை மையம் என்பதாகச் சற்றே மாற்றப்பட்டது.

பத்திரிகையாளர் ராபின்சன் 1993 இல் இருபது பாதிரியார்களின் பட்டியலைக் கண்டும் காணாமல் விட்டுவிட்டார் என்ற தவறைப் பத்திரிகையாளர்கள் தங்களின் புலனாய்வின் போது கண்டுபிடிக்கவில்லை.

 திரைக்கதைக்காக வழக்கறிஞர் எரிக் மேக்லீஷை இயக்குநர்கள் நேர்காணல் செய்தபோதுதான் இந்த அதிர்ச்சித் தகவல் தெரியவந்தது. நாடகத் தன்மையைக் கூட்டுவதற்காக இந்த நிஜச் சம்பவம் திரைக்கதையில் மிக முக்கிய திருப்பமாக இணைக்கப்பட்டது.

இத்திரைப்படத்தின் வெளியீடு, அதற்குப் பின் கிடைத்த வரவேற்பு மற்றும் நிஜ உலகத் தாக்கங்கள் சார்ந்த இரண்டாம் கட்ட நிகழ்வுகள் இன்னும் பல சுவாரசியங்களைக் கொண்டுள்ளன.

வெனிஸ் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் இப்படம் முதன்முதலில் திரையிடப்பட்டபோது, அரங்கம் நிறைந்த கைதட்டல்களைப் பெற்றது. படத்தின் இறுதிக் காட்சியில், தவறிழைத்த கார்டினல் பெர்னார்ட் லா போஸ்டன் நகரில் இருந்து மாற்றப்பட்டு, ரோமில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற பேராலயத்தின் உயர் பதவிக்கு உயர்த்தி அமர்த்தப்பட்டார் என்ற உண்மைத் தகவல் திரையில் காட்டப்பட்டபோது, ஒட்டுமொத்த சர்வதேச ரசிகர்களும் அந்த நிர்வாக முரணைப் பார்த்து அரங்கமே அதிரும் வண்ணம் எள்ளலுடன் சிரித்தனர்.

எண்பத்தி எட்டாவது அகாடமி விருதுகள் (ஆஸ்கார்) விழாவில் இப்படம் மிக உயரிய விருதான சிறந்த திரைப்பட விருதையும், சிறந்த அசல் திரைக்கதை விருதையும் வென்றது. ஆஸ்கார் வரலாற்றில் 1952 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு, மிக முதன்மையான சிறந்த திரைப்பட விருதை வென்று, அதனுடன் சேர்த்து ஒட்டுமொத்தமாக இரண்டே இரண்டு விருதுகளை மட்டுமே பெற்ற அரிய திரைப்படமாக இது மாறியது. 

மேலும், குறைவான வசூலோடு ஆஸ்கார் வென்ற படங்களின் பட்டியலிலும் இது ஒரு தனித்துவமான இடத்தைப் பிடித்தது.

கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் முறைகேடுகளைப் பேசும் படம் என்பதால் வேட்டிகன் இதற்கு என்ன எதிர்வினை ஆற்றும் என்ற பயம் பலருக்கும் இருந்தது. ஆனால் ஆச்சரியப்படும் விதமாக, வத்திக்கான் அதிகாரப்பூர்வ வானொலி இத்திரைப்படத்தைப் பாராட்டியதோடு, தவறுகளை ஒப்புக்கொள்ளவும், நீதி வழங்கவும் இப்படம் உதவுகிறது என்று குறிப்பிட்டது.

 மேலும், பாலியல் அத்துமீறல்களை விசாரிக்கும் வத்திக்கானின் உயர் மட்டக் குழுவினர் இப்படத்தைத் தனிப்பட்ட முறையில் திரையிட்டுப் பார்த்தனர்.

 ஆஸ்கார் வெற்றிக்குப் பிறகு, இது கத்தோலிக்கத்திற்கு எதிரான படம் அல்ல என்று வத்திக்கான் நாளிதழ் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்ததுடன், ரோமில் உள்ள மதகுருமார்கள் ஒருவருக்குப் பின் ஒருவராக இப்படத்தைப் பார்க்கப் பரிந்துரைத்துக் கொண்டனர்.

திரைப்படத்தில் போஸ்டன் காலேஜ் உயர்நிலைப் பள்ளியின் பொது உறவு அதிகாரியாக வரும் ஜாக் டன் என்ற நிஜ மனிதரின் கதாபாத்திரம், அநீதிகளுக்குப் பொறுப்பற்றவராகக் காட்டப்பட்டிருந்தது. இதனால் அதிருப்தி அடைந்த அவர், தான் பாதிக்கப்பட்ட மாணவர்களுக்காகப் போராடியவன் என்றும், தன்னைத் தவறாகச் சித்தரித்துவிட்டார்கள் என்றும் தயாரிப்பு நிறுவனத்திற்கு எதிராகப் பகிரங்கமாகக் குரல் கொடுத்தார்.

ஜாக் டன்னின் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து, படத்தின் தயாரிப்பு நிறுவனமான ஓபன் ரோடு ஃபிலிம்ஸ் ஒரு அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கையை வெளியிட்டது. அதில், கதையின் நாடகத் தன்மையைக் கூட்டுவதற்காகவே சில கற்பனையான உரையாடல்கள் அவரது கதாபாத்திரத்திற்கு வழங்கப்பட்டதாகவும், மூடிமறைப்புச் சம்பவங்களில் அவருக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்வதாகவும் அறிவித்தது. 

இதன் மூலம் திரைப்பட வரலாற்றில் ஒரு நிஜ மனிதரின் நேர்மைக்காகத் தயாரிப்பு நிறுவனம் பகிரங்க அறிக்கை வெளியிட்ட சுவாரசியமான நிகழ்வு அரங்கேறியது.

திரைப்பட விமர்சனங்களை ஒருங்கிணைக்கும் உலகப் புகழ்பெற்ற ராட்டன் டொமேட்டோஸ் இணையதளத்தில் இப்படம் 97 சதவீத அரிய அங்கீகாரத்தைப் பெற்றது. 

பொதுவாகப் பல திரைப்படங்களுக்கு விமர்சகர்களிடையே மாறுபட்ட கருத்துகள் எழும். ஆனால், இப்படத்தின் நேர்த்தியான திரைக்கதையையும், உண்மைச் சம்பவத்தை மிக யதார்த்தமாகக் கையாண்ட விதத்தையும் பாராட்டி, உலகெங்கிலும் உள்ள சுமார் 120-க்கும் மேற்பட்ட முன்னணித் திரைப்பட விமர்சகர்கள் மற்றும் இதழ்கள் தங்களின் அந்த ஆண்டின் மிகச்சிறந்த பத்து திரைப்படங்களின் பட்டியலில் இதற்கு முதலிடத்தை அளித்துக் கௌரவித்தனர்.

இப்படம் ஆஸ்கார் மற்றும் ஸ்கிரீன் ஆக்டர்ஸ் கில்ட் விருதுகளைத் தாண்டி, உலகளவில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பல்வேறு திரைத்துறை மற்றும் விமர்சகர்கள் சங்கங்களின் விருதுகளையும் பரிந்துரைகளையும் அள்ளிக் குவித்தது. 

அமெரிக்கத் திரைப்பட நிறுவனம் (AFI) இதனை அந்த ஆண்டின் மிகச்சிறந்த திரைப்படங்களில் ஒன்றாகத் தேர்ந்தெடுத்தது. 

லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் மற்றும் நியூயார்க் திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கங்கள் இப்படத்திற்குச் சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இயக்குநர் மற்றும் சிறந்த திரைக்கதைக்கான முதன்மை விருதுகளை வழங்கின.

திரைக்கதை எழுத்தாளர்கள் மத்தியில் இப்படம் மிகப்பெரிய ஒரு உத்வேகமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அமெரிக்காவின் மேற்கு மற்றும் கிழக்கு எழுத்தாளர்கள் சங்கங்கள் (WGA) இணைந்து நடத்திய வாக்கெடுப்பில், 21 ஆம் நூற்றாண்டின் இதுவரை வெளிவந்த மிகச்சிறந்த 101 திரைக்கதைகளின் பட்டியலில் இத்திரைப்படம் 31 ஆவது இடத்தைப் பிடித்து சாதனை படைத்தது. 

எந்தவொரு வணிகரீதியான மசாலாத்தனமும் இன்றி, ஒரு நிஜமான பத்திரிகை விசாரணையை அதன் உண்மைத்தன்மை மாறாமல் விறுவிறுப்பாக எழுதியதே இதற்கு மிக முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது.

பிரிட்டிஷ் பிராட்காஸ்டிங் கார்ப்பரேஷன் (BBC) உலகெங்கிலும் உள்ள முன்னணித் திரைப்பட விமர்சகர்களைக் கொண்டு ஒரு சர்வதேச வாக்கெடுப்பை நடத்தியது. 
அதில் 2000 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு உலகளவில் வெளியான மிகச்சிறந்த 100 திரைப்படங்களின் பட்டியலில் இத்திரைப்படம் 88 ஆவது இடத்தைப் பெற்று, உலக சினிமா வரலாற்றில் தனக்கென ஒரு அழியாத முத்திரையைப் பதித்தது.

==============================
படத்தின் கதை:-

1976 ஆம் ஆண்டு போஸ்டன் நகரத்தில் உள்ள ஒரு போலீஸ் நிலையத்தில் இரண்டு போலீசார் உரையாடலில் படல் துவங்குகிறது. 

ஜான் கோகன் என்ற பாதிரியார் குழந்தைகளைத் தவறாக நடத்தியதற்காகக் கைது செய்யப்பட்டதை அவர்கள் விவாதிக்கிறார்கள். 

அப்போது ஒரு பெரிய மதகுரு பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் தாயைச் சந்தித்து, பாதிரியார் கோகனை அந்தப் பகுதியில் இருந்து மாற்றிவிடுவதாக வாக்குறுதி கொடுக்கிறார்.

 அதேசமயம் ஒரு உதவி மாவட்ட வழக்கறிஞர் அந்த போலீஸ் நிலையத்திற்கு வந்து, இந்தக் கைதை பத்திரிகைகளுக்குத் தெரியாமல் ரகசியமாக மூடிவைக்கச் சொல்கிறார்.

 பாதிக்கப்பட்ட தாயும் போலீசில் புகார் கொடுக்க மறுத்துவிடுவதால், பாதிரியார் கோகன் எந்தச் சத்தமும் இல்லாமல் ரகசியமாக விடுதலை செய்யப்படுகிறார்.

2001 ஆம் ஆண்டில் போஸ்டன் குளோப் பத்திரிகையின் புதிய தலைமை எடிட்டராக மார்ட்டி பேரன் (லீவ் ஷ்ரைபர்) பொறுப்பேற்கிறார். 

அவர் அந்தப் பத்திரிகையில் மிக ரகசியமாகப் புலனாய்வு செய்யும் ஸ்பாட்லைட் குழுவின் தலைவரான வால்டர் ராபி ராபின்சனை (மைக்கல் கீட்டன்) நேரில் சந்திக்கிறார்.

 பத்திரிகையை மக்களுக்குப் பயனுள்ள ஒன்றாக மாற்ற வேண்டும் என்று பேரன் ஆசைப்படுகிறார். 

ஒருநாள், மிட்செல் கராபெடியன் என்ற வக்கீல் கார்டினல் பெர்னார்ட் லா என்ற பெரிய பேராயர் மீது குற்றம் சாட்டிய செய்தியைப் பேரன் படிக்கிறார்.

 பாதிரியார் கோகன் குழந்தைகளைத் துன்புறுத்தியது தெரிந்தும் பேராயர் அதைத் தடுக்காமல் மறைத்தார் என்பதுதான் அந்தச் செய்தி. 

இதைப் பார்த்த பேரன், இந்த வழக்கின் பின்னணியை முழுமையாக விசாரிக்கும்படி ஸ்பாட்லைட் குழுவிடம் பொறுப்பை ஒப்படைக்கிறார்.

 இதனால் ஸ்பாட்லைட் குழுவைச் சேர்ந்த மைக்கல் ரெசென்டிஸ் (மார்க் ருஃபாலோ) என்ற பத்திரிகையாளர் வக்கீல் கராபெடியனைத் (ஸ்டான்லி துட்சி) தொடர்பு கொள்கிறார்.

 ஆனால் அவர் ஆரம்பத்தில் பேட்டி கொடுக்க மறுக்கிறார். தன் மேலதிகாரிகள் வேண்டாம் என்று சொல்லியிருந்தும், ரெசென்டிஸ் தனியாகச் சென்று தான் ஸ்பாட்லைட் குழுவின் பத்திரிகையாளர் என்பதை வக்கீலிடம் வெளிப்படையாகக் கூறி அவரைத் தனக்கு உதவி செய்யச் சம்மதிக்க வைக்கிறார்.

ஸ்பாட்லைட் குழுவினர் ஆரம்பத்தில் இது ஏதோ ஒரு பாதிரியார் செய்த தவறு, அவரை ஒரு தேவாலயத்திலிருந்து இன்னொரு தேவாலயத்திற்கு மாற்றி மூடிமறைத்திருக்கிறார்கள் என்றுதான் நினைக்கிறார்கள்.

 ஆனால், விசாரிக்க விசாரிக்க மாசசூசெட்ஸ் மாநிலம் முழுவதுமே பல பாதிரியார்கள் இதேபோல தொடர்ந்து இடமாற்றம் செய்யப்பட்டிருப்பது அவர்களுக்குத் தெரியவருகிறது. 

இதன் மூலம் இது ஏதோ தனிப்பட்ட தவறு இல்லை, ஒட்டுமொத்தத் திருச்சபையே சேர்ந்து செய்யும் ஒரு பெரிய ஏமாற்று வேலை என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.

 பாதிரியார்களால் பாதிக்கப்பட்டு உயிர் பிழைத்தவர்களுக்காகப் போராடும் ஒரு அமைப்பின் தலைவரான பில் சவியானோவை (நீல் ஹஃப்) அவர்கள் சந்தித்துப் பேசுகிறார்கள். 

அவர் கொடுத்த ஆலோசனையின்படி, தங்கள் தேடலை 13 பாதிரியாராகப் பத்திரிகையாளர்கள் விரிவுபடுத்துகிறார்கள்.

 திருச்சபையால் தன்னிடம் சிகிச்சைக்கு அனுப்பப்பட்ட, தவறான நடத்தை கொண்ட பாதிரியார்களுக்குப் போதனை செய்த மனநல மருத்துவர் ரிச்சர்ட் சைப்பை அவர்கள் தொடர்பு கொள்கிறார்கள்.

 போஸ்டன் நகரில் மட்டும் சுமார் 90 பாதிரியார்கள் (அதாவது மொத்தப் பாதிரியார்களில் 6 சதவீதம் பேர்) இது போன்ற தவறுகளைச் செய்திருக்கலாம் என்று அவர் ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போடுகிறார்.

 இதையடுத்து அந்தப் பத்திரிகைக் குழுவினர் 87 பாதிரியார்களின் பெயர்களைப் பட்டியலிட்டு, அவர்களால் பாதிக்கப்பட்ட பலரை நேரில் தேடிச் சென்று பேட்டி எடுக்கிறார்கள்.

இந்த வழக்கின் பிரம்மாண்டத்தைப் பார்க்கப் பார்க்கப் பத்திரிகையாளர்களின் சொந்த வாழ்க்கையிலும் நிம்மதி கெடுகிறது. 

பாலியல் குற்றங்கள் செய்த பாதிரியார்களைத் தனியாகத் தங்கவைத்து அவர்களுக்குச் ரகசியமாகச் சிகிச்சை அளிக்கும் ஒரு கூடம், தன் வீட்டுத் தெருவிலேயே இருப்பதை மேட் கரோல் (பிரையன் டி ஆர்சி ஜேம்ஸ்) என்ற பத்திரிகையாளர் கண்டுபிடிக்கிறார். 

ஆனால், செய்தி வெளியாகும் வரை இந்த ரகசியத்தை அவசரப்பட்டு யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது என்பதால், தன் அக்கம் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களிடம் கூட இது குறித்து எச்சரிக்க முடியாமல்  தவிக்கிறார்.

 சாஷா ஃபைபர் (ரேச்சல் மெக்ஆடம்ஸ்) என்ற பெண் பத்திரிகையாளர், தன் பாட்டியுடன் வழக்கமாகச் செல்லும் தேவாலயத்திற்குள் நுழைய முடியாமல் மனதிற்குள் வேதனைப்படுகிறார். 

மற்றொரு பக்கம், மற்ற போட்டிப் பத்திரிகைகள் அரைகுறைத் தகவல்களோடு இந்தச் செய்தியை முன்கூட்டியே வெளியிட்டுவிட்டால் திருச்சபை தப்பித்துவிடும் என்பதால், செய்தியை உடனே முழு ஆதாரங்களோடு வெளியிட வேண்டும் என்று ரெசென்டிஸ் அவசரப்படுகிறார். 

ஆனால், ராபின்சனின் உயர் சமூகக் கத்தோலிக்க நண்பர்கள், திருச்சபையின் மானத்தைக் காப்பாற்ற இந்த விசாரணையைக் கைவிடும்படி ராபின்சனுக்குப் பல வழிகளில் நெருக்கடி கொடுக்கிறார்கள்.

இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் 2001 செப்டம்பர் 11 அன்று அமெரிக்காவில் உலக வர்த்தக மையத்தின் மீது தீவிரவாதத் தாக்குதல் நடக்கிறது. 

இதனால் ஒட்டுமொத்த நாடும் பதற்றமடைய, ஸ்பாட்லைட் குழுவினர் தங்கள் புலனாய்வைச் சில காலம் தள்ளிவைக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது. 

அதன் பிறகு, இந்த மூடிமறைப்பு வேலைகளுக்குப் பேராயர் கார்டினல் லா நேரடியாகக் காரணம் என்பதற்கான நீதிமன்ற ஆவணங்கள் தற்காப்புப் பெட்டகத்தில் பத்திரமாக இருப்பதை வக்கீல் கராபெடியன் பத்திரிகையாளர் ரெசென்டிஸிடம் சொல்கிறார்.

 அந்த ஆவணங்களில், பாதிரியார் கோகனின் அசிங்கமான புத்தியைப் பற்றி கார்டினல் லாவுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்து பிஷப் ஜான் மைக்கேல் டி ஆர்சி எழுதிய கடிதமும் இருக்கிறது. 

எடிட்டர் பேரனின் ஆலோசனையின்படி, ராபின்சன் தன் குழுவினரை இன்னும் தீவிரமாகத் தேடச் சொல்கிறார்.

 ஏனென்றால், பேராயர் கார்டினல் லா சாதாரணப் பாதிரியார்களை வெறுமன அழுகிய ஆப்பிள்கள் அவர்கள் என்று சொல்லித் தப்பித்துவிடக் கூடாது, ஒட்டுமொத்தத் திருச்சபையின் திட்டமிட்ட சதியை நாம் உலகிற்கு நிரூபிக்க வேண்டும் என்பதில் அவர் உறுதியாக இருக்கிறார்.

 நீதிமன்றத்தில் குளோப் பத்திரிகை தொடர்ந்த வழக்கின் மூலம் அந்த ரகசிய ஆவணங்கள் அனைத்தும் அதிகாரப்பூர்வமாகத் திறக்கப்படுகின்றன.

 இதையடுத்து ஸ்பாட்லைட் குழுவினர் 2002 ஜனவரியில் செய்தியை வெளியிடத் திட்டமிட்டு எழுதத் தொடங்குகிறார்கள்.

இந்தச் செய்தி அச்சாவதற்குச் சில நாட்களுக்கு முன்னால், ராபின்சன் தன் குழுவினரிடம் ஒரு அதிர்ச்சியான உண்மையை ஒப்புக்கொள்கிறார். 

அதாவது, 1993 ஆம் ஆண்டில் தான் ஸ்பாட்லைட் குழுவில் சேருவதற்கு முன்னால், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தரப்பு வக்கீலான எரிக் மேக்லீஷ் (பில்லி க்ருடப்) தன்னிடம் 20 தவறான பாதிரியார்களின் பட்டியலைக் கொடுத்திருந்தார் என்றும், ஆனால் தான் அதை ஒரு சாதாரணச் செய்தியாகப் போட்டுவிட்டுத் தொடர்ந்து கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டேன் என்றும் கூறுகிறார். 

இப்போது ஸ்பாட்லைட் குழு விசாரணையைத் தொடங்கிய பிறகுதான் பழைய பட்டியல் தனக்கு நினைவிற்கே வந்தது என்று வருத்தப்படுகிறார்.

 செய்தியாளர்கள் எப்போதுமே எல்லா நேரமும் சரியாக இருப்பதில்லை என்பதை எடிட்டர் பேரன் பெருந்தன்மையோடு ஏற்றுக்கொண்டு, இப்போதாவது இந்த அநீதியை உலகிற்கு வெளிக்கொண்டு வந்ததற்காக ராபின்சனையும் அவரது குழுவையும் பாராட்டுகிறார்.

 பேராயரின் முகத்திரையைக் கிழிக்கும் நீதிமன்ற ஆவணங்களின் இணையதள முகவரி மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொடர்புகொள்வதற்கான அவசர உதவி எண்களுடன் அந்தப் பரபரப்பான செய்தி ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் வெளியாகிறது. 

அடுத்த நாள் விடிந்ததும், பாதிரியார்களால் பாதிக்கப்பட்டுத் தங்கள் வலியை நெஞ்சுக்குள் பூட்டி வைத்திருந்த நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் அந்தப் பத்திரிகை அலுவலகத்திற்குத் தொலைபேசி மூலம் அழைத்துத் தங்கள் கதைகளை அழுகையோடு சொல்லத் தொடங்குகிறார்கள்.

படத்தின் இறுதிக் குறிப்பில், பேராயர் கார்டினல் லா 2002 டிசம்பரில் தன் பதவியை ராஜினாமா செய்தார் என்றும், ஆனால் அதற்குப் தண்டனையாகப் பதவி பறிக்கப்படுவதற்குப் பதிலாக ரோமில் உள்ள ஒரு பெரிய பேராலயத்தின் மிக உயரிய பதவிக்குத் திருச்சபையால் அவர் மாற்றப்பட்டார் என்றும் காட்டப்படுகிறது. 

அத்துடன், பாதிரியார்களின் பாலியல் அத்துமீறல்கள் மற்றும் மூடிமறைப்புகள் அம்பலமான அமெரிக்காவின் 105 நகரங்கள் மற்றும் உலகெங்கிலும் உள்ள 101 இடங்களின் பெயர்ப் பட்டியலும் திரையில் தோன்றிப் பார்ப்பவர்களை உலுக்கி எடுக்கையில் படம் நிறைகிறது.

இத்திரைப்படம் ஒட்டுமொத்தச் சமூகத்திற்கும் மனித மனங்களுக்கும் மிக முக்கியமான சில செய்திகளை அழுத்தமாக முன்வைக்கிறது.

சமூகத்தில் குற்றம் நடக்கும்போது, அதுவும் குறிப்பாகப் பெரிய நிறுவனங்களோ அல்லது மதிக்கப்படும் அமைப்புகளோ தவறு செய்யும்போது, சுற்றியிருப்பவர்கள் எவ்வாறு தங்களின் வசதிக்காக அமைதி காக்கிறார்கள் என்பதை இப்படம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. 

சட்ட அமலாக்கத்துறை, வழக்கறிஞர்கள், ஏன் பத்திரிகையாளர்களுமே கூடப் பல நேரங்களில் பெரும் அமைப்புகளின் அழுத்தங்களுக்குப் பணிந்து உண்மைகளைக் கடந்து போகிறார்கள் என்ற கசப்பான நிதர்சனத்தை இது வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது.

தவறு செய்பவர்களை விடவும், அந்தத் தவறுகளை மூடிமறைக்கும் போக்கு பாதிக்கப்பட்ட மனிதர்களை எவ்வளவு தூரம் உளவியல் ரீதியாகப் பாதிக்கிறது என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.

 நம்பிக்கை வைக்க வேண்டிய இடத்திலேயே ஏமாற்றத்தைச் சந்திக்கும் எளிய மனிதர்களின் குரல்களையும் அவர்களின் தீராத மன வேதனையையும் உலகம் கேட்க வேண்டியதன் அவசியத்தை இது வலியுறுத்துகிறது.

ஒரு சமூகத்தில் முறைகேடுகள் தொடர்ந்து நடப்பதற்குத் தனிமனிதர்கள் மட்டும் காரணமல்ல, மாறாக ஒட்டுமொத்தச் சமூக அமைப்பும், அதில் உள்ள செல்வாக்கு மிக்க மனிதர்களின் அலட்சியமுமே காரணம் என்ற செய்தியை இப்படம் சொல்கிறது. 

தவறைத் தட்டிக்கேட்கத் தவறும் ஒவ்வொருவருமே அந்தத் தவறு தொடர்வதற்குக் மறைமுகக் காரணியாக மாறுகிறார்கள் என்பதை இது தெளிவுபடுத்துகிறது.

ஒரு பெரிய உண்மையை உலகிற்குக் கொண்டு வர வேண்டுமானால், அதற்கு அவசரப்படாமல் முறையான ஆதாரங்களைச் சேகரிக்க வேண்டும் என்ற செய்தியை இப்படம் கூறுகிறது.

 அரைகுறையான தகவல்களோடு வெளியிடுவதை விடுத்து, முழுமையான பின்னணியை ஆராய்ந்து, எவராலும் மறுக்க முடியாத அளவுக்குத் தரவுகளைத் திரட்டுவதே ஒரு பெரும் மாற்றத்தை உருவாக்கும் என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்


தி ஒயிட் ஹெல்மெட்ஸ் The White Helmets 2016

தி ஒயிட் ஹெல்மெட்ஸ் (The White Helmets)   2016 ஆம் ஆண்டு வெளியானது.
இத்திரைப்படத்தை ஒர்லாண்டோ வான் ஐன்சீடெல் இயக்கியுள்ளார்.
 இது ஒரு குறும் ஆவணப்படம் ஆகும்.

சிரியாவில் நடைபெற்று வரும் உள்நாட்டுப் போரின் பின்னணியில் அங்குள்ள சாதாரண மக்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்ற தங்களின் உயிரையும் பொருட்படுத்தாமல் களமிறங்கும் சிரியா சிவில் டிஃபென்ஸ் என்ற தன்னார்வ மீட்புக் குழுவினரின் தியாகத்தையும் அவர்களின் அன்றாடப் பணிகளையும் விவரிக்கும் ஒரு நிஜப் பதிவாகவே இத்திரைப்படம் அமைந்துள்ளது.

இத்திரைப்படத்தின் மிக முக்கியமான அடிநாதம் என்பது போரின் பேரழிவிற்கு மத்தியிலும் தளராமல் துளிர்க்கும் மனிதநேயம் மற்றும் சுயநலமற்ற தியாகம் ஆகும்.

சுற்றிலும் குண்டுகளும் ஏவுகணைகளும் பொழிந்து, எப்போது மரணம் நிகழும் என்று தெரியாத ஒரு கொடூரமான போர்ச் சூழலில், முற்றிலும் முன்பின் தெரியாத சக மனிதர்களின் உயிரைக் காப்பதற்காகத் தங்களின் சொந்த உயிரையே பணையம் வைக்கும் சாதாரண மனிதர்களின் உன்னத குணத்தை இப்படம் பேசுகிறது. 

இடிபாடுகளுக்குள் சிக்கியிருக்கும் உயிர்களைக் காப்பாற்ற இவர்கள் ஓடிவரும்போது, அங்கு சாதி, மதம், அரசியல் என எந்தப் பாகுபாடும் இருப்பதில்லை; மனித உயிர் ஒன்றே அங்கு பிரதானமாக நிற்கிறது.

அழிவும் மரணமும் மட்டுமே நிறைந்த ஒரு பூமியில், ஒவ்வொரு மீட்புப் பணியின் மூலமும் இவர்கள் புதிய நம்பிக்கையையும் வாழ்வையும் விதைக்கிறார்கள்.

 சுருக்கமாகக் கூறின், உலகமே போரினாலும் வன்முறையினாலும் சிதைந்து கொண்டிருக்கும் வேளையிலும், தனிமனிதர்களின் கருணையும் துணிச்சலும் மனிதகுலத்தின் மீதான நம்பிக்கையை எப்படிக் காப்பாற்றுகிறது என்பதை உணர்த்துவதே இத்திரைப்படத்தின் உண்மையான அடிநாதம் ஆகும்.

இப்படத்தில் காலித் ஃபரா, முகமது ஃபரா, அபு உமர், ரேத் சலே ஆகியோர் நடித்துள்ளனர்.

ஒர்லாண்டோ வான் ஐன்சீடெல் இப்படத்தை மிக நேர்த்தியாக இயக்கியுள்ளார்.

 குண்டுவெடிப்புகளுக்கு இடையே நடக்கும் மீட்புப் பணிகளின் தீவிரத்தையும், மனிதநேயத்தையும் தனது இயக்கத்தின் மூலம் அவர் உலகிற்கு அழுத்தமாக உணர்த்தியுள்ளார்.

இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவை காலித் கதீப் மேற்கொண்டுள்ளார். அவரே ஒரு தன்னார்வலராக இருந்து 2013 முதல் மீட்புப் பணிகளைப் பதிவு செய்து வந்தவர் என்பதால், ஆபத்தான சூழல்களையும் நிஜமான தருணங்களையும் மிகத் துல்லியமாகவும் தத்ரூபமாகவும் தனது கேமராவில் படம்பிடித்துள்ளார்.

இத்திரைப்படம் 89 வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த ஆவணக் குறும் படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றது. மேலும் 2017 ஆம் ஆண்டில் அமைதிக்கான சினிமா அமைப்பின் ஆண்டின் மிக மதிப்புமிக்க ஆவணப்படம் என்ற விருதையும் இது பெற்றது.

படத்தின் இயக்குநரான ஒர்லாண்டோ வான் ஐன்சீடெல் மற்றும் தயாரிப்பாளர் ஜோனா நடாசேகரா ஆகிய இருவருக்கும் சிரியா சிவில் டிஃபென்ஸ் அமைப்பைப் பற்றி எப்படித் தெரியவந்தது என்பதன் பின்னணியில் ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயம் உள்ளது. 

அவர்கள் ஒருமுறை இணையத்தில் தற்செயலாக ஒரு யூடியூப் காணொளியைக் காண நேர்ந்தது. குண்டுவெடிப்பில் இடிந்து விழுந்த கட்டிடக் குவியல்களுக்கு அடியில் பல மணி நேரம் சிக்கியிருந்த ஒரு பச்சிளம் குழந்தையை, இந்த மீட்புக் குழுவினர் மிகவும் பத்திரமாகத் தோண்டி எடுத்து மீட்ட அதிசய நிகழ்வுதான் அந்த வீடியோவில் பதிவாகியிருந்தது. 

அந்த ஒரு நிமிடக் காட்சி அவர்களின் மனதை உலுக்கியதால், உடனடியாக சிரியா மக்களின் துயரத்தையும் இந்த மீட்ப வீரர்களின் தியாகத்தையும் உலகிற்குக் காட்ட வேண்டும் என்ற தீராத ஆர்வம் அவர்களுக்குள் தொற்றிக்கொண்டது.

அதன் பிறகு, சிரியாவில் உள்ள ஆபத்தான போர்க்களப் பகுதிகளுக்குள் நேரடியாகச் சென்று படம்பிடிப்பது என்பது சர்வதேசப் படக்குழுவினருக்குப் பாதுகாப்பானது அல்ல என்பதால், அவர்கள் ஒரு மாற்று வழியை யோசித்தனர்.

 ஒயிட் ஹெல்மெட்ஸ் அமைப்பிற்குப் பயிற்சிகளையும் உதவிகளையும் வழங்கி வந்த மேடே ரெஸ்க்யூ ஃபவுண்டேஷனைத் தொடர்புகொண்டு, அந்தத் தன்னார்வலர்கள் துருக்கி நாட்டில் தங்கிப் பயிற்சி பெறும் முகாமிற்குச் சென்று அவர்களைப் படம்பிடிக்க அனுமதி பெற்றனர்.

அங்கு வந்த பிறகுதான் அவர்களுக்குப் படத்தின் அடுத்த சுவாரஸ்யமான திருப்பம் அமைந்தது. சிரியா சிவில் டிஃபென்ஸ் அமைப்பில் தன்னார்வலராக இருந்த காலித் கதீப் என்பவர், 2013 ஆம் ஆண்டு முதலே சிரியாவில் நடக்கும் மீட்புப் பணிகளைத் தனது சொந்த கேமராவில் முறைசாரா முறையில் ஆவணப்படுத்தி வருவதை இயக்குநர் அறிந்தார். 

சிரியாவின் உள்ளூர்ச் சூழலையும் ஆபத்துகளையும் நன்கு அறிந்த ஒருவரே படம்பிடித்தால் தான் அது உண்மையான பதிவாக இருக்கும் என்று நம்பிய இயக்குநர், காலித் கதீப்பையே படத்தின் முதன்மை ஒளிப்பதிவாளராக மாற்றினார்.

இவ்வாறு சிரியாவின் மிக அபாயகரமான பகுதிகளிலிருந்து காலித் கதீப் படம்பிடித்து அனுப்பிய நிஜமான காட்சிகளையும், துருக்கியில் ஒர்லாண்டோ படம்பிடித்த பயிற்சி முகாம் காட்சிகளையும் இணைத்துத்தான் இந்த ஆவணப்படம் மிக நேர்த்தியாக உருவாக்கப்பட்டது. 

படம் வெளியான பிறகு, உலக அளவில் 21 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, 190 நாடுகளில் நெட்ஃப்ளிக்ஸ் தளம் வழியாக ஒரே நேரத்தில் வெளியாகி பெரும் சாதனை படைத்தது.

இப்படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் திரைக்குப் பின்னால் உழைத்தவர்களின் பெயர்கள் வரும்போது (கிரெடிட்ஸ்), பிரபல கொரில்லாஸ் இசைக் குழுவினர் சிரியா தேசிய அரபு இசைக் குழுவினருடன் இணைந்து உருவாக்கிய 'கிராஷிங் டவுன்' என்ற பிளாஸ்டிக் பீச் பாடல் ஒலிக்கிறது. அதுவரை அதிகாரப்பூர்வமாக எங்குமே வெளியிடப்படாத ஒரு பாடலை இத்திரைப்படத்திற்காக அந்த இசைக் குழுவினர் பிரத்யேகமாக வழங்கியது படத்தின் மற்றொரு சுவாரஸ்யமான சிறப்பம்சமாகும்.

 2017 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஆஸ்கார் விருது விழாவில் இத்திரைப்படம் சிறந்த ஆவணக் குறும் படத்திற்கான விருதை வென்றது. ஆனால், இப்படத்தின் நிஜ நாயகனாகக் கருதப்பட்டு, சிரியாவின் போர்க்களத்தில் உயிரைப் பணையம் வைத்து காட்சிகளைப் படம்பிடித்த ஒளிப்பதிவாளர் காலித் கதீப்பிற்கு அமெரிக்காவிற்குள் நுழைவதற்கான விசா மறுக்கப்பட்டதால், அவரால் அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஆஸ்கார் மேடையில் ஏறி விருதைப் பெற முடியாமல் போனது ஒரு துரதிர்ஷ்டவசமான நிகழ்வாக அமைந்துவிட்டது.

===========================

ஆவணப்படத்தின் உள்ளடக்கம்:-

இத்திரைப்படம் சிரியா சிவில் டிஃபென்ஸ் என்ற அமைப்பைச் சேர்ந்த, ஒயிட் ஹெல்மெட்ஸ் என்றும் அழைக்கப்படுகிற தன்னார்வ மீட்புப் பணியாளர்கள் குழுவின் அன்றாடச் செயல்பாடுகளைத் துல்லியமாகப் பின்தொடர்கிறது. 

சிரியாவின் அலெப்போ நகரிலும் மற்றும் அந்த நாடு முழுவதிலும் மூன்று சிரியா சிவில் டிஃபென்ஸ் தன்னார்வலர்கள் தங்களின் பணிகளை எவ்வாறு மேற்கொள்கிறார்கள் என்பதை இந்தத் திரைப்படம் மிக நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது. 

ஒரே பிரிவைச் சேர்ந்த இந்த மூன்று மனிதர்களும் தங்களின் பணிகளுக்காகத் துருக்கி நாட்டிற்குச் சென்று அங்கு எப்படிப்பட்ட பயிற்சிகளைப் பெறுகிறார்கள் என்பதையும் இந்தத் திரைப்படம் விரிவாகப் பின்தொடர்ந்து விவரிக்கிறது.

இந்தத் திரைப்படத்தில் காலித் ஃபரா, முகமது ஃபரா, அபு உமர், ரேத் சலே ஆகியோர் தங்களின் நிஜப் பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர்.

 இப்படத்தின் இயக்குநரான ஒர்லாண்டோ வான் ஐன்சீடெல் மற்றும் தயாரிப்பாளர் ஜோனா நடாசேகரா ஆகிய இருவருக்கும் சிரியா சிவில் டிஃபென்ஸ் அமைப்பைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு முதன்முதலில் எப்படி ஏற்பட்டது என்றால், அங்கு நடந்த ஒரு குண்டுவெடிப்பின் பயங்கரமான விளைவாக இடிபாடுகளுக்குள் சிக்கியிருந்த ஒரு சிறு குழந்தையைத் தோண்டி எடுக்கும் தெளிவற்ற யூடியூப் காணொளிப் பதிவை அவர்கள் பார்த்தபோதே ஆகும். 

அந்தக் காணொளியைக் கண்ட பிறகு, ஒயிட் ஹெல்மெட்ஸ் அமைப்பிற்குத் தேவையான ஆதரவுகளையும் உதவிகளையும் வழங்கி வருகிற மேடே ரெஸ்க்யூ ஃபவுண்டேஷன் என்ற அமைப்பை ஒர்லாண்டோ வான் ஐன்சீடெல் நேரில் தொடர்புகொண்டார்.

 துருக்கியில் பயிற்சிகளைப் பெற்று வரும் தன்னார்வலர்களுடன் தாமும் இணைந்து கொள்ளலாமா என்று அவர் அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டார்.
அதனைத் தொடர்ந்து மிக விரைவில், சிரியா சிவில் டிஃபென்ஸ் அமைப்பில் ஒரு தன்னார்வலராகப் பணியாற்றி வந்தவரும், 2013 ஆம் ஆண்டு முதலே அங்கு நடக்கும் மீட்புப் பணிகளை முறைசாரா முறையில் தனது கேமராவில் ஆவணப்படுத்தி வந்தவருமான காலித் கதீப் என்பவரை இந்தத் திரைப்படத்தின் முதன்மை வீடியோகிராஃபராக ஒர்லாண்டோ வான் ஐன்சீடெல் முறைப்படி நியமித்தார். 

உலக அளவில் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்ற இந்தத் திரைப்படம் மொத்தம் 21 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, உலகின் 190 நாடுகளில் பார்ப்பதற்குக் கிடைக்கக்கூடிய வகையில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

 இந்தத் திரைப்படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் திரைக்குப் பின்னால் உழைத்தவர்களின் பெயர்கள் காண்பிக்கப்படும் கிரெடிட்ஸ் ஓடும் நேரத்தில், கொரில்லாஸ் இசைக் குழுவினர் சிரியா தேசிய அரபு இசைக் குழுவினருடன் இணைந்து உருவாக்கிய இன்னும் அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியிடப்படாத கிராஷிங் டவுன் என்ற பிளாஸ்டிக் பீச் பாடல் ஒலிக்கவிடப்பட்டு படம் நிறைவடைகிறது.

இத்திரைப்படம் உலகிற்குத் தரும் மிக முக்கியமான செய்தி , சண்டைகளும் போர்களும் அதிகார வர்க்கத்தால் தீர்மானிக்கப்பட்டாலும், அதன் உண்மையான மற்றும் கொடூரமான பாதிப்புகளை அணுஅணுவாக அனுபவிப்பது அங்கு வாழும் அப்பாவிப் பொதுமக்கள்தான் என்பதே. 

உலக நாடுகள் இந்த உள்நாட்டுப் போரின் அரசியல் லாப நஷ்டங்களைப் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், களத்தில் நடக்கும் நிஜமான மனிதப் பேரவலத்தை இத்திரைப்படம் உலகத்தின் கண்முன்னே கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறது.

அமைதியான சூழலில் வாழும் நாடுகள் போரின் தீவிரத்தை வெறும் செய்திகளாகக் கடந்துவிடக் கூடாது என்றும், பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் குரல்களுக்கு சர்வதேச சமூகம் உடனடியாகச் செவிசாய்க்க வேண்டும் என்றும் இப்படம் வலியுறுத்துகிறது. 

மேலும், வன்முறைக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தாமல், பிறர் உயிரைக் காப்பதையே தங்களின் ஆயுதமாக மாற்றிக் கொள்ளும் அமைதிப் வழியிலான செயல்பாடுகளின் அவசியத்தை இது உலகிற்கு உணர்த்துகிறது.

ஒவ்வொரு மனித உயிரும் மதிப்புமிக்கது, அதைக் காப்பது உலகின் கூட்டுப் பொறுப்பு என்ற செய்தியைப் பதிவு செய்வதோடு, போரினால் சிதைந்து போகும் சிரியா போன்ற நாடுகளின் மறுசீரமைப்பிற்கு ஒட்டுமொத்த உலகமும் தார்மீக ஆதரவு வழங்க வேண்டும் என்ற அவசரத் தேவையையும் இந்த ஆவணப்படம் உலக நாடுகளுக்கு உரக்கச் சொல்கிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (382) தமிழ் சினிமா (257) உலக சினிமாபார்வை (221) கமல்ஹாசன் (130) ஆஸ்கர் (107) சென்னை (82) மலையாளம் (81) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஹேராம் (54) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) உலக சினிமா (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (25) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) இலக்கியம் (17) உலக சினிமா பார்வை (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (14) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) அஞ்சலி (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) கோயன் பிரதர்ஸ் (9) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) எம்ஜியார் (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) உலகசினிமா பார்வை (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிபி மலயில் (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) மீரா நாயர் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) நுவார் (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)