ஒரு மனிதன் குற்றம் செய்வதற்கு முன்பே அவன் மனதில் குற்றம் பிறந்துவிடுகிறதா? அல்லது குற்றம் செய்த பிறகுதான் அதன் உண்மையான தண்டனை தொடங்குகிறதா?
ஃபியோதர் தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் புகழ்பெற்ற படைப்பைத் தழுவிய Crime and Punishment (1935), இந்தக் கேள்விகளுக்கு எளிய பதிலைத் தர முயலாமல், குற்றம், மனசாட்சி, ஒழுக்கம், வறுமை, மனிதநேயம் ஆகியவற்றைச் சுற்றி ஒரு உளவியல் திரைப்பட அனுபவத்தை உருவாக்குகிறது.
இதன் மையத்தில் இருக்கும் ரோடெரிக் ரஸ்கோல்னிகோவ் கதாபாத்திரத்தின் வழியாக, மனித மனத்தின் இருண்ட பகுதிகளைப் பார்க்கச் செய்கிறது.
இயக்குநர் ஜோசப் வான் ஸ்டெர்ன்பெர்க், தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் நாவலின் விரிவான உளவியல் உலகத்தை அப்படியே திரையில் கொண்டு வருவதற்குப் பதிலாக, அதை ஒரு குற்றவியல் விசாரணை மையமிட்ட நேரடியான திரைப்பட மொழியாக மாற்றியிருக்கிறார்.
இதுவே இப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலமும் வரம்பும் கூட.
நாவலின் தத்துவ ஆழம் முழுமையாகத் திரையில் பிரதிபலிக்கவில்லை என்றாலும், குற்றவாளி மற்றும் விசாரணை அதிகாரி இடையிலான மனப்போராட்டத்தை மையமாகக் கொண்டு படம் தனக்கென ஒரு பதற்றத்தை உருவாக்குகிறது.
ரோடெரிக் ரஸ்கோல்னிகோவாக பீட்டர் லோரே வழங்கும் நடிப்புதான் இப்படத்தின் மிகப்பெரிய ஈர்ப்பு.
வெளிப்புறச் செயல்களைக் காட்டிலும் முகபாவனைகள், கண்களின் அசைவு, உடல் மொழி ஆகியவற்றின் வழியாக மனக்குழப்பத்தை வெளிப்படுத்தும் அவரது நடிப்பு, கதாபாத்திரத்தின் உள்ளார்ந்த அழுத்தத்தை பார்வையாளருக்குத் தொடர்ந்து உணர்த்துகிறது.
அவரது நடிப்பில் அறிவு, அகங்காரம், பயம், குற்றவுணர்வு ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று மோதிக்கொண்டிருப்பதை உணர முடிகிறது.
இன்ஸ்பெக்டர் போர்ஃபிரியாக எட்வர்ட் ஆர்னால்டின் நடிப்பும் அதற்கு இணையான எதிர்வினையை உருவாக்குகிறது.
வழக்கமான காவல்துறை அதிகாரியின் பாணியில் அல்லாமல், எதிரிலிருப்பவரின் மனநிலையை வாசிக்க முயலும் ஒரு கூர்மையான விசாரணையாளராக அவர் உருவாகிறார்.
இதனால் திரைப்படத்தின் பதற்றம் வெறும் “குற்றத்தை யார் செய்தார்?” என்ற கேள்வியில் நின்றுவிடாமல், மனித மனதை யார் நன்றாகப் புரிந்துகொள்கிறார் என்ற கேள்வியாகவும் மாறுகிறது.
மரியன் மார்ஷ் நடித்த சோன்யா கதாபாத்திரம் படத்தின் மனிதநேயத் தளத்தை வலுப்படுத்துகிறது.
வறுமை, தியாகம், கருணை, நம்பிக்கை போன்ற கருத்துகளை மிகைப்படுத்தாமல் தாங்கிச் செல்லும் ஒரு உணர்ச்சிகரமான இருப்பாக அவர் பயன்படுத்தப்படுகிறார்.
அதேபோல் குடும்பம், சமூக அழுத்தம், பொருளாதார நெருக்கடி போன்ற அம்சங்கள் கதாபாத்திரங்களின் ஒழுக்கத் தேர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் பின்னணியை உருவாக்குகின்றன.
திரைக்கதையின் சிறப்பு அதன் வேகமான கட்டமைப்பில் உள்ளது.
88 நிமிடங்களுக்குள் ஒரு பெரிய இலக்கியப் படைப்பின் அடிப்படை உளவியல் மோதல்களைச் சுருக்க வேண்டியிருந்ததால்,
திரைப்படம் நீண்ட தத்துவ உரையாடல்களுக்குப் பதிலாக காட்சிகள், விசாரணைச் சூழல்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் எதிர்வினைகளை நம்புகிறது.
இதனால் படம் எளிதில் அணுகக்கூடியதாக மாறுகிறது; ஆனால் தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் அசல் படைப்பில் காணப்படும் ஆழமான தத்துவ விவாதத்தின் பரப்பளவு குறைகிறது.
லூசியன் பாலார்டின் ஒளிப்பதிவு, அந்தக் காலத்தின் கருப்பு-வெள்ளை திரைப்பட மொழிக்குள் மன அழுத்தத்தை உருவாக்கும் காட்சித் தன்மையை வழங்குகிறது.
வெளிச்சம் மற்றும் நிழலின் பயன்பாடு, கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை நேரடியாகச் சொல்லாமல் உணர்த்துகிறது.
காட்சியமைப்பும் கலை இயக்கமும் ரஷ்யச் சூழலை முழுமையாக மறுஉருவாக்கும் அளவுக்கு விரிவாக இல்லாவிட்டாலும், குற்றவியல் நாடகத்துக்குத் தேவையான அடர்த்தியான சூழலை உருவாக்குகின்றன.
படத்தொகுப்பு திரைப்படத்தின் பதற்றத்தைத் தக்கவைக்க உதவுகிறது.
இசையும் ஒலியமைப்பும் தனித்துவமான பரிசோதனைகளைக் காட்டிலும் காட்சிகளின் உணர்ச்சிச் சுமையை ஆதரிக்கும் வகையில் செயல்படுகின்றன.
ஆடை வடிவமைப்பு மற்றும் காலப்பின்னணி ஆகியவை 1930களின் ஹாலிவுட் தயாரிப்பின் கட்டுப்பாடுகளுக்குள் கதாபாத்திரங்களையும் உலகத்தையும் நம்பகமானதாகக் காட்டுகின்றன.
இந்தத் திரைப்படத்தின் முக்கியமான தனித்துவம், ஒரு மிகப்பெரிய இலக்கியப் படைப்பை முழுமையாகத் திரையில் மொழிபெயர்க்க முயல்வதற்குப் பதிலாக, அதன் மையமான குற்றம்–மனசாட்சி–தண்டனை என்ற கருத்துகளை ஒரு சுருக்கமான குற்றவியல் நாடகமாக மாற்றியிருப்பதில்தான் உள்ளது.
இதனால் இது தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் நாவலுக்கான முழுமையான திரைப்படச் சமமானதாகக் கருதப்பட முடியாது.
உண்மையில், இயக்குநரே பின்னாளில் இப்படம் அசல் நாவலின் உண்மையான ரஷ்யச் சூழலுடன் மிகக் குறைந்த தொடர்பையே கொண்டிருப்பதாகக் கடுமையாக வருந்தி விமர்சித்திருந்தார்.
விமர்சன ரீதியாகவும் இப்படம் கலவையான வரவேற்பைப் பெற்றது. குறிப்பாக கிரஹாம் கிரீன், பீட்டர் லோரேயின் சிறந்த நடிப்பை ஏற்றுக்கொண்டபோதிலும், தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் ஆன்மீக மற்றும் உளவியல் உலகம் ஹாலிவுட்டின் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறையால் பெரிதும் மாறிவிட்டதாகக் கருதினார்.
இதுவே இப்படத்தைப் பார்க்கும்போது மனதில் வைத்திருக்க வேண்டிய முக்கியமான விஷயம்:
இது நாவலை அப்படியே திரையில் காண்பிக்கும் முயற்சி அல்ல; அதிலிருந்து ஒரு குற்றவியல் உளவியல் நாடகத்தை உருவாக்கிய 1930களின் ஹாலிவுட் முயற்சி.
பெரிய விருதுகள் அல்லது சாதனைகளை முன்வைத்து இப்படத்தின் மதிப்பை நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
இதன் வரலாற்றுப் பெறுமதி வேறொரு இடத்தில் இருக்கிறது. தஸ்தயெவ்ஸ்கி போன்ற ஆழமான உளவியல் இலக்கியத்தை அக்கால ஹாலிவுட் எவ்வாறு திரைப்படமாக்க முயன்றது என்பதற்கான சுவாரஸ்யமான உதாரணமாகவும், பீட்டர் லோரேயின் நடிப்பை மையமாகக் கொண்ட குற்றவியல் நாடகமாகவும் இது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
===============================
படத்தின் கதை:-
ரஷ்யாவில் ரோடெரிக் ரஸ்கோல்னிகோவ் (பீட்டர் லோரே) என்ற பல்கலைக்கழக மாணவன் சிறப்பான மதிப்பெண்களுடன் பட்டம் பெறுகிறான்.
குற்றங்களைப் பற்றிய தனது அறிவுக்காக அவன் பலராலும் திறமையானவராகக் கருதப்படுகிறான்.
ஆனால் கல்வியில் சிறந்து விளங்கினாலும், அவனுடைய சொந்த வாழ்க்கை கடுமையான வறுமையில் சிக்கியுள்ளது.
இதற்கிடையில் அவனுடைய குடும்பத்தினர் அவனைச் சந்திக்க வருவதாகத் தெரிகிறது.
அவர்களைச் சந்திக்க வேண்டிய சூழலில் பணம் தேவைப்படுவதால், பட்டம் பெற்றபோது கிடைத்த குடும்பப் பாரம்பரியக் கடிகாரத்தை அடகு வைக்க முடிவு செய்கிறான்.
கடிகாரத்தை அடகு வைக்கச் செல்லும் இடத்தில், சோன்யா (மரியன் மார்ஷ்) என்ற இளம் பெண்ணை ரோடெரிக் பார்க்கிறான்.
சோன்யா தனது மதிப்புமிக்க பைபிளை அடகு வைத்து அதற்காக ஒரு ரூபிள் மட்டுமே பெறுகிறாள்.
அடகுக்காரப் பெண் அவளை வெளியே தள்ளிவிடும்போது, சோன்யாவின் கையிலிருந்த அந்த ஒரு ரூபிள் கீழே விழுந்துவிடுகிறது.
சோன்யா தனது குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காகவே அந்தப் பணத்தைத் பெற்றாள என்பதை அறிந்த ரோடெரிக், தனது கடிகாரத்துக்குக் கிடைத்த பணத்தை அவளிடம் கொடுக்கிறான்.
இந்தச் சந்திப்பு ரோடெரிக்கின் வாழ்க்கையில் சோன்யாவை முக்கியமான ஒருவராக மாற்றும் தொடக்கமாக அமைகிறது.
இதற்கிடையில் ரோடெரிக்கின் தாயும் அவனுடைய சகோதரி டோனியும் அவனைச் சந்திக்க அவனுடைய குடியிருப்புக்கு வருகின்றனர்.
குடும்பம் ஏற்கனவே கடுமையான வறுமையில் இருப்பது தெரியவருகிறது.
டோனி முன்பு வேலை பார்த்த இடத்தில், அவளுடைய முதலாளியின் கணவன் கிரிலோவ் (டக்ளஸ் டம்ப்ரில்) அவளை வலுக்கட்டாயமாக பாலியல் உறவு வைக்க முயன்றிருக்கிறான்.
அந்தச் சம்பவத்தின் காரணமாக டோனி தனது வேலையை இழந்திருக்கிறாள். குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலை மிகவும் மோசமாக இருப்பதால், வயதானவரும் ஆடம்பர பிரியருமான லுஷினை (ஜீன் லாக்ஹார்ட்) திருமணம் செய்ய டோனி சம்மதித்திருக்கிறாள்.
டோனி பணத்துக்காகத் தன்னுடைய வாழ்க்கையைத் தியாகம் செய்து லுஷினைத் திருமணம் செய்ய முன்வந்ததை ரோடெரிக் கடுமையாக எதிர்க்கிறான்.
அதே நேரத்தில் அவனுக்கும் பணம் மிகவும் அவசியமாக இருக்கிறது. இந்தக் கோபமும் பொருளாதார நெருக்கடியும் அவனுடைய மனநிலையை மேலும் தீவிரப்படுத்துகின்றன.
இதன் விளைவாக, கொடூரமான வயதான அடகுக்காரப் பெண்ணைக் கொலை செய்து, அவளுடைய அறையில் இருக்கும் மதிப்புமிக்க பொருட்களைத் தேடுகிறான்.
அடுத்த நாள், அந்தக் கொலைக்காக அல்லாமல், குடியிருப்புக்கான வாடகையைச் செலுத்தாமல் இருந்ததற்காக ரோடெரிக் கைது செய்யப்படுகிறான்.
அவன் குற்றங்களைப் பற்றிய அறிவில் சிறந்தவன் என்பதை அறிந்த இன்ஸ்பெக்டர் போர்ஃபிரி (எட்வர்ட் ஆர்னால்ட்), அவனைச் சந்திக்க ஆர்வமாக இருக்கிறார்.
போர்ஃபிரி இதுவரை தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அனைத்து குற்ற வழக்குகளையும் தீர்த்ததாகப் பெருமை கொண்டிருக்கிறார்.
ரோடெரிக்கைச் சந்தித்தபோது, ஒரு நிரபராதி கைதியிடம் நடைபெறும் விசாரணையை அவன் கவனிக்கும்படி செய்கிறார்.
அந்த மனிதன் அடகுக்காரப் பெண்ணின் கொலைக்குச் சந்தேகிக்கப்படுகிறான்.
போர்ஃபிரி ரோடெரிக்கிடம் தனது விசாரணை முறையைப் பற்றிய ஒரு அதிர்ச்சிகரமான விஷயத்தையும் வெளிப்படையாகச் சொல்கிறார்.
தன்னுடைய குற்றவழக்குகளைத் தீர்த்தவர் என்ற சாதனையைத் தொடர்ந்து வைத்திருக்க வேண்டுமென்றால், ஒரு நிரபராதியையே சிறைக்கு அனுப்பத் தயங்கமாட்டேன் என்று அவர் கூறுகிறார்.
இதனால் ரோடெரிக் எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலை இன்னும் ஆபத்தானதாக மாறுகிறது;
உண்மையான குற்றவாளி யார் என்பது ஒருபுறம் இருக்க, காவல்துறையின் பார்வை எங்கு திரும்பும் என்பதும் முக்கியமாகிறது.
அதன்பின் ரோடெரிக் ‘கரண்ட் ரிவியூ’ என்ற பத்திரிகை அலுவலகத்திற்குச் செல்கிறான்.
அவன் முன்பு எழுதிய கட்டுரைக்கு கிடைத்த வரவேற்பால் உற்சாகமடைந்த ஆசிரியர், மற்றொரு கட்டுரையை எழுதினால் ஆயிரம் ரூபிள் தருவதாகச் சொல்கிறார்.
தன்மீது கொலைக்கான சந்தேகம் இல்லை என்று ரோடெரிக் நம்பத் தொடங்குகிறான். இதனால் அவன் தனது குடும்பத்தினரை மீண்டும் சந்திக்கச் செல்கிறான்.
குடும்பத்தினருடன் இருக்கும் போது லுஷினை ரோடெரிக் கேலி செய்கிறான்.
டோனியின் திருமண முடிவை அவன் ஏற்றுக்கொள்ள மறுப்பதோடு, லுஷினை அவமானப்படுத்தும் விதமாக நடந்து கொள்கிறான்.
இதன் விளைவாக டோனிக்கும் லுஷினுக்கும் இருந்த நிச்சயதார்த்தம் முடிவுக்கு வருகிறது.
இதற்கிடையில் சோன்யாவிடமும் போர்ஃபிரி விசாரணை நடத்துகிறார்.
சோன்யாவிடம் கிடைக்கும் தகவல்கள் போர்ஃபிரியின் சந்தேகத்தை ரோடெரிக்கின் பக்கம் திருப்புகின்றன.
ரோடெரிக் காவல் நிலையத்திற்குச் செல்லும்போது, போர்ஃபிரி அவனுடைய குடும்பத்தினரைச் சந்திக்கத் தானும் வருவதாகக் கூறுகிறார்.
குடும்பத்தினரைச் சந்தித்த போர்ஃபிரி, ரோடெரிக்கிடம் மட்டுமல்லாமல் அவர்களிடமும் பல கேள்விகளைக் கேட்கிறார். அவரது கேள்விகள் மிகவும் தீவிரமாகச் செல்ல, ரோடெரிக் அவரை மன்னிப்பு கேட்கும்படி வற்புறுத்துகிறான்.
அந்தச் சூழ்நிலையிலேயே கிரிலோவ் ரோடெரிக்கிடம் வருகிறான்.
தான் இப்போது மனைவியை இழந்த விதவனாகிவிட்டதாக அவன் தெரிவிக்கிறான்.
டோனியிடம் முன்பு நடந்துகொண்ட விதத்துக்கான இழப்பீடாக அவளுக்கு ஐந்நூறு ரூபிள் கொடுக்கவும் முன்வருகிறான்.
இதற்கிடையில் ரோடெரிக்கின் மனத்தில் குற்றவுணர்வு அதிகரிக்கத் தொடங்குகிறது.
அவன் மீண்டும் போர்ஃபிரியைச் சந்திக்கிறான். ரோடெரிக் தான் கொலையாளி என்ற சந்தேகம் தனக்கு இருப்பதாக போர்ஃபிரி வெளிப்படையாகக் கூறுகிறார்.
ஆனால் அதே நேரத்தில், அந்தக் கொலைக்காக சந்தேகிக்கப்பட்டிருந்த நிரபராதி மனிதன் தானே குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்கிறான்.
இந்த ஒப்புதல் ரோடெரிக்கின் மனநிலையை மேலும் மோசமாக்குகிறது.
உண்மையான குற்றவாளி தானாக இருக்கும்போது, வேறு ஒருவர் தன்னை குற்றவாளி என்று ஒப்புக்கொள்வதை அவனால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.
மனக்குழப்பத்தால் ரோடெரிக் சோன்யாவிடம் செல்கிறான். அவளிடம் அவன் பயமுறுத்தும் வகையில் குழப்பமான பேச்சுகளைப் பேசுகிறான்.
அவனுடைய மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ள முயலும் சோன்யா, அவனுக்கு பைபிளைப் படித்துக் காட்டத் தொடங்குகிறாள். ஆனால் ரோடெரிக்கின் குற்றவுணர்வு அவனை விடுவதில்லை.
இறுதியாக அந்தக் குற்றத்தின் பாரத்தைத் தாங்க முடியாமல் ரோடெரிக் சோன்யாவிடம் தனது குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்கிறான். அவன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது கிரிலோவ் கதவுக்கு வெளியே நின்றுகொண்டு அவன் சொல்வதைக் கேட்கிறான்.
இதனால் ரோடெரிக் செய்த குற்றத்தைப் பற்றிய தகவல் கிரிலோவுக்கும் கிடைக்கிறது.
கிரிலோவ் இந்தத் தகவலைப் பயன்படுத்தி டோனியை மிரட்ட முயல்கிறான்.
ஆனால் டோனி அவன்மீது காட்டும் கொலைவெறியைக் கண்டு அவன் தனது முயற்சியை கைவிடுகிறான்.
இதற்கிடையில் ரோடெரிக் தனது குடியிருப்புக்குத் திரும்புகிறான். அங்கு போர்ஃபிரி அவனை எதிர்கொள்கிறார்.
ரோடெரிக் தான் கொலை செய்தவன் என்பதை போர்ஃபிரி நேரடியாகக் குற்றம்சாட்டுகிறார்.
மேலும், கொலைக்காக சந்தேகிக்கப்பட்ட நிரபராதி மனிதன் சிறைக்குச் சென்று சைபீரியாவுக்கு அனுப்பப்படக்கூடும் என்றும், அந்த அநியாயத்தின் பாரத்தை ரோடெரிக்கின் மனசாட்சியே சுமக்க வேண்டியிருக்கும் என்றும் எச்சரிக்கிறார்.
இதனால் ரோடெரிக் தனது குடும்பத்தினரைப் பற்றி சிந்திக்கிறான். அவன் டோனியைச் சந்திக்கிறான்.
லுஷினுடனான நிச்சயதார்த்தம் முறிந்த நிலையில், டோனி இப்போது ரோடெரிக்கின் நண்பனான டிமிட்ரியுடன் நிச்சயதார்த்தம் செய்திருக்கிறாள்.
ரோடெரிக், தான் இங்கில்லாத காலத்தில் அவர்களுடைய தாயையும் சோன்யாவையும் கவனித்துக்கொள்ளும்படி டோனியிடம் கேட்டுக்கொள்கிறான்.
ரோடெரிக் அங்கிருந்து புறப்படத் தயாராகும்போது சோன்யா அவனிடம் தன்னுடன் நாட்டைவிட்டு வெளியேறுமாறு கேட்கிறாள்.
ஆனால் ரோடெரிக் அவளிடம் தன்னுக்காகக் காத்திருக்கும்படி கூறுகிறான். அதன் பிறகு ரோடெரிக்கும் சோன்யாவும் ஒன்றாக இன்ஸ்பெக்டர் போர்ஃபிரியின் அலுவலகத்திற்குச் செல்கையில் படம் நிறைகிறது.
Crime and Punishment பார்க்க வேண்டிய திரைப்படம் என்பதற்கான காரணம், அது ஒரு குற்றத்தின் கதையை மட்டும் சொல்ல முயல்வதல்ல;
குற்றத்தைவிட மனித மனமே சில நேரங்களில் மிகவும் சிக்கலான விசாரணைக் களமாக இருக்கிறது என்பதை உணர்த்துவதுதான்.
தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் நாவலைப் படித்தவர்களுக்கு இது ஒரு சுவாரஸ்யமான திரைப்பட மாற்றமாகவும், அந்த நாவலை அறியாதவர்களுக்கு பழைய ஹாலிவுட்டின் உளவியல் குற்றவியல் நாடக மொழியை அறிமுகப்படுத்தும் படமாகவும் அமையும்.
#கீதப்ப்ரியன்க்ளாஸிக்
#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்க்ளாஸிக்
#கீதப்ப்ரியன்ரஷ்யன்க்ளாஸிக்
