ரஷ்யசினிமா லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
ரஷ்யசினிமா லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

ஹியர்ஸ் டு யூ அண்ட் அஸ்! Here's to You and Us! 2023.

ஒரு நாட்டின் அரசியல் வரலாறு  மன்னர்கள், தலைவர்கள், போர்கள், ஆட்சிமாற்றங்கள் ஆகியவற்றின் தொகுப்பு மட்டும்தானா? 

அல்லது அந்த வரலாற்றின் பின்னால் அச்சத்துடனும், நம்பிக்கையுடனும், இழப்புகளுடனும் வாழ்ந்த சாதாரண மனிதர்களின் வாழ்க்கையும்தான் உண்மையான வரலாறா? 

இந்தக் கேள்வியை மையமாகக் கொண்டு உருவாகியிருக்கும் ரஷ்யத் திரைப்படம், ‘ஹியர்ஸ் டு யூ அண்ட் அஸ்!’ Here's to You and Us!, 2023. 

இயக்குநர் ஆண்ட்ரே ஸ்மிர்னோவ் எழுதி, இயக்கி, தயாரித்திருக்கும் இத்திரைப்படம், சோவியத் ஒன்றியத்தின் வரலாற்றில் மிகவும் பதற்றமான காலகட்டங்களில் ஒன்றான ஸ்டாலினின் ஆட்சியின் இறுதிக்காலத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்டுள்ளது.

1952-ஆம் ஆண்டின் இறுதிப்பகுதியையும் 1953-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தையும் களமாகக் கொண்டிருக்கும் இத்திரைப்படத்தின் மிக முக்கியமான தனித்துவம், அரசியல் வரலாற்றை அதிகார மையங்களிலிருந்து அணுகாமல், ஒரு சாதாரண குடியிருப்பில் வாழும் குடும்பங்களின் வழியாக அணுகுவதுதான். 

மாஸ்கோவின் ஒரு பொதுக் குடியிருப்பில் வெவ்வேறு சமூகப் பின்னணிகளையும் அரசியல் நம்பிக்கைகளையும் கொண்ட மனிதர்கள் ஒரே இடத்தில் வாழ்கின்றனர். 

அவர்களுடைய அன்றாட வாழ்க்கையே அக்காலத்திய சோவியத் சமூகத்தின் முரண்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கான களமாக அமைகிறது. 

தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கும் அரசியல் அதிகாரத்திற்கும் இடையே பிரிக்க முடியாத தொடர்பு இருந்த ஒரு காலத்தை இத்தகைய அணுகுமுறை இயல்பாக உணர்த்துகிறது.

இயக்குநர் ஆண்ட்ரே ஸ்மிர்னோவின் கதை சொல்லும் அணுகுமுறையில் கவனிக்க வேண்டிய அம்சம், அரசியல் சித்தாந்தங்களின் மோதலை வெறும் கருத்தியல் விவாதமாகச் சுருக்கிவிடாமல், வெவ்வேறு தலைமுறைகளைச் சேர்ந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கைப் பார்வைகளுடன் இணைத்திருப்பதாகும்.

 மார்க்சியத்தை விமர்சிக்கும் தத்துவப் பேராசிரியர் பாவெல் பெட்கேவிச் (ஆண்ட்ரேய் ஸ்மோல்யகோவ்), பழைய உயர்குடிப் பின்னணியைக் கொண்ட ஏஞ்சலினா ஃபியோதரோவ்னா (இரினா ரோசானோவா), கம்யூனிஸ்ட் கொள்கைகளில் நம்பிக்கை கொண்ட போரிஸ் (அலெக்சாண்டர் உஸ்தியுகோவ்) ஆகியோரின் வழியாக வெவ்வேறு உலகப் பார்வைகள் ஒரே குடும்பச் சூழலில் எதிரெதிராக நிறுத்தப்படுகின்றன. 

இதன் மூலம் ஒரு நாட்டின் அரசியல் மாற்றம் என்பது ஆட்சியாளர்களின் முடிவுகளால் மட்டுமே நிகழ்வதில்லை; அது குடும்பங்களின் சிந்தனைகளிலும் உறவுகளிலும் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதைத் திரைப்படம் ஆராய்கிறது.

திரைக்கதையின் முக்கியமான பலம், தனிமனிதர்களின் வாழ்க்கையையும் அக்காலத்திய அரசியல் சூழலையும் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றைப் பிரிக்க முடியாத வகையில் இணைத்திருப்பதாகும். 

குறிப்பாக, ஸ்டாலினின் இறுதிக்காலத்தில் நிலவிய யூதர்களுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறையும், மருத்துவர்கள் மீதான சதி குற்றச்சாட்டுகளும் திரைப்படத்தின் சமூகப் பின்னணிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. 

யூத மருத்துவர் டோர்ஃப்மேன் (லியோனிட் யார்மோல்னிக்) மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர் வழியாக இன அடையாளம் ஒருவருடைய பாதுகாப்பையும் சமூக வாழ்க்கையையும் எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடியதாக மாறுகிறது என்ற அம்சம் இடம்பெறுகிறது. 

அரசியல் அதிகாரம் மனிதர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்குள் எவ்வளவு ஆழமாக ஊடுருவ முடியும் என்பதையும், அச்சம் நிறைந்த சூழலில் மனித உறவுகள் எத்தகைய அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகின்றன என்பதையும் இந்தப் பின்னணி வலியுறுத்துகிறது.

கதாபாத்திர உருவாக்கத்தில் இயக்குநர் எடுத்திருக்கும் அணுகுமுறையும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஒரே அரசியல் சூழலில் வாழ்ந்தாலும் அனைவரும் ஒரே மாதிரியாகச் சிந்திப்பதில்லை.

 ஒருவருக்கு நம்பிக்கையாக இருப்பது இன்னொருவருக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கலாம். ஒருவருடைய கொள்கை மீதான பற்றுதல் மற்றொருவருடைய வாழ்க்கை அனுபவங்களுடன் முரண்படலாம். 

இத்தகைய வேறுபாடுகளை மையமாகக் கொண்டிருப்பதால், கதாபாத்திரங்கள் அரசியல் கருத்துகளை வெளிப்படுத்துவதற்கான கருவிகளாக மட்டும் இல்லாமல், தனித்துவமான வாழ்க்கைப் பின்னணியைக் கொண்ட மனிதர்களாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றனர்.

தினா (யூலியா ஸ்னிகிர்) என்ற கதாபாத்திரத்தின் வழியாக இளம் தலைமுறையின் வாழ்க்கை அனுபவங்களுக்கும் குடும்பத்தின் பழைய சிந்தனைப் பின்னணிக்கும் இடையிலான தொடர்பு உருவாக்கப்படுகிறது. 

அதேபோல், இவான் (அலெக்சாண்டர் குஸ்நெட்சோவ்) என்ற எம்.ஜி.பி. அதிகாரியின் கதாபாத்திரம், அரசின் பாதுகாப்பு அமைப்பில் பணியாற்றும் ஒருவருடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும் அவரது சோகமான கடந்தகாலத்தையும் இணைக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது. 

இத்தகைய கதாபாத்திரத் தேர்வுகள், மனிதர்களை அவர்களுடைய தொழில், அரசியல் சார்பு அல்லது சமூக அடையாளம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மட்டுமே மதிப்பிட முடியாது என்ற நுணுக்கமான பார்வையை உருவாக்குகின்றன.

நடிப்பில், வெவ்வேறு தலைமுறைகளையும் சமூகப் பின்னணிகளையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அனுபவமிக்க நடிகர்கள் ஒன்றிணைந்திருப்பது திரைப்படத்தின் கதாபாத்திர உலகத்திற்கு வலிமை சேர்க்கிறது.

 குறிப்பாக, குடும்பத்திற்குள் நிலவும் கருத்தியல் வேறுபாடுகளையும், அறிவுஜீவிகளின் மனநிலையையும், அரசியல் அச்சத்தின் கீழ் வாழும் மக்களின் அனுபவங்களையும் வெளிப்படுத்த வேண்டிய பாத்திரங்கள் இதில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

 யூலியா ஸ்னிகிர், அலெக்சாண்டர் உஸ்தியுகோவ், அலெக்சாண்டர் குஸ்நெட்சோவ் ஆகியோருடன் ஆண்ட்ரேய் ஸ்மோல்யகோவ், இரினா ரோசானோவா, லியோனிட் யார்மோல்னிக், கலினா தியூனினா ஆகியோரின் பங்களிப்பும் இந்தக் கதாபாத்திரக் கூட்டத்திற்கு அனுபவச் செறிவை அளிக்கிறது.

திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவை செர்கெய் மெட்வெதேவ் கையாண்டுள்ளார். மாஸ்கோவின் வரலாற்றுச் சூழலையும், பொதுக் குடியிருப்பின் வழியாக வெளிப்படும் சமூக வாழ்க்கையையும் திரையில் உருவாக்குவதில் ஒளிப்பதிவுக்கு முக்கியப் பங்கு இருக்கிறது. 

குறிப்பாக, பல்வேறு குடும்பங்கள் ஒரே இடத்தில் வசிக்கும் சூழல் என்பது வெறும் பின்னணிக் காட்சியாக இல்லாமல், சமூக உறவுகளையும் மனிதர்களுக்கிடையிலான நெருக்கத்தையும் முரண்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்தும் களமாக அமைகிறது. இதனால் திரைப்படத்தின் இடவமைப்பே அதன் கருப்பொருளுடன் தொடர்புடையதாகிறது.

அல்லா ஸ்ட்ரெல்னிகோவாவின் படத்தொகுப்பு, இரண்டரை மணி நேரம் நீளும் திரைப்படத்தின் கதை அமைப்பில் முக்கியமான தொழில்நுட்பப் பொறுப்பை ஏற்றிருக்கிறது.

 பல்வேறு கதாபாத்திரங்களையும் குடும்பச் சூழல்களையும் அரசியல் பின்னணியையும் கொண்ட கதையைத் தொடர்ச்சியாகக் கொண்டுசெல்ல வேண்டியிருப்பதால், நிகழ்வுகளுக்கு இடையிலான தொடர்பும் கதை சொல்லலின் ஒழுங்கும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. 

 இந்தப் படைப்பு, ஒரு குறுகிய சம்பவத்தை மட்டும் மையப்படுத்தாமல், குறிப்பிட்ட வரலாற்றுக் காலத்தின் மனித வாழ்க்கையை விரிவான திரைக்கதையின் வழியாக அணுகுகிறது.

இத்திரைப்படத்தின் மனிதநேயப் பார்வை அதன் முக்கியமான அம்சங்களில் ஒன்று. அரசியல் அடக்குமுறை என்பது ஒரு செய்தித்தாள் தலைப்பாகவோ, வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் இடம்பெறும் தகவலாகவோ மட்டும் இருப்பதில்லை. 

அது ஒருவருடைய குடும்ப வாழ்க்கையையும், சமூக உறவுகளையும், மற்றவர்களை நம்பும் திறனையும் பாதிக்கக்கூடியது. குறிப்பாக, அச்சம் நிறைந்த சமூகத்தில் மனிதர்கள் தங்களுடைய பாதுகாப்பிற்காக எடுக்கும் முடிவுகளும், அவர்களுக்கிடையே உருவாகும் சந்தேகங்களும் எத்தகைய விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்ற கேள்வியை இத்திரைப்படத்தின் பின்னணி எழுப்புகிறது. 

இதனால் அரசியல் வரலாற்றை அறிந்திராத பார்வையாளருக்கும் மனித உறவுகளின் வழியாக அந்தக் காலத்தை அணுகுவதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

ஆண்ட்ரே ஸ்மிர்னோவ் தனது படைப்பில் பயன்படுத்தியிருக்கும் வரலாற்றுப் பின்னணி, வெறும் கால அடையாளமாக மட்டும் இல்லாமல், ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் வாழ்க்கையையும் புரிந்துகொள்வதற்கான அடிப்படையாக அமைகிறது. 

பழைய சமூக அமைப்பிலிருந்து வந்தவர்கள், புதிய அரசியல் கொள்கைகளை நம்புபவர்கள், இன அடையாளத்தின் காரணமாக அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்பவர்கள் எனப் பல்வேறு மனிதர்களின் வாழ்க்கையை ஒரே சமூகச் சூழலில் இணைத்திருப்பது இதன் தனித்துவம்.

 வரலாற்றை ஒரு குடும்பத்தின் அல்லது ஒரு தனிமனிதனின் அனுபவமாக அணுகும் இந்த அணுகுமுறை, பெரிய அரசியல் மாற்றங்களின் மனிதச் செலவைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

‘ஹியர்ஸ் டு யூ அண்ட் அஸ்!’ திரைப்படம், ஸ்டாலினின் ஆட்சிக்காலத்தைப் பற்றிய மற்றொரு வரலாற்றுப் பதிவாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், அரசியல் அதிகாரம், குடும்ப உறவுகள், சமூக அடையாளம், தனிமனித சுதந்திரம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருக்கும் மனித வாழ்க்கையை ஆராயும் படைப்பாகத் திகழ்கிறது. 

அதன்  திரையனுபவம், ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தின் சமூகத்தையும் அந்தச் சமூகத்திற்குள் வாழ்ந்த மனிதர்களின் பல்வேறு உலகப் பார்வைகளையும் அறிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பை வழங்குகிறது. 

வரலாற்றுத் திரைப்படங்களை விரும்புபவர்களுக்கும், அரசியல் சூழல் சாதாரண மனிதர்களின் வாழ்க்கையை எவ்வாறு மாற்றியமைக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள விரும்புபவர்களுக்கும் இந்த ரஷ்யத் திரைப்படம் கவனிக்கத்தக்க ஒரு தேர்வாக அமைகிறது.

==============================

படத்தின் கதை:-

1952-ஆம் ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியிலிருந்து 1953-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கக் காலம் வரையிலான மாஸ்கோ நகரத்தில் இக்கதை நடைபெறுகிறது. 

அப்போது சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்த ஜோசப் ஸ்டாலினின் ஆட்சிக்காலம் அதன் இறுதிக்கட்டத்தை எட்டியிருந்தது.

 நாட்டில் அரசியல் அடக்குமுறையும், மக்களிடையே அச்சமும், சந்தேகமும் நிறைந்திருந்தன. குறிப்பாக, யூதர்களுக்கு எதிரான வெறுப்பும் ஒடுக்குமுறையும் அதிகரித்திருந்த காலம் அது. 

மருத்துவத் துறையில் பணியாற்றிய யூத மருத்துவர்கள் மீது சதி செய்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு, அவர்கள் கைது செய்யப்படும் சூழல் உருவாகியிருந்தது.

 இந்தச் சம்பவம் மருத்துவர்கள் மீதான சதி வழக்கு என்று அழைக்கப்பட்டது. இத்தகைய பதற்றமான அரசியல் சூழலின் பின்னணியில் பெட்கேவிச் குடும்பத்தின் வாழ்க்கை விரிகிறது.

மாஸ்கோவின் போல்ஷயா பைரோகோவ்கா பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு பொதுவான குடியிருப்பில் பெட்கேவிச் குடும்பத்தினர் வசித்து வருகின்றனர். 

ஒரே கட்டிடத்தில் பல குடும்பங்கள் தனித்தனியாக வசித்தாலும், சமையலறை உள்ளிட்ட சில இடங்களை அனைவரும் பொதுவாகப் பயன்படுத்த வேண்டிய நிலை அங்கு இருக்கிறது,தரித்திரவாசம் தோற்கும் படி தான் கால் அற்ற கட்டில் முதல் அறைகலன்கள் அனைத்தும் உள்ளது  .

 இதனால் ஒவ்வொரு குடும்பத்தினரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையும் மற்றவர்களின் பார்வைக்கும் பேச்சுக்கும் உட்படுகிறது. வெவ்வேறு சமூகப் பின்னணி, அரசியல் நம்பிக்கை, இன அடையாளம் கொண்டவர்கள் ஒரே இடத்தில் வாழ்வதால் அவர்களுக்கிடையே கருத்து வேறுபாடுகளும் முரண்பாடுகளும் தொடர்ந்து உருவாகின்றன.

இந்தக் குடியிருப்பில் வசிக்கும் பெட்கேவிச் குடும்பத்தின் தலைவர் பாவெல் காசிமிரோவிச் (ஆண்ட்ரேய் ஸ்மோல்யகோவ்). அவர் தத்துவப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றியவர்.

 மார்க்சியக் கொள்கைகளை வெளிப்படையாக விமர்சிக்கும் அறிவுஜீவியாகவும், சோவியத் அரசின் அதிகாரப்பூர்வமான சித்தாந்தத்துடன் ஒத்துப்போகாதவராகவும் இருக்கிறார்.

 அவரது சிந்தனையும் கருத்துகளும் அப்போதைய அரசியல் சூழலில் ஆபத்தானவையாகக் கருதப்படக்கூடியவை. அவருடைய மனைவி ஏஞ்சலினா ஃபியோதரோவ்னா (இரினா ரோசானோவா). அவர் உயர்குடிப் பின்னணியைக் கொண்டவர்.

 பழைய சமூக அமைப்பில் வளர்ந்த அவருக்கும், புதிய சோவியத் ஆட்சியின் கட்டுப்பாடுகளுக்கும் இடையே ஒத்துப்போகாத பல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. 

இருவரும் தங்களுடைய பழைய வாழ்க்கை முறையையும் சிந்தனைகளையும் கைவிட்டு, சோவியத் சமூகத்தின் புதிய நடைமுறைகளுக்கு ஏற்ப வாழ்வதில் சிரமப்படுகின்றனர்.

இவர்களுடைய மகள் தினா (யூலியா ஸ்னிகிர்). அழகும் அறிவும் கொண்ட இளம் பெண்ணான அவர், போரில் பங்கேற்று உயிர் பிழைத்தவரும், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கொள்கைகளில் நம்பிக்கை கொண்டவருமான போரிஸ் (அலெக்சாண்டர் உஸ்தியுகோவ்) என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொள்கிறார். 

போரிஸ் மாஸ்கோ மெட்ரோ ரயில் கட்டுமானப் பணியில் தொழிலாளியாகப் பணியாற்றுகிறார். போரில் பெற்ற அனுபவங்களும், கம்யூனிஸ்ட் கொள்கைகள் மீதான அவரது பற்றும் அவருடைய வாழ்க்கைப் பார்வையை உருவாக்கியிருக்கின்றன. 

இதனால் அவர் வளர்ந்த குடும்பச் சூழலுக்கும், தினாவின் பெற்றோர் சார்ந்திருக்கும் பழைய அறிவுஜீவி மற்றும் உயர்குடி உலகத்திற்கும் இடையே அடிப்படையான வேறுபாடு நிலவுகிறது.

போரிஸ் இந்தக் குடும்பத்திற்குள் வந்த பிறகு, ஏற்கெனவே இருந்த கருத்து வேறுபாடுகள் மேலும் வெளிப்படத் தொடங்குகின்றன. 

ஒரு புறம் மார்க்சியத்தை விமர்சிக்கும் பாவெல் இருக்கிறார். மறுபுறம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கொள்கைகளில் நம்பிக்கை கொண்ட போரிஸ் இருக்கிறார். 

இருவருக்கும் இடையிலான அரசியல் மற்றும் சிந்தனை வேறுபாடு குடும்ப உறவுகளிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. தினா தனது கணவருக்கும் பெற்றோருக்கும் இடையிலான இந்த முரண்பாடுகளுக்கு நடுவில் வாழ வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.

அந்தப் பொதுக் குடியிருப்பில் பெட்கேவிச் குடும்பத்தினர் மட்டுமல்லாமல், யூத மருத்துவரான டோர்ஃப்மேன் (லியோனிட் யார்மோல்னிக்) மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரும் வசிக்கின்றனர்.

 டோர்ஃப்மேனின் மனைவி எஸ்தர் டேவிடோவ்னா (கலினா தியூனினா). மருத்துவர்கள் மீது அரசாங்கத்தின் சந்தேகமும், குறிப்பாக யூத மருத்துவர்களுக்கு எதிரான வெறுப்பும் அதிகரித்து வருவதால், இந்தக் குடும்பம் மிகுந்த அச்சத்துடன் வாழ வேண்டியிருக்கிறது. 

தங்களுடைய இன அடையாளமே தங்களுக்குப் பிரச்சினையாக மாறக்கூடிய சூழலில் அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளையும் கவனமாகக் கடக்கின்றனர்.

அரசியல் சூழல் நாளுக்கு நாள் மோசமடைகிறது. அரசின் கண்காணிப்பும் விசாரணைகளும் தீவிரமடைகின்றன. 

மக்களிடையே ஒருவர் மீது ஒருவர் சந்தேகப்படுவதும், தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக மற்றவர்களிடமிருந்து விலகி நிற்பதும் அதிகரிக்கின்றன. 

அரசியல் அதிகாரிகளின் நடவடிக்கைகள் காரணமாகக் கைது நடவடிக்கைகள் நடைபெறுகின்றன. யார் எப்போது குற்றவாளியாக அறிவிக்கப்படுவார்கள், யாருடைய பெயர் அரசின் விசாரணையில் இடம்பெறும் என்பதை யாராலும் முன்கூட்டியே அறிய முடியாத நிலை உருவாகிறது.

இந்தச் சூழலில் பெட்கேவிச் குடும்பத்தினரின் வாழ்க்கையும் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறது. அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகள் மட்டுமல்லாமல், உயிர் பிழைப்பதற்கான அச்சமும் குடும்ப உறவுகளைப் பாதிக்கத் தொடங்குகின்றன. 

பாவெல் தனது கருத்துகளாலும், பழைய அறிவுஜீவி மற்றும் உயர்குடிப் பின்னணியாலும் அரசின் பார்வையில் சந்தேகத்திற்குரியவராக மாறுகிறார். இறுதியில் அவர் கைது செய்யப்படுகிறார். குடும்பத்திற்கு இது மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியாக அமைகிறது.

பாவெல் கைது செய்யப்பட்ட சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, போரிஸ் மீது தனது மாமனாரைக் காட்டிக்கொடுத்ததாகக் குற்றச்சாட்டு எழுகிறது. 

அதாவது, பாவெல் கைது செய்யப்படுவதற்குக் காரணமான துரோகச் செயலில் போரிஸுக்கும் தொடர்பு இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது.

 இதனால் போரிஸ் மீது குடும்பத்தினருக்கு இருந்த நம்பிக்கை சிதைகிறது. ஏற்கெனவே அரசியல் சிந்தனைகளில் வேறுபட்டிருந்த போரிஸுக்கும் பெட்கேவிச் குடும்பத்தினருக்கும் இடையிலான உறவு மேலும் மோசமடைகிறது. 

அவர் தனது மனைவியின் குடும்பத்திலிருந்து அந்நியப்படுத்தப்படுகிறார். குடும்பத்திற்குள் ஏற்பட்ட இந்தப் பிரிவு, அரசியல் அடக்குமுறை எவ்வாறு தனிப்பட்ட உறவுகளையும் சிதைக்கிறது என்பதைக் காட்டும் முக்கியமான திருப்பமாக அமைகிறது.

இதற்கிடையில் தினாவின் வாழ்க்கையில் மற்றொரு நபர் அறிமுகமாகிறார். அவர் இவான் (அலெக்சாண்டர் குஸ்நெட்சோவ்). இவன் அரசின் பாதுகாப்புத் துறையான எம்.ஜி.பி.யில் அதிகாரியாகப் பணியாற்றுகிறார். 

அந்தக் காலத்தில் அரசின் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் விசாரணைகள், கண்காணிப்புகள் மற்றும் கைது நடவடிக்கைகளில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. 

எனவே, இவான் பணிபுரியும் அமைப்பே அச்சத்தையும் அதிகாரத்தையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒன்றாக இருக்கிறது.

ஆனால் இவானின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை சோகமான கடந்தகாலத்தால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவர் வெறுமனே அதிகாரியாக மட்டுமே காட்டப்படுவதில்லை; அவருக்குப் பின்னால் ஒரு துயரமான அனுபவம் இருப்பதும் வெளிப்படுகிறது.

 தினாவுக்கும் இவானுக்கும் இடையே அறிமுகம் ஏற்பட்டு, அது மெல்ல ஒரு காதல் உறவாக மாறுகிறது. ஏற்கெனவே தனது குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட பிரிவினாலும், கணவருடனான உறவில் உருவான சிக்கல்களாலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் தினாவின் வாழ்க்கையில் இந்தச் சந்திப்பு புதிய உணர்வுகளையும் நம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்துகிறது. 

அவர்களுக்கிடையே உருவாகும் காதல் நீண்டகால அரசியல் அச்சத்தின் நடுவில் ஒரு சிறிய நிம்மதியையும் புதிய தொடக்கத்திற்கான சாத்தியத்தையும் உருவாக்குகிறது.

இவ்வாறு பாவெலின் கைது, போரிஸ் மீது எழும் துரோகக் குற்றச்சாட்டு, பெட்கேவிச் குடும்பத்திற்குள் ஏற்படும் பிரிவு, யூத மருத்துவரின் குடும்பம் எதிர்கொள்ளும் அச்சுறுத்தல், தினாவுக்கும் இவானுக்கும் இடையே உருவாகும் காதல் எனப் பல்வேறு சம்பவங்கள் ஒன்றோடொன்று இணைந்து நகர்கின்றன.

 ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய வாழ்க்கையையும் உறவுகளையும் காப்பாற்றிக்கொள்ளப் போராடும் நிலையில், நாட்டின் அரசியல் சூழல் தொடர்ந்து பதற்றத்திலேயே இருக்கிறது.

இறுதியில் 1953-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் ஜோசப் ஸ்டாலின் இறக்கிறார். அவரது மரணம், நீண்டகாலமாக நிலவிய அரசியல் அடக்குமுறை நிறைந்த ஆட்சிக்காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கும் முக்கியமான நிகழ்வாக அமைகிறது.

 இதுவரை அச்சத்திலும் சந்தேகத்திலும் வாழ்ந்த மக்களுக்கு, இனி நிலைமை மாறக்கூடும் என்ற நம்பிக்கை உருவாகிறது. அரசியல் சூழலில் ஒரு புதிய விழிப்புணர்வும் மாற்றத்திற்கான சாத்தியமும் தோன்றத் தொடங்குகின்றன.

ஆனால் ஸ்டாலினின் மரணத்துடன் அந்தக் காலத்தில் மக்களும் குடும்பங்களும் அனுபவித்த துயரங்கள் உடனடியாக மறைந்துவிடுவதில்லை.

 கைது செய்யப்பட்டவர்கள், பிரிந்த குடும்பங்கள், துரோகக் குற்றச்சாட்டுகளால் சிதைந்த உறவுகள், இனவெறியால் அச்சுறுத்தப்பட்ட மக்கள் எனப் பலருடைய வாழ்க்கையிலும் அந்த அடக்குமுறையின் காயங்கள் தொடர்ந்து நீடிக்கின்றன.

 தினாவின் வாழ்க்கையிலும், பெட்கேவிச் குடும்பத்தினரின் வாழ்க்கையிலும் நடந்த சம்பவங்கள் அந்தக் காலத்தின் பாதிப்புகளை விட்டுச் செல்கின்றன.

 நீண்டகால இருண்ட அரசியல் சூழலுக்குப் பிறகு ஒரு புதிய காலம் பிறக்கக்கூடும் என்ற நம்பிக்கை உருவாகினாலும், கடந்த காலத்தின் துயரங்களும் அதன் வடுக்களும் அப்படியே எஞ்சியிருக்கையில் படம் நிறைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்nika
#கீதப்ப்ரியன்ரஷ்யசினிமா

பேட்டில்ஷிப் பொடெம்கின் Battleship Potemkin 1925


பேட்டில்ஷிப் பொடெம்கின் – ஒரு திரைப்படம் எப்படி வரலாற்றைத் திரையில் அதிரச் செய்ய முடியும்?

ஒரு திரைப்படத்தில் பேசும் வசனங்களே இல்லாமல், சில முகங்கள், சில அசைவுகள், சில படங்கள், சில விநாடிகளின் படத்தொகுப்பு மட்டும் பார்வையாளரின் மனதில் கோபத்தையும் பதற்றத்தையும் இரக்கத்தையும் உருவாக்க முடியுமா? 

1925-ல் வெளிவந்த செர்கெய் ஐசன்ஸ்டீனின் பேட்டில்ஷிப் பொடெம்கின் இந்தக் கேள்விக்கு வெறும் பதில் அளிப்பதில்லை;

 திரைப்படம் என்ற கலை வடிவத்தின் சக்தியையே நேரடியாகச் சோதித்துப் பார்க்கிறது. 

ஏறக்குறைய ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகும் இது “பழைய மௌனப்படம்” என்ற உணர்வைத் தாண்டி, திரைமொழி எப்படி பார்வையாளரின் உணர்ச்சிகளை இயக்க முடியும் என்பதற்கான முக்கியமான பாடமாக நிற்கிறது.

இப்படத்தின் மிகப் பெரிய தனித்துவம் அதன் கதை எவ்வளவு சிக்கலானது என்பதில் இல்லை; அந்தக் கதையை ஐசன்ஸ்டீன் எப்படி காட்சிகளாக மாற்றுகிறார் என்பதில்தான் இருக்கிறது. 

வழக்கமான திரைப்படங்களில் ஒரு காட்சி முடிந்து அடுத்த காட்சி தொடங்கும்போது நிகழ்வுகள் இயல்பாக நகர்கின்றன. 

ஆனால் இங்கு தனித்தனியாகத் தோன்றும் காட்சிகளை ஒன்றோடொன்று மோதச் செய்து, அவற்றின் இணைப்பிலிருந்து புதிய உணர்வை உருவாக்குகிறார் இயக்குனர். 

இதுவே “மாண்டேஜ்” எனப்படும் படத்தொகுப்பு அணுகுமுறையின் வலிமை. ஒரு காட்சியை மட்டும் பார்த்தால் கிடைக்காத அர்த்தம், அடுத்தடுத்த காட்சிகளின் வேகமான இணைப்பால் பார்வையாளரின் மனதில் உருவாகிறது.

இதனால் படத்தொகுப்பு வெறும் தொழில்நுட்பப் பணியாக இருக்கவில்லை; அது திரைப்படத்தின் மொழியாக மாறுகிறது. 

முகபாவனை, கூட்டம், பொருள், இயக்கம், கட்டிடம், உடல் அசைவு என ஒவ்வொரு படமும் தனித்தனி சொற்களைப் போல செயல்படுகின்றன. 

அவற்றை ஐசன்ஸ்டீன் ஒரு வாக்கியமாக அல்ல, ஒரு உணர்ச்சிப் புயலாக அமைக்கிறார். 

காட்சிகளின் நீளம், வேகம், மீளச்செய்தல், திடீர் மாற்றம் ஆகியவை பார்வையாளரை வெறுமனே பார்க்க வைப்பதில்லை; காட்சிக்குள் மனதளவில் இழுத்துச் செல்கின்றன.

இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவும் இதே நோக்கத்துக்கு இணையாகச் செயல்படுகிறது. மனிதர்களை வெறும் கதாபாத்திரங்களாக மட்டும் பார்க்காமல், அவர்களின் முகங்களையும் உடல்களையும் கூட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவும், அதிகாரத்தின் ஒரு அடையாளமாகவும், அச்சத்தின் ஒரு உருவமாகவும் கேமரா பதிவு செய்கிறது. 

நெருக்கமான முகக்காட்சிகளும் தொலைநோக்குக் கூட்டக்காட்சிகளும் ஒன்றுக்கொன்று எதிராக நிற்கின்றன. 

இதனால் தனிமனிதனுக்கும் பெருங்கூட்டத்துக்கும் இடையிலான உறவு மிகவும் வலுவாக உணரப்படுகிறது.

மௌனப்படம் என்பதால் ஒலி இல்லாதது போலத் தோன்றலாம். ஆனால் இன்றைய பார்வையாளருக்கு இது ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தைத் தருகிறது. 

திரையில் பேசப்படும் வசனங்களின் துணையின்றி காட்சிகளே உணர்ச்சியைச் சுமக்க வேண்டியுள்ளது. இடைக்காட்சித் தலைப்புகள் தகவலை வழங்கினாலும், உண்மையான தாக்கத்தை உருவாக்குவது முகங்களும் இயக்கங்களும் படத்தொகுப்பும் ஆகும். 

பின்னர் இப்படத்துடன் இணைக்கப்பட்ட இசை வடிவங்களும் அதன் உணர்ச்சி தாக்கத்தை மேலும் மாற்றியமைத்துள்ளன;

 எட்முண்ட் மெய்சலின் அசல் இசை முதல் ஷோஸ்டகோவிச் உள்ளிட்ட இசையமைப்பாளர்களின் பயன்பாடுகள் வரை, இந்த மௌனப்படம் காலத்துக்கு ஏற்ப புதிய ஒலிப்பரிமாணங்களைப் பெற்றிருக்கிறது.

கதாபாத்திர உருவாக்கத்திலும் ஐசன்ஸ்டீன் வழக்கமான நட்சத்திர மையத் திரைப்பட முறையைத் தவிர்க்கிறார்.

 பிரபலமான நடிகர்களைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக குறிப்பிட்ட தோற்றம் மற்றும் உடல் மொழிக்கு ஏற்ற பல தொழில்முறை அல்லாதவர்களையும் பயன்படுத்தினார். 

இதனால் அவர்கள் “நடிக்கிறார்கள்” என்ற உணர்வை விட, திரையில் காணப்படும் மனிதர்கள் உண்மையான சமூகத்தின் பிரதிநிதிகளாகத் தோன்றுகிறார்கள். 

குறிப்பாக கூட்டக்காட்சிகளில் தனிநபர்களின் முகங்களையும் பொதுமக்களின் ஒட்டுமொத்த உணர்வையும் இணைக்கும் விதம் குறிப்பிடத்தக்கது.

அலெக்சாண்டர் ஆன்டோனோவ் நடித்த வக்குலின்சுக் போன்ற பாத்திரங்கள் படத்தின் மனித உணர்வுக்கான மையத்தை உருவாக்குகின்றன. 

அதே நேரத்தில், இப்படம் தனிப்பட்ட கதாநாயகனை மட்டுமே முன்னிறுத்துவதில்லை. கூட்டமே ஒரு முக்கியமான “கதாபாத்திரம்” போலப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. 

இதுவே அக்காலத்தின் வழக்கமான திரைப்படங்களிலிருந்து இப்படத்தை வேறுபடுத்துகிறது.

 ஒரு தனிமனிதனின் வீரத்தை மட்டும் காட்டுவதற்குப் பதிலாக, பல மனிதர்களின் கூட்டு உணர்வை திரைமொழியாக மாற்றுகிறது.

கலை இயக்கத்திலும் காலப்பின்னணியை உருவாக்குவதிலும் திரைப்படம் மிகவும் வலுவாக இருக்கிறது.

 கப்பல், துறைமுகம், நகரம், படிக்கட்டுகள், இராணுவ அமைப்பு, பொதுமக்களின் உடைகள் ஆகியவை 1905-ஆம் ஆண்டின் ரஷ்யச் சூழலை நம்பகமான காட்சியுலகமாக உருவாக்குகின்றன. 

அதே நேரத்தில் இப்படம் வரலாற்றை அப்படியே பதிவு செய்யும் ஆவணப்படமாக இருப்பதில்லை. 

உண்மைச் சம்பவங்களிலிருந்து கலை வடிவமைப்புடன் உருவாக்கப்பட்ட நாடகத் திரைப்படமாக இருப்பதால், வரலாற்று உண்மையும் திரைப்படக் கற்பனையும் ஒன்றோடொன்று கலக்கின்றன.

இதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணமாக ஒடெசா படிக்கட்டுகளின் காட்சியமைப்பைக் குறிப்பிடலாம். 

அந்தக் காட்சியைப் பற்றி கதையைச் சொல்லாமல் கூட ஒரு விஷயத்தை மட்டும் கூறலாம்: 

உலகத் திரைப்பட வரலாற்றில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை இவ்வளவு ஆழமாக நினைவில் பதியச் செய்த காட்சியமைப்புகள் மிகவும் அரிது. 

படைவீரர்களின் ஒழுங்கான இயக்கம், கூட்டத்தின் பதற்றம், தனிநபர்களின் முகங்கள், படிக்கட்டுகளின் நீளம் ஆகியவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைக்கும் படத்தொகுப்பு, ஒரு சாதாரண இடத்தை மிகப்பெரிய திரை அனுபவமாக மாற்றுகிறது.

 அந்தக் காட்சியின் தாக்கம் பின்னர் ஏராளமான திரைப்படங்களிலும் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஐசன்ஸ்டீனின் மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க முயற்சி சில சிங்கச் சிலைகளைக் கொண்டு உருவாக்கும் காட்சித் தொடராகும். 

தூங்கும் சிங்கம், விழிக்கும் சிங்கம், எழுந்து நிற்கும் சிங்கம் ஆகிய தனித்தனி சிலைகளை அடுத்தடுத்து இணைப்பதன் மூலம் அவை நகர்வது போன்ற மாயையை உருவாக்குகிறார்.

 உண்மையில் அசையாத கற்சிலைகள், படத்தொகுப்பின் மூலம் இயக்கமுள்ள குறியீடாக மாறுகின்றன. 

இதுவே ஐசன்ஸ்டீனின் திரைப்பட மொழியின் சாரத்தை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ளச் செய்யும் சிறந்த உதாரணம்.

அரசியல் நோக்கத்தையும் கலைச் சோதனையையும் இப்படம் பிரித்துப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு ஒன்றிணைக்கிறது. 

இது புரட்சிகரப் பிரசாரத் திரைப்படமாக உருவாக்கப்பட்டது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.

 பார்வையாளர்கள் யாரிடம் அனுதாபம் கொள்ள வேண்டும், யாருக்கு எதிராக உணர வேண்டும் என்பதையும் அதன் காட்சியமைப்பு தெளிவாக வழிநடத்துகிறது. 

ஆனால் அதன் கலைப்பரிசோதனை அரசியல் நோக்கத்தைத் தாண்டி திரைப்பட வரலாற்றையே பாதிக்கிறது.

 அதனால்தான் அரசியல் கருத்துடன் உடன்படாத பார்வையாளர்களுக்குக்கூட இதன் திரைப்பட உருவாக்க முறையைப் படிப்பது முக்கியமானதாகிறது.

இப்படத்தின் தாக்கம் வெளியான காலத்திலேயே சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்தது. வன்முறையின் காட்சிப்படுத்தல் அக்கால அளவுகோலின்படி அதிர்ச்சியூட்டுவதாகக் கருதப்பட்டது. 

பல நாடுகளில் படம் தணிக்கைக்கும் தடைக்கும் உள்ளானது; பிரிட்டனில் நீண்ட காலம் தடைசெய்யப்பட்டிருந்தது.

 அதே சமயம் வெளிநாடுகளில் பல இடங்களில் பெரும் வரவேற்பையும் பெற்றது.

 அரசியல் பிரசாரத்தின் சக்தியைப் பற்றிக் கவலைப்பட்ட நாஜி ஜெர்மனியின் பிரசார அமைச்சரும் இப்படத்தின் உணர்ச்சி தாக்கத்தை ஊன்றி கவனித்தார் என்பதே அதன் தாக்கத்தின் விசித்திரமான அளவை உணர்த்துகிறது.

இப்படத்தின் வரவேற்பு பின்னாளில் இன்னும் உயர்ந்தது. 1958-ஆம் ஆண்டு பிரஸ்ஸல்ஸ் உலகக் கண்காட்சியின் திரைப்படத் தேர்வில் இது அனைத்து காலத்தின் சிறந்த திரைப்படமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. 

சைட் அண்ட் சவுண்ட் இதழின் பல்வேறு காலகட்டச் சிறந்த திரைப்படப் பட்டியல்களிலும் நீண்ட காலம் முதல் பத்து இடங்களுக்குள் இடம்பெற்றது;

 2022 விமர்சகர்கள் வாக்கெடுப்பில் 54-வது இடத்தைப் பெற்றது. ராட்டன் டொமேட்டோஸில் 52 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100 சதவீத ஒப்புதல் மதிப்பையும், மெட்டாக்ரிட்டிக்கில் 22 விமர்சகர்களின் அடிப்படையில் 97 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றுள்ளது. 

இவை வெறும் எண்ணிக்கைகள் அல்ல; கிட்டத்தட்ட நூறு ஆண்டுகள் கடந்தும் இப்படத்தின் திரைப்பட மொழி இன்னும் விமர்சகர்களால் தீவிரமாகப் பார்க்கப்படுகிறது என்பதற்கான அடையாளங்கள்.

இதன் செல்வாக்கு சினிமாவைத் தாண்டியும் செல்கிறது. லாரல் மற்றும் ஹார்டி முதல் ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க், பிரையன் டி பால்மா, ஜார்ஜ் லூகஸ், டெனிஸ் வில்லெனுவ் வரை பல்வேறு இயக்குனர்களின் திரைப்படங்களில் ,தமிழ் திரைப்பட கல்லூரி மாணவ இயக்குனர்கள் இயக்கிய திரைப்படங்களில் ஒடெசா படிக்கட்டுக் காட்சியின் தாக்கம் காணப்படுகிறது. 

ஓவியர் பிரான்சிஸ் பேக்கனின் படைப்புகளிலும் இப்படத்தின் சில காட்சிகள் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

 ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன் உருவாக்கப்பட்ட காட்சிமொழி இன்றைய திரைப்படங்களிலும் தொடர்ந்து எதிரொலிப்பது, இதன் சாதனையை இன்னும் வலுவாக உணரச் செய்கிறது.

மிக முக்கியமாக, பேட்டில்ஷிப் பொடெம்கின் திரைப்படத்தைப் பார்க்கும்போது “1925-ல் எடுக்கப்பட்ட மௌனப்படம்” என்ற மனநிலையுடன் மட்டும் அணுகக் கூடாது. 

இது திரைப்படம் எப்படி சிந்திக்கிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டிய படைப்பு. ஒரு காட்சி இன்னொரு காட்சியுடன் இணைந்தால் அர்த்தம் எப்படி மாறுகிறது, கூட்டம் எப்படி ஒரு மனித உருவமாக மாறுகிறது,

 கேமரா எப்படி உணர்ச்சியை உருவாக்குகிறது, படத்தொகுப்பு எப்படி பார்வையாளரின் மனதின் வேகத்தையே கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு இது ஒரு அரிய அனுபவம். 

அரசியல் வரலாற்றில் ஆர்வமில்லாதவர்களுக்குக்கூட திரைப்படக் கலையின் பரிணாமத்தைப் புரிந்துகொள்ள இது முக்கியமானது.

இதன் உண்மையான ஆச்சரியம் “என்ன நடக்கிறது?” என்பதில் இல்லை—“ஒரு திரைப்படம் இவ்வளவு சக்திவாய்ந்ததாக எப்படி இருக்க முடிகிறது?” என்பதில்தான் இருக்கிறது.

===============================
படத்தின் கதை:-

1905 ஜூன் மாதம். ரஷ்யப் பேரரசின் கருங்கடற்படையைச் சேர்ந்த போர்க்கப்பலான “பொடெம்கின்” தென்ட்ரா தீவுக்கு அருகே நங்கூரமிட்டு நிற்கிறது. கப்பலில் பணியாற்றும் மத்தியுஷென்கோவும் வக்குலின்சுக்கும் ரஷ்யாவில் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும் புரட்சிக்கு கப்பல் வீரர்களும் ஆதரவு அளிக்க வேண்டும் என்று பேசிக்கொள்கிறார்கள். 

அந்தப் புரட்சியின் தாக்கம் தங்கள் வாழ்க்கையிலும் இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். 

குறிப்பாகக் கப்பலில் தாங்கள் அனுபவிக்கும் மோசமான நிலைமைகளுக்கு எதிராக ஒன்றுபட வேண்டும் என்று வக்குலின்சுக் வலியுறுத்துகிறான்.

அந்த நேரத்தில் பணியில் இல்லாத மாலுமிகள் தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

 அவர்களுடைய தங்குமிடத்தை ஒரு அதிகாரி சோதனையிட வருகிறான்.

 தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மாலுமியிடம் அவன் கடுமையாக நடந்து கொள்கிறான்; அவனை அடித்து துன்புறுத்துகிறான்.

 அந்தச் சத்தத்தால் வக்குலின்சுக் விழித்துக்கொள்கிறான். ஏற்கெனவே புரட்சியைப் பற்றியும் மாலுமிகளின் மோசமான வாழ்க்கை நிலையைப் பற்றியும் கவலை கொண்டிருக்கும் அவன், இந்தச் சம்பவத்தையும் சேர்த்து அவர்களிடம் பேசுகிறான்.

 அதிகாரிகளின் கொடுமை மட்டுமல்லாமல், தங்களுக்கு வழங்கப்படும் உணவின் தரமும் அவமானகரமானதாக இருப்பதை நினைவுபடுத்துகிறான்.

கப்பலில் வழங்கப்படும் இறைச்சி மிகவும் அழுகிய நிலையில் இருப்பதைக் கண்டு மாலுமிகள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார்கள்.

 அதில் புழுக்கள் இருப்பதுபோல் தெரிகிறது. இதைப் பற்றி கப்பலின் மருத்துவர் ஸ்மிர்னோவிடம் புகார் தெரிவிக்கப்படுகிறது. 

ஆனால் மாலுமிகளின் குற்றச்சாட்டை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், அவை புழுக்கள் அல்ல; இறைச்சியில் இருக்கும் சிறிய பூச்சிகள் என்றும், அவற்றைத் தண்ணீரில் கழுவிவிட்டுச் சமைக்கலாம் என்றும் ஸ்மிர்னோவ் கூறுகிறான். 

அதனால் இறைச்சி சாப்பிடத் தகுதியற்றது என்ற மாலுமிகளின் எதிர்ப்பு நிராகரிக்கப்படுகிறது.

அதிகாரிகள் தங்கள் முடிவை மாற்றாததால், சமையல்காரனும் அந்த இறைச்சியின் தரத்தைப் பற்றி சந்தேகப்படுகிறான் என்றாலும், அதைக் கொண்டு போர்ஷ்ட் எனப்படும் உணவைத் தயாரிக்கத் தொடங்குகிறான்.

 ஆனால் மாலுமிகள் அந்த உணவைச் சாப்பிட மறுக்கிறார்கள். அதற்குப் பதிலாக ரொட்டி, தண்ணீர் மற்றும் டப்பாவில் அடைக்கப்பட்ட உணவுகளை மட்டும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

 பாத்திரங்களைச் சுத்தம் செய்யும் போது ஒரு மாலுமியின் கண்ணில் ஒரு தட்டில் எழுதப்பட்டிருக்கும் “இன்றைய எங்கள் அன்றாட உணவை எங்களுக்குத் தாரும்” என்ற பொருள் கொண்ட வாசகம் படுகிறது. 

தங்களுக்கு உணவு வழங்கப்பட வேண்டிய நிலையில், அழுகிய உணவையே கட்டாயப்படுத்தி வழங்கும் அதிகாரிகளின் நடத்தையுடன் அந்த வாசகத்தை அவன் ஒப்பிடுகிறான். அந்த உணர்ச்சியில் தட்டை உடைத்துவிடுகிறான்.

அழுகிய இறைச்சியைச் சாப்பிட மறுத்த மாலுமிகள் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படியாத குற்றவாளிகளாகக் கருதப்படுகிறார்கள். 

அவர்களை கப்பலின் முன்தளத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். அங்கே அவர்களுக்கு இறுதிச் சடங்கு செய்யப்படுவது போல மதச் சடங்குகள் நடத்தப்படுகின்றன.

 அவர்கள் முழங்காலில் மண்டியிடச் செய்யப்படுகிறார்கள். பின்னர் அவர்களின் மீது ஒரு பெரிய துணி விரிக்கப்படுகிறது.

 அவர்களைச் சுட்டுக் கொல்வதற்காகத் துப்பாக்கிப் படை ஒன்று வரிசையாக நிற்கிறது.

முதல் அதிகாரி சுடுவதற்குக் கட்டளை கொடுக்கிறான். ஆனால் வக்குலின்சுக் மாலுமிகளைப் பார்த்து அவர்களுடைய சொந்த சகோதரர்களையே சுட வேண்டாம் என்று வேண்டுகிறான். 

அவனுடைய வேண்டுகோள் துப்பாக்கிப் படையினரின் மனதை மாற்றுகிறது. 

அவர்கள் துப்பாக்கிகளைத் தாழ்த்துகிறார்கள். இதனால் அதிகாரிகளுக்கும் மாலுமிகளுக்கும் இடையே நேரடி மோதல் வெடிக்கிறது.

மாலுமிகள் ஒன்றுபட்டு அதிகாரிகளுக்கு எதிராகப் போராடுகிறார்கள்.

 எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருக்கும் அதிகாரிகளால் அவர்களை அடக்க முடியவில்லை. மாலுமிகள் கப்பலின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றுகிறார்கள்.

 அதிகாரிகள் ஒருவருக்கொருவர் தப்பிக்க முயல்கிறார்கள். சிலர் கடலில் தூக்கி எறியப்படுகிறார்கள்.

 மறைந்துகொண்டிருந்த கப்பலின் மதகுருவும் மாலுமிகளால் வெளியே இழுக்கப்படுகிறான். 

இறுதியில் மருத்துவர் ஸ்மிர்னோவும் பிடிக்கப்படுகிறான்; அவனையும் மாலுமிகள் கடலில் தூக்கி எறிந்து, புழுக்களுக்கு உணவாகட்டும் என்று கூறுகிறார்கள்.

இவ்வாறு மாலுமிகளின் கலகம் வெற்றியடைகிறது. ஆனால் அந்த வெற்றிக்குப் பெரிய இழப்பு ஏற்படுகிறது. அதிகாரிகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தை முன்னெடுத்த வக்குலின்சுக் கொல்லப்படுகிறான்.

வக்குலின்சுக்கின் உடலை மாலுமிகள் ஒடெசா நகரத்துக்குக் கொண்டு செல்கிறார்கள்.

 அவரது உடலை ஒரு கூடாரத்தில் பொதுமக்கள் பார்க்கும்படி வைக்கிறார்கள். அவரது மார்பில் “ஒரு கரண்டி போர்ஷ்ட்டுக்காக” என்ற வாசகம் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

 தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அழுகிய உணவுக்கு எதிராகத் தொடங்கிய போராட்டத்தில் அவர் உயிரிழந்திருக்கிறார் என்பதை அந்த வாசகம் மக்களுக்கு நினைவூட்டுகிறது.

வக்குலின்சுக்கின் மரணத்தால் ஒடெசா மக்கள் துயரமடைகிறார்கள். அதே நேரத்தில் அவரது தியாகம் அவர்களுக்குள் ஏற்கெனவே இருந்த அரச எதிர்ப்பை மேலும் தீவிரப்படுத்துகிறது. 

புரட்சியை ஆதரிப்பவர்கள் மக்களிடம் பேசி, மன்னர் மற்றும் அவரது அரசாங்கத்துக்கு எதிரான கோபத்தைத் தூண்டுகிறார்கள். 

அரசு தரப்புடன் இணைந்த ஒருவர் மக்களின் கோபத்தை யூதர்களுக்கு எதிராகத் திருப்ப முயல்கிறான். 

ஆனால் மக்கள் அவனுடைய முயற்சியை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. மாறாக அவனை எதிர்த்து கூச்சலிட்டு அடித்து விரட்டுகிறார்கள்.

மாலுமிகள் வக்குலின்சுக்குக்கு இறுதி மரியாதை செலுத்துகிறார்கள். அவனை ஒரு வீரனாகப் புகழ்கிறார்கள்.

 ஒடெசா மக்கள் பொடெம்கின் கப்பலில் இருக்கும் மாலுமிகளுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கிறார்கள். 

சிலர் படகுகளில் கப்பலை நோக்கிச் செல்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் நகரின் படிக்கட்டுகளில் திரள்கிறார்கள்.

 மக்களுக்கும் கலகக்கார மாலுமிகளுக்கும் இடையே ஆதரவு அதிகரிப்பதால், அரசாங்கத்துக்கு எதிரான நிலைமை மேலும் தீவிரமடைகிறது.

அந்த நேரத்தில் அரசாங்கம் மக்களை அடக்குவதற்காக படைகளை அனுப்புகிறது.

 குதிரைகளில் வரும் படையினரும் ஆயுதம் ஏந்திய கோசாக் படையினரும் அங்கே திரள்கிறார்கள். 

ஒடெசா படிக்கட்டுகளின் உச்சியில் ஆயுதம் ஏந்திய வீரர்கள் வரிசையாக நிற்கிறார்கள். 

அவர்களுக்கு முன்னால் ஆயுதமற்ற பொதுமக்கள் இருக்கிறார்கள். பெண்கள், குழந்தைகள், முதியவர்கள் என பலரும் அந்தக் கூட்டத்தில் இருக்கிறார்கள்.

படைவீரர்கள் ஒரே மாதிரியான இயந்திர இயக்கத்தைப் போல படிக்கட்டுகளில் கீழ்நோக்கி அணிவகுத்து வருகிறார்கள்.

 அவர்கள் கூட்டத்தின் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தத் தொடங்குகிறார்கள். மக்கள் பயந்து ஓடுகிறார்கள். 

ஆனால் படைவீரர்கள் நிற்கவில்லை. ஒவ்வொரு இடத்திலும் சிறிது நேரம் நின்று மீண்டும் சுடுகிறார்கள்.

பின்னர் அதே ஒழுங்குடன் கீழ்நோக்கி நகர்கிறார்கள். மக்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளக் கதறி ஓடினாலும், அவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு படைவீரர்கள் எந்த இரக்கமும் காட்டவில்லை.

அந்தக் கூட்டத்தில் ஒரு மூத்த பெண்ணும் இருக்கிறாள். கண்ணாடி அணிந்திருக்கும் அவள் படைவீரர்களின் தாக்குதலில் சிக்குகிறாள். 

ஒரு சிறுவனும் அவனுடைய தாயும் அந்தக் கூட்டத்தில் இருக்கிறார்கள். மாணவர் உடையணிந்த இளைஞனும் ஒரு பள்ளி மாணவியும் அங்கே இருக்கிறார்கள். 

அனைவரும் தப்பிக்க முயலும்போது துப்பாக்கிச் சூடு அவர்களைச் சுற்றி தொடர்ந்து நடக்கிறது.

ஒரு தாய் தனது குழந்தையைத் தள்ளுவண்டியில் வைத்துக்கொண்டு ஓடுகிறாள். துப்பாக்கிச் சூட்டில் அவள் காயமடைந்து கீழே விழுகிறாள்.

 அவள் இறக்கும் நிலையில் இருக்கும்போது, குழந்தை இருக்கும் தள்ளுவண்டி கட்டுப்பாட்டை இழந்து படிக்கட்டுகளில் கீழ்நோக்கி உருண்டு செல்கிறது. 

மக்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அந்தக் குழப்பத்துக்குள் தள்ளுவண்டியும் குழந்தையும் படிக்கட்டுகளில் தனியாகச் செல்கின்றன.

இதற்கிடையில் படிக்கட்டுகளின் அடிப்பகுதியிலும் குதிரைப்படை தாக்குதல் நடத்துகிறது.

 மேலிருந்து தப்பி ஓடி வரும் மக்களையும் அவர்கள் தாக்குகிறார்கள். 

இதனால் படிக்கட்டுகளில் நடந்த தாக்குதலில் இருந்து உயிர் தப்பியவர்களுக்குக்கூட பாதுகாப்பான இடம் கிடைக்கவில்லை. 

பொதுமக்கள் மீது நடத்தப்படும் இந்தக் கொடூரமான தாக்குதல் ஒடெசா நகரத்தின் நிலைமையை மேலும் மோசமாக்குகிறது.

மக்கள் மீது அரசாங்கப் படைகள் நடத்திய தாக்குதலுக்குப் பதிலடி கொடுக்க வேண்டும் என்று பொடெம்கின் கப்பலின் மாலுமிகள் முடிவு செய்கிறார்கள். 

அரசாங்கத்தின் முக்கிய அதிகாரிகள் கூடும் நகரின் அரங்கக் கட்டிடத்தை நோக்கி போர்க்கப்பலின் பீரங்கிகளைச் செலுத்துகிறார்கள். 

இதன் மூலம் தங்கள் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலுக்கு அரசாங்கமே பொறுப்பு என்பதை எதிர்த்து அவர்கள் நடவடிக்கை எடுக்கிறார்கள்.

அதே நேரத்தில் பொடெம்கினை அடக்குவதற்காக மன்னருக்கு விசுவாசமான போர்க்கப்பல்களின் ஒரு படை வருவதாகச் செய்தி கிடைக்கிறது. 

இப்போது மாலுமிகளுக்கு மிகப் பெரிய ஆபத்து உருவாகிறது. அரசாங்கத்தின் கப்பல்கள் வந்து பொடெம்கினைத் தாக்கினால், அவர்களால் தனியாகச் சமாளிக்க முடியுமா என்பது கேள்வியாகிறது.

ஆனால் மாலுமிகள் பின்வாங்க முடிவு செய்யவில்லை. பொடெம்கினை துறைமுகத்திலிருந்து வெளியே கொண்டு சென்று மன்னரின் படையை நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்ள முடிவு செய்கிறார்கள். 

தங்கள் கப்பலில் சிவப்புக் கொடியை ஏற்றுகிறார்கள். “எங்களுடன் சேருங்கள்” என்ற அழைப்பையும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். 

எதிரே வரும் கப்பல்களில் இருப்பவர்களும் தங்களைப் போன்ற மாலுமிகள்தான் என்பதால், அவர்களும் இந்தப் புரட்சியில் தங்களுடன் இணைவார்கள் என்ற நம்பிக்கையுடன் பொடெம்கின் முன்னேறுகிறது.

இரு தரப்பினரின் கப்பல்களும் நேருக்கு நேர் நெருங்குகின்றன. போர் தொடங்கப்போகிறது என்ற நிலை உருவாகிறது.

 பொடெம்கினின் மாலுமிகள் துப்பாக்கிச் சூடு எப்போது தொடங்கும் என்று காத்திருக்கிறார்கள். 

ஆனால் மன்னருக்கு விசுவாசமான படையின் மாலுமிகள் தங்கள் ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்த மறுக்கிறார்கள்.

அவர்கள் பொடெம்கினை நோக்கி துப்பாக்கிச் சூடு நடத்துவதற்குப் பதிலாக ஆதரவு தெரிவிக்கிறார்கள். 

அவர்களும் கலகக்கார மாலுமிகளுக்கு ஆதரவாகக் குரல் எழுப்புகிறார்கள். இதனால் பொடெம்கினை அழிக்க வந்த கப்பல்கள் அதனைத் தாக்காமல் வழிவிடுகின்றன. 

பொடெம்கின் அந்தக் கப்பல்களின் நடுவே பாதுகாப்பாகச் சென்று கடந்து செல்கிறது. 

மன்னரின் படையில் இருந்த மாலுமிகளும் கலகக்காரர்களுடன் ஒன்றுபடும் நிலை உருவாகிறது.

இதனுடன் பொடெம்கின் மாலுமிகள் தொடங்கிய கலகம் தனியாக இருக்கும் ஒரு கப்பலின் கிளர்ச்சியாக இல்லாமல், மற்ற மாலுமிகளிடமும் எதிரொலிக்கும் நிலையை அடைகிறது. 

அரசு தரப்பின் கப்பல்கள் தாக்காமல் விலகுகின்றன; பொடெம்கின் தொடர்ந்து முன்னேறுகையில் படம் நிறைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்உலகசினிமா 
#கீதப்ப்ரியன்க்ளாஸிக்
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (383) உலக சினிமாபார்வை (264) தமிழ் சினிமா (261) ஆஸ்கர் (216) கமல்ஹாசன் (130) மலையாளம் (89) சென்னை (82) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஹேராம் (54) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) உலக சினிமா (43) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (26) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) உலக சினிமா பார்வை (18) இலக்கியம் (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (15) அஞ்சலி (13) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) கோயன் பிரதர்ஸ் (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) எம்ஜியார் (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) உலகசினிமா பார்வை (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) சிபி மலயில் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) மீரா நாயர் (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) நுவார் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)