சம்மர் ஆஃப் சோல் (2021) ஆவணப்படம் இசை மற்றும் பண்பாட்டு வரலாற்றில் மறைக்கப்பட்ட ஒரு மாபெரும் பொக்கிஷத்தை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளது.
இயக்குநர் குவெஸ்ட்லவ் தனது முதல் முயற்சியிலேயே, 1969 ஆம் ஆண்டு நியூயார்க்கின் ஹார்லெம் நகரில் உள்ள மவுண்ட் மோரிஸ் பூங்காவில் நடைபெற்ற ஹார்லெம் கலாச்சார விழாவை ஒரு வரலாற்றுச் சான்றாக வடிவமைத்துள்ளார்.
சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகளாக யாரும் பார்க்காத நிலையில் ஒரு பாதாள அறையில் முடங்கிக் கிடந்த முன்னூறு மணி நேர வீடியோ பதிவுகளைத் தொகுத்து, நவீன தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன் ஒரு முழுமையான கலைப்படைப்பாக அவர் மாற்றியுள்ளார்.
இது வெறும் இசை ஆவணப்படம் மட்டுமல்லாமல், அன்றைய காலத்தின் அரசியல் மாற்றங்களையும் கறுப்பின மக்களின் சமூக எழுச்சியையும் பிரதிபலிக்கும் காலக்கண்ணாடியாகத் திகழ்கிறது.
இப்படத்தின் முழுமையான தலைப்பான "சம்மர் ஆஃப் சோல் (...ஆர், வென் தி ரெவல்யூஷன் குட் நாட் பி டெலிவைஸ்டு)" என்பது மிக ஆழமான அரசியலை முன்வைக்கிறது.
1969 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவில் நிலவிய இனவெறி சூழலால், ஐந்து லட்சம் மக்கள் பங்கேற்ற இவ்வளவு பெரிய விழா உலகிற்குத் தெரியாமல் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டது. அதே ஆண்டில் நடந்த வுட்ஸ்டாக் இசை விழா உலகப்புகழ் பெற்ற நிலையில், கறுப்பின மக்களின் இந்தப் பண்பாட்டுப் புரட்சி மட்டும் ஏன் அதிகாரப்பூர்வ ஊடகங்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டது என்ற கசப்பான கேள்வியை இந்தப் படம் எழுப்புகிறது.
வரலாற்றைத் தீர்மானிக்கும் ஊடகங்கள் எதை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன, எதை மறைக்கின்றன என்பதற்கான சாட்சியாக இந்த ஆவணப்படம் அமைகிறது.
படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியும் அன்றைய காலத்தின் துடிப்பான வண்ணங்களையும் மக்களின் உணர்ச்சிகளையும் மிக நேர்த்தியாகப் பதிவு செய்துள்ளது.
ஸ்டீவி வொண்டரின் அசாத்திய இசைத் திறன், நினா சிமோனின் துணிச்சலான அரசியல் கருத்துகள், மற்றும் மஹாலியா ஜாக்சன் - மேவிஸ் ஸ்டேபிள்ஸ் ஆகியோரின் ஆன்மாவை உருக்கும் பாடல்கள் எனப் படத்தின் ஒவ்வொரு விநாடியும் உயிரோட்டத்துடன் உள்ளது.
மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் மறைவுக்குப் பின் நிலவிய துயரமான சூழலில், இசை எப்படி ஒரு சமூகத்தை ஒருங்கிணைக்கும் சக்தியாக மாறியது என்பதை இப்படம் காட்டுகிறது.
ஸ்லை அண்ட் தி ஃபேமிலி ஸ்டோன், கிளாடிஸ் நைட் மற்றும் பிப்ஸ் போன்ற ஜாம்பவான்களின் பங்களிப்பு இந்த விழாவைப் பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஒரு கலாச்சார வடிகாலாக மாற்றியது.
தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் சட்ட ரீதியாகவும் பல சவால்களைத் தாண்டி இப்படம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. சிதைந்து போகும் நிலையில் இருந்த பழைய வீடியோ சுருள்களைச் சீரமைத்து, ஒலிப் பதிவுகளுடன் துல்லியமாகப் பொருத்தி, நவீன கால நேர்காணல்கள் மூலம் அந்த வரலாற்றுத் தருணங்கள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
ஆஸ்கார் விருது உள்ளிட்ட பல சர்வதேச அங்கீகாரங்களைப் பெற்ற இப்படம், நீண்ட காலமாக இருளில் இருந்த ஒரு மகத்தான விழாவை நவீன உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.
இந்த ஆவணப்படம், வரலாற்றின் இருண்ட பக்கங்களில் மறைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பொற்காலத்தை மீண்டும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.
1969-ஆம் ஆண்டு ஹார்லெம் கலாச்சார விழாவின் சுமார் 40 மணிநேரம் ஓடக்கூடிய அரிய வீடியோ பதிவுகள், முறையான அங்கீகாரம் கிடைக்காததால் ஐம்பது ஆண்டுகளாக ஒரு அடித்தளத்தில் முடங்கிக் கிடந்தன.
அந்தத் தொகுப்புகளை மீட்டெடுத்த இப்படம், இசைத் திருவிழா என்பதைத் தாண்டி ஒரு இனத்தின் கலை மற்றும் அரசியல் எழுச்சியை மிக நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறது.
உட்ஸ்டாக் விழா நடைபெற்ற அதே காலகட்டத்தில், அதைவிடவும் சமூகத் தாக்கம் மிக்க ஒரு நிகழ்வு அரங்கேறியும், அது ஏன் இவ்வளவு காலம் பொதுவெளியில் பேசப்படாமல் போனது என்ற ஆழமான கேள்வியை இது எழுப்புகிறது.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக இப்படம் ஒரு சிறந்த மீளுருவாக்கம் ஆகும். பழைய வீடியோக்களின் மங்கிய நிறங்களைச் செம்மைப்படுத்தி, ஒலியை நவீனத் தரம் வாய்ந்ததாக மாற்றியிருப்பது பார்வையாளர்களை நேரடியாக 1960-களுக்கே அழைத்துச் செல்கிறது.
ஒரு சிறந்த இசைக்கலைஞருமான இயக்குனர், காட்சிகளின் கோர்ப்பை இசையின் தாளத்திற்கேற்ப மிக நேர்த்தியாக அமைத்துள்ளார்.
ஸ்டீவி வொண்டரின் அபூர்வமான டிரம்ஸ் வாசிப்பு, நினா சிமோனின் ஆவேசமான பாடல்கள் மற்றும் அன்றைய மக்களின் உணர்ச்சிகள் என அனைத்தும் இதில் உயிரோட்டத்துடன் திரையிடப்பட்டுள்ளன.
வெறும் மேடை நிகழ்ச்சியாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், அந்த காலகட்டத்தின் சமூகப் பின்னணியை இப்படம் சமன் செய்கிறது.
மனிதன் நிலவில் கால்பதித்த வரலாற்று நிகழ்வை விட, தங்கள் அன்றாட வாழ்வில் நிலவும் வறுமையும் உரிமையுமே எம்மக்களுக்கு முக்கியம் எனக் கருதிய ஹார்லெம் மக்களின் எதார்த்த மனநிலையை இது துணிச்சலாக வெளிப்படுத்துகிறது.
அன்றைய நேரில் கண்ட சாட்சிகளை ஐம்பது ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் அதே காட்சிகளைப் பார்க்க வைத்து, அவர்கள் அடையும் நெகிழ்ச்சியைப் படமாக்கிய விதம் இதயத்தைத் தொடும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்ட ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சியை ஆதாரப்பூர்வமாக மீட்டெடுத்த வகையில், இப்படம் ஒரு விலைமதிப்பற்ற காலப் பெட்டகமாகத் திகழ்கிறது.
ஒரு சமூகத்தின் குரலாகவும் கலையின் உச்சமாகவும் திகழும் இந்தப் படைப்பு, மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை மீண்டும் உரக்கப் பேச வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தி சினிமா வரலாற்றில் ஒரு காவியமாக நிலைத்து நிற்கும்.
