2016 ஆம் ஆண்டு வெளியான
தி சேல்ஸ்மேன் திரைப்படம் அழுத்தமான த்ரில்லர் டிராமா வகைத் திரைப்படம்.
இப்படத்தை அஸ்கர் ஃபர்ஹாதி அற்புதமாக இயக்கியுள்ளார்.
நாடக மேடைக் கலைஞர்களான ஒரு தம்பதியரின் வாழ்க்கை, மனைவி தங்கியிருக்கும் வீட்டில் எதிர்பாராதவிதமாக நடக்கும் ஒரு தாக்குதலுக்குப் பிறகு எப்படி நிலைகுலைகிறது என்பதை இப்படம் விவரிக்கிறது.
கணவன் அந்தத் தாக்குதலுக்குக் காரணமானவரைத் தேடிப் பழிவாங்கத் துடிப்பதையும், மனைவி அந்தத் அதிர்ச்சியிலிருந்து மீள முடியாமல் தவிப்பதையும் கதைக்களம் மிக நுட்பமாகப் பேசுகிறது.
இப்படத்தின் மையக்கரு மனிதர்களின் தன்மானம், பழிவாங்கும் உணர்ச்சி மற்றும் தார்மீகக் குழப்பங்களைச் சுற்றியே சுழல்கிறது.
எதிர்பாராத ஒரு வன்முறை தம்பதியரின் வாழ்க்கைக்குள் நுழையும்போது, அதுவரை அமைதியாக இருக்கும் ஒரு சராசரி மனிதனின் அக உலகம் எப்படி மாறுகிறது என்பதைப் படம் மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது.
முக்கியமாக, சமூகத்தில் ஒரு மனிதனுக்கு ஏற்படும் அவமானம் மற்றும் அதற்கு அவன் தேடும் நீதி ஆகியவற்றுக்கு இடையே உள்ள மெல்லிய கோட்டை இப்படம் விவரிக்கிறது.
தவறு செய்தவரைச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தாமல், தானே வழுக்கட்டாயமாகப் பழிவாங்க நினைக்கும் கணவனின் கோபம், இறுதியில் அவனை எப்படிப்பட்ட ஒரு சூழ்நிலையில் கொண்டு நிறுத்துகிறது என்பதைத் திரைக்கதை உணர்த்துகிறது.
அதே சமயம், பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் மன உளைச்சல், குற்ற உணர்ச்சி மற்றும் சமூகத்தின் பார்வையைப் பற்றிய பயம் ஆகியவையும் கதையின் மற்றொரு முக்கிய அடிநாதமாக விளங்குகிறது.
பழிவாங்குவது மட்டுமே ஒரு பிரச்சனைக்கான தீர்வாகிவிடாது என்பதையும், அது மனித நேயத்தை எப்படிச் சிதைக்கிறது என்பதையும் இப்படம் மிக அழுத்தமாக வெளிப்படுத்துகிறது.
இப்படத்தில் முக்கியக் கதாபாத்திரங்களான எமாத் மற்றும் ரானா பாத்திரங்களில் ஷஹாப் ஹொசைனி, தாரானே அலிதூஸ்தி ஆகியோர் மிகச்சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.
இவர்களுடன் பாபக் கரிமி, ஃபரித் சஜ்ஜாத் ஹொசைனி ஆகியோரும் கதையின் தீவிரத்தை உணர்ந்து நடித்துள்ளனர்.
இயக்குநர் அஸ்கர் ஃபர்ஹாதி மனித உறவுகளின் சிக்கல்களையும், பழிவாங்கும் உணர்வின் விளைவுகளையும் தனது நேர்த்தியான திரைக்கதை மூலம் கையாண்டுள்ளார்.
ஆர்தர் மில்லரின் டெத் ஆஃப் ஏ சேல்ஸ்மேன் என்ற புகழ்பெற்ற நாடகத்தின் பின்னணியை இப்படத்தின் கதையோடு மிக அழகாகப் பிணைத்து அவர் இயக்கியுள்ளார்.
ஹொசைன் ஜாஃபரியன் இப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். கதாபாத்திரங்களின் மன அழுத்தத்தையும், டெஹ்ரான் நகரத்தின் பின்னணியையும் தனது கேமரா கோணங்கள் மூலம் தத்ரூபமாக அவர் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.
சட்டார் ஒராகி இப்படத்திற்குத் தேவையான இசையை அமைத்துக் காட்சிகளின் உணர்வுகளுக்கு வலு சேர்த்துள்ளார்.
இப்படம் சர்வதேச அளவில் பல முக்கிய விருதுகளைப் பெற்றது. கான் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த திரைக்கதை மற்றும் சிறந்த நடிகருக்கான விருதுகளை வென்றது.
உலகப் புகழ்பெற்ற ஆஸ்கர் விருது விழாவில் சிறந்த அயல்மொழித் திரைப்படத்திற்கான விருதையும் பெற்று சாதனை படைத்தது.
இயக்குநர் அஸ்கர் ஃபர்ஹாதி ஸ்பெயின் நாட்டில் ஒரு சர்வதேசப் படத்தை இயக்கத் திட்டமிட்டிருந்தார். ஆனால் அந்தப் பணியைத் தற்காலிகமாக ஒத்திவைத்துவிட்டு, திடீரென டெஹ்ரான் நகருக்குத் திரும்பி இப்படத்தின் பணிகளைத் தொடங்கினார்.
நாடகக் கலை மற்றும் மேடை நடிகர்களின் வாழ்க்கை மீது அவருக்கிருந்த தனிப்பட்ட ஈடுபாடே இந்தத் திடீர் மாற்றத்திற்குக் காரணமாக அமைந்தது.
இப்படத்தின் பிரதானக் கதாபாத்திரத்தில் நடித்த ஷஹாப் ஹொசைனி, இயக்குநருடன் இணைந்த மூன்றாவது படம் இதுவாகும்.
அவர்களின் முந்தைய வெற்றிகரமான கூட்டணியின் தொடர்ச்சியாக இந்தப் படத்திலும் ஷஹாப் ஹொசைனி தனது மாறுபட்ட நடிப்பை வெளிப்படுத்த வாய்ப்பு கிடைத்தது.
இப்படத்தின் கதையோடு பயணிக்கும் நாடகத் தேர்வுக்காக பிரெஞ்சு எழுத்தாளர் ஜீன்-பால் சார்த்தர் மற்றும் ஹென்ரிக் இப்சன் ஆகியோரின் படைப்புகளை இயக்குநர் தீவிரமாக ஆராய்ந்தார்.
இறுதியாக ஆர்தர் மில்லரின் உலகப் புகழ்பெற்ற நாடகம் இப்படத்தின் கதைக்களத்திற்குப் பொருத்தமாக இருக்கும் எனத் தேர்வு செய்யப்பட்டது.
திரைப்படத்தின் இறுதிக்காட்சியைப் படமாக்கும்போது, அது ஒரு நிஜமான நாடக மேடை போன்ற தோற்றத்தைத் தர வேண்டும் என்பதற்காக விளக்குகளின் வெளிச்சத்தைக் கொண்டு பிரத்யேகமான முறையில் ஒளியமைப்பு செய்யப்பட்டது.
ஈரானில் இப்படம் திரையரங்குகளில் வெளியானபோது, வழக்கத்திற்கு மாறாகக் காலை ஆறேகால் மணிக்கே முதல் காட்சி திரையிடப்பட்டுப் புதிய தொடக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
கான் திரைப்பட விழாவில் இந்தத் திரைப்படம் இரண்டு முக்கிய விருதுகளை வென்றதோடு மட்டுமன்றி, படத்தில் நடித்த ஒரு பூனைக்காகப் பிரத்யேகமாக வழங்கப்பட்ட ஒரு சுவாரசியமான அங்கீகாரத்தையும் பெற்றது.
அமெரிக்காவின் குடியுரிமை தொடர்பான புதிய சட்ட விதிகளுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் வகையில், ஆஸ்கர் விருது வழங்கும் விழாவைப் புறக்கணிக்கப் படக்குழுவினர் முடிவெடுத்தனர்.
இதனால் இயக்குநருக்குப் பதிலாகப் புகழ்பெற்ற விண்வெளிச் சுற்றுலாப் பயணி அனுஷே அன்சாரி மற்றும் நாசா அமைப்பின் முன்னாள் இயக்குநர் ஃபிரோஸ் நாதேரி ஆகியோர் அந்த மேடையில் கலந்துகொண்டு விருதைப் பெற்றுக் கொண்டனர்.
லண்டன் மாநகர மேயர் சாதிக்கான், இந்தத் திரைப்படத்திற்காகப் புகழ்பெற்ற டிராஃபல்கர் சதுக்கத்தில் ஒரு பிரம்மாண்டமான இலவசத் திரையிடலை ஏற்பாடு செய்து படக்குழுவினருக்குத் தனது ஆதரவை வெளிப்படுத்தினார்.
இப்படத்தின் ஆஸ்கர் விருது புறக்கணிப்பு உலக அளவில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்திய நிலையில், ஹாலிவுட் திரையுலகைச் சேர்ந்த பிரபலங்கள் பலரும் ஈரானியப் படக்குழுவினருக்குத் தங்கள் ஆதரவைத் தெரிவித்தனர்.
பிரபல இயக்குநர் டேமியன் சஸேல் ஒரு விருது வழங்கும் மேடையில், சர்வதேசக் கலைஞர்களைத் தடுத்து நிறுத்துவது கலைக்கு எதிரானது எனக் கூறி அஸ்கர் ஃபர்ஹாதியின் முடிவைப் பாராட்டினார்.
மேலும், அமெரிக்காவின் ஒரு முக்கியத் திரைப்பட நிறுவனம், இந்தத் தடை உத்தரவால் பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளின் திரைப்படங்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரு சிறப்புத் திரையிடல் வரிசையை அமெரிக்கா முழுவதும் நடத்தி இப்படத்திற்குப் பெருமை சேர்த்தது.
திரைப்படத்தின் கதைக்களத்தில் வரும் சிதிலமடையும் பழைய கட்டடம், வெறும் காட்சிப் பின்னணியாக மட்டுமில்லாமல், தம்பதியரின் சிதைந்து வரும் உறவு நிலையின் குறியீடாக இயக்குநர் அஸ்கர் ஃபர்ஹாதியால் வடிவமைக்கப்பட்டது.
கதையில் வரும் நாயகன் ஒரு பள்ளிக்கூட ஆசிரியராக இருப்பதும், அவனது மாணவர்கள் அவனை நகைச்சுவையாக ஒரு விற்பனையாளர் என்று அழைப்பதும், பின்னாட்களில் அவன் மேடையில் ஏற்கும் கதாபாத்திரத்தோடு அவனது நிஜ வாழ்க்கை எப்படிப் பிணைக்கப்படுகிறது என்பதை நுட்பமாக உணர்த்துகிறது.
ஈரானியச் சமூக வலைத்தளங்களில் பொதுமக்கள் மற்றும் சில அரசு அதிகாரிகள் இப்படத்தின் சர்வதேச வெற்றியைப் பாராட்டிய அதே வேளையில், அந்நாட்டின் தீவிரக் பழமைவாதிகள் சிலர் இப்படம் ஈரானியச் சமூகத்தைப் பற்றி எதிர்மறையான பிம்பத்தை வெளிப்படுத்துவதாகக் கூறி விமர்சித்தனர்.
இப்படத்தின் படத்தொகுப்பாளரான ஹயேதே சஃபியாரி, ஈரானின் புகழ்பெற்ற நாடக ஆசிரியரான பஹ்ராம் பெய்ஸாயி அனுப்பிய வாழ்த்துச் செய்தியைப் பொதுமேடையில் ஒலிபரப்பிப் படக்குழுவினரைக் நெகிழச் செய்தார்.
ஈரானியத் திரைப்பட வரலாற்றிலேயே அதுவரை இல்லாத அளவில் மிக அதிக வசூலை ஈட்டியத் திரைப்படமாக இது சாதனை படைத்தது.
இத்திரைப்படத்தின் சர்வதேச வெற்றியைத் தொடர்ந்து, அமெரிக்காவின் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரில் உள்ள ஒரு முன்னணித் திரைப்படத் திறமைசாலிகள் நிறுவனம், ஈரானியக் கலைஞர்களுக்கு ஆதரவாகத் தங்களது புகழ்பெற்ற வருடாந்திர ஆஸ்கர் விருந்தைக் ரத்து செய்தது.
அதற்குப் பதிலாக, உலக நாடுகளின் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தும் வகையிலும், புதிய குடியுரிமைச் சட்டத்திற்கு எதிராகவும் ஒரு பிரம்மாண்டமான போராட்டப் பேரணியை அவர்கள் ஏற்பாடு செய்து ஹாலிவுட்டின் கவனத்தை ஈர்த்தனர்.
இயக்குநர் அஸ்கர் ஃபர்ஹாதி, தன் கதையின் நாயகன் மற்றொரு மனிதன் மீது வழுக்கட்டாயமாக அனுதாபப்பட வேண்டிய ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலையை உருவாக்க விரும்பியதாலேயே, அவனுக்கு மேடை நாடகக் கலைஞர் என்ற பின்னணியை அமைத்தார்.
நடிகர்கள் என்பவர்கள் மற்றவர்களின் உணர்வுகளைத் தங்களுக்குள் கடத்திக் கொள்பவர்கள் என்பதால், இந்தத் தேர்வு கதையின் ஆன்மாவிற்குப் பொருத்தமாக அமைந்தது.
உலகப் புகழ்பெற்ற நியூயார்க் டைம்ஸ் இதழின் விமர்சகர் ஏ.ஓ.ஸ்காட், இப்படத்தில் ஆர்தர் மில்லரின் நாடகம் பயன்படுத்தப்பட்ட விதத்தை, பிரபல இயக்குநர் பெட்ரோ அல்மோடோவரின் ஆல் அபௌட் மை மதர் திரைப்படத்தில் ஏ ஸ்ட்ரீட்கார் நேம்டு டிசையர் நாடகம் பயன்படுத்தப்பட்ட நுட்பத்தோடு ஒப்பிட்டுப் பாராட்டினார்.
அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற சிகாகோ ரீடர் இதழின் விமர்சகர் ஜொனாதன் ரோசன்பாம், இப்படத்தின் காட்சிகளில் வெளிப்படும் அசாத்தியமான தீவிரத்தன்மையைக் கண்டு, ஹாலிவுட்டின் ஜாம்பவான் இயக்குநர் எலியா கசானின் இயக்கப் பாணியுடன் அஸ்கர் ஃபர்ஹாதியை ஒப்பிட்டு எழுதினார்.
சர்வதேச அளவில் பெரும் பாராட்டைப் பெற்ற இப்படம், சுவீடன் நாட்டின் மிக உயரிய திரைப்பட விருதான குல்ட்பாகே விருதையும் சிறந்த சர்வதேசத் திரைப்படப் பிரிவில் வென்று சாதனைப் பட்டியலில் இணைந்தது.
==============================
படத்தின் கதை:-
எமாத் (ஷஹாப் ஹொசைனி) மற்றும் ரானா (தாரானே அலிதூஸ்தி) ஆகிய இருவரும் நாடகக் கலையில் ஈடுபாடு கொண்ட ஒரு தம்பதியராவர்.
இவர்கள் இருவரும் ஆர்தர் மில்லரின் டெத் ஆஃப் ஏ சேல்ஸ்மேன் என்ற புகழ்பெற்ற நாடகத்தில் முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களாக நடித்து வருகிறார்கள்.
எமாத் பகல் நேரத்தில் ஒரு பள்ளிக்கூடத்தில் ஆசிரியராகவும் பணியாற்றி வருகிறார். ஒரு நாள் இரவு, அவர்கள் தங்கியிருக்கும் அடுக்குமாடி குடியிருப்புப் பகுதி திடீரென இடியும் நிலைக்கு வருவதால், அங்கிருந்த மற்ற குடியிருப்பாளர்களுடன் சேர்ந்து அவர்களும் அவசரமாக வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள்.
அவர்கள் தங்குவதற்குப் புதிய இடம் தேவைப்படுவதால், அவர்களுடன் நாடகத்தில் நடிக்கும் பாபக் (பாபக் கரிமி) என்பவரின் உதவியை நாடுகிறார்கள்.
பாபக் தனக்குச் சொந்தமான மற்றொரு குடியிருப்பில் உள்ள ஒரு வீட்டை அவர்களுக்கு ஏற்பாடு செய்து தருகிறார்.
அந்த வீட்டில் இதற்கு முன்பு தங்கியிருந்த பெண், தனது உடமைகள் பலவற்றை அங்கேயே விட்டுவிட்டு அவசரமாகக் காலி செய்துவிட்டுச் சென்றிருந்தார்.
அந்தப் பழைய உடமைகளைத் தம்பதியர் வீட்டின் வெளியே மாடிப் பகுதியில் வைக்கிறார்கள்.
ஒரு நாள் இரவு ரானா மட்டும் வீட்டில் தனியாக இருக்கிறார்.
அவர் குளிப்பதற்காகக் குளியலறைக்குச் செல்கிறார். அந்தச் சமயத்தில் எமாத் வீட்டிற்குத் திரும்புவதாக நினைத்து, வாசலில் இருக்கும் இண்டர்காம் அழைப்பை ஏற்று கதவைத் திறந்து விடுகிறார்.
சிறிது நேரம் கழித்து எமாத் வீட்டிற்கு வந்து பார்க்கும்போது ரானாவைக் காணவில்லை. குளியலறை எங்கும் ரத்தக் கறைகள் படிந்திருப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைகிறார்.
பதற்றமடைந்த அவர், அண்டை வீட்டாரின் உதவியோடு ரானாவை மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.
விசாரணையில், ரானாவுக்கு விபத்து எதுவும் நடக்கவில்லை என்பதும், வீட்டிற்குள் நுழைந்த ஒரு மர்ம நபரால் அவர் தாக்கப்பட்டுள்ளார் என்பதும் தெரியவருகிறது.
அந்த வீட்டில் இதற்கு முன்பு தங்கியிருந்த பெண் ஒரு விலைநங்கை என்பதும், அவரிடம் வந்து சென்ற வாடிக்கையாளர்களில் ஒருவர்தான் ரானாவைத் தாக்கியுள்ளார் என்பதும் அண்டை வீட்டாரின் மூலம் எமாத்துக்குத் தெரியவருகிறது.
மருத்துவமனையிலிருந்து வீடு திரும்பும் ரானா, கடும் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகிறார். இந்த விஷயத்தைக் காவல்துறையிடம் கொண்டு செல்ல அவர் பயப்படுகிறார்.
மீண்டும் குளியலறைக்குச் செல்லவும், வீட்டில் தனியாக இருக்கவும் அவர் நடுங்குகிறார். ஒரு நாடகப் பிரதியெடுப்பின்போது மேடையிலேயே அவர் அழுதுகொண்டே வெளியேறுகிறார்.
ரானாவுக்குத் தாக்குதல் நடத்தியவரின் முகம் நினைவில் இல்லை என்றாலும், அந்த நபர் அவசரத்தில் விட்டுச் சென்ற அவனது காரின் சாவி, மொபைல் போன் மற்றும் கொஞ்சம் பணத்தை எமாத் கண்டுபிடிக்கிறார்.
அந்தப் பணத்தை எமாத் வைத்த பணம் என்று தவறாக நினைத்து ரானா மளிகைப் பொருட்களை வாங்கியிருந்தார்.
முந்தைய குடியிருப்பாளரைப் பற்றிய உண்மையை மறைத்ததற்காக எமாத், பாபக் மீது கடும் கோபம் கொள்கிறார். ஒரு நாடக மேடைப் பதிவின்போது, அசல் வசனங்களை மாற்றி பாபக்கின் கதாபாத்திரத்தை மேடையிலேயே எமாத் அவமதிக்கிறார்.
பின்னர், தனது பள்ளி மாணவர் ஒருவரின் உதவியுடன் அந்த மர்ம நபர் விட்டுச் சென்ற வாகனத்தின் எண்ணை வைத்து, அது மஜித் (முஜ்தபா பிர்சாதே) என்பவருக்குச் சொந்தமானது என்பதைக் கண்டுபிடிக்கிறார்.
ஒரு பொருளை நகர்த்துவதற்கு ஆள் தேவை என்ற சாக்கில், மஜித்தை தங்களின் பழைய காலியான வீட்டிற்கு வருமாறு எமாத் வரவழைக்கிறார்.
ஆனால், அங்கு மஜித்துக்குப் பதிலாக அவனது எதிர்கால மாமனாரான ஒரு முதியவர் (ஃபரித் சஜ்ஜாத் ஹொசைனி) வருகிறார்.
அவரிடம் பேசப் பேச, அவர்தான் அன்று இரவு ரானாவின் வீட்டிற்குள் நுழைந்த குற்றவாளி என்பதை எமாத் உணர்கிறார்.
தான் ரானாவைத் தாக்கவில்லை என்றும், எதிர்பாராமல் அவரைப் பார்த்து பயந்துவிட்டதாகவும் அந்த முதியவர் கூறுகிறார்.
அந்த முதியவரின் குடும்பத்தினரை அதே வீட்டிற்கு வரவழைக்கும் எமாத், அவர்களை ஒரு அறையில் பூட்டி வைக்கிறார்.
அவர்களின் முன்னிலையில் முதியவரின் உண்மையான முகத்தைத் வெளிப்படுத்த எமாத் திட்டமிடுகிறார்.
ஆனால், அந்த முதியவருக்கு திடீரென நெஞ்சு வலி ஏற்படுகிறது. பதற்றமடைந்த எமாத், ரானாவை அங்கு வரவழைக்கிறார்.
எமாத்தின் பழிவாங்கும் எண்ணத்தை அறியும் ரானா, இந்த முதியவரைப் பழிவாங்க நினைத்தால் தங்களுக்குள் இருக்கும் பந்தம் இத்துடன் முடிந்துவிடும் என எமாத்தைக் எச்சரிக்கிறார்.
முதியவரின் குடும்பத்தினர் அங்கு வந்து சேரும்போது, அது ஒரு மருத்துவ அவசர நிலை என்று நினைத்து எமாத்துக்கு நன்றி கூறுகிறார்கள்.
அவர்கள் கிளம்பும் தருவாயில், அந்த முதியவரைத் தனியாக ஒரு அறைக்கு அழைத்துச் செல்லும் எமாத், அன்று அவர் விட்டுச் சென்ற பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு, ரகசியமாக அவரது முகத்தில் ஒரு பலத்த அறை விடுகிறார்.
இதனால் அதிர்ச்சியடையும் முதியவர், குடும்பத்தினருடன் படிக்கட்டில் இறங்கும்போது மயங்கி விழுகிறார்.
அவருக்காக ஆம்புலன்ஸ் வரவழைக்கப்படுகிறது. இறுதியில், எமாத்தும் ரானாவும் மனக் கசப்புகளுடன் மீண்டும் தங்களின் நாடக மேடைக்குத் திரும்புகையில் படம் நிறைகிறது.
இத்திரைப்படம் சமகால மனிதர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் அவர்களின் உறவுகள் குறித்த சில மிக முக்கியமான உண்மைகளைச் சமூகத்திற்கு உணர்த்துகிறது.
ஒரு குடும்பத்தில் எதிர்பாராத அசம்பாவிதம் நடக்கும்போது, பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணுக்குத் தேவைப்படுவது ஆறுதலும் அவளது மனக் காயங்களை ஆற்றுவதற்கான துணையுமே தவிர, ஆண்களின் ஆதிக்கக் கோபமோ அல்லது பழிவாங்கும் செயலோ அல்ல என்பதை இப்படம் தெளிவாகக் காட்டுகிறது.
கணவன் தனது கோபத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்துப் பழிவாங்கத் துடிக்கும்போது, அது பாதிக்கப்பட்ட மனைவியை மேலும் எப்படிப்பட்ட தனிமைக்கும் மன உளைச்சலுக்கும் தள்ளுகிறது என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.
அதே போல், ஒரு தவறுக்கு நாமே நேரடியாகத் தண்டனை வழங்க நினைக்கும்போது, தவறு செய்தவரை விட நாமே அதிகக் கொடூரமானவர்களாக மாறிவிடும் அபாயம் உண்டு என்ற எச்சரிக்கையையும் இப்படம் வழங்குகிறது.
மனித நேயத்தையும் மன்னிக்கும் குணத்தையும் மறந்து சுயமரியாதை என்ற பெயரில் வழுக்கட்டாயமாகப் பழிவாங்க முற்படுவது, இறுதியில் நம்முடைய சொந்த பந்தங்களையும் நிம்மதியையும் மட்டுமே சிதைக்கும் என்ற செய்தியை இப்படம் அழுத்தமாகச் சொல்கிறது.
