ஹாலிவுட் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
ஹாலிவுட் லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

லாலெஸ் Lawless 2012


சட்டம் என்பது எப்போதும் நீதியின் பக்கத்தில் நிற்கிறதா? சட்டத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டிய அதிகாரிகளே ஊழலின் கருவிகளாக மாறும்போது, சட்டத்திற்குப் புறம்பாக வாழ்பவர்களுக்கும் அதிகாரத்தின் பெயரால் அநீதி செய்பவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்ன?

இத்தகைய கேள்விகளின் பின்னணியில், அமெரிக்காவின் மதுவிலக்குக் காலத்து வன்முறை நிறைந்த கிராமப்புற உலகத்தை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறது ஜான் ஹில்கோட் இயக்கிய ‘லாலெஸ்’ Lawless, 2012.

மாட் பாண்டுரண்ட் எழுதிய ‘தி வெடெஸ்ட் கவுண்டி இன் தி வேர்ல்ட்’ என்ற வரலாற்றுப் புதினத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு நிக் கேவ் திரைக்கதை எழுதியிருக்கிறார்.

1930-களின் தொடக்கத்தில் அமெரிக்காவின் விர்ஜீனியா மாகாணத்திலுள்ள அப்பலாச்சிய மலைப்பகுதியைப் பின்னணியாகக் கொண்ட இத்திரைப்படம், மதுவிலக்குச் சட்டம் உருவாக்கிய சட்டவிரோத மதுபான வணிகத்தையும் அதைச் சுற்றியுள்ள அதிகாரப் போட்டிகளையும் மையமாகக் கொண்டது.

இது வழக்கமான கேங்க்ஸ்டர் திரைப்படத்தின் கூறுகளைக் கொண்டிருந்தாலும், அதன் களமும் மனிதர்களின் வாழ்க்கைச் சூழலும் அதற்கு ஒரு தனித்துவமான அடையாளத்தை வழங்குகின்றன.

ஜான் ஹில்கோட்டின் இயக்கத்தில் வெளிப்படும் முக்கியமான அம்சம், அந்தக் காலகட்டத்தின் வன்முறை நிறைந்த உலகத்தை அலங்காரமின்றி அணுகுவதுதான்.

ஏற்கெனவே ‘தி ப்ரொபோசிஷன்’ திரைப்படத்தில் மேற்கத்திய நிலப்பரப்பின் வறட்சியையும் மனிதர்களின் வன்முறை மனநிலையையும் இணைத்துக் காட்டிய அவரது அணுகுமுறை இங்கும் தொடர்கிறது.

ஆனால் இத்திரைப்படம் வெறும் குற்றவுலகச் சாகசமாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், குடும்ப உறவுகள், விசுவாசம், சுயமரியாதை, அதிகாரம் ஆகியவற்றின் முரண்பாடுகளையும் தனது கதைக்களத்துடன் இணைக்கிறது.

நிக் கேவின் திரைக்கதை, வரலாற்றுப் பின்னணியையும் தனிமனிதர்களின் உணர்ச்சிகளையும் ஒன்றாகக் கையாள முயல்கிறது. சட்டவிரோத மதுபான வணிகம் என்பது இங்கு ஒரு தொழில் சார்ந்த செயல்பாடு மட்டுமல்ல; அதிகாரத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்கவும் தங்களுடைய சுயமரியாதையைப் பாதுகாக்கவும் முயலும் மனிதர்களின் வாழ்க்கைச் சூழலாகவும் அமைகிறது.

சட்டம், நீதி, ஊழல் ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள் தெளிவாகத் தெரியாத ஒரு சமூகத்தில் மனிதர்கள் எத்தகைய முடிவுகளை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்பதையும் திரைக்கதை ஆராய்கிறது.

இருப்பினும், பல சுவாரஸ்யமான கருப்பொருள்களைத் தொட்டுச் செல்லும் திரைக்கதை, அவை அனைத்தையும் ஒரே அளவுக்கு ஆழமாக வளர்த்தெடுக்கவில்லை. சில இடங்களில் வழக்கமான கேங்க்ஸ்டர் திரைப்படங்களின் கதை அமைப்புகளையும் பழக்கமான மோதல் வடிவங்களையும் சார்ந்திருப்பது இதன் பலவீனம்.

நடிப்பில்  டாம் ஹார்டியின் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது. ஃபாரஸ்ட் பாண்டுரண்ட் (டாம் ஹார்டி) என்ற கதாபாத்திரத்தின் அமைதியான தோற்றத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் உறுதியையும் ஆபத்தான மனநிலையையும் அவர் மிகக் குறைந்த வசனங்களிலேயே வெளிப்படுத்துகிறார்.

அவரது உடல்மொழியும் பார்வையும் கதாபாத்திரத்தின் இயல்பை உணர்த்துகின்றன. அதிகமாகப் பேசாமல் திரையில் தனது இருப்பை உணர்த்தும் நடிப்பு இது. ஷியா லாபீஃப், ஜாக் பாண்டுரண்ட் (ஷியா லாபீஃப்) கதாபாத்திரத்தில் இளமைக்குரிய அவசரத்தையும் தன்னை நிரூபித்துக்கொள்ளும் விருப்பத்தையும் இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

ஜேசன் கிளார்க், ஹோவர்ட் பாண்டுரண்ட் (ஜேசன் கிளார்க்) கதாபாத்திரத்தின் முரட்டுத்தனத்தையும் குடும்ப விசுவாசத்தையும் நம்பகத்தன்மையுடன் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.
மூவரின் நடிப்பிலும் காணப்படும் வேறுபாடுகள் அவர்களுக்கிடையிலான உறவுகளுக்கு உயிரூட்டுகின்றன.

கை பியர்ஸ் நடித்த சார்லி ரேக்ஸ் கதாபாத்திரம் படத்தின் கவனிக்கத்தக்க நடிப்புகளில் ஒன்று. அதிகாரத்தின் பிரதிநிதியாகத் தோன்றும் இந்த மனிதனின் வெளிப்புற நாகரிகத்திற்கும் உள்ளார்ந்த கொடூரத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை அவர் சிறப்பாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

கதாபாத்திரத்திற்காக அவர் உருவாக்கிக்கொண்ட தோற்ற அமைப்பும் சிகை அலங்காரமும் அதன் தன்மையை வலுப்படுத்துகின்றன. கேரி ஓல்ட்மேன் நடித்த ஃப்ளாய்ட் பேனர் (கேரி ஓல்ட்மேன்) கதாபாத்திரம் திரையில் குறைவான நேரமே இடம்பெற்றாலும், தனித்துவமான ஆளுமையைப் பெற்றிருக்கிறது.

ஜெசிகா சாஸ்டெய்ன் நடித்த மேகி பியூஃபோர்ட் (ஜெசிகா சாஸ்டெய்ன்), மியா வாசிகோவ்ஸ்கா நடித்த பெர்த்தா மின்னிக்ஸ் (மியா வாசிகோவ்ஸ்கா) ஆகிய கதாபாத்திரங்களும் படத்தின் உணர்ச்சிகரமான உலகத்திற்கு வேறுபட்ட பரிமாணங்களைச் சேர்க்கின்றன.

குறிப்பாக, வன்முறையும் ஆணாதிக்கமும் நிறைந்த சூழலில் பெண்களின் இருப்பும் அவர்களுடைய தனிப்பட்ட விருப்பங்களும் கவனிக்கத்தக்க வகையில் இடம்பெறுகின்றன.

பெனாய்ட் டெல்ஹோமின் ஒளிப்பதிவு திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று. விர்ஜீனியாவின் மலைப்பகுதிகள், அடர்ந்த காடுகள், கிராமப்புறச் சாலைகள், பழைய கட்டிடங்கள் ஆகியவற்றை அவர் பதிவு செய்திருக்கும் விதம், பார்வையாளரை அந்தக் காலகட்டத்திற்குள் அழைத்துச் செல்கிறது.

இயற்கை வெளிச்சத்தைப் பயன்படுத்தியிருக்கும் முறை, மங்கலான காட்சியமைப்புகள், நிலப்பரப்பின் கரடுமுரடான தன்மை ஆகியவை திரைப்படத்தின் ஒட்டுமொத்த மனநிலையை உருவாக்குகின்றன.
குறிப்பாக, கதாபாத்திரங்கள் வாழும் உலகம் அவர்களுடைய மனநிலையிலிருந்து பிரிக்க முடியாத ஒன்றாகக் காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது.

அமெரிக்காவின் மதுவிலக்குக் காலத்தை மீண்டும் உருவாக்குவதில் கலை இயக்கமும் ஆடை வடிவமைப்பும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டுள்ளன. பழைய வாகனங்கள், வீடுகள், உணவகங்கள், மதுபான உற்பத்திக்கான கருவிகள், அக்கால மக்களின் உடைகள் எனப் பல நுணுக்கங்கள் காலப்பின்னணியின் நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

திரைப்படத்தின் காட்சிகள் வெறுமனே வரலாற்றுப் பின்னணியை அலங்கரிப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படாமல், அந்தச் சமூகத்தின் வாழ்க்கை முறையையும் பொருளாதாரச் சூழலையும் உணர்த்துகின்றன.

டிஜிட்டல் ஒளிப்பதிவுக்காக ஆரி அலெக்சா கேமரா பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதும், படப்பிடிப்பின்போது இரண்டு கேமராக்களை ஒரே நேரத்தில் பயன்படுத்தியிருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்க தொழில்நுட்பத் தேர்வுகள்.

ஒளிப்பதிவாளர் பெனாய்ட் டெல்ஹோம், ரோஜர் டீக்கின்ஸ் மற்றும் ஹாரிஸ் சாவிடீஸ் ஆகியோருடன் ஆலோசித்து டிஜிட்டல் ஒளிப்பதிவு முறையைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார். இதன் மூலம் திரைப்படத்தின் இயற்கையான காட்சியமைப்புக்கும் அதன் காலப்பின்னணிக்கும் ஏற்ற காட்சி மொழியை உருவாக்கியிருக்கிறார்.

டிலன் டிஷ்னரின் படத்தொகுப்பு திரைப்படத்தின் கதை நகர்வைச் சீராகக் கையாள்கிறது. இருப்பினும், சில பகுதிகளில் காட்சிகளின் நீளமும் கதை சொல்லும் வேகமும் திரைப்படத்தின் தீவிரத்தைக் குறைக்கின்றன.

ஒரு வரலாற்றுக் கேங்க்ஸ்டர் கதையைப் பெரும் காவியமாக உருவாக்க வேண்டும் என்ற இயக்குநரின் விருப்பம் சில இடங்களில் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தாலும், அதற்குத் தேவையான கதாபாத்திர ஆழமும் நாடக வலிமையும் எல்லா இடங்களிலும் சமமாக அமைந்துவிடவில்லை.

நிக் கேவ் மற்றும் வாரன் எல்லிஸ் இணைந்து உருவாக்கிய இசை திரைப்படத்திற்கு மற்றொரு தனித்துவமான அடையாளத்தை வழங்குகிறது.

வழக்கமான அமெரிக்க நாட்டுப்புற இசையைப் பின்பற்றாமல், அதன் இசை மரபுகளிலிருந்து விலகி, கரடுமுரடான, மூர்க்கமான, ஒருவித பங்க் இசைத் தன்மை கொண்ட ஒலிகளை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்.

இருவரும் இசையைத் தாங்களே உருவாக்கி இசைத்திருப்பது இந்த அணுகுமுறைக்கு மேலும் தனித்தன்மை அளிக்கிறது. இசை காட்சிகளின் உணர்ச்சிகளை வெறுமனே பிரதிபலிப்பதோடு நின்றுவிடாமல், திரைப்படத்தின் வன்முறை நிறைந்த உலகத்திற்கு ஏற்ற தனி ஒலிச்சூழலையும் உருவாக்குகிறது.

திரைப்படத்தின் சமூகப் பார்வையில் முக்கியமானது, சட்டத்திற்கும் நீதிக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை அணுகும் விதம். மதுவிலக்குச் சட்டம் உருவாக்கிய பொருளாதாரச் சூழல், சட்டவிரோத வணிகத்தின் வளர்ச்சி, அதிகாரிகளின் ஊழல் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவையாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன.

சட்டத்தை அமல்படுத்த வேண்டியவர்களே தங்களுடைய அதிகாரத்தைத் தனிப்பட்ட லாபத்திற்குப் பயன்படுத்தும்போது, சட்டத்தின் நோக்கமே எவ்வாறு சிதைக்கப்படுகிறது என்பதைத் திரைப்படம் ஆராய்கிறது. அதே சமயம், சட்டவிரோதத் தொழிலில் ஈடுபடுபவர்களை முழுமையான நாயகர்களாகவும் சித்தரிக்கவில்லை. அவர்களுடைய உலகில் குடும்பப் பாசமும் விசுவாசமும் இருந்தாலும், வன்முறையும் பழிவாங்கும் மனப்பான்மையும் அதே அளவுக்கு வேரூன்றியிருக்கின்றன.

வரலாற்று உண்மைச் சம்பவங்களையும் குடும்பப் பின்னணியையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தத் திரைப்படம், வழக்கமான குற்றவுலகக் கதையைத் தாண்டி ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தின் சமூகச் சூழலைப் பதிவு செய்ய முயல்கிறது.

மூன்று சகோதரர்களின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அதன் பின்னணியில் ஒரு முழு சமூகத்தின் அதிகார உறவுகளும் பொருளாதார நெருக்கடிகளும் வெளிப்படுகின்றன.

மனிதர்களின் ஆசைகள், குடும்ப உறவுகள், சுயமரியாதை, உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டம் ஆகியவை காலம் மாறினாலும் அடிப்படையில் மாறுவதில்லை என்ற எண்ணத்தையும் திரைப்படம் முன்வைக்கிறது.

2012-ஆம் ஆண்டு கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவின் போட்டிப் பிரிவில் திரையிடப்பட்ட இத்திரைப்படம், அங்கு ஏறத்தாழ பத்து நிமிடங்கள் நீடித்த எழுந்து நின்ற பாராட்டைப் பெற்றது. உலகளாவிய விமர்சன வரவேற்பு கலவையானதாக இருந்தது.

அதன் ஒளிப்பதிவு, நடிகர்களின் நடிப்பு, காட்சியமைப்பு ஆகியவை பாராட்டப்பட்ட அதே நேரத்தில், திரைக்கதையின் பழக்கமான தன்மை, கதாபாத்திர வளர்ச்சியில் காணப்படும் போதாமை, எதிர்பார்த்த அளவுக்கு உயராத காவியத் தன்மை ஆகியவை விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாகின. இந்த முரண்பட்ட வரவேற்பே திரைப்படத்தின் பலங்களையும் பலவீனங்களையும் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

‘லாலெஸ்’ ஒரு குறைபாடற்ற கேங்க்ஸ்டர் திரைப்படம் அல்ல. ஆனால், அதன் வலுவான நடிகர் குழு, டாம் ஹார்டியின் அழுத்தமான நடிப்பு, பெனாய்ட் டெல்ஹோமின் ஒளிப்பதிவு, நிக் கேவ் மற்றும் வாரன் எல்லிஸின் தனித்துவமான இசை ஆகியவை அதற்குத் தனி மதிப்பை வழங்குகின்றன.

குறிப்பாக, சட்டம், அதிகாரம், குடும்ப விசுவாசம், மனிதர்களின் வன்முறை இயல்பு ஆகியவற்றை ஒரே வரலாற்றுப் பின்னணியில் இணைத்திருக்கும் விதம் கவனிக்கத்தக்கது. வழக்கமான கேங்க்ஸ்டர் திரைப்படங்களைத் தாண்டி, அமெரிக்காவின் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தின் இருண்ட சமூகச் சூழலையும் மனிதர்களின் முரண்பட்ட இயல்புகளையும் அனுபவிக்க விரும்புபவர்களுக்கு இது பார்க்கத் தகுந்த திரைப்படம்.
=============================
படத்தின் கதை:-

1931-ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் விர்ஜீனியா மாகாணத்தில் உள்ள பிராங்க்ளின் கவுண்டி பகுதியில், ஃபாரஸ்ட் பாண்டுரண்ட் (டாம் ஹார்டி), ஹோவர்ட் பாண்டுரண்ட் (ஜேசன் கிளார்க்), ஜாக் பாண்டுரண்ட் (ஷியா லாபீஃப்) ஆகிய மூன்று சகோதரர்களும் சட்டவிரோதமாக மதுபானம் தயாரித்து விற்பனை செய்யும் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.

அமெரிக்காவில் மதுவிலக்குச் சட்டம் நடைமுறையில் இருந்த காலம் அது. மதுபானங்களைத் தயாரிப்பதும் விற்பனை செய்வதும் தடை செய்யப்பட்டிருந்தாலும், கிராமப்புறங்களில் அவற்றுக்கான தேவை அதிகமாக இருந்ததால், ரகசியமாக மதுபானம் தயாரித்து விற்பனை செய்வது லாபகரமான தொழிலாக வளர்ந்திருந்தது.

இந்தச் சூழலைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு பாண்டுரண்ட் சகோதரர்கள் தங்களுடைய தொழிலை வெற்றிகரமாக நடத்தி வருகின்றனர். அவர்களுக்குச் சொந்தமான பெட்ரோல் நிலையமும் உணவகமும் வெளிப்படையாக இயங்கும் தொழில்களாக இருந்தாலும், அவற்றைச் சட்டவிரோத மதுபான விற்பனைக்கான மறைவிடங்களாகவும் பயன்படுத்துகின்றனர்.

மூன்று சகோதரர்களில் ஃபாரஸ்ட் நடுச் சகோதரன். அவன் அமைதியானவன்; ஆனால் எதற்கும் அஞ்சாத உறுதியான மனப்பான்மை கொண்டவன். ஹோவர்ட் மூத்த சகோதரன். உடல் வலிமையும் முரட்டுத்தனமும் கொண்டவன். ஜாக் இளையவன். மற்ற இருவரைப் போல அனுபவமும் துணிச்சலும் அவனுக்கு இன்னும் ஏற்படவில்லை. இருந்தாலும், சகோதரர்களின் தொழிலில் தானும் முக்கியமான இடத்தைப் பெற வேண்டும் என்றும், அவர்களைப் போலவே மதிப்பும் அங்கீகாரமும் பெற வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறான்.

இந்தத் தொழிலில் சகோதரர்களுக்கு உதவியாக இருப்பவன் கிரிக்கெட் பேட் (டேன் டிஹான்). ஜாக்கின் நெருங்கிய நண்பனான அவனுக்கு இயந்திரங்களைப் பற்றிய நல்ல அறிவு இருக்கிறது. மதுபானம் தயாரிப்பதற்கான உலைகளையும் பிற கருவிகளையும் உருவாக்குவதிலும் அவற்றைப் பழுதுபார்ப்பதிலும் அவன் திறமையானவன். இதனால் சகோதரர்களின் சட்டவிரோத மதுபான உற்பத்தி சீராக நடைபெறுவதற்கு கிரிக்கெட் முக்கியப் பங்காற்றுகிறான்.

ஒருநாள் ஜாக், ஃப்ளாய்ட் பேனர் (கேரி ஓல்ட்மேன்) என்ற மற்றொரு சட்டவிரோத மதுபான வியாபாரி தனது ஆட்களுடன் செயல்படுவதைக் காண்கிறான். அப்போது இரண்டு மத்திய அரசு அதிகாரிகள் ஃப்ளாய்டைக் கைது செய்ய முயல்கின்றனர்.

ஆனால், அவர்களிடம் சரணடைய மறுக்கும் ஃப்ளாய்ட், பட்டப்பகலில் இருவரையும் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொன்றுவிடுகிறான். இந்தச் சம்பவம் ஜாக்கிற்கு அதிர்ச்சியையும் அதே நேரத்தில் சட்டவிரோத மதுபான வியாபாரத்தின் ஆபத்தான உலகைப் பற்றிய நேரடியான அறிமுகத்தையும் அளிக்கிறது.

இதற்கிடையில், ஃபாரஸ்ட் தனது உணவகத்தில் பணியாற்றுவதற்காக மேகி பியூஃபோர்டை (ஜெசிகா சாஸ்டெய்ன்) வேலைக்கு அமர்த்துகிறான். பொருளாதார நெருக்கடியில் இருக்கும் மேகி, நடனக் கலைஞராகப் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்டவள்.

வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து நடத்துவதற்காக அவளுக்கு ஒரு வேலை தேவைப்படுகிறது. ஃபாரஸ்ட் அவளுக்கு உணவகத்தில் பணியாற்றும் வாய்ப்பை வழங்குகிறான்.

சில காலத்திற்குப் பிறகு, அந்தப் பகுதிக்கு புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட அமெரிக்க துணை மார்ஷல் சார்லி ரேக்ஸ் (கை பியர்ஸ்), உள்ளூர் காவல்துறைத் தலைவர் மற்றும் ஊழல் நிறைந்த அரசு வழக்கறிஞர் மேசன் வார்டெல் ஆகியோருடன் பாண்டுரண்ட் சகோதரர்களின் பெட்ரோல் நிலையத்திற்கும் உணவகத்திற்கும் வருகிறான்.

அந்தப் பகுதியில் சட்டவிரோதமாக மதுபானம் விற்பனை செய்யும் அனைவரிடமிருந்தும் தங்களுக்குப் பங்கு வேண்டும் என்று ரேக்ஸ் தெரிவிக்கிறான். அதற்குப் பதிலாக, அவர்களுடைய சட்டவிரோதத் தொழிலைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதாகவும் கூறுகிறான்.

ஆனால், ஃபாரஸ்ட் இதற்கு உடன்பட மறுக்கிறான். சட்டவிரோதத் தொழிலில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், அதிகாரிகளின் மிரட்டலுக்கு அடிபணிந்து அவர்களுக்குப் பணம் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று அவன் கருதுகிறான். ரேக்ஸின் கோரிக்கையை நிராகரிப்பதுடன், அந்தப் பகுதியில் தொழில் செய்யும் மற்ற மதுபான வியாபாரிகளும் ஒன்றிணைந்து அதிகாரிகளை எதிர்க்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறான்.

ஆனால், மற்ற வியாபாரிகள் ரேக்ஸை எதிர்த்தால் தங்களுடைய தொழிலும் உயிரும் ஆபத்துக்குள்ளாகும் என்று அஞ்சி, ஃபாரஸ்டுக்கு ஆதரவாக நிற்க மறுக்கின்றனர். இதனால் பாண்டுரண்ட் சகோதரர்கள் தனிமைப்படுத்தப்படுகின்றனர்.

இதற்கிடையில், ஜாக்கிற்கு உள்ளூர் மதபோதகரின் மகளான பெர்த்தா மின்னிக்ஸ் (மியா வாசிகோவ்ஸ்கா) மீது காதல் ஏற்படுகிறது. பெர்த்தா ஒரு மதப்பற்றுள்ள குடும்பத்தில் வளர்ந்தவள்.

அவளுடைய குடும்பத்தினர் கடுமையான மத ஒழுக்கங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள். ஜாக் அவளைக் கவர விரும்புகிறான். இதற்காக ஒருநாள் பெர்த்தாவின் குடும்பத்தினர் கலந்துகொள்ளும் தேவாலய வழிபாட்டிற்குச் செல்கிறான்.

ஆனால், அவன் குடிபோதையில் அங்கு சென்று தனது நடத்தையால் அனைவரின் முன்னிலையிலும் சங்கடமான சூழலை உருவாக்குகிறான். இருந்தாலும், அவனுடைய இந்த விசித்திரமான நடவடிக்கை பெர்த்தாவின் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. அவளுக்கும் ஜாக்கின் மீது ஓரளவு ஆர்வம் ஏற்படுகிறது.

ஒருநாள் ஜாக், கிரிக்கெட்டின் வீட்டிற்குச் செல்கிறான். அப்போது அங்கு சார்லி ரேக்ஸ் வந்திருப்பதைக் காண்கிறான். ரேக்ஸ் ஜாக்கைச் சந்தித்ததும் அவனைத் தாக்கி கடுமையாக அடிக்கிறான்.

இது வெறுமனே ஜாக்கைத் தண்டிப்பதற்காக நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் அல்ல. ஃபாரஸ்ட் தனது அதிகாரக் கோரிக்கையை ஏற்க மறுத்ததற்காக, அவனுடைய குடும்பத்தினரையும் நண்பர்களையும் தாக்குவேன் என்று எச்சரிக்கும் நோக்கத்திலேயே ஜாக்கை அடிக்கிறான். பாண்டுரண்ட் சகோதரர்களுக்கு எதிரான தனது அதிகாரத்தையும் கொடூரத்தையும் ரேக்ஸ் வெளிப்படுத்துகிறான்.

மற்றொரு நாள் இரவு, ஃபாரஸ்டின் உணவகத்திற்கு வரும் இரண்டு ஆண் வாடிக்கையாளர்கள் குடிபோதையில் மேகியிடம் தவறாக நடந்துகொள்கிறார்கள். அவளைத் தொந்தரவு செய்வதுடன் மிரட்டவும் செய்கிறார்கள். இதைக் கவனிக்கும் ஃபாரஸ்ட், அவர்களை உடனடியாக உணவகத்தைவிட்டு வெளியேற்றுகிறான்.

தனது உணவகத்தில் பணியாற்றும் பெண்ணை அவமானப்படுத்துவதை அவனால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால், அந்த இரண்டு பேரும் வெளியேறிய பிறகும் ஃபாரஸ்ட் மீது கோபம் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மேகி உணவகத்தைவிட்டு வெளியேறிய பிறகு, அந்த இருவரும் ஃபாரஸ்டைத் தனியாகத் தாக்குகிறார்கள். அவனைப் பிடித்து அவனுடைய தொண்டையை அறுத்துவிடுகிறார்கள். இதற்கிடையில், ஏதோ நடந்திருக்கலாம் என்று நினைத்து மேகி மீண்டும் ஃபாரஸ்டைத் தேடி உணவகத்திற்கு வருகிறாள்.

அப்போது அந்த இரண்டு பேரும் அவளையும் தாக்கி பாலியல் வன்கொடுமை செய்கிறார்கள். இந்தக் கொடூரமான சம்பவத்திற்குப் பிறகு மேகி கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறாள். ஆனால், தனக்கு நேர்ந்த கொடுமையை ஃபாரஸ்டிடம் தெரிவிக்க அவள் விரும்பவில்லை.

இதை அறிந்தால் ஃபாரஸ்ட் அந்த ஆண்களைப் பழிவாங்கச் செல்வான் என்பதும், அதனால் மேலும் வன்முறை ஏற்படும் என்பதும் அவளுக்குத் தெரியும். எனவே, தனக்கு நேர்ந்த பாலியல் வன்கொடுமையை அவனிடமிருந்து மறைக்கிறாள்.

தொண்டை அறுக்கப்பட்ட நிலையில் ஃபாரஸ்ட் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுகிறான். அவன் உயிர் பிழைப்பானா என்ற கவலை சகோதரர்களுக்கு ஏற்படுகிறது. இந்தச் சூழலில், ரேக்ஸுடன் தொடர்ந்து மோதுவது ஆபத்தானது என்று ஜாக் முடிவெடுக்கிறான்.

சட்டவிரோத மதுபானத் தொழிலிலிருந்து விலகிவிடலாம் என்றும், எஞ்சியிருக்கும் மதுபானத்தை மட்டும் விற்றுவிட்டுத் தொழிலை முடித்துக்கொள்ளலாம் என்றும் நினைக்கிறான். இதற்காக கிரிக்கெட்டுடன் சேர்ந்து மாவட்ட எல்லையைக் கடந்து மதுபானத்தை விற்பனை செய்யச் செல்கிறான்.

அவர்கள் செல்லும் வழியில் ஃப்ளாய்ட் பேனரும் அவனுடைய ஆட்களும் அவர்களை வழிமறிக்கிறார்கள். ஜாக்கும் கிரிக்கெட்டும் ஆபத்தில் சிக்குகின்றனர். ஆனால், ஜாக் தான் பாண்டுரண்ட் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் என்று ஃப்ளாய்டிடம் தெரிவிக்கிறான்.

பாண்டுரண்ட் சகோதரர்கள் ரேக்ஸின் மிரட்டலுக்கு அடிபணியாமல் எதிர்த்து நிற்பதை ஃப்ளாய்ட் ஏற்கெனவே அறிந்திருக்கிறான். அவர்களுடைய துணிச்சலை அவன் மதிக்கிறான். இதனால் ஜாக்கையும் கிரிக்கெட்டையும் தாக்காமல் விட்டுவிடுகிறான்.

இந்தச் சந்திப்பின்போது, ஃப்ளாய்ட் ஜாக்கிடம் ஒரு முக்கியமான தகவலைத் தெரிவிக்கிறான். ஃபாரஸ்டைத் தாக்கிய இரண்டு பேரும் முன்பு சட்டவிரோத மதுபான வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் என்றும், தங்களுடைய குற்றங்களுக்குத் தண்டனை கிடைக்காமல் தப்பிப்பதற்காக ரேக்ஸின் கீழ் துணை மார்ஷல்களாகப் பணியில் சேர்ந்தவர்கள் என்றும் கூறுகிறான்.

இதனால் ஃபாரஸ்டைத் தாக்கியவர்களின் அடையாளமும் அவர்கள் ஏன் அதிகாரிகளின் பாதுகாப்பில் இருக்கிறார்கள் என்பதும் ஜாக்கிற்குத் தெரியவருகிறது.

இந்தத் தகவலை அறிந்ததும் ஃபாரஸ்டும் ஹோவர்டும் அந்த இரண்டு பேரையும் தேடிச் செல்கிறார்கள். அவர்களைக் கண்டுபிடித்து கடுமையாகச் சித்திரவதை செய்து கொன்றுவிடுகிறார்கள்.

தங்களுடைய சகோதரனைத் தாக்கியதற்கும் மேகியிடம் பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததற்கும் பழிவாங்கும் நடவடிக்கையாக இந்தக் கொலைகள் நிகழ்கின்றன. அதோடு, கொல்லப்பட்டவர்களில் ஒருவரின் விதைப்பையையும் வெட்டி எடுத்து ரேக்ஸுக்கு அனுப்புகிறார்கள். இதன் மூலம் தங்களை மிரட்டிய அதிகாரிக்கு நேரடியாகவே எச்சரிக்கை விடுக்கிறார்கள்.

இதற்குப் பிறகு, ஃப்ளாய்ட் பேனர் பாண்டுரண்ட் சகோதரர்களின் வழக்கமான வாடிக்கையாளராக மாறுகிறான். அவர்களுடைய மதுபான வணிகம் மீண்டும் வளர்ச்சியடைகிறது.

கிடைக்கும் பணத்தைப் பயன்படுத்தி, முன்பைவிடப் பெரிய அளவில் மதுபானம் தயாரிப்பதற்காக அடர்ந்த காடுகளின் உள்ளே புதிய உற்பத்தி நிலையங்களை அமைக்கிறார்கள். இதனால் அவர்களுடைய தொழில் மேலும் விரிவடைகிறது.

இதே காலகட்டத்தில் ஜாக், பெர்த்தாவைத் தொடர்ந்து சந்தித்து அவளுடன் நெருக்கத்தை வளர்த்துக்கொள்கிறான். அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணமும் அவனிடம் உருவாகிறது.

மதப்பற்றுள்ள குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பெர்த்தாவுடன் அவன் கொண்டிருக்கும் உறவு, அவனுடைய வழக்கமான வாழ்க்கையிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு புதிய அனுபவமாக அமைகிறது.

மறுபுறம், மேகி தனக்கு நேர்ந்த கொடுமைகளையும் அந்தப் பகுதியின் வன்முறை நிறைந்த வாழ்க்கையையும் தாங்கிக்கொள்ள முடியாமல் சிகாகோவுக்குத் திரும்பிச் செல்ல முடிவெடுக்கிறாள். ஆனால், ஃபாரஸ்ட் அவளைத் தங்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறான்.

அவளுக்குத் தங்குவதற்காகத் தனக்குச் சொந்தமான வீட்டில் ஒரு அறையையும் வழங்குகிறான். இதனால் மேகி அங்கேயே தங்குகிறாள். காலப்போக்கில் இருவருக்கும் இடையே காதல் உருவாகிறது. அவர்கள் ஒருவரையொருவர் விரும்பத் தொடங்குகிறார்கள்.

ஒருநாள் ஜாக், பெர்த்தாவைத் தங்களுடைய ரகசிய மதுபான உற்பத்தி நிலையத்திற்குக் காட்டிச் செல்ல முடிவெடுக்கிறான். தன்னுடைய குடும்பம் நடத்தும் தொழிலையும் அதன் பின்னணியையும் அவளிடம் வெளிப்படுத்த விரும்புகிறான்.

இருவரும் அந்த இடத்திற்குச் செல்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களுக்குத் தெரியாமல் ரேக்ஸும் அவனுடைய அதிகாரிகளும் அவர்களைப் பின்தொடர்கிறார்கள்.

ரகசிய உற்பத்தி நிலையத்தை அடைந்ததும் ரேக்ஸும் அவனுடைய ஆட்களும் திடீரெனத் தாக்குதல் நடத்துகிறார்கள். இதனால் ஜாக்கும் ஹோவர்டும் அங்கிருந்து தப்பித்து ஓடுகிறார்கள்.

ஆனால், கிரிக்கெட்டும் பெர்த்தாவும் காவல்துறையினரிடம் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள். அதிகாரிகள் பெர்த்தாவை அவளுடைய வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று ஒப்படைக்கிறார்கள். ஆனால், கிரிக்கெட்டை ரேக்ஸ் விடுவதில்லை.

அவனுடைய கழுத்தை முறித்துக் கொன்றுவிடுகிறான். இதனால் ஜாக் தனது நெருங்கிய நண்பனையும் தொழிலுக்கு மிகவும் முக்கியமான உதவியாளரையும் இழக்கிறான்.

கிரிக்கெட்டின் இறுதிச்சடங்கு நடைபெறுகிறது. அந்தச் சோகமான நிகழ்வுக்குப் பிறகு, உள்ளூர் காவல்துறைத் தலைவர் பாண்டுரண்ட் சகோதரர்களைத் தனியாகச் சந்தித்து ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கையை விடுக்கிறான்.

ரேக்ஸ் அவர்களைப் பிடிப்பதற்காகப் பாலத்தின் அருகே தடுப்புச் சோதனை அமைத்திருக்கிறான் என்றும், அதே நேரத்தில் வார்டெல் மதுவிலக்குச் சட்டத்தை அமல்படுத்தும் அரசு அதிகாரிகளை ஏற்பாடு செய்து, அந்த மாவட்டத்தில் உள்ள அனைத்து சட்டவிரோத மதுபான வியாபாரிகளையும் ஒரே நேரத்தில் கைது செய்யத் திட்டமிட்டிருக்கிறான் என்றும் தெரிவிக்கிறான்.

இதனால் பாண்டுரண்ட் சகோதரர்கள் மிகப்பெரிய ஆபத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள். கிரிக்கெட்டின் மரணத்திற்கும் தங்கள் குடும்பத்தின் மீதான தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களுக்கும் ரேக்ஸே காரணம் என்று கருதும் ஜாக், இனியும் அமைதியாக இருக்க முடியாது என்று முடிவெடுக்கிறான். அவன் கிரிக்கெட்டின் காரை எடுத்துக்கொண்டு ரேக்ஸை நேரடியாக எதிர்கொள்ளப் புறப்படுகிறான்.

ஜாக் தனியாகச் செல்வதை அறிந்த ஹோவர்டும் ஃபாரஸ்டும் அவனைப் பாதுகாப்பதற்காக உடனடியாகப் பின்தொடர்கிறார்கள். ஆனால், மேகி இதை விரும்பவில்லை.

ஏற்கெனவே ஃபாரஸ்ட் உயிருக்கு ஆபத்தான தாக்குதலுக்கு உள்ளாகியிருக்கிறான். இப்போது மீண்டும் ரேக்ஸை எதிர்கொண்டால் அவனுடைய உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் என்று அவள் அஞ்சுகிறாள். எனவே, அவன் ஜாக்கைப் பின்தொடர்ந்து செல்வதைத் தடுக்க முயல்கிறாள்.

அப்போது மேகி இதுவரை மறைத்து வைத்திருந்த உண்மையை ஃபாரஸ்டிடம் தெரிவிக்கிறாள். முன்பு அவன் தொண்டை அறுக்கப்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டபோது, அவனை மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்றது தான்தான் என்றும், அதற்குப் பிறகு அந்த இரண்டு ஆண்களால் தான் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்பட்டதாகவும் கூறுகிறாள்.

இதுவரை ஃபாரஸ்ட் பழிவாங்கச் செல்வான் என்று அஞ்சி அந்த உண்மையை மறைத்திருந்தாள். இப்போது அந்த உண்மையை அறிந்த ஃபாரஸ்ட், மேகிக்கு நேர்ந்த கொடுமையையும் அவள் இத்தனை காலமாக அனுபவித்த வேதனையையும் புரிந்துகொள்கிறான்.

இருப்பினும், ஜாக்கைப் பாதுகாக்க வேண்டிய கட்டாயம் இருப்பதால் ஹோவர்டுடன் சேர்ந்து அவனைப் பின்தொடர்ந்து செல்கிறான்.
ஜாக் முதலில் பாலத்தை அடைகிறான். அங்கு ரேக்ஸ் அமைத்திருந்த தடுப்பில் அவன் சிக்கிக்கொள்கிறான். ரேக்ஸ் அவனைத் துப்பாக்கியால் சுடுகிறான்.

இதனால் ஜாக் காயமடைகிறான். அதற்குள் அவனைப் பின்தொடர்ந்து வந்த ஃபாரஸ்டும் ஹோவர்டும் அங்கு வந்து சேர்கிறார்கள். உடனே இரு தரப்பினருக்கும் இடையே துப்பாக்கிச் சண்டை தொடங்குகிறது. இந்த மோதலில் ஃபாரஸ்டும் காயமடைகிறான். அவனுடன் வந்த வாகன ஓட்டுநரும் சுடப்படுகிறான். அவனுடைய காயம் உயிரிழப்பில் முடிகிறது.

இந்தத் துப்பாக்கிச் சண்டை தீவிரமடைந்து கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், அந்தப் பகுதியின் சட்டவிரோத மதுபான வியாபாரிகள் பலரும் ஒன்றாக வாகனங்களில் அங்கு வந்து சேர்கிறார்கள். முன்பு ரேக்ஸுக்கு எதிராக ஃபாரஸ்ட் விடுத்த அழைப்பின்போது ஆதரவளிக்க மறுத்தவர்கள் உட்பட, இப்போது அவர்கள் அனைவரும் அதிகாரிகளுக்கு எதிராக ஒன்றிணைகிறார்கள்.

அவர்கள் துப்பாக்கிகளை ஏந்தி ரேக்ஸின் ஆட்களைச் சுற்றிவளைத்து, அவர்களைத் துப்பாக்கி முனையில் நிறுத்துகிறார்கள். இதனால் அதிகாரிகளின் நிலைமை மிகவும் இக்கட்டானதாக மாறுகிறது.

அந்த நேரத்தில் உள்ளூர் காவல்துறைத் தலைவர் மேலும் ரத்தம் சிந்துவதைத் தடுக்க முயல்கிறான். ரேக்ஸின் காலில் துப்பாக்கியால் சுட்டு அவனை நிறுத்துகிறான். இதனால் ரேக்ஸ் காயமடைந்து அங்கிருந்து விலகிச் செல்லத் தொடங்குகிறான்.

ஆனால், அவன் அத்துடன் மோதலை முடித்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை. சிறிது தூரம் சென்ற பிறகு திடீரெனத் திரும்பி வந்து, ஏற்கெனவே காயமடைந்து கிடக்கும் ஃபாரஸ்டை நோக்கிப் பலமுறை துப்பாக்கியால் சுடுகிறான்.

இதைக் கண்ட அங்கு திரண்டிருந்த மதுபான வியாபாரிகள் ரேக்ஸை நோக்கித் துப்பாக்கியால் சுடுகிறார்கள். அவர்களுடைய தாக்குதலிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக ரேக்ஸ் அருகிலிருந்த மூடப்பட்ட மரப்பாலத்திற்குள் ஓடுகிறான். ஆனால், காலில் ஏற்பட்ட காயம் காரணமாக அவனால் வேகமாக ஓட முடியவில்லை.

அவனைப் பின்தொடர்ந்து காயமடைந்த நிலையிலேயே ஜாக்கும் ஹோவர்டும் அந்தப் பாலத்திற்குள் செல்கிறார்கள். அங்கே ஹோவர்ட் ஒரு கத்தியை எடுத்து ரேக்ஸின் முதுகில் பலமாகக் குத்துகிறான்.

இதனால் ரேக்ஸ் கொல்லப்படுகிறான். பாண்டுரண்ட் சகோதரர்களுக்கும் அவர்களைத் தொடர்ந்து துன்புறுத்தி வந்த அதிகாரிக்கும் இடையிலான மோதல் முடிவுக்கு வருகிறது.

இதற்குப் பிறகு, 1933-ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவில் மதுவிலக்குச் சட்டம் முடிவுக்கு வருகிறது. மதுபானத் தயாரிப்பும் விற்பனையும் மீண்டும் சட்டப்பூர்வமாக அனுமதிக்கப்படுகின்றன.

இதற்கிடையில், ஊழல் நிறைந்த அரசு வழக்கறிஞர் மேசன் வார்டெல் தனது ஊழல் நடவடிக்கைகளுக்காகக் கைது செய்யப்படுகிறான்.
பாண்டுரண்ட் சகோதரர்களின் வாழ்க்கையும் மாறுகிறது.

மூவரும் திருமணம் செய்துகொள்கிறார்கள். ஜாக் பெர்த்தாவை திருமணம் செய்துகொள்கிறான். ஃபாரஸ்ட் மேகியை திருமணம் செய்துகொள்கிறான்.

ஹோவர்ட் மார்டின்ஸ்வில்லில் வசிக்கும் ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்கிறான். சட்டவிரோத மதுபான வணிகத்தைச் சுற்றியிருந்த ஆபத்தான வாழ்க்கையிலிருந்து விலகி, மூவரும் முறையான சட்டப்பூர்வமான தொழில்களில் ஈடுபடத் தொடங்குகிறார்கள்.

சில காலத்திற்குப் பிறகு, ஜாக்கின் வீட்டில் குடும்பத்தினர் அனைவரும் ஒன்றுகூடி மகிழ்ச்சியாக நேரத்தைக் கழிக்கிறார்கள். சகோதரர்களின் வாழ்க்கையில் நீண்டகாலமாகத் தொடர்ந்த வன்முறையும் அச்சமும் முடிவுக்கு வந்திருப்பதால், அந்தக் குடும்பச் சந்திப்பு மகிழ்ச்சியான ஒன்றாக அமைகிறது.

அந்தக் கொண்டாட்டத்தின்போது ஃபாரஸ்ட் அளவுக்கு அதிகமாகக் குடித்துவிட்டு வீட்டைவிட்டு வெளியேறுகிறான். அருகிலிருந்த உறைந்த ஏரியை நோக்கி நடந்து செல்கிறான்.

அந்த ஏரியின் மேற்பரப்பு குளிரால் உறைந்திருக்கிறது. ஃபாரஸ்ட் அதன் மீது செல்லும்போது பனிக்குள் விழுந்து குளிர்ந்த நீரில் மூழ்குகிறான்.

இருப்பினும், அவன் தன்னுடைய முயற்சியால் நீரிலிருந்து வெளியேறி கரைக்கு வந்துவிடுகிறான். இதனால் அந்தச் சம்பவத்திலிருந்தும் உயிர் தப்பிவிட்டதாகத் தோன்றுகிறது. ஆனால், அந்தக் கடுமையான குளிரில் நீரில் விழுந்ததன் விளைவாக அவனுக்குக் கடுமையான நிமோனியா காய்ச்சல் ஏற்படுகிறது. இறுதியில் அந்த நோயால் ஃபாரஸ்ட் உயிரிழக்கிறான்.

இவ்வாறு பல ஆபத்தான சூழல்களையும் துப்பாக்கிச் சூடுகளையும் கொலை முயற்சிகளையும் எதிர்கொண்டு உயிர் பிழைத்துவந்த ஃபாரஸ்ட், இறுதியில் எதிர்பாராத விதமாக ஒரு குளிர்ந்த ஏரியில் விழுந்ததால் ஏற்பட்ட நிமோனியாவுக்கு பலியாகிறான்.

அவனைச் சுற்றி உருவாகியிருந்த மரணத்தை வெல்ல முடியாதவன் என்ற பிம்பமும் அவனுடைய உயிரிழப்புடன் முடிவுக்கு வருகையில் படம் நிறைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்
#கீதப்ப்ரியன்அமெரிக்கசினிமா

ஃபியர் அண்ட் டிஸையர் Fear and Desire 1953

போரின் கொடூரத்தையும் மனித மனதின் விவரிக்க முடியாத பயத்தையும் ஒரு திரைப்படம் எப்படி மிகக் குறைந்த வளங்களைக் கொண்டு வெளிப்படுத்த முடியும்? 

உலகப் புகழ்பெற்ற இயக்குநர் ஸ்டான்லி குப்ரிக் தனது இளம் வயதில், மிகக் குறைந்த வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் உருவாக்கிய ‘ஃபியர் அண்ட் டிசையர்’ Fear and Desire திரைப்படம் இந்த ஆச்சரியமான கேள்விக்கு ஒரு சிறந்த பதிலாக அமைகிறது.

 எந்தவொரு குறிப்பிட்ட போரையும் மையமாகக் கொள்ளாமல், மனித மனதின் உலகளாவிய உணர்ச்சிகளைப் பேசும் ஒரு தத்துவப் படைப்பாக இது உருவாக்கப்பட்டிருப்பது இதன் முதல் தனித்துவமாகும்.

கதையின் போக்கை முன்கூட்டியே வெளிப்படுத்தாமல், ஒரு போர்க்களத்தின் சூழலில் சிக்கித் தவிக்கும் மனிதர்களின் மனப்போராட்டத்தை மட்டுமே இப்படம் முதன்மையாகக் காட்டுகிறது. 

மனிதனுக்கும் அவனுள் இருக்கும் அச்சத்திற்கும் இடையிலான போராட்டமே இதன் முக்கியமான கருப்பொருள்.

 கதாபாத்திரங்கள் எதிர்கொள்ளும் பதற்றம், அவர்களின் மனதில் எழும் குழப்பங்கள் மற்றும் தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட பயம் ஆகியவை பார்வையாளர்களை ஆழமான சிந்தனைக்கு உட்படுத்துகின்றன. 

இதில் நடித்த லெப்டினன்ட் கோர்பி (கென்னத் ஹார்ப்), சார்ஜென்ட் மேக் (ஃபிராங்க் சில்வேரா), பிரைவேட் சிட்னி (பால் மஜுர்ஸ்கி), பிரைவேட் பிளெட்சர் (ஸ்டீவ் கோயிட்) மற்றும் அந்த இளம் பெண் (வர்ஜீனியா லீத்) ஆகியோர் தங்களின் யதார்த்தமான நடிப்பால் கதாபாத்திரங்களுக்கு உயிர் கொடுத்துள்ளனர்.

ஸ்டான்லி குப்ரிக்கின் திறமையான இயக்கம், ஒளிப்பதிவு மற்றும் படத்தொகுப்பு ஆகியவை இப்படத்தை ஒரு சாதாரண படமாக இல்லாமல் ஒரு கலைப் படைப்பாக மாற்றுகின்றன. 

மிகக் குறைந்த தொழில்நுட்ப வசதிகள் மட்டுமே இருந்த காலத்தில், புதுமையான கேமரா கோணங்கள் மற்றும் ஒளியமைப்பைப் பயன்படுத்தி போரின் அழுத்தமான சூழலை அவர் மிக நுட்பமாகப் படம்பிடித்துள்ளார். 

கேரால்ட் ஃபிரீட் தந்த பின்னணி இசை மற்றும் ஒலியமைப்பு ஆகியவை காட்சிகளின் தீவிரத்தை அதிகரித்து, பார்வையாளருக்கு ஒருவித அமைதியற்ற உணர்வை வெற்றிகரமாகக் கடத்துகின்றன.

இப்படம் வெறும் போரைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; மனித இயல்பு, பயம் மற்றும் ஆசை ஆகியவற்றின் ஆழமான பக்கங்களை ஆராயும் ஒரு தத்துவார்த்த அனுபவம்.

 இயக்குநரின் தனித்துவமான அணுகுமுறையும், காட்சியமைப்பில் உள்ள உணர்ச்சி ஆழமும் சினிமா விரும்பிகளுக்கு ஒரு புதிய பார்வையை வழங்கும்.

 கதையின் சுவாரஸ்யத்தை நேரடியாக அனுபவிக்க விரும்பும் ஒவ்வொரு திரைப்பட ரசிகரும் தவறவிடாமல் பார்க்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுப் பதிவு இது.

இத்திரைப்படத்தை சுற்றியுள்ள சுவாரஸ்யமான பின்னணித் தகவல்களும் ஆச்சரியமூட்டும் உண்மைகளும் சினிமா வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை.

 இயக்குநர் ஸ்டான்லி குப்ரிக், லுக் (Look) இதழில் புகைப்படக் கலைஞராகப் பணியாற்றிவிட்டு, இரண்டு குறும்படங்களை இயக்கிய அனுபவத்துடன் தனது முதல் முழுநீள திரைப்படத்தை உருவாக்கத் துணிந்தார்.

 இதற்காகத் தனது நிரந்தரப் பணியையும் துறந்தார். இப்படத்திற்கான நிதியைத் திரட்ட அவரது குடும்பத்தினரும் நண்பர்களும் உதவினர்; குறிப்பாக அவரது மாமாவும் மருந்தக உரிமையாளருமான மார்ட்டின் பெர்வெலெர் பெரும்பகுதி நிதியை வழங்கினார். 

முதலில் $10,000 செலவில் அமைதியற்ற மௌனப் படமாகத் திட்டமிடப்பட்டு, பின்னர் ஒலி சேர்க்கப்பட்டதால் தயாரிப்புச் செலவு $53,000 வரை உயர்ந்தது. 

இந்த நிதிய நெருக்கடியைச் சமாளிக்க, ரிச்சர்ட் டி ரோஷ்மாண்ட் என்பவரின் ஆபிரகாம் லிங்கன் பற்றிய தொலைக்காட்சித் தொடரில் பணியாற்ற ஒப்புக்கொண்டு குப்ரிக் கடனை அடைத்தார்.

இப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் இயக்குநர், ஐந்து நடிகர்கள், குப்ரிக்கின் முதல் மனைவி தோபா மெட்ஸ் உட்பட ஐந்து படக்குழுவினர் மற்றும் மூன்று தொழிலாளர்கள் என மொத்தம் 14 பேர் மட்டுமே பணியாற்றினர்.

 கலிபோர்னியாவின் சான் கேப்ரியல் மலையில் படப்பிடிப்பு நடந்தபோது, வரவுசெலவுத் திட்டக் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாகப் பல புதுமையான உத்திகளைக் குப்ரிக் கையாள வேண்டியிருந்தது. 

கேமராவை நகர்த்திப் படம் பிடிக்க டாலி டிராக்கிற்குப் பதிலாக ஒரு குழந்தையின் ஸ்ட்ராலர் வண்டியைப்  பயன்படுத்தினார். 

மேலும், செயற்கை மூடுபனியை உருவாக்கப் பயிர்களுக்குப் பூச்சிக்கொல்லி தெளிக்கும் இயந்திரத்தைப் பயன்படுத்தியதால், அதில் எஞ்சியிருந்த நச்சுத்தன்மையால் நடிகர்களும் குழுவினரும் மூச்சுத்திணறலுக்கு ஆளாகும் நிலை ஏற்பட்டது.

 படத்தொகுப்பின் போது,  தட்டை எறியும் ஒரு முக்கியக் காட்சியில் நடிகர்கள் ‘ஸ்டேஜ் லைன்’ விதிகளை மீறி தவறான பக்கத்திலிருந்து நுழைந்ததால், தொடர்ச்சியைப் பேணுவதற்காக பிலிம்  நெகட்டிவையே தலைகீழாக மாற்ற வேண்டியதாயிற்று; 

இது கூடுதல் செலவை ஏற்படுத்தியது.
படம் வெளியான பிறகு, அதன் உரிமையாளர் ஜோசப் பர்ஸ்டின் 1953-இல் காலமானதால் விநியோக நிறுவனம் மூடப்பட்டது.

 தனது முதல் முயற்சி என்பதால் இப்படத்தின் மீது திருப்தியடையாத குப்ரிக், படத்தின் மூல நெகட்டிவை எரிக்க முயன்றார் , எஞ்சியிருந்த பிரதிகளையும் அழிக்க முயன்றார். 

பல ஆண்டுகள் கழித்து, 1994-இல் இப்படத்தை திரையிடத் திட்டமிட்டபோது, குப்ரிக் வார்னர் பிரதர்ஸ் மூலம் அறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டு, இப்படத்தை ஒரு "அனுபவமில்லாத இயக்குனரின் பயிற்சி முயற்சி" என்று கூறித் தனக்குத்தானே தாழ்த்திப் பேசினார். 

இருப்பினும், தனியார் சேகரிப்புகளிலும் புவேர்ட்டோ ரிகோ ஆய்வகத்திலும் சில பிரதிகள் தப்பின. 

இறுதியில் 2023-இல் வெனிஸ் விழாவில் திரையிடப்பட்ட அசல் 70 நிமிடக் காட்சியின் 35 மிமீ பிரதி கண்டெடுக்கப்பட்டு, 4K தரத்தில் புதுப்பிக்கப்பட்டு வெளியானது.

இப்படத்தின் நடிகர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களின் பின்னணியும் சுவாரஸ்யமானது. 
குப்ரிக்கின் உயர்நிலைப் பள்ளி வகுப்புத் தோழரான ஹோவர்ட் சாக்லர் இதன் திரைக்கதையை எழுதினார்; இவர் பின்னநாளில் புகழ்பெற்ற புலிட்சர் விருதைப் பெற்றார். 

இதில் நடித்த பால் மஜுர்ஸ்கி பின்னர் புகழ்பெற்ற இயக்குநராக உருவெடுத்தார். அதேபோல, பெண் கதாபாத்திரத்தில் நடித்த வர்ஜீனியா லீத், 1962-இல் வெளியான  ‘Brain That Wouldn't Die’ என்ற கல்ட் திரைப்படத்தில் நடித்தார். படம் வணிக ரீதியாகத் தோல்வியடைந்ததால், குப்ரிக் தனது அடுத்த படத்திற்குத் நிதி திரட்ட சீஃபேரர்ஸ் என்ற விளம்பரக் குறும்படத்தை இயக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது.

 புகழ்பெற்ற விமர்சகர் ஜேம்ஸ் ஏஜி, குப்ரிக்கை நேரில் சந்தித்துப் பாராட்டியதும், கொலம்பியா பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் மார்க் வான் டோரன் எழுதிய பாராட்டுக்கடிதமும் இப்படத்தின் ஆரம்பகால அங்கீகாரத்திற்குச் சான்றுகளாக அமைந்தன.

============================
படத்தின் கதை:-

படத்தின் தொடக்கத்தில் டேவிட் ஆலன்  பின்னணிக் குரல் வழியாகக் கதையின் களம் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது.

 பெயர் குறிப்பிடப்படாத இரு நாடுகளுக்கு இடையே நடக்கும் ஒரு போரில், இந்தக் காட்டில் ஒரு போர் நடப்பதாகவும், அது நடந்த அல்லது நடக்கப்போகும் எந்தவொரு போரையும் குறிக்கலாம் என்றும், நாம் உருவாக்கும் வரை எதிரிகள் உருவாவதில்லை என்றும் அவர் கட்டியம் கூறி விளக்குகிறார்.

 வரலாற்றுக்கு அப்பாற்பட்ட இந்தக் காட்டில் இருக்கும் வீரர்கள் நமது மொழியையும் காலத்தையும் கொண்டிருந்தாலும், மனதைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு நாடு இல்லை என்ற அறிமுகத்துடன் இக்கதை தொடங்குகிறது.

பெயர் தெரியாத இரு நாடுகளுக்கு இடையே போர் நடந்து கொண்டிருக்கும் சூழலில், ஒரு நாட்டின் நான்கு வீரர்கள் பயணம் செய்த விமானம் எதிரிகளின் எல்லைக்கு ஆறு மைல் பின்னால் விபத்துக்குள்ளாகி விழுகிறது. 

அந்த நான்கு வீரர்களான லெப்டினன்ட் கோர்பி (கென்னத் ஹார்ப்), சார்ஜென்ட் மேக் (ஃபிராங்க் சில்வேரா), பிரைவேட் பிளெட்சர் (ஸ்டீவ் கோயிட்) மற்றும் பிரைவேட் சிட்னி (பால் மஜுர்ஸ்கி) ஆகியோர் தங்களது சொந்தப் படைப்பிரிவைச் சென்றடைய துடிக்கிறார்கள். 

அதற்காக அவர்கள் ஒரு ஆற்றைக் கண்டுபிடித்து, அதன் நீர்வழிப் பாதையைப் பயன்படுத்தித் தப்பிப்பதற்காக மரக்கட்டைகளைக் கொண்டு ஒரு பரிசலைக் கட்டத் தொடங்குகிறார்கள். 

அந்த இடத்தில் அவர்கள் ஒரு நாயைச் கண்டவர்கள் அதனுடன் நட்பாகப் பழகுகிறார்கள்.

பரிசலைக் கட்டிக் கொண்டிருக்கும்போதே, தொலைவில் உள்ள ஒரு வீட்டைக் கவனிக்கும் வீரர்கள், தொலைநோக்கி வழியே பார்த்து அங்கு எதிரிப் படை ஜெனரல் ஒருவர் இருப்பதைக் கண்டறிகிறார்கள். 

அப்போது அவர்களின் தலைக்கு மேலே ஒரு விமானம் பறந்து செல்வதைக் கண்டு, தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளக் காட்டுக்குள் மேலும் ஊடுருவிச் செல்கிறார்கள்.

 அங்கு உணவருந்திக் கொண்டிருக்கும் எதிரி நாட்டு வீரர்களைக் கொண்ட ஒரு சிறிய வீட்டைக் காண்கிறார்கள். 

உணவு மற்றும் துப்பாக்கிகளைக் கைப்பற்றுவதற்காக அந்த வீட்டிற்குள் திடீரெனப் புகுந்து, அங்கிருந்த எதிரி வீரர்களைக் கொல்கிறார்கள்.

அடுத்த நாள் அவர்கள் அங்கிருந்து புறப்படும்போது, அவர்களின் மொழியைப் பேசத் தெரியாத ஒரு இளம் கிராமத்துப் பெண் (வர்ஜீனியா லீத்) அவர்களை நெருங்கி வருகிறாள்.

 ஆபத்தைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு, அந்த நான்கு வீரர்களும் அந்தப் பெண்ணைப் பிடித்து, தங்களது  பெல்ட்களால் ஒரு மரத்தில் கட்டி வைக்கிறார்கள்.

 எஞ்சிய மூவரும் புறப்பட, இளைய வீரரான பிரைவேட் சிட்னி மட்டும் அந்தப் பெண்ணைக் காவல் காப்பதற்காக அங்கேயே விட்டுச் செல்லப்படுகிறான்.

 அந்தப் பெண்ணுக்குத் தனது மொழி புரியாது என்றாலும், பிரைவேட்  சிட்னி அவளிடம் பேசத் தொடங்குகிறான்.

 உரையாடல் தொடர்கையில் அவன் மனநிலைக் குழப்பத்திற்கு ஆளாகி, பித்து பிடித்த நிலையை அடைகிறான்.

அவள் தன்னை அணைத்துக் கொள்வாள் என்ற தவறான எண்ணத்தில் பிரைவேட் சிட்னி அவளது கட்டுகளை அவிழ்த்து விடுகிறான்.

 ஆனால் கட்டுகள் அவிழ்ந்ததும் அந்தப் பெண் அங்கிருந்து தப்பித்து ஓட முயல்கிறாள். 

இதனால் அதிர்ச்சியடைந்த பிரைவேட் சிட்னி, துப்பாக்கியால் சுட்டு அந்தப் பெண்ணைக் கொன்று விடுகிறான். 

சற்று நேரத்தில் அங்கு வரும் சார்ஜென்ட் மேக், இறந்து கிடக்கும் பெண்ணையும், மனநிலை பிறழ்ந்து பைத்தியமாகிவிட்ட பிரைவேட் சிட்னியையும் காண்கிறான்.

 மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட பிரைவேட் சிட்னி அங்கிருந்து பயந்து ஆற்றை நோக்கி ஓடுகிறான்.

இதன்பின் சார்ஜென்ட் மேக், படைத் தளபதி லெப்டினன்ட் கோர்பி மற்றும் பிரைவேட் பிளெட்சர் ஆகியோரைச் சந்தித்து, அருகிலுள்ள தளத்தில் இருக்கும் எதிரி ஜெனரலைக் கொல்வதற்கான ஒரு திட்டத்தை முன்வைக்கிறான்.

 பரிசலில் தான் தனியாகப் பயணம் செய்து, காவலர்களின் கவனத்தைச் சிதறடிப்பதாகக் கூறி அவர்களைச் சம்மதிக்க வைக்கிறான். 

திட்டப்படி, பரிசலில் செல்லும் சார்ஜென்ட் மேக் எதிரிப் படைக்காவலர்களை நோக்கிச் சுட்டு அவர்களின் கவனத்தைத் தன் பக்கம் திருப்புகிறான்; 

இந்த மோதலில் அவன் காயமடைகிறான். அதே நேரத்தில், லெப்டினன்ட் கோர்பியும் பிரைவேட் பிளெட்சரும் இரகசியமாக எதிரி முகாமிற்குள் ஊடுருவி, அங்குள்ள ஜெனரலைக் கொன்றுவிட்டு, அங்கிருக்கும் எதிரியின் விமானத்தைக் கைப்பற்றித் தங்களது சொந்த முகாமிற்குத் தப்பிச் செல்கிறார்கள்.

தங்களது சொந்த தளத்தில் தரையிறங்கிய பின், லெப்டினன்ட் கோர்பியும் பிரைவேட் பிளெட்சரும் தங்களது சொந்த நாட்டு ஜெனரலுடன் உணவருந்திப் பேசுகிறார்கள். 

அப்போது போரைப் பற்றியும், எந்தவொரு மனிதனும் போருக்காகப் படைக்கப்படவில்லை என்பது பற்றியும் அவர்கள் தத்துவார்த்தமாக விவாதிக்கிறார்கள். 

பின்னர், சார்ஜென்ட் மேக்கின் வருகைக்காகக் காத்திருக்க மீண்டும் ஆற்றுப் பகுதிக்குத் திரும்புகிறார்கள். 

அங்கே ஆற்றில் மிதந்து வரும் பரிசலில், உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் சார்ஜென்ட் மேக்கையும், மனநிலை முற்றிலும் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் பிரைவேட் சிட்னியையும் அவர்கள் கண்டெடுக்கையில் படம் முடிகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்கல்ட்க்ளாஸிக்
#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்
#கீதப்ப்ரியன்க்ளாஸிக்

க்ரேஸி ஹாரட் Crazy Heart 2009


புகழும் புகழும் உச்சிக்குச் சென்று, பின்னர் வாழ்க்கையின் கரடுமுரடான பாதைகளில் தடுமாறி விழும் ஒரு கலைஞன், மீண்டும் தன் ஆன்மாவை மீட்டெடுக்க முடியுமா?

புகழின் உச்சத்தில் இருக்கும்போது நம்மைச் சுற்றி நிற்கும் உலகம், நாம் சாய்ந்து விழும்போது எங்கே போகிறது?

இந்த ஆழமான வாழ்வியல் கேள்வியை மிக இயல்பாகவும், அதே சமயம் நெஞ்சைத் தொடும் வண்ணமும் எழுப்பும் படைப்புதான் ‘கிரேஸி ஹார்ட்’ Crazy Heart (2009).

தாமஸ் கப் எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இயக்குநர் ஸ்காட் கூப்பர் தனது அறிமுக இயக்கத்திலேயே உருவாக்கியுள்ள இந்தத் திரைப்படம், ஒரு இசைக்கலைஞனின் வாழ்க்கைப் பயணத்தைக் கடந்து, மனித உணர்வுகளின் ஆழமான பக்கங்களை நம் முன் திறந்து வைக்கிறது.

இந்தப் படத்தின் ஆகச்சிறந்த பலம் அதன் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தின் பிரம்மாண்டமான நடிப்புதான். ஒருகாலத்தில் புகழின் உச்சத்தில் இருந்து, இப்போது சிறிய உணவகங்களிலும் பந்துவீச்சு மையங்களிலும் பாடித் திரியும் ஒரு வயதான நாட்டுப்புற இசைப் பாடகராக பேட் பிளேக் (ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ்) வாழ்ந்திருக்கிறார்.

மதுப்பழக்கமும், தனிமையும், தோல்விகளும் சூழ்ந்த ஒரு மனிதனின் உடலசைவுகளையும், குரலின் தளர்ச்சிகளையும், கண்களில் வழியும் ஏமாற்றங்களையும் ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் விதம் அற்புதம்.

கலைக்கும் சுய அழிவுக்கும் இடையே ஊசலாடும் ஒரு மனிதனை இவ்வளவு இயல்பாகத் திரையில் காண்பது அரிது.

அவருக்கு இணையான ஆழமான நடிப்பை ஒரு பத்திரிகையாளராக வரும் ஜீன் க்ராடாக் (மேகி கிலென்ஹால்) வழங்கியுள்ளார்.

இவர்கள் இருவருக்கும் இடையிலான உரையாடல்களும், உணர்வுப்பூர்வமான புரிதல்களும் காட்சிகளுக்குப் புது ஜீவன் தருகின்றன.

வேய்ன் (ராபர்ட் டுவால்) மற்றும் டாம்மி ஸ்வீட் (கொலின் ஃபாரல்) ஆகிய கதாபாத்திரங்களும் படத்தின் பின்னணிக்குத் தேவையான வலிமையான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர்.

இயக்குநர் ஸ்காட் கூப்பரின் திரைக்கதை அமைப்பும் கதை சொல்லும் முறையும் எந்தவிதமான செயற்கைத்தனமும் இன்றி மிக நிதானமாகப் பயணிக்கின்றன.

நாடகத்தனமான திருப்பங்களையோ, அதிரடியான சம்பவங்களையோ நம்பியிருக்காமல், கதாபாத்திரங்களின் இயல்பான உரையாடல்கள் மூலமே வாழ்க்கையின் உண்மைகளைப் பேசுகிறார்.

பேரி கோல்ட்மேன் மற்றும் பேரி மார்கோவிட்ஸ் ஆகியோரின் ஒளிப்பதிவு, தென்மேற்கு அமெரிக்காவின் பரந்த, உலர்ந்த நிலப்பரப்புகளையும், தனிமை நிறைந்த இரவுப் பயணங்களையும் மிக அழகாகப் படம்பிடித்துள்ளது.

நெடுஞ்சாலைகளும், சிறிய விடுதிகளும், மங்கலான வெளிச்சம் கொண்ட அரங்கங்களும் ஒரு கலைஞனின் தனிமையை நமக்குக் கடத்துவதில் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன.

படத்தொகுப்பும் காட்சியமைப்பும் கதையின் உணர்ச்சி வேகத்தைக் குறைக்காமல், பார்வையாளரை அந்த உலகத்திற்குள் மெதுவாக இழுத்துச் செல்கின்றன. கலை இயக்கம் மற்றும் ஆடை வடிவமைப்பு ஆகிய தொழில்நுட்ப அம்சங்கள், 70 மற்றும் 80-களின் இசைப் பின்னணியையும், ஒரு நாடோடி போன்ற கலைஞனின் வாழ்க்கையையும் அசல் தன்மையோடு கண்முன் நிறுத்துகின்றன.

ஒளிப்பதிவோடு இணைந்து இயங்கும் இந்த நுட்பமான விவரங்கள், காலப்பின்னணியை மிக நேர்த்தியாகப் பிரதிபலிக்கின்றன.
ஒரு இசை சார்ந்த திரைப்படத்திற்கு ஆன்மாவாக இருப்பது அதன் இசையே ஆகும்.

டி போன் பர்னட் மற்றும் ஸ்டீபன் புரூட்டன் ஆகியோரின் இசையமைப்பில் உருவான பாடல்கள் வெறும் பின்னணி இசை மட்டுமல்ல, அவை முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தின் மனசாட்சியாகவே ஒலிக்கின்றன.

குறிப்பாக "தி வீரி கைண்ட்" (The Weary Kind) என்ற பாடல், வாழ்க்கையின் சோர்வையும், மீட்டெடுப்பிற்கான ஏக்கத்தையும் மிக ஆழமாகப் பாடுகிறது.

பாடகர்களின் உண்மையான குரல் பதிவுகளும், நேரடி இசை நிகழ்ச்சிகள் போன்ற ஒலியமைப்பும் பார்வையாளருக்கு ஒரு உண்மையான இசை நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கும் உணர்வைத் தருகின்றன.

மனிதநேயப் பார்வையையும், வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தையும் மிக நேர்த்தியாகப் பேசும் இத்திரைப்படம், உலகளாவிய அளவில் மாபெரும் விமர்சன வரவேற்பைப் பெற்றது.

ஆஸ்கர் விருது விழாவில் ஜெஃப் பிரிட்ஜஸுக்குச் சிறந்த நடிகருக்கான விருதையும், "தி வீரி கைண்ட்" பாடலுக்குச் சிறந்த பாடலுக்கான விருதையும் பெற்றுத் தந்தது.

மேலும் கோல்டன் குளோப், ஸ்கிரீன் ஆக்டர்ஸ் கில்ட் போன்ற பல புகழ்பெற்ற விருதுகளையும் வென்று சாதனை படைத்தது.

வாழ்க்கை நமக்குத் தரும் இரண்டாவது வாய்ப்புகளை நாம் எப்படி எதிர்கொள்கிறோம், தவறிய பந்தங்களை மீண்டும் இணைக்க இயலுமா, நம் அகத்தின் பலவீனங்களை வெற்றி கொள்ள முடியுமா என்பதை ஆழமாகச் சிந்திக்க வைப்பதே இந்தப் படத்தின் தனித்துவம்.

கதையின் போக்கை விட, கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுப் போராட்டமே இதில் முதன்மை பெறுகிறது.

ஒரு கலைஞனின் ஆன்மாவை, அவனது இசையையும் காயங்களையும் பிரித்தெடுக்க முடியாத அளவுக்கு ஒன்றிணைத்துக் காட்டும் இந்தப் படம், திரையரங்கை விட்டு வெளியேறிய பிறகும் நம் மனதை விட்டு அகலாது.

தன் வாழ்க்கையைத் தானே செதுக்கப் போராடும் ஒரு மனிதனின் பயணத்தை, அதன் முழுமையான உணர்ச்சி ஆழத்தோடு அனுபவிக்க விரும்புபவர்கள் கண்டிப்பாகப் பார்க்க வேண்டிய ஒரு காலத்தால் அழியாத படைப்பு இது.

இத்திரைப்படம் மிகக் குறைந்த செலவில், வெறும் 35 நாட்களில் படமாக்கப்பட்டது. உண்மையில், இப்படத்தை திரையரங்குகளில் வெளியிடாமல் நேரடியாக டிவிடிக்களில்  வெளியிடவே முதலில் திட்டமிட்டிருந்தனர்.

ஆனால், திரைப்படத்தைப் பார்த்த பிறகு அதில் ஜெஃப் பிரிட்ஜஸின் அபாரமான நடிப்பையும், படத்தின் தரத்தையும் உணர்ந்த ஃபாக்ஸ் சேர்ச்ட்லைட் பிக்சர்ஸ் நிறுவனம், இதன் உரிமையை வாங்கி திரையரங்குகளில் வெளியிட்டு மாபெரும் வெற்றியடையச் செய்தது.

இந்தப் படத்தின் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்திற்கு ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ் தேர்வு செய்யப்படுவதற்கு முன்பாக, இந்த வாய்ப்பு நடிகர் கொலின் ஃபாரலுக்கு வழங்க திட்டமிடப்பட்டிருந்தது.

இருப்பினும், ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ் இந்த கதாபாத்திரத்தில் நடித்தால் மட்டுமே சரியாக இருக்கும் என இயக்குநர் உறுதியாக இருந்தார்.

ஆரம்பத்தில் ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ் இக்கதையில் நடிக்கச் சம்மதிக்கவில்லை. ஆனால், பிரபல இசையமைப்பாளர் டி போன் பர்னட் இப்படத்தின் இசைப் பொறுப்பை ஏற்ற பின்னரே, ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ் படத்தில் நடிக்க ஒப்புக்கொண்டார்.

திரைப்படத்தில் நடித்த நடிகர்கள் அனைவரும் பின்னணிப் பாடகர்களின் உதவியின்றி, சொந்தக் குரலிலேயே பாடி நடித்தனர் என்பது இதன் மிகப்பெரிய சிறப்பம்சமாகும்.

ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ் மற்றும் கொலின் ஃபாரல் ஆகிய இருவருமே திரையில் தோன்றிய அனைத்துப் பாடல்களையும் தாங்களே நேரடியாகப் பாடி பதிவு செய்தனர்.

ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ் நிஜ வாழ்க்கையிலேயே ஒரு இசைகலைஞராக இருந்ததால், தனது நண்பரும் பிரபல பாடகருமான கிறிஸ் கிறிஸ்டோஃபர்சன் என்பவரை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு தன் கதாபாத்திரத்தின் குரலையும் மேடை பாணியையும் வடிவமைத்துக் கொண்டார்.

படத்தின் மிக முக்கியப் பாடலான "தி வீரி கைண்ட்"  இசையமைப்பாளர் டி போன் பர்னட் மற்றும் ரியான் பிங்காம் என்பவரால் இணைந்து எழுதப்பட்டது.

இதில் ரியான் பிங்காம், படத்தில் பேட் பிளேக்கிற்குப் பின்னணி இசை வாசிக்கும் இசைக்குழுவின் தலைவராகச் சிறிய கதாபாத்திரத்திலும் நடித்திருப்பார்.

இந்தப் பாடல் ஆஸ்கார், கோல்டன் குளோப் மற்றும் கிராமி ஆகிய மூன்று உயரிய விருதுகளையும் வென்று சாதனை படைத்தது.

திரைப்படத்தின் கதையானது தாமஸ் கப் எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்றாலும், அந்த நாவல் புகழ்பெற்ற நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞர்களான ஹாங்க் வில்லியம்ஸ், வேய்லான் ஜென்னிங்ஸ் மற்றும் மெர்லே ஹாகார்ட் ஆகியோரின் நிஜ வாழ்க்கையைத் தழுவி எழுதப்பட்டதாகும்.

தனது முதல் படத்திலேயே சிறந்த இயக்கம் மற்றும் திரைக்கதைக்காகப் பாராட்டப்பட்ட இயக்குநர் ஸ்காட் கூப்பர், ஹாலிவுட்டின் முன்னணி இயக்குநர்களில் ஒருவராக உருவெடுக்க இத்திரைப்படமே அடித்தளமாக அமைந்தது.

===============================
படத்தின் கதை:-

ஓடிஸ் "பேட்" பிளேக் (ஜெஃப் பிரிட்ஜஸ்)  57 வயதான  நாட்டுப்புற இசைப் பாடகர், பாடலாசிரியர்.

ஒருகாலத்தில் புகழ்பெற்ற இசை நட்சத்திரமாக வலம் வந்த இவர், இப்போது அமெரிக்காவின் தென்மேற்குப் பகுதியில் உள்ள சிறிய நகரங்களின் மதுபானக் கூடங்களிலும், பந்துவீச்சு மையங்களிலும் பாடி மிக எளிய முறையில் வாழ்க்கை நடத்தி வருகிறார்.

நான்கு முறை திருமணமாகி விவாகரத்து பெற்ற இவருக்கு குடும்பம் என்று யாரும் இல்லை. 28 வயதில் ஒரு மகன் இருக்கிறான், ஆனால் கடந்த 24 ஆண்டுகளாக அவனுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாமல் வாழ்கிறார்.

தனது 1978-ஆம் ஆண்டின் செவ்ரோலெட் சபர்பன் காரிலேயே தனியாகப் பயணம் செய்து, மலிவான விடுதிகளில் தங்கி, இசைக் கச்சேரிகளைச் செய்து வருகிறார்.

நியூ மெக்சிகோவில் உள்ள சாண்டா ஃபே நகரில் ஒரு நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு, பேட் பிளேக், ஜீன் க்ராடாக் (மேகி கிலென்ஹால்) என்ற இளம் பத்திரிகையாளரைச் சந்திக்கிறார்.

ஜீன் விவாகரத்தானவர், அவருக்கு பட்டி (Buddy) என்ற நான்கு வயது மகன் இருக்கிறான். பேட் பிளேக்கை நேர்காணல் செய்ய வரும் ஜீன், அவருடன் நெருக்கமாகப் பழகத் தொடங்குகிறார்.

பேட் பிளேக் மற்றும் ஜீன் இடையே காதல் மலர்கிறது. ஜீனும் அவரது மகனும் பேட் பிளேக்கின் வாழ்க்கையில் ஒரு நேர்மறை மாற்றத்தைக் கொண்டு வருகிறார்கள்.

இந்தச் சூழலில், பேட் பிளேக் முன்பு தனக்கு மாணவராக இருந்து, இப்போது மாபெரும் வெற்றி பெற்ற நாட்டுப்புற இசை நட்சத்திரமாகத் திகழும் டாமி ஸ்வீட் (கொலின் ஃபாரல்) என்பவருடன் மீண்டும் தொழில்முறைத் தொடர்பைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள சம்மதிக்கிறார்.

தனக்குக் கீழே படித்த ஒருவருக்குத் தொடக்க இசைக்கலைஞராக (opening act) மேடையேறுவது அவரது சுயமரியாதைக்குச் சற்றுப் பின்னைடைவாக இருந்தாலும், சூழ்நிலை காரணமாக டாமி ஸ்வீட்டின் பெரிய இசைக் கச்சேரியில் தொடக்கப் பாடகராகப் பாட ஒப்புக்கொள்கிறார்.

கச்சேரிக்குப் பிறகு, டாமி ஸ்வீட்டிடம் இருவரும் இணைந்து ஒரு இசை ஆல்பம் உருவாக்கலாம் என்று பேட் பிளேக் கேட்கிறார்.

ஆனால் டாமி ஸ்வீட், தனது இசை நிறுவனம் தனிப் பாடல்களையே விரும்புவதாகவும், அதற்குப் பதிலாக பேட் பிளேக் தனக்காகப் புதிய பாடல்களை எழுதித் தர வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொள்கிறார்; ஏனெனில் பேட் பிளேக் அளவுக்கு வேறு யாராலும் சிறந்த பாடல்களை எழுத முடியாது என்று அவர் புகழ்கிறார்.

பயணத்தின் இடையே ஏற்படும் ஒரு கார் விபத்தால் பேட் பிளேக்கிற்கு கணுக்காலில் முறிவு ஏற்பட்டு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுகிறார்.

அங்கு அவரைப் பரிசோதிக்கும் மருத்துவர், அவர் தொடர்ந்து மது அருந்துவதையும் புகைப்பிடிப்பதையும் நிறுத்தாவிட்டால் இன்னும் சில ஆண்டுகளிலேயே உயிர் இழக்க நேரிடும் என்று எச்சரிக்கிறார்.

ஜீன் மீது கொண்ட காதலும், மருத்துவடரின் எச்சரிக்கையும் பேட் பிளேக்கை தன் வாழ்க்கையைப் பற்றி மீண்டும் சிந்திக்க வைக்கின்றன.

ஒருமுறை ஜீனின் வீட்டிற்குச் சென்று தங்கியிருக்கும் போது, ஜீனின் மகன் பட்டியைப் பூங்காவிற்கு அழைத்துச் செல்லும் பொறுப்பு பேட் பிளேக்கிற்கு வருகிறது.

ஆனால், ஒரு மதுபானக் கூடத்தில் கவனக்குறைவாக இருந்ததால், சிறுவன் பட்டியைத் தவறவிட்டு விடுகிறார்.

பின்னர் சிறுவன் பத்திரமாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டாலும், பேட் பிளேக்கின் பொறுப்பற்ற மதுப்பழக்கத்தால் கோபமடைந்த ஜீன், அவருடனான உறவை உடனடியாக முறித்துக் கொள்கிறார்.

தன் வாழ்க்கையின் வீழ்ச்சியை உணர்ந்த பேட் பிளேக், மதுப்பழக்கத்திலிருந்து முற்றிலுமாக விடுபட முடிவு செய்கிறார்.

மறுவாழ்வு மையத்தில் சேர்ந்து சிகிச்சை பெறுகிறார். மதுவிலக்குப் பிரிவினரின் ஆதரவோடும், தனது பழைய நண்பரான வேன் (ராபர்ட் டுவால்) என்பவரின் உதவியோடும் இறுதியாக மதுப்பழக்கத்திலிருந்து முழுமையாக மீண்டு வருகிறார்.

தன் பழக்க வழக்கங்களைச் சீரமைத்த பிறகு, மீண்டும் ஜீனுடன் இணைய விரும்பி அவரைச் சந்திக்கிறார்.

பேட் பிளேக் மதுவை விட்டதற்கு ஜீன் வாழ்த்து தெரிவித்து, அவர் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாலும், அவரும் அவரது மகனும் நிம்மதியாக வாழ பேட் பிளேக் அவர்களை விட்டு விலகி இருப்பதே நல்லது என்று கூறி விடைபெறுகிறார்.

அதன்பின், பேட் பிளேக் தன் வாழ்நாளின் மிகச்சிறந்த பாடலாகக் கருதும் "தி வீரி கைண்ட்"என்ற பாடலை எழுதி முடித்து, அதை டாமி ஸ்வீட்டிற்கு விற்கிறார்.

பதினாறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, டாமி ஸ்வீட் அந்தப் பாடலை மேடையில் பாட, அதை ரசிக்கும் பெரும் கூட்டத்திற்கு இடையே பேட் பிளேக் மேடைக்குப் பின்னால் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

அப்பாடல் மிகப்பெரிய வெற்றி பெற்றதால், பேட் பிளேக்கின் மேலாளர் அவருக்குப் பெரிய தொகையிலான காசோலையை வழங்குகிறார்.

நிகழ்ச்சி முடிந்து பேட் பிளேக் கிளம்பும்போது, ஜீன் அவரைச் சந்திக்க வருகிறார். ஒரு பெரிய இசைப் பத்திரிகையின் எழுத்தாளராக அந்த நிகழ்ச்சியை வர்ணனை செய்ய வந்ததாக ஜீன் கூறுகிறார்.

இருவரும் இயல்பாகப் பேசும்போது, ஜீனின் விரலில் நிச்சயதார்த்த மோதிரம் இருப்பதைப் பேட் பிளேக் கவனிக்கிறார்.

ஜீனுக்கு ஒரு நல்ல துணை அமைவதற்குத் தகுதி இருக்கிறது என்று பேட் பிளேக் வாழ்த்துகிறார்.

மேலும், தான் பெற்ற பாடலின் ராயல்டி பணத்தைச் சிறுவன் பட்டிக்கு 18 வயது ஆகும்போது கொடுக்குமாறு ஜீனிடம் நீட்டுகிறார்.

ஜீன் முதலில் அதை மறுத்தாலும், அந்தப் பாடல் உருவானதற்குக் காரணமே ஜீன் தான் என்றும், இது வெறும் பணம் அல்ல என்றும் பேட் பிளேக் கூறியதும் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

இருவரும் அன்போடு விடைபெற, பேட் பிளேக் தன் புதிய வாழ்க்கையை அமைதியுடன் தொடர்வதுடன் இக்கதை நிறைவடைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்

எ க்ளாக்வொர்க் ஆரஞ்ச்' A Clockwork Orange 1971


ஒரு சமூகத்தில் தனிமனித சுதந்திரத்தின் எல்லை என்ன, அரசாங்கத்தின் அதிகார எல்லை எங்கு தொடங்குகிறது, வன்முறைக்கு வன்முறையே தீர்வாகுமா என்ற ஆழமான கேள்விகளை எழுப்பும் திரைக்காவியம் ஒன்றை நீங்கள் இதுவரை அனுபவித்திருக்கிறீர்களா?

 மனித மனதின் விசித்திரமான இருண்ட பக்கங்களையும், சமூக அமைப்பின் அதிகார வெளிப்பாட்டையும் மிக நேர்த்தியாகப் படம்பிடித்துக் காட்டும் 'எ க்ளாக்வொர்க் ஆரஞ்ச்' (A Clockwork Orange) திரைப்பட அனுபவம் அத்தகையதொரு தீவிர சிந்தனையை பார்வையாளரின் மனதில் விதைக்கிறது. 

1971-இல் ஸ்டான்லி குப்ரிக் இயக்கத்தில் வெளிவந்த இத்திரைப்படம், ஆன்டனி பர்ஜெஸ் எழுதிய புகழ்பெற்ற புதினத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது.

 எதிர்காலச் சூழலைக் பின்னணியாகக் கொண்ட ஒரு சமூகத்தில், மனிதனின் சுதந்திரமான சுயவிருப்பத்திற்கும் அரச அதிகாரத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்கும் இடையே நடக்கும் தத்துவார்த்தப் போராட்டமே இதன் அடிப்படை இயக்கப் புள்ளியாகும்.

இயக்குநர் ஸ்டான்லி குப்ரிக்கை பொறுத்தவரை அவருடைய ஒவ்வொரு படைப்பும் திரைப்பட மொழியில் ஒரு புதிய பரிமாணத்தை உருவாக்குபவை.

 இப்படத்திலும் அவருடைய இயக்கம் மிகவும் துல்லியமாகவும் திட்டமிட்ட வடிவியல் நேர்த்தியுடனும் அமைந்துள்ளது.

 கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை நேரடியாக வெளிப்படுத்தாமல், அவர்களின் சூழல் மற்றும் நடத்தை மூலமாகவே பார்வையாளருக்குக் கடத்தும் விதம் அசாத்தியமானது.

 திரையில் தோன்றும் காட்சிகளின் கட்டமைப்பு, பார்வையாளரை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கும் அதே வேளையில், சிந்திக்கவும் தூண்டுகிறது. கதையின் நகர்வை விடவும் அதன் பின்னணியில் உள்ள கருப்பொருளுக்கே இயக்குநர் அதிக முக்கியத்துவம் அளித்துள்ளார்.

இப்படத்தின் மையக் கதாபாத்திரமான அலெக்ஸ் என்பவராக மால்கம் மெக்டொவல்  வழங்கியுள்ள நடிப்பு சினிமா வரலாற்றில் மிக முக்கியமான ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

 வன்முறையையும் செவ்வியல் இசையையும் ஒருசேர நேசிக்கும் ஒரு சிக்கலான கதாபாத்திரத்தை, தன் கண்கள் மற்றும் உடல்மொழியாலேயே அவர் அற்புதமாகக் கடத்தியுள்ளார். 

அராஜகமும் வசீகரமும் கலந்த ஒரு நபரைக் காட்டி, பார்வையாளருக்கு அவர் மீது கோபமும் அதே நேரத்தில் ஒருவித தத்துவார்த்தக் கேள்வியும் எழும்பும்படி செய்திருப்பதே இந்நடப்பில் உள்ள மிகப்பெரிய சாதனையாகும். 

பிற கதாபாத்திரங்கள் அனைத்தும் இந்த மையப் புள்ளியைச் சுற்றியே சுழலும் வகையில் கச்சிதமாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

ஜான் அல்காட்டின் ஒளிப்பதிவு இத்திரைப்படத்திற்கு மிக வலுவான அழகியல் தளத்தை வழங்குகிறது. அகலக் கோண லென்ஸ்கள் மற்றும் ஒளிரும் வண்ணங்களின் பயன்பாடு, எதிர்காலச் சமூகத்தின் ஒருவித விலகல் தன்மையையும், அமைதியின்மையையும் கண்முன்னே நிறுத்துகிறது. 

பில் பட்லரின் படத்தொகுப்பு காட்சிகளின் வேகத்தையும் அமைதியையும் மிகச்சரியாகக் கட்டுப்படுத்தி, பார்வையாளரின் மனநிலையைத் தனது கட்டுப்பாட்டில் வைக்கிறது.

 வெண்டி கார்லோஸின் இசையமைப்பில், செவ்வியல் இசையை மூக் சின்தசைசர் மூலம் மறுஉருவாக்கம் செய்து பயன்படுத்திய தொழில்நுட்பப் புதுமை, திரைப்படத்தின் காலப்பின்னணியை இயல்பாக உணர்த்துகிறது. 

இசையானது கதையின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகவே மாறி காட்சியமைப்பிற்கு மாபெரும் பலம் சேர்க்கிறது.
ஜான் பார்ரியின் கலை இயக்கம் மற்றும் பிலிப் காஸ்டிலின் அழகியல் வடிவமைப்பு ஆகியவை எதிர்காலக் கலையின் தனித்துவமான பாணியை வெளிப்படுத்துகின்றன.

 கதாபாத்திரங்களின் உடைகள் மற்றும் அவை பிரதிபலிக்கும் வண்ணங்கள், அந்தச் சமூகத்தில் உள்ள கலாச்சாரத்தையும் வன்முறை உணர்வையும் ஆடை வடிவமைப்பின் வழியே மிகத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. 

ஒலி வடிவமைப்பு மற்றும் கலை இயக்கம் இணைந்து உருவாக்கும் சூழல், பார்வையாளரை ஒரு விசித்திரமான, மர்மமான எதிர்கால உலகிற்குள் உடனடியாக அழைத்துச் சென்று விடுகிறது.

மனிதநேயம், சுதந்திரமான தேர்வு, மற்றும் குற்றவியல் உளவியல் ஆகிய தளங்களில் இத்திரைப்படம் மிக ஆழமான சமூகக் கருத்துக்களை முன்வைக்கிறது. 

ஒரு மனிதன் சுயவிருப்பத்துடன் தீமை செய்வதை விட, கட்டாயப்படுத்தி அவனை நன்மைய செய்ய வைப்பது அவனது மனிதத்தன்மையைப் பறிப்பதாகுமா என்ற கேள்வி இதன் உணர்ச்சி ஆழத்தை உணர்த்துகிறது. 

அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இயக்கம், சிறந்த திரைக்கதை, சிறந்த படத்தொகுப்பு ஆகிய நான்கு பிரிவுகளில் பரிந்துரைகளைப் பெற்ற இத்திரைப்படம், உலக அளவில் விமர்சகர்களின் பலத்த பாராட்டையும் விவாதங்களையும் பெற்றது. 

மேலும் அமெரிக்க தேசியத் திரைப்படப் பதிவேட்டிலும் இது சேர்க்கப்பட்டு வரலாற்றுச் சாதனையாக நிலைத்து நிற்கிறது.

இந்தப் படம் வெறும் பொழுதுபோக்கிற்கான ஒரு கதையமைப்பு அல்ல; அது மனித இயல்பின் மீது தொடுக்கப்பட்ட ஒரு அழுத்தமான தத்துவார்த்தக் கேள்வி. 

நன்மையையும் தீமையையும் தேர்வு செய்யும் உரிமை ஒரு மனிதனுக்கு உள்ளதா, அல்லது சமூக அமைப்பின் நலனுக்காக அந்த உரிமை பறிக்கப்படலாமா என்பதைப் பார்வையாளரின் சிந்தனைக்கே விட்டுவிடுகிறது.

 திரைப்படக் கலையின் உச்சகட்ட தொழில்நுட்பப் புதுமைகளையும், ஸ்டான்லி குப்ரிக்கின் இணையற்ற தொலைநோக்குப் பார்வையையும் நேரில் அனுபவிக்க விரும்புபவர்கள் தவறவிடக்கூடாத ஒரு உலகத்தர சினிமா அனுபவமிது. 

திரையில் இதைக் கண்டு முடித்த பிறகும், இதன் தத்துவ விசாரணைகளும் காட்சிகளும் உங்கள் மனதில் நீண்ட நாட்களுக்கு எதிரொலித்துக் கொண்டே இருக்கும்.

 படத்தின் முதன்மை நாயகனாக நடித்த மால்கம் மெக்டொவல் 'சிங்கிங் இன் தி ரெயின்' பாடலைப் பாடி ஆடும் புகழ்பெற்ற காட்சி, முன்னரே திட்டமிடப்பட்ட ஒன்று அல்ல. அந்த வீட்டிற்குள் நுழையும் காட்சி எதிர்பார்த்த அளவு விறுவிறுப்பாக அமையாததால், இயக்குநர் ஸ்டான்லி குப்ரிக் மெக்டொவலிடம் ஏதேனும் ஒரு பாடலைப் பாடிக்கொண்டே ஆடக் கூறினார். 

அப்போது மெக்டொவலின் நினைவிற்கு வந்த ஒரே பாடல் அது என்பதால் அதை உடனடியாகப் பாடி நடித்தார். அக்காட்சியின் படப்பிடிப்பு உரிமையை உடனடியாகப் பெறுவதற்காகக் குப்ரிக் படத்தின் தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் மூலம் பெரும் தொகையைக் கொடுத்து அந்தப் பாடலின் காப்புரிமையை வாங்கினார்.

அலெக்ஸ் கதாபாத்திரத்தின் கண்களைப் பிடித்து வைத்துப் பார்க்க வைக்கும் கொடூரமான 'லுடோவிகோ' சிகிச்சை முறைக் காட்சியில் நடித்தபோது, மால்கம் மெக்டொவல் உண்மையாகவே பெரும் துன்பத்தைச் சந்தித்தார்.

 மருத்துவப் பயன்பாட்டில் உள்ள உண்மையான உபகரணங்களையே அக்காட்சியில் பயன்படுத்தினர். படப்பிடிப்பின் போது மெக்டொவலின் விழித்திரை சேதமடைந்து, அவர் தற்காலிகமாகப் பார்வையை இழக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். 

மேலும், மருத்துவமனையில் சக்கர நாற்காலியில் இருக்கும் காட்சியைப் படமாக்கும் போது அவரது விலா எலும்புகள் சில முறிந்தன. 

இந்த ஆபத்தான தருணங்களிலும் இயக்குநர் படப்பிடிப்பைத் தொடர்ந்து நடத்தியது குறிப்பிடத்தக்கது.

படத்தின் ஒலிப்பதிவிலும் பின்னணி இசையமைப்பிலும் வெண்டி கார்லோஸ் நிகழ்த்திய சாதனை மிகப்பெரியது.

 செவ்வியல் இசை மேதைகளான பீத்தோவன் மற்றும் ரோசினியின் புகழ்பெற்ற இசைக் கோவைகளை, அந்த காலத்தில் புதிதாக அறிமுகமான மூக் சின்தசைசர் (Moog Synthesizer) என்ற மின்னணு இசைக்கருவியைக் கொண்டு அவர் மறுஉருவாக்கம் செய்தார்.

 பாரம்பரியச் செவ்வியல் இசையை மின்னணு இசையாக மாற்றியமைத்து ஒரு திரைப்படத்தில் முழுமையாகப் பயன்படுத்தியது சினிமா வரலாற்றில் இதுவே முதல்முறையாகும். 

இந்த இசை படத்தின் விசித்திரமான மற்றும் எதிர்காலச் சூழலை வெளிப்படுத்தப் பெரிதும் உதவியது.

திரைப்படம் வெளியான புதிதில் அதன் தீவிரமான வன்முறை மற்றும் பாலியல் காட்சிகள் காரணமாகப் பல்வேறு சர்ச்சைகளைச் சந்தித்தது.

 இங்கிலாந்தில் இத்திரைப்படம் வெளியான பிறகு, படத்தைப் பார்த்து தூண்டப்பட்டு சிலர் வன்முறையில் ஈடுபட்டதாகச் செய்திகள் வெளியாகின.

 மேலும், இயக்குநரின் குடும்பத்திற்குத் தொடர்ந்து கொலை மிரட்டல்கள் வந்தன. இதன் காரணமாக, இயக்குநர் ஸ்டான்லி குப்ரிக்கின் வேண்டுகோளை ஏற்று வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் இங்கிலாந்தின் திரையரங்குகளில் இருந்து இப்படத்தைத் திரும்பப் பெற்றது.

 இயக்குநரின் மறைவிற்குப் பிறகே,  கிட்டத்தட்ட 27 ஆண்டுகள் கழித்தே இங்கிலாந்தில் இத்திரைப்படம் மீண்டும் திரையரங்குகளில் முறைப்படி திரையிடப்பட்டது.

ஆன்டனி பர்ஜெஸ் எழுதிய நாவலின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படத்தின் கதையை, தயாரிப்பாளர்கள் முதலில் 'தி பீட்டில்ஸ்'  இசைக்குழுவினரைக் கொண்டு எடுக்கவே விரும்பினர்.

 அலெக்ஸ் கதாபாத்திரத்தில் மைக் ஜாகரையும் , அவரது கூட்டாளிகளாக பீட்டில்ஸ் குழுவினரையும் நடிக்க வைக்க யோசனை இருந்தது. ஆனால், பின்னரே இந்த வாய்ப்பு ஸ்டான்லி குப்ரிக்கின் கைக்குச் சென்று, மால்கம் மெக்டொவல் கதாநாயகனாகத் தேர்வானார்.

 அத்துடன், நாவலில் பயன்படுத்தப்பட்ட 'நட்சாட்'  என்ற ரஷிய மற்றும் ஆங்கில வார்த்தைகள் கலந்த விசித்திரமான மொழியையே குப்ரிக் படத்திலும் கதாபாத்திரங்களைப் பேச வைத்துப் பயன்படுத்தினார்.

திரைப்படத்தின் வரவு செலவுத் திட்டத்தை மிகச் சிக்கனமாக வைத்திருக்க குப்ரிக் பல உத்திகளைக் கையாண்டார்.

 பெரும்பாலான காட்சிகள் லண்டனைச் சுற்றியுள்ள உண்மையான இடங்களிலேயே படமாக்கப்பட்டன. 

கதையில் வரும் நாயகனின் வீடற்ற முதியவரைத் தாக்கும் காட்சி, லண்டனில் உள்ள ஒரு பாலத்தின் அடியில் படமாக்கப்பட்டது. 

மேலும், பல ஒளிப்பதிவுக் கருவிகளை அவரே இயக்கியதுடன், மிகக் குறைந்த வெளிச்சத்திலேயே இயல்பான வண்ணங்களைப் பயன்படுத்திப் படப்பிடிப்பை நடத்தி முடித்தார்.

 இத்தகைய நுணுக்கங்களும் தடைகளுமே இத்திரைப்படத்தை இன்றளவும் உலகளவில் பேசப்படும் ஒரு முக்கியக் காவியமாக மாற்றியுள்ளன.

கொரோவா மில்க் பார் (
கதையின் தொடக்கப் புள்ளியாகவே இந்த இடம் அமைகிறது. இங்கிருக்கும் பாலானது வெறும் சாதாரணப் பால் அல்ல; அதில் மோலோகோ பிளஸ் என்ற போதைப்பொருட்களும், வன்முறையைத் தூண்டும் இரசாயனங்களும் கலக்கப்பட்டு விற்பனை செய்யப்படுகின்றன.

 அலெக்ஸும் அவனது கூட்டாளிகளும் அங்கு அமர்ந்து அந்தப் பாலை அருந்துவதன் மூலமே, எவ்விதக் குற்ற உணர்ச்சியுமின்றி அதிதீவிர வன்முறைகளில்  ஈடுபடுவதற்கான மனநிலையையும் ஊக்கத்தையும் பெறுகிறார்கள்.

 மேலும், அந்த விடுதியின் கலை அமைப்பும் பெண் நிர்வாண உடல்களின் வடிவத்திலான சிலைகள், மார்பகத்தில் அமைந்த குழாய்கள் என அந்த எதிர்காலச் சமூகத்தின் சீரழிந்த கலாச்சாரத்தையும் நுகர்வோர் மனநிலையையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு அடையாளமாகத் திகழ்கிறது.

மில்க் பாரில் இருந்து போதை தலைக்கேறிய நிலையில் வெளியேறும் அலெக்ஸும் அவனது கூட்டாளிகளும், வழியில் நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் 'ஆடம்ஸ் புரோப் 16' (Adams Probe 16) என்ற மிகக் குறைந்த உயரமும் விசித்திரமான வடிவமும் கொண்ட ஸ்போர்ட்ஸ் காரைத் திருடுகிறார்கள். 

அந்தச் சிறிய காரில் நால்வரும் நெருக்கியடித்துக் கொண்டு அமர்ந்து, இரவில் அதிவேகமாக காரை ஓட்டிச் செல்கிறார்கள். சாலையில் எதிரே வரும் வாகனங்களை அச்சுறுத்துவதும், மற்றவர்களின் உயிரைப் பொருட்படுத்தாமல் அதிவேகமாகச் செல்வதும் அவர்களுக்கு ஒரு ஆபத்தான விளையாட்டாக இருக்கிறது.

 இந்த அதிவேகப் பயணமே அவர்களை நேராக எழுத்தாளர் பிராங்க் அலெக்சாண்டரின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று, அங்கு நடக்கும் கொடூரமான சம்பவத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.

===============================
படத்தின் கதை:-

எதிர்கால பிரிட்டனில், சமூகத்தில் குற்றங்களும் வன்முறைகளும் மலிந்து கிடக்கும் ஒரு காலக்கட்டத்தில் கதை தொடங்குகிறது. 

அலெக்ஸ் (மால்கம் மெக்டொவல்) என்ற இளைஞன் தன் நண்பர்களான ஜிம் (வாரன் கிளார்க்), ஜார்ஜி (ஜேம்ஸ் மார்கஸ்), மற்றும் பீட் (மைக்கேல் டார்ன்) ஆகிய மூவருடன் இணைந்து ஒரு வன்முறைக் குழுவை நடத்தி வருகிறான்.

 இவர்கள் போதைப்பொருள் கலந்த பாலை விற்பனை செய்யும் 'கொரோவா மில்க் பார்' என்ற விடுதியில் கூடி, வன்முறையில் ஈடுபடுவதற்கான மனநிலையை வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள். 

அங்கிருந்து புறப்படும் இவர்கள், வழியில் எதிர்கொள்ளும் ஒரு வீடற்ற முதியவரை கொடூரமாகத் தாக்குகிறார்கள். அதைத் தொடர்ந்து, ஒரு பெண்ணை வன்கொடுமை செய்ய முயலும் எதிர்க் குழுவினருடன் சண்டையிட்டு அவர்களை விரட்டியடிக்கிறார்கள்.

பின்னர் ஒரு நவீன குட்டைரக ஸ்போர்ட்ஸ் காரைத் திருடிக் கொண்டு கிராமப்புறத்தை நோக்கி அதிவேகமாகச் செல்லும் இவர்கள், எழுத்தாளரான பிராங்க் அலெக்சாண்டர் (பேட்ரிக் மெகீ) என்பவரின் வீட்டிற்குள் முகமூடி அணிந்து அத்துமீறி நுழைகிறார்கள். 

அங்கே பிராங்க் அலெக்சாண்டரை அடித்து முடமாக்கும் அலெக்ஸ், அவரின் மனைவியை பாலியல் வன்கொடுமை செய்கிறான்.

 மறுநாள் காலையில், பள்ளிக்குச் செல்லாமல் வீட்டில் தங்கும் அலெக்ஸை அவனது குற்றப்பிரிவு அதிகாரி பி. ஆர். டெல்டாய்ட் (ஆப்ரி மோரிஸ்) சந்தித்து எச்சரிக்கிறார்.

 இருப்பினும் அலெக்ஸ் தனது தவறுகளை உணராமல், ஒரு இசைப்பதிவு கடையில் சந்திக்கும் இரண்டு பெண்களைத் தனது வீட்டிற்கு அழைத்து வந்து பாலியல் வன்முறை செய்கிறான்.

இதனிடையே, அலெக்ஸின் ஆதிக்கப் போக்கினாலும், சிறிய குற்றங்களில் மட்டுமே ஈடுபடுவதாலும் அவனது குழுவினரான ஜிம் மற்றும் ஜார்ஜி ஆகியோர் அமைதியிழக்கிறார்கள். 

பெரிய அளவிலான கொள்ளைகளில் ஈடுபட வேண்டும் என அவர்கள் வற்புறுத்தவே, அவர்களுக்குத் தனது அதிகாரத்தைக் காட்டுவதற்காக அலெக்ஸ் அவர்களுடன் சண்டையிடுகிறான். 

பின்னர் அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்று, அதிக பூனைகளை வளர்க்கும் ஒரு பணக்காரப் பெண்ணின் வீட்டைக் கொள்ளையடிக்கத் திட்டமிடுகிறான். 

அந்தப் பெண்ணின் வீட்டிற்குள் அலெக்ஸ் தனியாக நுழையும் போது, அப்பெண் எதிர்த்துப் போராடுகிறார். 

அங்குள்ள ஒரு சிலையை வைத்து அலெக்ஸ் அப்பெண்ணின் முகத்தில் பலமாகத் தாக்க, அப்பெண் படுகாயமடைகிறார். 

காவல் துறையின் சைரன் சத்தம் கேட்டு அலெக்ஸ் வெளியே தப்பியோட முயலும் போது, வெளியில் காத்திருந்த ஜிம் மற்றும் ஜார்ஜி ஆகியோர் பழிவாங்கும் நோக்கில் அலெக்ஸின் முகத்தில் பால் பாட்டிலால் அடித்து அவனைப் பலத்த காயங்களுடன் காவல்துறையிடம் சிக்க வைத்துவிட்டுத் தப்பியோடுகிறார்கள்.

காவல்துறையின் விசாரணையின் போது, அடிபட்ட பெண் உயிரிழந்த செய்தி அலெக்ஸிற்குத் தெரியவருகிறது. 

இதனால் கொலைக் குற்றத்திற்காக நீதிமன்றம் அலெக்ஸிற்கு 14 ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கிறது.

 சிறையில் இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்த நிலையில், அலெக்ஸ் ஒரு நல்ல கைதியைப் போல நடந்துகொண்டாலும், அவன் மனதளவில் திருந்தவில்லை.

 சிறையின் நெரிசலைக் குறைக்கவும் குற்றங்களைக் கட்டுப்படுத்தவும் 'லுடோவிகோ டெக்னிக்' என்ற புதிய சோதனை சிகிச்சை முறையை உள்துறை அமைச்சர் (அந்தோணி ஷார்ப்) அறிமுகப்படுத்துவதை அலெக்ஸ் அறிந்துகொள்கிறான்.

 சிறையிலிருந்து விரைவில் விடுதலை பெறலாம் என்ற எண்ணத்தில் அந்தச் சோதனைக்குத் தானாகவே முன்வருகிறான்.

இந்தச் சிகிச்சையின் போது, அலெக்ஸின் கண்கள் மூட முடியாதவாறு கருவிகளால் பொருத்தப்பட்டு, அவனுக்குச் சில மருந்துகள் ஊசி மூலம் செலுத்தப்படுகின்றன.

 தொடர்ந்து கொடூரமான வன்முறை மற்றும் பாலியல் காட்சிகள் அடங்கிய திரைப்படங்களை அவன் பார்க்க நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறான்.

 செலுத்தப்பட்ட மருந்தின் பக்கவிளைவால், திரையில் வன்முறையைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அலெக்ஸிற்குக் கடுமையான குமட்டலும் உடல்நலக்குறைவும் ஏற்படுகிறது. 

துரதிர்ஷ்டவசமாக, திரையில் காட்டப்பட்ட ஒரு வன்முறைக் காட்சியின் பின்னணியில் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்த பீத்தோவனின் ஒன்பதாவது சிம்பொனி இசை ஒலிக்கிறது.

 இதன் காரணமாக, வன்முறையைக் கண்டாலோ அல்லது பீத்தோவனின் இசையைக் கேட்டாலோ அவனுக்கு இயல்பாகவே கடும் உடல்நலக் குறைவு உண்டாகும் வகையில் அவனது மூளை மாற்றிமைக்கப்படுகிறது. 

இதன் மூலம் அவன் முற்றிலும் வன்முறை செய்ய முடியாத நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு, சமூகத்திற்கு ஆபத்தில்லாதவன் எனக் கூறி விடுவிக்கப்படுகிறான்.

விடுதலையாகி வீட்டிற்கு வரும் அலெக்ஸிற்கு அதிர்ச்சி காத்திருக்கிறது. அவனது பெற்றோர் அவனது அறையை ஒரு வாடகைதாரருக்கு அளித்திருப்பதுடன், அவனது பொருட்களையும் விற்றுவிட்டனர். 

வீட்டை விட்டு வெளியேறும் அவன் தெருவில் செல்லும்போது, முன்பு தான் தாக்கிய வீடற்ற முதியவரையும் அவரது நண்பர்களையும் சந்திக்கிறான். 

அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து அலெக்ஸைத் தாக்குகிறார்கள். தனது சிகிச்சையின் காரணமாக அவர்களையெதிர்த்துப் போராட முடியாமல் அலெக்ஸ் அவதிப்படுகிறான். 

அப்போது அங்கு வரும் காவலர்கள் அவனை மீட்கிறார்கள். ஆனால் அந்த அதிகாரிகளாக இருப்பது வேறு யாருமல்ல, காவல்துறையில் இணைந்துள்ள அவனது பழைய கூட்டாளிகளான ஜிம் மற்றும் ஜார்ஜிதான். 

அவர்கள் அலெக்ஸை ஒதுக்குப்புறமான இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று கொடூரமாகத் தாக்கி விட்டுச் செல்கிறார்கள்.

காயங்களுடன் தப்பிச் செல்லும் அலெக்ஸ், தற்செயலாக ஒரு வீட்டிற்குள் தஞ்சம் புகைகிறான். அது வேறு யாருமல்ல, முன்பு அவன் தாக்கிய எழுத்தாளர் பிராங்க் அலெக்சாண்டரின் வீடுதான் அது. 

அலெக்ஸினால் ஏற்பட்ட தாக்குதலில் தனது மனைவியை இழந்து சக்கர நாற்காலியில் வாழும் பிராங்க் அலெக்சாண்டருக்கு, அலெக்ஸ்தான் தன் வாழ்க்கையை அழித்தவன் என்பது தொடக்கத்தில் தெரியவில்லை. 

அரசாங்கத்தின் லுடோவிகோ சிகிச்சையால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு இளைஞனாக அலெக்ஸைப் பார்த்து அவர் பரிதாபப்படுகிறார். 

தற்போதைய அரசாங்கத்தின் கொடூரமான முறைகளை மக்களுக்கு வெளிப்படுத்தி, அரசாங்கத்தைக் கவிழ்க்க அலெக்ஸைப் பயன்படுத்தத் திட்டமிடுகிறார்.

ஆனால், குளிக்கும் போது அலெக்ஸ் 'சிங்கிங் இன் தி ரெயின்' என்ற பாடலை உரக்கப் பாடுவதைக் கேட்கும் பிராங்க் அலெக்சாண்டர், அன்று தன் மனைவியைக் கொடுமைப்படுத்திய அதே நபர் தான் இவன் என்பதை உணர்கிறார். 

பழிவாங்கும் வெறியடையும் அவர், அலெக்ஸை ஒரு மாடி அறையில் பூட்டி வைக்கிறார். பின்னர், அலெக்ஸிற்குச் சகித்துக்கொள்ள முடியாத பீத்தோவனின் ஒன்பதாவது சிம்பொனி இசையை உரத்த ஒலிப்பெருக்கி மூலம் அந்த அறைக்குள் ஒலிக்கச் செய்கிறார். 

அந்த இசையினால் ஏற்படும் கடுமையான உடல்நலக் கோளாறையும் வேதனையையும் தாங்க முடியாமல், தப்பிப்பதற்காக அலெக்ஸ் அறையின் ஜன்னலிலிருந்து கீழே குதிக்கிறான்.

பலத்த காயங்களுடன் தப்பிப் பிழைக்கும் அலெக்ஸ், சுயநினைவற்று மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுகிறான். 

இந்தச் சம்பவம் பெரும் அரசியல் புயலைக் கிளப்புகிறது. அரசாங்கத்தின் மனிதநேயமற்ற சிகிச்சையே ஒரு இளைஞனைத் தற்கொலை முயற்சி வரை தூண்டியது எனப் பத்திரிகைகளும் பொதுமக்களும் அரசாங்கத்திற்கு எதிராகக் குரல் எழுப்புகிறார்கள். 

பிராங்க் அலெக்சாண்டர் மனநலக் காப்பகத்தில் அனுமதிக்கப்படுகிறார்.
தங்கள் ஆட்சியைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள விரும்பும் உள்துறை அமைச்சர், மருத்துவமனைக்கு நேரில் வந்து அலெக்ஸைச் சந்திக்கிறார். 

அரசாங்கத்தின் சார்பில் மன்னிப்புக் கேட்கும் அவர், வரும் தேர்தலில் அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவாகப் பிரச்சாரம் செய்தால் நல்ல வேலையும் பாதுகாப்பும் தருவதாக வாக்குறுதி அளிக்கிறார். 

மருத்துவர்கள் நடத்திய சிகிச்சையின் மூலம், அலெக்ஸிற்கு இருந்த அந்த இசை மற்றும் வன்முறை பற்றிய ஒவ்வாமை நீக்கப்பட்டு, அவன் மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பியிருக்கிறான். 

அமைச்சர் கொண்டு வந்த பெரிய ஒலிபெருக்கியில் பீத்தோவனின் ஒன்பதாவது சிம்பொனி இசை மீண்டும் ஒலிக்க, தன் பழைய வன்முறை குணமும் எண்ணங்களும் தனக்குள் மீண்டும் உயிர்பெறுவதை உணரும் அலெக்ஸ், "நான் முழுமையாகக் குணமடைந்துவிட்டேன்" என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொள்வதோடு படம் நிறைவடைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#கீதப்ப்ரியன்க்ளாஸிக்

டாய் ஸ்டோரி 3 Toy Story 2010

ஒரு மனிதன் வளரும்போது அவன் நேசித்த பொருட்கள் என்னவாகின்றன, மேலும் நம்முடைய குழந்தைப் பருவத்து நினைவுகளும் பிணைப்புகளும் காலப்போக்கில் எந்த மாதிரியான மாற்றங்களைச் சந்திக்கின்றன என்ற உன்னதமான கேள்வியை மிக ஆழமாக முன்வைக்கிறது லீ அன்க்ரிச் இயக்கத்தில் 2010-இல் வெளியான  Toy Story 3 டாய் ஸ்டோரி 3 அனிமேஷன் திரைப்படம். 

பொம்மைகளின் உலகம் என்ற கற்பனை வழியே மனித உணர்வுகளின் உன்னதமான பக்கங்களை ஆராயும் இந்த படைப்பு, வெறும் பொழுதுபோக்குத் திரைப்படமாக இல்லாமல் தலைமுறைகளைக் கடந்து அனைவரின் மனதையும் தொடும் ஒரு அபூர்வமான அனுபவமாக மாறியுள்ளது.

 அனிமேஷன் சினிமாக்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசைப் படத்தின் மூன்றாவது பாகம் உலக அளவில் இந்த அளவுக்குப் பேசப்பட்டதும், அகாடமி விருதின் சிறந்த திரைப்படப் பிரிவுக் பரிந்துரையைப் பெற்றதுமான நிகழ்வுகள் திரைப்பட வரலாற்றின் மிக அபூர்வமான சான்றுகளாகும்.

பிஃக்சார் அனிமேஷன் ஸ்டுடியோஸ் நிறுவனத்தின் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பப் புதுமைகளும் நுட்பமான கலை இயக்கமும் சேர்ந்து இப்படத்தின் ஒவ்வொரு சட்டகத்திற்கும் ஒரு புதிய உயிரோட்டத்தைக் கொடுத்துள்ளன. 

ஒளிப்பதிவின் கோணங்கள் பொம்மைகளின் கண்ணோட்டத்தில் உலகத்தை எப்படிப் பார்க்க வேண்டும் என்பதை மிக நுட்பமாக வடிவமைத்துள்ளன.

 வண்ணங்களின் தேர்வு, காலப்பின்னணிக்கு ஏற்ப மாறும் வெளிச்சம், கதாபாத்திரங்களின் உடைகளின் அமைப்பு மற்றும் அவற்றின் மேல்பரப்பில் காணப்படும் பயன்பாட்டுக் கோடுகள் ஆகியவை காட்சி அனுபவத்திற்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தைச் சேர்க்கின்றன.

 இதனுடன் மைக்கேல் ஜியாச்சினோ அமைத்துள்ள இசை மற்றும் ஒலியமைப்பு ஆகியவை காட்சிகளின் உணர்ச்சி ஆழத்தை இரட்டிப்பாக்குகின்றன;

 ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் உள்மனப் போராட்டத்தையும் இசையின் வழியே பார்வையாளருக்குக் கடத்துவதில் இசையமைப்பாளரின் பங்கு மிக முதன்மையானது.

மைக்கேல் ஆர்ண்ட் எழுதிய வலுவான திரைக்கதை மற்றும் கதை சொல்லும் முறை ஆகியவை இப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலம். 

இதில் தோன்றும் வுடி (டாம் ஹாங்க்ஸ்), பஸ் லைட்இயர் (டாம் ஆலன்), ஜெஸ்ஸி (ஜோன் குசாக்க்), லோட்சோ (நெட் பீட்டி) போன்ற அனைத்துக் கதாபாத்திரங்களும் தமக்கென ஒரு தனித்துவமான உலகத்தையும், ஆழமான சுய தன்மையையும் கொண்டுள்ளன. கதாபாத்திரங்களின் குரல் நடிப்பும் அவர்களின் மனநிலையை மிகத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகிறது.

 பொம்மைகளின் உலகத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், இதில் பேசப்படும் விசுவாசம், இழப்பு, பயம், நட்பு மற்றும் மாற்றம் ஆகிய மனிதநேயப் பார்வைகளும் சமூக சார்ந்த கருத்துகளும் பார்வையாளர்களைச் சிந்திக்க வைக்கின்றன. 

இயக்குநரின் தொலைநோக்குப் பார்வையும், முதிர்ச்சியான அணுகுமுறையும் இப்படத்தை ஒரு சாதாரண குழந்தைகளுக்கான படமாக முடக்கிவிடாமல், அனைத்து வயதினரையும் ஒருசேர உலுக்கி எடுக்கும் படைப்பாக உயர்த்தியுள்ளன.

உலகளாவிய விமர்சகர்களின் ஏகோபித்த வரவேற்பைப் பெற்ற இத்திரைப்படம், சிறந்த அனிமேஷன் திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த பாடல் ஆகிய பிரிவுகளில் இரண்டு ஆஸ்கார் விருதுகளை வென்று சாதனை படைத்தது. மனித வாழ்க்கையின் மாற்ற இயலாத சில உண்மைகளை மிகவும் இயல்பாகவும், சுவாரஸ்யமாகவும், அதே சமயம் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் காட்சிப்படுத்திய விதத்தில் இத்திரைப்படம் தன் தனித்துவத்தை நிரூபிக்கிறது.

 நாம் கடந்து வந்த குழந்தைப் பருவத்தையும், நாம் விட்டுச் சென்ற நினைவுகளையும் மீண்டும் ஒருமுறை நேசித்து உணர விரும்புபவர்கள் அனைவரும் தவறவிடாமல் பார்க்க வேண்டிய ஒரு காலத்தால் அழியாத காவியம் இது.

===============================
படத்தின் கதை:-

ஆண்டி டேவிஸிற்கு (ஜான் மோரிஸ்) இப்போது பதினெட்டு வயதாகிவிட்டதால், அவர் கல்லூரிக்குச் செல்லத் தயாராகிறான். 

அதனால் அவன் தன் பொம்மைகளான வுடி (டாம் ஹாங்க்ஸ்), பஸ் லைட்இயர் (டாம் ஆலன்), ஜெஸ்ஸி (ஜோன் குசாக்க்), புல்ஸ்ஐ, மிஸ்டர் பொட்டேட்டோ ஹெட் (டான் ரிகல்ஸ்), மிசஸ் பொட்டேட்டோ ஹெட் (எஸ்டெல் ஹாரிஸ்), ரிலாக்ஸ், ஸ்லிங்கி டாக் (பிளேக் கிளார்க்) மற்றும் ஹாம் (ஜான் ரட்சன்பெர்கர்) ஆகியோருடன் பல வருடங்களாக விளையாடாமல் விட்டுவிட்டான்.

 கல்லூரிக்குக் கிளம்பும் முன், ஆண்டி தன் பொம்மைகளில் வுடியை மட்டும் தன்னுடன் கல்லூரிக்கு எடுத்துச்செல்ல முடிவு செய்து, அதைத் தன் பெட்டியில் வைக்கிறான். 

மற்ற பொம்மைகளை வீட்டின் அட்டிக் என்ற பரண் பகுதியில் பத்திரப்படுத்தி வைப்பதற்காக ஒரு நெகிழிப் பையில் போடுகிறான். 

ஆனால், ஆண்டியின் தாய் (லாரி மெட்காஃப்) அந்தப் பையைக் குப்பை என்று தவறாக நினைத்து வீட்டின் வெளியே குப்பை தொட்டிக்கு அருகில் தூக்கி எறிந்துவிடுகிறார்.

குப்பையாகத் தூக்கி எறியப்பட்டதால் தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள முயலும் பொம்மைகள், ஆண்டி தங்களை வேண்டுமென்றே தூக்கி எறிந்துவிட்டதாகத் தவறாகப் புரிந்துகொள்கின்றன. 

அதனால் அந்தப் பையிலிருந்து தப்பித்து, சன்ஸைடு பகல்நேரப் பராமரிப்பு மையத்திற்கு நன்கொடையாகச் செல்லும் ஒரு பெட்டிக்குள் சென்று ஒளிந்துகொள்கின்றன. 

ஆண்டி தங்களை எறியவில்லை என்பதை அவர்களுக்கு விளக்கி, மீண்டும் ஆண்டியின் வீட்டிற்கு அழைப்பதற்காக வுடியும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து அந்தப் பெட்டிக்குள் செல்கிறது.

 ஆனால், மற்ற பொம்மைகள் வுடியின் பேச்சைக் கேட்க மறுத்து, பராமரிப்பு மையத்திற்குச் செல்லவே முடிவு செய்கின்றன.

சன்ஸைடு பராமரிப்பு மையத்தை அடைந்ததும், அங்குள்ள மற்ற பொம்மைகளும், அதன் தலைவரான லோட்சோ (நெட் பீட்டி) என்ற கரடிப் பொம்மையும் அவர்களை அன்போடு வரவேற்கின்றன. 

அங்குள்ள நிலைமையைப் பார்த்த வுடி, மீண்டும் ஆண்டியிடம் செல்ல முயல்கிறது. ஆனால், மற்ற பொம்மைகள் ஆண்டியை விடக் குழந்தைகள் எப்போதும் விளையாடிக்கொண்டே இருக்கும் இந்த பராமரிப்பு மையமே சிறந்தது என்று கருதி அங்கேயே தங்க முடிவெடுக்கின்றன. 

இதனால் மனவருத்தமடைந்த வுடி, தன் நண்பர்களை விட்டுவிட்டுத் தனியாக ஆண்டியிடம் திரும்பிச் செல்லப் புறப்படுகிறது.

வுடி வெளியேறிய பிறகு, புதிய பொம்மைகள் அனைத்தும் "கேடர்பில்லர்" என்ற அறையில் அடைக்கப்படுகின்றன. 

ஆனால் அந்த அறையில் உள்ள குழந்தைகள் மிகவும் சிறியவர்களாகவும், பொம்மைகளைக் கரடுமுரடாகக் கையாளுபவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். 

இதனால் ஆண்டியின் பொம்மைகள் கடுமையாகத் துன்புறுத்தப்படுகின்றன. 
அதே நேரத்தில், பஸ் லைட்இயர் அந்த அறையை விட்டு வெளியேறி, வயதான குழந்தைகளுக்கு உரிய "பட்டாம்பூச்சி" அறைக்குத் தங்களை மாற்றக் கோரி லோட்சோவிடம் கேட்கச் செல்கிறது. 

அப்போது, லோட்சோ உண்மையில் ஒரு சர்வாதிகாரி என்பதும், புதிய பொம்மைகளைக் கரடுமுரடான குழந்தைகள் இருக்கும் அறையிலேயே அடைத்து வைத்துச் சித்திரவதை செய்வதையும் பஸ் கண்டுபிடிக்கிறது.

இதனைப் புரிந்துகொண்ட லோட்சோ மற்றும் அவனது ஆட்கள், பஸ்ஸைப் பிடித்து அதன் தொழிற்சாலை அமைப்புகளை மீட்டமைத்து (ரீசெட்), அதைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் ஒரு பொம்மையாக மாற்றுகிறார்கள்.

 லோட்சோ அளித்த கட்டளையின்படி, பஸ் தன் பழைய நண்பர்களையே கைதிகளாகப் பிடித்து பூட்டி வைக்கிறது. 

மறுபுறம், பராமரிப்பு மையத்திலிருந்து தப்பிக்க முயன்ற வுடியை, போனி (எமிலி ஹான்) என்ற சிறுமி கண்டெடுத்துத் தன் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்கிறாள். 

போனி வீட்டில் உள்ள சட்டர்லேண்ட் என்ற பொம்மையின் மூலம், லோட்சோவின் கொடூரமான உண்மையான பின்னணியை வுடி தெரிந்துகொள்கிறது.

முன்பு டெய்சி என்ற சிறுமியின் விருப்பமான பொம்மையாக லோட்சோவும், பிக் பேபி மற்றும் சட்டர்லேண்டும் இருந்தன.

 ஒருமுறை எதிர்பாராதவிதமாக அச்சிறுமி அவர்களைத் தொலைத்துவிட்டாள். அவர்கள் மீண்டும் அவளது வீட்டிற்குத் திரும்பிச் சென்றபோது, டெய்சியின் பெற்றோர் அவளுக்குப் பதிலாகப் புதிய லோட்சோ பொம்மையை வாங்கித் தந்திருந்தனர். 

இதைப் பார்த்து மன உடைந்த லோட்சோ, தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொண்டு, சுயநலவாதியாக மாறி, சன்ஸைடு பராமரிப்பு மையத்தைக் கைப்பற்றித் தன் கொடூர ஆட்சியைக் கொண்டு வந்தது என்பதை வுடி அறிந்துகொள்கிறது.

தன் நண்பர்கள் ஆபத்தில் இருப்பதை உணர்ந்த வுடி, அவர்களைக் காப்பாற்ற சன்ஸைடு பராமரிப்பு மையத்திற்குத் திரும்புகிறது.

 அங்கே நண்பர்களைச் சந்தித்து, அங்கிருந்து தப்பிப்பதற்கான ஒரு திட்டத்தைத் தீட்டுகிறது. அவர்கள் பஸ்ஸை மீண்டும் பழைய நிலைக்குக் கொண்டுவர முயலும்போது, தவறுதலாக அது ஸ்பானிஷ் மொழி பேசும் வீரராக மாறுகிறது. 

இருப்பினும், அனைவருமாக இணைந்து ஒரு வழியாகப் பராமரிப்பு மையத்தின் குப்பை வெளியேற்றும் வழியின் வழியாகத் தப்ப முயல்கிறார்கள்.

ஆனால், தப்பிக்கும் வழியில் லோட்சோவும் அவனது ஆட்களும் அவர்களை மறிக்கிறார்கள். 

அப்போது லோட்சோவின் பழைய கடந்த காலத்தையும், டெய்சி பற்றிய உண்மையையும் வுடி நினைவூட்டுகிறது. இதனால் மனம் மாறும் பிக் பேபி, லோட்சோவை தூக்கி குப்பைத் தொட்டியில் எறிகிறது. 

பிக் பேபியைப் பழிவாங்க நினைத்த லோட்சோ, வுடியைப் பிடித்து இழுக்க, வுடியைக் காப்பாற்ற முயலும் மற்ற பொம்மைகளும் சேர்ந்து குப்பை லாரியில் விழுந்து, குப்பை அரைக்கும் தொழிற்சாலைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகின்றன.

 அங்கு நடக்கும் குழப்பத்தில், பெரிய பொருள் ஒன்று பஸ்ஸின் மீது விழ, அதன் பழைய நினைவுகள் மற்றும் அமைப்புகள் மீண்டும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்புகின்றன.

தொழிற்சாலையில் உள்ள அனைத்துக் குப்பைகளும் எரியும் நெருப்பு உலைக்குச் செல்லும் பட்டையில் நகர்கின்றன. 

வுடியும் மற்ற பொம்மைகளும் லோட்சோவை நெருப்பிலிருந்து காப்பாற்றுகின்றன. அதற்கு நன்றியாக, நெருப்பு உலையை நிறுத்தும் அவசர பொத்தானை லோட்சோ அழுத்தும் என அனைவரும் நம்புகிறார்கள்.

 ஆனால் லோட்சோ அவர்களைக் கைவிட்டுத் தப்பித்து ஓடிவிடுகிறது. பொம்மைகள் அனைத்தும் தப்பிக்க வழியின்றி, தங்களின் இறுதி நேரத்தை உணர்ந்து, ஒன்றுடன் ஒன்று கைகளைப் கோர்த்துக்கொண்டு மரணத்தை எதிர்கொள்ளத் தயாராகின்றன. 

அந்தச் சமயத்தில், பராமரிப்பு மையத்தைச் சேர்ந்த வேற்றுலகவாசி பொம்மைகள் ஒரு பெரிய இயந்திரக் கரக்கியை (கிரேன்) இயக்கி, அனைவரையும் நெருப்பிலிருந்து காப்பாற்றுகின்றன.

தப்பிய லோட்சோவை ஒரு குப்பை லாரி ஓட்டுநர் கண்டெடுத்து, தன் லாரியின் முன் பகுதியில் கட்டி வைக்கிறார். 

வுடியும் மற்ற பொம்மைகளும் மீண்டும் ஆண்டியின் வீட்டின் கேரேஜிற்கு வந்து சேர்கின்றன.

 வுடி, மற்ற பொம்மைகளுக்கு ஆண்டியின் அட்டிக்குச் செல்லக்கூடிய பெட்டிக்குச் செல்லும் வழியைக் காட்டிவிட்டு, தான் ஆண்டியுடன் கல்லூரிக்குச் செல்லத் தயாராகிறது. 

ஆனால், பொம்மைகள் அனைத்தும் அன்பாகப் பராமரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை உணரும் வுடி, ஆண்டிக்குத் தெரியாமல் ஒரு குறிப்பை எழுதி வைக்கிறது.

அந்தக் குறிப்பைப் படிக்கும் ஆண்டி, தன் பொம்மைகள் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு போனியின் வீட்டிற்குச் செல்கிறான். 

அங்கு போனியிடம் ஒவ்வொரு பொம்மையையும் அறிமுகப்படுத்தி, அவற்றின் சிறப்புகளைக் கூறி ஒப்படைக்கிறான். 

பெட்டியின் அடியில் வுடி இருப்பதைக் கண்டு ஆண்டி ஆச்சரியப்படுகிறான். போனி வுடியுடன் விளையாட விரும்பியதால், கனத்த இதயத்துடன் வுடியையும் அவளிடம் ஒப்படைக்கிறான்.

 ஆண்டி தன் சிறுவயது பொம்மைகளுடன் கடைசியாக ஒருமுறை போனியுடன் சேர்ந்து விளையாடுகிறான். 

பின்பு அனைவரிடமும் விடைபெற்று ஆண்டி கல்லூரிக்குக் கிளம்புகிறான். வுடியும் மற்ற பொம்மைகளும் போனியின் வீட்டில் தங்கள் புதிய வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியுடன் தொடங்குகையில் படம் நிறைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்

ஆலிஸ் இன் வொண்டர்லேண்ட் Alice in Wonderland 2010


ஒரு குழந்தைப் பருவத்து கனவை, வளர்ந்த பிறகு திரும்பிப் பார்த்தால் அது எப்படி இருக்கும்? 

லூயிஸ் கரோலின் புகழ்பெற்ற புத்தகங்களை வெறும் மறு ஆக்கமாகச் சொல்லாமல், அதை ஒரு புதிய உணர்வுப் பயணமாக மாற்ற முடியுமா என்ற கேள்வியில் இருந்து தான் 2010 ஆம் ஆண்டு வெளியான Alice in Wonderland ஆலிஸ் இன் வொண்டர்லேண்ட் பிறக்கிறது.

இந்தப் படத்தை இயக்கியவர் டிம் பர்டன் (டிம் பர்டன்). திரைக்கதையை லிண்டா வூல்வர்டன் (லிண்டா வூல்வர்டன்) எழுதியிருக்கிறார். 

டிம் பர்டனின் அணுகுமுறை எப்போதுமே கோதிக் இருண்ட கற்பனைக்கும், குழந்தைமைக்கும் இடையிலான பாலமாக இருக்கும். 

இந்தப் படத்திலும் அவர் முந்தைய படங்களைப் போல ஒரு பெண் ஒரு பைத்தியக்கார கதாபாத்திரத்தில் இருந்து இன்னொரு கதாபாத்திரத்திற்கு அலைவதாக மட்டும் காட்டவில்லை. 

அதற்கு ஒரு உணர்வுபூர்வமான அடித்தளத்தைக் கொடுக்க வேண்டும், கதையை நிகழ்வுகளின் தொடராக இல்லாமல் ஒரு முழுமையான கதையாக உணர வைக்க வேண்டும் என்பதே அவரது நோக்கமாக இருந்தது. 

அதற்காக அவர் ஜாபர்வாக்கி கவிதையை கட்டமைப்பின் மையமாக எடுத்துக் கொண்டார்.

திரைக்கதை அமைப்பு பெரிய கற்பனைப் படமாக யோசிக்கப்பட்டது. வளர்ந்த ஆலிஸ் திரும்பி வருகிறாள் என்ற யோசனையை தனது வாழ்க்கையின் இருண்ட காலத்தில் லிண்டா வூல்வர்டன் உருவாக்கினார். 

இது வெறும் தொடர்ச்சியோ அல்லது மறு கற்பனையோ அல்ல என்பதை படக்குழு தெளிவாக வைத்திருந்தது. 

கதை சொல்லும் முறை ஒரு பருவ வயது பெண்ணின் சமூக எதிர்பார்ப்புகளுக்கும், தனது சொந்த அடையாளத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்தை மையமாக வைக்கிறது.

நடிப்பிற்காக இந்தப் படத்துக்கு மிகுந்த கவனத்துடன் நடிகர்களை தேர்வு செய்யப்பட்டது. ஆலிஸ் கிங்ஸ்லீயாக மியா வசிகோவ்ஸ்கா (மியா வசிகோவ்ஸ்கா) தோன்றுகிறார்.

 அறியப்படாத ஒரு நடிகையைத் தேடிய பர்டன், உள்ளுக்குள் வலிமையும், வெளியில் அமைதியும் கொண்ட ஒருவரை விரும்பினார். 

மேட் ஹேட்டர் டாரன்ட் ஹைடாப்பாக ஜானி டெப் (ஜானி டெப்), சிவப்பு ராணி இரேஸ்பெத்தாக ஹெலினா போனம் கார்ட்டர் (ஹெலினா போனம் கார்ட்டர்), வெள்ளை ராணி மிரானாவாக ஆன் ஹாத்வே (ஆன் ஹாத்வே), இதயங்களின் நாயகனாக கிறிஸ்பின் க்ளோவர் (கிறிஸ்பின் க்ளோவர்), ட்வீடில்டம் மற்றும் ட்வீடில்டீயாக மாட் லூகாஸ் (மாட் லூகாஸ்) ஆகியோர் தோன்றினர். 

குரல் கதாபாத்திரங்களில் வெள்ளை முயலாக மைக்கேல் ஷீன் (மைக்கேல் ஷீன்), செஷயர் பூனையாக ஸ்டீபன் ஃப்ரை (ஸ்டீபன் ஃப்ரை), கம்பளிப்பூச்சி அப்சொலெமாக ஆலன் ரிக்மேன் (ஆலன் ரிக்மேன்), டார்மவுஸாக பார்பரா வின்ட்சர் (பார்பரா வின்ட்சர்), பிளட்ஹவுண்ட் பயார்டாக திமோதி ஸ்பால் (திமோதி ஸ்பால்), மார்ச் முயலாக பால் வைட்ஹவுஸ் (பால் வைட்ஹவுஸ்), ஜாபர்வாக்கியாக கிறிஸ்டோபர் லீ (கிறிஸ்டோபர் லீ) ஆகியோர் அங்கமாக இருக்கிறார்கள். 

கதாபாத்திர உருவாக்கத்தில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு உளவியல் பின்னணி கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

 உதாரணமாக மேட் ஹேட்டரின் உடை, தோல், முடி, குரல் அவனது உணர்ச்சிக்கு ஏற்ப மாறுவது போல வடிவமைக்கப்பட்டது,

 சிவப்பு ராணியின் தலை மூன்று மடங்கு பெரிதாக்கப்பட்டு குழந்தைத்தனமான கொடுங்கோல் தன்மையைக் காட்டுகிறது.

தொழில்நுட்பத்தில் இது ஒரு முக்கியமான படம். ஒளிப்பதிவை டேரியஸ் வோல்ஸ்கி (டேரியஸ் வோல்ஸ்கி) செய்திருக்கிறார்,

 படத்தொகுப்பை கிறிஸ் லெபென்சன் (கிறிஸ் லெபென்சன்) செய்திருக்கிறார்,

 இசையை டேனி எல்ஃப்மேன் (டேனி எல்ஃப்மேன்) அமைத்திருக்கிறார். 

படத்தின் 90 சதவீதம் க்ரீன்மேட் பச்சை காலித் திரையில் படமாக்கப்பட்டது, நேரடி நடிப்பும் இயக்கப் பிடிப்பு அனிமேஷனும் கலந்து உருவாக்கப்பட்டது.

 சோனி பிக்சர்ஸ் இமேஜ்வொர்க்ஸ் காட்சி விளைவுகளை வடிவமைத்தது. சாதாரண கேமராவில் எடுத்து பின்னர் 3டியாக மாற்றும் முறை பயன்படுத்தப்பட்டது. 

இதனால் காட்சியமைப்பு மிகவும் விரிவாகவும், கனவு போன்றும் தெரிகிறது. கலை இயக்கம் மற்றும் ஆடை வடிவமைப்பு இந்தப் படத்தின் உயிர்.

 விக்டோரியன் காலத்தின் இறுக்கமான உடைகளுக்கும், அண்டர்லேண்டின் பைத்தியக்காரத்தனமான வண்ண உடைகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு கதையின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறது.

இசையில் டேனி எல்ஃப்மேன் காலத்திற்கேற்ற இசையைத் தவிர்த்து, ஆர்கெஸ்ட்ரா, கிளாசிக்கல் மற்றும் பாப் இசையைக் கலந்து உள் உணர்வை வெளிப்படுத்தும் பின்னணி இசையை உருவாக்கியிருக்கிறார்.

 ஒலியமைப்பில் ஜாபர்வாக்கி மற்றும் பேண்டர்ஸ்நாட்ச்சின் கர்ஜனைகள், பூனையின் பதுங்கி மறைதல் போன்றவை பார்வையாளரை அந்த உலகத்திற்குள் இழுக்கின்றன.

இந்தப் படம் வெறும் கற்பனை அல்ல, அது மனிதநேயப் பார்வையும் சமூகக் கருத்துகளும் கொண்டது. 

ஒரு பெண் தனக்காக முடிவெடுக்கும் உரிமை, பைத்தியம் என்று முத்திரை குத்தப்படுபவர்களில் இருக்கும் சிறந்த தன்மை, அதிகாரத்தின் குழந்தைத்தனமான கொடுங்கோன்மை, பயத்தில் இருந்து வெளிச்சத்தை உருவாக்க முயலும் மனநிலை போன்றவை படம் முழுவதும் நுணுக்கமாகப் பேசப்படுகின்றன. 

இயக்குநரின் தனித்துவம் என்னவென்றால், அவர் கற்பனையை ஒரு தப்பித்தலாகக் காட்டாமல், தன்னைக் கண்டுபிடிக்கும் ஒரு கருவியாகக் காட்டுகிறார்.

திரைப்பட மொழியில் இது ஒரு திருப்புமுனை. வால்ட் டிஸ்னி பிக்சர்ஸ், ரோத் பிலிம்ஸ், ஜானுக் நிறுவனம், டீம் டாட் ஆகியவை இணைந்து தயாரித்த இந்தப் படம் 150 முதல் 200 மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் எடுக்கப்பட்டு உலகம் முழுவதும் 1.025 பில்லியன் டாலர் வசூல் செய்தது. 

அந்த ஆண்டின் இரண்டாவது அதிக வசூல் செய்த படமாகவும், டிம் பர்டன் இயக்கிய படங்களிலேயே அதிக வசூல் செய்த படமாகவும் ஆனது. 

இந்த வெற்றிக்குப் பிறகு தான் டிஸ்னி தனது அனிமேஷன் கிளாசிக்குகளை நேரடி நடிப்பு படங்களாக மாற்றும் போக்கு தொடங்கியது என்று சொல்லப்படுகிறது.

விமர்சன வரவேற்பு கலவையாக இருந்தாலும், தொழில்நுட்பத்திற்கான பாராட்டு பெரிய அளவில் கிடைத்தது. 

83வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த கலை இயக்கம் மற்றும் சிறந்த ஆடை வடிவமைப்பு ஆகிய இரண்டு ஆஸ்கர் விருதுகளை வென்றது, 

சிறந்த காட்சி விளைவுகளுக்காக பரிந்துரைக்கப்பட்டது. 

68வது கோல்டன் குளோப் விருதுகளில் இசை அல்லது நகைச்சுவைப் பிரிவில் சிறந்த திரைப்படம் உட்பட மூன்று பரிந்துரைகளைப் பெற்றது.

உணர்ச்சி ஆழத்தைப் பொறுத்தவரை, இது பார்வையாளரை பயமுறுத்தாமல், அவரது உள்ளுக்குள் இருக்கும் விசித்திரத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கிறது. 

 இது ஒரு பெண் தனது சொந்த அடையாளத்தை கண்டுபிடிக்கும் கதையை, கண்களுக்கு விருந்தாக, காதுகளுக்கு இனிமையாக, மனதிற்கு தைரியமாகச் சொல்லும் படம்.

டிம் பர்டனின் பார்வையில் இப்படம்  ஒரு ஏகாந்த மனநிலை. அந்த மனநிலைக்குள் நீங்கள் நுழையும் போது, உங்களது சொந்த முடிவுகளை எடுக்கும் தைரியம் என்ன, சமூகம் சொல்லும் சரியான பாதையை விட்டு வெளியே வருவது எப்படி என்பதைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கும் ஒரு அனுபவத்தை இந்தப் படம் விட்டுச் செல்கிறது.

==============================
படத்தின் கதை:-

1871 ஆம் ஆண்டு லண்டனில் கதை தொடங்குகிறது. 19 வயதான ஆலிஸ் கிங்ஸ்லீ (மியா வசிகோவ்ஸ்கா) தனது தந்தை சார்லஸ் கிங்ஸ்லீ (மார்டன் சோகாஸ்) சமீபத்தில் இறந்த துக்கத்தில் இருக்கிறாள்.

 அவளுக்கு அடிக்கடி விசித்திரமான கனவுகள் வருகின்றன, சமூகம் அவள் மீது திணிக்கும் கட்டுப்பாடுகளால் மூச்சுத் திணறுகிறாள். 

ஆஸ்காட் பிரபுவின் தோட்ட விருந்தில், அவரது மகன் ஹாமிஷ் ஆஸ்காட் (லியோ பில்) ஆலிஸிடம் திருமணத்திற்கு முன்மொழிகிறான். அது அவள் விரும்பாத முன்மொழிவு. 

அந்த நெருக்கடியான தருணத்தில், இடுப்புக் கோட்டு அணிந்து சட்டைப் பையில் கடிகாரம் வைத்திருக்கும் தனக்கு  அடிக்கடி தென்படும் ஒரு வெள்ளை முயலை அவள் பார்க்கிறாள்.

அந்த முயலைத் தொடர்ந்து சென்று ஒரு முயல் வளைக்குள் விழுகிறாள். 

வளைக்குள் ஒரு அறையில் 'Drink Me' என்று எழுதப்பட்ட ஒரு பாட்டில் இருக்கிறது, அதற்கு பிஷ்சால்வர் என்று பெயர்.

 அதைக் குடித்ததும் அவள் சிறியதாகச் சுருங்கிவிடுகிறாள், அதனால் மேஜை மீது இருக்கும் சாவியை எடுக்க முடியவில்லை.

 பிறகு 'Eat Me' என்று எழுதப்பட்ட ஒரு கேக்கை, அதற்கு அபெல்குச்சென் என்று பெயர், சாப்பிட்டதும் மிகப் பெரிய ராட்சசியாக மாறுகிறாள்.

 மீண்டும் அந்த பாட்டிலில் இருந்து குடித்து சிறியதாகி ஒரு சிறிய கதவு வழியாக நுழைகிறாள். 

அந்தக் கதவு அவளை அண்டர்லேண்ட் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு கற்பனைக் காட்டுக்குள் கொண்டு செல்கிறது.

அங்கு அவளை வெள்ளை முயல் நிவென்ஸ் மெக்ட்விஸ்ப் (மைக்கேல் ஷீன்), டார்மவுஸ் மல்லிம்கன் (பார்பரா வின்ட்சர்), டோடோ பறவை உய்லீம் (மைக்கேல் கஃப்), பேசும் பூக்கள், இரட்டையர்களான ட்வீடில்டம் மற்றும் ட்வீடில்டீ (மாட் லூகாஸ்) ஆகியோர் வரவேற்கிறார்கள்.

 அவர்கள் எல்லோரும் ஆலிஸை ஏற்கனவே தெரிந்தது போல் பேசுகிறார்கள். ஆலிஸ் தான் கனவு காண்பதாகச் சொல்லி மறுக்கிறாள். 

அப்போது கம்பளிப்பூச்சி அப்சொலெம் (ஆலன் ரிக்மேன்) அவளிடம், நீ தான் ஜாபர்வாக்கியைக் கொன்று சிவப்பு ராணியின் கொடுங்கோல் ஆட்சியை முடிக்கப் போகிறவள் என்று விதிக்கப்பட்டவள் என்று சொல்கிறான்.

அந்த நேரத்தில் அவர்கள் குழு, பசியுடன் இருக்கும் பேண்டர்ஸ்நாட்ச் என்ற மிருகத்தாலும், இதயங்களின் நாயகன் இலோசோவிக் ஸ்டேன் (கிறிஸ்பின் க்ளோவர்) தலைமையிலான சிவப்பு ராணியின் வீரர்களாலும் தாக்கப்படுகிறது. 

அனைவரும் பிடிபடுகிறார்கள், ஆலிஸ் மட்டும் தப்பித்து ஓடுகிறாள், டார்மவுஸ் தப்பிக்கும் போது பேண்டர்ஸ்நாட்ச்சின் ஒரு கண்ணை எடுத்துக் கொள்கிறாள். 

நாயகன் சிவப்பு ராணி இரேஸ்பெத் (ஹெலினா போனம் கார்ட்டர்) இடம் சென்று ஆலிஸ் திரும்பி வந்துவிட்டாள் என்று தெரிவிக்கிறான், உடனே அவளைக் கண்டுபிடிக்கும்படி ராணி உத்தரவிடுகிறாள்.

தப்பிய ஆலிஸை செஷயர் பூனை (ஸ்டீபன் ஃப்ரை) வழிநடத்தி மேட் ஹேட்டர் டாரன்ட் ஹைடாப் (ஜானி டெப்), மார்ச் முயல் தாக்கரி ஏர்விக்கெட் (பால் வைட்ஹவுஸ்) மற்றும் டார்மவுஸ் ஆகியோரின் தேநீர் விருந்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. 

அங்கு சிவப்பு வீரர்களும் இதயங்களின் நாயகனும் வந்து விருந்தைக் கலைக்கிறார்கள், ஆலிஸ் ஒரு தேநீர் பானைக்குள் ஒளிந்து தப்பிக்கிறாள். 

பிறகு ஹேட்டர் அவளை ஒரு பாதுகாப்பான இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று உண்மையைச் சொல்கிறான்,

 சிவப்பு ராணி தனது சகோதரியான வெள்ளை ராணி மிரானா (ஆன் ஹாத்வே) விடம் இருந்து அண்டர்லேண்டைப் பறித்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றியிருக்கிறாள் என்று விளக்குகிறான். 

காட்டில் அவர்கள் இருவரையும் சிவப்பு வீரர்கள் கண்டுபிடித்துவிடுகிறார்கள், அப்போது ஆலிஸ் தப்பிக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஹேட்டர் தன்னைத் தானே ஒப்படைத்துக் கொள்கிறான்.

தனியாக இருக்கும் ஆலிஸை, நாயகனின் வேட்டை நாயான பயார்ட் ஹாமர் (திமோதி ஸ்பால்) என்ற பிளட்ஹவுண்ட் கண்டுபிடிக்கிறது. 

பயார்ட் உண்மையில் எதிர்ப்பு இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவன். அவன் ஆலிஸை சிவப்பு ராணியின் கோட்டைக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். 

அங்கு மீண்டும் ஒரு அபெல்குச்சென் கேக்கைச் சாப்பிட்டு ஆலிஸ் மீண்டும் ராட்சசியாக மாறுகிறாள்.

கோட்டைக்குள் 'அம்' என்ற பெயரில் ஒரு அரசவைப் பெண் போல் ஊடுருவுகிறாள். 

அங்கு தான் ஜாபர்வாக்கியைக் கொல்லக்கூடிய ஒரே ஆயுதமான வோர்பல் வாள்,
 பேண்டர்ஸ்நாட்ச்சின் குகைக்குள் பூட்டி வைக்கப்பட்டிருப்பதைத் தெரிந்து கொள்கிறாள்.

 இதயங்களின் நாயகன் ஆலிஸிடம் தவறாக நடக்க முயல்கிறான், அவள் அதை மறுக்கிறாள். 

இதைப் பார்த்த பொறாமை கொண்ட சிவப்பு ராணி அவளைத் தலை துண்டிக்க உத்தரவிடுகிறாள். 

ஆலிஸ் எப்படியோ வாளைக் கைப்பற்றி, பேண்டர்ஸ்நாட்ச்சிடம் அதன் கண்ணைத் திருப்பிக் கொடுக்கிறாள். 

நன்றி உணர்வில் பேண்டர்ஸ்நாட்ச் அவளைக் கோட்டையிலிருந்து தப்பிக்க உதவி, வெள்ளை ராணியிடம் கொண்டு சேர்க்கிறது. 

வெள்ளை ராணி ஆலிஸுக்கு ஒரு மருந்தைக் கொடுத்து அவளை மீண்டும் சாதாரண அளவுக்கு மாற்றுகிறாள். 

அதே நேரத்தில் செஷயர் பூனை தனது உருமாறும் சக்தியைப் பயன்படுத்தி மேட் ஹேட்டரை விடுவிக்கிறது, 

ஹேட்டர் சிவப்பு ராணியின் குடிமக்களிடையே புரட்சியைத் தூண்டுகிறான். 

மறுபுறம் கூட்டுப்புழுவாக மாறிக் கொண்டிருக்கும் அப்சொலெம், ஆலிஸ் சிறு வயதில் அண்டர்லேண்டுக்கு வந்ததையும், அதை வொண்டர்லேண்ட் என்று அழைத்ததையும் நினைவுபடுத்துகிறான். 

தனது கூட்டுக்குள் மூடிக் கொள்வதற்கு முன், ஜாபர்வாக்கியுடன் போரிட்டு அண்டர்லேண்டைக் காப்பாற்றி சிவப்பு ராணியை நிரந்தரமாக நிறுத்தும்படி அறிவுரை கூறுகிறான்.

இரு ராணிகளும் தங்கள் படைகளை சதுரங்கப் பலகை போன்ற போர்க்களத்தில் திரட்டுகிறார்கள். 

போரைத் தீர்மானிக்க ஆலிஸும் ஜாபர்வாக்கி (கிறிஸ்டோபர் லீ) என்ற டிராகனும் தனித்தனியாக மோத வேண்டும் என்று முடிவாகிறது. 

ஆலிஸ் ஆறு சாத்தியமற்ற விஷயங்களை நினைத்து தன்னைத் தைரியப்படுத்திக் கொண்டு வோர்பல் வாளுடன் தனியாக ஜாபர்வாக்கியை எதிர்கொள்கிறாள். 

இறுதியில் ஆலிஸ் வோர்பல் வாளால் ஜாபர்வாக்கியின் தலையை வெட்டி வீழ்த்துகிறாள்.

 அதைக் கண்ட சிவப்பு வீரர்கள் நன்றியுடன் தங்கள் ஆட்சியாளருக்கு எதிராகத் திரும்புகிறார்கள். 

வெள்ளை ராணி தனது சகோதரியையும் இதயங்களின் நாயகனையும் சேர்த்து நாடு கடத்துகிறாள். 

பிறகு வெள்ளை ராணி ஆலிஸுக்கு ஜாபர்வாக்கியின் ஊதா நிற ரத்தம் அடங்கிய ஒரு குப்பியைக் கொடுக்கிறாள், 

அது ஒரு விருப்பத்தை நிறைவேற்றும். ஆலிஸ் தனது நண்பர்களிடம் விடைபெற்று வீட்டுக்குத் திரும்ப விரும்புகிறாள்.

ஆலிஸ் முயல் வளைக்குள் விழித்தெழுகிறாள். தோட்ட விருந்தில் இருக்கும் தோட்ட மாடத்து மண்டபத்துக்கு திரும்பி வந்து ஹாமிஷின் திருமண முன்மொழிவை நிராகரிக்கிறாள்.

 ஹாங்காங்கிற்கு வர்த்தக வழிகளை உருவாக்கும் தனது தந்தையின் பழைய யோசனையை ஆஸ்காட் பிரபுவிடம் சொல்லி அவரைக் கவர்கிறாள். 

அந்த யோசனையால் ஈர்க்கப்பட்ட பிரபு அவளைத் தனது தொழில் பயிற்சியாளராக தெரிவு செய்து எடுத்துக் கொள்கிறான். 

ஆலிஸ் ஒரு வர்த்தகக் கப்பலில் புறப்படத் தயாராகும் போது, புதிதாகப் பட்டாம்பூச்சியாக மாறிய அப்சொலெம் அவள் தோளில் வந்து அமர்கையில் படம் நிறைகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு 
#கீதப்ப்ரியன்ஹாலிவுட்
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (383) உலக சினிமாபார்வை (264) தமிழ் சினிமா (261) ஆஸ்கர் (216) கமல்ஹாசன் (130) மலையாளம் (89) சென்னை (82) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஹேராம் (54) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) உலக சினிமா (43) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (26) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) உலக சினிமா பார்வை (18) இலக்கியம் (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (15) அஞ்சலி (13) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) கோயன் பிரதர்ஸ் (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) எம்ஜியார் (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) உலகசினிமா பார்வை (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) சிபி மலயில் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) மீரா நாயர் (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) நுவார் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)