ஒரு சாதாரண மனிதனின் முட்டாள்தனமான முடிவு எவ்வளவு பெரிய குழப்பத்தை உருவாக்க முடியும்?
அதைவிட சுவாரஸ்யமான கேள்வி—அந்தக் குழப்பத்தைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் அனைவரும் தங்களை மட்டும் புத்திசாலிகள் என்று நம்பினால் என்ன ஆகும்?
இதுதான் Burn After Reading திரைப்படத்தை வித்தியாசமாக அணுக வேண்டிய இடம்.
ஜோயல் கோயன், ஈதன் கோயன் இயக்கிய இந்த 2008ஆம் ஆண்டு கருப்பு நகைச்சுவைத் திரைப்படம், உளவு உலகத்தின் பரபரப்பை எடுத்துக்கொண்டு அதற்குள் இருக்கும் மனிதர்களை மிகத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ள மறுக்கும் ஒரு விசித்திரமான நகைச்சுவை உலகத்தை உருவாக்குகிறது.
இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் கதையைவிட, கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கிய விதம்.
ஆஸ்போர்ன் காக்ஸ் (ஜான் மால்கோவிச்), லிண்டா லிட்ஸ்கி (ஃபிரான்சிஸ் மெக்டார்மண்ட்), சாட் ஃபெல்ட்ஹைமர் (பிராட் பிட்), ஹாரி ப்ஃபாரர் (ஜார்ஜ் குளூனி), கேட்டி காக்ஸ் (டில்டா ஸ்வின்டன்), டெட் (ரிச்சர்ட் ஜென்கின்ஸ்)—இவர்கள் யாருமே வழக்கமான திரைப்படக் கதாபாத்திரங்களாக உருவாக்கப்படவில்லை.
ஒவ்வொருவருக்கும் தங்களைப் பற்றிய ஒரு மிகப்பெரிய கற்பனை இருக்கிறது. அந்தத் தன்னம்பிக்கைக்கும் அவர்களின் உண்மையான திறமைக்கும் இடையே இருக்கும் இடைவெளிதான் நகைச்சுவையின் முக்கிய ஆதாரமாகிறது.
கோயன் சகோதரர்களின் திரைக்கதை இங்கு மிகவும் துல்லியமாக வேலை செய்கிறது.
உளவு திரைப்படங்களில் பொதுவாக ரகசியம், அறிவுத்திறன், திட்டமிடல், ஆபத்து ஆகியவை மையமாக இருக்கும்.
ஆனால் இந்தப் படம் அந்த மரபையே தலைகீழாகப் பார்க்கிறது. உளவு உலகத்தின் தீவிரமான மொழியும், சாதாரண மனிதர்களின் அற்பமான ஆசைகளும் ஒரே உலகில் மோதும்போது உருவாகும் அபத்தத்தை திரைக்கதை ரசிக்கிறது.
அதனால் இது வழக்கமான உளவுத் திரைப்படமாக இல்லாமல், உளவுத் திரைப்படத்தின் வடிவத்தைப் பயன்படுத்தும் மனிதர்களைப் பற்றிய கருப்பு நகைச்சுவையாக மாறுகிறது.
கதாபாத்திரங்களின் முட்டாள்தனத்தை வெறுமனே கேலி செய்வது மட்டுமல்ல இந்தப் படத்தின் சிறப்பு.
அவர்கள் தங்களுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றி உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும் கற்பனைகளையும் படம் கவனிக்கிறது.
ஒருவர் தன்னை முக்கியமான அதிகாரியாகக் கருதலாம்; இன்னொருவர் தனது உடல் தோற்றமே வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய பிரச்சினை என்று நினைக்கலாம்;
வேறொருவர் தனது காதல் திறமையையும் அறிவையும் மிகைப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.
இந்த மனிதர்களின் சுயமதிப்பீடும் உண்மையும் ஒன்றாகச் சேரும்போது உருவாகும் முரண்பாடு மிகவும் இயல்பான நகைச்சுவையாக மாறுகிறது.
நடிப்பில் குறிப்பாக பிராட் பிட் தனித்துவமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறார்.
சாட் என்ற கதாபாத்திரத்தை அவர் எந்தவிதமான நட்சத்திர கம்பீரமும் இல்லாமல், அளவுக்கு மீறிய உற்சாகத்துடனும் குழந்தைத்தனமான தன்னம்பிக்கையுடனும் அணுகுகிறார்.
அவரது உடல் மொழி, முகபாவனை, பேசும் முறை ஆகிய அனைத்தும் கதாபாத்திரத்தின் அறிவுக்கும் தன்னம்பிக்கைக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.
அது வெறும் நகைச்சுவை நடிப்பாக இல்லாமல், கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை உடலால் காட்டும் நடிப்பாக இருக்கிறது.
ஜான் மால்கோவிச் ஆஸ்போர்னாக காட்டும் கோபம் இதற்கு முற்றிலும் மாறான சுவையை வழங்குகிறது.
அவரது வசனங்களின் கடுமை, முகத்தில் தெரியும் எரிச்சல், தன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களைப் பற்றிய அவநம்பிக்கை ஆகியவை கதாபாத்திரத்தை ஒரே நேரத்தில் பயமுறுத்துவதாகவும் வேடிக்கையாகவும் மாற்றுகின்றன.
ஃபிரான்சிஸ் மெக்டார்மண்ட் தனது கதாபாத்திரத்தின் ஆசைகளையும் அவசரத்தையும் மிக நேரடியாக வெளிப்படுத்துகிறார்.
ஜார்ஜ் குளூனி வழக்கமான நாயகத்தன்மையை ஒதுக்கிவிட்டு, தன்னையே தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளும் ஒரு விசித்திரமான மனிதனாக நடிப்பது படத்தின் நகைச்சுவைத் தன்மையை மேலும் உயர்த்துகிறது.
டில்டா ஸ்வின்டனும் ரிச்சர்ட் ஜென்கின்ஸும் இந்த விசித்திரமான மனிதர்களின் உலகத்திற்கு தனித்துவமான சமநிலையை வழங்குகிறார்கள்.
ஒளிப்பதிவாளர் இமானுவல் லுபெஸ்கியின் பணி, இந்தப் படத்தின் அபத்தமான உலகத்தை மிகைப்படுத்தாமல் இயல்பானதாகக் காட்டுகிறது.
காட்சிகள் ஒரு மிகப்பெரிய உளவு சாகசம் நடைபெறுவது போன்ற பிரம்மாண்டமான தோற்றத்தைத் தொடர்ந்து வற்புறுத்துவதில்லை.
அதற்கு பதிலாக, கதாபாத்திரங்களின் அன்றாடச் சூழல்களுக்குள் பதற்றத்தையும் நகைச்சுவையையும் வைத்திருக்கிறது.
இதனால் அசாதாரணமான மனித நடத்தை கூட ஒரு சாதாரண நகர வாழ்க்கையின் பகுதியாகவே தோன்றுகிறது.
படத்தொகுப்பும் திரைக்கதையின் வேகத்தைத் துல்லியமாகக் கட்டுப்படுத்துகிறது.
பல்வேறு மனிதர்களின் வாழ்க்கைகள் ஒன்றுக்கொன்று அருகில் நகரும்போது, பார்வையாளருக்கு முழு நிலைமையையும் ஒரே நேரத்தில் புரியவைக்காமல், தேவையான அளவு தகவல்களை மட்டும் வழங்குகிறது.
இந்த அணுகுமுறை படத்தின் நகைச்சுவையை வலுப்படுத்துகிறது. ஒரு கதாபாத்திரம் எதை நம்புகிறது என்பதைப் பார்வையாளர் அறிந்திருப்பதும், அந்த நம்பிக்கை எவ்வளவு அபத்தமானது என்பதை உணர்வதும் ஒரே நேரத்தில் நிகழ்கிறது.
இசையமைப்பாளர் கார்டர் பர்வெல் உருவாக்கிய இசை இந்தப் படத்தின் தனித்துவமான அம்சங்களில் ஒன்று.
இசை பெரிய உளவு சாகசம் நடைபெறுவது போன்ற முக்கியத்துவத்தையும் பதற்றத்தையும் உருவாக்குகிறது;
ஆனால் திரையில் இருக்கும் மனிதர்களின் செயல்கள் அதற்கேற்ற உயரத்தில் இருப்பதில்லை.
இந்த முரண்பாடே நகைச்சுவையை உருவாக்குகிறது. ஜப்பானிய தைக்கோ மேளங்களின் பயன்பாடு இசைக்கு ஒரு கனமான, பிரம்மாண்டமான உணர்வைத் தருகிறது.
அதே நேரத்தில் அந்தப் பிரம்மாண்டம் கதாபாத்திரங்களின் சிறுமையான மனநிலைகளுடன் மோதுவதால் ஒரு விசித்திரமான நகைச்சுவை உருவாகிறது.
காட்சியமைப்பு, உடைகள், அலுவலகங்கள், உடற்பயிற்சி மையம், வீடுகள் போன்ற இடங்களின் வடிவமைப்பு ஆகியவை அனைத்தும் கதாபாத்திரங்களின் தன்மையைச் சொல்லும் கருவிகளாகச் செயல்படுகின்றன.
குறிப்பாக உடற்பயிற்சி உலகம், உடல் தோற்றம், சமூக அந்தஸ்து, தனிப்பட்ட ஆசைகள் ஆகியவற்றை இணைக்கும் ஒரு சிறிய உலகமாகத் தெரிகிறது.
அதேபோல் அதிகார அமைப்புகளின் இடங்கள் வேறு வகையான கட்டுப்பாடு மற்றும் தீவிரத்தைக் குறிக்கின்றன.
இந்த இரண்டு உலகங்களும் ஒன்றுக்கொன்று எதிர்மறையானதாகத் தோன்றினாலும், மனிதர்களின் முடிவெடுக்கும் விதத்தில் அவற்றுக்கிடையே எதிர்பாராத ஒற்றுமை இருப்பதை திரைப்பட மொழி உணர்த்துகிறது.
2008ஆம் ஆண்டின் அமெரிக்க சமூகப் பின்னணியில் உருவானாலும், திரைப்படம் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் சம்பவத்தை நேரடியாகக் குறிவைத்து உருவாக்கப்படவில்லை என்று கோயன் சகோதரர்கள் கூறியுள்ளனர்.
அவர்களின் கவனம் அரசியல் அமைப்பை விட, தங்களை முக்கியமானவர்களாக நினைத்துக்கொள்ளும் மனிதர்களின் இயல்பின் மீது அதிகமாக இருக்கிறது.
அதனால் திரைப்படத்தின் நகைச்சுவை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் சிக்கிக்கொள்ளாமல், மனிதர்களின் பேராசை, பாதுகாப்பின்மை, தன்னம்பிக்கை, அங்கீகாரத் தேவை போன்ற பொதுவான அனுபவங்களுடன் தொடர்பு கொள்கிறது.
இந்தப் படத்தின் மனிதநேயப் பார்வை இனிமையானதல்ல. இங்குள்ள மனிதர்களை படம் அன்புடன் அணுகுகிறதா அல்லது இரக்கமின்றி கேலி செய்கிறதா என்ற கேள்வியே சுவாரஸ்யமானது.
கதாபாத்திரங்களின் குறைகளை மறைக்காமல் காட்டுகிறது; ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர்களுடைய ஆசைகள் முற்றிலும் அந்நியமானவை அல்ல என்பதையும் உணர்த்துகிறது.
அழகாகத் தோன்ற வேண்டும் என்ற ஆசை, காதலில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற விருப்பம், தன்னை மதிக்க வேண்டும் என்ற ஏக்கம், வாழ்க்கையில் முக்கியமானவன் அல்லது முக்கியமானவள் என்ற உணர்வு—இவை எல்லாமே மனிதர்களுக்குப் பொதுவானவை.
பிரச்சினை அவற்றை அடைவதற்காக மனிதர்கள் எவ்வளவு தவறான முடிவுகளை எடுக்கிறார்கள் என்பதில்தான்.
கோயன் சகோதரர்களின் இயக்கத்தில் மிக முக்கியமான தனித்துவம், எந்தச் சூழலையும் தேவையற்ற உணர்ச்சிப் பெருக்கால் விளக்க மறுப்பது.
பார்வையாளரை ஒரு கதாபாத்திரத்தின் பக்கம் நிற்கச் சொல்லுவதில்லை. அதற்குப் பதிலாக, கதாபாத்திரங்களை அவற்றின் இயல்பிலேயே கவனிக்கச் செய்கிறார்கள்.
இதனால் நகைச்சுவை சில நேரங்களில் மிகவும் உலர்ந்ததாகவும், சில நேரங்களில் அதிர்ச்சியூட்டுவதாகவும் இருக்கிறது.
இதுவே Burn After Reading திரைப்படத்தை வழக்கமான நகைச்சுவையிலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது.
திரைப்படத்தின் விமர்சன வரவேற்பும் பெரும்பாலும் சாதகமாக இருந்தது.
ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 248 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 78 சதவீத ஆதரவு மதிப்பெண்ணையும், மெட்டாகிரிட்டிக்கில் 37 விமர்சகர்களின் அடிப்படையில் 63 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றது.
சில விமர்சகர்கள் இதன் புத்திசாலித்தனமான நகைச்சுவை, நினைவில் நிற்கும் கதாபாத்திரங்கள் மற்றும் இறுக்கமான திரைக்கதை அமைப்பைப் பாராட்டினர்;
அதே நேரத்தில் சிலர் கதாபாத்திரங்களின் தொடர்ச்சியான முட்டாள்தனம் மற்றும் கசப்பான நகைச்சுவை எல்லா பார்வையாளர்களுக்கும் பிடிக்காது என்றும் குறிப்பிட்டனர்.
அதாவது, இது அனைவரையும் சமமாக மகிழ்விக்கும் வெகுஜன நகைச்சுவை அல்ல; அதன் குறிப்பிட்ட குரலையும் கருப்பு நகைச்சுவையையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் பார்வையாளர்களுக்கான படம்.
தேசிய விமர்சகர்கள் வாரியம் 2008ஆம் ஆண்டின் சிறந்த பத்து திரைப்படங்களின் பட்டியலில் இதைச் சேர்த்தது.
மேலும் பல முக்கிய விருது அமைப்புகளில் சிறந்த திரைக்கதை, நடிப்பு, நகைச்சுவைத் திரைப்படம் போன்ற பிரிவுகளில் பரிந்துரைகள் கிடைத்தன.
கார்டர் பர்வெலின் இசை சர்வதேச திரைப்பட இசை விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் நகைச்சுவைத் திரைப்படத்திற்கான சிறந்த அசல் இசை விருதை வென்றது.
செயின்ட் லூயிஸ் திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் சிறந்த நகைச்சுவை விருதையும் படம் பெற்றது.
2008ஆம் ஆண்டின் சிறந்த திரைப்படங்களின் பல விமர்சகர் பட்டியல்களிலும் இடம்பெற்றது.
Burn After Reading பார்க்க வேண்டிய காரணம் அதன் கதை என்ன என்பதில் இல்லை; ஒரு தீவிரமான உளவு திரைப்படத்தின் முகமூடியை அணிவித்து, மனிதர்களின் முட்டாள்தனம், தன்னம்பிக்கை, ஆசை, பாதுகாப்பின்மை ஆகியவற்றை எவ்வளவு கூர்மையாக நகைச்சுவையாக மாற்ற முடியும் என்பதில்தான் இருக்கிறது.
பிரமாண்டமான உளவு இசைக்கும் அற்பமான மனிதர்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு, திறமையான நடிகர்களின் துணிச்சலான நடிப்பு, கோயன் சகோதரர்களின் கசப்பான நகைச்சுவை உணர்வு ஆகியவை சேர்ந்து ஒரு வித்தியாசமான திரைப்பட அனுபவத்தை உருவாக்குகின்றன.
படத்தை பார்க்கும்போதுதான் அதன் பல அபத்தங்களும் அதிர்ச்சிகளும் முழுமையாக வேலை செய்யும்.
பார்த்து முடித்த பிறகும், “இவர்கள் உண்மையில் என்ன நினைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்?” என்ற கேள்வி மட்டும் அல்லாமல், “நம்மைப் பற்றிய நம்முடைய மதிப்பீடு எவ்வளவு உண்மையானது?” என்ற கேள்வியும் மனதில் தங்கவைக்கக்கூடிய திரைப்படம் இது.
Burn After Reading என்ற பெயரின் பொருள் “படித்தவுடன் எரித்துவிடு” என்பதே. இது CIA ரகசிய ஆவணங்களில் எழுதப்படும் எச்சரிக்கை வாசகம். படத்தின் உளவு-ரகசியச் சூழலையும், அந்த ரகசியங்களைச் சுற்றி உருவாகும் அபத்தமான குழப்பத்தையும் குறிக்கும் நகைச்சுவையான பொருத்தமான தலைப்பைக் கொண்டிருக்கிறது.
===============================
படத்தின் கதை:-
அமெரிக்க மத்திய புலனாய்வு அமைப்பின் ஆய்வாளரான ஆஸ்போர்ன் காக்ஸ் (ஜான் மால்கோவிச்) குடிப்பழக்கத்தால் பணியில் பதவி இறக்கப்படுவதற்கான நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறான் .
இந்த அவமானத்தை ஏற்க மறுத்து கோபத்தில் தனது வேலையை ராஜினாமா செய்கிறான்.
வேலை இல்லாமல் போன பிறகு, தனது அனுபவங்களைப் பற்றிய நினைவுக் குறிப்புகளை எழுதத் தொடங்குகிறான்.
ஆனால் இதற்கிடையில் அவனது மனைவி கேட்டி காக்ஸ் (டில்டா ஸ்வின்டன்), கணவன் பதவி இழந்ததும் அவனிடமிருந்து விவாகரத்து பெற முடிவு செய்கிறாள்.
அதுமட்டுமல்லாமல், ஏற்கனவே திருமணமான அமெரிக்க அரசாங்க அதிகாரியான ஹாரி ப்ஃபாரருடன் (ஜார்ஜ் குளூனி) அவள் ரகசியமாகத் தொடர்பில் இருக்கிறாள்.
ஹாரி பெண்களிடம் தொடர்ந்து தொடர்பு வைத்துக்கொள்ளும் பழக்கமுடையவன்; அதே நேரத்தில் தன்னை யாரோ கண்காணிக்கிறார்கள் என்ற சந்தேகத்தால் எப்போதும் பதற்றமாகவும் இருக்கிறான்.
விவாகரத்துக்கான சட்ட நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கிய கேட்டி, தனது வழக்கறிஞரின் அறிவுரைப்படி ஆஸ்போர்னின் நிதி விவரங்கள் மற்றும் பிற தனிப்பட்ட கணினிக் கோப்புகளின் மின்னணு நகலை வழக்கறிஞரிடம் ஒப்படைக்கிறாள்.
அந்தக் கோப்புகளை குறுந்தகட்டில் நகலெடுக்கும் வழக்கறிஞரின் உதவியாளர், அதில் ஆஸ்போர்ன் எழுதி வந்த நினைவுக் குறிப்பின் ஆரம்ப வடிவமும் இருப்பதை கவனிக்காமல் விடுகிறாள்.
அந்தக் குறுந்தகட்டைத் தவறுதலாக ஒரு உடற்பயிற்சி மையத்தின் உடை மாற்றும் அறையில் கீழே விட்டுச் செல்கிறாள்.
அந்தக் குறுந்தகடு உடற்பயிற்சி மையத்தில் பணிபுரியும் உடற்பயிற்சி பயிற்சியாளரான சாட் ஃபெல்ட்ஹைமர் (பிராட் பிட்) மற்றும் அவனுடன் பணிபுரியும் லிண்டா லிட்ஸ்கி (ஃபிரான்சிஸ் மெக்டார்மண்ட்) ஆகியோரின் கைகளில் கிடைக்கிறது.
அவர்கள் அந்தக் குறுந்தகட்டில் இருப்பது ஆஸ்போர்னின் தனிப்பட்ட நினைவுக் குறிப்புகள் என்பதை அறியவில்லை.
மாறாக, அதில் ஏதோ ரகசியமான அரசு ஆவணங்கள் இருப்பதாக இருவரும் தவறாக நினைக்கிறார்கள்.
குறிப்பாக லிண்டா தனது கிழடு தட்டிய தோற்றத்தை மாற்றிக்கொள்ள சில ப்ளாஸ்டிக் சர்ஜரி அழகு அறுவைச் சிகிச்சைகள் செய்து கொள்ள விரும்புகிறாள்.
அதற்குத் தேவையான பணத்தைப் பெறுவதற்கான வழியாக இந்தக் குறுந்தகட்டை பயன்படுத்தலாம் என்று அவள் கருதுகிறாள். சாடும் கூட அதற்கு உடன்படுகிறான்.
இருவரும் முதலில் குறுந்தகட்டை ஆஸ்போர்னிடம் திருப்பிக் கொடுத்து அதற்குப் பதிலாக பணம் கேட்க முடிவு செய்கிறார்கள்.
தங்களிடம் இருக்கும் தகவல்கள் மிகவும் முக்கியமானவை என்றும், அவற்றை வெளியிடாமல் இருக்க பணம் கொடுக்க வேண்டிய நிலை ஆஸ்போர்னுக்கு ஏற்படும் என்றும் நினைத்து, அவனை மிரட்ட முயற்சிக்கிறார்கள்.
ஆனால் ஆஸ்போர்ன் அவர்களின் மிரட்டலால் பயப்படுவதற்குப் பதிலாக கடும் கோபமடைகிறான்.
அவர்களிடம் பணம் கொடுக்க மறுப்பதோடு, அவர்களின் செயல் அவனை மேலும் ஆத்திரப்படுத்துகிறது.
இதனால் சாட் மற்றும் லிண்டாவின் முதல் முயற்சி தோல்வியடைகிறது.
ஆஸ்போர்னிடமிருந்து பணம் பெற முடியாததால், குறுந்தகட்டில் உண்மையிலேயே அரசாங்க ரகசியங்கள் இருப்பதாக நம்பும் அவர்கள் அதை ரஷ்ய தூதரகத்திடம் விற்றுப் பணம் சம்பாதிக்க முடிவு செய்கிறார்கள்.
அவர்கள் ரஷ்ய அரசாங்க அதிகாரியான கிரபோட்கினைச் சந்தித்து அந்தத் தகவல்களை வழங்குகிறார்கள்.
அவர்களுக்குத் தெரியாமல், ரஷ்ய தூதரகத்துக்குள் செயல்படும் ஒரு தகவல் வழங்குபவர் அந்தச் சந்திப்பு பற்றிய தகவலை அமெரிக்க மத்திய புலனாய்வு அமைப்பிடம் கொண்டு சேர்க்கிறார்.
இதனால் ஆஸ்போர்னின் தனிப்பட்ட நினைவுக் குறிப்புகள் மற்றும் கோப்புகள், உண்மையில் எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லாதவை என்றாலும், அமெரிக்க புலனாய்வு அமைப்பின் கவனத்துக்குள் வருகின்றன.
இதற்கிடையில் ஆஸ்போர்னின் நடத்தை மேலும் கட்டுப்பாடற்றதாக மாறுகிறது.
இதனால் கேட்டி வீட்டின் பூட்டுகளை மாற்றி, ஆஸ்போர்னை வீட்டுக்குள் வரவிடாமல் செய்கிறாள்.
பின்னர் ஹாரியை தன்னுடன் வந்து வசிக்க அழைக்கிறாள். ஹாரி கேட்டி உடன் நெருக்கமாக இருந்தபோதும், அவனுடைய வாழ்க்கை ஒழுங்காக இல்லை.
அவன் ஏற்கனவே திருமணமானவன்; இருந்தாலும் பெண்களுடன் புதிய உறவுகளைத் தேடிக்கொண்டே இருக்கிறான்.
இணையத்தில் அறிமுகமாகும் லிண்டாவுடனும் அவனுக்கு காதல் தொடர்பு உருவாகிறது.
இவ்வாறு ஒருபுறம் ஹாரி கேட்டியுடன் தொடர்பில் இருக்க, மறுபுறம் லிண்டாவுடனும் தொடர்பு வைத்துக்கொள்கிறான்.
ரஷ்யர்களிடம் ஏற்கனவே குறுந்தகட்டில் உள்ள தகவல்களை விட இன்னும் அதிகமான தகவல்கள் தங்களிடம் இருப்பதாக சாட் மற்றும் லிண்டா பொய்யாகச் சொல்லிவிட்டதால், அதை நிரூபிக்க புதிய கோப்புகளைப் பெற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படுகிறது.
இதனால் லிண்டா, ஆஸ்போர்னின் வீட்டுக்குள் சென்று அவனுடைய கணினியில் இருந்து மேலும் கோப்புகளைத் திருடும்படி சாட்டை சம்மதிக்க வைக்கிறாள்.
சாட் இரவு நேரத்தில் ஆஸ்போர்னின் வீட்டுக்குள் நுழைந்து கணினியில் இருந்து தகவல்களைப் பெற முயற்சிக்கிறான்.
அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக ஹாரி அங்கு இருக்கிறான். வீட்டுக்குள் யாரோ அத்துமீறி நுழைந்திருப்பதைப் பார்த்த அதிஜாக்கிரதை முட்டாளான ஹாரி, உடனடியாக தனது துப்பாக்கியை இயக்கி வார்ட்ரோபில் இருந்து வெளிப்பட்டு கேணை போல சிரிக்கும் சாட்டை சடுதியில் சுட்டுக் கொல்கிறான்.
சாட் யார் என்பதையும் அவன் ஏன் அங்கு வந்தான் என்பதையும் ஹாரி அறிந்திருக்கவில்லை.
சுட்டுக் கொன்ற பிறகு, சாட்டின் உடலில் அவனை அடையாளம் காணக்கூடிய ஏதாவது தகவல் இருக்கிறதா என்று தேடுகிறான்.
ஆனால் சாட்டின் பணப்பை காலியாக இருக்கிறது; அவனுடைய ஆடைகளில் இருந்த அடையாளக் குறிப்புகளும் இல்லை.
ஏனெனில் லிண்டாவின் ஆலோசனைப்படி, பிடிபட்டால் தங்களை அடையாளம் காண முடியாதபடி சாட் அவற்றை முன்கூட்டியே அகற்றியிருக்கிறான்.
இதனால் ஹாரி, சாட் ஒரு சாதாரண உடற்பயிற்சி மைய ஊழியர் என்பதை அறியாமல், அவன் ஏதோ ரகசிய அரசாங்கப் பணியில் இருந்த உளவாளி என்று தவறாக முடிவு செய்கிறான்.
அதே நேரத்தில் அமெரிக்க மத்திய புலனாய்வு அமைப்பின் தலைமையகத்தில், ஆஸ்போர்னின் முன்னாள் மேலதிகாரியான பால்மர் டிபேக்கி ஸ்மித் மற்றும் அவருடைய மேலதிகாரி, ஆஸ்போர்னிடமிருந்து கிடைத்த தகவல்கள் ரஷ்ய தூதரகத்திடம் சென்றிருப்பதை அறிகிறார்கள்.
ஆனால் அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய குழப்பம் ஏற்படுகிறது. ஆஸ்போர்னின் தகவல்களில் அரசாங்கத்திற்கு எதிரான முக்கியமான ரகசியம் எதுவும் இல்லை.
அந்தத் தகவல்களை யாராவது ஏன் திருட வேண்டும் என்பதும் அவர்களுக்குப் புரியவில்லை.
சாட்டின் மரணம் பற்றியும் அவர்கள் அறிகிறார்கள். இந்த விஷயத்தில் கூட்டாட்சி புலனாய்வு அமைப்பைச் சேர்த்தால் தங்களுக்கிடையேயான அதிகாரப் போட்டி பிரச்சினையாகிவிடும் என்று கருதுவதால், சாட்டின் மரணத்தை மறைத்து விடுமாறு மேலதிகாரி உத்தரவிடுகிறார்.
இதற்கிடையில் ஹாரிக்கு தன்னை யாரோ பின்தொடர்கிறார்கள் என்ற சந்தேகம் ஏற்படுகிறது.
இறுதியில் அவன் அந்த நபரைப் பிடித்து எதிர்கொள்கிறான். அவன் உண்மையில் ஹாரியைப் பின்தொடரும் அரசாங்க உளவாளி அல்ல; ஹாரியின் மனைவி விவாகரத்துக்காக நியமித்த வழக்கறிஞரிடம் பணிபுரியும் ஒருவன் என்பது தெரியவருகிறது.
இதனால் ஹாரி மேலும் மனமுடைந்து போகிறான். அந்த நேரத்தில் சாட் காணாமல் போனதால் கவலையில் இருக்கும் லிண்டாவை அவன் சந்திக்கிறான்.
சாட் எங்கே போனான் என்பதைத் தேடித் தர உதவுவதாக ஹாரி ஒப்புக்கொள்கிறான். ஆனால் சாட்டை ஏற்கனவே தான்தான் சுட்டுக் கொன்றுவிட்டதை அவன் அறியவில்லை.
சாட் ரஷ்யர்களால் கடத்தப்பட்டிருக்கலாம் என்று தவறாக நினைக்கும் லிண்டா, மீண்டும் ரஷ்ய தூதரகத்துக்குச் செல்கிறாள்.
அங்கு சாட் பற்றிக் கேட்கிறாள். ஆனால் ரஷ்ய அதிகாரிகள் சாட்டைத் தாங்கள் கடத்தவில்லை என்று தெரிவிக்கிறார்கள்.
மேலும் லிண்டா அவர்களிடம் கொடுத்திருந்த குறுந்தகட்டில் உள்ள தகவல்கள் எந்தப் பயனும் இல்லாதவை என்பதையும் அவளிடம் சொல்கிறார்கள்.
ரஷ்யர்களுக்கு பயனுள்ள புதிய தகவல்கள் தேவைப்படுவதால், லிண்டா மீண்டும் முயற்சி செய்ய வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறாள்.
அதற்காக அவள் தாங்கள் வேலை செய்யும் உடற்பயிற்சி மையத்தின் மேலாளரான டெட் (ரிச்சர்ட் ஜென்கின்ஸ்) என்பவரிடம் உதவி கேட்கிறாள்.
டெட்டுக்கு லிண்டாவிடம் ஒருதலைப்பட்சமான காதல் இருக்கிறது. அவளுக்காக ஏதாவது செய்யும் வாய்ப்பு கிடைத்ததால், ஆஸ்போர்னின் வீட்டுக்குள் ரகசியமாகச் சென்று மேலும் கோப்புகளைச் சேகரிக்க அவன் சம்மதிக்கிறான்.
லிண்டாவுக்காக அவன் அந்த ஆபத்தான வேலையைச் செய்யத் தொடங்குகிறான்.
இதற்கிடையில் ஹாரியும் லிண்டாவும் ஒரு பூங்காவில் சந்திக்கிறார்கள். சாட் காணாமல் போனதற்குப் பின்னால் என்ன நடந்தது என்பதை அறிய முயலும் ஹாரியிடம், சாட் காணாமல் போவதற்கு முன்பு சென்றிருந்த முகவரியை லிண்டா கூறுகிறாள்.
அந்த முகவரியை அறிந்தவுடன் ஹாரிக்கு திடீரென்று உண்மை புரிகிறது. அவன் கொன்றவன் சாட்தான் என்பதை உணர்கிறான்.
ஆனால் லிண்டா இதை அறிந்திருக்கிறாளா என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை. மேலும் லிண்டாவும் ஏதோ ரகசிய உளவு நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டிருக்கிறாள் என்று அவன் தவறாக நினைக்கிறான். இதனால் அவளிடமிருந்து தப்பித்து ஓடுகிறான்.
அதே சமயம் ஆஸ்போர்ன் தனது தனிப்பட்ட பொருட்களையும், கேட்டி வீட்டில் வைத்திருக்கும் தனது மதிப்புள்ள பொருட்களையும் திரும்பப் பெறுவதற்காக அந்த வீட்டுக்குள் அத்துமீறி நுழைகிறான்.
அவன் கையில் ஒரு கோடரி இருக்கிறது. வீட்டைத் தேடி கீழ்தளத்துக்குச் செல்லும்போது அங்கு டெட் இருப்பதைப் பார்க்கிறான்.
டெட் ஏன் அங்கு இருக்கிறான் என்பதை அறியாத ஆஸ்போர்ன் அவனைச் சுடுகிறான். டெட் உயிருடன் தப்பி வீட்டை விட்டு வெளியே ஓட முயற்சிக்கிறான்.
ஆஸ்போர்ன் அவனைத் தொடர்ந்து தெருவுக்கு வருகிறான். இறுதியில் கோடரியால் டெட்டைத் தாக்கிக் கொல்கிறான்.
இந்தச் சம்பவத்தையும் அமெரிக்க மத்திய புலனாய்வு அமைப்பு கண்காணித்துக்கொண்டிருக்கிறது.
மிகவும் வெளிப்படையாக நடந்த இந்தத் தாக்குதலைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு புலனாய்வு அதிகாரி உடனடியாக தலையிடுகிறான்.
ஆஸ்போர்னைச் சுட்டு வீழ்த்துகிறான். ஆஸ்போர்ன் உயிருடன் இருந்தாலும், ஆழ்ந்த மயக்கநிலைக்குச் செல்கிறான்;
அவன் உயிர் பிழைப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது.
இதற்கிடையில் சாட்டின் மரணம், ரஷ்யர்களுடனான தொடர்பு, ஆஸ்போர்னின் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய ஹாரியை அதிகாரிகள் கைது செய்கிறார்கள்.
அப்போது அவன் வெனிசுவேலாவுக்குச் செல்லும் விமானத்தில் ஏற முயற்சிக்கிறான்.
அமெரிக்காவுக்கும் வெனிசுவேலாவுக்கும் குற்றவாளிகளை ஒப்படைக்கும் ஒப்பந்தம் இல்லாததால், ஹாரியை அமெரிக்காவில் வைத்திருந்தால் இந்த முழு குழப்பத்திற்கும் அவனைச் சட்டரீதியாகப் பொறுப்பாக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும்.
அதனால் அதிகாரிகள் அவனைத் தொடர்ந்து விசாரிப்பதைவிட, அவனை விடுவித்து வெனிசுவேலாவுக்குச் செல்ல அனுமதிப்பதே நல்லது என்று முடிவு செய்கிறார்கள்.
இறுதியில் லிண்டாவும் அதிகாரிகளின் கைகளில் சிக்குகிறாள். ஆனால் தன்னைப் பற்றிய தகவல்களை வெளியில் சொல்லாமல் அமைதியாக இருப்பதற்கு பதிலாக, தனக்கு தேவையான அழகு அறுவைச் சிகிச்சைகளுக்கான பணத்தை அதிகாரிகள் கொடுத்தால் இந்த விஷயத்தைப் பற்றி இனி எதுவும் பேசமாட்டேன் என்று ஒப்பந்தம் செய்கிறாள்.
அதிகாரிகளின் மேலதிகாரி ஏற்கனவே நடந்த சம்பவங்களால் முற்றிலும் குழப்பமடைந்திருக்கிறார்.
எந்த முக்கியமான அரசு ரகசியமும் இல்லாத ஒரு தனிப்பட்ட நினைவுக் குறிப்பைச் சுற்றி இத்தனை சம்பவங்கள் நடந்திருக்கின்றன;
ஒரு உடற்பயிற்சி பயிற்சியாளர் கொல்லப்பட்டிருக்கிறான், ஒரு அப்பாவியான உடற்பயிற்சி மைய மேலாளர் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்,
ஆஸ்போர்ன் உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் இருக்கிறான்,
ஹாரி நாட்டை விட்டு வெளியேற அனுமதிக்கப்படுகிறான்,
லிண்டா பணம் கேட்டு ஒப்பந்தம் செய்கிறாள்.
இந்த முழு குழப்பத்திற்கும் எந்தத் தெளிவான அர்த்தமும் இல்லாத நிலையில், லிண்டாவுக்குத் தேவையான அறுவைச் சிகிச்சைக்கான பணத்தை வழங்குவதற்கு அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார்.
அதன்பிறகு இந்த விவகாரத்தை மேலும் தொடர வேண்டாம் என்று முடிவு செய்து கோப்பை மூட உத்தரவிடுகிறார்.
இவ்வாறு, ஆஸ்போர்னின் சாதாரணமான நினைவுக் குறிப்புகள் தவறுதலாக ஒரு ரகசிய அரசு ஆவணம் என்று கருதப்பட்டதிலிருந்து தொடங்கிய சம்பவங்கள், சாட்டின் மரணம், டெட்டின் கொலை, ஆஸ்போர்னின் படுகாயம், ஹாரியின் தப்பிப்பு, லிண்டாவின் பணப் பேரம் ஆகியவற்றுடன் முடிவுக்கு வருகின்றன;
இறுதியில் இந்த முழு குழப்பத்திற்குப் பின்னால் உண்மையான உளவு ரகசியம் எதுவும் இல்லை என்பதோடு அதிகாரிகள் வழக்கையே மூடி விடும் அவலநகைச்சுவை தருணத்தில் படம் நிறைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்உலகசினிமா
#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்சினிமா
