பாய்ஹுட் Boyhood ஆங்கிலத் திரைப்படம் 2014 ஆம் ஆண்டு வெளியானது.
இப்படத்தை பிரபல இயக்குனர் ரிச்சர்ட் லிங்க்லேட்டர் இயக்கியுள்ளார்.
இது விடலை பருவ வகை திரைப்படம் , ஒரு சிறுவனின் ஆறு வயது முதல் பதினெட்டு வயது வரையிலான வாழ்க்கைப் பயணத்தையும், அவனது பெற்றோரின் விவாகரத்துக்குப் பின் டெக்சாஸ் நகரில் அவன் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும் நிதர்சனமாக விவரிக்கிறது.
இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம் காலத்தின் ஓட்டமும், மனித வாழ்வின் எதார்த்த மாற்றங்களும் ஆகும்.
ஒரு மனிதன் குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்து வாலிபப் பருவத்தை எட்டும்போது அவனது உடல், மனம், சிந்தனை மற்றும் உறவுகளில் ஏற்படும் இயல்பான பரிணாம வளர்ச்சியை இத்திரைப்படம் மிக நெருக்கமாகப் பேசுகிறது.
நாம் காலத்தை அல்லது தருணங்களை தேடிப் பிடிப்பதில்லை, மாறாகக் காலமும் அந்தந்த தருணங்களுமே நம்மைச் செதுக்கி வழிநடத்துகின்றன என்ற தத்துவமே இப்படத்தின் மையக்கரு கருவாகும்.
செயற்கையான திருப்பங்கள் ஏதுமின்றி, ஒரு நதியின் ஓட்டத்தைப் போல நகரும் வாழ்க்கையின் எளிய கணங்களே இதன் உண்மையான பலம்.
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து ஒரே நடிகர்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட அரிய சினிமா முயற்சி இது.
இப்படத்தில் எல்லார் என்பவர் கோல்ட்ரேன் என்ற முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார், இவருடன் பேட்ரிசியா ஆர்க்கெட், ஈதன் ஹாக் மற்றும் லோரெலி லிங்க்லேட்டர் ஆகியோர் முக்கிய வேடங்களில் நடித்துள்ளனர்.
ரிச்சர்ட் லிங்க்லேட்டர் இப்படத்தின் தடையற்ற கதைக்களத்தையும் கதாபாத்திரங்களின் இயல்பான வளர்ச்சியையும் மிக நேர்த்தியாக இயக்கியுள்ளார்.
லீ டேனியல் மற்றும் ஷேன் கெல்லி ஆகியோர் இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவை மேற்கொண்டுள்ளனர், இவர்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகால மாற்றங்களை ஒரே மாதிரியான காட்சி அமைப்போடு 35 மிமீ ஃபிலிமில் மிக அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.
இத்திரைப்படம் சிறந்த துணை நடிகைக்கான அகாடமி விருது , சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த இயக்குனருக்கான கோல்டன் குளோப் மற்றும் பாஃப்டா விருதுகள் உட்பட பல சர்வதேச விருதுகளை வென்று உலகளாவிய பாராட்டைப் பெற்றுள்ளது.
இயக்குனர் ரிச்சர்ட் லிங்க்லேட்டர் மற்றும் ஒளிப்பதிவாளர்கள் லீ டேனியல், ஷேன் கெல்லி ஆகியோர் படம் முழுவதும் ஒரே மாதிரியான காட்சி அமைப்பைக் கொண்டு வர வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தனர்.
பன்னிரண்டு ஆண்டுகளில் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் பலமுறை மாறினாலும், ஃபிலிம் தரம் மாறாமல் நிலையாக இருக்கும் என்பதால் அவர்கள் படம் முழுவதையும் 35 மிமீ ஃபிலிம் நெகட்டிவ்களைப் பயன்படுத்தியே படமாக்கினர்.
இது தொழில்நுட்ப மாற்றங்களால் படத்தின் தோற்றம் மாறுபடுவதைத் தடுத்து, கதையின் கால ஓட்டத்தை எவ்வித தொய்வும் இல்லாமல் தடையின்றி நகர்த்த உதவியது.
அமெரிக்காவின் சட்டப்படி ஒரு நபரை ஏழு ஆண்டுகளுக்கு மேல் வேலைக்காக ஒப்பந்தம் செய்ய முடியாது என்பதால், இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவு மற்றும் நடிப்புக்காக எந்தவித சட்டப்பூர்வ ஒப்பந்தமும் கையெழுத்தாகவில்லை.
தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களும் நடிகர்களும் இயக்குனர் மீதிருந்த முழு நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் மட்டுமே 12 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து இணைந்திருந்தனர்.
ஒளிப்பதிவின் போது கதாபாத்திரங்களின் தோற்றப் பொலிவை மிகச் சரியாகக் காட்டுவதற்காக, ஆடை வடிவமைப்பாளர் காரி பெர்கின்ஸ் ஒவ்வொரு ஆண்டும் எடுக்கப்பட்ட முந்தைய காட்சிகளைத் தீவிரமாக ஆய்வு செய்தார்.
முந்தைய ஆண்டுகளில் பயன்படுத்திய ஆடைகள் தற்செயலாக மீண்டும் இடம்பெற்றுவிடக் கூடாது என்பதிலும், கதாபாத்திரங்களின் வயதுக்கேற்ப ஆடைகளின் தரம் மாறுபடுவதை கேமராவில் காட்டுவதிலும் மிகுந்த கவனம் செலுத்தப்பட்டது.
தயாரிப்புத் தரப்பில் இந்த நீண்ட காலப் பயணத்திற்காக ஆண்டுக்கு சுமார் இரண்டு லட்சம் டாலர் மட்டுமே செலவிடப்பட்டது.
தயாரிப்பாளர்கள் இந்த சிறிய தொகையை ஒரு தசாப்தத்திற்கும் மேலாகப் பிற கணக்குகளில் காட்டி, ரகசியமாகப் பாதுகாத்து படப்பிடிப்புக் குழுவிற்கு வழங்கி வந்தனர்.
இந்த ஆபத்தான சினிமா முயற்சியில் தயாரிப்பு நிறுவனம் ஒருமுறை கூட இடைக்காலப் பதிவுகளைக் காட்டிச் சோதிக்கக் கோராமல் இயக்குனருக்கு முழு சுதந்திரம் அளித்து, இந்த ஒளிப்பதிவு வரலாற்றுச் சாதனையாக மாற்றியது.
இயக்குனர் ரிச்சர்ட் லிங்க்லேட்டர் இப்படத்திற்கெனத் தனியாக ஒரு இசையமைப்பாளரை நியமித்துப் பின்னணி இசையை உருவாக்க விரும்பவில்லை.
அதற்குப் பதிலாக, கதை நகரும் 2002 முதல் 2013 வரையிலான காலகட்டத்தில் அமெரிக்க சமூகத்தில் உண்மையாகவே ஒலித்துக்கொண்டிருந்த, மக்கள் கொண்டாடிய புகழ்பெற்ற பாப், ராக் மற்றும் இண்டி இசைப் பாடல்களையே படத்தின் பின்னணியாகப் பயன்படுத்த முடிவு செய்தார்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் படப்பிடிப்பு நடக்கும் போது, அந்தந்த காலகட்டத்தின் கலாச்சாரத்தையும் மனநிலையையும் பிரதிபலிக்கும் பாடல்களைத் தேடிப் பிடித்து கதையோடு இணைத்தனர்.
கதாநாயகன் மேசன் வளர வளர அவனது வயதுக்கேற்ப அவனது இசை ரசனையும் மாறுவதை கேமராவோடு சேர்த்து இசையும் காட்டியது.
உதாரணமாக, அவன் குழந்தையாக இருக்கும்போது ஒலித்த துள்ளலான பாடல்களும், அவன் வளர வளர அவனது மனப் போராட்டங்களை விவரிக்கும் இண்டி ராக் பாடல்களும் காலப் பெட்டகமாகப் படத்தில் இடம்பிடித்தன.
இப்படத்தின் இசை உருவாக்கத்தில் நடிகர்களின் நிஜ வாழ்க்கை பங்களிப்பும் மிக முக்கிய பங்கு வகித்தது.
மேசனின் தந்தையாக நடித்த ஈதன் ஹாக் நிஜ வாழ்க்கையிலும் ஒரு சிறந்த இசைப்பிரியர் என்பதால், அவரே சில காட்சிகளில் கிட்டார் வாசித்து மகனுடன் பாடி பிணைப்பை ஏற்படுத்தும் பாடல்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
படத்தில் மேசனின் பதினைந்தாவது பிறந்தநாளுக்கு அவனது தந்தை 'தி பீட்டில்ஸ்' இசைக்குழுவின் தனிப்பாடல்களைத் தொகுத்து 'தி பிளாக் ஆல்பம்' என்ற பெயரில் ஒரு குறுந்தகடைப் பரிசளிப்பார்.
அது ஈதன் ஹாக் நிஜ வாழ்க்கையில் தனது மகளுக்குப் பரிசளித்த ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயமாகும், அதையே படத்திலும் பயன்படுத்தி இசையை வாழ்வோடு கலக்கச் செய்தனர்.
2014 ஆம் ஆண்டு படம் வெளியாவதற்கு முன்பாக, இந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகால இசைக் கோவைகளைத் தொகுத்து ஒரு அதிகாரப்பூர்வ ஆல்பமாக வெளியிடுவதற்கான உரிமைகளைப் பெறுவதில் படக்குழு பெரும் சவால்களைச் சந்தித்தது.
வெவ்வேறு இசைக் கலைஞர்களின் பாடல்கள் என்பதால், காப்புரிமைப் பணிகளைத் தயாரிப்பாளர்கள் ரகசியமாகவும் நேர்த்தியாகவும் கையாண்டனர்.
படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் வரும் தத்துவார்த்தக் காட்சிகளுக்குப் பொருத்தமாக 'அர்கேட் ஃபயர்' போன்ற புகழ்பெற்ற குழுக்களின் பாடல்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு, பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு நிஜமான காலப் பயணத்தின் உணர்வை இசை மூலமாகவே கடத்தினர்.
இயக்குனர் ரிச்சர்ட் லிங்க்லேட்டர் இந்த பன்னிரண்டு ஆண்டுகாலப் பயணத்தைத் துவங்கும் போது, அவரிடம் முழுமையாக எழுதப்பட்ட எந்த ஒரு திரைக்கதையும் இல்லை.
கதாபாத்திரங்களின் தொடக்கம், அவர்கள் அடையப்போகும் இறுதி இலக்கு மற்றும் படத்தின் கடைசி காட்சி ஆகிய மூன்று விஷயங்களை மட்டுமே மனதில் கொண்டு அவர் படப்பிடிப்பைத் தொடங்கினார்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் படமாக்கப்பட்ட காட்சிகளைத் தொகுத்து, அதைத் தீவிரமாகப் பார்த்த பிறகுதான், அடுத்த ஆண்டுக்கான காட்சிகளையும் வசனங்களையும் அவர் எழுதினார்.
இப்படத்தின் மையக் கதாபாத்திரமான மேசன் வேடத்திற்கு ஆறு வயது சிறுவனான எல்லார் கோல்ட்ரேனைத் தேர்ந்தெடுத்தது இயக்குனரின் மிகப்பெரிய அதிர்ஷ்டமாக அமைந்தது.
ஏனெனில், அந்தச் சிறுவன் பதினெட்டு வயதை எட்டும்போது அவனது சிந்தனையும் தோற்றமும் எப்படி மாறும் என்பதை யாராலும் கணிக்க முடியாது என்பதால், இயக்குனர் ஒரு பெரிய ஆபத்தான முயற்சியை மேற்கொண்டார்.
இந்த நீண்ட காலப் படப்பிடிப்பின் போது எதிர்பாராத விதமாக தனக்கு ஏதேனும் நேர்ந்தால், படத்தை எப்படியாவது முடித்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்று தனது நெருங்கிய நண்பரும் படத்தில் தந்தையாக நடித்தவருமான ஈதன் ஹாக்கிடம் இயக்குனர் சத்தியம் வாங்கிக் கொண்டார்.
அதேபோல், மேசனின் சகோதரி சமந்தா கதாபாத்திரத்தில் இயக்குனரின் சொந்த மகள் லோரெலி லிங்க்லேட்டர் நடித்தார்.
படப்பிடிப்புத் தொடங்கி சில ஆண்டுகள் கழித்து, அவளுக்குத் தன் வயதுக்கேற்ற நிஜ வாழ்க்கையின் மாற்றங்களால் நடிப்பில் சலிப்பு ஏற்பட்டது.
ஒருகட்டத்தில், தன் கதாபாத்திரத்தை விபத்தில் இறப்பது போலக் காட்டி, தன்னை படத்திலிருந்து விடுவிக்குமாறு தன் தந்தையிடம் அவள் கெஞ்சினாள்.
ஆனால், கதையின் எதார்த்தம் கெடக்கூடாது என்பதற்காக இயக்குனர் அதை மறுத்து, அவளைத் தொடர்ந்து நடிக்க வைத்தார்.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் வெறும் மூன்று முதல் நான்கு நாட்கள் மட்டுமே ஒட்டுமொத்தப் படக்குழுவும் ஒன்றுகூடி படப்பிடிப்பை நடத்தியது.
பன்னிரண்டு ஆண்டுகளில் மொத்தம் முப்பத்தொன்பது நாட்கள் மட்டுமே கேமராவுக்கு முன்னால் படப்பிடிப்பு நடந்துள்ளது.
ஆனால், இதற்கான பின்னணி வேலைகளுக்காக ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல மாதங்கள் செலவிடப்பட்டன.
உலகிலேயே மிகக் குறைந்த படப்பிடிப்பு நாட்களைக் கொண்டு, மிக நீண்ட வருடங்களாக எடுக்கப்பட்ட ஒரு அரிய காவியமாக இத்திரைப்படம் உருவானது இதன் தனிச்சிறப்பாகும்.
இப்படத்தில் நடித்த நடிகர்கள் வெறும் கதாபாத்திரங்களாகச் செயல்படாமல், கதையை உருவாக்குவதிலும் தங்களின் நிஜ வாழ்க்கை அனுபவங்கள் மூலமாகப் பங்களித்தனர். மேசனின் அம்மாவாக நடித்த பேட்ரிசியா ஆர்க்கெட், நிஜ வாழ்க்கையில் தனது தாயார் பிற்காலத்தில் கல்வியைத் தொடர்ந்து மனநல ஆலோசகராக மாறிய அனுபவங்களை இக்கதைக்காகப் பகிர்ந்துகொண்டார்.
அதேபோல், ஈதன் ஹாக் மற்றும் இயக்குனர் லிங்க்லேட்டர் ஆகிய இருவரின் தந்தையருமே டெக்சாஸ் மாகாணத்தில் காப்பீட்டு முகவர்களாகப் பணியாற்றி, விவாகரத்து பெற்று மறுமணம் செய்துகொண்டவர்கள் என்பதால், அந்த நிஜக் குடும்பப் பின்னணிகளே தந்தையின் கதாபாத்திரத்தை வடிவமைக்கப் பெரிதும் உதவின.
திரைக்கதை ஆண்டுதோறும் எழுதப்பட்டாலும், இது நடிகர்களின் விருப்பப்படி தன்னிச்சையாக மாற்றியமைக்கப்பட்ட படம் அல்ல.
ஒவ்வொரு வருடமும் படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்னால், இயக்குனர் எல்லார் கோல்ட்ரேனுடன் சில நாட்களைக் கழித்து, அவனது தற்போதைய மனநிலை, பள்ளி வாழ்க்கை மற்றும் அவனுக்கு இருக்கும் கவலைகள் என்னென்ன என்பதை உன்னிப்பாகக் கவனிப்பார்.
அதன் பிறகே, அதற்குப் பொருத்தமான ஒரு முகாமைப் பற்றியோ அல்லது பயணத்தைப் பற்றியோ கதையில் சேர்த்து காட்சிகளை உருவாக்குவார்.
படத்தில் விண்வெளிப் போர் போன்ற திரைப்படங்களைப் பற்றி தந்தையும் மகனும் பேசிக்கொள்ளும் ஒரு காட்சி மட்டுமே முழுமையாக அந்த இடத்திலேயே நடிகர்களால் யோசித்து பேசப்பட்ட ஒரே ஒரு தன்னிச்சையான காட்சியாகும், மற்றபடி அனைத்துமே முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட வசனங்களாகும்.
படம் நீண்ட வருடங்களாக எடுக்கப்பட்டதால், காட்சியமைப்பில் தொடர்ச்சி மாறுபடாமல் இருக்க ஆடை மற்றும் ஒப்பனைத் துறையினர் ஒவ்வொரு வருடப் பதிவுகளையும் மிகவும் கவனமாகக் கையாண்டனர்.
படத்தின் இறுதி வடிவம் 2013 ஆம் ஆண்டு முடிக்கப்பட்ட போது, இயக்குனர் இந்தத் திரைப்படத்திற்கு பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் என்ற தலைப்பை வைக்கவே முதலில் விரும்பினார்.
ஆனால், அதற்குச் சரியாக ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு அடிமைத்தனத்தை மையமாகக் கொண்டு வெளியான மற்றொரு திரைப்படம் இதே போன்ற தலைப்பில் வெளியாகிவிட்டதால், குழப்பத்தைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு இவர் தனது படத்திற்கு பாய்ஹுட் என்று பெயர் மாற்றினார்.
பன்னிரண்டு வருட கால மாற்றத்தை ஒரு மனிதனின் உடலில் எவ்வித நவீனத் தொழில்நுட்ப ஒப்பனைகளும் இன்றி, இயற்கையாகவே நிகழச் செய்து அதைத் திரையில் காட்டியது உலக சினிமா வரலாற்றில் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய வெற்றியாகும்.
பன்னிரண்டு ஆண்டுகாலப் உழைப்பிற்குப் பிறகு, படத்தொகுப்பாளர் சாண்ட்ரா அடைர் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சேகரிக்கப்பட்ட காட்சிகளைத் துண்டு துண்டாக இணைத்து ஒட்டுமொத்தப் படத்தையும் இறுதி வடிவத்திற்கு கொண்டு வந்தார்.
இவ்வளவு நீண்ட காலம் எடுக்கப்பட்ட போதிலும், படத்தின் ஒட்டுமொத்த ஓட்டமும் ஒரே சீராகவும், எவ்வித காட்சிப் பிழைகளும் இன்றியும் அமைந்தது அவரது அசாத்திய உழைப்பிற்குச் சான்றாகும்.
படம் முழுமையாக முடிந்து முதல் பிரதியைத் திரையிட்டுக் காட்டியபோது, நடிகர்கள் தங்களது பன்னிரண்டு ஆண்டுகால நிஜ வாழ்க்கையையும், தங்களின் இளமைப் பருவ மாற்றங்களையும் திரையில் கண்டு நெகிழ்ந்து போயினர்.
அமெரிக்காவில் நடைபெற்ற சன்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் இத்திரைப்படம் முதன்முதலாகத் திரையிடப்பட்ட போது, உலகெங்கிலும் இருந்து வந்திருந்த விமர்சகர்கள் மற்றும் திரைத்துறையினர் இத்திரைப்படத்தின் அசாத்திய முயற்சியைப் பாராட்டி எழுந்து நின்று கைதட்டினர்.
மெட்டாகிரிடிக் போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற விமர்சன இணையதளங்களில் இத்திரைப்படம் நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்களைப் பெற்று, 21 ஆம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த திரைப்படம் என்ற சாதனையைப் படைத்தது.
வணிக ரீதியாகவும், வெறும் நான்கு மில்லியன் டாலர் செலவில் எடுக்கப்பட்ட இப்படம் உலகளவில் ஐம்பத்தியேழு மில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமாக வசூலித்து மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது.
இப்படத்தின் இறுதிப் பெருமையாக, ஆஸ்கர் மற்றும் கோல்டன் குளோப் போன்ற உலகின் மிக உயரிய விருது மேடைகளில் இப்படம் பல விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டு, பல முக்கிய விருதுகளைத் தட்டிச் சென்றது.
அமெரிக்க அதிபர் பராக் ஒபாமா மற்றும் புகழ்பெற்ற இயக்குனர் கிறிஸ்டோபர் நோலன் ஆகியோர் அந்த ஆண்டின் தங்களுக்குப் பிடித்த மிகச்சிறந்த திரைப்படமாக இப்படத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
திரைப்படம் என்பது வெறும் கதையைச் சொல்வது மட்டுமல்ல, அது மனித வாழ்வின் கால ஓட்டத்தை அப்படியே அள்ளித்தரும் ஒரு அரிய கலை என்பதை நிரூபித்து, உலக சினிமா வரலாற்றில் அழியாத ஒரு காவியமாக இத்திரைப்படம் தன் இறுதிப் பயணத்தை நிறைவு செய்தது.
============================
படத்தின் கதை:-
2002 ஆம் ஆண்டில் டெக்சாஸ் மாகாணத்தின் ஒரு சிறிய நகரில் ஆறு வயது சிறுவனான மேசன் எவன்ஸ் ஜூனியர் (எல்லார் கோல்ட்ரேன்) தனது தாய் ஒலிவியா எவன்ஸ் (பேட்ரிசியா ஆர்க்கெட்) மற்றும் எட்டு வயது மூத்த சகோதரி சமந்தா எவன்ஸ் (லோரெலி லிங்க்லேட்டர்) ஆகியோருடன் வசித்து வருகிறான்.
மேசன் தனது தாய் அவளது காதலனுடன் வாக்குவாதம் செய்வதை எதேச்சையாகக் கேட்கிறான்.
குழந்தைகளை வளர்ப்பதிலேயே தனது முழு நேரமும் செலவாவதால் தனக்கெனத் தனிப்பட்ட நேரம் எதுவும் கிடைப்பதில்லை என்று அவள் வருத்தப்படுகிறாள்.
இதற்கடுத்தபடியாக, தங்களுக்கு ஒரு சிறந்த வேலை கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும், தங்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்திக் கொள்ளவும் ஒலிவியா ஹூஸ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து படிக்க விரும்புகிறாள்.
இதற்காக 2003 ஆம் ஆண்டில் அவள் குழந்தைகளை கூட்டிக்கொண்டு ஹூஸ்டன் நகருக்குக் குடிபெயர்கிறாள்.
அங்கு 2004 ஆம் ஆண்டில், இவர்களின் தந்தையான மேசன் எவன்ஸ் சீனியர் (ஈதன் ஹாக்) ஹூஸ்டன் நகருக்கு வந்து மேசன் மற்றும் சமந்தாவைச் சந்தித்து அவர்களை ஸ்னோபவுலிங்கிற்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.
குழந்தைகளை மீண்டும் வீட்டில் கொண்டு வந்து விடும்போது, அவருக்கும் ஒலிவியாவுக்கும் இடையே காரசாரமான வாக்குவாதம் ஏற்படுகிறது.
பிள்ளைகள் இருவரும் ஜன்னல் வழியாக தங்களின் பெற்றோர் சண்டையிடுவதை வேதனையோடு பார்க்கிறார்கள்.
அதன் பின்னர் ஒலிவியா தனது கல்லூரி வகுப்பிற்கு மேசனை அழைத்துச் செல்கிறாள்.
அங்கு அவளுக்குப் பாடம் நடத்தும் பேராசிரியரான பில் வெல்ப்ராக் (மார்கோ பெரெல்லா) என்பவரை அறிமுகம் செய்து வைக்கிறாள்.
அப்போது மேசன் அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே ஒருவித ஈர்ப்பு ஏற்படுவதைக் கவனிக்கிறான்.
விரைவிலேயே 2005 ஆம் ஆண்டில், ஒலிவியாவும் பில் வெல்ப்ராக்கும் திருமணம் செய்து கொண்டு தங்களது இரண்டு குடும்பங்களையும் ஒன்றாக இணைக்கிறார்கள்.
புதிய குடும்பத்தில் மேசனும் சமந்தாவும் பில்லின் முந்தைய திருமணத்துக் குழந்தைகளான மிண்டி வெல்ப்ராக் (ஜேமி ஹோவர்ட்) மற்றும் ரேண்டி வெல்ப்ராக் (ஆண்ட்ரூ வில்லாரியல்) ஆகியோருடன் இணைந்து பழகுகிறார்கள்.
அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து கணினி விளையாட்டுகள் விளையாடுவது ஹாரி பாட்டர் புத்தக வெளியீட்டு நள்ளிரவு விழாவில் கலந்துகொள்வது எனப் புதிய அனுபவங்களைப் பெறுகிறார்கள்.
மேசனும் சமந்தாவும் தங்களின் மாற்றாந்தாய் உடன்பிறப்புகள் படிக்கும் அதே பள்ளியில் சேர்க்கப்படுகிறார்கள்.
அங்கு மேசனுக்கு நிகோல் (ஜெஸ்ஸி மெக்லர்) என்ற சிறுமி தோழியாகிறாள், அவளுக்கு மேசன் மீது ஒரு ஈர்ப்பும் ஏற்படுகிறது.
இதனைத் தொடர்ந்து 2006 ஆம் ஆண்டில், தந்தை மேசன் சீனியர் குழந்தைகளை ஹூஸ்டன் நகருக்கு வெளியே ஒரு நாள் முழுக்கச் சுற்றுலா அழைத்துச் சென்று, ஹூஸ்டன் ஆஸ்ட்ரோஸ் அணியின் பேஸ்பால் விளையாட்டைக் காட்டி, தனது வீட்டில் தங்க வைத்து அவர்களுடன் நெருக்கமான பிணைப்பை ஏற்படுத்துகிறார்.
மறுபுறம், ஒலிவியா தனது கல்வியைத் தொடர்ந்து கொண்டே, பில்லின் கடுமையான ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டு வளர்ப்பு முறைக்கு ஆரம்பத்தில் ஆதரவளிக்கிறாள்.
இதன் காரணமாகப் பிள்ளைகள் பல வீட்டு வேலைகளைச் செய்ய வேண்டியதாகிறது, மேலும் மேசனின் நீண்ட தலைமுடியையும் பில் வலுக்கட்டாயமாக வெட்ட வைக்கிறான்.
இருப்பினும் 2007 ஆம் ஆண்டில், பில்லின் மதுப்பழக்கம் காரணமாக அவன் படிப்படியாக ஒலிவியா மற்றும் குழந்தைகள் மீது வன்முறையையும் கொடுமைகளையும் கட்டவிழ்த்து விடுகிறான்.
ஒருகட்டத்தில் அவன் ஒலிவியாவைத் தாக்கிய பிறகு, அவள் பொறுக்க முடியாமல் மேசன் மற்றும் சமந்தாவை மட்டும் கூட்டிக்கொண்டு தனது தோழியின் வீட்டிற்குத் தப்பி ஓடி விவாகரத்து கோரி வழக்குத் தொடர்கிறாள்.
ஆனால், பில்லின் முந்தைய குழந்தைகளான மிண்டி மற்றும் ரேண்டியின் நிஜத் தாயைக் கண்டுபிடிக்க முடியாததால், ஒலிவியாவால் அவர்களைத் தன்னுடன் அழைத்து வர முடியாமல் அவர்கள் தங்களின் கொடுமைக்காரத் தந்தையுடனேயே தங்கிவிடுகிறார்கள்.
இதற்குப் பிறகு, சமந்தாவுக்கு ஒரு காதலன் இருப்பதை அறிந்துகொள்ளும் தந்தை மேசன் சீனியர், அவளிடமும் மேசனிடமும் கருத்தடை மற்றும் பாதுகாப்பு முறைகளைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.
பராக் ஒபாமாவின் அதிபர் தேர்தல் பிரச்சாரத்திற்காக அவர் குழந்தைகளைத் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்று கிராமப்புற டெக்சாஸ் மக்களிடம் துண்டுப்பிரசுரங்களை விநியோகிக்கிறார்.
அங்கு அவர்களுக்குச் சாதகமாகவும் பாதகமாகவும் கலவையான பதில்கள் கிடைக்கின்றன.
பின்னர் தனது மகனுடன் மட்டும் செல்லும் ஒரு முகாம் பயணத்தின் போது, அவர்கள் இசை, திரைப்படம் மற்றும் மேசனுக்குப் பெண்களின் மீது ஏற்படும் ஆரம்பகால ஈர்ப்புகள் குறித்துப் பேசி தங்களுக்குள் ஆழமாக இணைகிறார்கள்.
இந்த இளைஞர்கள் இப்போது ஆஸ்டின் நகருக்கு அருகிலுள்ள சான் மார்கோஸ் என்ற நகரில் தங்களின் வாழ்க்கையைத் தொடர்கிறார்கள்.
அதன்பின் 2009 ஆம் ஆண்டில், மேசன் பள்ளியில் சக மாணவர்களால் துன்புறுத்தப்படுகிறான் , ஒரு முகாம் பயணத்தின் போது நண்பர்களால் கேலி செய்யப்படுகிறான்.
இருந்தாலும் அவனுக்குப் பெண்களின் கவனிப்பும் கிடைக்கத் தொடங்குகிறது.
ஒலிவியா கல்லூரியில் உளவியல் பேராசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்து, ஜிம் (பிராட் ஹாக்கின்ஸ்) என்ற ஈராக் போரில் பங்கேற்ற முன்னாள் ராணுவ வீரரான தனது வகுப்பு மாணவனுடன் இணைந்து வாழத் தொடங்குகிறாள்.
காலம் நகர்ந்து 2010 ஆம் ஆண்டில், மேசன் உயர்நிலைப் பள்ளிக்குச் சென்று கஞ்சா மற்றும் மது போன்ற பழக்கங்களைச் சோதித்துப் பார்க்கிறான்.
மறுமணம் செய்து கொண்டு ஒரு குழந்தையைப் பெற்றுக் கொண்ட தந்தை மேசன் சீனியர், இப்போது ஆன்மீகத்தில் ஈடுபாடு கொண்டு, தனது குழந்தைகளைத் தனது புதிய மனைவியின் பெற்றோரின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.
அங்கு மேசனின் 15 ஆவது பிறந்தநாளுக்காக அவனது தந்தை ஒரு கோட்டும் சில இசை குறுந்தகடுகளையும் பரிசளிக்கிறார்.
அவனது புதிய தாத்தா பாட்டி அவனுக்கு ஒரு பைபிளையும் ஒரு துப்பாக்கியையும் பரிசாக வழங்குகிறார்கள்.
இதையடுத்து 2011 ஆம் ஆண்டில், மேசனின் புகைப்படக் கலை ஆசிரியர் அவனது திறமையைக் கண்டு வியந்தாலும், அவனிடம் இருக்கும் இலட்சியக் குறைபாட்டைக் கண்டித்து அறிவுரை வழங்குகிறார்.
பின்னர் ஒரு விருந்தில் கலந்துகொள்ளும் மேசன், அங்கு ஷீனா (ஜோ கிரஹாம்) என்ற பெண்ணைச் சந்தித்து அவளைக் காதலிக்கிறான்.
ஒரு நாள் இரவு மேசன் விருந்து முடிந்து மிகவும் தாமதமாக வீட்டிற்கு வருவதால், குடித்திருக்கும் ஜிம் அவனது தாமதத்தையும் அவனது பெண்மையான தோற்றத்தையும் சாடி அவனுடன் சண்டையிடுகிறான்.
இதன் காரணமாக ஒலிவியா ஜிம்மை விட்டும் பிரிந்து செல்கிறாள், இதனால் குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலைமை மேலும் மோசமடைகிறது.
பின்னர் 2012 ஆம் ஆண்டில், மேசன் தனக்கென ஒரு சொந்த சரக்கு வாகனத்தை வாங்கிக்கொண்டு, உணவகத்தில் பகுதி நேரமாக மேசைகளைத் துடைக்கும் வேலை செய்கிறான்.
மேலும் வறுவல் செஃப்பாக பதவி உயர்வு பெறவும் காத்திருக்கிறான்.
மேசனும் அவனது காதலி ஷீனாவும் ஆஸ்டினில் உள்ள டெக்சாஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்கும் சமந்தாவைச் சந்திக்கச் செல்கிறார்கள்.
அங்கு அவர்கள் கல்லூரி வாழ்க்கை குறித்த தங்களின் எதிர்பார்ப்புகளையும் அச்சங்களையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.
அங்கு அவர்கள் இருவரும் உடலுறவு கொள்கின்றனர்.
இறுதியாக 2014 ஆம் ஆண்டில், மேசனின் உயர்நிலைப் பள்ளி இறுதி ஆண்டின் போது, அவனுக்கும் ஷீனாவுக்கும் இடையே ஒரு வலிமிகுந்த காதல் பிரிவு ஏற்படுகிறது.
ஆயினும் அவன் மாநில அளவிலான புகைப்படப் போட்டியில் இரண்டாம் இடத்தைப் பிடித்து வெள்ளிப் பதக்கம் வெல்வதுடன், கல்லூரிப் படிப்பிற்கான உதவித்தொகையையும் பெறுகிறான்.
அவனது குடும்பத்தினர் அவனுக்கு ஒரு பட்டமளிப்பு விழாவை நடத்தி அவனது வெற்றியை எப்படிக் கொண்டாடுவது என்று வாழ்த்துகிறார்கள்.
அவனது தந்தை அவனுக்குக் காதல் முறிவு குறித்துப் பல ஆலோசனைகளை வழங்குகிறார்.
தங்கள் வீட்டை விற்றுவிட்டு சிறிய இடத்திற்கு மாறத் திட்டமிடும் ஒலிவியா, சமந்தா மற்றும் மேசனை மதிய உணவிற்கு அழைத்து, தங்களின் சொந்தப் பொருட்களைத் தரம் பிரித்து எடுத்துக்கொள்ளுமாறு கூறுகிறாள்.
அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில், மேசன் கல்லூரிக்குக் கிளம்பத் தயாராகும் போது, வாழ்க்கை எவ்வளவு விரைவாகக் கடந்துவிட்டது என்பதை எண்ணி ஒலிவியா மனமுடைந்து அழுது புலம்புகிறாள்.
ஆல்பைன் நகரில் உள்ள சல் ராஸ் மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்திற்கு வரும் மேசன், தனது விடுதி அறைக்குள் நுழைந்து தனது புதிய அறைத்தோழன் டால்டன் (மெக்ஸிமிலியன் மெக்னமாரா), டால்டனின் காதலி பார்ப் (டெய்லர் வீவர்) மற்றும் பார்ப்-இன் அறைத்தோழியான நிகோல் (ஜெஸ்ஸி மெக்லர்) ஆகியோரைச் சந்திக்கிறான்.
பார்ப் கொடுக்கும் ஒரு போதை மிட்டாயைச் சாப்பிட்டுவிட்டு, அந்த நால்வர் குழுவும் பிக் பெண்ட் ராஞ்ச் தேசியப் பூங்காவிற்கு மலைப்பயணம் (hiking) மேற்கொள்கிறது.
அங்கு நிகோல் மேசனிடம், மனிதர்கள் தருணங்களைப் பிடிப்பதில்லை, மாறாகத் தருணங்கள்தான் மனிதர்களைப் பிடித்துக் கொள்கின்றன என்ற தனது நம்பிக்கையைப் பகிர்ந்து கொள்ள, மேசனும் அதை முழு மனதுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறான். இவ்வாறாக அவனது புதிய வாழ்க்கை தொடங்குகையில் படம் நிறைகிறது.
இத்திரைப்படம் மனித வாழ்க்கையைப் பற்றிய மிக ஆழமான மற்றும் எளிமையான சில உண்மைகளை நமக்குச் செய்தியாக உணர்த்துகிறது.
படத்தின் இறுதி காட்சியில் வரும் வசனத்தைப் போல, நாம் ஓடி ஓடி வாழ்க்கையின் தருணங்களைப் பிடிப்பதில்லை,மாறாக, காலம் மற்றும் சூழ்நிலைகளின் தருணங்கள்தான் நம்மைத் தேடி வந்து, நம்மை ஒரு முழுமையான மனிதனாகச் செதுக்குகின்றன.
எதிர்காலத்தைப் பற்றிய அதிகப்படியான கவலைகளை விடுத்து, நடப்பு கணத்தில் வாழ்வதே உன்னதமானது என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.
ஆறு வயது சிறுவன் பதினெட்டு வயது இளைஞனாக மாறுவது, பெற்றோரின் விவாகரத்து, அடுத்தடுத்த உறவுகளின் வருகை மற்றும் பிரிவு, வறுமை என வாழ்க்கை எப்போதும் ஒரே நேர்கோட்டில் பயணிப்பதில்லை.
காலம் நம் மீது திணிக்கும் அத்தனை மாற்றங்களையும் ஏற்றுக்கொண்டு முன்னோக்கி நகர்வதே வாழ்க்கை என்ற எதார்த்தத்தை இது காட்டுகிறது.
பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்திற்காகத் தன் வாழ்நாள் முழுவதையும் அர்ப்பணிக்கும் ஒரு தாயின் போராட்டத்தை இப்படம் மிக நெருக்கமாகப் பேசுகிறது.
பிள்ளைகள் வளர்ந்து, தங்களின் சொந்த வாழ்க்கையைத் தேடிச் செல்லும்போது, பெற்றோர்கள் எதிர்கொள்ளும் அந்தத் தனிமையும், "வாழ்க்கை இவ்வளவுதானா? இவ்வளவு சீக்கிரம் கடந்துவிட்டதே!" என்ற ஏமாற்றமும், ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் நடக்கும் உலகளாவிய உண்மையாகும்.
சினிமாக்களைப் போல வாழ்வில் அதிரடி திருப்பங்களோ, பிரம்மாண்டமான வில்லன்களோ இருப்பதில்லை.
பள்ளிக்குச் செல்வது, நண்பர்களுடன் விளையாடுவது, முதல் காதல், ஏமாற்றம், குடும்பச் சண்டைகள் என அன்றாட வாழ்க்கையின் மிகச் சாதாரணமான, எளிய தருணங்களின் கூட்டுத்தொகைதான் மனித வாழ்க்கை என்ற உன்னதச் செய்தியை இப்படம் அழுத்தமாகச் சொல்கிறது.
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
