"20 Days in Mariupol" (மரியுபோலில் 20 நாட்கள்) என்ற ஆவணப்படம் உக்ரைன் தேசத்தின் மீதான ரஷ்ய படையெடுப்பின் தொடக்க காலத்தில் நிகழ்ந்த கோரமான வன்முறைகளையும் மனித அவலங்களையும் உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிய வரலாற்று படைப்பு .
2022 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மற்றும் மார்ச் மாதங்களில் மரியுபோல் நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டபோது அங்கிருந்த மக்களின் வாழ்வியல் போராட்டத்தை இந்தப் படம் மிகத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.
இது வெறும் ஆவணப்படமாக மட்டும் பார்க்கப்படாமல் ஒரு நாட்டின் இறையாண்மை சிதைக்கப்படுவதையும் அப்பாவி மக்கள் கொல்லப்படுவதையும் நேரடி சாட்சியங்களாக மாற்றிய உன்னதப் படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது.
உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்த்த இந்தப் படம் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபையிலும் திரையிடப்பட்டு போரின் கோர முகத்தை உலகத் தலைவர்களுக்கு உணர்த்தியது.
போரின் கொடூரத்தை எந்தவித ஒளிவுமறைவுமின்றி காட்டிய அதே வேளையில் பத்திரிகையாளர்களின் அறம் மற்றும் துணிச்சலை இது ஒரு காவியம் போல விவரிக்கிறது.
மனித நேயம் மரணிக்கும் தருணங்களை திரையில் காணும்போது பார்வையாளர்களுக்கு ஏற்படும் வலியே இந்தப் படத்தின் வெற்றிக்குச் சான்றாக அமைந்தது.
பத்திரிகையாளரும் இயக்குநருமான மிஸ்டிஸ்லாவ் செர்னோவ் (Mstyslav Chernov) இந்தப் படத்தை இயக்கியுள்ளார்.
ஒரு படைப்பாளியாகவும் களத்தில் நின்ற போர் செய்தியாளராகவும் அவர் செயல்பட்ட விதம் பாராட்டுக்குரியது.
பிபிஎஸ் பிரண்ட்லைன் மற்றும் அசோசியேட்டட் பிரஸ் ஆகிய நிறுவனங்கள் இணைந்து இந்தப் படைப்பை ஒரு சர்வதேச தரத்திலான ஆவணமாக உருவாக்கியுள்ளன.
இதன் படமாக்கம் இது மிகவும் சவாலானது. குண்டுகள் வெடிக்கும் தருணத்திலும் மகப்பேறு மருத்துவமனை தகர்க்கப்பட்ட நிலையிலும் உயிரைப் பணையம் வைத்து காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டுள்ளன.
முப்பது மணி நேரத்திற்கும் மேலாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட காட்சிகளில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே இணையம் வழியாக அனுப்ப முடிந்தாலும் எஞ்சிய பகுதிகள் மிகக் கடினமான சூழலில் மறைத்து வெளியே கொண்டு வரப்பட்டன.
இப்படம் சண்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் உலகப் பிரீமியர் செய்யப்பட்ட பிறகு பல்வேறு நாடுகளில் திரையிடப்பட்டது.
உக்ரைனில் ஆகஸ்ட் 2023 இல் வெளியான இந்தப் படம் அந்த நாட்டின் வரலாற்றில் அதிக வசூல் செய்த ஆவணப்படம் என்ற சாதனையைப் படைத்தது.
நெட்பிளிக்ஸ் போன்ற தளங்களிலும் வெளியாகி உலகளாவிய ரீதியில் மக்களைச் சென்றடைந்தது.
இதில் நடித்தவர்கள் என்று தனியாக யாரும் இல்லை.
மரியுபோல் நகரில் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட சாமானிய மக்களும் மருத்துவர்களும் ராணுவ வீரர்களுமே இதில் உண்மையான மனிதர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள்.
அவர்களது அழுகையும் கதறலும் இயல்பான உணர்ச்சிகளும் இந்தப் படத்திற்கு ஒரு ஆன்மாவைக் கொடுத்துள்ளன.
இசைத் துறையில் ஜோர்டான் டைக்ஸ்ட்ரா தனது பின்னணி இசையின் மூலம் படத்தின் கனத்த சூழலை மேலும் ஆழப்படுத்தியுள்ளார்.
அமைதியான அதே சமயம் அச்சுறுத்தும் இசைக்கோர்ப்புகள் போர்க்களத்தின் நிசப்தத்தையும் பதற்றத்தையும் பார்வையாளர்களின் மனதிற்குள் கடத்துவதில் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன.
விருதுகளில் இந்தப் படம் சாதனைகளைச் சிகரம் தொட்டது. 96வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த ஆவணப்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்று உக்ரைனுக்குப் பெருமை சேர்த்தது.
இது தவிர பாஃப்டா விருது மற்றும் அமெரிக்க இயக்குநர்கள் சங்க விருது உள்ளிட்ட இருபதுக்கும் மேற்பட்ட சர்வதேச விருதுகளை இந்தப் படம் தன்வசப்படுத்தி ஒரு மாபெரும் கலை வெற்றியைப் பதிவு செய்துள்ளது.
முற்றுகையிடப்பட்ட நகரில் இணைய வசதி முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில் ஒரு தகர்க்கப்பட்ட மளிகைக் கடைக்கு அருகில் இருந்த படிக்கட்டுகளுக்கு அடியில் அமர்ந்துதான் மிகக் குறைந்த அளவிலான காட்சிகளை பத்திரிகையாளர்கள் செய்தி நிறுவனத்திற்கு அனுப்ப முடிந்தது.
அசோசியேட்டட் பிரஸ் குழுவினர் அந்த நகரத்தை விட்டு வெளியேறியபோது அங்கிருந்த கடைசி சர்வதேச ஊடகவியலாளர்கள் அவர்களே என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
செர்பியாவின் பெல்கிரேட் நகரில் இந்தப் படத்தைத் திரையிடத் திட்டமிட்டபோது அந்நாட்டின் தீவிர வலதுசாரி அரசியல் கட்சியான செர்பிய ரேடிக்கல் பார்ட்டி இதற்கு கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தது.
இந்தப் படம் ரஷ்யாவிற்கு எதிரான பிரச்சாரம் என்று கூறி திரையிடலைத் தடுத்ததால் அங்கு ஒருமுறை காட்சி ரத்து செய்யப்பட்டு பின்னர் ஒரு வருடம் கழித்தே திரையிடப்பட்டது.
படத்தின் நீளம் திரையரங்குகளில் 94 நிமிடங்களாக இருந்த நிலையில் பிபிஎஸ் பிரண்ட்லைன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பானபோது அறிமுக உரையுடன் சேர்த்து 97 நிமிடங்களாக நீட்டிக்கப்பட்டது.
உக்ரைன் நாட்டின் சார்பில் ஆஸ்கார் விருதுக்குச் சிறந்த சர்வதேச திரைப்படப் பிரிவில் இது பரிந்துரைக்கப்பட்டது ஆனால் ஆவணப்படப் பிரிவில் இறுதிப் பட்டியலில் நுழைந்து விருதை வென்றது.
ஆரம்பத்தில் வெறும் 15,000 அமெரிக்க டாலர்களை மட்டுமே வசூலித்த இந்தப் படம் பின்னர் உலக அளவில் பேசப்பட்டபோது மார்ச் 2024க்குள் 20,500 டாலர்களுக்கும் மேல் வசூலை ஈட்டியது.
தயாரிப்புப் பணியில் மிச்செல் மிஸ்னர் மற்றும் டெர்ல் மெக்ரூடன் போன்ற அனுபவம் வாய்ந்த தயாரிப்பாளர்கள் இணைந்து பணியாற்றியது இப்படத்தின் நம்பகத்தன்மையை உலக அரங்கில் உறுதிப்படுத்தியது.
இந்தத் திரைப்படத்தின் உலகளாவிய விநியோக உரிமையை பிரிட்டனைச் சேர்ந்த டாக்வூஃப் என்ற நிறுவனம் கையாண்டது. இருப்பினும் வட அமெரிக்காவுக்கான உரிமையை மட்டும் பிபிஎஸ் டிஸ்ட்ரிபியூஷன் நிறுவனம் பிரத்யேகமாகப் பெற்று வெளியிட்டது.
படத்தின் படத்தொகுப்புப் பணியைச் செய்த மிச்செல் மிஸ்னர் (Michelle Mizner) கதை சொல்லலில் மிக முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளார்.
இயக்குநர் மிஸ்டிஸ்லாவ் செர்னோவுடன் இணைந்து எவ்ஜெனி மாலோலெட்கா படப்பிடிப்புப் பணிகளில் பணியாற்றினார்.
ஆல்பிரட் ஐ. டுபோன்ட் கொலம்பியா பல்கலைக்கழக விருது உட்பட இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கௌரவங்களை இந்தப் படம் பெற்றுள்ளது.
78வது ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் தொடக்க நிகழ்வின்போது இந்தப் படம் திரையிடப்பட்டது மிக முக்கியமான ஒரு மைல்கல்லாகும்.
வர்த்தக ரீதியாக உக்ரைனில் வெளியான முதல் வார இறுதியில் 5,30,000 உக்ரைனிய ஹிரிவ்னியா தொகையை இது வசூலித்தது.
இது அந்த நாட்டு ஆவணப்பட வரலாற்றில் ஒரு புதிய மைல்கல் ஆகும். நேஷனல் போர்டு ஆஃப் ரிவியூ அமைப்பு 2023 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த ஐந்து ஆவணப்படங்களில் ஒன்றாக இதனைத் தேர்வு செய்தது.
இந்தத் திரைப்படம் உக்ரேனிய மொழியுடன் ஆங்கிலம் மற்றும் ரஷ்ய மொழிகளையும் உள்ளடக்கியது.
சண்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் உலக சினிமா ஆவணப்படப் போட்டியில் வெற்றி பெற்ற பிறகுதான் இந்தப் படத்திற்கான சர்வதேச அங்கீகாரம் ஒரு தொடர் அலையாக உருவானது.
இந்தப் படம் ஒரு நாட்டின் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலின் கோர முகத்தை எந்தவித ஒளிவுமறைவுமின்றி நேரடியாகப் பதிவு செய்துள்ள ஒரு வரலாற்றுச் சாட்சியம் .
போர் என்பது வெறும் செய்திகளாகவோ புள்ளிவிவரங்களாகவோ கடந்து போகக்கூடிய ஒன்றல்ல என்பதையும் அது சாதாரண மனிதர்களின் வாழ்க்கையை எப்படி நொடிப்பொழுதில் சிதைக்கிறது என்பதையும் இந்தப் படம் துணிச்சலாகக் காட்டுகிறது.
குறிப்பாக ஒரு 18 மாதக் குழந்தையும் பல பிஞ்சுக் குழந்தைகளும் ரஷ்யத் தாக்குதலில் உயிரிழக்கும் காட்சிகள் உலக மனசாட்சியை உலுக்கக்கூடியவை.
தகவல் போர் மற்றும் போலிச் செய்திகள் மலிந்துவிட்ட இன்றைய காலக்கட்டத்தில் எது உண்மை என்பதை உலகிற்கு உரக்கச் சொன்னது இந்தப் படைப்பு. ரஷ்ய அதிகாரிகள் மரியுபோல் மருத்துவமனை மீதான தாக்குதலை ஒரு நாடகம் என்றும் அது உக்ரைனியர்களால் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது என்றும் வாதிட்டனர்.
ஆனால் இந்தப் படத்தின் கேமரா பதிவுகள் அந்தப் பொய்களை அடித்துத் தகர்த்து நடந்த உண்மைகளை ஆதாரங்களுடன் உலக அரங்கில் நிறுவின.
எனவே உண்மையைத் தேடும் எவரும் இந்தப் படத்தைப் பார்க்க வேண்டும்.
மேலும் ஒரு போர் முனையில் நின்றபடி செய்திகளைச் சேகரிக்கும் பத்திரிகையாளர்களின் அறம் மற்றும் தியாகத்தை இந்தப் படம் மிகச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
நகரமே தகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில் அங்கிருந்த கடைசிப் பத்திரிகையாளர்களாக தங்களின் உயிரைப் பணையம் வைத்து உலகிற்குச் செய்திகளைக் கொண்டு சேர்த்த மிஸ்டிஸ்லாவ் செர்னோவ் மற்றும் அவரது குழுவினரின் அர்ப்பணிப்பு ஒரு பாடமாகவே இதில் உள்ளது.
நிஜ வாழ்க்கையின் வலிகளையும் மனிதர்களின் மீள்திறனையும் ஒருங்கே காட்டும் இந்தப் படம் பார்வையாளர்களை ஒருபோதும் சலனமின்றி இருக்க விடாது.
இது உங்களை ஒரு சாட்சியமாக மாற்றிப் போரின் பின்னால் உள்ள அரசியலையும் மனிதாபிமானத்தையும் சிந்திக்க வைக்கும்.
இந்தப் படத்தைப் பார்ப்பது என்பது உக்ரைன் மக்களுக்கு நாம் செலுத்தும் ஒரு மனிதாபிமான மரியாதையாகவும் இருக்கும்.
ஆஸ்கார் போன்ற உயரிய விருதுகளைத் தாண்டி இது காலத்திற்கும் அழியாத ஒரு வரலாற்றுப் பதிவாக இருப்பதால் இது ஒவ்வொருவரும் பார்க்க வேண்டிய அவசியமான படைப்பாகிறது.
