2018 ஆம் ஆண்டு வெளியான ஆவணப்படம் "ஃப்ரீ ஸோலோ " (Free Solo)
அலெக்ஸ் ஹொன்னால்ட் எனும் சாகச வீரர் கயிறு உள்ளிட்ட எவ்வித பாதுகாப்பு உபகரணங்களும் இன்றி எல் கேபிடன் என்ற பிரம்மாண்ட பாறையை ஏறி சாதனை படைப்பதை இந்தப் படம் விவரிக்கிறது.
எலிசபெத் சாய் வாசர்கெலி மற்றும் ஜிம்மி சின் இணைந்து இதனை இயக்கியுள்ளனர்.
3000 அடி உயரமுள்ள செங்குத்தான பாறையைத் தன் வெறும் கைகளால் தொற்றி ஏறும் ஒரு மனிதனின் மன உறுதியையும் அச்சமற்ற நிலையையும் இந்தப் படைப்பு திரையில் கொண்டு வந்துள்ளது.
கலிபோர்னியாவின் யோசெமிட்டி தேசிய பூங்காவில் உள்ள இந்த மலைச்சிகரத்தை அடைவது எவருக்கும் எட்டாத கனவாகவே இருந்தது.
இந்தப் படத்தின் நாயகன் அலெக்ஸ் ஹொன்னால்ட் பல ஆண்டுகளாக இதற்காகத் தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொள்கிறார்.
அவருடைய காதலி சன்னி மெக்கான்ட்லெஸ் மற்றும் சக மலையேற்ற வீரர் டாமி கால்டுவெல் ஆகியோருடன் அவர் பழகும் விதம் அவரின் தனிப்பட்ட குணாதிசயங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
எதையும் எதிர்கொள்ளும் அவரது மூளையின் செயல்பாடு குறித்து மேற்கொள்ளப்பட்ட மருத்துவப் பரிசோதனைகள் வியப்பைத் தருகின்றன.
இயக்குநர்கள் ஜிம்மி சின் மற்றும் எலிசபெத் சாய் வாசர்கெலி இந்தப் படத்தைப் படமாக்கும்போது பல்வேறு அறம் சார்ந்த சவால்களை எதிர்கொண்டனர்.
கேமராக்கள் அலெக்ஸின் கவனத்தை திசைதிருப்பினால் அது அவரது உயிருக்கே ஆபத்தாக முடியும் என்பதை உணர்ந்து மிகவும் கவனமாகச் செயல்பட்டனர்.
சுமார் எழுநூறு மணி நேரக் காட்சிகளைப் பதிவு செய்து அவற்றில் மிகச்சிறந்த தருணங்களை இதில் தொகுத்துள்ளனர்.
மலையேற்றத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்ற ஒளிப்பதிவாளர்கள் செங்குத்துப் பாறைகளில் தொங்கியபடி காட்சிகளைப் படம்பிடித்தது ஒரு தொழில்நுட்ப அதிசயம் ஆகும்.
மார்கோ பெல்ட்ராமி அமைத்த இசை ஒவ்வொரு காட்சியிலும் பதற்றத்தையும் உணர்ச்சிகளையும் சரியான விகிதத்தில் கடத்துகிறது.
குறிப்பாக பாறை இடுக்குகளில் அலெக்ஸ் கால்களை ஊன்றி நகரும்போது பின்னணி இசை இதயத்துடிப்பை அதிகரிக்கச் செய்கிறது.
இந்தப் படம் 2018 ஆம் ஆண்டு வெளியாகி உலகளவில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
விமர்சன ரீதியாகவும் வசூல் ரீதியாகவும் சாதனை படைத்ததோடு சிறந்த ஆவணப்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதினையும் வென்று வரலாற்றுப் பட்டியலில் இடம்பிடித்தது.
மலையேற்றத்தின் நுணுக்கங்களை மட்டும் பேசாமல் ஒரு மனிதன் தன் இலக்கை அடைய எதிர்கொள்ளும் உளவியல் போராட்டங்களையும் இந்தப் படம் நேர்த்தியாகப் பேசுகிறது.
அலெக்ஸ் ஹொன்னால்ட்டின் அபாரமான துணிச்சலும் ஒளிப்பதிவுக் குழுவின் அர்ப்பணிப்பும் இணைந்து ஒரு சிறந்த திரை அனுபவத்தை வழங்கியுள்ளன.
கயிறுகள் இன்றி சிகரத்தைத் தொட்ட அந்த நான்கு மணி நேரப் பயணம் பார்வையாளர்களை இருக்கையின் நுனிக்கே கொண்டு செல்கிறது.
எல் கேபிடன் பாறையை அலெக்ஸ் ஹொன்னால்ட் வெறும் 3 மணி நேரம் 56 நிமிடங்களில் ஏறி முடித்தார். இந்தப் பயணத்தைப் படம்பிடிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒளிப்பதிவாளர்கள் அனைவரும் சாதாரணமானவர்கள் அல்லர்.
அவர்கள் அனைவரும் மிகச்சிறந்த மலையேற்ற வீரர்களாகவும் இருந்தனர்.
அலெக்ஸ் ஏறும் பாதையில் அவருடன் இணைந்து செங்குத்துப் பாறைகளில் தொங்கியபடி இவர்கள் காட்சிகளைப் பதிவு செய்தனர்.
படப்பிடிப்பின்போது அலெக்ஸின் கவனத்தைச் சிதறடிக்காமல் இருக்கப் பல முன்னேற்பாடுகள் செய்யப்பட்டன.
கேமராக்கள் தூரத்தில் வைக்கப்பட்டன. அலெக்ஸிடமிருந்து ஒலியைப் பதிவு செய்ய வயர்லெஸ் மைக் கருவிகளைப் பயன்படுத்த முடியாது என்பதால் ஒரு சிறப்பு ஒலிப்பதிவு கருவி உருவாக்கப்பட்டது.
அதனை அலெக்ஸ் தனது சாக்பேக் எனப்படும் பையினுள் மறைத்து வைத்திருந்தார்.
சுமார் 1000 மிமீ லென்ஸ் கொண்ட கேமரா பொருத்தப்பட்ட ஹெலிகாப்டர் மூலம் மலைச்சிகரத்தின் பிரம்மாண்டம் 4K தரத்தில் படமாக்கப்பட்டது.
அலெக்ஸ் தனது மூளையை எம்ஆர்ஐ ஸ்கேன் செய்து பார்த்தபோது ஒரு விசித்திரமான உண்மை புலப்பட்டது. பயத்தை வெளிப்படுத்தும் மூளையின் ஒரு பகுதியான அமிக்டலா அவருக்குத் தூண்டப்படுவதே இல்லை என்பது கண்டறியப்பட்டது.
சாதாரண மனிதர்களை நிலைகுலையச் செய்யும் ஆபத்துகள் இவரைப் பாதிக்காததற்கு இதுவே காரணமாகும்.
இந்தப் படத்தின் தயாரிப்புப் பணியில் 12 கேமராக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு மொத்தம் 700 மணி நேரக் காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன.
ஆவணப்பட வரலாற்றிலேயே ஒரு திரையரங்கில் அதிக வசூல் ஈட்டிய பெருமையும் இந்தப் படத்திற்கு உண்டு.
அலெக்ஸ் ஹொன்னால்ட் மலையேறும் சாகசத்தின்போது 'த டெஃப்ளான் கார்னர்' எனப்படும் வழுவழுப்பான செங்குத்து பகுதியை மிகக் கடினமாக உணர்ந்தார்.
அதேபோல் 'த போல்டர் பிராப்ளம்' எனும் இடத்தில் அவர் செய்த கராத்தே கிக் போன்ற கால்களை விரிக்கும் நகர்வு ஒரு தொழில்நுட்ப சவாலாக அமைந்தது.
இத்தகைய ஆபத்தான தருணங்களை நேரடிப் பார்வையில் படம்பிடித்தபோது ஒளிப்பதிவாளர் ஒருவர் பதற்றத்தால் கேமராவை விட்டு விலகித் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டார்.
முன்னதாக 2016 ஆம் ஆண்டிலேயே இதற்கான முயற்சியைத் தொடங்கி இடையில் ஒருமுறை அலெக்ஸ் பாதியிலேயே கைவிட்டார்.
அப்போது தனது கணுக்காலில் ஏற்பட்ட சுளுக்கு மற்றும் காதலியின் முன்னிலையில் நிகழ்ந்த சிறிய விபத்து காரணமாக ஏற்பட்ட முதுகெலும்பு முறிவு ஆகியவற்றால் அவர் உடல் ரீதியான வலிகளை எதிர்கொண்டார்.
இருப்பினும் ஓய்வு எடுக்காமல் வீங்கிய காலுடனேயே தனது பயிற்சிகளைத் தொடர்ந்தார்.
இந்தப் படத்தின் படப்பிடிப்பு நாயகனுக்கு தேவையற்ற அழுத்தத்தைக் கொடுக்குமோ என இயக்குநர் ஜிம்மி சின் மிகுந்த கவலை கொண்டார்.
உலகப்புகழ் பெற்ற மலையேற்ற வீரர் யூலி ஸ்டெக் என்பவரின் மரணம் அலெக்ஸை ஒரு நிமிடம் யோசிக்க வைத்தது.
அலெக்ஸின் குடும்பப் பின்னணி குறித்து ஆராயும்போது அவரது தந்தை உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தத் தெரியாதவர் என்பதும் சிறுவயதில் அவர் வீட்டில் அதீத செல்லம் அல்லது கட்டிப்பிடித்தல் போன்ற பழக்கங்கள் இல்லை என்பதும் தெரியவந்தது.
ஆவணப்படத்தின் இறுதியில் பயன்படுத்தப்பட்ட கிராவிட்டி என்ற பாடலை டிம் மெக்ரா பாடினார்.
ஆவணப்படப் பிரிவில் டொராண்டோ சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் மக்கள் விருப்ப விருதினைப் பெற்ற இந்தப் படைப்பு சுமார் 2 மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் உருவாக்கப்பட்டது .
அலெக்ஸ் ஹொன்னால்ட் பல ஆண்டுகளாகத் தனது வாகனத்திலேயே வசித்து தனிமையை விரும்பும் ஒருவராக வாழ்ந்து வந்தார்.
எல் கேபிடன் பாறையில் அவர் தேர்ந்தெடுத்த ஃப்ரீரைடர் எனும் மலையேற்றப் பாதை 5.13a என்ற மிகக் கடினமான தரவரிசையைக் கொண்டது.
இந்தப் பாதையை 1998 ஆம் ஆண்டு அலெக்சாண்டர் ஹூபர் என்பவர் உருவாக்கினார். பாறையின் கடினமான பகுதிகளைத் தாண்டிச் செல்ல அலெக்ஸ் இரண்டு மாற்றுப் பாதைகளைத் திட்டமிட்டுத் தற்காத்துக் கொண்டார்.
இந்தச் சாகச முயற்சிக்கு முன்னதாகத் தனது திறமையை மெருகேற்ற மொராக்கோ நாட்டிற்குச் சென்று டாமி கால்டுவெல்லுடன் இணைந்து தீவிரப் பயிற்சியில் ஈடுபட்டார்.
படப்பிடிப்புத் தளம் வெறும் பொழுதுபோக்கு இடமாக இருக்கக் கூடாது என்பதில் இயக்குநர்கள் உறுதியாக இருந்தனர்.
அலெக்ஸ் ஒருவேளை தவறி விழுந்து உயிரிழக்க நேரிட்டால் அதனைப் படமாக்குவது குறித்து நிலவிய அறம் சார்ந்த விவாதம் படக்குழுவினரை உலுக்கியது.
சாதனைப் பயணத்திற்குச் சில நாட்களுக்கு முன்னால் ஹாலோவீன் பண்டிகையைத் தனது நண்பர் டாமி கால்டுவெல்லின் குடும்பத்துடன் அலெக்ஸ் கொண்டாடினார்.
சாதனை முடித்த பிறகு அவர் லாஸ் வேகாஸ் நகரில் தனது காதலியுடன் ஒரு புதிய வீட்டினை வாங்கினார்.
2018 ஆம் ஆண்டு டெலுரைடு திரைப்பட விழாவில் முதன்முதலாகத் திரையிடப்பட்ட இந்தப் படைப்பு விமர்சகர்களிடம் 97 சதவீத நற்சான்றிதழைப் பெற்றது.
ஆவணப்படத் துறையில் ஒரு மைல்கல்லாகக் கருதப்படும் இந்தப் படம் மெடாகிரிடிக் தளத்தில் நூற்றுக்கு எண்பத்து மூன்று புள்ளிகளைப் பெற்று உலகளாவிய பாராட்டைப் பெற்றது.
இந்த ஆவணப்படம் நேஷனல் ஜியோகிராஃபிக் நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்டது. அந்தச் சமயத்தில் அந்த நிறுவனம் 21st செஞ்சுரி ஃபாக்ஸ் மற்றும் நேஷனல் ஜியோகிராஃபிக் சொசைட்டி ஆகிய இரு அமைப்புகளின் கூட்டு உரிமையில் இருந்தது.
படத்தின் விநியோகப் பணிகளை நேஷனல் ஜியோகிராஃபிக் நிறுவனத்துடன் இணைந்து கிரீன்விச் என்டர்டெயின்மென்ட் மேற்கொண்டது.
இப்படம் திரையரங்குகளில் வெளியாவதற்கு முன்பாக டொராண்டோ சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டு மக்களின் அமோக ஆதரவைப் பெற்றது.
படத்தின் நீளம் நூறு நிமிடங்கள் ஆகும். இது அலெக்ஸின் வாழ்நாள் கனவான எல் கேபிடன் சிகரத்தை நோக்கிய பயணத்தை மிகவும் சுருக்கமாகவும் அதே சமயம் ஆழமாகவும் பதிவு செய்துள்ளது.
அலெக்ஸின் காதலி சன்னி மெக்கான்ட்லெஸ் ஒரு மலையேற்றப் பயிற்சியின் போது கயிற்றைக் கையாளும் கருவியான 'கிரி-கிரி'யைச் சரியாக இயக்காததால் அலெக்ஸ் கீழே விழுந்து காயமடைந்த நிகழ்வு அவர்களின் உறவில் பெரும் சவாலாக அமைந்தது.
இத்தகைய தனிப்பட்ட வாழ்வின் சறுக்கல்களையும் தாண்டி அலெக்ஸ் தனது இலக்கை அடைந்த விதம் இப்படத்தில் விவரிக்கப்படாத ஒரு கூடுதல் பரிமாணமாகும்.
இந்த ஆவணப்படம் ஒரு தனிமனிதனின் அசாத்தியமான மன உறுதி மற்றும் அச்சத்தை வெல்லும் கலை பற்றிப் பேசுகிறது.
தோல்வி அடைந்தால் மரணம் மட்டுமே மிஞ்சும் என்ற நிலையிலும் தனது இலட்சியத்திற்காக ஒரு மனிதன் காட்டும் அர்ப்பணிப்பு இதில் முதன்மையாகத் துலங்குகிறது.
வெறும் உடல் வலிமையை மட்டும் நம்பாமல் நுணுக்கமான திட்டமிடல் மற்றும் தொடர்ச்சியான பயிற்சி எவ்வாறு ஒரு கடினமான இலக்கை அடைய உதவும் என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.
அலெக்ஸ் தனது பயத்தை முழுமையாகத் தவிர்த்து விடவில்லை மாறாக அந்தப் பயத்தை எதிர்கொண்டு அதைக் கடந்து செல்வதற்கான மனப்பக்குவத்தை அடைகிறார்.
தனிமனிதச் சாதனைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் தனிமை மற்றும் உறவுகளுக்கு இடையே நிலவும் சிக்கலான போராட்டங்களையும் இப்படம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
ஒரு இலக்கை அடைவதற்குத் தேவையான மனத் திடம் என்பது மரணத்தின் விளிம்பிலும் நிதானத்தைக் கடைப்பிடிப்பதே ஆகும் என்பதை இந்தப் படைப்பு உலகிற்குச் சொல்லும் செய்தியாக அமைகிறது.
