ஒரு சமூகத்தின் மரபுகள் எப்போது பண்பாடாக இருக்கின்றன, எப்போது மனிதனைச் சிறைபிடிக்கும் கட்டுப்பாடாக மாறுகின்றன?
இந்தக் கேள்வியை நேரடியாகக் கத்திக் கேட்காமல், பார்வையாளரின் மனதுக்குள் மெதுவாக இறக்கிவைக்கும் திரைப்படம் தான் ஹரிஹரன் இயக்கிய பரிணயம்.
1994-ல் வெளியான இந்த மலையாளப் படத்தின் வலிமை பரபரப்பான சம்பவங்களில் இல்லை; ஒரு காலத்தின் சமூக மனநிலையையே திரையில் உயிருடன் நிறுத்துவதில் இருக்கிறது.
எம்.டி. வாசுதேவன் நாயரின் திரைக்கதை, கேரள நம்பூதிரி சமூகத்தின் பழமைவாத நடைமுறைகளையும் மனிதர்களின் தனிப்பட்ட உணர்வுகளையும் எதிரெதிராக நிறுத்தி, பார்வையாளரை எளிதான தீர்ப்புகளுக்குள் சிக்கவிடாமல் சிந்திக்க வைக்கிறது.
இது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தையும் சமூகச் சூழலையும் மையமாகக் கொண்ட திரைப்படம் என்பதால், அதன் காலப்பின்னணி வெறும் பின்னணிக் காட்சியாகத் தெரியவில்லை.
அந்தக் காலத்தின் சமூக ஒழுங்கு, குடும்ப அமைப்பு, பெண்கள் மீதான கட்டுப்பாடுகள், மரபு சார்ந்த அதிகாரம் ஆகியவை திரைப்படத்தின் உலகத்தையே உருவாக்குகின்றன.
அதனால் பரிணயம் பார்க்கும்போது ஒரு கதையை மட்டும் பார்ப்பதில்லை; ஒரு காலகட்டத்தின் வாழ்க்கை முறைக்குள் பார்வையாளர் அழைத்துச் செல்லப்படுகிறார்.
குறிப்பாக நம்பூதிரி சமூகத்தில் நடைமுறையில் இருந்த ‘ஸ்மார்த்தவிசாரம்’ என்ற சடங்கு சார்ந்த விசாரணையை மையமாகக் கொண்டிருப்பது, திரைப்படத்துக்கு வரலாற்று மற்றும் சமூக அடுக்கை வழங்குகிறது.
எம்.டி. வாசுதேவன் நாயரின் திரைக்கதை இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று.
சமூகப் பிரச்சினையை வெறும் பிரசாரமாக மாற்றாமல், மனிதர்களின் மனநிலைகள் வழியாக அதை அணுகுகிறது.
“யார் சரி, யார் தவறு?” என்று உடனடியாகத் தீர்ப்பு வழங்குவதற்குப் பதிலாக, மரபு, தனிமனித உரிமை, பெண்ணின் கண்ணியம், சமூக ஒழுக்கம், அதிகாரம் போன்ற கேள்விகளை ஒன்றோடொன்று மோதச் செய்கிறது.
அதனால் படம் முடிந்த பிறகும் அதன் கேள்விகள் பார்வையாளரின் மனதில் தொடர்ந்து இயங்குகின்றன.
ஹரிஹரனின் இயக்கத்தில் குறிப்பிடத்தக்க சிறப்பு, இந்தக் கனமான சமூகப் பொருளை அளவுக்கு மீறிய நாடகத்தன்மையால் மூடிவிடாமல் கையாள்வதில் இருக்கிறது.
காட்சிகள் கதையைத் தள்ளிச் செல்லும் கருவிகளாக மட்டும் இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் உலகத்தையும் அந்தச் சமூகத்தின் மனநிலையையும் உணர்த்துகின்றன.
பழமைக்கும் மாற்றத்துக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை இயக்குநர் உரத்த வசனங்களால் மட்டும் நிறுவாமல், சூழல், நடத்தை, அமைதி, பார்வைகள் போன்ற திரைப்பட மொழியின் நுணுக்கங்களாலும் வெளிப்படுத்துகிறார்.
உண்ணிமாயா என்ற மையக் கதாபாத்திரத்தில் மோகினியின் நடிப்பு மிகவும் முக்கியமானது.
இந்தக் கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும்போது மிகையான நடிப்பை நாடாமல், முகபாவனைகளிலும் அமைதியிலும் உள்ளார்ந்த வேதனையை உணர்த்தும் விதத்தில் நடிக்கிறார்.
குஞ்ஞுன்னியாக மனோஜ் கே. ஜெயன், மரபு மற்றும் சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றுக்கிடையே நிற்கும் மனிதரின் தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
மாதவனாக வினீத் வேறுபட்ட மனநிலையைக் கொண்ட பாத்திரத்தை ஏற்றுள்ளார்.
இவர்களுடன் திலகன், நெடுமுடி வேணு, ஓடுவில் உன்னிகிருஷ்ணன், ஜகதி ஸ்ரீகுமார், சுகுமாரி உள்ளிட்ட அனுபவமிக்க நடிகர்கள் இணைவது திரைப்படத்தின் சமூக உலகத்துக்கு நம்பகத்தன்மையை அளிக்கிறது.
கதாபாத்திர உருவாக்கத்திலும் படம் கவனமாக இருக்கிறது. ஒவ்வொருவரையும் நல்லவர்–கெட்டவர் என்ற இரு பெட்டிகளில் அடைத்துவிடாமல், அவர்கள் சார்ந்திருக்கும் சமூக அமைப்பு அவர்களுடைய சிந்தனையையும் செயல்பாடுகளையும் எவ்வாறு வடிவமைக்கிறது என்பதற்கான இடத்தை திரைக்கதை உருவாக்குகிறது.
இதனால் தனிமனிதர்களைப் பற்றி மட்டுமல்லாமல், ஒரு மனிதனை ஒரு குறிப்பிட்ட விதத்தில் நடக்கச் செய்யும் சமூக அமைப்பைப் பற்றியும் படம் சிந்திக்க வைக்கிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் எஸ். குமாரின் பங்களிப்பு திரைப்படத்தின் காலச்சூழலை உருவாக்குவதில் முக்கியமானது.
காட்சிகள் வெறும் அழகுக்காக அமைக்கப்பட்டவை போலத் தோன்றாமல், அந்த உலகத்தின் கட்டுப்பாடான தன்மையையும் அதன் பாரம்பரிய சூழலையும் உணர்த்துகின்றன.
படத்தின் காட்சியமைப்பும் கலை இயக்கமும் பார்வையாளரை நவீன வாழ்க்கையிலிருந்து வேறுபட்ட ஒரு சமூகச் சூழலுக்குள் இயல்பாக அழைத்துச் செல்கின்றன.
வீடுகள், உடைகள், பாரம்பரிய நடைமுறைகள் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பு அந்தக் காலத்தின் வாழ்க்கை உணர்வை உருவாக்குகிறது.
ஆடை வடிவமைப்பும் இங்கு தனியாகப் பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒன்று.
கதாபாத்திரங்கள் அணியும் உடைகள் அவர்களின் சமூக நிலை, வாழ்க்கை முறை, காலப்பின்னணி ஆகியவற்றை இயல்பாக வெளிப்படுத்துகின்றன.
இதனால் உடை என்பது அலங்காரமாக மட்டும் இல்லாமல், திரைப்படத்தின் உலகத்தை உருவாக்கும் ஒரு கதை சொல்லும் கருவியாக மாறுகிறது.
படத்தொகுப்பு திரைப்படத்தின் கனமான பொருளை தேவையற்ற வேகத்தால் சிதைக்காமல், காட்சிகளுக்கு தேவையான இடைவெளியை வழங்குகிறது.
இதன் காரணமாக பார்வையாளருக்கு காட்சிகளை வெறுமனே கடந்து செல்லாமல் அவற்றின் உணர்ச்சியை உள்வாங்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.
ஒலியமைப்பும் இதே கட்டுப்பாட்டுடன் செயல்படுகிறது. பின்னணி இசைக்கு ஜான்சன் பொறுப்பேற்றிருக்க, பாடல்களுக்கு பாம்பே ரவி இசையமைத்துள்ளார். யூசுபலி கேச்சேரியின் வரிகளுடன் உருவான பாடல்கள் திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிச் சூழலோடு இயல்பாக இணைகின்றன.
குறிப்பாக பாம்பே ரவியின் இசை இந்தப் படத்தின் தனித்துவமான அடையாளங்களில் ஒன்றாகிறது.
“அஞ்சு சரங்களும்”, “சாமஜ சஞ்சாரிணி”, “பார்வணேந்து முகி”, “வைசாக பௌர்ணமியோ”, “சாந்தாகாரம்” போன்ற பாடல்கள் கர்நாடக இசை ராகங்களின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளன.
காம்போஜி, மோகனம், கல்யாணி, ஆனந்தபைரவி, மாந்த் போன்ற ராகங்களின் பயன்பாடு திரைப்படத்தின் பாரம்பரியச் சூழலோடு இசையை ஆழமாக இணைக்கிறது.
அதனால் பாடல்கள் தனிப்பட்ட இசை அனுபவமாக மட்டுமல்லாமல், படத்தின் கலாச்சார உலகத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் செயல்படுகின்றன.
பரிணயம் திரைப்படத்தின் முக்கியமான தனித்துவம், பெண்களின் வாழ்க்கையைப் பற்றிப் பேசும்போது அவர்களை வெறும் பரிதாபத்துக்குரியவர்களாக மட்டும் சித்தரிக்காத அணுகுமுறையில் இருக்கிறது.
பெண்ணின் கண்ணியம், தனிப்பட்ட சுதந்திரம், சமூக விதிகளின் அழுத்தம், ஆணாதிக்க அதிகாரம் போன்ற விஷயங்களைப் படம் மிகவும் தீவிரமான மனிதநேயப் பார்வையுடன் அணுகுகிறது.
அதே நேரத்தில், இது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தை மட்டுமே குற்றம் சாட்டும் எளிய படைப்பாக மாறாமல், மரபு என்ற பெயரில் உருவாகும் அதிகார அமைப்பின் இயல்பைப் பற்றிய பரந்த கேள்வியையும் எழுப்புகிறது.
இந்தத் திரைப்படத்தின் தாக்கம் அதன் சமூகப் பொருளுக்கு மட்டும் வரையறுக்கப்படவில்லை.
சிறந்த திரைக்கதை, இசை, ஒளிப்பதிவு, இயக்கம், நடிப்பு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்து செயல்படுவதால், இது வெறும் வரலாற்றுப் பின்னணியிலான சமூக நாடகமாகத் தங்கிவிடாமல் ஒரு முழுமையான திரைப்பட அனுபவமாக மாறுகிறது.
இதன் கலைநயம் மற்றும் சமூகப் பார்வைக்கு கிடைத்த அங்கீகாரமும் குறிப்பிடத்தக்கது. தேசிய திரைப்பட விருதுகளில் சிறந்த திரைக்கதை, பிற சமூகப் பிரச்சினைகள் குறித்த சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இசையமைப்பு மற்றும் ஒளிப்பதிவுக்கான சிறப்பு நடுவர் அங்கீகாரம் ஆகியவற்றைப் பெற்றுள்ளது.
கேரள மாநில திரைப்பட விருதுகளிலும் சிறந்த திரைப்படம், திரைக்கதை, ஆண் மற்றும் பெண் பின்னணிப் பாடகர்கள், பாடலாசிரியர் உள்ளிட்ட பிரிவுகளில் விருதுகளை வென்றுள்ளது.
தென்னிந்திய பிலிம்பேர் விருதுகளிலும் சிறந்த மலையாள இயக்குநர் மற்றும் இசையமைப்பாளர் விருதுகள் கிடைத்துள்ளன.
இவ்வளவு விருதுகளின் பட்டியலைத் தாண்டியும் பரிணயம் பார்க்க வேண்டிய காரணம் ஒன்று இருக்கிறது:
இது பார்வையாளருக்குப் பதில்களை மட்டும் கொடுக்க முயலவில்லை; கேள்விகளை விட்டுச் செல்கிறது. மரபு மனிதனுக்காகவா, மனிதன் மரபுக்காகவா? சமூக ஒழுக்கம் என்ற பெயரில் தனிமனித கண்ணியம் எவ்வளவு தூரம் கட்டுப்படுத்தப்படலாம்? ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய தீர்ப்பை வழங்கும் அதிகாரம் யாருக்கு இருக்கிறது?
இத்தகைய கேள்விகளை கதை வெளிப்படுத்தாமல், அதன் உலகம் மூலமாகவே உணரச் செய்யும் படைப்பு இது.
1994-ல் உருவான திரைப்படமாக இருந்தாலும், மனித கண்ணியம் மற்றும் சமூக அதிகாரம் குறித்த அதன் கேள்விகள் காலத்தால் பழமையானதாகத் தோன்றுவதில்லை.
படத்தை பார்க்கத் தொடங்கிய பிறகு, திரையில் தெரியும் காலம் பழையதாக இருந்தாலும், அது எழுப்பும் மனிதக் கேள்விகள் நமக்கு மிகவும் அருகிலிருப்பதை உணரச் செய்யும் திரைப்படம் பரிணயம்.
==============================
பரிணயம் படத்தின் கதை:-
கேரளத்தில் பழமைவாத நம்பிக்கைகளும் கடுமையான சமூகக் கட்டுப்பாடுகளும் நிலவிய காலகட்டத்தில், கிழக்கேயிடத்து மனை என்ற முற்போக்கான குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இளம் பெண் உண்ணிமாயா (மோகினி) வாழ்கிறாள்.
கல்வியறிவு பெற்றவளான அவள், குடும்பத்தின் சமூக மற்றும் பொருளாதாரச் சூழ்நிலைகளால் தன்னைவிட மிகவும் வயதான, அறுபதுகளில் இருக்கும் செல்வந்தரான பாலக்குன்னத்து நம்பூதிரிக்கு (ஜகன்னாத வர்மா) திருமணம் செய்து வைக்கப்படுகிறாள்.
அவர் ஏற்கெனவே மூன்று திருமணங்கள் செய்திருப்பதால், உண்ணிமாயா அவருடைய நான்காவது மனைவியாகிறாள்.
முற்போக்கான சூழலில் வளர்ந்த அவளுக்கு, பாலக்குன்னத்து வீட்டில் நிலவும் கடுமையான பழமைவாத நடைமுறைகளுடன் ஒத்துப்போவது மிகவும் கடினமாகிறது.
திருமண வாழ்க்கை நீண்ட காலம் நீடிக்கவில்லை. பாலக்குன்னத்து நம்பூதிரி திடீரென இறந்துவிடுகிறார்.
அந்த மரணம் உண்ணிமாயாவை ஒரு இளம் விதவையாக மாற்றுவதுடன், நம்பூதிரி சமூகத்தில் விதவைகளுக்குக் கடைப்பிடிக்கப்படும் கடுமையான சடங்குகளையும் கட்டுப்பாடுகளையும் அவள்மீது கொண்டு வருகிறது.
இனி அவள் சாதாரண மனிதரைப் போல வாழ முடியாத நிலை உருவாகிறது. எந்தவொரு கொண்டாட்டத்திலும் கலந்து கொள்ளக் கூடாது;
இசை அல்லது நடன நிகழ்ச்சிகளுக்குச் செல்லக்கூடாது; சமூக வாழ்க்கையிலிருந்து ஒதுக்கப்பட்டவளாகவே இருக்க வேண்டும்.
கணவனை இழந்ததற்காக மட்டுமே, அவள் சமூகத்தால் கிட்டத்தட்ட விலக்கப்பட்ட ஒருவரைப் போல நடத்தப்படுகிறாள்.
இந்தச் சூழலில் பாலக்குன்னத்தின் மூத்த மகனான குஞ்ஞுன்னி (மனோஜ் கே. ஜெயன்) மட்டும் உண்ணிமாயாவிடம் மனிதாபிமானத்துடன் நடந்து கொள்கிறான்.
நம்பூதிரி சமூகத்தில் நிலவும் பழமைவாத நடைமுறைகளை மாற்ற வேண்டும் என்று நினைக்கும் குஞ்ஞுன்னி, அந்தச் சமூகத்தின் சீர்திருத்த முயற்சிகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறான்.
அதனால் பழமைவாத நம்பூதிரிகளின் பார்வையில் அவன் ஒரு கிளர்ச்சியாளனாகக் கருதப்படுகிறான்.
உண்ணிமாயாவுக்கு ஆதரவாகவும் அக்கறையுடனும் இருக்கும் ஒரே முக்கியமான மனிதராக அவன் நிற்கிறான்.
இதற்கிடையில் உண்ணிமாயாவுக்கு வளர்ந்து வரும் கதகளிக் கலைஞரான மாதவனை (வினீத்) சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.
அவர்களுக்குள் காதல் உருவாகிறது. அந்தக் காதல் நெருக்கமாக மாறி, இருவரும் சில அந்தரங்கமான தருணங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.
பின்னர் உண்ணிமாயா கர்ப்பமாக இருப்பதை அறிகிறாள். ஒரு விதவையான உண்ணிமாயா கர்ப்பமாக இருப்பது நம்பூதிரி சமூகத்துக்கு மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியாகிறது.
அவள் சமூகத்தின் விதிகளை மீறியதாகக் கருதப்பட்டதால், அவளை சமூகத்திலிருந்து முழுமையாக வெளியேற்ற முடிவு செய்யப்படுகிறது.
அதற்காக நம்பூதிரி சமூகத்தில் நடைமுறையில் இருந்த ஸ்மார்த்தவிசாரம் என்ற சடங்கு விசாரணை தொடங்குகிறது.
மூத்த நம்பூதிரிகளின் குழு மூத்தேயிடத்து பட்டாத்திரியின் (திலகன்) தலைமையில் இந்த விசாரணையை நடத்துகிறது.
இந்தச் சடங்கின் நோக்கம் முதலில் உண்ணிமாயாவை கர்ப்பமாக்கிய ஆணின் பெயரை அவளிடமிருந்து வெளிக்கொணர்வதாக இருக்கிறது.
அதன் பின்னர் அவளை சமூகத்திலிருந்து வெளியேற்றுவதற்கான சடங்குகள் நடத்தப்படுகின்றன.
அவள் மீது சமூகத்தின் அதிகாரம் முழுமையாகச் செலுத்தப்படுகிறது.
இந்த நிலையில் உண்ணிமாயா மாதவன் தன்னைக் காப்பாற்ற வருவான் என்று எதிர்பார்க்கிறாள்.
ஆனால் அவளுக்காக அந்த ஆபத்தை எதிர்கொள்ளும் துணிவு மாதவனிடம் இல்லை.
அவளைப் பாதுகாப்பதற்காக சமூகத்துக்கு எதிராக நிற்க வேண்டிய நேரத்தில் அவன் பின்வாங்குகிறான்.
இதனால் உண்ணிமாயாவுக்கு மாதவன் தன்னை மீட்டெடுக்கும் அளவுக்கு துணிச்சலானவன் அல்ல என்பது தெளிவாகிறது.
இனி அவனிடமிருந்து எந்த உதவியையும் எதிர்பார்க்க முடியாது என்பதை உணர்ந்தவள், தன்னுடைய நிலையைத் தானே எதிர்கொள்ள முடிவு செய்கிறாள்.
ஸ்மார்த்தவிசாரத்தின் போது நம்பூதிரிகள் அவளிடம் கேள்விகளை எழுப்புகிறார்கள்.
ஆனால் அச்சத்தால் உடைந்து போகாமல், உண்ணிமாயா அவர்களின் கேள்விகளுக்கு தெளிவாகவும் தன்னம்பிக்கையுடனும் பதிலளிக்கிறாள்.
அவளுடைய நேரடியான பதில்கள் பழமைவாத நம்பூதிரிகளை மேலும் கோபப்படுத்துகின்றன.
அவளைச் சமூகத்திலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும் என்ற அவர்களுடைய முடிவு மேலும் உறுதியாகிறது.
இறுதியில் அவளை நம்பூதிரி சமூகத்திலிருந்து விலக்கும் தீர்ப்பு எடுக்கப்படுகிறது.
அதற்குத் தேவையான அனைத்து சடங்குகளும் நிறைவேற்றப்படுகின்றன. உண்ணிமாயா தனது சொந்த சமூகத்திலிருந்தே முறையாக வெளியேற்றப்பட்டவளாகிறாள்.
அந்த நேரத்தில் குஞ்ஞுன்னி அவளுக்கு ஆதரவாக வந்து நிற்கிறான். சமூகத்தின் தீர்ப்பையும் பழமைவாதிகளின் எதிர்ப்பையும் பொருட்படுத்தாமல், உண்ணிமாயாவுக்கு தன்னுடைய வீட்டில் அடைக்கலம் அளிக்கிறான்.
சமூகத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணை வீட்டில் ஏற்றுக்கொண்டதன் மூலம், அவனும் அந்தப் பழமைவாத அமைப்புடன் நேரடியாக மோதும் நிலைக்கு வருகிறான்.
குஞ்ஞுன்னி இணைந்திருக்கும் முற்போக்கான யோகக்ஷேம சபைக்கும் அவனுடைய இந்த அணுகுமுறை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகிறது.
சமூகச் சீர்திருத்தத்தில் ஈடுபட்டிருந்த அந்த அமைப்புக்குக் கூட குஞ்ஞுன்னியின் செயல்பாடுகள் அளவுக்கு அதிகமான கட்டுப்பாடற்ற, மரபுக்கு மாறான போக்காகத் தோன்றுகின்றன.
அதன் விளைவாக அவனை அந்த அமைப்பிலிருந்தும் நீக்குகிறார்கள்.
இவ்வாறு பழமைவாத சமூகத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட உண்ணிமாயாவுக்கு ஆதரவாக நின்றதற்காக, குஞ்ஞுன்னியும் தனது சமூக மற்றும் அமைப்பு சார்ந்த ஆதரவுகளை இழக்கிறான்.
இதற்கிடையில், தன்னுடைய தவறை மாதவன் உணர்கிறான். உண்ணிமாயாவை அந்தச் சூழ்நிலையில் தனியாக விட்டுச் சென்றது தவறு என்பதை உணர்ந்த அவன், இறுதியில் அவளை ஏற்றுக்கொள்ள வருகிறான்.
ஆனால் இப்போது உண்ணிமாயா அவனை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இல்லை. அவளைப் பாதுகாக்க வேண்டிய நேரத்தில் தன்னுடைய துணிச்சலை வெளிப்படுத்தத் தவறிய மாதவனிடம் அவள் இனி எந்த எதிர்பார்ப்பும் வைக்கவில்லை.
மாதவன் தான் பிறக்கவிருக்கும் குழந்தையின் தந்தை என்ற எண்ணத்தையும் உண்ணிமாயா நிராகரிக்கிறாள்.
அவன் தந்தை அல்ல என்று நேரடியாகக் கூறி, அவனைத் தன்னிடமிருந்து வெளியேறச் செய்கிறாள்.
மாதவன் கதகளி நிகழ்ச்சிகளில் அர்ஜுனன், பீமன், நளன் போன்ற வீரக் கதாபாத்திரங்களை ஏற்று நடிக்கிறான்.
அந்தக் கதாபாத்திரங்களையே உண்ணிமாயா தன்னுடைய கருவில் இருக்கும் குழந்தையின் தந்தைகள் என்று குறிப்பிடுகிறாள்.
இதன் மூலம், தன்னைப் பாதுகாக்க வேண்டிய நேரத்தில் வீரத்தைக் காட்டாத மாதவனின் கோழைத்தனத்தை அவள் அவனுக்கே எதிராகத் திருப்புகிறாள்.
இறுதியில் மாதவனுக்கு அவளுடைய வாழ்க்கையில் இடமில்லை என்பதைத் தெளிவாகச் சொல்கிறாள்.
சமூகத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட நிலையிலிருந்து வெளியே வந்த உண்ணிமாயா, தனக்காக மட்டும் வாழாமல் சமூகத்தின் அடித்தட்டில் இருக்கும் மக்களுக்காகச் செயல்படத் தொடங்குகிறாள்.
அவள் சமூக சேவையில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறாள். பின்னர் காங்கிரஸ் இயக்கத்தின் தன்னார்வத் தொண்டராகவும் இணைகிறாள்.
தன்னை விதவையாகவும், குற்றம் சாட்டப்பட்ட பெண்ணாகவும், சமூகத்தால் வெளியேற்றப்பட்டவளாகவும் மட்டுமே பார்க்கச் செய்த அந்தச் சூழலைத் தாண்டி, தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காக ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்ற முடிவுடன் தனது வாழ்க்கையைத் தொடரும் தருணத்தில் படம் நிறைகிறது.
==============================
கேரளத்தில் ஸ்மார்த்த விசாரம் செய்யப்பட்ட குரியேடத்து தாத்ரி என்ற அந்தர்ஜனத்தின் நிஐக்கதை:-
கேரளத்தின் திருச்சூர் மாவட்டத்துக்குட்பட்ட அன்றைய தலப்பள்ளி தாலுக்காவில் இருந்த கல்பகச்சேரி இல்லத்தில் அஷ்டமூர்த்தி நம்பூதிரியின் மகளாக 1885-ஆம் ஆண்டு குரியேடத்து தாத்ரி பிறக்கிறாள்.
அவள் பின்னாளில் குரியேடத்து சாவித்திரி என்றும் தாத்ரிக்குட்டி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். அவள் பிறந்தபோது, ஒரு ஜோதிடர் அவளுடைய பிறப்பு குடும்பத்துக்குத் துரதிர்ஷ்டத்தையும் குடும்ப கௌரவ அழிவையும் கொண்டு வரும் என்று அவளுடைய தந்தையிடம் கூறியதாக ஒரு தகவல் உள்ளது.
ஆனால் இது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றுத் தகவல் அல்ல; பரவலாகக் கூறப்பட்ட ஒரு செய்தியாகவே குறிப்பிடப்படுகிறது.
ஒன்பது வயதில் தாத்ரி குன்னம்குளம் அருகே வசித்த தனது அத்தையின் வீட்டுக்குச் செல்கிறாள்.
அங்கு நம்பீசனிடம் பாடல் கற்றுக்கொள்கிறாள். தாத்ரி பின்னாளில் நடத்திய ஸ்மார்த்தவிசாரணையில் அளித்த வாக்குமூலத்தின்படி, அங்கு அவளுடைய உறவினரான முசாம்புரி நம்பியாத்தன் தொடர்ந்து பன்னிரண்டு நாட்கள் அவளைப் பாலியல் ரீதியாகத் துன்புறுத்துகிறான்.
இந்தச் சம்பவம் அவளுடைய சிறுவயதிலேயே நிகழ்கிறது.
பதினொன்று முதல் பதின்மூன்று வயதுக்குள் தாத்ரிக்கு செம்மந்திட்டை குரியெடத்தில்லத்தைச் சேர்ந்த ராமன் நம்பூதிரியுடன் திருமணம் நடைபெறுகிறது.
அப்போது ராமன் நம்பூதிரிக்கு அறுபது வயதுக்கு மேல் இருக்கும். அவருக்கு ஏற்கெனவே பல மனைவிகள் இருந்ததாகவும், அவர் தனது வீட்டுக்கு அடிக்கடி பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடும் பெண்களை அழைத்து வந்ததாகவும் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
இந்தச் சூழல் தாத்ரியின் திருமண வாழ்க்கையை மிகவும் சிக்கலானதாக மாற்றுகிறது.
ராமன் நம்பூதிரியுடன் தாத்ரி எவ்வாறு பிரிந்தாள் என்பது தெளிவாகப் பதிவாகவில்லை. ஆனால் பல்வேறு ஆதாரங்கள் கூறுவதன்படி, ராமன் மற்ற பெண்களையும் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடும் பெண்களையும் வீட்டுக்குக் கொண்டு வருவதை தாத்ரி எதிர்த்ததால், அவர் அவளை கைவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
கணவனால் கைவிடப்பட்ட பிறகு, தாத்ரி தனது வாழ்க்கையை நடத்துவதற்காக பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடத் தொடங்கியதாக சில ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன.
ஆனால் அவள் கட்டாயத்தால் அந்த வாழ்க்கைக்குச் சென்றாளா அல்லது தன்னுடைய விருப்பத்தால் சென்றாளா என்பது உறுதியாகத் தெரியவில்லை.
தாத்ரி மிகவும் மிக அழகானவளாக இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அவளைச் சந்தித்த ஆண்கள் பல்வேறு சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்களாகவும், அவர்களில் சமூகத்தில் செல்வாக்கு பெற்றவர்களும் இருந்ததாகவும் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
அவர்கள் தாத்ரி ஒரு திருமணமான நம்பூதிரி பெண், அதாவது அந்தர்ஜனம் என்பதை அறிந்திருக்கவில்லை. அவளைச் சந்திப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் அவளுடைய பணியாளரின் மூலம் செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
இந்தச் சந்திப்புகளுக்கிடையே ஒரு சம்பவம் தாத்ரியின் வாழ்க்கையை முற்றிலும் மாற்றும் அளவுக்கு முக்கியமானதாகிறது என்று ஒரு பிரபலமான தகவல் கூறுகிறது.
ஒருநாள் அவளுடைய கணவனான ராமன் நம்பூதிரியே, தாத்ரி யார் என்பதை அறியாமல் அவளைத் தன்னிடம் வரவழைத்ததாகவும், அவளை அடையாளம் கண்டுகொண்ட பிறகு அவளுக்கு எதிராகப் புகார் செய்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
இந்தத் தகவலின் முழுமையான உண்மை குறித்து வரலாற்று ஆதாரங்களில் தெளிவின்மை இருப்பதால், இது ஒரு பிரபலமான வரலாற்றுக் கூற்றாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
அந்தக் கால கேரள நம்பூதிரி சமூகத்தில் ஸ்மார்த்தவிசாரம் என்ற கடுமையான சடங்கு சார்ந்த விசாரணை நடைமுறையில் இருந்தது.
ஒரு பெண் திருமணத்திற்கு புறம்பான பாலியல் உறவில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டால், அவளுக்கு எதிராக இந்த விசாரணை நடத்தப்படும்.
அவள் குற்றவாளி என்று தீர்மானிக்கப்பட்டால், அவளுடன் தொடர்புடையதாகக் கூறப்படும் ஆண்களும், அவளும் சாதியிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு நாடுகடத்தப்படுவார்கள்.
இவ்வாறு குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஆண்கள் ‘ஜாரன்’ என்று குறிப்பிடப்பட்டனர்.
தாத்ரி தொடர்பான குற்றச்சாட்டு நம்பூதிரி சமூகக் கூட்டத்தில் முன்வைக்கப்பட்டபோது, அவளுக்கு எதிராக விசாரணை தொடங்குகிறது.
இந்தக் குற்றச்சாட்டை ராமன் நம்பூதிரியே முன்வைத்ததாக ஒரு தகவல் கூறுகிறது.
மற்றொரு தகவலின்படி, தாத்ரியின் அண்டை வீட்டுக்காரரே அவளுடைய செயல்களைப் பற்றி சமூகக் கூட்டத்தில் தெரிவித்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
எனவே புகார் எவ்வாறு தொடங்கியது என்பதிலும் ஆதாரங்களுக்கிடையே வேறுபாடு உள்ளது.
1904-ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் தாத்ரிக்கு எதிரான முதல் ஸ்மார்த்தவிசாரணை முடிந்துவிட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஆனால் அந்த விசாரணையைச் சுற்றி பல சர்ச்சைகள் எழுந்ததால், மன்னர் மீண்டும் ஸ்மார்த்தவிசாரணை நடத்த உத்தரவிடுகிறார்.
அதன் விளைவாக 1905 ஜூலை 13-ஆம் தேதி தாத்ரிக்கு எதிரான இரண்டாவது விசாரணை தொடங்குகிறது.
இந்த இரண்டாவது விசாரணையின் போது தாத்ரி தன் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை ஒப்புக்கொள்கிறாள்.
ஆனால் அதே நேரத்தில், சட்டம் அனைவருக்கும் சமமாகப் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று கோருகிறாள்.
தன்னை மட்டும் குற்றவாளியாக்காமல், தன்னுடன் தொடர்புடையதாகக் கூறப்படும் ஆண்களும் அதே சட்டத்தின் கீழ் விசாரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே அவளுடைய கோரிக்கையாக இருக்கிறது.
அதன்பின் விசாரணையின் போக்கு முற்றிலும் மாறுகிறது. தாத்ரி தன்னுடன் பாலியல் தொடர்பு கொண்டதாகவோ அல்லது தன்னை பாலியல் ரீதியாகத் துன்புறுத்தியதாகவோ கூறப்படும் ஆண்களின் பெயர்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக வெளியிடுகிறாள்.
அவள் குறிப்பிட்டவர்களில் முப்பது நம்பூதிரிகள், பதின்மூன்று அம்பலவாசிகள், பத்து ஐயர்கள், பதினொரு நாயர்கள் இருந்ததாகப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
அவள் பெயரிட்டவர்களில் சிலர் அவளுடைய நெருங்கிய உறவினர்களாகவும் இருந்தனர். அவளுடைய தந்தையும் தந்தையின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரரும் அந்தப் பட்டியலில் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
இந்தப் பட்டியலில் சமூகத்தில் புகழ்பெற்ற அறிஞர்கள், இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் கதகளிக் கலைஞர்களும் இடம்பெற்றிருந்தனர்.
அவர்கள் பதினான்கு வயது முதல் எண்பத்தைந்து வயது வரையிலானவர்கள் என்று பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
இதனால் விசாரணை ஒரு பெண்ணின் மீது நடத்தப்பட்ட வழக்காக மட்டும் இல்லாமல், அந்தக் கால சமூகத்தின் பல்வேறு அதிகாரம் கொண்ட ஆண்களையும் நேரடியாகத் தொடும் விசாரணையாக மாறுகிறது.
தாத்ரி குறிப்பிட்ட பல ஆண்கள் தங்களுக்கும் அவளுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை என்று மறுக்கிறார்கள்.
ஆனால் தாத்ரி அவர்கள் உண்மையில் யார் என்பதைத் துல்லியமாக அடையாளம் காண்கிறாள்.
அவர்களுடைய உடலில் இருந்த பிறவிக்குறிகள், மச்சங்கள் போன்ற தனிப்பட்ட அடையாளங்களை நினைவுகூர்ந்து கூறுகிறாள்.
அவர்களுடன் நடந்ததாகக் கூறப்படும் சந்திப்புகளின் தேதி, நேரம், இடம் ஆகியவற்றையும் துல்லியமாக நினைவுபடுத்துகிறாள்.
இதனால் அவர்கள் கூறும் மறுப்புகளை எதிர்கொள்ளும் வகையில் அவளுடைய வாக்குமூலம் மேலும் வலுவடைகிறது.
அவள் வாய்மொழியாக மட்டும் தகவல்களை வழங்கவில்லை. தன்னிடம் இருந்த கடிதங்கள் உள்ளிட்ட எழுத்து மற்றும் காட்சிசார் ஆதாரங்களையும் விசாரணையில் சமர்ப்பித்ததாகப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
இதன் விளைவாக தாத்ரி பெயரிட்ட பல ஆண்களின் சமூக நம்பகத்தன்மை கடுமையாக பாதிக்கப்படுகிறது.
அவர்களின் சமூக மரியாதைக்கும் புகழுக்கும் இந்த விசாரணை பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
தாத்ரியின் விசாரணையில் இதற்கு முன் இல்லாத ஒரு மாற்றமும் நிகழ்கிறது.
ஸ்மார்த்தவிசாரணையின் வரலாற்றில் முதல்முறையாக, குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஆண்களுக்கும் விசாரணையின் போது குறுக்கு விசாரணை நடத்த அனுமதி வழங்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
இதனால் விசாரணை மேலும் நீளமானதும் சிக்கலானதுமாகிறது.
இந்த விசாரணையின் பின்னணியில் மன்னருக்கு தாத்ரியின் வழக்கில் தனிப்பட்ட ஆர்வம் இருந்ததாக சில வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
அதற்கான ஒரு காரணமாக, மன்னரோ அல்லது அவருடைய நெருங்கிய உறவினரோ தாத்ரியுடன் பாலியல் தொடர்பு கொண்டவர்களின் பட்டியலில் இருந்திருக்கலாம் என்ற குற்றச்சாட்டு குறிப்பிடப்படுகிறது.
ஆனால் இதுவும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட உண்மை அல்ல; வரலாற்று ஆய்வுகளில் முன்வைக்கப்பட்ட ஒரு கருத்தாகவே உள்ளது.
விசாரணை ஏழு மாதங்கள் நீடிக்கிறது. அது மூன்று வெவ்வேறு இடங்களில் கடுமையான பாதுகாப்புடன் நடைபெறுகிறது.
அந்தக் காலம் முழுவதும் தாத்ரி தான் குறிப்பிடும் ஆண்களின் பெயர்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாகச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறாள்.
விசாரணை அறுபத்தைந்தாவது பெயரை நோக்கிச் சென்றபோது, தாத்ரி ஒரு மோதிரத்தை உயர்த்திப் பிடித்துக்கொண்டு, “இந்தப் பெயரையும் சொல்ல வேண்டுமா?” என்று கேட்டதாகப் பிரபலமான தகவல் ஒன்று கூறுகிறது.
இதற்குப் பிறகு விசாரணை முடிவுக்கு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. மன்னர் திடீரென விசாரணையை நிறுத்தியதாக ஒரு கருத்து நிலவுகிறது.
தாத்ரி அடுத்ததாகச் சொல்லவிருந்த பெயர் தன்னுடைய பெயராக இருக்கலாம் என்று மன்னர் அஞ்சியதால் விசாரணையை முடித்ததாக ஒரு வதந்தி கூறுகிறது.
இதற்கு வேறு ஒரு விளக்கமும் உள்ளது. தாத்ரி அடுத்ததாக யாருடைய பெயரைச் சொல்வாள் என்ற அச்சம் அருகிலுள்ள கிராமங்களிலும் கிராமத்திற்கு வெளியேயும் இருந்த பல குடும்பங்களுக்கு ஏற்பட்டதாகவும், தங்களுடைய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த யாராவது பெயரிடப்படலாம் என்று அவர்கள் அஞ்சியதால் விசாரணையை நிறுத்தச் செய்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
எனவே அறுபத்தைந்தாவது பெயருக்கு முன்பே விசாரணை ஏன் முடிவடைந்தது என்பதில் உறுதியான ஒரே வரலாற்றுச் சம்மதம் இல்லை.
தாத்ரி தன்னை சிறுவயதில் பாலியல் ரீதியாகத் துன்புறுத்திய ஆண்களிடம் பழிவாங்குவதற்காக சில பெயர்களையாவது கூறியிருக்கலாம் என்ற கருத்தும் பின்னாளில் முன்வைக்கப்பட்டது.
அதே நேரத்தில், அவள் வெளிப்படுத்திய தகவல்களின் துல்லியம், தனிப்பட்ட அடையாளங்களை நினைவில் வைத்திருந்த விதம், கடிதங்கள் உள்ளிட்ட ஆதாரங்களைச் சமர்ப்பித்தது ஆகியவை இந்த வழக்கை வரலாற்றில் மிகவும் சிக்கலானதாக மாற்றின.
தாத்ரி பெயரிட்டவர்களில் புகழ்பெற்ற கதகளிக் கலைஞர்களான காவுங்கல் சங்கரப்பணிக்கர், கடலத்து மாதவன் நாயர், பணங்காவில் நாராயணனம்பியார், அச்சுதபொதுவாள் ஆகியோரும் இருந்ததாகப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
தாத்ரியுடன் மறைமுகமான சட்டவிரோத உறவு வைத்திருந்ததாக ஏற்பட்ட அவப்பெயரைத் தொடர்ந்து, அவர்கள் தங்களுடைய பணிகளை விட்டு கிராமத்தை விட்டு வெளியேறியதாகக் கூறப்படுகிறது.
இறுதியில் தாத்ரியும் அவள் பெயரிட்ட அறுபத்து நான்கு ஆண்களும் சாதியிலிருந்து வெளியேற்றப்படுகிறார்கள்.
அரசாங்கப் பதிவுகளின்படி, தாத்ரி சாலக்குடிக்கு அனுப்பப்பட்டு அங்குள்ள ஆற்றங்கரையோர வீட்டில் குடியேறுகிறாள்.
இதற்குப் பிறகு அவளுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றிய அதிகாரப்பூர்வமான பதிவுகள் கிடைக்கவில்லை.
அவளுடைய பின்னைய வாழ்க்கையைப் பற்றி பல்வேறு கதைகள் நிலவுகின்றன.
அவள் கிறித்தவ மதத்திற்கு மாறி ஒரு கிறித்தவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டதாக ஒரு பிரபலமான நம்பிக்கை உள்ளது.
‘பிரிட்டிஷ் கமிஷன் டு இந்தியா’ என்ற நூலில் பவித்ரன் கூறியதாகத் தரப்படும் தகவலின்படி, அவள் ஒரு ஆங்கிலோ-இந்திய ரயில்வே கேங்மேனைத் திருமணம் செய்து கொண்டு கோயம்புத்தூரில் குடியேறியதாகக் கூறப்படுகிறது.
‘அவுட்காஸ்ட்’ என்ற நூலின் மொழிபெயர்ப்பாளரான வசந்தி சங்கரநாராயணன் கூறிய தகவலின்படி, தாத்ரி தமிழ்நாட்டில் எங்கோ தனது எண்பது வயது வரை வாழ்ந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
இவை அனைத்தும் அவளுடைய அதிகாரப்பூர்வமாக உறுதிசெய்யப்பட்ட வாழ்க்கை வரலாறு அல்ல.
தாத்ரி தனது ஒன்பது வயது முதல் இருபத்துமூன்று வயது வரையிலான காலத்தில் பாலியல் துன்புறுத்தல்களுக்கும் பல ஆண்களுடனான பாலியல் தொடர்புகளுக்கும் உள்ளானதாகக் கூறப்பட்டாலும், அவள் கர்ப்பமானதாகவோ கருக்கலைப்பு செய்ததாகவோ எந்தப் பதிவும் இல்லை.
சில வரலாற்றாசிரியர்கள், ஸ்மார்த்தவிசாரணைக்கும் மறுமணத்திற்கும் பிறகு அவளுக்கு இரண்டு மகள்களும் ஒரு மகனும் பிறந்ததாகக் கருதுகின்றனர்.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் புகழ்பெற்ற மலையாளத் திரைப்பட நடிகையாக இருந்த ஒருவரை தாத்ரியின் பேத்தி என்று ஒரு வதந்தியும் பரவியது.
ஆனால் அந்த நடிகையே அந்தக் கூற்றை மறுத்ததாகப் பதிவுகள் கூறுகின்றன.
தாத்ரியின் ஸ்மார்த்தவிசாரணை கேரளத்தின் வரலாற்றில் பெண்களின் நிலை மற்றும் விடுதலை குறித்த விவாதத்தில் ஒரு திருப்புமுனையாகக் கருதப்படுகிறது.
அந்த விசாரணைக்குப் பிறகு, சில புரட்சிகர நம்பூதிரி ஆண்களின் தலைமையில் ‘யோகக்ஷேமம்’ என்ற அமைப்பு உருவானதாகக் கூறப்படுகிறது.
திருமணச் சட்டங்களைத் தளர்த்துவது, சம்பந்தம் என்ற நடைமுறையை ஒழிப்பது போன்ற சீர்திருத்தக் கருத்துகளை அந்த அமைப்பு முன்னிறுத்தியது.
இவ்வாறு தாத்ரியின் வழக்கு தனிப்பட்ட ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கைச் சம்பவமாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், நம்பூதிரி சமூகத்தின் சீர்திருத்தப் போக்குகளுக்கும் பெண்களின் விடுதலை குறித்த மாற்றங்களுக்கும் ஒரு முக்கியத் தூண்டுதலாக அமைந்ததாக வரலாற்றில் பார்க்கப்படுகிறது.
தாத்ரியின் வாழ்க்கையும் அவளுக்கு எதிராக நடைபெற்ற ஸ்மார்த்தவிசாரணையும் பின்னாளில் பல நூல்கள், ஆவணப்படங்கள் மற்றும் திரைப்படங்களுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தன.
1969-ஆம் ஆண்டு மாடம்பு குஞ்சுக்குட்டன் எழுதிய ‘பிரஷ்டு’ என்ற நாவல் குரியெடத்து தாத்ரியையும் அவளுடைய ஸ்மார்த்தவிசாரணையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது.
1994-ஆம் ஆண்டு ஹரிஹரன் இயக்கிய மேலே சொன்ன மலையாளத் திரைப்படமான ‘பரிணயம்’, தாத்ரியின் ஸ்மார்த்தவிசாரணையால் ஈர்க்கப்பட்டாலும், அது தாத்ரியின் வாழ்க்கையின் நேரடி திரைப்பட வடிவம் அல்ல; அந்தச் சம்பவத்தைத் தளர்வான அடிப்படையாகக் கொண்ட படைப்பு.
மேலும், ஜி. பிரபா இயக்கிய ‘தயா’ என்ற சமஸ்கிருதத் திரைப்படம் தாத்ரியின் வாழ்க்கையை வேறுபட்ட பார்வையில் சித்தரிக்கிறது.
இவ்வாறு, சிறுவயதிலேயே துன்புறுத்தலைச் சந்தித்த ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை, மிக இளம் வயதில் நடைபெற்ற திருமணம், கணவனுடனான முறிவு, அதன்பிறகு ஏற்பட்ட வாழ்க்கைச் சூழ்நிலைகள், அவளைச் சுற்றியிருந்த ஆண்கள், அவளுக்கு எதிரான ஸ்மார்த்தவிசாரணை, அந்த விசாரணையில் அவள் வெளியிட்ட பெயர்கள் மற்றும் ஆதாரங்கள், ஏழு மாதங்களாக நீண்ட விசாரணை, அறுபத்தைந்தாவது பெயருக்கு முன்பான மர்மமான முடிவு, சாதியிலிருந்து அவள் வெளியேற்றப்படுதல், அதற்குப் பிறகு பதிவுகள் மறைந்து போகும் அவளுடைய வாழ்க்கை என அனைத்தும் சேர்ந்து கேரள வரலாற்றின் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக குரியெடத்து தாத்ரியின் வரலாற்றை உருவாக்குகின்றன.
#கீதப்ப்ரியன்மலையாளம்க்ளாஸிக்
