Black Panther Wakanda Forever பிளாக் பான்தர் வாண்டா ஃபாரெவர் 2023


"பிளாக் பான்தர் வாண்டா ஃபாரெவர்" திரைப்படம் வெகுஜன உலக சினிமாவில் ஒரு முக்கியமான படைப்பாகவும் மார்வெல் சினிமா யுனிவர்ஸ் வெளியீடுகளில்   உணர்ச்சிகரமான மைல்கல்லாகவும் திகழ்கிறது. 

2022 ஆம் ஆண்டு வெளியான இப்படம் 2018 இல் வெளிவந்த பிளாக் பான்தர் படத்தின் தொடர்ச்சியாகும். நடிகர் சாட்விக் போஸ்மேன் மறைவுக்குப் பிறகு எடுக்கப்பட்ட இப்படைப்பு அவரது கதாபாத்திரமான டி சல்லாவின் இறப்பை கதையின் மையக்கருவாகக் கொண்டு  உன்னதமான அஞ்சலியாக உருவானது.

ரியான் கூக்லர் இப்படத்தை இயக்கியுள்ளார். அவர் ஜோ ராபர்ட் கோல் என்பவருடன் இணைந்து திரைக்கதையை எழுதியுள்ளார். மிக நேர்த்தியான உலகத் தரத்திலான தொழில்நுட்பங்களுடன் இப்படம் படமாக்கப்பட்டுள்ளது.

 ஆட்டம் டூரால்ட் அர்காபா ஒளிப்பதிவாளராக பணியாற்றியுள்ளார். குறிப்பாக தண்ணீருக்கு அடியில் நடக்கும் காட்சிகள் மற்றும் வகாண்டா நாட்டின் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியை மிக நுட்பமாகத் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளனர்.

 அட்லாண்டா மற்றும் புவேர்ட்டோ ரிக்கோ போன்ற இடங்களில் இதன் படப்பிடிப்பு மிகப்பிரம்மாண்டமாக நடைபெற்றது.

விமர்சன ரீதியாக இப்படம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. ஒரு சூப்பர் ஹீரோ கதையை வெறும் சண்டைக்காட்சிகளாக மட்டும் பார்க்காமல் இழப்பு மற்றும் அதன் பின்னான துயரத்தை ஒரு காவியமாக இப்படம் கையாண்டது. 

 வகாண்டா மற்றும் தாலோகன் ஆகிய இரு நாடுகளுக்கு இடையிலான மோதல் அதிகாரத்திற்காக இல்லாமல் தற்காப்பிற்காக அமைந்தது திரைக்கதையின் பலம். 

மேதமை பொருந்திய திரைக்கதை அமைப்பால் இது மார்வெல் வரிசையில் ஒரு முதிர்ச்சியான படைப்பாக விமர்சகர்களால் போற்றப்பட்டது.

லெட்டிடியா ரைட் சூரி கதாபாத்திரத்தில் மிகச்சிறப்பாக நடித்திருந்தார். சகோதரனின் இழப்பால் துடிக்கும் ஒரு இளவரசியாகவும் பிறகு பொறுப்புள்ள வீரராகவும் அவர் காட்டிய பரிணாமம் அபாரமானது. 

இவருடன் இணைந்து லூபிடா நியாங்கோ மற்றும் டானாய் குரிரா ஆகியோர் தங்களின் முந்தைய கதாபாத்திரங்களுக்கு வலு சேர்த்தனர். 

ராணி ராமோண்டாவாக நடித்த ஏஞ்சலா பாசெட் வெளிப்படுத்திய ஆளுமை மற்றும் உணர்ச்சிகரமான நடிப்பு உலகத்தரம் வாய்ந்தது.

 வில்லன் கதாபாத்திரமான நமோராக நடித்த டெனோக் ஹுர்டா மேஜியா தன் நடிப்பால் அனைவரையும் கவர்ந்தார்.

லுட்விக் கோரன்சன் இப்படத்திற்கு இசையமைத்துள்ளார். ஆப்பிரிக்க இசையையும் மாயன் பண்பாட்டு இசையையும் கலந்து அவர் உருவாக்கிய பின்னணி இசை படத்திற்கு ஒரு தனித்துவமான ஆன்மாவை வழங்கியது. 

ரிஹானா பாடிய லிப்ட் மீ அப் பாடல் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. இப்படம் ஐந்து ஆஸ்கார் விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. 
இதில் சிறந்த ஆடை வடிவமைப்பிற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றது. 

ஏஞ்சலா பாசெட் தனது சிறந்த நடிப்பிற்காக கோல்டன் குளோப் விருதை வென்று மார்வெல் படங்களுக்கான புதிய வரலாற்றுச் சாதனையைப் படைத்தார்.

இப்படம் அக்டோபர் 2022 இல் ஹாலிவுட்டில் திரையிடப்பட்டு நவம்பர் 11 அன்று உலகம் முழுவதும் வெளியானது. வசூல் ரீதியாகவும் விமர்சன ரீதியாகவும் மிகப்பெரிய வெற்றியைப் பெற்ற இப்படம் 859 மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் வசூலித்து அந்த ஆண்டின் அதிக வசூல் செய்த படங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது. 

வகாண்டா என்ற கற்பனை தேசத்தின் பெருமையை உலக அரங்கில் மீண்டும் ஒருமுறை நிலைநாட்டியது. இதன் அடுத்த பாகம் 2028 ஆம் ஆண்டு வெளியாகும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

பிளாக் பான்தர் வாண்டா ஃபாரெவர் திரைப்படத்தின் அடிநாதம்  இழப்பைக் கையாளுதல் மற்றும் அந்தத் துயரத்திலிருந்து மீண்டெழுந்து புதிய அடையாளத்தைப் பெறுவதாகும். 

நடிகர் சாட்விக் போஸ்மேனின் மறைவு நிஜ வாழ்விலும் திரைக்கதையுள்ளும் ஏற்படுத்திய வெற்றிடத்தை இப்படம் மிகவும் கண்ணியமான முறையில் கையாண்டது. 

ஒரு தேசத்தின் பாதுகாவலனாக இருந்த அரசனை இழந்த பிறகு அந்தத் தேசமும் அவனது குடும்பமும் எதிர்கொள்ளும் மனப்போராட்டங்களே கதையின் உயிரோட்டமாகத் திகழ்கின்றன.

பழிவாங்கும் உணர்ச்சிக்கும் நீதியை நிலைநாட்டும் பொறுப்புக்கும் இடையிலான மெல்லிய கோட்டை இப்படம் ஆராய்கிறது. 

சூரி கதாபாத்திரம் தனது சகோதரனின் இழப்பால் அடையும் ஆத்திரம் இறுதியில் முதிர்ச்சியான தலைமைத்துவமாக மாறுவது இப்படத்தின் மிக முக்கியமான வளர்ச்சி நிலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

 வகாண்டா மற்றும் தாலோகன் ஆகிய இரு முன்னேறிய நாகரிகங்கள் தங்களுக்குள் மோதிக்கொள்வதன் மூலம் உலக அரசியலில் மறைந்திருக்கும் காலனியாதிக்க அச்சுறுத்தல்களைத் திரைக்கதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது.

தாய்மை மற்றும் தியாகத்தின் வலிமையை ராணி ராமோண்டா கதாபாத்திரம் வழி இப்படம் பதிவு செய்தது. ஒருபுறம் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மறுபுறம் தொன்மையான கலாச்சாரம் என இரண்டிற்கும் இடையிலான சமநிலையை இப்படம் அதன் ஆன்மாவாகக் கொண்டுள்ளது. 

இறுதியில் வகாண்டா ஃபாரெவர் என்பது வெறும் முழக்கம் மட்டுமல்ல அது ஒரு பண்பாட்டின் தொடர்ச்சி மற்றும் காலத்தால் அழியாத நினைவுகளின் அடையாளம் என்பதை இப்படம் ஆழமாக உணர்த்தியது. 

அதன் மூலம் இது சாதாரணமான ஒரு சூப்பர் ஹீரோ திரைப்படமாக எஞ்சாமல் மனித உணர்வுகளின் காவியமாக மாறியது.

இப்படத்தின் ஆரம்பக்கட்ட திரைக்கதை டி சல்லா மற்றும் அவரது மகன் டூசான் ஆகியோருக்கு இடையிலான உறவை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்டது.

 சாட்விக் போஸ்மேன் மறைவுக்குப் பின் கதை முற்றிலும் மாற்றியமைக்கப்பட்டது. முதலில் சூரி மற்றும் டி சல்லா இருவரும் இணைந்து பிளாக் பான்தராகச் செயல்படுவதாகத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது.

தாலோகன் ராஜ்ஜியத்தின் அரசன் நமோர் கதாபாத்திரத்திற்காக நடிகர் டெனோக் ஹுர்டா மேஜியா மாயன் மொழியைக் கற்றுக்கொண்டார். 

அதுவரை அவருக்கு நீச்சல் தெரியாது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. 

 நமோரின் ஆடை வடிவமைப்பு 1973 ஆம் ஆண்டு வெளியான காமிக்ஸ் சித்திரங்களின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டது.
வகாண்டா மற்றும் தாலோகன் மக்களுக்கிடையிலான கலாச்சார ஒற்றுமைகளை விளக்க மார்வெல் ஸ்டுடியோஸ் இருநூறு பக்கங்கள் கொண்ட ஒரு தனித்துவமான கையேட்டை உருவாக்கியது. 

இதில் அவர்களின் வரலாறு போர்க்கலை மற்றும் கட்டடக்கலை குறித்த விரிவான தகவல்கள் இடம்பெற்றிருந்தன. 

படத்தின் இறுதியில் வரும் ஆடை எரியும் காட்சி எந்தவித கணினி தொழில்நுட்பமும் இன்றி தத்ரூபமாகப் படம்பிடிக்கப்பட்டது.

இப்படத்தில் நடித்த நடிகை டோரதி ஸ்டீல் படப்பிடிப்பு முடிவதற்கு முன்பே காலமானார். இது அவர் நடித்த கடைசித் திரைப்படமாகும். 

இப்படத்தின் நீளம் முதலில் நான்கு மணி நேரமாக இருந்தது. வகாண்டா மற்றும் தாலோகன் நாகரிகங்களுக்கு இடையிலான பகையை மையப்படுத்த இப்படத்திற்கு கிங்டம் ஆஃப் தி டீப் என்ற தலைப்பு முதலில் பரிசீலிக்கப்பட்டது. 

அயர்ன் ஹார்ட் கதாபாத்திரம் இப்படத்தின் வழியாகவே மார்வெல் திரையுலகிற்கு அறிமுகமானது.

ஒளிப்பதிவாளர் ஆட்டம் டூரால்ட் அர்காபா இப்படத்திற்காக அனமார்பிக் லென்ஸ்களைப் பயன்படுத்தினார். இழப்பின் துயரால் உலகம் மங்கலாகத் தெரிவதைக் காட்சிப்படுத்த இம்முறை கையாளப்பட்டது.

 மார்வெல் படங்களில் வழக்கமாக இடம்பெறும் போஸ்ட் கிரெடிட் காட்சி இப்படத்தில் தவிர்க்கப்பட்டது. படத்தின் உணர்ச்சிகரமான இறுதிக்காட்சிக்குப் பின் வரும் கூடுதல் காட்சிகள் அதன் ஆன்மாவைச் சிதைத்துவிடும் என்பதால் இ முடிவு எடுக்கப்பட்டது.

நமோரின் தாலோகன் நாகரிகம் அட்லாண்டிஸ் என்று அழைக்கப்படுவதைத் தவிர்க்கவே இப்புதிய பெயர் சூட்டப்பட்டது. 

இது மெசோஅமெரிக்க பண்பாட்டின் அடிப்படையில் வடிவமைக்கப்பட்டது. இப்படத்தின் இசையமைப்பாளர் லுட்விக் கோரன்சன் லாகோஸ் மற்றும் மெக்சிகோ நகரங்களுக்கு நேரில் சென்று அங்கிருந்த பாரம்பரிய இசைக் கலைஞர்களுடன் இணைந்து பாடல்களை உருவாக்கினார்.

 பாபா மால் மற்றும் ரியானா ஆகியோரின் குரல்கள் இப்படத்தின் பின்னணிக்கு உலகளாவிய அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுத்தந்தன.

படப்பிடிப்பின் போது லெட்டிடியா ரைட் காயமடைந்ததால் சில காலம் வேலைகள் நிறுத்தப்பட்டன. அவர் குணமடைந்து திரும்பும் வரை மற்ற நடிகர்களைக் கொண்டு காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன.

 இப்படத்தின் ஆடை வடிவமைப்பாளர் ரூத் இ கார்ட்டர் இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட உடைகளை உருவாக்கினார். 

இதில் ராணி ராமோண்டாவின் கிரீடம் முப்பரிமாண அச்சு தொழில்நுட்பம் மூலம் தயாரிக்கப்பட்டது. வகாண்டா மற்றும் தாலோகன் வீரர்கள் பயன்படுத்தும் சைகைகள் பண்டைய ஆஸ்டெக் மற்றும் மாயன் வரலாற்று ஆவணங்களிலிருந்து பெறப்பட்டவை.

வில்லன் கதாபாத்திரமான நமோர் என்பதற்கு ஸ்பானிஷ் மொழியில் அன்பில்லாத சிறுவன் என்ற புதிய விளக்கம் இப்படத்தில் சேர்க்கப்பட்டது. 

பிளாக் பான்தர் கவச உடைக்குள்ளே சூரியின் இறுதிச் சடங்கு உடைகள் எரியும் காட்சி நிஜமான நெருப்பைக் கொண்டு மிக நுட்பமாகப் படம்பிடிக்கப்பட்டது.

 இப்படத்தில் வரும் சிஐஏ இயக்குநர் கதாபாத்திரம் எவரெட் ராஸின் முன்னாள் மனைவி என்பது கதையில் ஒரு புதிய திருப்பமாக அமைந்தது.

இப்படத்தின் திரைக்கதை மொத்தம் ஐந்து முறை மாற்றி எழுதப்பட்டது. நடிகர் டேனியல் கலுயா தனது முந்தைய டபிள்யூ காபி கதாபாத்திரத்தில் மீண்டும் நடிக்கவிருந்தார். 

எனினும் நோப் திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு தேதிகளுடன் ஏற்பட்ட முரண்பாட்டால் அவர் இதில் பங்கேற்கவில்லை.
 அவருக்குப் பதிலாக அவரது கதாபாத்திரம் வகாண்டாவிலிருந்து நாடு கடத்தப்பட்டதாகக் கதையில் மாற்றப்பட்டது.

தாலோகன் வீரர்களுக்கான ஆடை வடிவமைப்பில் கடல்வாழ் உயிரினங்களின் தாக்கம் அதிகம் இருந்தது. நமோராவின் தலைக்கவசம் லயன் பிஷ் எனப்படும் சிங்க மீனின் துடுப்புகளைப் போன்றும் அட்டுமாவின் தலைக்கவசம் சுத்தியல் தலைச் சுறாவின் மண்டை ஓட்டைப் போன்றும் உருவாக்கப்பட்டன.

 தண்ணீருக்கு அடியில் எட்டு மணி நேரம் வரை பயன்படுத்தக்கூடிய வகையில் இந்த உடைகள் பிரத்யேகமாகத் தயாரிக்கப்பட்டன. 

சிஎன்என் செய்தி வாசிப்பாளர் ஆண்டர்சன் கூப்பர் இப்படத்தில் கௌரவத் தோற்றத்தில் நடித்திருந்தார்.
இப்படத்தின் நீளத்தைக் குறைக்க தாலோகன் நாகரிகம் தொடர்பான பல காட்சிகள் மற்றும் சூரி-அயர்ன் ஹார்ட் இடையிலான நட்பு சார்ந்த காட்சிகள் நீக்கப்பட்டன. 

நமோரின் கணுக்கால் சிறகுகளின் அசைவிற்காக ராட்டில் ஸ்நேக் எனப்படும் சிலுசிலுப்பை பாம்புகளின் சத்தம் பயன்படுத்தப்பட்டது.

 இப்படம் நைஜீரியாவின் லாகோஸ் நகரிலும் திரையிடப்பட்டது. இது ஒரு மார்வெல் திரைப்படம் ஆப்பிரிக்காவில் பெற்ற முதல் உள்ளூர் பிரீமியர் காட்சியாகும்.

அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனமான எம்ஐடி வளாகத்தில் இப்படத்தின் முக்கிய காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன.

 நமோர் மற்றும் சூரிக்கு இடையே காதல் மலர்வது போன்ற உரையாடல்கள் முதலில் திட்டமிடப்பட்டு பின்னர் கைவிடப்பட்டன.

 இப்படத்தில் வரும் பிரெஞ்சு ராணுவ வீரர்கள் குறித்த சித்தரிப்பு பிரான்ஸ் நாட்டு அமைச்சகத்தின் கண்டனத்திற்கு உள்ளானது.

 வகாண்டா இளவரசர் டூசான் கதாபாத்திரத்திற்காக மூன்று குழந்தைகள் மட்டுமே நேர்முகத் தேர்வுக்கு அழைக்கப்பட்டனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

வகாண்டாவின் எல்லைப் பழங்குடி மூத்தவராகத் தோன்றிய டேனி சபானி மற்றும் சுரங்கப் பழங்குடி மூத்தவராகத் தோன்றிய கோனி சியம் ஆகியோர் முந்தைய பாகத்திலிருந்து தங்கள் பாத்திரங்களைத் தொடர்ந்தனர். 

இப்படத்தின் இசையமைப்பை விளக்கும் வகையில் வாய்ஸஸ் ரைசிங்: தி மியூசிக் ஆஃப் வகாண்டா ஃபாரெவர் என்ற ஆவணத் தொடர் டிஸ்னி பிளஸ் தளத்தில் வெளியானது. 

இதில் லண்டனின் புகழ்பெற்ற அபே ரோட் ஸ்டுடியோவில் இசைக்கோர்ப்பு நடைபெற்ற காட்சிகள் இடம்பெற்றன.
தாலோகன் மக்களின் வாழ்த்து சைகை கோடெக்ஸ் ஜூச்-நட்டால் எனும் வரலாற்று ஆவணத்தில் உள்ள சித்திரங்களின் தூண்டுதலால் உருவானது.

 இதனை நடிகர் டெனோக் ஹுர்டா மேஜியாவே பரிந்துரைத்தார். இப்படத்தின் முன்னோட்டக் காட்சியில் பாப் மார்லியின் நோ வுமன் நோ க்ரை பாடல் பயன்படுத்தப்பட்டது.

 இப்பாடல் கென்ட்ரிக் லாமரின் ஆல்ரைட் பாடலுடன் இணைக்கப்பட்டு பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
மெக்டொனால்ட்ஸ் நிறுவனம் இப்படத்தை ஒட்டி பத்து வகையான பொம்மைகளுடன் கூடிய ஹேப்பி மீல் உணவுகளை விற்பனை செய்தது. 

கிராஃப்ட் ஃபுட்ஸ் நிறுவனம் வகாண்டா வடிவங்களைக் கொண்ட மேக் அண்ட் சீஸ் உணவை அறிமுகப்படுத்தியது.

 லெக்ஸஸ் நிறுவனம் தனது ஆர்இசட் 450இ காரை விளம்பரப்படுத்த ஓகோயே கதாபாத்திரத்தைப் பயன்படுத்தியது. 

 அடிடாஸ் நிறுவனம் வகாண்டா கலெக்ஷன் என்ற பெயரில் பிரத்யேக உடைகளை வெளியிட்டது.

வகாண்டா ஃபாரெவர்: தி அபிஷியல் பிளாக் பான்தர் பாட்காஸ்ட் என்ற பெயரில் தா-நெஹிசி கோட்ஸ் ஒரு ஒலிபரப்புத் தொடரை நடத்தினார். 

இப்படத்தின் டிஜிட்டல் வெளியீட்டில் நீக்கப்பட்ட காட்சிகள் மற்றும் படப்பிடிப்புத் தளத்தின் நகைச்சுவைத் துணுக்குகள் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. 

இது டிஸ்னி பிளஸ் தளத்தில் வெளியான முதல் ஐந்து நாட்களில் அதிக நேரம் பார்க்கப்பட்ட மார்வெல் திரைப்படம் என்ற சாதனையைப் படைத்தது.

 இப்படத்தின் ஸ்பின்-ஆஃப் தொடராக அயர்ன் ஹார்ட் 2025 இல் வெளியானது.

இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு சம்மர் பிரேக் என்ற ரகசியப் பெயரில் நடைபெற்றது. முந்தைய பாகத்தில் ஒளிப்பதிவு செய்த ரேச்சல் மோரிசன் கோவிட் சூழலால் ஏற்பட்ட தேதிகள் குளறுபடி காரணமாக இப்படத்தில் பணியாற்ற முடியாமல் போனது. 

அவருக்கு மாற்றாகவே லோகி தொடரின் ஒளிப்பதிவாளர் இப்பணியை ஏற்றார். இப்படத்தில் டி சல்லாவின் இறுதி ஊர்வலக் காட்சியில் அவரது உடலைச் சுமந்து செல்லும் போது பயன்படுத்தப்பட்ட இசை நைஜீரியாவின் பாரம்பரிய இசை முறைகளைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது.

வகாண்டாவின் நதிப் பழங்குடி மற்றும் வணிகப் பழங்குடி மூத்தவர்கள் கதாபாத்திரங்கள் முதல் பாகத்திலிருந்து அப்படியே தொடரப்பட்டன. 

இப்படத்தின் ஒலி வடிவமைப்பாளர்கள் நமோரின் சிறகுகள் அசைவதற்கும் அவர் தண்ணீருக்குள் வேகமாகச் செல்வதற்கும் பிரத்யேகமான இயற்கை ஒலிகளைப் பயன்படுத்தினர். 

வகாண்டா மக்கள் பயன்படுத்தும் கிரிட் எனும் செயற்கை நுண்ணறிவு மென்பொருளுக்கு பிரபல நகைச்சுவை நடிகர் ட்ரெவர் நோவா குரல் கொடுத்தார்.

அமெரிக்காவின் ஜார்ஜியா மாகாணத்தில் புதிய தேர்தல் சட்டங்கள் இயற்றப்பட்ட போது அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் வகையில் அங்கு இப்படத்தின் படப்பிடிப்பை நடத்துவதா வேண்டாமா என்ற விவாதம் எழுந்தது. 

இருப்பினும் உள்ளூர் தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரத்தைக் கருத்தில் கொண்டு அங்கேயே படப்பிடிப்பு நடத்தப்பட்டது.

 இப்படத்திற்காக ஜேட் எனப்படும் பச்சை நிற கற்களைப் பயன்படுத்தி தாலோகன் நகரின் ஆபரணங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டன.

டபுள்யூ டபுள்யூ ஈ மல்யுத்த வீரர் டேமியன் பிரீஸ்ட் இப்படத்தில் நமோர் அல்லது அட்டுமா கதாபாத்திரத்தில் நடிக்க முதலில் அழைக்கப்பட்டார். 

வகாண்டா மக்களின் தொழில்நுட்பக் கருவிகளான கிமோயோ மணிகள் இப்படத்தில் மேலும் மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவில் காட்டப்பட்டன. இப்படத்தின் விளம்பரத்திற்காக டார்கெட்  நிறுவனம் ஒரு நிமிடம் ஓடக்கூடிய ஒரு குறுகிய விளம்பரப் படத்தை வெளியிட்டது. 

அதில் ரீரி வில்லியம்ஸ் தனது அயர்ன் ஹார்ட் கவசத்தை உருவாக்குவது போன்ற காட்சிகள் இடம்பெற்றன.

படத்தின் கதை:-

வகாண்டா நாட்டின் அரசன் டி சல்லா ஒரு தீராத நோயால் பாதிக்கப்பட்டு உயிரிழக்கிறார். அவரது தங்கை சூரி (லெட்டிடியா ரைட்) எரிக் கில்மோங்கரால் (மைக்கேல் பி ஜோர்டான்) முன்பு எரிக்கப்பட்ட இதய வடிவ மூலிகையைச் செயற்கையாக மீண்டும் உருவாக்க முயற்சித்தும், அண்ணன் இறப்பதற்குள் அண்ணனின் நோய்க்கு மருந்து தயாரிப்பதில் வெற்றி பெற முடியாமல் போகிறார். 

டி சல்லாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு ஒரு வருடம் கழித்து வகாண்டா நாடு தனது வைப்ரேனியம் உலோகத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளுமாறு பிற நாடுகளின் கடும் அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகிறது.

 வைப்ரேனியத்தைத் திருட முயலும் வெளிநாடுகளின் சூழ்ச்சிகளை அரசி ராமோண்டா (ஆஞ்சலா பாசெட்) முறியடிக்கிறார்.

 இதற்கிடையில் அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் அமெரிக்க ஆய்வுக் குழு ஒன்று வைப்ரேனியம் கண்டறியும் கருவியைப் பயன்படுத்தி கடலுக்கடியில் ஒரு வைப்ரேனியம் படிமத்தைக் கண்டறிகிறது. 

ஆனால் நீல நிறத் தோலும் தண்ணீருக்கு அடியில் சுவாசிக்கும் திறனும் கொண்ட தலோக்கன் மக்கள் அவர்களைத் தாக்கி அழிக்கின்றனர்.

தலோக்கன் மக்களின் தலைவனான நமோர் (டெனோச் ஹுயர்டா மெஜியா) வகாண்டாவின் பாதுகாப்பை மீறி ராமோண்டா மற்றும் சூரிக்கு முன்னால் தோன்றுகிறார். 

வகாண்டா நாடு உலகிற்குத் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டதால்தான் வைப்ரேனியத்திற்கான வேட்டை தொடங்கியதாக நமோர் குற்றம் சாட்டுகிறார்.

 வைப்ரேனியம் கண்டறியும் கருவியை உருவாக்கிய விஞ்ஞானியைத் தன்னிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்றும் இல்லையெனில் வகாண்டா மீது போர் தொடுக்கப்படும் என்றும் நமோர் எச்சரிக்கிறார். 

சிஐஏ முகவர் எவரெட் கே ரோஸ் (மார்ட்டின் ஃப்ரீமேன்) உதவியுடன் சூரி மற்றும் ஒகோயே (டானாய் குரிரா) அந்த விஞ்ஞானி ரிதி வில்லியம்ஸ் (டொமினிக் தோர்ன்) என்ற எம்ஐடி மாணவி என்பதைத் தெரிந்து கொள்கின்றனர். 

அவர்கள் ரிதியை மீட்க முயலும்போது எஃப்பிஐ மற்றும் தலோக்கன் வீரர்களால் துரத்தப்படுகின்றனர். 

போரில் ஒகோயே தோல்வியடைய சூரி மற்றும் ரிதி ஆகியோரை நமோர் கடத்திச் செல்கிறார்.

தனது மகளைப் பாதுகாக்கத் தவறியதால் ஒகோயேயின் தளபதி பதவியை ராமோண்டா பறிக்கிறார்.

 சூரியைத் தேட ஹைட்டியில் வசிக்கும் நக்கியாவின் (லுபிடா நியாங்கோ) உதவியை அவர் நாடுகிறார்.

 கடலுக்கடியில் உள்ள தலோக்கன் பேரரசைச் சூரிக்குச் சுற்றிக் காட்டும் நமோர் தனது மக்களின் வரலாற்றையும் அவர்கள் ஏன் உலக நாடுகளை வெறுக்கிறார்கள் என்பதையும் விளக்குகிறார்.

 நக்கியா சூரியையும் ரிதியையும் மீட்கும் முயற்சியில் தலோக்கன் வீரர்கள் இருவர் கொல்லப்படுகின்றனர்.

 இதனால் ஆத்திரமடைந்த நமோர் வகாண்டா மீது தாக்குதல் நடத்துகிறார். இந்தத் தாக்குதலில் ரிதியைக் காப்பாற்ற முயன்று ராமோண்டா நீரில் மூழ்கி இறக்கிறார். 

வகாண்டா மக்கள் பாதுகாப்பிற்காக ஜபாரி மலைகளுக்கு இடம்பெயர்கின்றனர்.

 இதற்கிடையில் வகாண்டாவிற்குத் தகவல்களைப் பகிர்ந்ததற்காக சிஐஏ இயக்குனர் வாலண்டினா அலெக்ரா டி ஃபோன்டைன் (ஜூலியா லூயிஸ்-டிரேஃபஸ்) ரோஸைக் கைது செய்கிறார்.

தாயின் மரணத்திற்குப் பிறகு சூரி நமோரின் மக்களுக்குச் சூப்பர் மேன் சக்தியைத் தந்த மூலிகையின் எச்சத்தைக் கொண்டு இதய வடிவ மூலிகையை மீண்டும் உருவாக்குகிறார். 

அதை உட்கொண்ட பிறகு சூரிக்கு அதீத ஆற்றல் கிடைக்கிறது. மூதாதையர் உலகில் அவர் கில்மோங்கரைச் சந்திக்கிறார். 

கில்மோங்கர் அவரைப் பழிவாங்கத் தூண்டுகிறார். சூரி புதிய பிளாக் பாந்தர் உடையில் தோன்றி வகாண்டாவின் பிற பழங்குடியினரால் பிளாக் பாந்தராக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறார்.

 எம்பாகு (வின்ஸ்டன் டியூக்) அமைதியை வலியுறுத்தினாலும் சூரி நமோரைப் பழிவாங்க முடிவு செய்கிறார். 

வகாண்டா படைகள் நமோரை எதிர்கொள்ளக் கடலுக்குச் செல்கின்றன. அங்கே அயோ (புளோரன்ஸ் கசும்பா) மற்றும் அனேகா (மிக்கேலா கோயல்) ஆகியோர் மிட்நைட் ஏஞ்சல் கவசங்களை அணிந்து போரிடுகின்றனர். 

ரிதி வில்லியம்ஸ் தனது நவீன கவச உடையில் உதவி செய்கிறார்.

சூரி நமோரை ஒரு பாலைவன கடற்கரைக்கு இழுத்துச் சென்று அவரது சக்தியைக் குறைத்துத் தோற்கடிக்கிறார்.

 ஆனால் தனது தாயின் நினைவால் நமோரைக் கொல்லாமல் அவரைச் சரணடையச் செய்கிறார்.

 நமோர் தன் மக்களின் பாதுகாப்பிற்காக வகாண்டாவுடன் அமைதி உடன்படிக்கை செய்து கொள்கிறார். 

தலோக்கன் வீரர்களான நமோரா (மாபெல் காடெனா) மற்றும் அட்டுமா (அலெக்ஸ் லிவினாலி) போன்றோரின் சூழலில் நமோர் இந்த முடிவை எடுக்கிறார். 

இறுதியில் ரிதி தனது ஊருக்குத் திரும்புகிறார். சூரி பிளாக் பாந்தர் பதவியைத் தக்கவைத்துக் கொண்டு மீண்டும் வகாண்டாவில் மூலிகைகளைப் பயிரிடுகிறார். 

ஹைட்டியில் நக்கியாவைச் சந்திக்கும் சூரி தனது அண்ணனுக்காகத் துக்கம் அனுசரிக்கிறார். 

அங்கே டி சல்லா மற்றும் நக்கியாவிற்குப் பிறந்த மகன் டூசான்ட் இருப்பதையும் அவனது வகாண்டா பெயர் டி சல்லா என்பதையும் சூரி அறிகிறார். 

இதன் மூலம் வகாண்டாவின் வம்சம் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தப்படுவதை உறுதி செய்கையில் கதை நிறைவடைகிறது.

இந்தப் படம் சொல்லும் செய்தி மிகவும் ஆழமானது. இது வெறும் சூப்பர் ஹீரோ அதிரடித் திரைப்படம் மட்டுமல்ல, ஒரு தனிமனிதனும் ஒரு நாடும் பெரும் இழப்பிலிருந்து எப்படி மீண்டு எழுகிறார்கள் என்பதைப் பேசுகிறது.

துக்கம் என்பது ஒரு பலவீனம் அல்ல, அது மனித இயல்பு என்பதை இந்தப் படம் உணர்த்துகிறது. 

டி சல்லாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு சூரி மற்றும் ராமோண்டா இருவரும் வெவ்வேறு வழிகளில் துக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். சூரி தனது தொழில்நுட்பத்தின் பின்னால் ஒளிந்து கொண்டு அழ மறுக்கிறார். 

ஆனால் துக்கத்தை முழுமையாக எதிர்கொண்டு அதை அங்கீகரிக்கும் போதுதான் ஒருவரால் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர முடியும் என்பதை இறுதிச் சடங்குகள் மற்றும் சூரியின் கண்ணீர் மூலம் படம் காட்டுகிறது.

பழிவாங்குதல் என்பது ஒரு சுழற்சி போன்றது. நமோர்  மற்றும் சூரி  இருவருமே தங்கள் மக்களுக்கு ஏற்பட்ட அநீதிக்காகப் பழிவாங்கத் துடிக்கிறார்கள். 

ஆனால் பழிவாங்குதல் அழிவையே தரும், அது காயங்களை ஆற்றாது என்பதைச் சூரி உணர்கிறார்.

 தனது தாயைக் கொன்ற நமோரைக் கொல்ல வாய்ப்பு கிடைத்தும், தனது வம்சத்தின் பெருந்தன்மையைக் காட்டி அவரை மன்னிப்பதன் மூலம் சூரி ஒரு உண்மையான தலைவராக மாறுகிறார்.

டி சல்லா ஒரு சிறந்த அரசனாக இருந்தார், ஆனால் அவரது மறைவுக்குப் பின் வகாண்டா என்னவாகும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. 

ஒரு தலைவன் மறைந்தாலும், அவர் விட்டுச் சென்ற கொள்கைகளும், அவர் விதைத்த நம்பிக்கையும் அழிவதில்லை என்பதைப் புதிய பிளாக் பாந்தரின் எழுச்சி காட்டுகிறது. 

இறுதிக் காட்சியில் அறிமுகமாகும் டி சல்லாவின் மகன், வாழ்க்கை ஒரு வட்டத்தில் சுழல்கிறது என்பதையும், நம்பிக்கை என்றும் முடிவடையாது என்பதையும் பறைசாற்றுகிறது.

வகாண்டா மற்றும் தலோக்கன் ஆகிய இரண்டு நாடுகளுமே அந்நிய நாடுகளின் ஆக்கிரமிப்பால் பாதிக்கப்பட்டவை. 

தற்காப்பு என்ற பெயரில் நமோர் உலகையே அழிக்கத் துணிகிறார். ஆனால் வகாண்டா அமைதி மற்றும் தூதரக வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது. 

அதிகாரம் என்பது மற்றவர்களை அடக்கி ஆள்வதில் இல்லை, மற்றவர்களுடன் இணைந்து வாழ்வதில்தான் இருக்கிறது எனும் உலகளாவிய அரசியல் நீதியையும் இந்தப் படம் முன்வைக்கிறது.

கில்லர்மோ டெல் டோரோவின் பினோச்சியோ (Guillermo del Toro's Pinocchio)" 2022


"கில்லர்மோ டெல் டோரோவின் பினோச்சியோ (Guillermo del Toro's Pinocchio)" கார்லோ கொலோடி 1883 ஆம் ஆண்டு எழுதிய இத்தாலிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு 2022 ஆம் ஆண்டு வெளியான  இருண்ட கற்பனை இசை படைப்பு .

 புகழ்பெற்ற இயக்குநர் கியர்மோ டெல் டோரோ மற்றும் மார்க் குஸ்டாப்சன் இணைந்து இதனை உருவாக்கியுள்ளனர். 

முதல் உலகப் போரில் தச்சன் கெபெட்டோ தன் மகன் கார்லோவை வான்வழித் தாக்குதலில் இழக்கிறான். 

20 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதே துக்கத்தில் அவன் ஒரு மரப் பொம்மையைச் செய்ய அந்தப் பொம்மைக்கு உயிர் கிடைக்கிறது. 

பாசிச இத்தாலியின் பின்னணியில் ஒரு மரப் பொம்மையின் வழியாக மனித வாழ்வின் ஆழமான தத்துவங்களை இத்திரைப்படம் பேசுகிறது.

உலக சினிமா வரலாற்றில் கியர்மோ டெல் டோரோவின் இந்த படைப்பு அனிமேஷன் துறையில் ஒரு மைல்கல்லாகக் கருதப்படுகிறது. 

1940 ஆம் ஆண்டு வெளியான டிஸ்னி பதிப்பிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டு பாசிச இத்தாலியின் அரசியல் சூழலை இது பிரதிபலிக்கிறது. 

மெக்சிகோ மற்றும் அமெரிக்க கூட்டுத் தயாரிப்பான இது அனிமேஷன் என்பது குழந்தைகளுக்கானது மட்டுமல்ல அது ஒரு வலிமையான கலை ஊடகம் என்பதை உலகிற்கு மீண்டும் ஒருமுறை உரக்கச் சொன்னது.

உலக சினிமா விமர்சகர்கள் இந்தப் படத்தை டெல் டோரோவின் மிகச்சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்றாகக் கருதுகின்றனர். 

முந்தைய பதிப்புகளில் பினோச்சியோ ஒரு நிஜச் சிறுவனாக மாறுவதே குறிக்கோளாக இருக்கும் ஆனால் இதில் அவன் மரப் பொம்மையாகவே இருந்து மனிதத் தன்மையை வெளிப்படுத்துவது போற்றப்படுகிறது. 

மரணம் மற்றும் அழிவற்ற தன்மை குறித்த ஆழமான விவாதங்களை முன்வைக்கும் விதம் இயக்குநரின் கலை மேதமையை பறைசாற்றுகிறது.

2008 ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்ட இந்த படைப்பு நீண்ட கால இழுபறிக்குப் பிறகு நெட்ஃபிக்ஸ் நிறுவனத்தால் 2018 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் துவக்கப்பட்டது. 

கியர்மோ டெல் டோரோ மற்றும் பேட்ரிக் மெக்ஹேல் இணைந்து எழுதிய திரைக்கதை படத்தின் ஆன்மாவாக உள்ளது. 

மார்க் குஸ்டாப்சன் அனிமேஷன் இயக்கத்தில் தனது முழுத் திறமையையும் காட்டியுள்ளார். 

இது அவர் 2024 இல் மறைவதற்கு முன் பணியாற்றிய கடைசித் திரைப்படமாகும்.

இத்திரைப்படம் ஸ்டாப் மோஷன் தொழில்நுட்பத்தில் 35 மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் உருவானது.

 கிரிஸ் கிரிம்லியின் ஓவியங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு பினோக்கியோவின் உருவம் செதுக்கப்பட்டது.

 இயந்திர தலைகள் மூலம் முகபாவனைகள் கொண்டு வரப்பட்டன குறிப்பாக பினோக்கியோ பாத்திரத்திற்கு மட்டும் 3000 மாற்றக்கூடிய முக அமைப்புகள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

 போர்ட்லேண்ட் மற்றும் மெக்சிகோவின் குவாடலஜாரா ஆகிய இடங்களில் இந்தப் படப்பிடிப்பு மிக நேர்த்தியாக நடைபெற்றது.

அக்டோபர் 15 2022 அன்று பிஎஃப்ஐ லண்டன் திரைப்பட விழாவில் இத்திரைப்படம் முதல்முறையாகத் திரையிடப்பட்டது. 

பின்னர் நவம்பர் மாதத்தில் குறிப்பிட்ட திரையரங்குகளில் வெளியாகி டிசம்பர் 9 ஆம் தேதி முதல் நெட்ஃபிக்ஸ் தளத்தில் உலகெங்கும் ஒளிபரப்பானது.

 மெக்சிகோவில் திரையரங்கு சிக்கல்கள் எழுந்தபோது இயக்குநர் நேரடியாகத் தலையிட்டு சுயாதீன திரையரங்குகளில் படத்தை வெளியிட்டார்.

கிரிகோரி மேன் பினோக்கியோ மற்றும் கார்லோ என இரு வேடங்களுக்குக் குரல் கொடுத்துள்ளார். 

டேவிட் பிராட்லி கெபெட்டோவாகவும் இவான் மெக்ரிகர் செபாஸ்டியன் ஜே கிரிக்கெட் என்ற கதைசொல்லியாகவும் நடித்துள்ளனர். 

வில்லன் பாத்திரமான கவுண்ட் வோல்பேவிற்கு கிறிஸ்டோப் வால்ட்ஸ் குரல் கொடுத்துள்ளார். 

கேட் பிளான்செட் ஸ்பாசதுரா என்ற குரங்கு பாத்திரத்திற்கு வெறும் ஒலிகள் மூலம் உணர்வுகளை வழங்கியுள்ளார். 

டில்டா ஸ்விண்டன் வாழ்க்கை மற்றும் மரணத்தின் தேவதைகளாக இரு வேடங்களில் நடித்துள்ளார்.

அலெக்ஸாண்ட்ரே டெஸ்பிளாட் இப்படத்திற்கு மிகச்சிறந்த இசையை வழங்கியுள்ளார். 

ரூபன் காட்ஸ் பாடல்களை எழுதியுள்ளார். படத்தின் கதைக்களத்திற்கு ஏற்ப 1930 களின் சூழலை இசை அப்படியே உள்வாங்கியுள்ளது.

 தி ஷேப் ஆஃப் வாட்டர் படத்திற்குப் பிறகு டெஸ்பிளாட் மற்றும் டெல் டோரோ இணைந்த இரண்டாவது படம் இதுவாகும்.

இத்திரைப்படம் 95 வது ஆஸ்கார் விருது விழாவில் சிறந்த அனிமேஷன் திரைப்படத்திற்கான விருதை வென்றது. 

இதன் மூலம் ஆஸ்கார் வென்ற முதல் ஓடிடி தள அனிமேஷன் படம் என்ற பெருமையைப் பெற்றது. 

இது தவிர கோல்டன் குளோப் பாஃப்டா மற்றும் கிரிட்டிக்ஸ் சாய்ஸ் விருதுகள் உள்ளிட்ட பல சர்வதேச விருதுகளைக் குவித்துள்ளது.

இத்திரைப்படம் கீழ்ப்படிதல் , தனித்துவம் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான போராட்டத்தை அதன் அடிநாதமாகக் கொண்டுள்ளது. 

வழக்கமான கதைகள் பினோச்சியோ ஒரு நல்ல சிறுவனாக மாற வேண்டுமெனில் மற்றவர்கள் சொல்வதைக் கேட்க வேண்டும் என்று போதிக்கும்.

 ஆனால் இந்தப் படம் ஒரு மரப்பொம்மை தனது சொந்த விருப்பத்தின்படி செயல்படுவதையும் தவறு செய்து கற்றுக் கொள்வதையுமே உண்மையான மனிதத்தன்மையாகச் சித்தரிக்கிறது.

அன்பு என்பது ஒருவரை அவர் இருக்கும் நிலையிலேயே ஏற்றுக்கொள்வது என்பதைத் தந்தை கெபெட்டோ கதாபாத்திரம் மூலம் படம் உணர்த்துகிறது. 

இறந்த மகனின் இடத்தைப் பினோக்கியோ நிரப்ப வேண்டும் என்று தொடக்கத்தில் நினைக்கும் தந்தை பின்னர் அவனது தனித்துவத்தை நேசிக்கத் தொடங்குகிறார். 

இது ஒரு தந்தை மற்றும் மகனுக்கு இடையிலான பிணைப்பை ஆழமாகப் பேசுகிறது.

மரணத்தின் அவசியமும் வாழ்வின் நிலையற்ற தன்மையும் படத்தின் மற்றொரு முக்கியக் கருப்பொருள் ஆகும்.

 பினோச்சியோ மீண்டும் மீண்டும் உயிர்த்தெழும் வரத்தைப் பெற்றிருந்தாலும் இறுதியில் தனது தந்தையைக் காப்பாற்ற அந்த அழியாத்தன்மையை அவன் தியாகம் செய்கிறான். 

ஒரு நாள் முடிவுக்கு வரும் என்பதே வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாகவும் அழகானதாகவும் மாற்றுகிறது என்பதை இந்தப் படம் அழகாக விளக்குகிறது.

பாசிச ஆட்சிக்காலத்தில் அனைவரும் அதிகாரத்திற்கு அடிபணிந்து பொம்மைகளாக வாழும் சூழலில் உண்மையில் ஒரு மரப்பொம்மையான பினோச்சியோ மட்டும் சுதந்திரமான சிந்தனையுடன் இருப்பது முரண் நையாண்டியாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. 

அதிகாரம் மற்றும் போரின் அர்த்தமற்ற தன்மையைச் சிறுவர் கதையின் வாயிலாகத் தத்துவார்த்தமாக இந்தப் படைப்பு முன்வைக்கிறது.

இயக்குநர் கில்லர்மோ டெல் டோரோவின் தந்தை இறந்த பிறகு இந்தப் படத்தின் பணிகள் வேகம் பெற்றன.

 தனது தந்தைக்கும் தனக்கும் இருந்த உறவின் நிழலாகவே கெபெட்டோ மற்றும் பினோச்சியோ இடையிலான பிணைப்பை அவர் செதுக்கினார். 

வழக்கமான அனிமேஷன் படங்களில் கதாபாத்திரங்கள் மிகச் சரியாகச் செயல்படும். ஆனால் இதில் யதார்த்தத்தைக் கொண்டு வர பொம்மைகள் தும்முவது அல்லது தடுமாறுவது போன்ற சிறு பிழைகளையும் திட்டமிட்டே அனிமேஷன் செய்தனர்.

இப்படத்தில் ஸ்பாஸதுரா எனும் குரங்கு கதாபாத்திரத்திற்குப் பேசும் வசனங்கள் கிடையாது. சத்தங்களை மட்டுமே எழுப்பும் அந்தப் பாத்திரத்திற்குத் புகழ்பெற்ற நடிகை கேட் பிளான்செட் குரல் கொடுத்தார். 

அவர் இந்தப் படத்தில் ஏதேனும் ஒரு வாய்ப்பு வேண்டும் என்று இயக்குநரிடம் கேட்டு விரும்பிப் பெற்ற வேடம் இதுவாகும். 

படத்தில் வரும் ஒவ்வொரு பொம்மையின் தலைக்குள்ளும் சிறிய இயந்திரங்கள் பொருத்தப்பட்டு அவற்றின் முக பாவனைகள் மிக நுணுக்கமாக மாற்றியமைக்கப்பட்டன.

பினோச்சியோவின் மூக்கு வளரும் காட்சிகளில் அது வெறும் மரக்கிளையாக மட்டும் வளராமல் அதன் நுனியில் சிறிய இலைகள் மற்றும் பூக்கள் தோன்றுவது போன்ற விவரங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது.

 இத்தாலியின் சர்வாதிகாரியான முசோலினியின் உருவத்தைப் படத்தில் ஒரு கேலிச்சித்திரமாகப் பயன்படுத்தி அதிகாரத்தை எதிர்த்துப் பேசுவதே உண்மையான சுதந்திரம் என்பதை இயக்குநர் துணிச்சலாகக் காட்டியுள்ளார்.

முப்பரிமாண அச்சு முறையில் பினோச்சியோவிற்கு மட்டும் மூவாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட முகங்கள் உருவாக்கப்பட்டன.

 இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு மெக்சிகோவில் உள்ள எல் டேலர் டெ சுச்சோ எனும் சிறிய அனிமேஷன் ஸ்டுடியோவில் ஒரு பெரும் பகுதி நடைபெற்றது. 

இது லத்தீன் அமெரிக்க அனிமேஷன் கலைஞர்களுக்குப் பெரும் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுத் தந்தது. 

இப்படத்தில் வரும் செபாஸ்டியன் கிரிக்கெட் கதாபாத்திரம் தங்குவதற்கு பினோக்கியோவின் இதயப் பகுதியில் ஒரு சிறிய அறையே வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது.

 அந்த அறைக்குள் இருக்கும் சிறிய புத்தகங்கள் மற்றும் நாற்காலிகள் அனைத்தும் மிக நுணுக்கமான கைவேலைப்பாடுகளால் ஆனவை. 

ஸ்டாப் மோஷன் முறையில் ஒரு வினாடி காட்சிக்கு இருபத்தி நான்கு தனித்தனி புகைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டன. 

ஒரு அனிமேஷன் கலைஞர் ஒரு வாரம் முழுவதும் உழைத்தால் வெறும் இரண்டு வினாடி காட்சிகளை மட்டுமே உருவாக்க முடிந்தது.

திரைக்கதையில் வரும் கடல் பூதம் அல்லது அந்த ராட்சத மீன் ஜப்பானிய நாட்டுப்புறக் கதைகளில் வரும் உருவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டது. 

அதன் தோலில் இருக்கும் ஒவ்வொரு செதில்களும் தனித்தனியாகச் செதுக்கப்பட்டன. 

மேலும் இப்படத்தின் பின்னணி இசைக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட பாடல்கள் அனைத்தும் படப்பிடிப்புத் தளத்திலேயே நடிகர்களால் பாடப்பட்டு பின்னர் அனிமேஷன் கலைஞர்கள் அந்தத் தாளத்திற்கு ஏற்ப பொம்மைகளை அசைத்தனர்.

பொதுவாக அனிமேஷன் படங்களில் கதாபாத்திரங்கள் பேசும்போது மட்டுமே வாய் அசையும். 

ஆனால் இதில் கதாபாத்திரங்கள் மற்றவர்கள் பேசுவதைக் கவனிக்கும்போதும் அல்லது யோசிக்கும்போதும் அவர்களின் கண்களில் ஏற்படும் சிறிய அசைவுகளைக் கூட படம்பிடித்தனர். 

இது பொம்மைகளுக்கு ஒரு உயிருள்ள மனிதனின் ஆன்மாவை வழங்கியது. இத்திரைப்படம் கில்லர்மோ டெல் டோரோவின் இருபது ஆண்டுகால உழைப்பிற்குப் கிடைத்த ஒரு மாபெரும் வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது.

இப்படத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட கெபெட்டோவின் தச்சுக்கூடம் மற்றும் தேவாலயம் போன்ற கட்டிடங்களின் உட்புறங்கள் அனைத்தும் மிகத் துல்லியமான அளவில் நிஜமான மரங்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டன.

 சுவர்களில் தொங்கும் சிறிய கருவிகள் மற்றும் மேஜை மீதுள்ள மரத்தூள் வரை அனைத்தும் உண்மையான பொருட்களின் சிறிய வடிவங்களாகும். 

பொதுவாக அனிமேஷன் படங்களில் கதாபாத்திரங்கள் அழுக்குப்படாமல் தூய்மையாக இருக்கும். ஆனால் இப்படத்தில் கதாபாத்திரங்களின் உடைகளிலும் முகத்திலும் தேய்மானம் மற்றும் கறைகள் இருக்குமாறு வடிவமைக்கப்பட்டது.

திரைக்கதையின் ஒரு பகுதியில் வரும் கருப்பு முயல்கள் மரண தேவதையின் உதவியாளர்களாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. 

இவை கார்லோ கொலோடியின் அசல் புத்தகத்தில் வரும் ஒரு சிறிய பகுதியை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டவை. 

ஸ்டாப் மோஷன் பொம்மைகளுக்குப் போடும் உடைகளைத் தைப்பதற்காகவே பிரத்யேகமான சிறிய தையல் இயந்திரங்கள் மற்றும் மெல்லிய நூல்இழைகள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

 துணிகள் காற்றில் அசைவதைப் போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்க அந்த ஆடைகளுக்குள் மிக மெல்லிய கம்பிகள் கோர்க்கப்பட்டிருந்தன.

கடல் அலைகளின் காட்சிகளைப் படமாக்கும்போது டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்திற்குப் பதிலாக ஒளி ஊடுருவக்கூடிய பிளாஸ்டிக் தாள்கள் மற்றும் கண்ணாடிகளைப் பயன்படுத்தி அந்த அசைவுகளை உருவாக்கினர்.

 இது படத்திற்கு ஒரு கைவினைப் பொருளின் அழகைத் தந்தது. படத்தின் இறுதியில் வரும் நீண்ட வரவுகளில் பணியாற்றிய ஒவ்வொரு கலைஞரின் பெயரும் மிகக் கவனமாகச் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. 

இது அனிமேஷன் துறையில் உழைக்கும் திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் கலைஞர்களுக்கு இயக்குநர் அளித்த மிகப்பெரிய மரியாதையாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

படத்தின் கதை:-

இத்தாலி நாட்டில் ஜெபெட்டோ (டேவிட் பிராட்லி) என்ற மரம் செதுக்கும் கலைஞர் வசித்தார். 

முதல் உலகப்போர் நடந்த சமயத்தில் ஆஸ்திரியா மற்றும் ஹங்கேரிய படைகள் வீசிய குண்டுகள் பட்டு, அவரது அருமை மகன் கார்லோ (கிரிகோரி மேன்) தேவாலயத்தின் உள்ளேயே உயிரிழந்தான். 

மகனை இழந்த துக்கத்தில் இருபது ஆண்டுகள் தவித்த ஜெபெட்டோ, ஒரு நாள் இரவு குடித்துவிட்டுத் தன் மகனின் கல்லறை அருகே இருந்த பைன் மரத்தை வெட்டினார்.

 அந்த மரத்தைக் கொண்டு ஒரு பொம்மையைச் செய்துவிட்டுச் சோர்வில் உறங்கிப்போனார்.

அப்போது அங்கு வந்த வன தேவதை (டில்டா ஸ்விண்டன்), அந்தப் பொம்மைக்கு உயிர் கொடுத்து அதற்குப் பினோச்சியோ என்று பெயரிட்டாள். 

அந்த மரத்தின் பொந்துக்குள் வசித்து வந்த செபாஸ்டியன் (இவான் மெக்ரிகர்) என்ற தத்திடம், பினோச்சியோவிற்குச் சரியான நன்னெறிகளைப் போதிக்கும் பொறுப்பை ஒப்படைத்தாள். 

இதற்குப் பதிலாகச் செபாஸ்டியனுக்கு ஒரு வரம் தருவதாகவும் வாக்களித்தாள்.
மறுநாள் காலையில் கண் விழித்த ஜெபெட்டோ, பினோச்சியோ வீட்டைச் சுற்றி ஓடுவதையும் பொருட்களை உடைப்பதையும் கண்டு பயந்து போனார்.

 பினோச்சியோவிற்குத் தன்னை எப்படிக் கட்டுப்படுத்துவது என்று தெரியவில்லை. இதனால் கோபமடைந்த ஜெபெட்டோ, அவனைப் பள்ளிக்கு அனுப்ப முடிவெடுத்துத் தனது மகனின் பழைய புத்தகத்தைக் கொடுத்தார்.

பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் கவுண்ட் வோல்ப் (கிறிஸ்டோஃப் வால்ட்ஸ்) என்ற நரி குணம் கொண்ட சர்க்கஸ் முதலாளியும், அவனது குரங்கான ஸ்பாஸதுராவும் (கேட் பிளான்செட்) பினோச்சியோவை வழிமறித்துச் சர்க்கஸில் சேரச் சொல்லி ஆசை காட்டினர்.

 அவனைத் தேடி வந்த ஜெபெட்டோவிற்கும் வோல்பிற்கும் இடையே சண்டை ஏற்பட்டது. 

அப்போது எதிர்பாராத விதமாகப் பினோச்சியோ ஒரு லாரியில் மோதி உயிரிழந்தான்.

மரணத்திற்குப் பின் பினோச்சியோ மரண தேவதையைச் (டில்டா ஸ்விண்டன்) சந்தித்தான். அவன் ஒரு மரப்பொம்மை என்பதால் அவனுக்குச் சாவே கிடையாது என்றும், ஒரு மணற்கடிகாரம் காலியானதும் அவன் மீண்டும் பூமிக்குச் செல்லலாம் என்றும் அவள் கூறினாள். 

ஆனால் ஒவ்வொரு முறை அவன் இறக்கும்போதும் மேல் உலகில் கழிக்க வேண்டிய நேரம் அதிகமாகும் என்று எச்சரித்தாள்.

மீண்டும் உயிரோடு வந்த பினோச்சியோவைப் பார்த்த ஊர் அதிகாரி பொடெஸ்டா (ரோன் பெர்ல்மேன்), இவன் சாகாதவன் என்பதால் இவனை ஒரு சிறந்த ராணுவ வீரனாக மாற்றலாம் என்று நினைத்தார். 

ஜெபெட்டோவோ அவனைப் பள்ளிக்கு அனுப்பத் துடித்தார். தந்தையின் கஷ்டத்தைப் பார்த்த பினோக்கியோ, சர்க்கஸில் நடித்துப் பணம் சம்பாதிக்க முடிவெடுத்தான்.

 ஆனால் சர்க்கஸ் முதலாளி வோல்ப், பினோக்கியோ சம்பாதிக்கும் பணத்தைத் தந்தை ஜெபெட்டோவிற்கு அனுப்பாமல் ஏமாற்றி வந்தான். 

இதனை அறிந்த குரங்கு ஸ்பாஸதுரா உண்மையைச் சொல்ல, வோல்ப் அந்தக் குரங்கை அடித்துப் துன்புறுத்தினான்.

 இதனால் கோபமடைந்த பினோச்சியோ, சர்வாதிகாரி முசோலினி (டாம் கென்னி) வந்திருந்த மேடையிலேயே அவரைத் திட்டிக் கேலி செய்து பாடினான்.

 முசோலினி உடனே பினோச்சியோவைச் சுட்டுத் தள்ளச் சொன்னார்.
மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்த பினோக்கியோவை அதிகாரி பொடெஸ்டா ஒரு ராணுவப் பயிற்சி முகாமிற்குத் தூக்கிச் சென்றார். 

அங்கே பொடெஸ்டாவின் மகன் கேண்டில்விக்கும் (ஃபின் வொல்ஃப்ஹார்ட்) பினோச்சியோவும் நண்பர்களானார்கள். 

ஒரு கட்டத்தில் தன் சொந்த மகனையே பினோச்சியோவைச் சுட்டுக் கொல்லச் சொன்னார் அதிகாரி. 

கேண்டில்விக் மறுத்துத் தன் தந்தையை எதிர்த்தான். அப்போது நடந்த விமானக் குண்டுவீச்சில் அதிகாரி கொல்லப்பட்டார். 

அங்கிருந்து தப்பிய பினோச்சியோவை வோல்ப் பிடித்துக் கொண்டு போய்க் கொலை செய்ய முயன்றான்.

 ஆனால் குரங்கு ஸ்பாஸதுரா பினோச்சியோவைக் காப்பாற்ற, வோல்ப் கடலுக்குள் விழுந்து இறந்தான்.

கடலில் தத்தளித்த பினோச்சியோவையும் குரங்கையும் ஒரு ராட்சதத் திமிங்கிலம் விழுங்கியது.

 அதன் வயிற்றுக்குள் பினோச்சியோவைத் தேடி வந்த தந்தை ஜெபெட்டோவும், செபாஸ்டியனும் ஏற்கனவே சிக்கியிருந்தனர். 

அங்கிருந்து தப்பிக்க ஒரு வழி பிறந்தது. பினோக்கியோ பொய் சொல்லச் சொல்ல அவனது மூக்கு வளர்ந்து பெரிய கிளையாக மாறியது.

 அதன் வழியாக அனைவரும் திமிங்கிலத்தின் மூச்சுத் துளை வழியாக வெளியேறினர். 

ஆனால் திமிங்கிலம் மீண்டும் அவர்களைத் துரத்த, பினோச்சியோ ஒரு வெடிகுண்டை வெடிக்கச் செய்து தன்னைத் தியாகம் செய்தான்.

மீண்டும் மரண தேவதையைச் சந்தித்த பினோச்சியோ, தன் தந்தை நீரில் மூழ்கிச் சாகக்கூடாது என்பதற்காகத் தனது சாகாவரத்தை ரத்து செய்யும்படி வேண்டினான்.

 இதனால் அவன் ஒரு சாதாரண மனிதச் சிறுவனாக மாறிப் பூமிக்கு வந்தான். தந்தை பிழைத்தார், ஆனால் பினோச்சியோ இறந்து கிடந்தான். 

இதைக் கண்டு வன தேவதை மீண்டும் அங்கு வந்தாள். செபாஸ்டியன் தனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய வரத்தைப் பயன்படுத்திப் பினோச்சியோவை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கச் சொன்னான்.

கடைசியில் பினோச்சியோ, ஜெபெட்டோ, செபாஸ்டியன் மற்றும் ஸ்பாஸதுரா ஆகியோர் ஒரு குடும்பமாக மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தனர்.

 காலம் செல்லச் செல்ல ஜெபெட்டோவும் மற்றவர்களும் வயது முதிர்வால் இயற்கை எய்தினர். 

இறுதியில் பினோச்சியோ மட்டும் தனது பையை மாட்டிக்கொண்டு, இந்த உலகத்தின் புதிய இடங்களைத் தேடித் தனியாகப் பயணிக்கத் தொடங்குகையில் படம் நிறைகிறது.

கில்லர்மோ டெல் டோரோவின் இந்தப் படைப்பு வெறும் சிறுவர்களுக்கான கதையாக மட்டும் இல்லாமல், வாழ்வின் நிலையற்ற தன்மையையும் அன்பின் ஆழத்தையும் மிக நுணுக்கமாகப் பேசுகிறது.

முக்கியமாக, இந்தப் படம் ஒருவரை அவர் இருக்கும் நிலையிலேயே அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது.

 ஜெபெட்டோ தனது இறந்த மகன் கார்லோவின் பிம்பத்தை பினோச்சியோவிடம் தேடுகிறார். 

ஆனால் பினோச்சியோ ஒரு துறுதுறுப்பான, தனித்துவமான பொம்மை. நாம் நேசிக்கும் மனிதர்கள் நம் விருப்பப்படிதான் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது அன்பல்ல, அவர்களை அவர்களின் பலம் மற்றும் பலவீனங்களோடு ஏற்றுக்கொள்வதே உண்மையான பாசம் என்பதை ஜெபெட்டோவின் மனமாற்றம் மூலம் அறியலாம்.

அடுத்து, போர் மற்றும் சர்வாதிகாரத்தின் மீதான கடுமையான விமர்சனத்தை இந்தப் படம் முன்வைக்கிறது. போரில் குழந்தைகளை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவதும், அதிகாரம் படைத்தவர்கள் ஒரு உயிரின் மதிப்பை வெறும் போர் வீரனாக மட்டுமே பார்ப்பதும் எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம் என்பதைப் படம் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது.

 பினோச்சியோ சாகாவரம் பெற்றவன் என்பதால் அவனை ஒரு போர்க்கருவியாக மாற்றத் துடிக்கும் அதிகார வர்க்கம், அவனிடம் இருக்கும் மனிதநேயத்தைக் காணத் தவறுகிறது.

 மரணம் என்பது வாழ்க்கைக்கு எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை இந்தப் படம் ஒரு புதிய கோணத்தில் சொல்கிறது.

 பினோச்சியோவிற்குச் சாவே கிடையாது என்ற நிலை இருக்கும் வரை, அவன் வாழ்வின் அருமையை உணர்வதில்லை. 

ஆனால் தனது தந்தையைக் காப்பாற்ற அவன் தனது சாகாவரத்தைத் துறக்கும்போதுதான் அவன் முழுமையான ஒரு மனிதனாக மாறுகிறான். 

மரணம் இருப்பதால்தான் நாம் வாழும் காலமும், நாம் காட்டும் அன்பும் இவ்வளவு மதிப்புமிக்கதாக மாறுகிறது என்ற தத்துவத்தை இது உணர்த்துகிறது.

கீழ்ப்படிதல் என்ற பெயரில் சுயமாகச் சிந்திக்காமல் இருப்பதை விட, எது நியாயம் என்று உணர்ந்து செயல்படுவதே மேலானது என்பதைப் பினோச்சியோவின் செயல்கள் காட்டுகின்றன.

 அவன் ஆரம்பத்தில் முரட்டுத்தனமாகத் தெரிந்தாலும், இறுதியில் தியாகம் மற்றும் கருணையின் அடையாளமாக மாறுகிறான். 

மொத்தத்தில், வாழ்க்கை என்பது ஒரு குறுகிய பயணம் என்றும், அதில் நாம் மற்றவர்களுக்காகக் காட்டும் உண்மையான அன்பும் தியாகமுமே நம்மை வரலாற்றில் நிலைக்கச் செய்யும் என்பதே இத்திரைப்படம் சொல்லும் மிக உயரிய செய்தியாகும்.

டாப் கன் மேவரிக் Top Gun Maverick 2022

"டாப் கன் மேவரிக்"  2022 ஆம் ஆண்டு வெளியான அமெரிக்க அதிரடி திரைப்படம். 

ஜோசப் கோசின்ஸ்கி இயக்கத்தில் டாம் குரூஸ் முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் நடித்த இப்படம் 1986 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த டாப் கன் கதையின் தொடர்ச்சியாகும்.

 முப்பதாண்டுகளுக்கு மேலான இடைவெளிக்குப் பிறகு வெளியான இக்கதை ஒரு அனுபவம் வாய்ந்த சோதனை விமானியான பீட் மேவரிக் மிட்செல் தனது கடந்த கால கசப்பான நினைவுகளுடன் போராடும் அதே வேளையில் புதிய தலைமுறை இளம் விமானிகளுக்கு ஒரு கடினமான இலக்கை அடையப் பயிற்சி அளிப்பதை மையமாகக் கொண்டுள்ளது.

 தனது மறைந்த நண்பனின் மகனான ரூஸ்டருடன் அவர் எதிர்கொள்ளும் உணர்ச்சிகரமான சிக்கல்கள் மற்றும் கடற்படையின் நவீன கால சவால்கள் ஆகியவற்றை இப்படம் ஆழமாகப் பேசுகிறது.

உலக சினிமா அரங்கில் இப்படம் ஒரு புதிய மைல்கல். குறிப்பாகச் சீன சந்தையின் பங்களிப்பு இல்லாமலேயே உலகளவில் 1.496 பில்லியன் டாலர்களை வசூலித்து மாபெரும் வெற்றியைப் பதிவு செய்தது. 

இது டாம் குரூஸின் திரையுலக வாழ்க்கையில் அதிக வசூல் ஈட்டிய திரைப்படம். கொரோனா பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு திரையரங்குகளுக்கு மக்களை மீண்டும் வரவழைத்த பெருமை இப்படத்தைச் சேரும் என ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் போன்ற மூத்த இயக்குநர்கள் பாராட்டியுள்ளனர்.

விமர்சன ரீதியாக இப்படம் அதன் முதல் பாகத்தை விடவும் சிறப்பானது. விறுவிறுப்பான திரைக்கதை மற்றும் அதீத வேகத்தில் செல்லும் போர் விமானக் காட்சிகள் ரசிகர்களை இருக்கையின் நுனிக்கே கொண்டு சென்றன. 

ஒரு அதிரடிப் படமாக மட்டுமல்லாமல் மனித உறவுகளுக்கு இடையே உள்ள பிணைப்பு மற்றும் கடமை உணர்வை நுணுக்கமாக விவரித்த விதத்தில் இது மேதமை வாய்ந்த படைப்பு.

 ராக்கெட் வேகத்தில் பறக்கும் எஃப் 18 ரக விமானங்களின் ஒலியும் அதன் வேகமும் திரையில் ஒரு புதிய அனுபவத்தைத் தந்ததாக விமர்சகர்கள் பாராட்டுகின்றனர்.

ஜோசப் கோசின்ஸ்கியின் இயக்கம் இப்படத்தில் நேர்த்தியாக வெளிப்பட்டுள்ளது. மிகக்குறைந்த அளவில் மட்டுமே கணினித் திரைப் பின்னணிகளைப் பயன்படுத்திவிட்டு உண்மையான விமானப் பயணங்களைப் படமாக்க அவர் காட்டிய ஆர்வம் படத்தின் தரத்தை உயர்த்தியது. 

நடிகர்கள் அனைவரும் நிஜ விமானங்களில் அமர்ந்து அதீத அழுத்தத்தை எதிர்கொண்டபடி நடித்தது அசல் தன்மையை வழங்கியது. 

ஐமேக்ஸ் தரத்தில் 6கே தொழில்நுட்ப கேமராக்களைப் பயன்படுத்தி ஆகாயத்தில் நிகழும் சாகசங்களை அவர் படமாக்கிய விதம் வியப்பிற்குரியது.

கலிபோர்னியா மற்றும் வாஷிங்டன் ஆகிய பகுதிகளில் உள்ள அமெரிக்கக் கடற்படைத் தளங்களில் இதன் படப்பிடிப்பு நடைபெற்றது. 

இதற்காக நடிகர்களுக்கு மூன்று மாத காலக் கடுமையான விமானப் பயிற்சி வழங்கப்பட்டது. வானில் நிகழும் போர் தந்திரங்களை விளக்கும் போது எவ்விதத் தடுமாற்றமும் இன்றிப் படமாக்கப்பட்டது.

 சுமார் 800 மணி நேரத்திற்கும் மேலான வான்வழிப் படப்பிடிப்பு காட்சிகள் இதற்காகச் சேகரிக்கப்பட்டன.
நீண்ட தாமதத்திற்குப் பிறகு 2022 மே மாதம் இப்படம் உலகமெங்கும் வெளியானது.

 கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்ட போது பல நிமிடங்கள் எழுந்து நின்று ரசிகர்கள் கைதட்டி வரவேற்பு அளித்தனர். 

ஓடிடி தளங்களில் வெளியிடப் பல நிறுவனங்கள் முயன்ற போதும் டாம் குரூஸ் அதனைத் திரையரங்குகளில் மட்டுமே வெளியிட வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்து சாதித்துக் காட்டினார்.

டாம் குரூஸ்  மைல்ஸ் டெல்லர் மற்றும் ஜெனிபர் கோனலி ஆகியோரின் நடிப்பு வெகுவாகக் கவரப்பட்டது.

 குறிப்பாகத் தனது உடல்நலக் குறைபாடுகளுக்கு மத்தியிலும் வால்கில்மர் ஐஸ்மேன் கதாபாத்திரத்தில் சில நிமிடங்கள் வந்து சென்றது ரசிகர்களை நெகிழ வைத்தது. 

ஹரோல்ட் ஃபால்டர்மேயர் மற்றும் ஹான்ஸ் ஜிம்மர் ஆகியோரின் இசை படத்திற்குப் பெரும் பலம். லேடி காகா பாடிய ஹோல்ட் மை ஹேண்ட் என்ற பாடல் உலகப்புகழ் பெற்றது.

விருதுகள் ரீதியாக 95வது அகாடமி விருதுகளில் இப்படம் சிறந்த திரைப்படம் உட்பட ஆறு பிரிவுகளில் பரிந்துரை செய்யப்பட்டது.
 இறுதியில் சிறந்த ஒலி அமைப்பிற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றது. 

மேலும் பல சர்வதேச விருதுகளையும் இப்படம் அள்ளிக் குவித்தது. இதன் அபார வெற்றியைத் தொடர்ந்து ரூஸ்டர் கதாபாத்திரத்தை மையமாக வைத்து அடுத்த பாகத்திற்கான பேச்சுவார்த்தைகளும் தற்போது தொடங்கியுள்ளன.

டாப் கன் மேவரிக் திரைப்படத்தின் அடிநாதம் கடமை மற்றும் கடந்த கால குற்ற உணர்விலிருந்து விடுதலை பெறுவதே ஆகும்.

 படத்தின் மையக் கருவானது பழைய தலைமுறைக்கும் புதிய தொழில்நுட்ப மாற்றங்களுக்கும் இடையிலான போராட்டத்தை அழகாகப் பேசுகிறது. 

மனித ஆற்றலுக்கு மாற்றாக ஆளில்லா விமானங்கள் அறிமுகமாகும் இக்காலத்தில் ஒரு மனிதனின் அனுபவமும் அவனது உள்ளுணர்வும் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இது உரக்கச் சொல்கிறது.

முக்கியமாக தனது நண்பன் கூஸின் மறைவிற்குத் தானே காரணம் எனத் தவிக்கும் மேவரிக் அந்த வேதனையைத் தனது நண்பனின் மகனான ரூஸ்டரிடம் காட்டும் அக்கறையின் மூலம் போக்க முயல்கிறார். 

தந்தையை இழந்த மகனுக்கும் மகனைப் போன்ற ஒருவனை வழிநடத்தத் துடிக்கும் ஒரு குருவிற்கும் இடையிலான உணர்ச்சிப் போராட்டமே படத்தின் ஆன்மா. 

இறந்துபோன நண்பனுக்குத் தான் கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றத் துடிக்கும் மேவரிக் இறுதியில் தனது பயத்தை வென்று முன்னேறுவது மிக நேர்த்தியாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

விமானங்களின் வேகம் மற்றும் தொழில்நுட்பங்களுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் ஆழ்ந்த அன்பு நட்பு மற்றும் தியாகம் ஆகியவையே இப்படத்தின் அடிப்படை ஆதாரமாகும். 

பழைய நினைவுகளைக் கட்டிக்கொண்டு அழாமல் அவற்றிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொண்டு நிகழ்காலத்தின் சவால்களை எதிர்கொள்வதே இதன் உண்மையான வெற்றி. 

டாம் குரூஸின் கதாபாத்திரம் மூலம் முதுமை என்பது முடிவல்ல அது முதிர்ந்த அனுபவம் என்ற செய்தி அழுத்தமாகப் பதிய வைக்கப்பட்டுள்ளது.

படத்தில் இடம்பெற்ற வான்வழிச் சாகசங்கள் அனைத்தும் நிஜமானவை என்பதை உறுதிப்படுத்த நடிகர்கள் எஃப் 18 ரக போர் விமானங்களில் பறந்தபோது ஏற்பட்ட அதீத புவிஈர்ப்பு விசை அழுத்தத்தை நேரடியாக எதிர்கொண்டனர். 

இதற்காக டாம் குரூஸ் வடிவமைத்த மூன்று மாத காலப் பயிற்சியில் நடிகர்கள் விமானத்தின் குறுகிய காக்பிட் பகுதிக்குள் கேமராக்களை இயக்குவது மற்றும் ஒளியமைப்பைச் சரிசெய்வது போன்ற நுட்பங்களைக் கற்றுக்கொண்டனர்.

 படப்பிடிப்பின் போது ஒவ்வொரு நடிகரும் தங்களுக்குத் தாங்களே இயக்குநராகச் செயல்பட்டு காட்சிகளைப் பதிவு செய்தனர். 

இதற்காக அமெரிக்கக் கடற்படையிடமிருந்து ஒரு மணி நேரத்திற்கு சுமார் 11,374 டாலர்கள் கட்டணமாகச் செலுத்தப்பட்டு போர் விமானங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

படத்தில் வரும் டார்க்ஸ்டார் எனும் அதிநவீன விமானத்தின் மாதிரி வடிவம் எவ்வளவு தத்ரூபமாக இருந்ததென்றால் அதை நிஜமான போர் விமானம் எனத் தவறுதலாகக் கருதி சீன உளவு செயற்கைக்கோள்கள் புகைப்படம் எடுக்க முயன்றன.

 லாக்ஹீட் மார்ட்டின் பொறியாளர்களின் உதவியுடன் உருவாக்கப்பட்ட இந்த மாதிரி விமானம் படத்தின் நம்பகத்தன்மையை அதிகரித்தது. 

அதேபோல் எட் ஹாரிஸ் நின்றிருக்கும் இடத்திற்கு மிக அருகே விமானம் தாழ்வாகப் பறந்து செல்லும் காட்சியில் ஏற்பட்ட காற்றின் உந்துதலால் அங்கிருந்த பாதுகாப்பு அறையின் கூரையே பெயர்ந்து விழுந்தது அந்தப் பதிவின் வீரியத்தை உணர்த்துகிறது.

முதல் பாகத்தின் நினைவுகளைச் சுமந்து வரும் இக்கதையில் மேவரிக் தனது நண்பனின் மகன் பியானோ வாசிப்பதைப் பார்த்து உருகும் காட்சி முதலில் திரைக்கதையில் திட்டமிடப்படவில்லை.

 படத்தொகுப்பின் போதே அக்காட்சி சேர்க்கப்பட்டு உணர்ச்சிகரமான பிணைப்பை உருவாக்கியது.

 புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டுப் பேசும் திறனை இழந்திருந்த வால்கில்மரின் குரல் நவீனத் தொழில்நுட்பம் மூலம் சீரமைக்கப்பட்டு அவர் ஐஸ்மேன் கதாபாத்திரத்தில் மீண்டும் தோன்ற வழிவகை செய்யப்பட்டது. 

படத்தில் இடம்பெற்ற வான்வழி மோதல் காட்சிகளுக்காக மட்டும் சுமார் 800 மணி நேரத்திற்கும் அதிகமான காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன. 

இது உலகப்புகழ் பெற்ற லார்ட் ஆஃப் த ரிங்ஸ் ட்ரலஜி திரைப்படத் தொடரில் எடுக்கப்பட்ட மொத்த காட்சிகளின் அளவையும் விட அதிகம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

 வான்வெளியில் நிகழும் அதிவேகத் திருப்பங்களைப் படம்பிடிக்க ஏரோ எல் 39 அல்பட்ராஸ் போன்ற பிரத்யேக விமானங்கள் மற்றும் சென்சார் பொருத்தப்பட்ட ஹெலிகாப்டர்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 

இந்த விமானங்கள் மணிக்கு 648 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் பறக்கும் போதும் நிலைத்தன்மையுடன் காட்சிகளைப் பதிவு செய்யும் திறன் கொண்டவை.

படத்தில் நடித்த மோனிகா பார்பரோ போன்ற பெண் விமானிகள் நிஜ வாழ்க்கையில் இத்துறையில் உள்ள சவால்களைத் திரையில் பிரதிபலிக்கப் பெரும் பங்காற்றினர்.

 நடிகர்கள் அனைவரும் விபத்து காலங்களில் கடலில் விழுந்தால் எப்படித் தப்பிப்பது என்பதற்கான நீருக்கடியிலான வெளியேற்றப் பயிற்சியையும் கடற்படை விதிகளின்படி முழுமையாக முடித்திருந்தனர்.

படத்தின் நாயகி ஜெனிபர் கோனலி நடித்த பாரில் இருக்கும் காட்சிகள் கலிபோர்னியாவின் கடற்படைத் தளத்தில் உள்ள நிஜமான பாரைப் போன்றே கடற்கரையோரம் தற்காலிகமாக உருவாக்கப்பட்டு படமாக்கப்பட்டது.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக இப்படத்தில் இடம்பெற்ற எஃப் 14 டாம்கேட் விமானங்கள் அமெரிக்கக் கடற்படையிலிருந்து ஓய்வு பெற்றுவிட்டதால் அவற்றைப் பயன்படுத்துவது பெரும் சவாலாக இருந்தது.

 அருங்காட்சியகத்தில் இருந்த ஒரு விமானத்தைப் பெற்று அதன் எஞ்சின்கள் நீக்கப்பட்ட நிலையில் படப்பிடிப்புத் தளத்திற்குக் கொண்டு வந்து மிக நுணுக்கமாகப் படமாக்கினர். 

இப்படத்தின் இரண்டாம் பாகத்தில் இடம்பெற்ற சில காட்சிகளில் சீன மற்றும் ஜப்பான் நாட்டு கொடிகள் மேவரிக்கின் சட்டையில் முதலில் நீக்கப்பட்டிருந்தாலும் பின்னர் அவை மீண்டும் சேர்க்கப்பட்டன. 

இது சர்வதேச அளவில் படத்தின் அரசியல் நடுநிலைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தும் முயற்சியாகப் பார்க்கப்பட்டது.

விமானத்திலிருந்து அவசர காலத்தில் வெளியேறும் பாராசூட் இருக்கை தொழில்நுட்பம் மற்றும் விமானத்தின் வேகத்தைத் தாங்கும் திறன் குறித்து ஆய்வு செய்ய கடற்படைப் பொறியாளர்கள் காற்று சுரங்கப் பாதைகளில் கேமராக்களை வைத்துப் பலமுறை சோதனை செய்தனர். 

இதன் மூலம் வான்வழிச் சாகசங்களின் போது கேமராக்கள் கழன்று விழாமல் பாதுகாக்கப்பட்டது உறுதி செய்யப்பட்டது. இப்படத்தில் வரும் எதிரி நாட்டு விமானங்களான சு-57 மற்றும் எஃப்-14 ஆகியவை முழுமையாகக் கணினித் தொழில்நுட்பம்  மூலம்
உருவாக்கப்பட்டவை. 
ஒரு விமானத்தை வைத்தே பல விமானங்கள் வானில் பறப்பது போன்ற மாயையைத் திரையில் கொண்டு வந்தனர்.

ஒலி அமைப்பிற்காகப் படக்குழுவினர் ஜெனரல் எலக்ட்ரிக் நிறுவனத்துடன் இணைந்து ஜெட் எஞ்சின்களின் அசல் ஒலிகளைப் பதிவு செய்தனர்.

 டால்பி அட்மாஸ் தொழில்நுட்பத்தில் இந்த ஒலிகள் மிக நேர்த்தியாகக் கலக்கப்பட்டுத் திரையரங்குகளில் போர் விமானங்களுக்குள்ளேயே அமர்ந்திருக்கும் உணர்வைத் தந்தன. 

பார்முலா 1 பந்தய வீரர் லூயிஸ் ஹாமில்டனுக்கு இப்படத்தில் ஒரு போர் விமானி கதாபாத்திரம் வழங்க முன்வந்தபோது அவர் தனது பந்தயக் கடமைகளால் அதை ஏற்க முடியாமல் போனது ஒரு சுவாரசியமான தகவல். 

ஜப்பானில் இப்படத்தின் விளம்பரத்திற்காக உமா முசுமே எனும் குதிரைப் பந்தயக் கதாபாத்திரத்தை மேவரிக் போல உடை உடுத்திப் பயன்படுத்தியது அந்நாட்டு ரசிகர்களிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.

படத்தில் நடித்த மேனி ஜசிந்தோ போன்ற சில நடிகர்களின் வசனங்கள் இறுதிப் படத்தொகுப்பில் டாம் குரூஸின் கதாபாத்திரத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கும் வகையில் நீக்கப்பட்டன. 

இது குறித்துப் பின்னர் அவர் தனது அதிருப்தியைத் தெரிவித்திருந்தார். படத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து மேட்ச்பாக்ஸ் மற்றும் ஹாஸ்ப்ரோ போன்ற நிறுவனங்கள் இப்படத்தில் வரும் போர் விமானங்கள் மற்றும் டிரான்ஸ்பார்மர் பொம்மைகளைச் சந்தையில் அறிமுகம் செய்தன. 

2022 ஆம் ஆண்டு ராணி எலிசபெத்தின் ஆட்சிக்காலத்தில் லண்டனில் நடைபெற்ற கடைசி அரச குடும்பத் திரைப்படக் காட்சி  இது என்பது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கது.

 இத்திரைப்படம் வெளியான பின்னர் அமெரிக்க விமானப்படைத் துறையில் சேர இளைஞர்களிடையே ஆர்வம் அதிகரித்ததாகத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன.

விமானத்தின் காக்பிட் பகுதிக்குள் நிலவும் வெளிச்சத்தை முறைப்படுத்த நடிகர்களே கையில் சிறிய கண்ணாடிகளை ஏந்தி சூரிய ஒளியைத் தங்கள் முகத்தில் பிரதிபலிக்கச் செய்து படப்பிடிப்பிற்கு உதவினர்.

 கடற்படைப் பொறியாளர்கள் சுமார் ஒரு ஆண்டு காலம் உழைத்து வான்வழி அழுத்தத்தைத் தாங்கும் வகையில் கேமராக்களை விமானத்தின் உட்புறம் மற்றும் வெளிப்புறங்களில் பொருத்தினர்.

 வான்வெளியில் நிகழும் காட்சிகளைப் படமாக்க எம்பிராயர் பினோம் 300 ரகத்தைச் சேர்ந்த சிறிய ரக ஜெட் விமானங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

 இவை போர் விமானங்களுக்கு இணையாகப் பறந்து துல்லியமான கோணங்களில் காட்சிகளைப் பதிவு செய்ய உதவின.

படத்தில் நடித்த இளம் விமானிகள் அனைவரும் எக்ஸ்ட்ரா 300 எல் ரக விமானத்தில் தினசரி சாகசப் பயணங்களை மேற்கொண்டு தங்கள் உடல் அந்த வேகத்தைப் பழகிக் கொள்வதை உறுதி செய்தனர். 

வால்கில்மர் நடித்த காட்சிகளில் அவரது உண்மையான குரலே பயன்படுத்தப்பட்டு பின்னர் டிஜிட்டல் முறையில் அதன் தெளிவு அதிகரிக்கப்பட்டது.

 இப்படத்திற்காக முதன்முதலில் 2010 ஆம் ஆண்டே பேச்சுவார்த்தைகள் தொடங்கினாலும் அதன் முந்தைய பாகத்தின் இயக்குநர் டோனி ஸ்காட்டின் மறைவால் பணிகள் பல ஆண்டுகள் தடைபட்டன.

 பின்னர் 2017 ஆம் ஆண்டு ஜோசப் கோசின்ஸ்கி ஒரு புதிய பார்வையை முன்வைத்த பின்னரே தயாரிப்பு வேகம் எடுத்தது.

திரைப்படத்தின் விளம்பரத்திற்காக மைக்ரோசாப்ட் பிளைட் சிமுலேட்டர் மென்பொருளில் டார்க்ஸ்டார் மற்றும் எஃப் 18 விமானங்களை இயக்கும் வசதி இலவசமாக வழங்கப்பட்டது. 

இது இளைய தலைமுறையினரை இப்படத்தின் பால் ஈர்க்கப் பெரிதும் உதவியது. 1983 ஆம் ஆண்டு டாப் கன்ஸ் என்ற கட்டுரையை எழுதிய எஹுத் யோனாய் என்பவரின் குடும்பத்தினர் காப்புரிமை கோரித் தொடர்ந்த வழக்கு இப்படத்தின் வெளியீட்டிற்குப் பின் நீண்ட சட்டப் போராட்டத்திற்கு உள்ளானது.

 இறுதியில் அசல் கட்டுரைக்கும் திரைப்படத்திற்கும் நேரடித் தொடர்பு இல்லை எனக் கூறி நீதிமன்றம் அந்த வழக்கைத் தள்ளுபடி செய்தது.

 இப்படத்தின் இமாலய வெற்றியால் டாம் குரூஸ் சுமார் 100 மில்லியன் டாலர்களுக்கும் அதிகமான ஊதியத்தைப் பங்கீட்டுத் தொகையாகப் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது.

திரைப்படத்தின் வான்வழித் தந்திரங்களை வடிவமைக்க ப்ளூ ஏஞ்ஜெல்ஸ் எனப்படும் அமெரிக்கக் கடற்படையின் புகழ்பெற்ற வான்படை சாகசக் குழுவினருடன் இணைந்து படக்குழுவினர் பணியாற்றினர். 

இப்படத்தின் தொடக்கக் காட்சியில் வரும் அதிவேகப் பயணத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட சி-17 ரக விமானம் மற்றும் வான்வெளியில் எரிபொருள் நிரப்பும் காட்சிகள் அசல் ராணுவ நடைமுறைகளை அப்படியே பிரதிபலித்தன.

 கடற்படையின் ஒப்புதலுடன் கலிபோர்னியாவின் கொரோனடோ கடற்கரையில் அமைக்கப்பட்ட ஹார்ட் டெக் பார் எனும் உணவகம் நிஜமான ஐ-பார் உணவகத்தின் சாயலில் மிக நுணுக்கமாக உருவாக்கப்பட்டது.

படப்பிடிப்பின் போது வான்வழி அழுத்தத்தால் நடிகர்கள் மயக்கமடையாமல் இருக்க அவர்களுக்குச் சிறப்பு சுவாசப் பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டன. 

போர் விமானத்தின் பின் இருக்கையில் அமர்ந்து நடித்த நடிகர்கள் அங்கிருந்த கேமராக்களை இயக்குவதுடன் தங்களின் ஒப்பனை மற்றும் தலைமுடி கலைந்துவிடாமல் பார்த்துக் கொள்ளும் கூடுதல் பொறுப்பையும் ஏற்றிருந்தனர். 

புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளர் ஜார்ஜியோ மோரோடர் உருவாக்கிய டேன்ஜர் ஜோன் எனும் பாடல் முதல் பாகத்தின் அதே உணர்வைத் தருவதற்காக மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

படத்தில் வரும் போர் விமானங்கள் மற்றும் வான்வழிப் பாதைகளை ஆய்வு செய்ய லேசர் தொழில்நுட்பம் கொண்ட கருவிகள் பயன்படுத்தப்பட்டு அவை கணினியில் முப்பரிமாண வடிவில் மாற்றப்பட்டன. 

2019 ஆம் ஆண்டிலேயே முடிக்கப்பட வேண்டிய இப்படம் தொழில்நுட்பச் சிக்கல்கள் மற்றும் உலகளாவிய முடக்க நிலை காரணமாகப் பலமுறை தள்ளிப்போனது. 

இருப்பினும் படத்தின் பிரம்மாண்டம் குறையாமல் இருக்கத் திரையரங்கு வெளியீட்டிற்காகவே மூன்று ஆண்டுகள் காத்திருந்து வெளியிட்டனர். 

படத்தின் விளம்பரத்திற்காக டாம் குரூஸ் மற்றும் ஜேம்ஸ் கார்டன் இணைந்து போர் விமானத்தில் பறந்த சாகசக் காட்சி இணையத்தில் பெரும் வைரலாகி படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பை உலகளவில் எகிற வைத்தது.

படத்தில் காட்டப்படும் எஃப் 14 டாம்கேட் விமானம் தரையிறங்கும் போது அதன் சக்கரங்கள் உடைந்து சிதறும் காட்சி நிஜமான விமானத்தை வைத்து படமாக்கவில்லை. 

சான் டியாகோ விண்வெளி அருங்காட்சியகத்திலிருந்து பெறப்பட்ட அந்த விமானத்தில் எஞ்சின்கள் இல்லாததால் தரைக்காட்சிகளுக்கு மட்டுமே அது பயன்படுத்தப்பட்டது.

 வான்வெளியில் அந்த விமானம் பறப்பது போன்ற காட்சிகள் அனைத்தும் உயர்தர சிஜிஐ தொழில்நுட்பத்தால் உருவாக்கப்பட்டவை. 

1990 ஆம் ஆண்டு டாம் குரூஸ் ஒரு நேர்காணலில் டாப் கன் இரண்டாம் பாகம் எடுப்பது பொறுப்பற்ற செயல் என்று கூறியிருந்தார். 

ஆனால் முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கதையில் இருந்த முதிர்ச்சியும் போர்முறை மாற்றங்களும் அவரை மீண்டும் மேவரிக்காக மாறத் தூண்டின.

படத்தில் நடித்த மைல்ஸ் டெல்லர் மற்றும் க்ளென் பவல் ஆகியோருக்கு இடையிலான மோதல் காட்சிகள் திரையில் நிஜமாகத் தெரிவதற்காக அவர்கள் படப்பிடிப்பு தளத்திற்கு வெளியேயும் அந்தப் போட்டி மனப்பான்மையைத் தொடர்ந்தனர். 

முதலில் ஸ்லேயர் என்று பெயரிடப்பட்டிருந்த ஹேங்மேன் கதாபாத்திரத்திற்குப் பிறகு க்ளென் பவலின் ஆலோசனையின் பேரில் அந்தப் பெயர் மாற்றப்பட்டது.

 தனது கதாபாத்திரம் வெறும் வில்லனாக மட்டும் இல்லாமல் ஆழமானதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.

 இதற்காக டாம் குரூஸ் அவருக்கு உலகளாவிய ரசிகர்கள் உணர்வுப்பூர்வமாகத் தொடர்பு கொள்ளும் வகையில் உடல் மொழியை மாற்றிக்கொள்ளப் பயிற்சி அளித்தார்.

இப்படத்தின் விளம்பரத்திற்காக மெக்சிகோ சிட்டி முதல் லண்டன் வரை மூன்று வார கால உலகப்பயணத்தை டாம் குரூஸ் மேற்கொண்டார்.

 அப்போது கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட கௌரவப் பாம் டி ஓர் விருது எதிர்பாராத ஒரு நெகிழ்ச்சியான தருணமாக அமைந்தது. 

அப்பிள்பீஸ் உணவகங்கள் மற்றும் வுடு போன்ற நிறுவனங்களுடன் இணைந்து வணிக ரீதியான விளம்பர ஒப்பந்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டு இளைய தலைமுறையினரிடம் இப்படம் கொண்டு செல்லப்பட்டது.

 இந்தியப் பெருங்கடலில் நிலைகொண்டிருந்த ஆபிரகாம் லிங்கன் மற்றும் தியோடர் ரூஸ்வெல்ட் ஆகிய போர்க்கப்பல்களின் தளங்களில் தங்கியிருந்து படக்குழுவினர் அசல் கடற்படை வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்தது படத்தின் தரத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு உயர்த்தியது.

படத்தின் கதை:-

டாப் கன் பயிற்சிப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்று முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் மேலாகியும் ஐக்கிய அமெரிக்க கடற்படையில் ஒரு கேப்டனாகவே நீடிக்கிறார் பீட் மேவரிக் மிட்செல் (டாம் குரூஸ்). 

அவரது அசாத்தியமான திறமையும் அதேசமயம் அதிகாரிகளுக்குக் கீழ்ப்படியாத குணமும் அவரைப் பதவி உயர்வுகளில் இருந்து தள்ளி வைத்திருக்கிறது. 

அவர் தற்போது ஒரு அதிநவீன ஹைப்பர்சோனிக் விமான சோதனைத் திட்டத்தில் ஈடுபட்டு வருகிறார். 

அந்தத் திட்டத்தை சடுதியில் மூடுவதற்கு ரியர் அட்மிரல் செஸ்டர் ஹேமர் கெய்ன் (எட் ஹாரிஸ்) முயற்சிக்கும்போது மேவரிக் விதியை மீறி மேக் 10 வேகத்தைத் தொட்டு அந்த விமானத்தை இயக்குகிறார்.

 ஆனால் விமானம் துண்டாகச் சிதறிப் போகிறது. மேரிக்கின் பழைய நண்பரும் தற்போதைய பசிபிக் கடற்படைத் தளபதியுமான அட்மிரல் டாம் ஐஸ்மேன் கசான்ஸ்கி (வால் கில்மர்) தலையிட்டு மேரிக்கை மீண்டும் டாப் கன் பயிற்சிப் பள்ளிக்கு ஆலோகராக நியமிக்கச் செய்கிறார்.

ஒரு பெயரிடப்படாத நாட்டில் உள்ள சட்டவிரோத யுரேனியம் செறிவூட்டும் ஆலையைத் தகர்ப்பதே கடற்படையின் தற்போதைய கடினமான பணி. 

அந்த ஆலை ஒரு ஆழமான பள்ளத்தாக்கின் இறுதியில் நிலத்தடி பதுங்கு குழியில் உள்ளது. 

அதைச் சுற்றி ஏவுகணை எதிர்ப்பு அமைப்புகள் மற்றும் ஐந்தாம் தலைமுறை போர் விமானங்கள் பாதுகாப்புக்கு உள்ளன. 

நவீன எஃப் 35 விமானங்கள் அங்கு செல்ல முடியாத சூழலில் இரண்டு எஃப்/ஏ 18 சூப்பர் ஹார்னெட் விமான ஜோடிகளைக் கொண்டு துல்லியமாகத் தாக்க மேவரிக் ஒரு திட்டத்தை வகுக்கிறார்.

 ஆனால் இந்தத் திட்டத்தை அவரே முன்னின்று நடத்த அனுமதிக்காத வைஸ் அட்மிரல் பியூ சைக்ளோன் சிம்ப்சன் (ஜான் ஹாம்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இளம் போர் விமானிகளுக்குப் பயிற்சி அளிக்க மட்டுமே மேவரிக்கை பணிக்கிறார்.

 இந்தக் குழுவில் மேவரிக்கின் மறைந்த நண்பர் கூஸின் மகன் லெப்டினன்ட் பிராட்லி ரூஸ்டர் பிராட்ஷா (மைல்ஸ் டெல்லர்) இருக்கிறார். 

ரூஸ்டர் தனது கடற்படை அகாடமி விண்ணப்பத்தை மேவரிக் தடுத்ததற்காக அவர் மீது கடும் கோபத்தில் இருக்கிறார். 

அதேசமயம் திறமையான  திமிரான லெப்டினன்ட் ஜேக் ஹேங்மேன் செரசின் (கிளென் பவல்) மற்றும் ரூஸ்டர் இடையே அடிக்கடி மோதல்கள் ஏற்படுகின்றன.

 இதற்கிடையில் தனது பழைய காதலி பெனலோப் பென்னி பெஞ்சமின் (ஜெனிபர் கானலி) உடன் மேவரிக் மீண்டும் இணைகிறார். 

தனது நண்பன் ஐஸ்மேனைச் சந்திக்கும் மேவரிக் தனது கடந்த கால கசப்புகளையும் ரூஸ்டர் மீதான அக்கறையையும் பகிர்ந்துகொள்கிறார்.

 ஐஸ்மேன் அவருக்கு நம்பிக்கையூட்டி விட்டுச் சில நாட்களில் புற்றுநோயால் காலமாகிறார்.

ஐஸ்மேனின் மறைவுக்குப் பிறகு சைக்ளோன் மேவரிக்கை பயிற்சியாளர் பொறுப்பில் இருந்து நீக்குகிறார். 

மேவரிக்கின் திட்டம் சாத்தியமற்றது என நினைத்து விதிகளில் மாற்றம் செய்கிறார். 

ஆனால் மேவரிக் ஒரு விமானத்தை எடுத்துக்கொண்டு யாரிடமும் அனுமதி பெறாமல் அந்தப் பயிற்சியை மிகக் குறுகிய காலத்தில் முடித்துக் காட்டி அந்தத் திட்டம் சாத்தியம் தான் என்று நிரூபிக்கிறார்.

 இதனால் சைக்ளோன் வேறு வழியின்றி மேரிக்கையே இந்தத் தாக்குதல் குழுவின் தலைவராக நியமிக்கிறார்.

 தாக்குதல் நாளன்று மேவரிக் தலைமையிலான குழுவினர் இலக்கை நோக்கிப் பறக்கின்றனர். 

அவர்கள் துல்லியமாகச் சென்று அந்த யுரேனியம் ஆலையைத் தகர்க்கின்றனர்.

 ஆனால் திரும்பும் வழியில் எதிரிகளின் ஏவுகணைகள் அவர்கள் மீது பாய்கின்றன. ரூஸ்டரை ஒரு ஏவுகணையிலிருந்து காப்பாற்ற மேவரிக் தனது விமானத்தை இடையில் தியாகம் செய்கிறார். 

மேவரிக் இறந்துவிட்டதாக மற்றவர்கள் நினைக்கும்போது அவர் பாராசூட் மூலம் குதித்துத் தப்பிக்கிறார். 

ஒரு எதிரி ஹெலிகாப்டர் அவரைத் தாக்க வரும்போது ரூஸ்டர் விதிகளை மீறித் திரும்பி வந்து மேரிக்கைக் காப்பாற்றுகிறார். 

ஆனால் ரூஸ்டரின் விமானமும் சுடப்படுகிறது.
தரையிறங்கிய மேவரிக்கும் ரூஸ்டரும் ஒன்றிணைந்து அங்கிருந்த பழைய எஃப் 14 டாம்கேட் விமானத்தைத் திருடிக்கொண்டு தப்பிக்க முயல்கின்றனர். 

வழியில் எதிரிகளின் நவீன சு 57 விமானங்களை எதிர்கொண்டு இரண்டைத் தகர்க்கின்றனர். 

ஆயுதங்கள் தீர்ந்துப்போன நிலையில் மூன்றாவது விமானம் அவர்களைத் தாக்க வரும்போது ஹேங்மேன் சரியான நேரத்தில் வந்து அந்த எதிரி விமானத்தைச் சுட்டு வீழ்த்துகிறார்.

 அனைவரும் வெற்றிகரமாக விமானம் தாங்கிக் கப்பலுக்குத் திரும்புகின்றனர். 

இறுதியில் மேவரிக்கும் ரூஸ்டரும் தங்கள் மனக்கசப்புகளை மறந்து இணைகின்றனர்.

 மேவரிக் தனது பி 51 மஸ்டாங் விமானத்தில் பென்னியுடன் பறக்க ரூஸ்டர் தனது தந்தை மற்றும் மேரிக்கின் பழைய புகைப்படத்தைப் பார்த்து நெகிழும் தருணத்தில் படம் நிறைகிறது.

 இத்திரைப்படம் வெறும் வான்வெளி சாகசங்களை மட்டுமே சொல்லாமல் மிக ஆழமான சில வாழ்வியல் கருத்துக்களையும் முன்வைக்கிறது. 

இப்படத்தின் ஆன்மாவாக விளங்குவது கடந்த கால கசப்பான நினைவுகளைக் கடந்து செல்வதாகும்.

 அட்மிரல் ஐஸ்மேன் மேவரிடம் சொல்லும் அந்த முக்கியமான வரிகள் நாம் செய்த தவறுகள் அல்லது இழந்த உறவுகளின் நினைவுகளில் சிக்கிக் கொள்ளாமல் தற்போதைய கடமையைச் சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. 

மேவரிக் தனது நண்பன் கூஸின் மரணத்திற்குத் தான் காரணம் என்ற நீண்ட கால குற்ற உணர்விலிருந்து வெளியே வந்து ரூஸ்டரை அரவணைப்பதன் மூலம் பழைய காயங்களுக்குத் தீர்வு காண்கிறார். 

 நவீன தொழில்நுட்பம் மற்றும் ஆளில்லா விமானங்கள் பெருகி வரும் இந்த காலத்தில் ஒரு இயந்திரத்தின் திறனை விட அதை இயக்கும் மனிதனின் மனவலிமையும் அனுபவமுமே வெற்றியைத் தீர்மானிக்கிறது என்பதை படம் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது. 

விமானத்தை விட அதை இயக்கும் விமானியே முக்கியம் என்ற கருத்து தொழில்நுட்பத்தை விட மனித ஆற்றலே மேலானது என்பதை நிருபிக்கிறது.

 ஒரு சிறந்த தலைவன் என்பவன் வெறும் கட்டளை இடுபவன் மட்டுமல்லாமல் தன் பின்னால் வரும் வீரர்களின் உயிரைக் காக்கத் தன் உயிரையே பணையம் வைப்பவன் என்பதை மேவரிக் கதாபாத்திரம் உலகிற்கு உணர்த்துகிறது.

 ரூஸ்டரைக் காப்பாற்ற அவர் தனது விமானத்தைத் தியாகம் செய்யும் தருணம் ஒரு முன்மாதிரியான தலைமைத்துவத்திற்குச் சிறந்த சான்றாகும்.

 முதியவர்களின் முதிர்ந்த அனுபவமும் இளைஞர்களின் துடிப்பான வேகமும் ஒன்றிணைந்தால் எப்பேர்ப்பட்ட கடினமான இலக்கையும் எட்ட முடியும் என்பதை மேவரிக்கும் ரூஸ்டரும் இணைந்து பழைய எஃப் 14 விமானத்தை இயக்கும் காட்சி மெய்ப்பிக்கிறது.

 தலைமுறை இடைவெளிகளைத் தாண்டி ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கை வைப்பதே உண்மையான வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும் என்பதே இத்திரைப்படம் சொல்லும் மிக முக்கியமான செய்தியாகும்.

summer of soul ஸம்மர் ஆஃப் ஸோல் 2021

சம்மர் ஆஃப் சோல் (2021) ஆவணப்படம் இசை மற்றும் பண்பாட்டு வரலாற்றில் மறைக்கப்பட்ட ஒரு மாபெரும் பொக்கிஷத்தை வெளிச்சத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளது. 

இயக்குநர் குவெஸ்ட்லவ் தனது முதல் முயற்சியிலேயே, 1969 ஆம் ஆண்டு நியூயார்க்கின் ஹார்லெம் நகரில் உள்ள மவுண்ட் மோரிஸ் பூங்காவில் நடைபெற்ற ஹார்லெம் கலாச்சார விழாவை ஒரு வரலாற்றுச் சான்றாக வடிவமைத்துள்ளார். 

சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகளாக யாரும் பார்க்காத நிலையில் ஒரு பாதாள அறையில் முடங்கிக் கிடந்த முன்னூறு மணி நேர வீடியோ பதிவுகளைத் தொகுத்து, நவீன தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன் ஒரு முழுமையான கலைப்படைப்பாக அவர் மாற்றியுள்ளார். 

இது வெறும் இசை ஆவணப்படம் மட்டுமல்லாமல், அன்றைய காலத்தின் அரசியல் மாற்றங்களையும் கறுப்பின மக்களின் சமூக எழுச்சியையும் பிரதிபலிக்கும் காலக்கண்ணாடியாகத் திகழ்கிறது.

இப்படத்தின் முழுமையான தலைப்பான "சம்மர் ஆஃப் சோல் (...ஆர், வென் தி ரெவல்யூஷன் குட் நாட் பி டெலிவைஸ்டு)" என்பது மிக ஆழமான அரசியலை முன்வைக்கிறது. 

1969 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்காவில் நிலவிய இனவெறி சூழலால், ஐந்து லட்சம் மக்கள் பங்கேற்ற இவ்வளவு பெரிய விழா உலகிற்குத் தெரியாமல் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டது. அதே ஆண்டில் நடந்த வுட்ஸ்டாக் இசை விழா உலகப்புகழ் பெற்ற நிலையில், கறுப்பின மக்களின் இந்தப் பண்பாட்டுப் புரட்சி மட்டும் ஏன் அதிகாரப்பூர்வ ஊடகங்களால் புறக்கணிக்கப்பட்டது என்ற கசப்பான கேள்வியை இந்தப் படம் எழுப்புகிறது.

 வரலாற்றைத் தீர்மானிக்கும் ஊடகங்கள் எதை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன, எதை மறைக்கின்றன என்பதற்கான சாட்சியாக இந்த ஆவணப்படம் அமைகிறது.

படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியும் அன்றைய காலத்தின் துடிப்பான வண்ணங்களையும் மக்களின் உணர்ச்சிகளையும் மிக நேர்த்தியாகப் பதிவு செய்துள்ளது. 

ஸ்டீவி வொண்டரின் அசாத்திய இசைத் திறன், நினா சிமோனின் துணிச்சலான அரசியல் கருத்துகள், மற்றும் மஹாலியா ஜாக்சன் - மேவிஸ் ஸ்டேபிள்ஸ் ஆகியோரின் ஆன்மாவை உருக்கும் பாடல்கள் எனப் படத்தின் ஒவ்வொரு விநாடியும் உயிரோட்டத்துடன் உள்ளது.

 மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் மறைவுக்குப் பின் நிலவிய துயரமான சூழலில், இசை எப்படி ஒரு சமூகத்தை ஒருங்கிணைக்கும் சக்தியாக மாறியது என்பதை இப்படம் காட்டுகிறது. 

ஸ்லை அண்ட் தி ஃபேமிலி ஸ்டோன், கிளாடிஸ் நைட் மற்றும் பிப்ஸ் போன்ற ஜாம்பவான்களின் பங்களிப்பு இந்த விழாவைப் பன்முகத்தன்மை கொண்ட ஒரு கலாச்சார வடிகாலாக மாற்றியது.

தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் சட்ட ரீதியாகவும் பல சவால்களைத் தாண்டி இப்படம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. சிதைந்து போகும் நிலையில் இருந்த பழைய வீடியோ சுருள்களைச் சீரமைத்து, ஒலிப் பதிவுகளுடன் துல்லியமாகப் பொருத்தி, நவீன கால நேர்காணல்கள் மூலம் அந்த வரலாற்றுத் தருணங்கள் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

 ஆஸ்கார் விருது உள்ளிட்ட பல சர்வதேச அங்கீகாரங்களைப் பெற்ற இப்படம், நீண்ட காலமாக இருளில் இருந்த ஒரு மகத்தான விழாவை நவீன உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. 

இந்த  ஆவணப்படம், வரலாற்றின் இருண்ட பக்கங்களில் மறைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பொற்காலத்தை மீண்டும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது. 

1969-ஆம் ஆண்டு ஹார்லெம் கலாச்சார விழாவின் சுமார் 40 மணிநேரம் ஓடக்கூடிய அரிய வீடியோ பதிவுகள், முறையான அங்கீகாரம் கிடைக்காததால் ஐம்பது ஆண்டுகளாக ஒரு அடித்தளத்தில் முடங்கிக் கிடந்தன. 

அந்தத் தொகுப்புகளை மீட்டெடுத்த இப்படம், இசைத் திருவிழா என்பதைத் தாண்டி ஒரு இனத்தின் கலை மற்றும் அரசியல் எழுச்சியை மிக நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிறது.

 உட்ஸ்டாக் விழா நடைபெற்ற அதே காலகட்டத்தில், அதைவிடவும் சமூகத் தாக்கம் மிக்க ஒரு நிகழ்வு அரங்கேறியும், அது ஏன் இவ்வளவு காலம் பொதுவெளியில் பேசப்படாமல் போனது என்ற ஆழமான கேள்வியை இது எழுப்புகிறது.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக இப்படம் ஒரு சிறந்த மீளுருவாக்கம் ஆகும். பழைய வீடியோக்களின் மங்கிய நிறங்களைச் செம்மைப்படுத்தி, ஒலியை நவீனத் தரம் வாய்ந்ததாக மாற்றியிருப்பது பார்வையாளர்களை நேரடியாக 1960-களுக்கே அழைத்துச் செல்கிறது. 

ஒரு சிறந்த இசைக்கலைஞருமான இயக்குனர், காட்சிகளின் கோர்ப்பை இசையின் தாளத்திற்கேற்ப மிக நேர்த்தியாக அமைத்துள்ளார்.

 ஸ்டீவி வொண்டரின் அபூர்வமான டிரம்ஸ் வாசிப்பு, நினா சிமோனின் ஆவேசமான பாடல்கள் மற்றும் அன்றைய மக்களின் உணர்ச்சிகள் என அனைத்தும் இதில் உயிரோட்டத்துடன் திரையிடப்பட்டுள்ளன.
வெறும் மேடை நிகழ்ச்சியாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், அந்த காலகட்டத்தின் சமூகப் பின்னணியை இப்படம் சமன் செய்கிறது. 

மனிதன் நிலவில் கால்பதித்த வரலாற்று நிகழ்வை விட, தங்கள் அன்றாட வாழ்வில் நிலவும் வறுமையும் உரிமையுமே எம்மக்களுக்கு முக்கியம் எனக் கருதிய ஹார்லெம் மக்களின் எதார்த்த மனநிலையை இது துணிச்சலாக வெளிப்படுத்துகிறது.

 அன்றைய நேரில் கண்ட சாட்சிகளை ஐம்பது ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் அதே காட்சிகளைப் பார்க்க வைத்து, அவர்கள் அடையும் நெகிழ்ச்சியைப் படமாக்கிய விதம் இதயத்தைத் தொடும் வகையில் அமைந்துள்ளது.

 திட்டமிட்டு மறைக்கப்பட்ட ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சியை ஆதாரப்பூர்வமாக மீட்டெடுத்த வகையில், இப்படம் ஒரு விலைமதிப்பற்ற காலப் பெட்டகமாகத் திகழ்கிறது.

ஒரு சமூகத்தின் குரலாகவும் கலையின் உச்சமாகவும் திகழும் இந்தப் படைப்பு, மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை மீண்டும் உரக்கப் பேச வேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தி சினிமா வரலாற்றில் ஒரு காவியமாக நிலைத்து நிற்கும்.

Encanto என்காண்டோ 2021


என்காண்டோ 2021 ஆம் ஆண்டு வால்ட் டிஸ்னி அனிமேஷன் ஸ்டுடியோஸ் தயாரிப்பில் உருவான அமெரிக்க இசை  மாயாஜாலத் திரைப்படம்.

 ஜாரெட் புஷ் மற்றும் பைரன் ஹோவர்ட் இயக்கத்தில் வெளியான இப்படைப்பு கொலம்பிய கலாச்சாரப் பின்னணியில் ஒரு அசாதாரண குடும்பத்தின் கதையை முன்வைக்கிறது.

 மிராபெல் மேட்ரிகல் எனும் சிறுமியை மையமாகக் கொண்ட இக்கதை குடும்பத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் மாயாஜால சக்திகள் இருந்தும் அவளுக்கு மட்டும் அது கிடைக்காததற்கான காரணத்தையும் அதன் பின்னுள்ள உறவுச் சிக்கல்களையும் ஆழமாகப் பேசுகிறது.

நவீன உலக சினிமாவில் இப்படம் ஒரு மகத்தான படைப்பு. இதில் கையாளப்பட்டுள்ள மேஜிக்கல் ரியலிசம் மற்றும் தலைமுறைகளைத் தாண்டித் தொடரும் மனக்காயங்கள் போன்ற கருப்பொருள்கள் உலகளாவிய விமர்சகர்களால் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டன. 

ஒரு குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஒருவரை ஒருவர் எவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறார்கள் என்பதை இயக்குநர்கள் நுணுக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ளனர். 

இதற்காக உளவியலாளர்கள் மற்றும் கொலம்பிய கலாச்சார நிபுணர்களுடன் இணைந்து ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தையும் தனித்துவமாகச் செதுக்கினர்.

அனிமேஷன் மற்றும் காட்சி அமைப்பில் இத்திரைப்படம் புதிய தொழில்நுட்பப் பாய்ச்சலை நிகழ்த்தியது. கொலம்பியாவின் இயற்கை எழில் மற்றும் பாரம்பரிய கட்டிடக்கலை பாணிகளைத் துல்லியமாகப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன.

 கேசிடா எனும் மாயாஜால வீட்டை ஒரு உயிருள்ள கதாபாத்திரமாகவே வடிவமைத்தது அனிமேஷன் குழுவின் பெரும் சாதனை. ஒளியமைப்பு மற்றும் வண்ணங்களின் பயன்பாடு படத்தின் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களுக்கு மேலும் வலு சேர்த்தது.

2021 நவம்பர் மாதம் திரையரங்குகளில் வெளியான இப்படம் டிஸ்னி பிளஸ் தளத்திற்கு வந்த பிறகு உலகளாவிய கலாச்சார நிகழ்வாக மாறியது.

 ஸ்டெபானி பீட்ரிஸ் மற்றும் ஜான் லெகுயுசாமோ உள்ளிட்ட கலைஞர்களின் குரல் வழி நடிப்பு கதாபாத்திரங்களுக்கு உயிர் கொடுத்தது. 

லின் மேனுவல் மிராண்டா இசையமைப்பில் உருவான பாடல்கள் குறிப்பாக வி டோன்ட் டாக் அபௌட் புருனோ உலகளாவிய இசைப் பட்டியல்களில் முதலிடம் பிடித்து சாதனை படைத்தன.

94 வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த அனிமேஷன் படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை இப்படம் வென்றது.

 இது தவிர கோல்டன் குளோப் மற்றும் பாஃப்டா விருதுகளையும் தட்டிச் சென்றது. 

தொழில்நுட்ப நேர்த்தியுடன் ஆழமான மனித உணர்வுகளையும் குடும்ப விழுமியங்களையும் இணைத்துச் சொன்னதால் உலக சினிமா வரலாற்றில் இப்படம் நீங்கா இடம் பெற்றுள்ளது. 

லத்தீன் அமெரிக்கக் கலாச்சாரத்தின் பெருமையை உலகுக்குச் சொன்ன இப்படைப்பு இன்றும் பல கோடி ரசிகர்களால் கொண்டாடப்படுகிறது.

இப்படத்தின் அடிநாதம் குடும்பத்தின் எதிர்பார்ப்புகள் மற்றும் தலைமுறை இடைவெளிகளால் ஏற்படும் மன அழுத்தங்களை மாயாஜால யதார்த்தவாதம் வழியாகப் பேசுவதே ஆகும்.

 ஒரு குடும்பத்தின் அடையாளமாகத் திகழும் மாயாஜால சக்திகள் அந்த உறுப்பினர்களின் தனித்துவத்தை மறைத்து அவர்களை வெறும் கடமை செய்யும் கருவிகளாக மாற்றும் போக்கை இப்படம் ஆழமாகச் சித்தரிக்கிறது.

அபுவேலா ஆல்மா எனும் பாட்டியின் ஆளுமை இப்படத்தின் ஒரு முக்கிய அச்சு. கடந்த காலத்தில் சந்தித்த இழப்புகள் மற்றும் துயரங்களின் காரணமாக அவர் தனது குடும்பத்தைக் காக்க எடுக்கும் அதீத முயற்சி காலப்போக்கில் ஒரு கட்டுப்பாடாக மாறுகிறது.

 குடும்பத்தின் கௌரவத்தைக் காக்க ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குப் பிடித்தமானவற்றைத் தியாகம் செய்துவிட்டு ஒரு முகமூடியுடன் வாழ வேண்டிய சூழல் இங்கு உருவாகிறது.

 மூத்த சகோதரி லூயிசா தனது பலத்திற்குப் பின்னால் இருக்கும் பலவீனத்தையும் இசபெல்லா தனது அழகிற்குப் பின்னால் இருக்கும் தனித்துவத் தேடலையும் மறைத்து வாழ்வதே இதற்குச் சான்று.

மிராபெல் கதாபாத்திரம் எவ்வித சக்தியும் அற்றவளாகச் சித்தரிக்கப்பட்டாலும் அவளே அக்குடும்பத்தைச் சிதையாமல் காக்கும் உண்மையான சக்தியாக விளங்குகிறாள்.

 குடும்பத்தினர் ஒருவரை ஒருவர் அவர்களின் திறமைகளுக்காக மட்டும் நேசிக்காமல் அவர்களின் இயல்பான குணங்களுக்காக நேசிக்க வேண்டும் என்பதே இக்கதையின் சாரம்.

 பூரணத்துவம் எனும் போலி பிம்பத்தைத் தகர்த்து குறைகளுடன் கூடிய மனித இருப்பை அங்கீகரிப்பதே உண்மையான அற்புதம் என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.

புருனோ எனும் கதாபாத்திரம் குடும்பத்தின் கசப்பான உண்மைகளைப் பேசுபவர்கள் எவ்வாறு ஒதுக்கி வைக்கப்படுகிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

 இறுதியில் காணாமல் போன அந்த உறவுகளை மீண்டும் இணைப்பதன் மூலமும் கடந்த கால காயங்களுக்கு மருந்தாவதன் மூலமும் சிதைந்த வீடு மீண்டும் உயிர்பெறுகிறது. 

அதிகாரமும் கட்டுப்பாடும் அல்லாமல் பரஸ்பர புரிதலும் நிபந்தனையற்ற அன்புமே ஒரு குடும்பத்தின் உண்மையான அடித்தளம் என்பதை இத்திரைப்படம் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது.

என்காண்டோ உருவாக்கத்தின் தொடக்கக் காலத்தில் ஆலோசிக்கப்பட்டு பின்னர் இறுதிப் பிரதியில் இருந்து நீக்கப்பட்ட பல சுவாரசியமான தகவல்கள் வியப்பை அளிக்கின்றன.

 கதையின் தொடக்கத்தில் மிராபெல் ஒரு நவீன காலப் பெண்ணாக சித்தரிக்கப்பட்டார். ஒரு மாயாஜாலக் கதவு பிடியின் வழியாக அவர் மற்றொரு உலகிற்குச் செல்வதாகவே ஆரம்பக்கட்டத் திரைக்கதை அமைந்திருந்தது. 

 குடும்பத் தலைவர் அகுஸ்டின் என்பவரே அந்தப் பள்ளத்தாக்கைக் கண்டுபிடித்து காசிதா வீட்டைச் சொந்தமாக உருவாக்கியவர் என்ற கோணமும் பரிசீலிக்கப்பட்டது.

படத்தின் காலக்கட்டம் 1950களில் அமைந்திருக்க வேண்டிய சூழலும் ஒருமுறை நிலவியது. அந்த வடிவில் பெரும் நகரங்கள் மோட்டார் வாகனங்கள் மற்றும் நவீன ஆடைகளுடன் கூடிய காட்சிகள் திட்டமிடப்பட்டிருந்தன.

 ஆல்பாவின் ஆளுமையை மட்டுமே பிரதிபலிக்கும் ஒரு நீட்சியாக அந்த வீடு வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. குறிப்பாக லூயிசாவின் அறை கற்களால் ஆன சலிப்பூட்டும் இடமாகத் தோற்றமளித்தாலும் அதன் உள்ளே ஒரு தீம் பார்க் போன்ற ரகசிய விளையாட்டு உலகம் ஒளிந்திருக்குமாறு முதலில் கற்பனை செய்யப்பட்டது.

இசபெல்லாவிற்குப் பெரிய நகரத்தில் இருந்து வந்த பூபோ என்ற ஒரு விசித்திரமான காதலன் இருந்தான். மேலும் மிராபெல்லின் கதையைத் தாண்டி ஆல்பாவின் பார்வையில் கதையின் நிறங்கள் மாறும் நுட்பம் விவாதிக்கப்பட்டது.

 நதியின் கரையில் மூன்று குழந்தைகள் பிறக்கும் தருணத்திலேயே பெட்ரோ உயிரிழப்பது போன்ற காட்சிகள் தவிர்க்கப்பட்டன. மிராபெல் மற்றும் இசபெல்லா இருவருக்கும் இடையே ஏற்படும் கடுமையான மோதல் ஒரு கைக்கலப்பாக மாறும் காட்சி விவாதிக்கப்பட்டு பின்னர் நீக்கப்பட்டது. 

இவை அனைத்தும் படத்தின் ஓட்டத்தை மாற்றியமைக்கும் வல்லமை கொண்டவை என்றாலும் இறுதித் திரைப்படத்தில் இவை இடம்பெறவில்லை.

 இப்படத்தில் வரும் மிராபெல் கதாபாத்திரம் முந்தைய டிஸ்னி நாயகிகளிடமிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் இயக்குநர்கள் உறுதியாக இருந்தனர். 

இதற்காக அவர் அணிந்திருக்கும் கண்ணாடியிலிருந்து அவரது சுருள் முடி மற்றும் தடுமாறும் இயல்பு வரை ஒவ்வொன்றும் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணின் பிம்பத்தைப் பிரதிபலிக்குமாறு செதுக்கப்பட்டது.

இப்படத்தின் நடன அசைவுகள் மிக முக்கியமானவை. வழக்கமாக அனிமேஷன் முடிந்த பிறகு நடனக் கலைஞர்கள் அழைக்கப்படுவார்கள்.

 ஆனால் இப்படத்தில் தொடக்கத்திலிருந்தே நடன இயக்குநர்கள் அனிமேஷன் குழுவுடன் இணைந்து பணியாற்றினர். 

லூயிசாவின் அசைவுகள் ரெகுயேட்டன் பாணியிலும் மிராபெல்லின் அசைவுகள் கலி சால்சா பாணியிலும் வடிவமைக்கப்பட்டன.

 பின்னணியில் தோன்றும் தாவரங்கள் கூட கொலம்பியாவின் இயற்கை வளத்தைத் துல்லியமாகக் காட்ட வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு தாவரவியல் நிபுணரின் வழிகாட்டுதலில் உருவாக்கப்பட்டன.

படத்தின் ஒலியமைப்பில் அலன் துடிக் எனும் கலைஞர் பீக்கோ எனும் பறவைக்குக் குரல் கொடுத்த விதம் சுவாரசியமானது.

 தொடக்கத்தில் அக்குழுவினர் கிளி போன்ற ஒலியைப் பயன்படுத்தினர். ஆனால் அலன் துடிக் அது ஒரு துக்கான் பறவையின் உண்மையான ஒலி அல்ல என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி பல மணிநேரம் அசல் துக்கான் பறவையைப் போலவே ஒலியெழுப்பிக் காட்டி அதனைப் பதிவு செய்ய வைத்தார்.

ஆடை வடிவமைப்பில் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் நிறமும் அவர்களின் உணர்ச்சிகளோடு பிணைக்கப்பட்டுள்ளது.

 பெப்பா மற்றும் பெலிக்ஸ் குடும்பத்தினர் கரீபியன் பாரம்பரியத்தைப் போற்றும் வகையில் ஆரஞ்சு மற்றும் மஞ்சள் போன்ற வெப்பமான நிறங்களை அணிந்தனர்.

 ஜூலியட்டா மற்றும் அகுஸ்டின் குடும்பத்தினர் குளிர்ச்சியான நீல நிறங்களை அணிந்தனர்.

 எந்தச் சக்தியும் இல்லாத மிராபெல் தனது பாவாடையில் குடும்பத்தின் அனைத்து உறுப்பினர்களின் சின்னங்களையும் கைகளால் தைத்திருப்பது போன்ற நுணுக்கமான சித்திரம் அவரது ஆழமான அன்பைக் காட்டுகிறது. 
இத்தகைய சிறு சிறு நுணுக்கங்களே இப்படத்தை ஒரு கலைப் பொக்கிஷமாக மாற்றின.

என்காண்டோ திரைப்படத்தின் திரைமறைவுத் தகவல்களில் அனிமேஷன் கலைஞர்களுக்குப் பெரும் சவாலாக இருந்தது அதன் கதாபாத்திரங்களின் எண்ணிக்கை. 

பொதுவாக இரண்டு அல்லது மூன்று முக்கியக் கதாபாத்திரங்களைச் சுற்றியே அனிமேஷன் நுணுக்கங்கள் அமையும்.

 ஆனால் இதில் பன்னிரண்டு பேருக்கும் தனித்துவமான உடல்மொழி மற்றும் முகபாவனைகளை உருவாக்க வேண்டியிருந்தது. 

இதற்காக அனிமேஷன் குழுவினர் கொலம்பியாவிற்கு நேரில் செல்லத் திட்டமிட்டனர். எதிர்பாராத விதமாகப் பெருந்தொற்று பரவியதால் அக்குழுவினர் அங்கு செல்ல முடியாமல் போனது.

இந்தத் தடையைத் தகர்க்க கொலம்பிய கலாச்சாரத் தூதுவர் எஸ்பினோசா உரைபே தனது அலைபேசி வழியாகவே கொலம்பியாவின் தெருக்களையும் கட்டிடங்களையும் அனிமேஷன் கலைஞர்களுக்கு நேரலையில் சுற்றிக் காட்டினார். 

மிராபெல் கதாபாத்திரத்தின் சுருள் முடி மற்றும் பெரிய கண்ணாடி போன்ற தோற்ற அமைப்பு இந்த எஸ்பினோசாவின் உருவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவானது. 

 மிராபெல் அணியும் பாவாடையின் வடிவமைப்பு வேல்ஸ் பகுதியில் நெய்யப்படும் பாரம்பரிய ஆடைகளின் உத்வேகமாகும்.

இசபெல்லா உருவாக்கும் பூக்கள் வெறும் கற்பனையல்ல. பிலிப் ஜபாட்டா எனும் தாவரவியல் நிபுணரின் ஆலோசனையின்படி கொலம்பியாவில் மட்டுமே காணப்படும் ஜகரண்டா மற்றும் ஜாகோபினியா போன்ற மலர்கள் துல்லியமாகப் படமாக்கப்பட்டன. 

படத்தில் வரும் கேசிடா வீட்டின் அசைவுகள் பீட்டில்ஜூஸ் எனும் பழைய படத்தின் தாக்கத்தில் உருவானவை. 

ஒரு வீட்டை எப்படி உயிருள்ள பொருளாகக் காட்டலாம் என்பதற்கு அந்தத் திரைப்படம் முன்னோடியாக அமைந்தது.
ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் உடைகளிலும் அவர்களின் சக்தியைக் குறிக்கும் சின்னங்கள் நுணுக்கமாகப் பொறிக்கப்பட்டிருந்தன.

 லூயிசாவின் உடையில் பளுதூக்கும் கருவியும் பெப்பாவின் தோட்டில் சூரியனும் இடம் பெற்றிருக்கும். டிஸ்னி நிறுவனம் முதலில் மிராபெல் மற்றும் இசபெல்லா பொம்மைகளை மட்டுமே சந்தைப்படுத்தத் திட்டமிட்டது.

 ஆனால் படம் வெளியான பிறகு தசை வலிமை கொண்ட லூயிசா கதாபாத்திரத்திற்குப் பெண் குழந்தைகளிடம் கிடைத்த வரவேற்பு தயாரிப்பு நிறுவனத்தையே வியப்பில் ஆழ்த்தியது. இத்தகைய நுணுக்கமான திட்டமிடலே இப்படத்தின் பிரம்மாண்ட வெற்றிக்குக் காரணமாக அமைந்தது.

என்காண்டோ படத்தின் இசை உருவாக்கத்தில் லின் மேனுவல் மிராண்டா நிகழ்த்திய மேஜிக் மிகவும் சுவாரசியமானது. பொதுவாக அனிமேஷன் படங்களில் கதையின் போக்கிற்கு ஏற்ப பாடல்கள் எழுதப்படும்.

 ஆனால் இப்படத்தில் மிராபெல் குடும்பத்தின் பன்னிரண்டு உறுப்பினர்களையும் அவர்களின் குணாதிசயங்களையும் ஒரே பாடலில் ரசிகர்களுக்கு அறிமுகம் செய்ய வேண்டும் என்ற சவாலை மிராண்டா ஏற்றார். 

இதற்காக அவர் உருவாக்கிய தி ஃபேமிலி மேட்ரிகல் எனும் தொடக்கப் பாடல் டிஸ்னி நிறுவனத்திற்கு ஒரு பாடலால் முழு குடும்பத்தையும் அறிமுகப்படுத்த முடியும் என்ற நம்பிக்கையை அளித்தது.

இசைத் தட்டில் இடம்பெற்ற வி டோன்ட் டாக் அபௌட் புருனோ பாடல் உலகளாவிய சாதனைகளைப் படைக்கும் என்று படக்குழுவினர் எவருமே எதிர்பார்க்கவில்லை.

 இப்பாடலில் வரும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் பகுதிகளும் வெவ்வேறு இசைப் பாணிகளில் அமைக்கப்பட்டிருந்தன.

 குறிப்பாக டோலோரஸின் பகுதி கிசுகிசுக்கும் பாணியிலும் ஃபெலிக்ஸின் பகுதி கரீபியன் தாளத்திலும் அமைந்தது. 

இப்படத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து டிஸ்னி நிறுவனம் தனது தீம் பார்க்குகளில் என்காண்டோவிற்காகத் தனிப் பிரிவை உருவாக்கும் பணிகளைத் தொடங்கியது.

படத்தின் இறுதிக்கட்டத்தில் மிராபெல் மற்றும் ஆல்மா சந்திக்கும் நதிக்கரை காட்சி கொலம்பியாவின் ஆயிரம் நாள் போரின் வரலாற்று வலியைப் பிரதிபலிக்கிறது.

 அந்த நதிக்கரையில் தோன்றும் மஞ்சள் வண்ணத்துப்பூச்சிகள் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் கேப்ரியல் கார்சியா மார்க்கேஸின் படைப்புகளுக்குச் செய்யப்பட்ட ஒரு மரியாதையாகும். 

மேலும் இப்படத்தில் வரும் உணவுகள் ஒவ்வொன்றும் கொலம்பியாவின் அடையாளங்கள். 

ஜூலியட்டா தயாரிக்கும் அரைபாஸ் எனும் பலகாரம் கொலம்பிய வீடுகளில் அன்றாடம் செய்யப்படும் ஒரு உணவு. 

இதனைத் திரையில் தத்ரூபமாகக் காட்ட அனிமேஷன் கலைஞர்கள் உணவின் பதத்தையும் புகையையும் மிக நுணுக்கமாக வடிவமைத்தனர்.

அனிமேஷன் வரலாற்றில் முதல்முறையாக இப்படத்தின் கதாபாத்திரங்களுக்குப் பின்னல் இடுவதற்கும் தலைமுடி அலங்காரத்தைச் செய்வதற்கும் எனத் தனிப்பட்ட மென்பொருட்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.

 குறிப்பாக ஆப்ரோ லத்தீன் வகை தலைமுடி அலங்காரங்களைச் சரியாகக் கொண்டு வர கலைஞர்கள் பெரும் உழைப்பைச் செலுத்தினர். 

படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் அலெஸாண்ட்ரோ ஜாகோமினி ஒளியின் வழியாகவே மிராபெல்லின் தனிமையையும் ஏக்கத்தையும் வெளிப்படுத்தினார்.

 கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைக்கு ஏற்ப பின்னணி ஒளியின் நிறம் மாறும் நுட்பம் இப்படத்தை ஒரு காட்சிப் பேரனுபவமாக மாற்றியது.

படத்தின் கதை:-

கொலம்பியா நாட்டின் ஒரு அழகான கிராமத்தில் வசிக்கும் மாட்ரிகல் குடும்பத்தின் மாயாஜால வரலாற்றை இப்படம் விவரிக்கிறது. 

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு ஆயுதப் போராட்டத்தின் போது அல்மா (மரியா சிசிலியா பொட்டெரோ) மற்றும் பெட்ரோ தம்பதியினர் தங்கள் பச்சிளம் குழந்தைகளான ஜூலியட்டா, பெப்பா மற்றும் புருனோவுடன் ஊரை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள். 

அந்த பயணத்தில் பெட்ரோ கொல்லப்பட, அல்மா ஏந்தியிருந்த மெழுகுவர்த்தி ஒரு தெய்வீக சக்தியைப் பெற்று எதிரிகளை விரட்டுகிறது. 

அந்த சக்தி கேசிடா எனப்படும் ஒரு உயிருள்ள வீட்டையும், அதைச் சுற்றி மலைகளால் சூழப்பட்ட என்காண்டோ என்ற பாதுகாப்பு அரணையும் உருவாக்குகிறது.

நாற்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அந்த மெழுகுவர்த்தியின் சக்தியால் மாட்ரிகல் குடும்பத்தின் ஒவ்வொரு வாரிசும் ஐந்து வயதை அடையும் போது அவர்களுக்கு ஒரு தனித்துவமான மாயாஜால சக்தி கிடைக்கிறது.

 ஜூலியட்டா (ஆங்கி செபெடா) தன் சமையல் மூலம் காயங்களை ஆற்றுகிறார். 

பெப்பா (கரோலினா கைடன்) தன் மனநிலைக்கு ஏற்ப வானிலையை மாற்றுகிறார்.

 ஆனால் ஜூலியட்டாவின் கடைசி மகளான மிராபெல் (ஸ்டீபனி பீட்ரிஸ்) மட்டும் எந்த சக்தியும் கிடைக்காமல் போகிறாள். 

அதே சமயம் எதிர்காலத்தைக் கணிக்கும் திறன் கொண்ட புருனோ (ஜான் லெகுயுஸாமோ) குடும்பத்தை விட்டு வெளியேறி மாயமானதாக ஊர் மக்கள் நம்புகிறார்கள்.

பத்தாண்டுகள் கழித்து பெப்பாவின் மகன் அந்தோணியோ (ரவி கபோட் கான்யேர்ஸ்) விலங்குகளுடன் பேசும் சக்தியைப் பெறுகிறான். 

அந்த கொண்டாட்டத்தின் போது வீட்டின் சுவர்களில் விரிசல் ஏற்படுவதையும் மெழுகுவர்த்தியின் சுடர் அணைவதையும் மிராபெல் கவனிக்கிறாள். 

அவள் தன் பாட்டியிடம் இதைச் சொல்லியும் யாரும் நம்பவில்லை. தன் குடும்பத்தின் சக்தியைக் காப்பாற்ற மிராபெல் ரகசியமாக விசாரிக்கத் தொடங்குகிறாள். 

அபார வலிமை கொண்ட லூயிசா (ஜெசிகா டாரோ) தன் சக்தி குறைந்து வருவதாக மிராபெலிடம் வருந்துகிறாள்.

 புருனோவின் அறையில் உள்ள ரகசியங்களைப் பார்த்தால் இதற்கு விடை கிடைக்கும் என அவள் கூறுகிறாள்.

புருனோவின் அறைக்குள் மிராபெல் நுழையும் போது அங்கு ஒரு பச்சை நிற கண்ணாடித் துண்டைக் கண்டெடுக்கிறாள். 

அதை இணைத்துப் பார்த்தால் கேசிடா உடைந்து விழுவதும் அதன் முன்னே மிராபெல் நிற்பதும் போன்ற ஒரு காட்சி தெரிகிறது. 

இதை மிராபெல்லின் தந்தை அகஸ்டின் (வில்மர் வால்டெர்ராமா) மறைக்க முயன்றாலும் நுணுக்கமான கேட்கும் திறன் கொண்ட டோலோரஸ் (அடாசா) மூலம் ரகசியம் கசிகிறது.

 மிராபெல்லின் அக்கா இசபெல்லா (டயான் குரேரோ) மற்றும் மரியானோ (மலுமா) ஆகியோரின் நிச்சயதார்த்த விருந்தின் போது இந்த செய்தி வெடித்து வீட்டின் விரிசல் மீண்டும் அதிகமாகிறது.

மிராபெல் எலிகளைப் பின்தொடர்ந்து செல்லும்போது வீட்டின் சுவர்களுக்குப் பின்னால் மறைந்து வாழ்ந்து வந்த புருனோவைச் சந்திக்கிறாள்.

 மிராபெல்லின் எதிர்காலம் அந்த மாயாஜாலத்தைக் காப்பாற்றுவதாகவும் இருக்கலாம் அல்லது அழிப்பதாகவும் இருக்கலாம் என்ற குழப்பத்தால் அவளைக் காக்கவே புருனோ தலைமறைவானது தெரியவருகிறது. 

புருனோ ஒரு புதிய தரிசனத்தை உருவாக்குகிறார். அதில் மிராபெல் தன் அக்கா இசபெல்லாவை கட்டிப்பிடித்தால் மந்திர சக்தி மீண்டும் பலப்படும் என்பது புலனாகிறது.

இசபெல்லா எப்போதும் மிகச் சரியாக இருக்க வேண்டும் என்ற அழுத்தத்தில் வாழ்வதையும் அவளுக்கு மரியானோவை திருமணம் செய்ய விருப்பம் இல்லை என்பதையும் மிராபெல் உணர்கிறாள். 

இருவரும் சமாதானமாகி நெருக்கமாகும்போது மெழுகுவர்த்தி பிரகாசிக்கிறது. 

ஆனால் இதைக்கண்டு கோபமடைந்த பாட்டி அல்மா, மிராபெல்லால்தான் குடும்பத்திற்கு அழிவு வருவதாகக் குற்றம் சாட்டுகிறார். 

அதற்கு மிராபெல், பாட்டியின் அளவுக்கு மீறிய எதிர்பார்ப்புகள்தான் வீட்டை உடைக்கிறது என எதிர்த்துப் பேசுகிறாள். 

இந்த கடும் வாக்குவாதத்தால் காசிடா முழுமையாக இடிந்து மெழுகுவர்த்தி அணைந்து போகிறது. 

குடும்ப உறுப்பினர்கள் அனைவரும் தங்கள் சக்தியை இழக்கிறார்கள்.

மனமுடைந்த மிராபெல் ஓடிச் சென்று தன் தாத்தா பெட்ரோ கொல்லப்பட்ட ஆற்றுப் படுகையில் அமர்ந்து அழுகிறாள். 

அங்கு வரும் அல்மா தன் தவறை உணர்கிறார். சக்தியின் மீது காட்டிய அக்கறையை குடும்ப உறுப்பினர்களின் உணர்வுகள் மீது காட்டத் தவறிவிட்டதை ஒப்புக்கொண்டு மிராபெலிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறார்.

 அங்கேயே அவர்கள் இருவரும் புருனோவைச் சந்திக்கிறார்கள். மூவரும் மீண்டும் கிராமத்திற்குத் திரும்ப ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி மாட்ரிகல் குடும்பத்திற்காக வீட்டை மீண்டும் கட்டுகிறார்கள். 

மிராபெல் அந்த வீட்டின் கதவுப் பிடியைப் பொருத்தும்போது இழந்த சக்திகள் மீண்டும் கிடைப்பதுடன் மிராபெல்லும் அக்குடும்பத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாக அங்கீகரிக்கப்படுகிறாள்.

 இறுதியாக புருனோ உட்பட முழு குடும்பமும் ஒரு புகைப்படத்தை எடுத்துக் கொள்வதுடன் கதை நிறைவடைகிறது.

என்காண்டோ திரைப்படம் வெறும் மாயாஜாலக் கதையாக மட்டுமல்லாமல், மனித உணர்வுகள் மற்றும் குடும்ப உறவுகள் குறித்த மிக ஆழமான பல செய்திகளை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

ஒருவருடைய மதிப்பு என்பது அவரிடம் இருக்கும் அபூர்வ சக்திகளிலோ அல்லது அவர் செய்யும் சாதனைகளிலோ இல்லை என்பதை இப்படம் உரக்கச் சொல்கிறது.

 மிராபெல் என்ற கதாபாத்திரத்தின் மூலம், எந்தவொரு விசேஷ திறமையும் இல்லாவிட்டாலும், ஒரு நபர் தன் அன்பினாலும் முயற்சியினாலும் ஒரு குடும்பத்தையே ஒன்றிணைக்க முடியும் என்பது அழகாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. 

நாம் யார் என்பதும், நம்மிடம் இருக்கும் குணங்களுமே நம் உண்மையான அடையாளமே தவிர, வெளியுலகிற்கு நாம் காட்டும் பிம்பம் அல்ல.
குடும்பத்தின் மூத்தவர்கள் இளையவர்கள் மீது சுமத்தும் மிகச்சரியான மனிதர்களாக இருக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு எவ்வளவு நச்சுத்தன்மையானது என்பதை இப்படம் காட்டுகிறது. 

இசபெல்லா எப்போதும் அழகாகவும் பூப்போலவும் இருக்க வேண்டும் என்ற அழுத்தத்தில் தன் உண்மையான உணர்வுகளை மறைக்கிறாள். 

லூயிசா குடும்பத்தின் பாரத்தைச் சுமக்கும் வலிமையானவளாக இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயத்தில் தன் மன அழுத்தத்தை வெளிப்படுத்த அஞ்சுகிறாள்.

 ஒவ்வொருவரும் குறைபாடுகளுடன்தான் இருப்பார்கள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதே ஒரு குடும்பத்தின் ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.

பாட்டி அல்மா தன் கடந்த கால கசப்பான அனுபவங்களால், பாதுகாப்பை உறுதி செய்யக் குடும்பத்தை ஒரு சட்டகத்திற்குள் அடைக்க முயல்கிறார். 

இது பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் அன்பைத் திணிப்பதாக மாறுகிறது. ஒரு கட்டத்தில் பழைய முறைகளை மாற்றிக்கொண்டு, புதிய தலைமுறையின் கருத்துகளுக்குச் செவிசாய்க்கும் போதுதான் வீட்டின் விரிசல்கள் குணமாகின்றன.

 முன்னோர்கள் தங்கள் பயத்தை அடுத்த தலைமுறை மீது திணிக்கக்கூடாது என்ற பாடத்தை இது சொல்கிறது.

புருனோவின் கதாபாத்திரம் சமூகத்தால் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஒரு மனிதனின் நிலையை விளக்குகிறது. 

உண்மையைச் சொல்பவர்கள் பல நேரங்களில் வில்லன்களாகச் சித்தரிக்கப்படுவதையும், அவர்களை ஒதுக்கி வைப்பது குடும்பத்திற்கே இழப்பு என்பதையும் இது காட்டுகிறது. 

ஒருவரைப் பற்றி மற்றவர் பேசும் வதந்திகளை நம்பாமல், அவரோடு நேரடியாகப் பேசிப் புரிந்து கொள்வதே குடும்ப ஒற்றுமைக்கு வழிவகுக்கும்.

இறுதியில், வீட்டின் மாயாஜால சக்தியை விட, அந்தக் குடும்ப உறுப்பினர்களிடையே இருக்கும் நிபந்தனையற்ற அன்பு மற்றும் ஒற்றுமை ஆகியவையே மிகப்பெரிய அற்புதம் என்பதைப் படம் உணர்த்துகிறது. 

வீடு என்பது வெறும் கல்லால் மண்ணால் ஆனதல்ல, அது மனிதர்களின் பிணைப்பால் உருவானது என்பதே இப்படத்தின் மையக்கருத்து.

Perfect days | ஜப்பான் | 2023

நேற்று சென்னை 21 ஆம் வருட  சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் பார்த்த Perfect days திரைப்படம் மனதுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக அமைந்தது.

பெரிய பதவியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற தனிமை விரும்பியும் புத்திஜூவியுமான  ஹிரோயாமாவின் (Koji Yakusho) கதை இது, ஹிரோயாமா ஸென் மனநிலையில் வாழ்பவர்,  தான் செய்யும் தொழிலை ரசித்து செய்பவர், உலகின் மிகச்சிறந்த கழிவறை துப்புறவாளனைப் போல  டோக்கியோவின் ஷிபுயா நகரில் உள்ள  17 பொதுக் கழிப்பறைகளை காலை 6 மணி துவங்கி  மாலை 5-00 மணி வரையில் அத்தனை அருமையாக தியானம் போலவே சுத்தம் செய்கிறார்,

 கழிவறை கோப்பையின் ரிம்மின் அடியில் கைப்பிடி கொண்ட சிறிய கண்ணாடியை வைத்து பார்த்து சிறிய கறை கூட இன்றி சுத்தம் செய்கிறார், யூரினல் கோப்பை அடியிலும் உள்ள கறைகளைக்கூட அவ்வாறே சுத்தம் செய்கிறார், யூரினலில் இருக்கும் நைலான் ஸ்க்ரீன் மேட்டைக் கூட கிளவுஸ் அணிந்த கைகளில் எடுத்து சுத்தம் செய்கிறார் , யாரிடம் எதுவும் பேசுவதில்லை, கருமமே கண்ணானவர்,  ஆனால் கண்களில் மகிழ்ச்சி ஒளியுடன் வாடிக்கையாளரை வரவேற்று கழிவறை  உபயோகிக்க பணிக்கிறார்.

இவரது நீலநிற பினாஃபோர் பாணி சீருடையை தினமும் பொது சலவையகத்தில் சென்று துவைத்து பெருமையுடன் அணிகிறார்,தன் சைக்கிளை ஓட்டிக்கொண்டு பொது குளியலறை சென்று சென்று நீண்ட லூஃபா வைத்து முதுகு தோள் என  நன்றாக தேய்த்துக் குளிக்கிறார், அதன் பிறகு குளியல் தொட்டியில் முங்கி மூச்சடக்கி ரசித்துக் குளிக்கிறார் , தினமும் காலை பல் துலக்குகையில் மீசையை கத்திரி கொண்டு நறுக்கி செதுக்குகிறார், அன்றைக்கு தேவையான சில்லரைகளை வாசற்கதவின் அருகே உள்ள மேசையின் மீது உள்ள தட்டில் இட்டு வைத்ததிலிருந்து எடுத்துக் கொள்கிறார், 

தனது துப்புறவுப் பணிக்கு என சொந்தமாக வேன் வைத்திருக்கிறார், அதில் முழுக்க கழிவறைக்கு தேவையான பொருட்களை நிரப்பி வைத்துள்ளார், சிறிய தெருவில் பழைய கட்டிடத்தில் தரைத்தளத்தில் மற்றும் மாடியில் என இரண்டு அறைகள் கொண்ட வீடு அவருடையது, வீட்டை அத்தனை சுத்தமாக வைத்திருக்கிறார், காலை வீட்டுக் கதவைப் பூட்டி வெளியேறியதும் தெருவில் இருக்கும் குளிர்பான எந்திரத்தில் இருந்து காசு போட்டு குளிர்காஃபி எடுத்து பருகி விட்டு வாகனத்தை இயக்குவதை பதிவாக கொண்டுள்ளார்,சிறிய  ஓய்வு கிடைத்தாலும் புத்தகத்தை எடுத்துப் படிக்கிறார், பின்னணியில் நேஷனல் பேனசோனிக்  டேப் ரிக்கார்டரில் கேசட் நுழைத்து இசை ஆல்பம் கேட்கிறார், படித்த புத்தகத்தை நூலகத்தில் 1$தந்து வேறு புத்தகம் எடுத்து வருகிறார், தனது சேகரிப்பில் வைத்திருக்கும் மிக அரிதான ஆடியோ கேசட் ஆல்பங்களை அத்தனை புதிதாக வைத்துள்ளார், அதை ஆதூரமாக கேசட் ப்ளேயரில் நுழைத்து வேலைக்கு போகையில் பாடல் கேட்கிறார், தனக்கு பிடித்த ட்ரீ டவரை தினமும் போகும் சாலையில் உயரே பார்த்து தரிசிக்கிறார், இரவு ஷிஃப்ட் பணிபுரியும் சக கழிப்பறை பணியாளன்  ஸ்மார்ட் ஃபோனில் ரீல்ஸ் பார்த்துக் கொண்டே ஏனோ தானோ என துப்புறவு செய்தாலும் கூட இவரிடத்தில் தான் பெரிய வேலைக்காரன் என்ற திமிரில்லை,  அவனுக்கு அறிவுறை கூட சொல்லுவதில்லை, அவன் தொண தொண என்று எது பேசினாலும் சிரிப்பு,செல்லக்கோபம் மட்டுமே,அல்லது தலையசைப்பு மட்டுமே பதில்.

மதிய உணவு இடைவேளையில் வாங்கிப் போயிருந்த சாண்ட்விச்சை பூங்கா நாற்காலியில் அமர்ந்து ரசித்து சாப்பிட்டபடியே உயரே தெரியும் மரக்கிளை ஊடாக வடிகட்டி நுழையும் சூரிய ஒளியை தனது SLR கேமராவில் படம் எடுப்பதை பதிவாக வைத்துள்ளார், எந்த பெரிய மரத்தின் வேரடியில் விதையில் இருந்து வளரும் சிறு செடி இவர் கண்ணில் பட்டு விட்டாலும் அதை தன் சட்டை பையில் இருந்து காகிதப் பை எடுத்து அதில் மண் நிரப்பி செடியை வைத்து வீட்டில் கொண்டு போய் ஜாடியில் மண் நிரப்பி ஊன்றுகிறார், இவர் சுத்தம் செய்யும் கழிவறை ஒன்றில் முகம் தெரியாத வாடிக்கையாளர் ஒருவர் ஒரு ரகசிய இடத்தில் துண்டு காகிதத்தில் சுடோகு புதிர் கிறுக்கி வைத்திருக்க, இவர் அதற்கு விடை எழுதி அங்கேயே ஒளித்து வைக்கிறார், அந்த வாடிக்கையாளர் புதிரை தொடர்ந்தபடி இருப்பதைப் பார்க்கிறோம்.

வாரா வாரம்  ஸ்டுடியோவுக்கு  கேமராவைக் கொண்டு போய் 
ஃபிலிம் சுருளை கழற்றி ப்ரிண்ட் இடுவதற்குத் தருகிறார், வந்த படங்களில் ஒளி நன்று ஊடுருவிய படங்களை  வருடம் மாதம் எழுதிய அலுமினிய பெட்டியில் இடுகிறார், ஒளி ஊடுருவாகாத திருப்தியில்லாத படங்களை கிழித்து இன்னொரு பெட்டியில் இட்டு கப்போர்டில் அடுக்கி பாதுகாக்கிறார்.

இரவு உணவுக்கு வழக்கமாக சாப்பிடும் உணவகத்தில் சென்று உடான் நூடூல்ஸ் சாப்பிடுகிறார்.

உடன் பணிபுரியும் இளைஞன் அழகிய ப்ளாண்ட் முடி கொண்ட இளம் பெண்ணுடன் வெளியே செல்ல இவரது காரைக் கேட்க ,இவர் டேட்டிங் அழைத்துச் செல்கிறார், இவரது காரில் ஒலிக்கும் தரம் மிகுந்த ஆனலாக் ஆடியோ தரத்தில் பாடல் வரியில் அந்தப் பெண் இவரிடம் நட்பாகிறாள், பாடுபவரை உடனே கூகுள் செய்து அறிந்து பாடிய குரலைப் புகழ்கிறாள், இறங்குகையில் அந்த கேசட்டை அனுமதி கேட்காமல் கவர்ந்து கொண்டு போகிறாள், ஹிரோயோமாவின் சக பணியாளன் இவரின் கிடைத்தக்கரிய ஆடியோகேசட்களை விற்று பணம் ஈட்டலாம் என அவரை ஒரு பழைய ஆடியோ கேசட் கடைக்கு உடனே தள்ளிக் கொண்டு போகிறான், அங்கே இவர் கொண்டு போயிருந்த கேசட்டுற்கு 120$ தருவதாக சொல்லியும் கூட இவர் அதை விற்பதில்லை, ப்ளாண்ட் பெண்ணை வெளியே அழைத்துப் போவதற்கு பணம் கேட்ட சக பணியாளனுக்கு தன் பர்ஸில் இருந்து பெரும் தொகையை எடுத்துத் தந்து தன் அரிய கேசட்டை பாதுகாக்கிறார்.

மறுநாள் ஹிரோயாமாவின் முன்னால் மீண்டும் வந்த ப்ளாண்ட் பெண் கேசட்டை திருப்பித் தருகிறாள் , இதை மீண்டும் கேட்கலாமா? என காரில் அமர்ந்து ஒலிக்க விட்டு கேட்டு லயிக்கின்றாள், நல்ல இசை மனதை சுத்தி செய்திருக்க, உள்ளம் பேரமைதி அடைந்து ஆழ்ந்த மௌனம் கொண்டவள், ஹிரோயோமாவிற்கு அவர் எதிர்பாராத வண்ணம் கன்னத்தில் முத்தம் தந்து விட்டு அகல்கிறாள் .

ஹிரோயாமா வீட்டுக்கு வந்தவர், அங்கே தன் பணக்காரத் தங்கையின் மகள்  தாய் மாமனைத் தேடி வந்து காத்திருக்கிறாள், குழந்தையாகப் பார்த்தவள்,நன்கு வளர்ந்துவிட்டாள், இங்கே தங்கப் போகிறேன் என பிடிவாதமாக தங்குகிறாள், அவள் மாடியில் உறங்குகையில் அவளை ஓசை எழுப்பாமல் படியேறிச் சென்று தன் ஆசையாக வளர்க்கும் செடிகளுக்கு ஸ்ப்ரே செய்து நீர் வார்க்கிறார், அதிகாலை வேலைக்கு சத்தமின்றி கதவு சார்த்தி கிளம்புகையில் அவளும் உடன் வர அனுமதி கேட்க யோசனைக்குப் பின் அழைத்துப் போகிறார், அவளுக்கும் எந்திரத்தில் குளிர் காஃபி வாங்கித் தருகிறார்,  மதிய உணவு வேளையில் அவளுக்கும் சாண்ட்விச் சாப்பிடத் தருகிறார், தன் கேமராவில் ஓங்கு தாங்கான மரத்தை படம் எடுக்கிறார்,நீங்கள் எனக்குத் தந்த இதே போன்ற கேமராவை இதோ நான் எடுத்து வந்திருக்கிறேன் என காட்டுகிறாள், இதை உனக்கு தந்ததை நான் மறந்தே போனேன் என்கிறார், இந்த மரம் உங்கள் நண்பனா என அவள் கேட்க ,
ஆமாம் என ஆமோதிக்கிறார், இவர்கள் இரு சைக்கிள்களில் நகர்வலம் போகின்றனர், வழக்கமான உணவகத்தில் இரவு உணவு உண்கின்றனர்,யாருக்கும் இவர் இந்தப் பெண்ணை இன்னார் என அறிமுகம் செய்வதில்லை. உங்களுக்கும் அம்மாவுக்கும்  எதிலும் ரசனை சிறிதும் ஒத்துப் போவதில்லை என்று சொல்ல, அவர் அப்படியெல்லாம் இல்லையே என மறுக்கிறார்.

இரவு மகளைத் தேடிக் கொண்டு ஹிரோயாமாவின் தங்கையும் அவர் கணவரும் படகுகாரில் அவரின் குறுகிய தெருவில் நுழைந்து வீட்டின் முன்னே காத்திருக்கின்றனர் , வந்தவுடன் மகளை காரில் ஏறச் சொல்லுகிறார் தங்கை, ஹிரோயாமாவிடம் நீ இந்த வீட்டிலா வசிக்கிறாய் என்கிறார்? தவறாக நினைக்க வேண்டாம்,கேள்வியாக தான் கேட்டேன் என்கிறார், இன்னும் நீ கழிப்பறைகளை சுத்தம் செய்வதை விடவில்லையா? என்கிறார், டிமென்ஷியாவால் முதியோர் இல்லத்தில் இருக்கும் தந்தையை எப்போது சென்று பார்க்கப் போகிறாய் என்கிறார், எல்லாவற்றுக்கும் இவர் புன் முறுவலையே பதிலாக தருகிறார்,தங்கைக்கு அணைத்து பிரியா விடை தந்து காரைத் திறந்து ஏற்றி வழி அனுப்புகிறார் .

இத்தனை அழகானது கவிதையானது ஹிரோயாமாவின் தினசரி வாழ்க்கை, தேர்ந்தெடுத்த அல்லது கிடைத்த வாழ்க்கையை புகாரின்றி வாழும் வாழ்க்கைப் பாடம் இதில் அனைவருக்கும் உள்ளது என்பதால் அவசர உலகில் இதை உடனே எழுதிப் பகிர்கிறேன்.

கோவிட் 19 க்குப்  பிறகு, ஜப்பானில் டோக்கியோ டாய்லெட் என்ற பொதுக்கழிப்பறை புணரமைப்பு திட்டம் வரைவு கட்டமைக்கப்பட்டது, 
டோக்கியோ டாய்லெட் திட்டத்தை வடிவமைக்கும் போட்டிக்கு உலகம் முழுவதிலுமிருந்து  16 கட்டிடக் கலைஞர்கள் அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் சமர்ப்பித்த வடிவமைப்புகளை பின்பற்றி ஷிபுயா நகரம் முழுவதும் இருந்த  17 பொதுக்கழிப்பறைகள் மறுவடிவமைப்பு கட்டுமானம் செய்யப்பட்டன,அவற்றுள் ஒரு கண்ணாடி கழிப்பறையும் அடக்கம்,  ஆள் உள்ளே கழிப்பறை கதவைத் திறந்து நுழைந்து  கதவைப் பூட்டிக் கொண்டதும் கண்ணாடி சுவர்கள் கதவு முழுக்க வர்ணம் போர்த்திக் கொள்கிறது,ஆள் வெளியேறியதும் மீண்டும் கண்ணாடி வழியே அனைத்தையும் வெளியே இருந்து பார்க்க முடிகிறது.

இந்த 17 பொதுக் கழிவறைகளை இணைப்பு படங்களில் காணலாம், கழிப்பறைகள் மீதான அருவருப்பை மாற்றுவதற்கு கொண்டு வரப்பட்ட புரட்சிகரமான திட்டம் ஆதலால் இவற்றைக் கொண்டு ஆவணப்படம் அல்லது குறும்படம் இயக்க உலகெங்கிலும் உள்ள இயக்குனர்களைக் கேட்க, பாரீஸ் டெக்ஸாஸ் திரைப்படப் புகழ்  இயக்குனர் விம் வெண்டர்ஸ் இறுதியில் தேர்வானார், 

உலக நாடுகளில் பொதுக் கழிப்பறை  வசதிகள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பது குறித்த குறும்படம் அல்லது தொடர் குறும்படங்களை அவர்  இயக்குவார் எனக் கருதினர் தயாரிப்பாளர்கள், ஆனால் இயக்குனர் விம் வெண்டர்ஸ் ஒரு நேர்த்தியான உலக சினிமாவையே இயக்கித் தந்திருக்கிறார், 

இந்த உலக சினிமா வென்ற விருதுகள் எண்ணிலடங்காதது, இப்படத்தின் இணை திரைக்கதை எழுத்தாளர் டகுமா டகாசாகி, ஹிராயமா கதாபாத்திரத்தை அத்தனை அருமையாக உருவாக்கியுள்ளனர்,  இப்படத்தை மாஸ்டர் மைண்ட் லிமிடெட் (ஜப்பான்) மற்றும் ஸ்பூன் இன்க் (ஜப்பான்) வெண்டர்ஸ் இமேஜஸ் (ஜெர்மனி) உடன் இணைந்து தயாரித்தது.
இந்தப் படம் டோக்கியோவில் வெறும் 17 நாட்கள் படமாக்கப்பட்டது, ஐப்பானிய நடிகர் Koji Yakusho அற்புதமான மெதட் ஆக்டிங் நடிகர், Babel திரைப்படத்தில் ஜப்பான் பாகத்தில் காதுகேளாத பள்ளி மாணவியின் தந்தையாக தோன்றியவர்.சர்வதேச அங்கீகாரம் பெற்ற நடிகர்
அவர் Shall We Dance? (1996), Cure (1997), 13 Assassins (2010), The Third Murder (2017), The Blood of Wolves (2018), Under the Open Sky (2020) மற்றும் The Days (2023) போன்ற படங்களில் அவர் நடித்த முன்னணி கதாபாத்திரங்களுக்காக சர்வதேச அளவில் அறியப்படுகிறார். Perfect Days (2023) திரைப்படத்தில் அவரின் சிறப்பான நடிப்பிற்காக 76வது கேன்ஸ் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த நடிகருக்கான விருது அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.

இந்த திரைப்படத்தை கண்டிப்பாக பாருங்கள்,செய்யும் எதிலும் perfection கைவரும்,இந்தியாவில் அத்தனை மாநிலங்களிலும் பொதுப்பணித்துறை அதிகாரிகள் இந்த திரைப்படத்தை பார்க்க வேண்டும், மக்களுக்கு இன்றி அமையாத பொது  கழிப்பறைகள் எப்படி திட்டமிடப்பட வேண்டும் என இதைக் கண்டு படிக்க வேண்டும் .

Perfect days திரைப்படத்தை திரையிட்ட PVR சத்யம் நிர்வாகம் அந்த திரைப்படத்தை தனிக்காட்சியாக அமர்ந்து பார்க்க வேண்டும், காரணம் போன 2022 டிசம்பர் சென்னை  திரைப்பட  விழாவுக்குப் பின் சுகாதாரப் பணியாளர்கள் பலரை ஆட்குறைப்பு செய்துள்ளனர், இதனால் சத்யம் வளாகத்தில் உள்ள அத்தனை கழிவறைகளும் முடை நாற்றம் எடுக்கிறது, கழிவறை தரை அத்தனை நசநசவென ஈரமாக உள்ளது,
 ரூம் ஃப்ரெஷ்னரும் அடிப்பதில்லை,யூரினலில் நாப்தலின் உருண்டை கூட இடுவதில்லை, கழிவறை ஃபால்ஸ் ஸீலிங்கில் ஏசி எக்ஸாஸ்ட் ஏசி டிஃப்யூஸர் என வேலை செய்கிறதா? பராமரிப்பு செய்கின்றனரா என்பது நிர்வாகத்துக்கே வெளிச்சம்,யூரினலின் பின்னால் இருந்த ஒளிரும் விளம்பரங்கள் கூட வேலை செய்வதில்லை, அத்தனை cost cutting குயுக்தி, முன்பு serene திரையரங்கில் தரையில் கூட ஒளிரும் onyx வகை கற்கள் பதிக்கப்பட்டு படம் விடுகையில் ஒளிரும்,இப்போது அதன் அடியில் led strip விளக்குகள் ஆயுள் முடிந்து புதுப்பிக்காமல் பல் இளிக்கிறது, பேராசை பெருநஷ்டம் என்பதை இந்த நிர்வாகம் உணர வேண்டும், perfect days திரையிட்டால் போதாது,அதன்படி நடக்க வேண்டும்.

இயக்குனர் விம் வெண்டர்ஸ் இயக்கிய பாரீஸ் டெக்ஸாஸ் பற்றி 
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10159387742916340&id=750161339&mibextid=Nif5oz
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (382) தமிழ் சினிமா (257) உலக சினிமாபார்வை (221) கமல்ஹாசன் (130) சென்னை (82) மலையாளம் (81) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஹேராம் (54) ஆஸ்கர் (49) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) உலக சினிமா (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (25) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) இலக்கியம் (17) உலக சினிமா பார்வை (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (14) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) அஞ்சலி (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) கோயன் பிரதர்ஸ் (9) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) எம்ஜியார் (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) உலகசினிமா பார்வை (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிபி மலயில் (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) மீரா நாயர் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) நுவார் (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)