2018 ஆம் ஆண்டு வெளியான "பிளாக் கிளான்ஸ்மேன்" "BlacKkKlansman" திரைப்படம், அமெரிக்காவின் இனவெறி அரசியலை மிகக் கூர்மையான நகைச்சுவையோடும் அதிரடியான க்ரைம் த்ரில்லர் பாணியிலும் காட்சிப்படுத்திய முக்கியப் படைப்பு.
1970 களின் தொடக்கத்தில் கொலராடோ ஸ்பிரிங்ஸ் காவல் துறையில் பணியாற்றிய ரான் ஸ்டால்வொர்த் எழுதிய பிளாக் கிான்ஸ்மேன் என்ற சுயசரிதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு இப்படம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
ஒரு கறுப்பின அதிகாரி வெள்ளை இனவாத அமைப்பான கு க்ளக்ஸ் கிளானுக்குள் ஊடுருவி அந்த அமைப்பின் ரகசியத் திட்டங்களை முறியடிப்பதே இதன் கரு.
இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம் ஒரு மனிதனின் குரலுக்கும் அவனது தோற்றத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு கட்டமைக்கப்பட்ட அடையாளப் போராட்டமாகும்.
ரான் ஸ்டால்வொர்த் தனது உண்மையான குரலை ஒரு வெள்ளை மனிதனின் குரலாக மாற்றிக் காட்டுவதன் மூலம் இனவெறி என்பது எவ்வளவு மேலோட்டமான அனுமானங்களில் இயங்குகிறது என்பதைத் திரைக்கதை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது.
ஒரு மனிதனை அவனது நிறத்தைக் கொண்டு மதிப்பிடும் வாதத்தைத் தகர்த்து வெறும் ஒலியை மட்டுமே நம்பி ஒரு தீவிரவாத அமைப்பு ஏமாறுவதுதான் இந்தப் படத்தின் மையப்பொருள்.
இந்தக் கதையின் ஆழமான தளம் இரு வேறு உலகங்களுக்கு இடையே ஊசலாடும் இரட்டை வாழ்வின் பதற்றமாகும்.
ஒருபுறம் கறுப்பின மக்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடும் மாணவர் அமைப்பு மற்றொன்று அவர்களை ஒடுக்க நினைக்கும் இனவெறி கே.கே.கே அமைப்பு என இரு துருவங்களுக்கு இடையே ரான் ஸ்டால்வொர்த் மற்றும் ஜிம்மர்மேன் ஆகிய இருவரும் ஒரு மெல்லிய கோட்டில் பயணிக்கிறார்கள்.
இதில் ஒரு அதிகாரி தனது இன அடையாளத்தை மறைக்கிறார் மற்றவர் தனது மத அடையாளத்தை மறைக்கிறார்.
இந்த மறைத்தலும் வெளிப்படுத்தலும் உருவாக்கும் உளவியல் சிக்கல்களே படத்தின் ஆதார சுருதியாக அமைகிறது.
அதிகார வர்க்கத்திற்குள் நுழையும் ஒரு கறுப்பின மனிதன் எதிர்கொள்ளும் அகப்போராட்டம் இப்படத்தில் மிக நுணுக்கமாகச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது.
தன்னைச் சுற்றியுள்ள சக அதிகாரிகளின் ஏளனப் பேச்சுகள் ஒருபுறம் தன்னைச் சார்ந்த இன மக்களின் சந்தேகப் பார்வை மறுபுறம் என ரான் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடிகள் ஒரு புதிய கோணத்தை வழங்குகின்றன.
ஒரு அமைப்பிற்குள் இருந்துகொண்டே அந்த அமைப்பின் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவதும் அதே சமயம் சட்டத்தின் துணையோடு சமூக விரோதிகளை வீழ்த்துவதும் ஒரு நுட்பமான ஆட்டமாக இப்படத்தில் கையாளப்பட்டுள்ளது.
இறுதியில் இத்திரைப்படம் அடையாள அரசியல் மற்றும் மனித உணர்வுகளுக்கு இடையிலான மோதலை ஒரு த்ரில்லர் பாணியில் விவரிக்கிறது.
உண்மையைச் சொல்லத் துடிக்கும் மனதிற்கும் உயிருக்குப் பயந்து பொய் சொல்ல வேண்டிய சூழலுக்கும் இடையில் நடக்கும் இந்தத் தந்திரமான விளையாட்னே இப்படைப்பின் உயிரோட்டமாகும்.
வெறுப்பைக் கக்கும் ஒரு கூட்டத்திற்குள் அந்த வெறுப்பையே ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தி அவர்களைத் தோற்கடிக்கும் இந்த விசித்திரமான உளவு வேலை வரலாற்றின் ஒரு வினோதமான முரணாகத் திரையில் விரிகிறது.
வெறுப்பு அரசியல் , நிறவெறி ஆகியவை காலங்காலமாக எவ்வாறு உருமாறி வருகின்றன என்பதை இது உலகளாவிய பார்வையாளர்களுக்கு உணர்த்தியது.
குறிப்பாக அமெரிக்க வரலாற்றின் இருண்ட பக்கங்களை நவீன கால நிகழ்வுகளுடன் இணைத்துப் பேசிய விதம் உலகெங்கும் உள்ள திரைப்பட ஆர்வலர்களைத் திரும்பிப் பார்க்க வைத்தது.
கடந்த காலத் திரைப்படங்களில் கறுப்பின மக்கள் சித்தரிக்கப்பட்ட விதத்தை இது கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது.
குறிப்பாக தி பர்த் ஆஃப் எ நேஷன் போன்ற பழைய திரைப்படங்கள் எவ்வாறு இனவெறியைத் தூண்டின என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி அதற்கு நேர்மாறான ஒரு பிம்பத்தை இப்படம் வெற்றிகரமாக முன்வைத்தது.
நகைச்சுவை மற்றும் தீவிரமான கருத்துக்களுக்கு இடையே ஒரு நுணுக்கமான சமநிலையைப் பேணி பார்வையாளர்களைச் சிந்திக்க வைக்கிறது.
இயக்குநர் ஸ்பைக் லீ தனது தனித்துவமான பாணியில் இப்படத்தை இயக்கியுள்ளார். விறுவிறுப்பான திரைக்கதை அமைப்பிலும் கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதிலும் அவரது ஆளுமை பளிச்சிடுகிறது.
வெறும் பொழுதுபோக்குத் திரைப்படமாக மட்டும் சுருங்காமல் சமூகத்தின் புரையோடிப் போன காயங்களை அம்பலப்படுத்தும் ஒரு கருவியாகத் தனது இயக்கத்தை அவர் பயன்படுத்தியுள்ளார்.
படமாக்கம் மிகவும் நேர்த்தியாகவும் அந்தந்த காலகட்டத்தின் சூழலைப் பிரதிபலிக்கும் வகையிலும் அமைந்துள்ளது.
ஒளிப்பதிவாளர் சேஸ் இர்வின் 1970 களின் நிறங்களை நுணுக்கமாகக் கையாண்டுள்ளார்.
ரான் ஸ்டால்வொர்த் மற்றும் அவரது கூட்டாளி ஜிம்மர்மேன் ஆகிய இருவரின் இரட்டை வாழ்க்கையை ஒரே நேரத்தில் காட்சிப்படுத்திய விதம் படத்தின் விறுவிறுப்பை அதிகரிக்கிறது.
குறிப்பாக இறுதிப் பகுதியில் நிஜமான கலவரக் காட்சிகளை இணைத்தது பெரும் அதிர்வலையை ஏற்படுத்தியது.
இத்திரைப்படம் 2018 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் முதன்முதலில் திரையிடப்பட்டது.
அங்கு மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்றதைத் தொடர்ந்து அதே ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் அமெரிக்காவில் வணிக ரீதியாக வெளியானது. சார்லோட்டஸ்வில் கலவரத்தின் ஓராண்டு நினைவு தினத்தை முன்னிட்டு வெளியிடப்பட்டது படத்தின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் கூட்டியது.
நடிகர் ஜான் டேவிட் வாஷிங்டன் ரான் ஸ்டால்வொர்த் கதாபாத்திரத்தில் மிகச் சிறப்பான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளார்.
நிதானமான , உறுதியான அதிகாரியாக அவர் வாழ்ந்துள்ளார். அவருக்கு இணையாக ஆடம் டிரைவர் ஜிம்மர்மேன் பாத்திரத்தில் மிரட்டியுள்ளார்.
டேவிட் டியூக் எனும் இனவெறித் தலைவராக டோபர் கிரேஸ் நடித்த விதம் அந்தப் பாத்திரத்தின் மீதான வெறுப்பைச் சரியாகக் கடத்தியது.
டெரன்ஸ் பிளான்சார்ட் இப்படத்திற்கு இசையால் உயிர் கொடுத்துள்ளார். 1970 களின் ஆன்மா சிதையாமல் ஒரு த்ரில்லர் படத்திற்குத் தேவையான பதற்றத்தை அவரது இசை வழங்கியது.
படத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட கறுப்பினப் பாடல்கள் , பின்னணி இசை கதையின் ஓட்டத்திற்குப் பெரும் பலமாக அமைந்தன.
விருதுகள் ரீதியாக இப்படம் மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் கிராண்ட் பிரிக்ஸ் விருதை வென்றது.
91 வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த தழுவல் திரைக்கதைக்கான ஆஸ்கார் விருதை ஸ்பைக் லீ வென்றார்.
இது அவரது திரைப்பயணத்தில் மிக முக்கியமான அங்கீகாரமாகும். மேலும் சிறந்த திரைப்படம் சிறந்த இயக்கம் உள்ளிட்ட ஆறு பிரிவுகளில் ஆஸ்கார் விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டதுடன் கோல்டன் குளோப் மற்றும் பாஃப்டா விருதுகளையும் தட்டிச் சென்றது.
இத்திரைப்படம் வரலாற்றையும் தற்காலத்தையும் இணைக்கும் ஒரு கண்ணாடியாக இன்றும் போற்றப்படுகிறது.
இயக்குநர் ஸ்பைக் லீக்கு இந்தத் திட்டத்தை முன்மொழிந்தவர் மற்றொரு பிரபல இயக்குநரான ஜோர்டான் பீல் ஆவார்.
ரான் ஸ்டால்வொர்த் எழுதிய புத்தகத்தின் சாராம்சத்தைச் சுருக்கமாகக் கேட்ட ஸ்பைக் லீ அந்த நிமிடம் முதல் இந்தப் படத்தின் மீதான தனது ஈர்ப்பை வெளிப்படுத்தினார்.
நாயகன் ஜான் டேவிட் வாஷிங்டன் திரையில் தோன்றுவதற்கு முன்பே அந்தப் பாத்திரத்திற்குத் தேர்வாகிவிட்டார்.
ஸ்பைக் லீ அவருக்குத் தொலைபேசி வாயிலாக ஒரு குறுஞ்செய்தி அனுப்பி அந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கச் சொன்னார்.
ஜான் டேவிட் வாஷிங்டன் பிரபல நடிகர் டென்சல் வாஷிங்டனின் மகன் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.
படத்தின் படப்பிடிப்பின்போது பழம்பெரும் கலைஞர் ஹாரி பெலஃபோன்டே ஒரு முக்கியமான காட்சியில் நடித்தார்.
அந்த நாளில் அவர் மீது கொண்ட மரியாதையின் காரணமாகப் படக்குழுவினர் அனைவரும் முறையான ஆடை அலங்காரத்துடன் வர வேண்டும் என்று ஸ்பைக் லீ உத்தரவிட்டார்.
அக்காட்சியில் அவர் ஒரு முதியவராகப் பழங்காலத்து இனவெறிச் சம்பவங்களை விவரிப்பது ரசிகர்களிடையே பலத்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
படப்பிடிப்பு தளம் முழுவதும் ஒரு விதமான உணர்ச்சிகரமான நிசப்தம் நிலவியதாகப் பின்னாளில் படக்குழுவினர் பகிர்ந்தனர்.
இப்படத்தின் க்ளைமாக்ஸ் காட்சியில் பயன்படுத்தப்பட்ட நிஜக் கலவரக் காட்சிகள் கதையின் போக்கையே மாற்றியமைத்தன.
உண்மையில் அந்தச் சம்பவங்கள் நடப்பதற்கு முன்பே படத்தின் திரைக்கதை எழுதி முடிக்கப்பட்டுவிட்டது. ஆனால் சார்லோட்டஸ்வில்லில் நடந்த அந்தத் துயரமான நிகழ்வு படத்தின் இறுதி முடிவை மாற்றத் தூண்டியது.
அந்தப் பெண்ணின் குடும்பத்தாரிடம் அனுமதி பெற்ற பின்னரே அந்த நிஜக் காணொலிகளை ஸ்பைக் லீ படத்தில் இணைத்தார்.
இது ஒரு வரலாற்றுத் திரைப்படத்தைத் தற்கால நிகழ்வோடு இணைக்கும் பாலமாக அமைந்தது.
நடிகர் ஆடம் டிரைவர் ஒரு யூத அதிகாரியாக நடித்திருந்தாலும் நிஜ வாழ்க்கையில் அவர் ஒரு முன்னாள் கடற்படை வீரர் என்பது கூடுதல் தகவல். அவர் தனது பாத்திரத்திற்காகப் பல்வேறு பயிற்சிகளை மேற்கொண்டார்.
அதேபோல் டேவிட் டியூக் எனும் எதிர்மறையான பாத்திரத்தில் நடித்த டோபர் கிரேஸ் அந்தப் பாத்திரத்தின் தீவிரத்தை உணர பல கே.கே.கே உறுப்பினர்களின் பழைய காணொலிகளை ஆராய்ந்தார்.
அந்தப் பாத்திரத்தின் குணாதிசயங்களால் அவர் படப்பிடிப்பின்போது ஒரு விதமான மன அழுத்தத்திற்கு ஆளானதாகக் குறிப்பிட்டார்.
இத்திரைப்படத்தின் தலைப்பில் இடையில் வரும் மூன்று கே எழுத்துக்கள் கு க்ளக்ஸ் கிளான் எனும் அமைப்பைச் சூசகமாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
படத்தின் தயாரிப்புச் செலவு வெறும் 15 மில்லியன் டாலர்கள் மட்டுமே என்றாலும் அது உலகம் முழுவதும் ஈட்டிய வருவாய் மற்றும் பெற்ற விமர்சனங்கள் மிக அதிகம்.
படப்பிடிப்பு தளத்தில் ஸ்பைக் லீ எப்போதும் ஒரு கறுப்பு நிறத் தொப்பி அணிந்து வேலை செய்வார். அது அந்தப் படத்திற்கும் ஒரு தனித்துவமான குறியீடாகவே மாறியது.
படத்தின் இசை அமைப்பாளர் டெரன்ஸ் பிளான்சார்ட் ஸ்பைக் லீயுடன் இணைந்து பணியாற்றும் இருபதாவது படம் இதுவாகும்.
இத்திரைப்படத்தின் வசனங்கள் மற்றும் சில காட்சிகள் நிஜ வாழ்க்கையில் நடந்த உரையாடல்களை அப்படியே பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைக்கப்பட்டன.
ரான் ஸ்டால்வொர்த் தனது புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டிருந்த பல தொலைபேசி உரையாடல்கள் எந்த மாற்றமும் இன்றி திரைக்கதையில் பயன்படுத்தப்பட்டன.
டேவிட் டியூக் ஒரு கறுப்பின மனிதனின் குரலுக்கும் வெள்ளை மனிதனின் குரலுக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தை ரானிடமே விவரிக்கும் காட்சி திரையரங்குகளில் பெரும் சிரிப்பை ஏற்படுத்தியது.
அந்த நகைச்சுவைக்கு பின்னால் இருந்த அறியாமையை இயக்குநர் மிக நுணுக்கமாக கையாண்டிருந்தார்.
படப்பிடிப்பின்போது நாயகன் ஜான் டேவிட் வாஷிங்டன் மற்றும் ஆடம் டிரைவர் ஆகிய இருவரும் தங்களுக்குள் ஒருவிதமான ரகசிய புரிதலை ஏற்படுத்திக்கொண்டனர்.
ஒரே பாத்திரத்தின் இரு வேறு உருவங்களாக அவர்கள் செயல்பட வேண்டியிருந்ததால் ஒருவரது உடல்மொழி மற்றவருக்குத் தெரியாத வகையில் படப்பிடிப்புத் தளம் வடிவமைக்கப்பட்டது.
ரான் ஸ்டால்வொர்த் நிஜ வாழ்க்கையில் பயன்படுத்திய தனது உறுப்பினர் அட்டையை ஜான் டேவிட் வாஷிங்டனிடம் காட்டினார்.
அந்த அட்டையை நேரில் பார்த்தபோது தனக்கு ஏற்பட்ட சிலிர்ப்பு நடிப்பிற்கு மிகவும் உதவியதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.
ஆடை வடிவமைப்புத் துறையில் மார்சி ராட்லெஃப் 1970 களின் கலாச்சாரத்தை அப்படியே திரையில் கொண்டுவந்தார்.
கறுப்பின இளைஞர்களின் ஆஃப்ரோ தலைமுடி அலங்காரம் மற்றும் கே.கே.கே உறுப்பினர்களின் வெள்ளை நிற அங்கிகள் ஒவ்வொன்றும் வரலாற்றுத் துல்லியத்துடன் வடிவமைக்கப்பட்டன.
கறுப்பினப் போராளிகளின் உடை அலங்காரங்கள் அக்காலகட்டத்தின் புரட்சிகரமான மனநிலையை பறைசாற்றின.
இந்த ஆடைகள் வெறும் அலங்காரமாக மட்டும் இல்லாமல் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் அரசியல் நிலைப்பாட்டையும் வெளிப்படுத்தும் குறியீடாக அமைந்தன.
ஒலிப்பதிவு மற்றும் பின்னணி இசையில் சில பழைய ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க இசைக்கலைஞர்களின் பாடல்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
ரான் மற்றும் பட்ரிஸ் இணைந்து நடனமாடும் காட்சியில் இடம்பெற்ற இசை அக்காலகட்டத்தின் ஆன்மாவை உணர்த்தியது.
ஸ்பைக் லீ தனது முந்தைய படங்களைப் போலவே இதிலும் டபுள் டாலி ஷாட் எனும் கேமரா நகர்வு நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தினார்.
கதாபாத்திரங்கள் தரையில் மிதந்து செல்வது போன்ற உணர்வைத் தரும் இந்த காட்சி அமைப்பு இப்படத்தின் சில முக்கியத் தருணங்களில் அழுத்தமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
படத்தில் வரும் பல துணை நடிகர்கள் நிஜமாகவே கொலராடோ பகுதியில் வசிப்பவர்கள் என்பது கூடுதல் தகவல்.
படப்பிடிப்பு பெரும்பாலும் நியூயார்க் மாநிலத்தின் பல பகுதிகளில் நடந்தாலும் கொலராடோவின் நிலப்பரப்பை அப்படியே பிரதிபலிக்க பெரும் முயற்சி எடுக்கப்பட்டது.
படப்பிடிப்பு முடிந்ததும் அந்தப் படத்தின் பிரதிகள் மிக ரகசியமாக பாதுகாக்கப்பட்டன. கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டபோது அங்கிருந்த பார்வையாளர்கள் பத்து நிமிடங்களுக்கும் மேலாக எழுந்து நின்று கைதட்டி ஆரவாரம் செய்தது அந்த ஆண்டின் மிகப்பெரிய கௌரவமாகப் பார்க்கப்பட்டது.
டேவிட் டியூக் எனும் நிஜ மனிதர் இன்றும் உயிருடன் இருக்கும் நிலையில் அவரது செயல்பாடுகளைப் பற்றி இப்படம் வெளிப்படையாகப் பேசியது பெரும் விவாதங்களை கிளப்பியது.
ஒரு தழுவல் திரைக்கதையாக இருந்தாலும் நிஜத்திற்கும் கற்பனைக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியை மிகக் குறைவாக வைத்திருந்தது இப்படத்தின் கூடுதல் சுவாரஸ்யமாகும்.
நிஜமான ரான் ஸ்டால்வொர்த் படப்பிடிப்புத் தளத்திற்கு நேரில் வந்து நடிகர் ஜான் டேவிட் வாஷிங்டனுக்குப் பல நுணுக்கமான ஆலோசனைகளை வழங்கினார்.
ஒளிப்பதிவின் போது சில காட்சிகள் பழைய காலத் திரைப்படச் சுருள்களில் எடுக்கப்பட்டது போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்கச் சிறப்புத் தொழில்நுட்பங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
1970 களின் தொடக்கத்தில் இருந்த வண்ணக் கலவைகளைப் பிரதிபலிக்க ஒளிப்பதிவாளர் சேஸ் இர்வின் பழைய லென்ஸ்களை பயன்படுத்தினார்.
இது பார்வையாளர்களை அந்தந்தக் காலகட்டத்திற்கே அழைத்துச் செல்லும் அனுபவத்தைத் தந்தது. படத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் அலக் பால்ட்வின் நடித்த டாக்டர் கென்னப்ரூ பியூரிகார்ட் கதாபாத்திரம் பல பழைய கால இனவெறிப் பிரச்சாரக் காணொலிகளின் தொகுப்பாக உருவாக்கப்பட்டது.
கே.கே.கே அமைப்பின் சடங்குகள் நடக்கும் காட்சிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட தீப்பந்தங்கள் மற்றும் அங்கிகள் அனைத்தும் மிகத் துல்லியமான வரலாற்றுப் பதிவுகளின் அடிப்படையில் தைக்கப்பட்டன.
இந்தக் காட்சிகளைப் படமாக்கும்போது அங்கிருந்த கறுப்பினப் படக்குழுவினர் ஒருவிதமான அசௌகரியத்தை உணர்ந்ததால் படப்பிடிப்பு முடிந்தவுடன் அந்த அங்கிகள் அனைத்தும் தீயில் அழிக்கப்பட்டன.
இது போன்ற தீவிரமான காட்சிகளுக்கு இடையே ஸ்பைக் லீ தனது முந்தைய படங்களின் சில காட்சிகளையும் குறியீடுகளையும் ஆங்காங்கே மறைமுகமாகச் செருகி வைத்திருந்தார்.
படத்தின் படத்தொகுப்பாளர் பாரி அலெக்சாண்டர் பிரவுன் இப்படத்தின் விறுவிறுப்பைக் கூட்டுவதற்காகப் பல காட்சிகளை ஒன்றுடன் ஒன்று இணைக்கும் பேரலல் எடிட்டிங் முறையைக் கையாண்டார்.
ஒரு பக்கம் கறுப்பின மக்களின் எழுச்சியும் மறுபக்கம் கே.கே.கே அமைப்பின் ரகசியக் கூட்டமும் நடக்கும் காட்சிகள் ஒரே நேரத்தில் காட்டப்பட்டது படத்தின் பதற்றத்தை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது.
இந்தத் தனித்துவமான எடிட்டிங் பாணிக்கு ஆஸ்கார் விருதுப் பரிந்துரையும் கிடைத்தது.
படத்தின் இறுதியில் வரும் டெரன்ஸ் பிளான்சார்ட்டின் பின்னணி இசை மறைந்த இசைக்கலைஞர் பிரின்ஸின் சில இசைக்குறிப்புகளைத் தழுவி உருவாக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
படத்தின் முடிவில் காட்டப்படும் தலைகீழான அமெரிக்கக் கொடி நாட்டின் அவசர நிலையை உணர்த்தும் ஒரு குறியீடாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
ஒரு உண்மைச் சம்பவத்தைச் சமகால அரசியலோடு இணைத்த விதம் மற்றும் அந்தப் படம் கிளப்பிய விவாதங்கள் அனைத்தும் இத்திரைப்படத்தை ஒரு பொழுதுபோக்குச் சித்திரமாகத் தாண்டி ஒரு வரலாற்று ஆவணமாகவே மாற்றியுள்ளது.
இத்திரைப்படம் கேன்ஸ் முதல் ஆஸ்கார் வரை பல மேடைகளில் கௌரவிக்கப்பட்டாலும் சாதாரண மக்களிடையே ஏற்படுத்திய சமூக விழிப்புணர்வே அதன் உண்மையான வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது.
============================
படத்தின் கதை:-
பிளாக் கிளான்ஸ்மேன் திரைப்படம் 1970 களின் தொடக்கத்தில் கொலராடோ ஸ்பிரிங்ஸ் நகரில் நடந்த ஒரு வியக்கத்தக்க உண்மைச் சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு விரிகிறது.
கதையின் நாயகன் ரான் ஸ்டால்வொர்த் (ஜான் டேவிட் வாஷிங்டன்) அந்த நகரத்தின் காவல் துறையில் அதிகாரியாகப் பணியமர்த்தப்படும் முதல் ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கராவார்.
ஆரம்பத்தில் ஆவணக் காப்பகத்தில் பணிபுரியும் அவர் அங்குள்ள சக வெள்ளை இன அதிகாரிகளின் இனவெறிப் போக்கைக் கடந்து வந்து தன்னை ரகசிய ஒற்றராகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள விரும்புகிறார்.
அதன் ஒரு பகுதியாக கறுப்பினத் தலைவர் க்வாமே துரே (கோரி ஹாக்கின்ஸ்) உரையாற்றும் கூட்டத்தைக் கண்காணிக்க அனுப்பப்படும்போது அங்கு கறுப்பின மாணவர் அமைப்பின் தலைவியான பட்ரிஸ் டுமாஸைச் (லாரா ஹாரியர்) சந்தித்துக் காதல் கொள்கிறார்.
இதனைத் தொடர்ந்து உளவுப் பிரிவுக்கு மாற்றப்படும் ரான் ஒருநாள் செய்தித்தாளில் கு க்ளக்ஸ் கிளான் (கே.கே.கே) எனும் வெள்ளை இனவாத அமைப்பின் விளம்பரத்தைப் பார்த்துத் துணிச்சலாக அந்த எண்ணிற்கு அழைக்கிறார்.
தொலைபேசியில் ஒரு வெள்ளை இனத்தவரைப் போலவே பேசி அந்த அமைப்பின் உள்ளூர் தலைவர் வால்டர் ப்ரீச்வேயை (ரியான் எக்கோல்ட்) கவர்கிறார்.
ஆனால் நேரில் சந்திக்க வேண்டிய கட்டாயம் வரும்போது ரான் ஒரு தந்திரமான திட்டத்தைத் தீட்டுகிறார்.
அதன்படி ரான் தொலைபேசி உரையாடல்களைத் தொடர்வார் ஆனால் நேரில் சந்திப்புகளுக்குப் பிலிப் ஃபிளிப் ஜிம்மர்மேன் (ஆடம் டிரைவர்) எனும் யூத இனத்தைச் சேர்ந்த வெள்ளை அதிகாரி ரானின் பெயரில் மாற்றாக செல்வது என முடிவாகிறது.
இந்த ஆபத்தான உளவுப் பணியில் ஜிம்மர்மேன் அந்த அமைப்பின் கூட்டங்களுக்குச் சென்று அங்கிருந்த தீவிரவாதிகளுடன் பழகுகிறார்.
குறிப்பாகத் தன்னிச்சையாகச் செயல்படும் ஃபெலிக்ஸ் கென்ட்ரிக்ஸன் (ஜாஸ்பர் பாக்கோனென்) என்பவருக்கு ஜிம்மர்மேன் மீது சந்தேகம் ஏற்பட்டு அவரைத் துப்பாக்கி முனையில் பொய் கண்டறியும் சோதனைக்கு உள்ளாக்க முயல்கிறார்.
அதே வேளையில் தொலைபேசி வழியாக ரான் அந்த அமைப்பின் தேசியத் தலைவரான டேவிட் டியூக் (டோபர் கிரேஸ்) உடன் நெருக்கமான தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறார்.
ஒரு கட்டத்தில் டேவிட் டியூக் கொலராடோ ஸ்பிரிங்ஸ் நகருக்கு நேரில் வரும்போது அவருக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கும் காவல்துறை அதிகாரியாக ரானே நியமிக்கப்படுவது கதையின் ஒரு முரண் கலந்த உச்சக்கட்டமாகும்.
இந்த விசாரணையின் போது இனவெறி கே.கே.கே அமைப்பினர் ஒரு வெடிகுண்டுத் தாக்குதலுக்குத் திட்டமிடுவதை ரான் கண்டறிகிறார்.
ஃபெலிக்ஸின் மனைவியான கோனி கென்ட்ரிக்ஸன் (ஆஷ்லே அட்கின்சன்) ஒரு கறுப்பினப் போராட்டத்தின் மீது குண்டு வீச முயல்கிறார்.
அது தோல்வியடையவே பட்ரிஸின் வீட்டின் அருகே காரின் அடியில் வெடிகுண்டை வைக்கிறார்.
ரான் அங்கு விரைந்து வந்து கோனியைத் தடுக்க முயலும்போது மற்ற வெள்ளை இன அதிகாரிகள் ரானைக் கறுப்பினத்தவர் என்ற ஒரே காரணத்திற்காகத் தாக்குகின்றனர்.
இருப்பினும் அந்த வெடிகுண்டு வெடித்ததில் அதைத் திட்டமிட்ட இனவெறி கே.கே.கே உறுப்பினர்களே பலியாகின்றனர்.
இறுதியில் ஜிம்மர்மேன் அங்கு வந்து ரானை மீட்கிறார்.
இதனைத் தொடர்ந்து பட்ரிஸிடம் அநாகரிகமாக நடந்துகொண்ட ஆண்டி லேண்டர்ஸ் (பிரடெரிக் வெல்லர்) எனும் இனவெறி அதிகாரியை ரான் ஒரு ரகசியப் பதிவு மூலம் சிக்க வைத்துச் சிறைக்கு அனுப்புகிறார்.
இவ்வளவு பெரிய சாதனையைச் செய்த பின்னரும் காவல்துறையின் மேலதிகாரிகள் இந்த வழக்கின் ஆவணங்களை அழித்து ரகசியமாக வைக்குமாறு ரானுக்கு உத்தரவிடுகின்றனர்.
படம் முடியும் தறுவாயில் ரான் டேவிட் டியூக்கிற்குத் தொலைபேசியில் அழைத்துத் தான் ஒரு கறுப்பின மனிதன் என்பதை வெளிப்படுத்தி அவரை அவமானப்படுத்துகிறார்.
படத்தின் கடைசிப் பகுதியில் 2017 ஆம் ஆண்டு சார்லோட்டஸ்வில்லில் நடந்த உண்மையான கலவரக் காட்சிகள் மற்றும் ஹேதர் ஹேயர் எனும் பெண்ணின் மரணம் குறித்த பதிவுகள் மூலம் இன்றும் தொடரும் இனவெறியின் கோர முகத்தைச் சுட்டிக்காட்டி இப்படைப்பு நிறைகிறது.
இத்திரைப்படம் வெறும் கடந்த கால வரலாற்றுப் பதிவு மட்டுமல்லாமல் இன்றும் சமூகத்தில் வேரூன்றி இருக்கும் இனவெறி மற்றும் அதிகார வர்க்கத்தின் பாரபட்சமான போக்கை உரக்கச் சொல்லும் ஒரு படைப்பாகத் திகழ்கிறது.
ஒரு கறுப்பின அதிகாரியான ரான் ஸ்டால்வொர்த் வெள்ளை இனவாத அமைப்பான கு க்ளக்ஸ் கிளானுக்குள் ஊடுருவுவதன் மூலம் வெறுப்பு எவ்வளவு முட்டாள்தனமானது என்பதையும் அதே சமயம் அது எவ்வளவு ஆபத்தானது என இயக்குனர் ஸ்பைக் லீ ஆணித்தரமாக விளக்குகிறார்.
மொழியை , குரலை வைத்து ஒரு மனிதனின் அடையாளத்தைத் தீர்மானிக்க முடியாது என்பதையும் ரான் தனது புத்திசாலித்தனமான உரையாடல்கள் மூலம் நிரூபிக்கிறார்.
இத்திரைப்படம் சொல்லும் முக்கியமான செய்தி இனவெறியானது ஏதோ ஒரு தனிநபரின் உணர்வு மட்டுமல்ல அது அதிகார அமைப்புகளிலும் காவல் துறையிலும் ஒரு அங்கமாகவே நீடிக்கிறது என்பதே.
ரான் ஒரு மிகப்பெரிய சதியை முறியடித்தாலும் அவரது மேலதிகாரிகள் அந்தச் சாதனையை மூடி மறைக்கச் சொல்வதும் ஆவணங்களை அழிக்க உத்தரவிடுவதும் உண்மையான நீதி என்பது நிறத்தின் அடிப்படையில் எவ்வாறு வளைக்கப்படுகிறது என்பதைத் தோல் உரித்துக் காட்டுகிறது.
கறுப்பின மக்களுக்கு எதிரான வன்முறை ஒருபுறம் இருக்க யூதர்களுக்கு எதிரான வெறுப்பையும் ஜிம்மர்மேன் (ஆடம் டிரைவர்) கதாபாத்திரம் வெளிப்படுத்துகிறது.
வெறுப்பு அரசியல் எப்போதும் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தை மட்டும் குறிவைப்பதில்லை அது மனிதநேயத்தையே சிதைக்கக்கூடியது என உணர்த்துகிறது.
இறுதியில் 2017 ஆம் ஆண்டு சார்லோட்டஸ்வில்லில் நடந்த உண்மையான கலவரக் காட்சிகளை இணைப்பதன் மூலம் 1970 களில் இருந்த அதே இனவெறிச் சிந்தனை இன்றும் நவீன உலகில் அதே வீரியத்துடன் இருப்பதை இயக்குனர் எச்சரிக்கையாக முன்வைக்கிறார்.
வரலாற்றிலிருந்து பாடம் கற்கத் தவறினால் அந்த வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் துயரமான முறையில் நிகழும் என்பதே இப்படம் சொல்லும் அடிப்படையான செய்தி.
அமெரிக்காவின் இருண்ட பக்கங்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வரும் அதே வேளையில் அநீதிக்கு எதிராகத் தொடர்ந்து குரல் கொடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் சமரசமற்ற போராட்டமே மாற்றத்தைக் கொண்டு வரும் என்பதையும் இத்திரைப்படம் பதிவு செய்கிறது.
