ஹேக்ஸா ரிட்ஜ் (Hacksaw Ridge) ஆங்கிலத் திரைப்படம் 2016 ஆம் ஆண்டு வெளியானது.
புகழ்பெற்ற நடிகர் இயக்குனர் மெல் கிப்சன் இத்திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளார்.
இது ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வாழ்க்கை வரலாற்றுப் போர் திரைப்படம்.
இரண்டாம் உலகப் போரின்போது ஒகினாவா போர்க்களத்தில் ஒரு துப்பாக்கியைக் கூட கையில் தொட மறுத்து, போர்க்களத்தில் காயமடைந்த பல வீரர்களின் உயிரைக் காப்பாற்றிய டெஸ்மாண்ட் டாஸ் என்ற மருத்துவப் படை வீரரின் உண்மை வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்தத் திரைப்படம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
தனது மதக் கோட்பாடுகளின்படி யாருடைய உயிரையும் பறிக்கக் கூடாது என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுடன் செயல்பட்ட டாஸ், அமெரிக்காவின் மிக உயரிய ராணுவ விருதான மெடல் ஆஃப் ஆனர் பெற்ற முதல் மனசாட்சி சார்ந்த எதிர்ப்பாளர் என்ற பெருமையைப் பெற்றார்.
ஹேக்ஸா ரிட்ஜ் திரைப்படத்தின் மிக முக்கிய அடிநாதமாக விளங்குவது மனிதனின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையும் மனசாட்சியின் வலிமையும் ஆகும்.
வன்முறையும் மரணமும் சூழ்ந்த ஒரு போர்க்களத்தில், ஆயுதம் ஏந்தாமல் பிற உயிர்களைக் காப்பேன் என்ற ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட உறுதியே இந்த ஒட்டுமொத்த கதையையும் தாங்கி நிற்கிறது.
டெஸ்மாண்ட் டாஸ் என்ற நபர், தனது மதக் கோட்பாடுகளின்படியும் தனது சொந்த வாழ்க்கையின் கசப்பான அனுபவங்களின்படியும் கொல்லாமை என்ற விதியைத் தனது வாழ்நாள் கொள்கையாகக் கொள்கிறார்.
ராணுவத்தில் சேர்ந்த பிறகும் சுற்றியுள்ள அனைவரும் கட்டாயப்படுத்திய போதும், சக தோழர்கள் கேலி செய்து வன்முறையைக் கையாண்ட போதும் அவர் தனது கொள்கையிலிருந்து எள்ளளவும் பின்வாங்கவில்லை.
பிறரைக் கொல்லும் ஆயுதத்தை விட, பிறரைக் காக்கும் ஆன்மீக மற்றும் மனசாட்சியின் பலமே பெரியது என்பதை அவர் தனது செயல்களின் மூலம் உலகிற்கு நிரூபிக்கிறார்.
வீரம் என்பது எதிரிகளை அழிப்பதில் மட்டுமில்லை, மாறாகப் போரின் கொடூரங்களுக்கு மத்தியில் சக மனிதர்களின் உயிரைக் காப்பதிலும் இருக்கிறது என்பதை இப்படம் மிக ஆழமாக உணர்த்துகிறது.
போர்க்களத்தில் அமெரிக்கப் படை பின்வாங்கி ஓடும்போது, டெஸ்மாண்ட் டாஸ் மட்டும் தனியொருவனாக அந்த ஆபத்தான பாறையின் மேல் நின்று, படுகாயமடைந்த 75 வீரர்களைக் கயிறு மூலம் கீழே இறக்கிக் காப்பாற்றுகிறார்.
ஒவ்வொரு முறை ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றும் போதும் இன்னும் ஒருவரைக் காப்பாற்ற எனக்கு உதவுங்கள் என்று அவர் இறைவனிடம் கேட்கும் பிரார்த்தனை, மனிதநேயத்தின் உச்சக்கட்ட வெளிப்பாடாகும்.
மேலும், தன்னை ஆரம்பத்தில் கோழை என்று தூற்றிய சக ராணுவ வீரர்களையும், தனக்கு ராணுவத் தண்டனை பெற்றுத்தர முயன்ற உயர் அதிகாரிகளையும் அவர் வேறுபடுத்திப் பார்க்காமல் அனைவரையும் சமமாக நேசிக்கிறார்.
போர்க்களத்தில் அவர்கள் ஆபத்தில் இருந்தபோது தனது உயிரைப் பணையம் வைத்து அவர்களைக் காப்பாற்றியது மட்டுமன்றி, படுகாயமடைந்த எதிரி நாட்டு ஜப்பானிய வீரர்களுக்கும் அவர் மருத்துவ உதவி செய்கிறார்.
இதன் மூலம், மனிதநேயத்திற்கு எல்லைகளோ அல்லது நாடுகளோ இல்லை என்ற உன்னதமான செய்தி படத்தின் அடிநாதமாக ஒளிர்கிறது.
உலகமே வன்முறையை நோக்கி ஓடும்போதும், ஒரு மனிதன் தனது தூய்மையான நம்பிக்கையினாலும் சுயநலமற்ற தியாகத்தினாலும் எப்படி ஒட்டுமொத்த போரின் போக்கையும், சுற்றியுள்ள மனிதர்களின் பார்வையையும் மாற்ற முடியும் என்பதே இத்திரைப்படத்தின் ஆழமான மையக்கருத்தாகும்.
மெல் கிப்சனின் இயக்கம் இந்தத் திரைப்படத்திற்கு மிகப் பெரிய பலமாக அமைந்தது. வன்முறையும் போரின் கொடூரமும் நிறைந்த போர்க்களக் காட்சிகளையும், அதே நேரத்தில் மனிதநேயம் மற்றும் ஆன்மீக நம்பிக்கையின் ஆழத்தையும் அவர் சமநிலையில் நேர்த்தியாகக் கையாண்டுள்ளார்.
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மெல் கிப்சன் மிகச் சிறந்த முறையில் இயக்கியத் திரைப்படமாக இது உலகளவில் பாராட்டப்பட்டது.
ஆண்ட்ரூ கார்பீல்டின் நடிப்பு விமர்சகர்களால் பெரிதும் கொண்டாடப்பட்டது. டெஸ்மாண்ட் டாஸின் மென்மை, தைரியம் மற்றும் உறுதியை அவர் தனது சிறந்த நடிப்பின் மூலம் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளார்.
இவருடன் சாம் வொர்திங்டன், லூக் பிரேசி, தெரசா பால்மர், ஹ்யூகோ வீவிங் மற்றும் வின்ஸ் வான் ஆகியோரும் தங்களின் கதாபாத்திரங்களை உணர்ந்து மிகச் சிறப்பான பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர்.
சைமன் துக்கனின் ஒளிப்பதிவு போர்க்களத்தின் பயங்கரத்தை மிகத் தத்ரூபமாகக் கண்முன்னே நிறுத்துகிறது. புகை, நெருப்பு மற்றும் குண்டுவெடிப்புகளுக்கு இடையே நடக்கும் போரின் தீவிரத்தை அவரது கேமரா கோணங்கள் பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு புதிய அனுபவமாக மாற்றின.
ரூபர்ட் கிரெக்சன்-வில்லியம்ஸ் இத்திரைப்படத்திற்கு இசையமைத்துள்ளார். படத்தின் முதல் பாதியில் வரும் காதல் மற்றும் அமைதியான தருணங்களுக்கும், இரண்டாம் பாதியில் நடக்கும் கொடூரமான போர்க் காட்சிகளுக்கும் ஏற்ப அவர் இசையை நுட்பமாக உணர்ந்து அமைத்துள்ளார்.
வன்முறையைக் கொண்டாடாமல், ஒரு வீரனின் ஆன்மீக பலத்தையும் துணிச்சலையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில் அவரது பின்னணி இசை அமைந்துள்ளது.
இத்திரைப்படம் உலகம் முழுவதும் மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்று பல விருதுகளையும் பரிந்துரைகளையும் குவித்தது. 89வது அகாடமி விருதுகளில் (ஆஸ்கார்) சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த இயக்குனர் உள்ளிட்ட ஆறு பிரிவுகளில் பரிந்துரைக்கப்பட்டு, சிறந்த ஒலிக் கலவை மற்றும் சிறந்த படத்தொகுப்பு ஆகிய இரண்டு ஆஸ்கார் விருதுகளை வென்றது.
மேலும், கோல்டன் குளோப் விருதுகளில் மூன்று பரிந்துரைகளையும், ஆஸ்திரேலிய அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த இயக்குனர் உட்பட ஒன்பது விருதுகளையும் வென்று சாதனை படைத்தது.
டெஸ்மாண்ட் டாஸின் அசாத்தியமான வாழ்க்கையைத் திரைப்படமாக எடுக்கப் பல தசாப்தங்களாகப் பல தயாரிப்பாளர்கள் முயன்றனர்.
புகழ்பெற்ற போர் வீரரான ஆடி மர்பி மற்றும் தயாரிப்பாளர் ஹால் பி. வாலிஸ் ஆகியோர் இதில் ஆர்வம் காட்டினர்.
இருப்பினும், தனது போர் அனுபவங்களும் மதக் கோட்பாடுகளும் தவறாகவோ அல்லது மிகைப்படுத்தியோ சித்தரிக்கப்பட்டுவிடுமோ என்ற அச்சத்தில், டாஸ் பல ஆண்டுகள் திரைப்பட உரிமைகளை வழங்க மறுத்துவிட்டார்.
இறுதியாக 2001 ஆம் ஆண்டு, அவரது கதையைச் சரியாகக் கொண்டு சேர்க்க முடியும் என்று நம்பிய பின்னரே இதற்கான முதற்கட்டப் பணிகள் தொடங்கின.
அதன் பிறகும், இந்தத் திட்டம் சுமார் பதினான்கு ஆண்டுகள் முடங்கிக் கிடந்தது.
டாஸின் மறைவுக்குப் பிறகு வால்டன் மீடியா என்ற நிறுவனம் இதன் உரிமையைப் பெற்று, குடும்பங்கள் பார்க்கும் வகையில் பிஜி-13 (PG-13) தணிக்கைச் சான்றிதழுக்கு ஏற்றவாறு போர்க்களக் காட்சிகளை மென்மையாக உருவாக்க விரும்பியது.
ஆனால், தயாரிப்பாளர் பில் மெக்கானிக் போரின் நிஜமான கொடூரத்தையும் வன்முறையையும் காட்டினால் மட்டுமே டாஸின் ஆன்மீக பலத்தை உணர்த்த முடியும் என்று நம்பி, பல ஆண்டுகள் போராடி அந்த உரிமையை மீண்டும் மீட்டார்.
இதன் பிறகு மெல் கிப்சனை இயக்குனராக அணுகியபோது, அவர் ஆரம்பத்தில் இந்த வாய்ப்பை இரண்டு முறை நிராகரித்தார்.
முன்னதாக அவர் இயக்கிய பிரேவ்ஹார்ட் திரைப்படத்தின் போதும் அவர் இதே போன்ற தயக்கத்தைக் காட்டியிருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
கிட்டத்தட்ட ஒரு தசாப்த காலத் தேடலுக்குப் பிறகு, 2014 இல் அவர் இத்திரைப்படத்தை இயக்க ஒப்புக்கொண்டார்.
த சோசியல் நெட்வொர்க் திரைப்படத்தில் ஆண்ட்ரூ கார்பீல்டின் நடிப்பைப் பார்த்தே மெல் கிப்சன் அவரை இந்த முதன்மைக் கதாபாத்திரத்திற்குத் தேர்வு செய்தார்.
நாற்பது மில்லியன் டாலர் என்ற மிகக் குறைந்த பட்ஜெட்டில் இப்படம் திட்டமிடப்பட்டதால், ஆஸ்திரேலிய அரசின் வரிச் சலுகைகளையும் மானியங்களையும் பெறுவது அவசியமானது.
இதற்காக, மெல் கிப்சன் ஆஸ்திரேலியாவில் வளர்ந்தவர் என்ற பின்னணியைப் பயன்படுத்தியும், படத்தில் நடித்த பெரும்பாலான துணை நடிகர்களை ஆஸ்திரேலியர்களாகத் தேர்ந்தெடுத்தும் படம் ஆஸ்திரேலிய தயாரிப்பாக மாற்றப்பட்டது.
அமெரிக்க நடிகரான வின்ஸ் வான் மட்டுமே இதில் ஒரு விதிவிலக்காக இணைந்தார்.
படத்தில் வரும் அந்தப் புகழ்பெற்ற செங்குத்தான பாறை மற்றும் போர்க்களக் காட்சிகள் அமெரிக்காவின் ஒகினாவா பகுதியில் எடுக்கப்படவில்லை.
மாறாக, ஆஸ்திரேலியாவின் நியூ சவுத் வேல்ஸ் பகுதியில் உள்ள ஒரு கைவிடப்பட்ட பழைய குவாரி மற்றும் சிட்னிக்கு அருகில் உள்ள ஒரு பால் பண்ணை நிலமே இதற்காக முழுமையாக மாற்றியமைக்கப்பட்டது.
போர்க்களப் பின்னணியில் ஆஸ்திரேலியாவின் பாரம்பரிய யூக்கலிப்டஸ் மரங்கள் எங்கும் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, படப்பிடிப்புத் தளத்தைச் சுற்றி பெரிய மண் மேடுகளை அமைத்துக் கேமராவை 360 டிகிரியில் சுழற்றிப் படம்பிடித்தனர்.
கணினி வழித் காட்சிகளை (VFX) நம்பாமல், நிஜமான வெடிபொருட்களையும் நெருப்பையும் பயன்படுத்தி மெல் கிப்சன் காட்சிகளைத் தத்ரூபமாக வடிவமைத்தார்.
இத்திரைப்படத்தின் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் நடித்த ஆண்ட்ரூ கார்பீல்ட், ஸ்பைடர் மேன் போன்ற கற்பனை சூப்பர் ஹீரோ கதாபாத்திரங்களில் நடித்ததை விட, நிஜ வாழ்க்கையின் உண்மையான ஒரு ஹீரோவின் பாத்திரத்தை ஏற்பதையே பெரும் பாக்கியமாகக் கருதினார்.
இந்தத் திரைக்கதையை முதன்முதலில் வாசித்தபோது அவர் உணர்ச்சிவசப்பட்டுக் கண்ணீர் விட்டுள்ளார். டெஸ்மாண்ட் டாஸின் கதாபாத்திரத்திற்கு முழு வடிவம் கொடுப்பதற்காக, அவரது சொந்த ஊருக்கு நேரில் சென்று அவர் பயன்படுத்திய பல்வேறு கருவிகளையும் உடமைகளையும் தொட்டுப் பார்த்துத் தனது வாழ்வியலை அதனுடன் ஒத்திசைத்துக் கொண்டார்.
படப்பிடிப்பின்போது சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த மிகப்பெரிய சவால் ஒன்று எழுந்தது. பிரின்கெல்லி என்ற இடத்தில் போர்க்களத்தை உருவாக்குவதற்காக சுமார் ஐந்நூறு ஹெக்டேர் பரப்பளவிலான நிலப்பகுதியைத் துப்புரவு செய்து மரங்களை அகற்ற வேண்டியிருந்தது. இது உள்ளூர் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்களின் கடுமையான எதிர்ப்பைக் கிளப்பியது.
எனினும், படப்பிடிப்பு முடிந்ததும் அந்த நிலத்தின் ஒரு பகுதியை மீண்டும் வனப்பகுதியாக மாற்றித் தருவோம் என்ற நிபந்தனையின் பேரிலேயே தயாரிப்பாளர்கள் இதற்கான அனுமதியைப் பெற்றனர்.
இந்த பிரம்மாண்டமான படப்பிடிப்பு, அந்தப் பிராந்திய மக்களுக்குப் பல நூறு வேலைவாய்ப்புகளையும் கணிசமான வருவாயையும் தேடித்தந்தது.
குறைந்த பட்ஜெட் காரணமாக போர்க்கால ஆயுதங்களின் ஒலிகளைப் பதிவு செய்வதிலும் பெரும் நெருக்கடி ஏற்பட்டது.
ஆஸ்கர் வென்ற ஒலிக் கலவை நிபுணர் கெவின் ஓ கோனல், நிதிப் பற்றாக்குறையின் காரணமாக இரண்டாம் உலகப் போர் காலத்து உண்மையான ஆயுதங்களின் ஆவணக் காப்பக ஒலிகளையே இதற்காகப் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தது.
இசை அமைப்பிலும் எதிர்பாராத சில மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. இப்படத்திற்கு முதலில் இசையமைக்கவிருந்த ஜேம்ஸ் ஹார்னர் 2015 இல் எதிர்பாராத விமான விபத்தில் காலமானார்.
அவருக்குப் பிறகு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட ஜான் டெப்னியின் இசையும் வெனிஸ் திரைப்பட விழாவின் திரையிடலுக்கு முன்னதாக நிராகரிக்கப்பட்டது.
இறுதியாகப் பொறுப்பேற்ற ரூபர்ட் கிரெக்சன்-வில்லியம்ஸ், லண்டனின் புகழ்பெற்ற ஆபி ரோடு ஸ்டுடியோவில் எழுபது இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் முப்பத்தாறு பின்னணிப் பாடகர்களைக் கொண்டு மிகக் குறுகிய காலத்தில் இதன் பின்னணி இசையைக் கம்பீரமாக உருவாக்கி முடித்தார்.
படத்தின் இறுதிக் காட்சிகளில் உண்மைத் தன்மையைக் காப்பாற்ற சில முக்கிய ராணுவச் சாதனைகள் வேண்டுமென்றே தவிர்க்கப்பட்டன.
நிஜ வாழ்க்கையில் டாஸ் போர்க்களத்தில் படுகாயமடைந்தபோது, தனக்கு வந்த ஸ்ட்ரெச்சரை மற்றொரு வீரருக்குக் கொடுத்துவிட்டு, ஐந்து மணி நேரம் தனியாகக் காத்திருந்து, உடைந்த கையுடன் முந்நூறு கெஜம் தூரம் தவழ்ந்து சென்றே தப்பினார்.
ஆனால், திரையில் இதைக் காட்டினால் பார்வையாளர்கள் நம்ப மாட்டார்கள், ஏதோ சினிமாத்தனமாக இருக்கிறது என்று நினைத்துவிடுவார்கள் என்று அஞ்சிய மெல் கிப்சன், அந்த அசாத்தியமான நிஜச் சம்பவத்தைத் திரைப்படத்தில் சேர்க்கவில்லை.
அதேபோல, ஒகினாவா போருக்கு முன்பாகவே குவாம் மற்றும் லைட்டே ஆகிய போர்களில் டாஸ் காட்டிய அசாத்திய துணிச்சலுக்காக இரண்டு வெண்கல நட்சத்திரப் பதக்கங்களை வென்றிருந்தார். ஆனால், இப்படத்தில் அவர் ஆரம்பத்திலிருந்தே ஒரு ஒதுக்கப்பட்ட நபராகவே காட்டப்படுகிறார்.
உலகளவில் மிகப்பெரிய வரவேற்பைப் பெற்ற இத்திரைப்படம், வெனிஸ் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் முதன்முதலாகத் திரையிடப்பட்டபோது, அங்கு கூடிருந்த உலக சினிமா ரசிகர்கள் மற்றும் விமர்சகர்கள் எழுந்து நின்று சுமார் பத்து நிமிடங்கள் தொடர்ந்து கைதட்டிப் பாராட்டியது இப்படத்தின் உருவாக்கத்திற்குச் சிதறாமல் கிடைத்த ஆகச்சிறந்த அங்கீகாரமாகும்.
இத்திரைப்படத்தின் வியாபார ரீதியான வெற்றியை உறுதி செய்வதிலும், அதன் பின்னுள்ள மதக் கோட்பாடுகளை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதிலும் பல தனித்துவமான உத்திகள் கையாளப்பட்டன.
பொதுவாகப் போர் சார்ந்த திரைப்படங்களுக்குத் தியேட்டர் விளம்பரங்கள் மட்டுமே முதன்மையாக இருக்கும். ஆனால், இப்படத்தின் தயாரிப்பு நிறுவனமான லயன்ஸ்கேட், மாற்றுத்திறனாளி அமெரிக்கப் படைவீரர்களின் நல அமைப்புகளுடன் கைகோர்த்து ராணுவ வீரர்களின் மாநாடுகளில் பிரத்யேகக் காட்சிகளைத் திரையிட்டது.
போருக்குப் பிந்தைய உளவியல் ரீதியான பாதிப்புகளைப் (PTSD) பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த மெல் கிப்சன் நேரடியாக இந்த நிகழ்வுகளில் கலந்துகொண்டார்.
அதேபோல, டெஸ்மாண்ட் டாஸ் சார்ந்திருந்த ஏழாம் நாள் வருகை சபை அமைப்புகளும் உலகளவில் இப்படத்திற்குப் பெரும் ஆதரவை வழங்கின.
திரைப்பட வெளியீட்டின் போது, டாஸின் ஆன்மீகப் பயணத்தை விளக்கும் புத்தகங்களை அவர்கள் இலவசமாக விநியோகித்தனர்.
மேலும், ஹீரோஸ் அண்ட் ஜெனரல்ஸ் என்ற கணினி விளையாட்டை வாங்குபவர்களுக்கு இந்தத் திரைப்படத்தின் டிஜிட்டல் பிரதி இலவசமாக வழங்கப்படும் என்ற புதிய கூட்டு விளம்பர உத்தியும் டிஜிட்டல் தளங்களில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
பட்ஜெட்டைப் போல நான்கு மடங்கு வசூலைக் குவித்து சாதனை படைத்த இத்திரைப்படம், சீனாவிலும் மிகப்பெரிய வரலாற்று வெற்றியைப் பதிவு செய்தது.
அங்கு வெளியான முதல் நான்கு நாட்களிலேயே பதினாறு மில்லியன் டாலர்களை வசூலித்து, ஒட்டுமொத்தமாக அறுபது மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் ஈட்டியது.
ஒரு ஹாலிவுட் வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படம் சீன சந்தையில் இந்த அளவிற்கு வசூலிப்பது மிக அரிதான ஒன்றாகும்.
திரைப்படத்தின் அசாத்தியமான தொழில்நுட்ப நேர்த்தியானது, ஆஸ்கார் வரலாற்றில் இருபது முறை பரிந்துரைக்கப்பட்டு ஒருமுறை கூட விருது பெறாத ஒலிக் கலவை கலைஞர் கெவின் ஓ கோனலின் நீண்ட கால ஏக்கத்தைத் தீர்த்து வைத்தது.
அவரது இருபத்தியோராவது பரிந்துரையில் இப்படத்திற்காக அவருக்கு முதல் ஆஸ்கார் விருது கிடைத்தது.
இப்படம் பல உலகளாவிய பாராட்டுக்களைப் பெற்றாலும், ஒரு சில விமர்சகர்கள் இதில் உள்ள மாற்றுத் தரப்புச் சித்தரிப்பைக் கடுமையாக விமரிசித்தனர்.
போர்க்களத்தில் ஜப்பானிய ராணுவ வீரர்கள் மிகக் கொடூரமானவர்களாகவும், மிருகத்தனமாகக் கத்துபவர்களாகவும் மட்டுமே காட்டப்பட்டதாகவும், அவர்களின் தரப்பு நியாயங்கள் முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்பட்டதாகவும் குறை கூறப்பட்டது.
குறிப்பாக, படத்தின் இறுதியில் வரும் ஜப்பானிய அதிகாரியின் ஹராகிரி தற்கொலை காட்சி, வன்முறையைத் தீவிரப்படுத்திக் காட்டுவதற்காகவே வைக்கப்பட்ட ஒரு காட்சியாக விமர்சிக்கப்பட்டது.
திரைப்படத்தின் நம்பகத்தன்மையை ஆராயும் சர்வதேச வரலாற்று ஆய்வாளர்கள், இத்திரைப்படம் ஒட்டுமொத்தமாக ஐம்பத்து இரண்டு சதவீதத்திற்கும் மேல் உண்மைச் சம்பவங்களுடன் ஒத்துப்போவதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
போர்க்கள நிகழ்வுகள் சில வாரங்கள் நீடித்த போதிலும், திரைக்கதைக்காக அவை சில நாட்களுக்குள் நடப்பது போலச் சுருக்கப்பட்டிருந்தாலும், ஒரு மனிதனின் மனசாட்சியும் தியாகமும் எப்படி உலகையே உலுக்கியது என்பதை இப்படம் எந்தவித சமரசமும் இன்றி திரையில் பதிவு செய்து சாதனை படைத்துள்ளது.
==============================
படத்தின் கதை:-
1929 ஆம் ஆண்டு வர்ஜீனியாவின் லிஞ்ச்பர்க் நகரில் டெஸ்மாண்ட் டாஸ் (ஆண்ட்ரூ கார்பீல்ட்) தனது சகோதரருடன் விளையாட்டாக மல்யுத்தம் செய்யும்போது அவரை ஒரு கல்லால் அடித்து கிட்டத்தட்டக் கொல்லும் நிலைக்குச் செல்கிறார்.
இந்த அதிர்ச்சிகரமான சம்பவமும், அவரது ஏழாம் நாள் வருகை சபை ஆன்மீக வளர்ப்பும், பிறரை கொல்லாதே, வாழ்நாள் முழுதும் உன்னை நீயே கொலை செய்யாதே என்ற பைபிளின் கட்டளையும் டெஸ்மாண்ட் டாஸின் மனதில் மிக ஆழமாகப் பதிக்கின்றன.
பல வருடங்களுக்குப் பிறகு, சாலையில் விபத்துக்குள்ளான ஒரு மனிதனை டெஸ்மாண்ட் டாஸ் காப்பாற்றி மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.
அங்கு டோரதி சூட்டே (தெரசா பால்மர்) என்ற நர்ஸைச் சந்திக்க நேரிடுகிறது. இருவருக்கும் இடையே காதல் மலர்கிறது. அப்போது டெஸ்மாண்ட் டாஸ் மருத்துவப் பணிகளில் தனக்கிருக்கும் ஆர்வத்தைப் பற்றி டோரதியிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.
இதற்கிடையில், பேர்ள் ஹார்பர் மீதான ஜப்பானியர்களின் தாக்குதலால் அமெரிக்கா இரண்டாம் உலகப் போரில் ஈடுபட நேரிடுகிறது.
டெஸ்மாண்ட் டாஸ் ஒரு மருத்துவப் படை வீரராகத் தாய்நாட்டிற்குச் சேவை செய்ய அமெரிக்க ராணுவத்தில் தானாகவே முன்வந்து இணைகிறார்.
முதல் உலகப் போரின் பாதிப்புகளால் மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகி, போருக்குப் பிந்தைய மன அழுத்தக் கோளாறால் (PTSD) அவதிப்பட்டு வரும் அவரது தந்தை டாம் டாஸ் (ஹ்யூகோ வீவிங்), மகனின் இந்த முடிவால் பெரும் அதிருப்தியும் கவலையும் அடைகிறார்.
டெஸ்மாண்ட் டாஸ் போருக்குப் புறப்படுவதற்குச் சற்று முன்பாக அவருக்கும் டோரதிக்கும் இடையே நிச்சயதார்த்தம் நடக்கிறது.
ராணுவத்தில் சேர்ந்த டெஸ்மாண்ட் டாஸ், 77வது காலாட்படைப் பிரிவில் செர்ஜியன்ட் ஹோவெல் (வின்ஸ் வான்) என்பவரின் கீழ் அடிப்படைப் பயிற்சிக்காக நியமிக்கப்படுகிறார்.
அங்கு அவர் உடற்பயிற்சிகளில் சிறந்து விளங்கினாலும், துப்பாக்கியைத் தொட மறுப்பதாலும், சனிக்கிழமைகளில் ஓய்வு நாள் பிரார்த்தனைக்காகப் பயிற்சி செய்ய மறுப்பதாலும் சக ராணுவ வீரர்களின் வெறுப்புக்கு ஆளாகிறார்.
செர்ஜியன்ட் ஹோவெல் மற்றும் கேப்டன் ஜாக் குளோவர் (சாம் வொர்திங்டன்) ஆகியோர் டெஸ்மாண்ட் டாஸை மனநலக் குறைபாடு (செக்ஷன் 8) என்ற காரணத்தைக் காட்டி ராணுவத்திலிருந்து நீக்க முயல்கின்றனர்.
ஆனால், ஒருவரின் மத நம்பிக்கை மனநலக் குறைபாடாகாது என்று கூறி அந்த முயற்சி ரத்து செய்யப்படுகிறது.
இதனால், அவரை ராணுவத்தை விட்டு ஓடச் செய்ய வேண்டும் என்ற நோக்கில் அதிகாரிகள் அவருக்குக் கடினமான வேலைகளைக் கொடுத்து சித்திரவதை செய்கின்றனர்.
ஒரு நள்ளிரவில் சக வீரர்கள் அவரை ரத்தக் காயம் ஏற்படும் அளவிற்குத் தாக்குகிறார்கள். ஆனால், மறுநாள் காலை தன்னைத் தாக்கியவர்கள் யார் என்பதை அதிகாரிகளிடம் அடையாளம் காட்ட டெஸ்மாண்ட் டாஸ் மறுத்துவிடுகிறார்.
இந்தச் செயல் சக வீரர்களிடையே அவர் மீது ஒரு மரியாதையை ஏற்படுத்துகிறது.
அடிப்படைப் பயிற்சி முடிந்ததும் வீரர்களுக்கு விடுமுறை அளிக்கப்படுகிறது.
டெஸ்மாண்ட் டாஸ் ஊருக்குச் சென்று டோரதியைத் திருமணம் செய்யத் திட்டமிடுகிறார். ஆனால், துப்பாக்கியை ஏந்த மறுத்ததால் ராணுவக் கட்டளையை மீறியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு அவர் கைது செய்யப்படுகிறார்.
சிறையில் இருக்கும் டெஸ்மாண்ட் டாஸைக் கேப்டன் குளோவரும் டோரதியும் நேரில் சந்தித்து, குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டால் எந்தத் தண்டனையும் இன்றி விடுதலையாகிவிடலாம் என்று வற்புறுத்துகிறார்கள்.
ஆனால், தனது கொள்கைகளில் சமரசம் செய்ய டெஸ்மாண்ட் டாஸ் மறுத்துவிடுகிறார். ராணுவ நீதிமன்ற விசாரணைக்கு அவர் உட்படுத்தப்படுகிறார்.
அங்கு அவர் தன்னை நிரபராதி என்று வாதிட்டாலும், நீதிமன்றம் அவரைக் குற்றவாளி என்றே கருதுகிறது.
நீதிமன்றம் அவருக்கான தண்டனையை அறிவிக்கும் அந்த இறுதி நிமிடத்தில், அவரது தந்தை டாம் டாஸ் திடீரென நீதிமன்ற அறைக்குள் நுழைகிறார்.
அவர் முதல் உலகப் போரில் தனது மேல் அதிகாரியாக இருந்த, தற்போது பிரிகேடியர் ஜெனரலாக இருக்கும் மஸ்க்ரோவ் (பில் யங்) என்பவரிடமிருந்து பெற்ற ஒரு கடிதத்தை நீதிபதியிடம் சமர்ப்பிக்கிறார்.
டெஸ்மாண்ட் டாஸின் இந்த அமைதிவாதம் அமெரிக்க அரசியலமைப்பின்படி பாதுகாக்கப்பட்டது என்று அக்கடிதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.
அதன் அடிப்படையில் டெஸ்மாண்ட் டாஸ் மீதான அனைத்துக் குற்றச்சாட்டுகளும் தள்ளுபடி செய்யப்படுகின்றன.
அதன் பின்னர் டெஸ்மாண்ட் டாஸ் மற்றும் டோரதியின் திருமணம் மகிழ்ச்சியாக நடக்கிறது.
இதையடுத்து, டெஸ்மாண்ட் டாஸின் ராணுவப் பிரிவு பசிபிக் போர்க்களத்திற்கு அனுப்பப்படுகிறது. ஒகினாவா போரின்போது, மேடா எஸ்கார்ப்மென்ட் என்று அழைக்கப்படும் ஹேக்ஸா ரிட்ஜ் என்ற செங்குத்தான பாறைப் பகுதியைத் தாக்கி அதைக் கைப்பற்றும் பொறுப்பு அவர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது.
போர் தொடங்கியவுடன் இரு தரப்பிலும் கடுமையான உயிர்ச் சேதங்கள் ஏற்படுகின்றன. அந்தப் பயங்கரமான சூழலில், தன்னை எப்போதுமே கோழை என்று கேலி செய்த சக வீரரான ஸ்மிட்டி ரைக்கர் (லூக் பிரேசி) என்பவரின் உயிரைத் தன் உயிரைப் பணையம் வைத்து டெஸ்மாண்ட் டாஸ் காப்பாற்றுகிறார்.
இதனால் ஸ்மிட்டி அவரிடம் மன்னிப்புக் கேட்கிறார். அப்போது, தனது குடிகாரத் தந்தை முன்பு துப்பாக்கியால் அம்மாவை மிரட்டியபோது, அவரிடமிருந்து துப்பாக்கியைப் பிடுங்கி அவரைச் சுடச் சென்றதாகவும், அந்தப் பயங்கரமான சம்பவத்திற்குப் பிறகுதான் ஆயுதத்தைக் கையில் தொடுவதில்லை என்று சபதம் எடுத்ததாகவும் டெஸ்மாண்ட் டாஸ் தனது கடந்த கால யாருமறியா ரகசியத்தை ஸ்மிட்டியிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.
அடுத்த நாள், ஜப்பானியர்களின் திடீர் எதிர் விசைத் தாக்குதலால் அமெரிக்கப் படை நிலைதடுமாறி அந்தப் பாறையை விட்டு அவசரமாகக் கீழே இறங்கிப் பின்வாங்குகிறது.
அந்தத் தாக்குதலில் ஸ்மிட்டி கொல்லப்படுகிறார். செர்ஜியன்ட் ஹோவெல் மற்றும் பல வீரர்கள் படுகாயமடைந்து போர்க்களத்திலேயே கைவிடப்படுகிறார்கள்.
கீழே இறங்காமல் பாறையின் மேலேயே இருக்கும் டெஸ்மாண்ட் டாஸுக்கு, காயமடைந்து உயிருக்குப் போராடும் வீரர்களின் அலறல் சத்தம் கேட்கிறது.
அவர் மீண்டும் அந்த மரணப் போர்க்களத்திற்குள் தைரியமாகச் செல்கிறார். அங்கு படுகாயமடைந்து கிடக்கும் வீரர்களைத் தேடிப் பிடித்து, ஒவ்வொருவராகத் தனது தோளில் சுமந்து வந்து, பாறையின் விளிம்பிலிருந்து கயிறு மூலம் முடிச்சுப் போட்டு கீழே இருக்கும் அமெரிக்கப் படையினரிடம் பத்திரமாக இறக்குகிறார்.
ஒவ்வொரு முறை ஒரு வீரரைத் தரையிறக்கும் போதும், இன்னும் ஒரு உயிரைக் காப்பாற்ற எனக்கு உதவுங்கள் என்று இறைவனிடம் உருகிப் பிரார்த்தனை செய்கிறார்.
இறந்துவிட்டார்கள் என்று நினைத்த பல டஜன் வீரர்கள் உயிருடன் கீழே வருவதைப் பார்த்து கீழே இருக்கும் அதிகாரிகள் ஆச்சரியமடைகிறார்கள்.
மறுநாள் விடியற்காலையில், ஜப்பானியர்களின் கடுமையான துப்பாக்கிச் சூட்டிற்கு மத்தியிலும் செர்ஜியன்ட் ஹோவெலையும் அவர் மீட்டு கீழே அனுப்புகிறார்.
கேப்டன் குளோவர், டெஸ்மாண்ட் டாஸின் கொள்கைகளைத் தவறாகப் புரிந்து கொண்டதற்காக அவரிடம் பகிரங்கமாக மன்னிப்புக் கேட்கிறார்.
மேலும், சனிக்கிழமை அன்று அந்தப் பாறையை மீண்டும் கைப்பற்றத் தாக்குதல் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளதாகவும், ஆனால் டெஸ்மாண்ட் டாஸ் இல்லாமல் தங்களால் அந்தப் போருக்குச் செல்ல முடியாது என்றும் கூறுகிறார்.
அதற்குச் சம்மதிக்கும் டெஸ்மாண்ட் டாஸ், தனது ஓய்வு நாள் பிரார்த்தனைகளை முடிக்கும் வரை போரைத் தள்ளி வைக்குமாறு கோருகிறார். அதன்படி பிரார்த்தனை முடியும் வரை ஒட்டுமொத்த ராணுவப் பிரிவும் காத்திருந்து போரைத் தொடங்குகிறது.
கூடுதல் ராணுவப் பலத்துடன் அமெரிக்கப் படை முன்னேறிப் போரின் போக்கை மாற்றுகிறது. அப்போது, சரணடைவது போலப் பொய் நாடகமாடி ஜப்பானிய வீரர்கள் மறைத்து வைத்திருந்த வெடிகுண்டுகளை வீசித் திடீர் தாக்குதல் நடத்துகின்றனர்.
டெஸ்மாண்ட் டாஸ் காற்றில் பறந்து வந்த எதிரிகளின் கையெறி குண்டுகளைத் தனது கால்களால் உதைத்தும் கைகளால் தடுத்தும் கேப்டன் குளோவர் மற்றும் இதர வீரர்களின் உயிரைக் காப்பாற்றுகிறார்.
இதில் குண்டுவெடிப்பின் தாக்கத்தால் டெஸ்மாண்ட் டாஸ் கால்களில் படுகாயமடைகிறார். எனினும் அமெரிக்கப் படை அந்தப் போரில் முழு வெற்றியைப் பெறுகிறது.
போர்க்களத்தில் காயமடைந்த டெஸ்மாண்ட் டாஸ் ஸ்ட்ரெச்சரில் படுக்க வைக்கப்பட்டு, பாறையிலிருந்து கீழே இறக்கப்படுகிறார்.
அப்போது அவர் தனது மனைவி டோரதி தனக்குப் பரிசாகக் கொடுத்த பைபிள் புத்தகத்தைத் தனது கைகளில் இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்.
திரைப்படத்தின் இறுதியில், நிஜ வாழ்க்கையின் உண்மையான டெஸ்மாண்ட் டாஸுக்கு, ஹேக்ஸா ரிட்ஜ் போர்க்களத்தில் 75 வீரர்களின் உயிரைக் காப்பாற்றியதற்காக அமெரிக்க அதிபர் ஹாரி எஸ். ட்ரூமன் மிக உயரிய ராணுவ விருதான மெடல் ஆஃப் ஆனர் வழங்கும் உண்மையான வரலாற்றுப் புகைப் படங்கள் நமக்கு காண்பிக்கப்படுகின்றன.
அத்துடன், டெஸ்மாண்ட் டாஸ் தனது மரணத்திற்கு முன்னால், போர்க்களத்தில் தான் சந்தித்த அந்த அசாத்தியமான அனுபவங்களைப் பற்றிப் பகிர்ந்துகொண்ட நிஜமான பேட்டி காட்சிகளுடன் இத்திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
ஹேக்ஸா ரிட்ஜ் திரைப்படம், போர் மற்றும் மனித உளவியல் குறித்து பல முக்கியக் கருத்துக்களை முன்வைக்கிறது.
அமைப்புகளின் அடக்குமுறைக்கு மத்தியிலும் ஒரு தனிமனிதன் தனக்கான உரிமையையும், தனித்துவமான அடையாளத்தையும் எப்படித் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்பதை இப்படம் தெளிவுபடுத்துகிறது.
ராணுவம் போன்ற மிகக் கடுமையான விதிகளைக் கொண்ட ஒரு சூழலில் கூட, சுயசிந்தனையையும் சுயமரியாதையையும் கைவிடாமல் சட்டத்தின் துணைக்கொண்டு போராட முடியும் என்பதை டெஸ்மாண்டின் போராட்டம் உணர்த்துகிறது.
அதேபோல, வன்முறை என்பது தலைமுறைகளைக் கடந்து பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு நச்சுச் சுழற்சி என்ற உண்மையை இக்கதை பேசுகிறது.
முதல் உலகப் போரின் கொடூரங்களால் பாதிக்கப்பட்ட தந்தை, தன் வாழ்நாள் முழுவதும் எதிர்கொள்ளும் மன உளைச்சலும், அதன் விளைவாகக் குடும்பத்திற்குள் ஏற்படும் வன்முறையும் இதற்குச் சான்றாக அமைகின்றன.
போரின் வடுக்கள் ஒரு மனிதனோடு முடிந்துவிடுவதில்லை, அவை அவனது ஒட்டுமொத்தக் குடும்பத்தையும் சேர்த்துத் துரத்துகின்றன என்பதை இப்படம் மிக அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது.
மேலும், சமூகம் கட்டமைத்து வைத்துள்ள பொதுவான முன்முடிவுகள் எவ்வளவு போலியானவை என்பதையும் இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.
துப்பாக்கி ஏந்தாத ஒருவரைப் பலவீனமானவர் என்றும் கோழை என்றும் சுற்றியுள்ளவர்கள் மிக எளிதாகக் கணித்து விடுகிறார்கள்.
ஆனால், உண்மையான ஆபத்து வரும்போது அதே நபரே மிக உன்னதமான துணிச்சலை வெளிப்படுத்துகிறார். மனிதர்களை அவர்களின் வெளித்தோற்றத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு மதிப்பிடுவது தவறு என்ற செய்தியை இத்திரைப்படம் மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறது.
