ஃப்ரோஸன் Frozen 2013

ஃப்ரோஸன் Frozen திரைப்படம் 2013 ஆம் ஆண்டு வெளியானது. கிறிஸ் பக் மற்றும் ஜெனிபர் லீ இணைந்து இயக்கிய இத்திரைப்படம், ஒரு முப்பரிமாண அனிமேஷன் இசை மற்றும் குடும்பத் திரைப்பட வகையைச் சேர்ந்த படைப்பு.

 இப்படத்தில் கிறிஸ்டன் பெல், இடினா மென்செல், ஜோஷ் காட் ஆகியோர் முதன்மை கதாபாத்திரங்களுக்குக் குரல் கொடுத்து நடித்துள்ளனர். 

இதன் காட்சிகள் அனிமேஷன் முறையில் அகலத்திரையில் ஒளிப்பதிவு வடிவமைப்பு செய்யப்பட்டுள்ளன.

 இப்படத்திற்கு கிறிஸ்டோஃப் பெக் பின்னணி இசையமைத்துள்ளார்.
 ராபர்ட் லோபஸ் மற்றும் கிறிஸ்டன் ஆண்டர்சன்-லோபஸ் ஆகியோர் பாடல்களை எழுதியுள்ளனர். 

இத்திரைப்படம் சிறந்த அனிமேஷன் படம் , சிறந்த அசல் பாடல் ("Let It Go") ஆகிய இரு பிரிவுகளில் ஆஸ்கார் விருதுகளை வென்றதோடு, கோல்டன் குளோப், பாஃப்டா , ஐந்து அன்னி விருதுகள், கிரிடிக்ஸ் சாய்ஸ் மற்றும் கிராமி விருதுகளையும் பெற்றுள்ளது.

இப்படத்தின் அடிநாதம் பயத்தை விடுத்துத் தன்னைத்தானே முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதும், நிபந்தனையற்ற குடும்ப அன்பின் வலிமையும் ஆகும்.

 பிறரிடமிருந்து தன்னை வேறுபடுத்திக் காட்டும் தன்மைகளை ஒரு குறையாகக் கருதித் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளாமல், சுய அடையாளத்தை தைரியமாக அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. 

இப்படைப்பின் தனித்துவம் , பல தசாப்தங்களாகத் தொடரப்பட்ட மரபுவழித் தேவதைக் கதைகளின் இலக்கணங்களை முற்றிலும் உடைத்து நொறுக்கியதே ஆகும். 

ஆபத்தில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணைக் காப்பாற்ற ஒரு இளவரசன் தான் வரவேண்டும் என்ற வழக்கமான டிஸ்னி பாணியைத் தகர்த்து, இரு சகோதரிகளுக்கு இடையே இருக்கும் பாசப் பிணைப்பையும் தியாகத்தையுமே சாபங்களை முறியடிக்கும் "உண்மையான அன்பின் செயல்" என்று காட்டியது இதன் ஆகச்சிறந்த புரட்சிகரமான திருப்பம்.

 இப்படத்தில் தனியாக ஒரு 'கொடுமையான வில்லன்' என்று எவருமில்லை; மாறாக, எல்சாவின் பாத்திர படைப்பின் மூலம் மனிதர்களின் அக உலகப் பயம், குற்ற உணர்ச்சி மற்றும் தனிமைப்படுத்தல் ஆகிய அக உணர்வுகளே கதையின் முதன்மைப் போராட்டமாக மாற்றப்பட்டுள்ளன.

 அனிமேஷன் தொழில்நுட்பத்தில் பனித்துகள்களின் ஒளியமைப்பைக் கையாண்ட காட்சி வசீகரமும், கதையின் போக்கையே மாற்றியமைத்த "லெட் இட் கோ" போன்ற உலகத்தரம் வாய்ந்த இசைப் பாடல்களும், பெண் கதாபாத்திரங்களின் சுய அடையாளத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளித்த வசன அமைப்புகளும் இணைந்து 'ஃபுரோசன்' திரைப்படத்தை ஆஸ்கர் வரலாற்றில் தனித்துவமான படைப்பாக மாற்றியுள்ளன.

ஆன்சு கிறிஸ்டியன் ஆண்டர்சனின் "தி ஸ்னோ குயின்" என்ற புகழ்பெற்ற தேவதைக் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டு இத்திரைப்படத்தின் கதை உருவாக்கப்பட்டது.

 தொடக்கத்தில் எல்சா கதாபாத்திரத்தை ஒரு கொடூரமான வில்லியாகவே படக்குழுவினர் வடிவமைத்திருந்தனர். 

ஆனால், திரைக்கதை எழுத்தாளர் ஜெனிபர் லீ மற்றும் இசையமைப்பாளர்கள் உருவாக்கிய "லெட் இட் கோ" என்ற பாடல் கதையின் போக்கையே முழுமையாக மாற்றியது. 

அந்தப் பாடலின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொண்ட ஜெனிபர் லீ, எல்சாவை வில்லிகுணம் கொண்டவளாகக் காட்டாமல், தன் சக்தியைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் தவிக்கும் ஒரு பாசமுள்ள சகோதரியாக மாற்றி ஒட்டுமொத்த திரைக்கதையையும் மாற்றி எழுதினார்.

இதன் திரைக்கதையில் அண்ணா, எல்சா ஆகிய இரு சகோதரிகளின் உணர்வுகளுக்கும், அவர்களுக்கு இடையேயான சிக்கலான உறவுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. 

பயம் மற்றும் குற்ற உணர்ச்சியால் எல்சா தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்வதும், அவளது அன்பிற்காக அண்ணா ஏங்குவதும் திரைக்கதையின் முக்கிய நகர்வாக அமைந்தது.

  ஓலாஃப் போன்ற கதாபாத்திரங்களின் நகைச்சுவையான எதார்த்தமான வசனங்கள் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான சூழலைச் சமன்படுத்தி, அனைத்துத் தரப்பு ரசிகர்களையும் கவரும் வகையில் உருவாக்கத்தை முழுமையடையச் செய்தன.

இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவு உருவாக்கம் கணினி அனிமேஷன் தொழில்நுட்பத்தின் வழியே, பனி படர்ந்த நார்வே நாட்டின் இயற்கை எழிலையும் அரேண்டல் பேரரசின் அழகையும் பிரம்மாண்டமாகப் படம்பிடிப்பதில் கவனம் செலுத்தியது. 

கிளாசிக் டிஸ்னி படங்களான 'ஸ்லீப்பிங் பியூட்டி' மற்றும் 'லேடி அண்ட் தி டிராம்ப்' ஆகியவற்றின் காட்சி செழுமையை நினைவூட்டும் வகையில், இதனை சினிமாஸ்கோப் அகலத்திரையில் படமாக்க இயக்குநர்கள் முடிவு செய்தனர்.

 முப்பரிமாண அனிமேஷன் முறையில் பனித்துகள்களின் அசைவுகள், ஒளியின் பிரதிபலிப்புகள் மற்றும் எல்சாவின் பிரம்மாண்டமான பனிக்கோட்டை உருவாகும் காட்சிகள் ஆகியவை மிக நுணுக்கமான காட்சி மொழியுடன் வடிவமைக்கப்பட்டன.

 ஒட்டுமொத்தப் படமும் வெறும் அனிமேஷனாகத் தோன்றாமல், ஒரு நேரடித் திரைப்படத்திற்கான கேமரா கோணங்கள் மற்றும் ஒளியமைப்பைக் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதற்காகத் திரையரங்குத் தரத்திலான காட்சி வசீகரத்துடனும், அனிமேஷன் ஒளிப்பதிவு உத்திகளுடனும் நறுக்கென உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

நார்வேஜிய சாமி (Sámi) கலாச்சார இசையமைப்பாளர் புரோடே ஃபீல்ஹெய்ம் மற்றும் கிறிஸ்டோஃப் பெக் ஆகியோரின் பின்னணி இசை இப்படத்தின் உணர்வுகளை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றது.

 அனிமேஷன் மொழிபெயர்ப்புகளை எளிதாக்க பாடல்களில் கடினமான வார்த்தை விளையாட்டுகள் தவிர்க்கப்பட்டன. 

இத்திரைப்படம் உலக அளவில் பல்வேறு உயரிய விருது மேடைகளில் வரலாற்றுச் சாதனைகளைப் படைத்துக் கொண்டாடியது. 

குறிப்பாக, 71-வது கோல்டன் குளோப் விருது விழாவில் சிறந்த அனிமேஷன் திரைப்படத்திற்கான விருதை வென்றதன் மூலம், இந்த அங்கீகாரத்தைப் பெறும் முதல் வால்ட் டிஸ்னி அனிமேஷன் ஸ்டுடியோஸ் படம் என்ற பெருமிதத் தருணத்தை டிஸ்னிக்கு தேடித்தந்தது.

 ===============================
படத்தின் கதை:-

அரண்டல் நாட்டு இளவரசியான எல்சாவிற்கு [இடினா மென்செல்] இயற்கையிலேயே பனி மற்றும் பனிக்கட்டிகளை உருவாக்கும் அமானுஷ்ய மந்திர சக்திகள் இருக்கின்றன. 

ஒருநாள் விளையாடும்போது எதிர்பாராதவிதமாகத் தன் மந்திர சக்தியால் தனது தங்கை அண்ணாவை [கிறிஸ்டன் பெல்] எல்சா காயப்படுத்திவிடுகிறார்.

 இதனால் அதிர்ச்சியடைந்த அவர்களது பெற்றோர், கிராண்ட் பாப்பி என்பவரின் தலைமையிலான பூதங்களின் (Trolls) இருப்பிடத்திற்கு இருவரையும் அழைத்துச் செல்கிறார்கள். 

அங்கு கிராண்ட் பாப்பி அண்ணாவைக் குணப்படுத்துவதுடன், அவளது நினைவிலிருந்து எல்சாவின் மந்திர சக்தி பற்றிய நினைவுகளை மட்டும் முழுமையாக அழித்துவிடுகிறார்.

 ஏனெனில், அச்சம் அவளது உயிருக்கே ஆபத்தாக முடியும் என்பதால் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறது. 

எல்சா தன் சக்தியைக் கட்டுப்படுத்தக் கற்றுக் கொள்ளும் வரை, அவளது மந்திரம் வெளியே தெரியக்கூடாது என்பதற்காகக் கோட்டையின் கதவுகளை மூடி, அவளைத் தனிமைப்படுத்தியிருக்க அவர்களது பெற்றோர் முடிவெடுக்கிறார்கள். 

இந்த நீண்ட காலத் தனிமை சகோதரிகளுக்கு இடையே ஒரு பெரும் இடைவெளியை உருவாக்குகிறது. அவர்கள் வளரிளம் பருவத்தை எட்டும்போது, ஒரு துரதிர்ஷ்டவசமான கப்பல் விபத்தில் அவர்களது பெற்றோர் இறந்துவிடுகிறார்கள்.

பல வருடங்களுக்குப் பிறகு எல்சாவின் முடிசூட்டு விழா நாளில், வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாகக் கோட்டையின் கதவுகள் பொதுமக்களுக்காகத் திறக்கப்படுகின்றன. 

இந்த விழாவிற்குப் பல்வேறு நாட்டுப் பிரமுகர்கள் வருகை தருகிறார்கள். அவர்களுள் தெற்குத் தீவுகளின் அழகான இளவரசனான ஹான்ஸும் ஒருவன். 

அவனைக் கண்டதும் அண்ணா முதல் பார்வையிலேயே காதலில் விழுகிறார். ஹான்ஸ் உடனடியாக அண்ணாவிற்குத் திருமண முன்மொழிவு செய்கிறான். 

ஆனால், பார்த்தவுடனேயே எப்படித் திருமணம் செய்யலாம் என்று எல்சா இந்தத் திருமணத்திற்குக் கடுமையான எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார். 

இந்த வாக்குவாதத்தின்போது கோபமடைந்த எல்சா, உணர்ச்சிவசப்பட்டுத் தன் கட்டுப்பாட்டை இழக்க, அவளது பனிச் சக்தி அங்கிருந்த பயந்துபோன அரசவைக்கு முன்னால் தற்செயலாக வெளிப்பட்டுவிடுகிறது.

 சதிகாரனான வெசெல்டன் பிரபு எல்சாவை ஒரு சூனியக்காரி என்று குற்றம் சாட்ட, பயந்துபோன எல்சா அங்கிருந்து தப்பித்து வடக்கே உள்ள மலைக்கு ஓடிவிடுகிறாள்.

 அங்குதான் அவளுக்கு முதல்முறையாகத் தனிமையில் சுதந்திரம் கிடைக்கிறது. அவள் தனக்காக ஒரு பிரம்மாண்டமான பனிக்கோட்டையைக் கட்டி, ஒரு துறவியைப் போல வாழ முடிவு செய்கிறாள்.

ஆனால், தன் சக்தியால் அரண்டல் நாடு முழுவதும் ஒரு நிரந்தரக் கடுமையான குளிர்காலத்திற்குள் மூழ்கியிருப்பதை அவள் அறியவில்லை.
தன் அக்கா எல்சாவைத் தேடிக் கண்டுபிடித்துக் குளிர்காலத்தை நிறுத்த வேண்டும் என்பதற்காக அண்ணா துணிச்சலுடன் வட மலைக்குப் பயணப்படுகிறார்.

 போகும்போது கோட்டையின் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஹான்ஸிடம் ஒப்படைத்துவிட்டுச் செல்கிறார். 

வழியில் அவர் கிறிஸ்டாஃப் என்ற பனிக்கட்டி வியாபாரியையும், அவனது கலைமானான ஸ்வென்னையும் சந்திக்கிறார். 

எல்சா இருக்கும் வட மலைக்குத் தன்னை அழைத்துச் செல்லுமாறு அண்ணா அவர்களை வற்புறுத்திச் சம்மதிக்க வைக்கிறார். 

அந்தப் பயணத்தின்போது, எல்சாவின் மந்திர சக்தியால் உயிர்பெற்ற, மிக எதார்த்தமாகப் பேசும் ஓலாஃப் [ஜோஷ் காட்] என்ற பனிமனிதனை அவர்கள் சந்திக்கிறார்கள். 

எல்சா இருக்குமிடத்திற்கு வழிகாட்ட ஓலாஃப் ஒப்புக்கொள்கிறான். பனிக்கோட்டையை அடைந்ததும், அரண்டல் நாடு உறைந்துபோய்க் கிடக்கும் நிலையை எல்சாவிடம் அண்ணா கூறுகிறார்.

 இதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடையும் எல்சாவிற்குள் பயம் தொற்றிக்கொள்ள, அவளது சக்தியிலிருந்து வெளிப்பட்ட பனி எதிர்பாராதவிதமாக அண்ணாவின் இதயத்தைத் தாக்குகிறது. 

நிலைமை மோசமாவதைத் தடுக்கவும், அண்ணாவைப் பாதுகாப்பாக வெளியேற்றவும் எல்சா ஒரு ராட்சத பனி அரக்கனை உருவாக்கி அவர்களைக் கோட்டையை விட்டு வெளியே துரத்துகிறது.

அண்ணாவின் இதயம் மெல்ல மெல்ல உறைந்து மரணத்தை நோக்கிக் கொண்டிருப்பதால், அவனைக் காப்பாற்றக் கிறிஸ்டாஃப் பூதங்களான ட்ரால்ஸ் இருப்பிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறான். 

அங்கு கிராண்ட் பாப்பி, "உண்மையான அன்பின் செயல்" மட்டும்தான் உறைந்த இதயத்தைக் கரைக்க முடியும் என்று கூறுகிறார். 

இதனால் ஹான்ஸின் உண்மையான அன்பின் முத்தம் அண்ணாவைக் காப்பாற்றும் என்ற நம்பிக்கையில் கிறிஸ்டாஃப்பும் ஓலாஃப்பும் அவசர அவசரமாக அண்ணாவைக் கோட்டைக்கு அழைத்து வருகிறார்கள்.

 ஆனால் அதற்குள் ஹான்ஸ் எல்சாவைப் பிடித்துக் கோட்டையில் சிறைவைத்திருக்கிறான்.

 அண்ணாவிற்கு முத்தமிட்டுக் காப்பாற்றுவதற்குப் பதிலாக, ஹான்ஸ் தன் முகமூடியைக் கழற்றுகிறான்.

அண்ணாவைத் திருமணம் செய்து, பின்னர் எல்சாவைக் கொன்றுவிட்டு அரண்டல் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த ஆட்சியைக் கைப்பற்றவே தான் திட்டமிட்டிருந்ததாகத் தன் சுயரூபத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்.

இதற்கிடையில் சகோதரிகள் இருவரும் சிறையிலிருந்து தப்பிக்கிறார்கள். 

கிறிஸ்டாஃப் அண்ணாவின் மேல் உண்மையான காதல் கொண்டிருப்பதை ஓலாஃப் புரிந்துகொண்டு, அண்ணாவை அவனுடன் சேர்க்க உதவுகிறான்.

 அதே நேரத்தில், தப்பித்துச் செல்லும் எல்சாவை எதிர்கொள்ளும் ஹான்ஸ், அவளது சக்தியால்தான் அண்ணா இறந்துவிட்டதாகப் பொய் கூறுகிறான். 

இதைக் கேட்டு நிலைகுலைந்து எல்சா அழத் தொடங்க, அவளால் உருவாக்கப்பட்ட பனிப்புயல் திடீரென அப்படியே நிற்கிறது.

 அப்போது ஹான்ஸ் எல்சாவைக் வாளால் கொல்லப் போவதைக் தூரத்திலிருந்து அண்ணா காண்கிறார். 

கிறிஸ்டாஃபிடம் சென்று தன் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் வாய்ப்பு இருந்தபோதிலும், தன் அக்காவைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக அண்ணா இடையில் பாய்ந்து எல்சாவிற்கும் ஹான்ஸின் வாளுக்கும் நடுவே நிற்கிறார்.

 அந்த அடுத்த நொடியே அண்ணா முழுமையாகப் பனிக்கட்டியாக உறைந்துபோகிறார்.

ஹான்ஸின் வாள் உடைந்து விழுகிறது. உறைந்துபோன தன் தங்கையைக் கட்டியணைத்து எல்சா கதறி அழுகிறார். 

ஆனால், சில நொடிக் கண்ணீருக்குப் பிறகு அண்ணா மெல்ல மெல்லப் பனி உருகி மீண்டும் உயிர் பெறுகிறார்.

 ஏனெனில், தன் அக்காவைக் காக்க அவர் செய்த அந்தத் தியாகமே மிக உயரிய "உண்மையான அன்பின் செயல்" ஆகும்.

தன் சக்தியைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான உண்மையான சாவி "அன்பு" தான் என்பதை எல்சா இதன் மூலம் புரிந்துகொள்கிறார்.

 உடனே அவர் தன் சக்தியால் அரண்டல் நாட்டின் உறைபனிப் பருவத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வருகிறார்.

உண்மைகள் அனைத்தும் வெளிச்சத்திற்கு வந்ததாலும், எல்சா தன் சக்திகளை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தக் கற்றுக்கொண்டதாலும், அரண்டல் நாட்டு மக்கள் அவளைத் தங்கள் மகாராணியாக மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

 தேசத்துரோகம் மற்றும் கொலை முயற்சி குற்றங்களுக்காக ஹான்ஸ் கைது செய்யப்பட்டுத் தன் நாட்டுக்கு நாடுகடத்தப்படுகிறான். 

எல்சா கிரிஸ்டாஃப்பை அரச பனிக்கட்டி விநியோகஸ்தராக நியமிக்கிறார்.

கிரிஸ்டாஃப்பும் அண்ணாவும் தங்கள் காதலை முத்தத்தின் மூலம் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள்.

 இறுதியில், அண்ணாவும் எல்சாவும் தங்கள் உறவை மீண்டும் புதுப்பித்துக் கொள்கிறார்கள்.

இனிமேல் ஒருபோதும் கோட்டையின் கதவுகளை அடைக்க மாட்டேன் என்று எல்சா தன் தங்கைக்கு வாக்குறுதி அளிக்கையில் படம் நிறைகிறது.

இத்திரைப்படம் சொல்லும் செய்தி, பயத்தை எதிர்கொண்டு தன்னைத்தானே முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதும், நிபந்தனையற்ற குடும்ப அன்பின் வலிமையுமே ஆகும்.

 சமூகத்தின் விமர்சனங்களுக்குப் பயந்து நம்மிடம் இருக்கும் தனித்துவமான திறமைகளை ஒரு குறையாகக் கருதித் தனிமைப்படுத்திக் கொள்ளக் கூடாது என்பதை எல்சாவின் பாத்திரம் உணர்த்துகிறது.

இரு சகோதரிகளுக்கு இடையே இருக்கும் தூய்மையான பாசமும், ஒருவருக்காக மற்றவர் செய்யும் தியாகமுமே சாபங்களை முறியடிக்கும் மிக உயரிய "உண்மையான அன்பு" என்பதை இப்படம் மிக ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர் 
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

தி கிரேட் பியூட்டி' The Great Beauty 2013


86-வது ஆஸ்கார் மேடையில் சிறந்த சர்வதேச திரைப்படமாக முத்திரை பதித்த 'தி கிரேட் பியூட்டி' (The Great Beauty), 2013-ல் வெளியான ஓர் உன்னதமான இத்தாலிய மொழித் படைப்பு.

ரோம் நகரின் பகட்டான மேட்டுக்குடி வாழ்க்கையும், அதன் பின்னாலுள்ள ஆன்மீக மற்றும் தார்மீக வெறுமையும்தான் இத்திரைப்படத்தின்  அடிநாதம்.

தனது 65-வது வயதில் கடந்த கால நினைவுகளையும், இளமையின் தூய்மையான காதலையும் தேடி அலையும் ஒரு எழுத்தாளனின் வழியே, வாழ்வின் நிலையாமை பேசப்படுகிறது.

கலை, பாரம்பரியம் மற்றும் கொண்டாட்டங்கள் நிறைந்த ஒரு பெருநகரம், மனிதர்களின் உள்மன தனிமையையும் போலித்தனத்தையும் எப்படி மறைத்து வைக்கிறது என்பதை மிக நுட்பமாக விவரிக்கும் இப்படைப்பு, மரணத்தின் நிழலில் நகரும் வாழ்க்கையின் இறுதித் தத்துவமே 'தி கிரேட் பியூட்டி'  என்கிற பேருண்மை என்பதை அழகியல் உணர்வுடன் உணர்த்துகிறது.

ரோம் நகரத்தின் பகட்டையும் அதன் பின்னாலுள்ள ஆன்மீக வெறுமையையும் பேசும் இந்த வாழ்வியல் நாடகத் திரைப்படத்தை பாலோ சொரெண்டினோ இயக்கியுள்ளார்.

இப்படத்தின் பிரம்மாண்ட காட்சி மொழிக்கு உயிர் கொடுத்தவர் ஒளிப்பதிவாளர் லூகா பிகாஸி, அவரது நேர்த்தியான ஒளிப்பதிவு உலகளவில் பல விருதுகளைப் பெற்றது.

காட்சிகளின் உணர்வை ஆழமாக கடத்திய பெருமை லேலே மார்சிடெல்லியின் இசைக்கு உண்டு.

ஆஸ்கர், கோல்டன் குளோப், பாஃப்டா  மற்றும் ஐரோப்பிய திரைப்பட விருதுகள் என உலக அரங்கின் மிக உயரிய விருதுகளை அள்ளிய இத்திரைப்படம்.

சிறந்த இயக்கம், ஒளிப்பதிவு, நடிப்பு (டோனி செர்விலோ) மற்றும் இசை என அனைத்துத் துறைகளிலும் பல சர்வதேச விழாக்களில் வெற்றிகளையும் நூற்றுக்கணக்கான பரிந்துரைகளையும் குவித்து, உலக சினிமாவின் ஆகச்சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்றாக நிலைத்து நிற்கிறது.

இயக்குனர் பாலோ சொரெண்டினோ தனது சொந்த வாழ்க்கையின் சில சுவடுகளையும், புகழ்பெற்ற இத்தாலிய இயக்குனர் பெல்லினியின் ‘லா டால்சி விடா’  திரைப்படத்தின் தாக்கத்தையும் அடித்தளமாகக் கொண்டுதான் இதன் திரைக்கதையை வடிவமைத்தார்.

ரோம் நகரத்தின் மேட்டுக்குடி விருந்து கலாச்சாரத்தை நேரில் உற்றுநோக்கி, அங்குள்ள மனிதர்களின் போலித்தனமான உரையாடல்களிலிருந்தே பல காட்சிகளை உண்மைத்தன்மையுடன் உருவாக்கினார்.

கதைக்களத்தை இறுதி செய்யும் முன், ரோம் நகரின் நள்ளிரவு மற்றும் அதிகாலை அமைதியைத் தேடி இயக்குனரும் ஒளிப்பதிவாளர் லூகா பிகாஸியும் பல மாதங்கள் உலா வந்தனர்.

அந்தப் பயணமே திரைக்கதையின் தத்துவார்த்தப் போக்குக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது.

மேலும், கதாநாயகன் ஜெப் காம்பர்டெல்லா பாத்திரத்திற்காக வேறு எவரையும் சிந்திக்காமல், சொரெண்டினோ தனது ஆஸ்தான நடிகரான டோனி செர்விலோவை மனதில்கொண்டே ஒவ்வொரு வசனத்தையும் செதுக்கினார்.

திரைக்கதையின் இறுதி வடிவத்தில், ஒரு முதிய துறவியின் வருகையும், கதாநாயகனின் முதல் காதலியின் மரணச் செய்தியும் இணையும் புள்ளியை மிக நுட்பமான மாய யதார்த்தவாத  பாணியில் இணைத்து, அதன் உருவாக்கத்தை உலகத் தரத்திற்கு உயர்த்தினர்.

ஒளிப்பதிவாளர் லூகா பிகாஸி ரோம் நகரின் பழங்காலக் கட்டிடக்கலை பிரம்மாண்டத்தையும், நவீன மனிதர்களின் ஆன்மீக வறட்சியையும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் கொண்டுவர 'டிஜிட்டல் அலெக்சா' கேமராவைப் பயன்படுத்தி, மிகக் குறைந்த ஒளியமைப்பில்  காட்சிகளைப் படமாக்கினார்.

ரோமின் புகழ்பெற்ற வரலாற்றுச் சின்னங்கள், அரண்மனைகள் மற்றும் ரகசியத் தோட்டங்களின் காட்சிகளைப் பகலில் வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளின் தொந்தரவின்றிப் படம்பிடிக்க, படக்குழுவினர் நள்ளிரவு முதல் அதிகாலை வரையிலான நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

இதனால் ரோம் நகரம் ஒரு நிஜ மனிதனைப் போல அமைதியாகவும், மர்மமாகவும் திரைக்கதைக்கு ஏற்ப உருவெடுத்தது.

மேட்டுக்குடிகளின் பிரம்மாண்டமான பார்ட்டி நடனக் காட்சிகளில், கேமராவை நடிகர்களோடு சேர்த்துத் தாளத்திற்கு ஏற்ப அசைத்து, பார்வையாளர்களையும் அந்த போதை கலந்த கொண்டாட்டத்தின் உள்ளே இழுக்கும் மாறும் கோணங்களை  கையாண்டனர்.

இயற்கை வெளிச்சத்திற்கும் நிழலுக்குமான சமநிலையை உருவாக்க, பல வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடங்களின் உட்புறங்களில் மிக மெல்லிய ஒளிக்கற்றைகளை பாய்ச்சி, ஒரு ஓவியத்திற்குரிய அழகியலைக் கொண்டுவந்தனர்.

குறிப்பாக, மாடிகளிலிருந்தும் உயரமான கோணங்களிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்ட ரோம் நகரின் பரந்த காட்சிகள், மனிதர்களின் சிறிய அக உலகிற்கும் இந்த பிரபஞ்சத்தின் எல்லையற்ற அழகுக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியைக் கச்சிதமாகத் திரையில் கடத்தின.

இப்படத்தின் இசையமைப்பாளர் லேலே மார்சிடெல்லி, ரோம் நகரின் பகட்டான உலகியல் கொண்டாட்டங்களுக்கும் அதன் ஆழமான ஆன்மீக வெறுமைக்கும் இடையே உள்ள முரண்பாட்டை இசையின் வழியே கடத்தினார்.

சமகால கிளப் கலாச்சாரத்தின் அதிவேக மின்னணு நடன இசையையும் , டேவிட் லாங் போன்ற புகழ்பெற்ற மேற்கத்திய சமகால இசைக் கலைஞர்களின் ஆன்மீகத் தியானத் தன்மை கொண்ட பாடல்களையும் மிக நேர்த்தியாக ஒன்றிணைத்தார்.

விருந்து காட்சிகளில் காதுகளைச் செவிடாக்கும் எலக்ட்ரானிக் இசையைப் பாய்ச்சிவிட்டு, அடுத்த கணமே கதாநாயகன் தனிமையில் நகரும்போது புனிதமான தேவாலயப் பிரார்த்தனைப் பாடல்களின் அமைதியைக் கொண்டுவந்து பார்வையாளர்களின் உணர்வுகளோடு விளையாடினர்.
ஒவ்வொரு காட்சியின் பின்னணியிலும் ஒலிக்கும் இசையை வெறும் பின்னணி ஒலியாகக் கருதாமல், ரோம் நகரின் ஆன்மாவாக மாற்றுவதற்காக பல ஆர்கெஸ்ட்ரா மற்றும் மனிதக் குரல்களின் கூட்டுப் பாடல்களை நேரடி ஒலியமைப்பில் பதிவு செய்தனர்.

குறிப்பாக, இசையின் மூலமாகவே காட்சிகளில் காலத்தைக் கடத்தும் வித்தையைக் கையாண்டனர்.

கதாநாயகனின் 65-வது வயது கொண்டாட்டம் நவீன இசையிலும், அவனது ஏக்கமும் கடந்த கால நினைவுகளும் உன்னதமான சிம்பொனி மற்றும் மெலடி இசையிலும் ஒலிக்குமாறு அதிர்வெண்களை மிக நுட்பமாக வடிவமைத்தனர்.

கதாநாயகனாக நடித்த டோனி செர்விலோ, இயக்குனர் பாலோ சொரெண்டினோவின் நெருங்கிய நண்பர் என்பதால், திரைக்கதை எழுதுவதற்கு முன்பே இந்த பாத்திரத்தின் குணாதிசயங்கள் குறித்து இருவரும் பல மாதங்கள் விவாதித்தனர்.

மேட்டுக்குடி எழுத்தாளரான ஜெப் காம்பர்டெல்லாவின் உடலசைவு மற்றும் முகபாவனைகளை செதுக்க, ரோமின் புகழ்பெற்ற சில நிஜக்கால சமூகவாதிகள் மற்றும் பத்திரிகையாளர்களின் பழக்கவழக்கங்களை செர்விலோ தீவிரமாக உற்றுநோக்கித் தன்னுள் கடத்திக்கொண்டார்.

படப்பிடிப்பு தளத்தில் வசனங்களை விட, கதாநாயகனின் மௌனத்திற்கும் அவனது கண்கள் வெளிப்படுத்தும் சலிப்பிற்கும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது.

இதற்காகப் பல உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளில் செர்விலோவை இமைக்காமல் கேமராவைப் பார்க்கச் செய்து சொரெண்டினோ படம்பிடித்தார்.

துணை நடிகர்களாக வந்த கார்லோ வெர்டோன் மற்றும் சப்ரினா ஃபெரிலி ஆகியோரின் தேர்வு, அவர்களது நிஜ வாழ்வின் பிம்பங்களுக்கு முற்றிலும் முரணாக அமைந்தது.

நகைச்சுவை நடிகராக அறியப்பட்ட வெர்டோனை ஒரு சலிப்படைந்த நாடக ஆசிரியராகவும், கவர்ச்சித் தாரகையாக வலம் வந்த சப்ரினாவை முதிர்ந்த, நோயுற்ற நடனக் கலைஞராகவும் மாற்றிய விதம் நடிகர்களுக்கே பெரும் சவாலாக இருந்தது.

கொண்டாட்டக் காட்சிகளில் நடிகர்கள் தங்களை முழுமையாக மறந்து இயல்பாகச் செயல்பட வேண்டும் என்பதற்காக, அவர்களுக்குள் முன்கூட்டியே திட்டமிடப்படாத சில சுதந்திரமான உரையாடல்களுக்கும்  இயக்குனர் வழிவகுத்தார்.

ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் ஒப்பனையும், ஆடை வடிவமைப்பும் அவர்களின் அக உலகச் சிதைவை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைக்கப்பட்டதால், நடிகர்கள் வெறும் வசனங்களால் மட்டுமின்றி தங்களின் தோற்றத்தாலேயே திரையில் வாழ்ந்து காட்டினர்.

===============================
படத்தின் கதை:-

கதை ரோமின் ஒரு வெயில் நிறைந்த மதியப் பொழுதில், ஒரு சுற்றுலாப் பயணி அதன் பிரம்மாண்ட அழகைக் கண்டு அதிர்ச்சியில் மாரடைப்பு ஏற்பட்டு இறக்கும் அவல நகைச்சுவை குறியீட்டுக் காட்சியுடன் தொடங்குகிறது.

இது இப்படத்தின் மையக் கருவான, "அளவுக்கு மிஞ்சிய அழகும் அதன் பின்னாலுள்ள மரணத்தின் நிழலும்" என்ற தத்துவத்தை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறது.

கதையின் நாயகன் ஜெப் காம்பர்டெல்லா (டோனி செர்விலோ), தனது 20-களில் 'தி ஹியூமன் அப்பாரட்டஸ்' என்ற ஒரே ஒரு உலகப் புகழ்பெற்ற நாவலை எழுதிவிட்டு, அதன்பின் எழுதாமல், ரோமின் மேட்டுக்குடி சமூகத்தின் 'ராஜா'வாக வலம் வரும் ஒரு பட்டிதொட்டி எங்கும் தெரிந்த மூத்த எழுத்தாளர் .

படம் அவரது 65-வது பிறந்தநாள் கொண்டாட்டத்துடன் முறைப்படி ஆரம்பமாகிறது. அந்தப் பார்ட்டி காதுகளைச் செவிடாக்கும் நவீன இசை, போதை, அநாகரீக நடனம் மற்றும் போலியான மனிதர்களின் கூட்டத்தால் நிரம்பியுள்ளது.

ஜெப் ஏன் இந்த வெற்று வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்றால், ரோமின் மிக உயரிய மேட்டுக்குடி சமூகத்தின் உச்சத்தில் அமர வேண்டும், வெறும் பார்ட்விருந்துகளில் கலந்துகொள்பவராக இல்லாமல் அந்த விருந்துகளை தீர்மானிக்கும் சக்தியாக மாற வேண்டும் என்ற அவரது இளமைக்கால லட்சியமே அதற்குக் காரணம்.

ஆனால், இந்த 65-வது பிறந்தநாள் அவரது வாழ்க்கையில் ஒரு மிகப்பெரிய திருப்புமுனையாக அமைகிறது. அதற்கு அடுத்த நாள், அவரது அடுக்குமாடி குடியிருப்புக்கு ஒரு முதியவர் வருகிறார்.

அவர் ஜெப்பின் இளமைக்காலத்தின் முதல்  தூய்மையான காதலியான எலிசாவின் கணவர்.

எலிசா சமீபத்தில் இறந்துவிட்டதாகவும், அவளது நாட்குறிப்பை வாசித்துப் பார்த்தபோது அவள் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் ஜெப்பை மட்டுமே நேசித்ததாக எழுதியிருந்ததை உடைந்துபோய் ஜெப்பிடம் கூறுகிறார்.

இந்தச் செய்தி ஜெப்பை உலுக்கி எடுக்கிறது. தான் எதற்காக இத்தனை ஆண்டுகள் போலித்தனமான உலகியல் இன்பங்களில் மூழ்கி, தன் படைப்பாற்றலையும் காலத்தையும் தொலைத்தோம் என்ற குற்ற உணர்வும், சலிப்பும் அவருக்குள் பிறக்கிறது.

அன்று முதல், அவர் ரோமின் இரவு நேர விருந்துகளை ஒரு புதிய பார்வையுடன், அதாவது அதன் ஆன்மீக வறட்சியை உற்றுநோக்கத் தொடங்குகிறார்.

இதற்கிடையில், ஜெப் தனது பழைய நண்பரான லானோ (கார்லோ வெர்டோன்) என்ற தோல்வியுற்ற நாடக ஆசிரியரைச் சந்திக்கிறார்.

லானோ ஏன் ஏமாற்றமடைந்துள்ளார் என்றால், ரோம் நகரம் திறமைகளை மதிப்பதில்லை, வெறும் போலித்தனத்தை மட்டுமே கொண்டாடுகிறது என்பதை அவர் உணர்ந்துவிட்டார்.

அதேபோல், ஜெப் தனது பழைய நண்பரின் மகளான ரமோனா (சப்ரினா ஃபெரிலி) என்ற 40 வயதான கிளப் நடனக் கலைஞரைச் சந்திக்கிறார்.

அவள் ஏன் இன்னும் நடனமாடுகிறாள் என்றால், அவளுக்கு ஒரு தீராத நோய் இருக்கிறது, அதன் மருத்துவச் செலவுகளுக்காகவே அவள் ஆடுகிறாள்.

ஜெப் அவளைத் தன் உலகிற்கு அழைத்துச் சென்று, ரோமின் ரகசிய அரண்மனைகள் மற்றும் நள்ளிரவு அழகைக் காட்டுகிறார்.

இருவருக்குள்ளும் ஒரு ஆழமான, காமமற்ற ஆன்மீகப் பிணைப்பு உருவாகிறது. ஆனால், விதிவசத்தால் ரமோனா தன் நோயின் காரணமாக திடீரென இறந்துபோகிறாள்.

அவளது மரணம் ஜெப்பை மேலும் நிலைகுலைய வைக்கிறது. மரணம் ஏன் இவ்வளவு அருகாமையில் இருக்கிறது என்ற கேள்வி அவரை வாட்டுகிறது.

இதன் தொடர்ச்சியாக, மேட்டுக்குடி சமூகத்தின் போலித்தனம் பல தரிசனங்களில் வெளிப்படுகிறது.

ஒரு காட்சியில், ஒரு சிறுமி பெரும் பணத்திற்காக அழுதபடியே கேன்வாஸில் வண்ணம் பூசி நவீன ஓவியம் வரைவதையும், அதை அங்கிருப்பவர்கள் கலை என்று கொண்டாடுவதையும் ஜெப் சலிப்புடன் பார்க்கிறார்.

மற்றொரு காட்சியில், தன் தோழி ஒருத்தி கம்யூனிசம் மற்றும் சமூக சேவை பற்றிப் பெருமையாகப் பேசுவதைப் பொறுக்க முடியாமல், அவளது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் துரோகங்களையும் போலித்தனங்களையும் ஜெப் அக்குவேறு ஆணிவேராக உடைக்கிறார்.

நண்பர்கள் ஏன் இப்படி மாறினார்கள் , தங்களின் உள்மனத் தனிமையையும் தோல்விகளையும் மறைக்கவே அவர்கள் இத்தகைய வேஷங்களைப் போடுகிறார்கள் என்பதை ஜெப் அறிகிறார்.

கதையின் இறுதிப் பகுதிக்கு வழிகோலும் வகையில், ரோமிற்கு 'மதர் மரியா' (கலாடியா ரான்சி) என்ற 104 வயது மதிக்கத்தக்க, புனிதையாகக் கருதப்படும் ஒரு முதிய துறவி வருகிறார்.

அவர்  ஜெப்பின் வீட்டிற்கு வருகிறார் , ஜெப்பின் நாவலை அவர் வாசித்திருக்கிறார். அந்தத் துறவி வெறும் முள்ளங்கி கிழங்குகளை மட்டுமே உண்டு, ஏழைகளுக்காகத் தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்தவர்.

அவரிடம் ஜெப், "நான் ஏன் என் அடுத்த நாவலான  The Great Beauty ஐ  எழுதவில்லை தெரியுமா? அதை என்னால் எங்குமே கண்டறிய முடியவில்லை" என்று கூறுகிறார்.

அதற்கு அந்தத் துறவி, "வறுமையைப் பற்றிப் பேசக் கூடாது, அதை வாழ வேண்டும். வேர்கள் மிக முக்கியமானவை" என்று கூறியவர், தேவாலயத்தின் படிக்கட்டுகளில் முழங்காலிட்டு ஏறிச் சென்று பறவைகளைப் பறக்கவிடுகிறார்.

இந்த ஆன்மீகக் காட்சி ஜெப்பிற்கு ஒரு ஞானோதயத்தைத் தருகிறது.
ஏன் ஜெப்பால் இத்தனை காலம் எழுத முடியவில்லை என்பதற்கான விடை கிடைக்கிறது.

அவர் ரோமின் பகட்டான மனிதர்களிடம் அழகைத் தேடினார், ஆனால் நிஜமான அழகு என்பது வேர்களில், அதாவது அவரது இளமைக்காலத்து முதல் காதலில், எலிசா கடலோரத்தில் தனக்குத் தந்த அந்த முதல் முத்தத்தின் தூய்மையில் மட்டுமே இருந்தது என்பதை உணர்கிறார்.

அந்த நினைவுகளின் தூண்டுதலால், ஜெப் தனது கடந்த காலப் பிழைகளை மன்னித்து, மீண்டும் எழுதத் தீர்மானிக்கிறார்.

மனித வாழ்க்கையின் சலசலப்புகள், போலித்தனங்கள், அரட்டைகள் அனைத்திற்கும் கீழே ஒரு மாபெரும் அழகு மறைந்திருக்கிறது, எஞ்சியிருப்பது மரணமும் வெற்று அரட்டைகளும் மட்டுமே என்ற தத்துவார்த்தப் புரிதலுடன், ஜெப் தனது புதிய நாவலை எழுதத் தொடங்குவதோடு இத்திரைப்படத்தின் கதை முற்றுப் பெறுகிறது.

மனித வாழ்க்கையின் புற அலைச்சல்களும், பகட்டான கொண்டாட்டங்களும் தற்காலிகமானவை.
அவற்றின் பின்னே இருக்கும் உள்மனத் தனிமையும் ஆன்மீக வறட்சியுமே நிஜம் என்பதுதான் இப்படம் சொல்லும்  செய்தியாகும்.

நாம் தேடி அலையும் ‘மாபெரும் அழகு’  என்பது வெளியுலகப் போலித்தனங்களிலோ அல்லது ஆடம்பரத்திலோ இல்லை அது நம் வாழ்வின் வேர்களில், கடந்து வந்த தூய்மையான நினைவுகளில், மனித உணர்வுகளின் எதார்த்தங்களில் மட்டுமே ஒளிந்திருக்கிறது என்பதைப் படம் உணர்த்துகிறது.

மரணத்தின் நிழல் எப்போதும் நம்மைத் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும் இவ்வுலகில், வெற்று அரட்டைகளையும் மாயைகளையும் கடந்து, வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நொடியிலும் உறைந்திருக்கும் அந்த உண்மையான அழகைக் கண்டறிவதே வாழ்வின் உன்னதமான தத்துவம் என்பதை இப்படைப்பு மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு






The Lady in Number 6: Music Saved My Life" தி லேடி இன் நம்பர் 6: மியூசிக் சேவ்ட் மை லைஃப் 2013

"The Lady in Number 6: Music Saved My Life" தி லேடி இன் நம்பர் 6: மியூசிக் சேவ்ட் மை லைஃப்
 ஆவணப்படம் கனடா, அமெரிக்கா மற்றும் ஐக்கிய இராஜ்ஜியம் நாடுகளின் கூட்டுத் தயாரிப்பில், ரீட் என்டர்டெய்ன்மென்ட் மற்றும் பன்பரி ஃபிலிம்ஸ் ஆகிய நிறுவனங்களின் தயாரிப்பில் உருவாகி, 2013 ஆம் ஆண்டு உலகளவில் வெளியானது.

இந்த ஆவணப்படத்தின் அடிநாதம், மனிதனால் கற்பனை செய்ய முடியாத பேரழிவிற்கும் கொடுமைக்கும் நடுவிலும், கலை மற்றும் நேர்மறை எண்ணங்கள் மூலம் ஒரு ஆன்மா எவ்வாறு உயிர்த்தெழ முடியும் என்பதே.

நாஜிக்களின் முகாம்களில் மரணத்தின் நிழல் எப்போதும் சூழ்ந்திருந்த போதிலும், ஆலிஸ் ஹெர்ஸ்-சோமர் என்ற அந்த 110 வயதுத் தாய் தன் நெஞ்சில் தேக்கி வைத்திருந்த இசையே அவரை உயிருடன் வைத்திருந்தது.

வெறுப்பை வெறுப்பால் எதிர்கொள்ளாமல், வாழ்க்கையின் மீது அவர் கொண்டிருந்த மாறாத காதலையும், அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையையும், புன்னகையையும் இப்படம் பிரதிபலிக்கிறது.

மனித உடலைச் சிறைப்படுத்தினாலும் ஆன்மாவின் சுதந்திரத்தையும் இசையின் பேராற்றலையும் எந்தவொரு கொடுங்கோல் சக்தியாலும் அழித்துவிட முடியாது என்ற உன்னதமான வாழ்வியல் தத்துவமே இந்த ஆவணப்படத்தின் ஜீவநாடி.

39 நிமிடங்கள் ஓடக்கூடிய இந்த அகாடமி விருது பெற்ற ஆவணக் குறும்படத்தை மால்கம் கிளார்க் மிகச் சிறப்பான முறையில் இயக்கியுள்ளார். அவரே கார்ல் ஃப்ரீட் என்பவருடன் இணைந்து இதற்கான திரைக்கதையையும் எழுதியுள்ளார்.

மால்கம் கிளார்க், நிக்கோலஸ் ரீட் மற்றும் கிறிஸ்டோபர் பிரான்ச் ஆகியோர் இணைந்து இப்படத்தைத் தயாரித்துள்ளனர்.

கேரொலின் ஸ்டோசிங்கர் எழுதிய "A Century of Wisdom" என்ற புத்தகமே இந்தத் திரைப்படம் உருவாவதற்கான முக்கியத் தூண்டுகோலாக அமைந்தது. அந்த உன்னதமான வாழ்க்கை வரலாற்று நூலும், அதன் தூண்டுதலால் உருவான இந்த ஆஸ்கார் விருது பெற்ற ஆவணப்படமும், ஆலிஸ் ஹெர்ஸ்-சோமர் என்ற ஒரு உன்னதமான பெண்ணின் வியக்கத்தக்க வாழ்வியலை நமக்குக் கடத்தும் இரு பெரும் கலைப் படைப்புகளாக விளங்குகின்றன.

1903 ஆம் ஆண்டு பிராக் நகரில் பிறந்த ஆலிஸ், கலை மற்றும் இலக்கிய வளம் மிக்க ஒரு யூதக் குடும்பத்தில் வளர்ந்தார். சிறுவயதிலேயே பியானோ இசையில் அசாத்தியத் திறமை பெற்றிருந்த அவரது குடும்பத்தினருக்கு, உலகப் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் பிரான்ஸ் காஃப்கா (அவரை ஆலிஸ் அன்போடு "மாமா பிரான்ஸ்" என்றே அழைத்தார்), சிக்மண்ட் பிராய்ட், குஸ்டாவ் மாஹ்லர் போன்ற மாமேதைகளுடன் மிக நெருங்கிய நட்பு இருந்தது.

ஆனால், இந்த அமைதியான கலை வாழ்க்கை 1943 ஆம் ஆண்டு நாஜிக்களின் வருகையால் முற்றிலுமாகச் சிதைந்தது. ஆலிஸ், அவரது கணவர் மற்றும் ஆறு வயது மகன் ரஃபி ஆகியோர் தெரசியன்ஸ்டாட் முகாமிற்கு வலுக்கட்டாயமாக அனுப்பப்பட்டனர்.

மரண பயமும், பசியும், சித்திரவதைகளும் நிறைந்த அந்த நரகத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் மடிந்தபோதும், ஆலிஸை உயிருடன் வைத்திருந்தது அவர் தன் நெஞ்சில் தேக்கி வைத்திருந்த இசை மட்டும்தான்.

அங்கு சக கைதிகளின் மரண பயத்தைப் போக்கவும், அவர்களுக்குள் நம்பிக்கையை விதைக்கவும் ஆலிஸ் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பியானோ கச்சேரிகளை நடத்தினார். குழந்தைகளின் மன உறுதியைக் காப்பதற்காக ரகசியமாக பியானோவும் கற்றுக்கொடுத்தார்.

தன் தாய், கணவர் மற்றும் நெருங்கிய நண்பர்கள் அனைவரும் நாஜிக்களால் படுகொலை செய்யப்பட்ட போதிலும், ஆலிஸ் தன்னுள் இருந்த நேர்மறை எண்ணங்களை ஒருபோதும் இழக்கவில்லை.

உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, தப்பிப் பிழைத்த தன் மகனுடன் இஸ்ரேலுக்குக் குடிபெயர்ந்து, பின்னர் லண்டனில் உள்ள "நம்பர் 6" என்ற தனது சிறிய அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் தன் வாழ்நாளின் இறுதிவரை வசித்தார். அங்கிருந்து தினமும் பியானோ இசை ஒலித்துக்கொண்டே இருந்ததை அடிப்படையாகக் கொண்டே இந்த ஆவணப்படத்திற்கு "The Lady in Number 6" என்று பெயரிடப்பட்டது.

கியாரன் கிரில்லியின் துல்லியமான ஒளிப்பதிவும், லூக் செயின்ட் பியரின் ஆன்மாவைத் தொடும் பின்னணி இசையும், கார்ல் ஃப்ரீட்டின் நேர்த்தியான படத்தொகுப்பும் ஆலிஸின் வாழ்க்கையை உன்னதமாகத் திரையில் கடத்துகின்றன. இப்படத்திற்கான கதைக் குரலையும் இயக்குநர் மால்கம் கிளார்க்கே வழங்கியுள்ளார்.

இப்படத்தில் பிராக் நகரைச் சேர்ந்த ஜெர்மன் மொழி பேசும் யூத பியானோ கலைஞரான ஆலிஸ் ஹெர்ஸ்-சோமர் முதன்மைக் கதாபாத்திரமாகத் தோன்றி, தன் சொந்த வாழ்வையே இதில் வாழ்ந்து காட்டியுள்ளார்.

இரண்டாம் உலகப் போரின்போது நாஜிக்களின் இனவதை முகாம்களில் இருந்து உயிர் பிழைத்தவர்களில், உலகிலேயே மிக அதிக வயது வாழ்ந்த பெருமை இவரையே சாரும். 1903 இல் பிறந்து, 2014 இல் தனது 110 ஆவது வயதில் இயற்கை எய்திய ஆலிஸ், 86 ஆவது ஆஸ்கார் விருது விழா நடைபெறுவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்புதான் மறைந்தார்.

மிக மோசமான சூழ்நிலையிலும் இசை எவ்வாறு தன் உயிரைக் காத்தது என்பதையும், சிரிப்பு, மகிழ்ச்சி மற்றும் நேர்மறை எண்ணங்கள் மூலம் எப்படிக் கடினமான வாழ்வையும் எதிர்கொள்ளலாம் என்பதையும் இந்த ஆவணப்படத்தில் அவர் மிக உருக்கமாக விவரித்துள்ளார்.

சர்வதேச அளவில் இந்த ஆவணப்படம் மிகப்பெரிய பாராட்டுக்களையும் முக்கிய விருதுகளையும் குவித்தது. 2014 மார்ச் 2 அன்று நடைபெற்ற 86 ஆவது அகாடமி விருதுகளில், சிறந்த ஆவணக் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை இயக்குநர் மால்கம் கிளார்க் மற்றும் தயாரிப்பாளர் நிக்கோலஸ் ரீட் ஆகியோர் வென்றனர். அதற்கு அடுத்த நாளே நடைபெற்ற லிவர்பூல் லிஃப்ட்-ஆஃப் திரைப்பட விழாவிலும், சிறந்த ஆவணக் குறும்படத்திற்கான சர்வதேச விருதை இப்படம் பெற்றது.

இப்படத்தின் ஆணிவேராக அமைந்தது காரோலின் ஸ்டோசிங்கர் எழுதிய ஆலிஸின் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் புத்தகமாகும். அதைப் படித்த மால்கம் கிளார்க் மற்றும் நிக்கோலஸ் ரீட் ஆகியோர், லண்டனில் ஒரு சிறிய அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் தனியாக வசித்து வந்த நூறு வயதைக் கடந்த ஆலிஸைச் சந்தித்தபோதுதான் படத்தின் உண்மையான பயணம் தொடங்கியது.

ஆலிஸைப் படம்பிடிப்பது படக்குழுவினருக்கு ஒரு சாதாரண நேர்காணலாக இருக்கவில்லை; மாறாக அது ஒரு ஆன்மீக அனுபவமாக மாறியது. நூறு வயதைக் கடந்தும், தன் கைகளில் இருந்த தீவிர வாத நோய் மற்றும் வலிகளைப் பொருட்படுத்தாமல், ஆலிஸ் தினமும் பல மணிநேரம் பியானோவில் பாஹ் மற்றும் சோபின் இசைக் கோர்ப்புகளை வாசித்துப் படக்குழுவினரை வியப்பில் ஆழ்த்தினார்.

நாஜி முகாம்களில் இருந்தபோது மற்ற கைதிகளின் மரண பயத்தைப் போக்க, பசியோடும் வலியோடும் தான் வாசித்த நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பியானோ கச்சேரிகளை அவர் விவரித்தபோது, கேமராவிற்குப் பின்னால் இருந்த ஒட்டுமொத்தக் குழுவும் கண்ணீர் வடித்தது.

இயக்குநர் மால்கம் கிளார்க், ஆலிஸின் முகத்திலிருந்த புன்னகையை ஒருபோதும் கேமரா தவறவிட்டுவிடக் கூடாது என்பதில் மிகுந்த கவனம் செலுத்தினார். உலகின் மிகக் கொடூரமான மனிதப் பேரழிவைச் சந்தித்த ஒருவரால் எப்படி இவ்வளவு தூய்மையாகச் சிரிக்க முடிகிறது என்ற ஆச்சரியமே இப்படத்தின் காட்சிக் கோணங்களைத் தீர்மானித்தது.

படத்தொகுப்பின் போது, ஆலிஸின் இளமைக்கால அரிய புகைப்படங்கள், அவரது பியானோ இசை மற்றும் அவரது கம்பீரமான குரல் ஆகிய மூன்றும் மிக நேர்த்தியாக இணைக்கப்பட்டன.

இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக அமைந்த மிகப் பெரிய சுவாரஸ்யமும் சோகமும் என்னவென்றால், படம் முழுமையடைந்து ஆஸ்கார் விருதுக்குத் தகுதிபெற்ற வேளையில், தனது 110 ஆவது வயதில் ஆலிஸ் காலமானார். அவர் மறைந்த அடுத்த ஒரே வாரத்தில் உலகம் முழுவதும் அவரது கதை பரவி, இந்த ஆவணப்படம் ஆஸ்கார் விருதை வென்றது. ஆலிஸ் ஆஸ்கார் மேடையில் நேரில் இல்லாவிட்டாலும், அவரது மரணமில்லா இசையும், புன்னகையும், வாழ்வின் மீதான காதலும் அந்த விருதின் மூலமாகவும், படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியின் மூலமாகவும் ஒட்டுமொத்த உலகிற்கும் கடத்தப்பட்டன.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர் 
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

ப்ளூ ஜாஸ்மின் Blue Jasmine 2013

ப்ளூ ஜாஸ்மின் Blue Jasmine  2013ஆம் ஆண்டு வெளியான  அமெரிக்க அவல நகைச்சுவை-நாடகத் திரைப்படம்.

இத்திரைப்படத்தை பிரபல இயக்குனர் வுடி ஆலன் எழுதி இயக்கியுள்ளார். 

இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம்  மனிதனின் பேராசை, சுய ஏமாற்று மற்றும் வர்க்க வீழ்ச்சியால் ஏற்படும் உளவியல் சிதைவு ஆகும்.

 போலி கௌரவம் மற்றும் ஆடம்பர வாழ்க்கையில் திளைக்கும் ஒரு பெண், தன் கணவனின் பெருங்குற்றங்களால் அனைத்தையும் இழந்து நடுத்தர வர்க்க சூழலுக்கு தள்ளப்படும்போது, அவளால் எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் போகிறது. 

கடந்த கால பகட்டையும், நிகழ்கால ஏழ்மையையும் சமன் செய்ய முடியாமல் தன் தவறுகளையும் பொய்களையும் மூடிமறைக்க முயன்று, இறுதியில் முற்றிலும் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு தனித்து விடப்படும் ஒரு பெண்ணின் தத்தளிப்பை இப்படம் மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது.

ஜேவியர் அகிரேஸரோப்  இத்திரைப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார்.
 
இப்படத்தில் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் கேட் பிளான்ஷெட் நடித்துள்ளார். அவருடன் சாலி ஹாக்கின்ஸ், அலெக் பால்ட்வின், பீட்டர் சார்ஸ்கார்ட், லூயிஸ் சி.கே., ஆண்ட்ரூ டைஸ் கிளே மற்றும் பாபி கன்னவாலே உள்ளிட்ட பலர் இணைந்து நடித்துள்ளனர். 

 பொருளாதார ரீதியாக வீழ்ச்சியடைந்து மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட நியூயார்க் சமூகவாதியாக கேட் பிளான்ஷெட்டும், அவரது சாதாரண நடுத்தர வர்க்க சகோதரியாக சாலி ஹாக்கின்ஸும் தங்களின் அசாத்தியமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

இத்திரைப்படம் விமர்சன ரீதியாகவும் வசூல் ரீதியாகவும் பெரும் வெற்றி பெற்றதுடன், பல்வேறு உலகளாவிய விருதுகளையும் குவித்தது. 

இப்படத்தில் நடித்ததற்காக கேட் பிளான்ஷெட் சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றார்.

 அதுமட்டுமின்றி, சிறந்த நடிகைக்கான கோல்டன் குளோப் விருது, எஸ்.ஏ.ஜி  விருது மற்றும் பாஃப்டா  விருதையும் அவர் பெற்றார்.

 இத்திரைப்படத்திற்காக சாலி ஹாக்கின்ஸ் சிறந்த துணை நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதுக்கும், வுடி ஆலன் சிறந்த அசல் திரைக்கதைக்கான ஆஸ்கார் விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டனர்.

இத்திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவு உருவாக்கத்தின் போது, படத்தின் பின்னணி மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை பிரதிபலிக்கும் வகையில் சில சுவாரஸ்யமான உத்திகள் கையாளப்பட்டன.
ஒளிப்பதிவாளர் ஜேவியர் அகிரேஸரோப், கதையின் முக்கிய இரண்டு களங்களான நியூயார்க் மற்றும் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகரங்களின் வர்க்க வேறுபாடுகளைக் காட்சிகளின் வழியே கடத்தினார். 

ஜாஸ்மினின் கடந்த கால ஆடம்பர நியூயார்க் வாழ்க்கை பிரகாசமான, வெதுவெதுப்பான ஒளியமைப்பிலும், அவளது தற்போதைய சான் பிரான்சிஸ்கோ நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கை சற்றே எதார்த்தமான, குளிர்ந்த ஒளியமைப்பிலும் படமாக்கப்பட்டது.

இப்படத்தின் மிகப்பெரிய சவாலாக இருந்தது அதன் ஆடை மற்றும் கலை வடிவமைப்பு ஆகும்.

 ஜாஸ்மினின் பணக்கார தோற்றத்தைக் காட்டுவதற்கு படக்குழுவிற்கு வெறும் $35,000 மட்டுமே ஆடை பட்ஜெட்டாக இருந்தது.

 இதனால், காஸ்டியூம் டிசைனர் சுசி பென்சிங்கர் மற்றும் வுடி ஆலன் ஆகியோர் தங்களின் தனிப்பட்ட செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி சேனல், ஃபெண்டி, ஹெர்ம்ஸ் போன்ற முன்னணி நிறுவனங்களிடமிருந்து ஆடைகளையும், லூயிஸ் விட்டன் நிறுவனத்திடமிருந்து விலையுயர்ந்த பெட்டிகளையும் கடனாகப் பெற்றனர்.

குறிப்பாக, படம் முழுவதும் ஜாஸ்மின் அணியும் புகழ்பெற்ற வெள்ளை நிற 'ஷனல்' (channel )கோட்டை வடிவமைப்பாளர் கார்ல் லாகர்ஃபெல்ட் இரண்டு பிரதிகளாக வழங்கினார்.

 அதில் ஒன்று நியூயார்க் காட்சிகளுக்காகப் புதியதாகவும், மற்றொன்று சான் பிரான்சிஸ்கோ காட்சிகளில் அவள் வறிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டதைக் காட்டுவதற்காக துணி மென்மையாக்கியில்  ஊறவைக்கப்பட்டு, தேய்ந்த தோற்றத்துடனும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

 இத்தகைய நுணுக்கமான காட்சி அமைப்புகள் ஜாஸ்மினின் வீழ்ச்சியைத் திரையில் துல்லியமாகக் கடத்த உதவின.

இத்திரைப்படத்தின் இசை உருவாக்கத்தில் வுடி ஆலன் தனது வழக்கமான பாணியான கிளாசிக் ஜாஸ் ) இசையை முதன்மையாகப் பயன்படுத்தினார்.

 இப்படத்திற்கெனத் தனியாக ஒரு புதிய பின்னணி இசைக்கோர்ப்பு  உருவாக்கப்படவில்லை, அதற்குப் பதிலாக ஏற்கனவே புகழ்பெற்ற சில ஜாஸ் பாடல்களின் தொகுப்பே பயன்படுத்தப்பட்டது.

கதையின் முதன்மைக் கதாபாத்திரமான ஜாஸ்மினின் மனநிலை மாற்றங்களையும், அவளது கடந்த கால நினைவுகளையும் கடத்துவதில் லூயிஸ் ஆம்ஸ்ட்ராங்கின் புகழ்பெற்ற "ப்ளூ மூன்"  என்ற பாடல் மிக முக்கியப் பங்கு வகித்தது. ஜாஸ்மின் தனது கணவரை முதன்முதலில் சந்தித்தபோது இந்தப் பாடல் ஒலித்ததால், அவள் மன அழுத்தத்திற்குள்ளாகி தனக்குத்தானே பேசிக்கொள்ளும் போதெல்லாம் இந்தப் பாடலையே முணுமுணுக்கிறாள்.

 நியூயார்க்கின் உயர்தர சமூக வாழ்க்கையைக் காட்ட மென்மையான, நேர்த்தியான ஜாஸ் இசையும், சான் பிரான்சிஸ்கோவின் எதார்த்தமான சூழலைக் காட்ட சற்றே துடிப்பான ப்ளூஸ் மற்றும் கிளாசிக் ஜாஸ் இசையும் பயன்படுத்தப்பட்டன.

 படத்தின் ஒட்டுமொத்த சோகத்தையும், ஏமாற்றத்தையும் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்த இந்த இசைத் தேர்வுகள் பெரிதும் உதவின.

 திரைப்படத்தின் கதை உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் நிஜ உலக நிகழ்வுகளும், கிளாசிக் இலக்கியத் தாக்கங்களும் முக்கியப் பங்காற்றின.

இப்படத்தின் மையக்கதை, அமெரிக்க வரலாற்றில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்திய 'பெர்னார்ட் மடோஃப்' நிதி மோசடி ஊழலை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது.

 அந்தப் பெருவாரியான பொருளாதாரக் குற்றத்திற்குப் பிறகு, சொகுசு வாழ்க்கையை இழந்து நடுத்தர நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட பெரும் பணக்கார குடும்பத்து பெண்களின் நிஜ வாழ்க்கை நிலையை வுடி ஆலன் உற்றுநோக்கி இந்தக் கதையை எழுதினார்.

மேலும், இக்கதை டென்னசி வில்லியம்ஸின் புகழ்பெற்ற நாடகமான 'ய ஸ்ட்ரீட்கார் நேம்டு டிசையர்'  கதையமைப்போடு மிக நெருங்கிய ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது.

 ஆடம்பரத்தை இழந்து, மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு, தனது ஏழை சகோதரியின் எளிய வீட்டிற்குத் தஞ்சம் புகுந்து தவிக்கும் ஒரு பெண்ணின் கதைக்களம் அந்த நாடகத்தின் நவீன வடிவமாகவே உருவாக்கப்பட்டது.

அதேபோல், வுடி ஆலன் தனது முன்னாள் துணையான மியா ஃபாரோவுடனான கசப்பான பிரிவின் தாக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே, எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் இந்த ஜாஸ்மின் கதாபாத்திரத்தின் கதையை உருவாக்கினார் என்ற ஒரு வலுவான விவாதமும் இத்திரைப்படம் வெளியானபோது  எழுந்தது.

 கதாநாயகி ஜாஸ்மின், கடந்த கால ஆடம்பரங்களை மறக்க முடியாமல் தன் சகோதரியின் சாதாரண வீட்டுக்குத் தஞ்சம் புகுவது மற்றும் அங்குள்ள ஆண்களுடன் அவளுக்கு ஏற்படும் வர்க்க முரண்பாடுகள் என நாடகத்தின் முக்கியக் கூறுகள் 'ய ஸ்ட்ரீட்கார் நேம்டு டிசையர்' படத்தில் இருந்து இதில் தழுவப்பட்டிருந்தன.

 கடந்த கால நினைவுகளும் நிகழ்கால எதார்த்தமும் மாறி மாறி வரும் நேரியலற்ற (Non-linear) திரைக்கதை அமைப்பின் மூலம், ஒரு பெண்ணின் மனச்சிதைவை வுடி ஆலன் மிக நேர்த்தியாக வடிவமைத்திருந்தார்.

============================
படத்தின் கதை:-

ஜீன் ஜாஸ்மின் பிரான்சிஸ் (கேட் பிளான்ஷெட்) நியூயார்க் நகரத்திலிருந்து விமானம் மூலம் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் அவளது சகோதரியின் வீட்டில்  வந்து இறங்குகிறாள். 

அவள் தான் முற்றிலும் திவாலாகிவிட்டதாகக் கூறினாலும், அவள் முதல் வகுப்பில் பயணித்ததை அறிந்து அவளது சகோதரி ஜிஞ்சர் (சாலி ஹாக்கின்ஸ்) அதிர்ச்சியும் அதிருப்தியும் அடைகிறாள். 

ஜாஸ்மின் சமீபத்தில் கடுமையான நரம்பு முறிவால் பாதிக்கப்பட்டு, பெரும் கடனில் மூழ்கியதால், வேறு வழியின்றித் தன் சகோதரியின் எளிய குடியிருப்பில் தஞ்சம் புக வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறாள்.

அவளது கடந்த கால பின்னோட்டக் காட்சிகள் மூலம், அவளது கணவரான நிதி மேலாளர் ஹால் பிரான்சிஸ் (அலெக் பால்ட்வின்), தனது வாடிக்கையாளர்களை ஏமாற்றி மோசடி செய்ததற்காகக் கைது செய்யப்பட்டது தெரியவருகிறது. 

ஹாலின் இந்த மோசடியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஜிஞ்சரும் அவளது முன்னாள் கணவர் ஆக்சியும் (ஆண்ட்ரூ டைஸ் கிளே) அடங்குவர்.

 ஆக்சி ஒரு தொழில் தொடங்குவதற்காக வைத்திருந்த லாட்டரி பரிசுப் பணமான இரண்டு லட்சம் டாலர் தொகையை ஹால் ஏமாற்றிப் பறித்ததால், அவர்களின் திருமண வாழ்க்கையும் முறிந்து போனது. 

பின்னர், பொதுவெளியில் ஏகமாய் அவமானமடைந்த ஹால் சிறையிலேயே தற்கொலை செய்து கொள்கிறான்.

 ஹாலின் மறைவைத் தொடர்ந்து அவனது மகனான டானி (ஆல்டன் ஏஹ்ரென்ரைக்), ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகப் படிப்பைக் கைவிட்டு, தன் மாற்றாந்தாயான ஜாஸ்மினுடனான அனைத்து உறவுகளையும் துண்டித்துக் கொள்கிறான். 

கணவனின் இறப்பு மற்றும் குடும்பச் சிதைவுக்குப் பிறகு, ஜாஸ்மின் கடுமையான மதுப்பழக்கத்திற்கும், மன அழுத்த மாத்திரைகளுக்கும் அடிமையாகி, தன் கடந்த காலத்தைப் பற்றித் தனக்குத்தானே பேசிக் கொள்ளும் மனநோய்க்கு ஆளாகிறாள்.

ஜிஞ்சர் தற்போது சிலி (பாபி கன்னவாலே) என்ற மெக்கானிக்குடன் பழகி வருகிறாள். 

ஆனால், அவனது சாதாரண உழைக்கும் வர்க்க வேலையையும், அவனது முரட்டுத்தனமான குணத்தையும் ஜாஸ்மின் அடியோடு வெறுக்கிறாள். 

தன் வசம் உள்ள உயர்ந்த ரசனை மற்றும் வீடுகளை அலங்கரித்த பழைய அனுபவத்தைக் கொண்டு ஒரு உள்துறை வடிவமைப்பாளராக மாற ஜாஸ்மின் ஆசைப்படுகிறாள்.

 செலவு குறைவாக இருக்கும் என்பதால் இணையவழி படிப்பைத் தேர்ந்தெடுக்க நினைக்கும் அவளுக்கு, கணினியைப் பயன்படுத்தத் தெரியாததால் முதலில் கணினி வகுப்பில் சேர முடிவெடுக்கிறாள். 

வருமானம் இல்லாத காரணத்தால், விருப்பமே இன்றி ஒரு பல் மருத்துவ மனையில் வரவேற்பாளராக வேலைக்குச் சேர்கிறாள்.

 அங்குள்ள பல் மருத்துவர் டாக்டர் ஃப்ளிக்கர் (மைக்கேல் ஸ்டுல்பர்க்) அவளிடம் தவறாக நடக்க முயன்று, பாலியல் அத்துமீறலில் ஈடுபடும்போது, அவரை எதிர்த்துப் போராடிவிட்டு ஜாஸ்மின் தன் வேலையை விலகுகிறாள்.

மரின் கவுண்டியில் உள்ள ஒரு விருந்தில் ஜாஸ்மின், வசதி படைத்த விதவையான டுவைட் வெஸ்ட்லேக் (பீட்டர் சார்ஸ்கார்ட்) என்ற பணக்காரரைச் சந்திக்கிறாள் ஜாஸ்மின்,   அவளது தரித்திர நிலைமை மாறப்போவதாக நம்பிக்கை கொள்கிறாள்.

 கணினி வகுப்பில் பழகிய ஒரு தோழியின் அழைப்பின் பேரில் அவள் அந்த விருந்துக்குச் செல்கிறாள் ஜாஸ்மின்.

அவளது பழைய பணக்கார நண்பர்கள் யாரும் இப்போது அவளுடன் தொடர்பில் இல்லை. விருந்தில் சந்தித்த டுவைட் ஒரு தூதராகவும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆக விரும்பும் அரசியல் ஆசை கொண்டவராகவும் இருக்கிறான். 

அவனிடம் தன்னை ஒரு உள் அலங்கார வடிவமைப்பாளர் என்றும், தன் கணவர் இதய நோயால் இறந்து போனார் என்றும் அவர் ஓர் அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் என்றும், தனக்குக் குழந்தைகள் யாரும் இல்லை என்றும் பொய் சொல்லித் தன்னை ஒரு உயர் சமூகப் பெண்ணாகக் காட்டிக் கொள்கிறாள்.

 அவளது அலங்கார நளினத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட டுவைட், தனது புதிய வீட்டை அலங்கரிக்கும் பொறுப்பை அவளிடம் ஒப்படைக்கிறான்.

 அதே விருந்தில் ஜிஞ்சருக்கும் அல் (லூயிஸ் சி.கே.) என்பவனுக்கும் காதல் மலர்கிறது. இதனால் ஜிஞ்சர் சிலியை விட்டுப் பிரிகிறாள், ஆனால் சிலியோ தன்னை விட்டுப் போக வேண்டாம் என்று கெஞ்சுகிறான்.

 இறுதியில், அல் ஏற்கனவே திருமணமானவன் என்பதை ஜிஞ்சர் கண்டறிந்து, ஜாஸ்மினின் பேச்சைக் கேட்டு சிலியைத் தன்னை விடத் தாழ்ந்தவனாக எண்ணித் தவறு செய்துவிட்டதை உணர்ந்து, மீண்டும் சிலியிடமே சென்று அவனுடன் இணைகிறாள்.

மறுபுறம், ஜாஸ்மினுக்கும் டுவைட்டுக்கும் இடையிலான காதல் ஆழமாகி, அவன் அவளுக்கு ஒரு நிச்சயதார்த்த மோதிரம் வாங்க உயர்தர நகைக் கடைக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். 

அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக நகைக் கடைக்கு வெளியே அவர்கள் ஆக்சியைச் சந்திக்கும்படி நேரிடுகிறது. 

ஆக்சி, ஹால் தங்களை ஏமாற்றிய பணத்தைப் பற்றி ஜாஸ்மினைக் கடுமையான வார்த்தைகளால் சாடுகிறான்.

 அதோடு, அவளது வளர்ப்பு மகன் டானி அருகில் உள்ள ஓக்லாந்தில் திருமணமாகி வசித்து வருவதையும் வெளிப்படுத்துகிறான்.

 ஜாஸ்மின் தன்னிடம் இவ்வளவு பெரிய பொய்களைக் கூறி ஏமாற்றியதை அறிந்து ஆத்திரமடையும் டுவைட், திருமண நிச்சயதார்த்தத்தை உடனடியாக ரத்து செய்கிறான். 

ஏமாற்றமடைந்த ஜாஸ்மின் ஓக்லாந்திற்குச் சென்று டானியைச் சந்திக்கிறாள்.

 ஆனால், தன் தந்தையின் அழிவுக்குக் காரணமே ஜாஸ்மின் தான் என்று கூறும் டானி, இனி அவளது முகத்திலேயே விழிக்க விரும்பவில்லை என்று கூறி அவளை விரட்டுகிறான்.

இதன் பின்னணியில் உள்ள உண்மை என்னவெனில், ஹாலுக்குப் பல பெண்களுடன் கள்ளத்தொடர்பு இருந்ததை ஜாஸ்மின் ஒருகட்டத்தில் கண்டுபிடித்து அவனிடம் சண்டையிட்டுள்ளாள். 

ஹால் அவளை விவாகரத்து செய்துவிட்டு, பத்தொன்பது வயதுடைய ஒரு இளம் பெண்ணுடன் வாழ விரும்புவதாகக் கூறியதால், ஆத்திரமடைந்த ஜாஸ்மின், விவாகரத்து தருவதற்குப் பதிலாக, மத்திய புலனாய்வு அமைப்புக்குத் தொலைபேசி மூலம் ரகசியத் தகவல் கொடுத்து அவனது நிதி மோசடிகளைக் காட்டிக் கொடுத்துக் கைது செய்ய வைத்துள்ளாள். 

இதுவே ஹாலின் தற்கொலைக்கும், குடும்பத்தின் அழிவுக்கும் காரணமாக அமைந்தது என்பது இங்கே வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது.

முற்றிலும் உடைந்துபோன ஜாஸ்மின் மீண்டும் தன் சகோதரியின் வீட்டிற்கு வருகிறாள். 

அங்கு ஜிஞ்சர் மீண்டும் சிலியுடன் இணைந்து வாழத் தொடங்கியிருப்பதையும், அவன் வீட்டிற்குள் குடியேறுவதையும் பார்க்கிறாள். 

சிலியும் ஜாஸ்மினும் ஒருவரையொருவர் அவதூறுகளை வாரி இறைத்துக் கொள்ளும் சண்டையில், ஜிஞ்சர் சிலியின் பக்கமே நியாயமிருப்பதாகக் கூறுகிறாள். 

இதனால் ஆத்திரமடைந்த ஜாஸ்மின், தான் டுவைட்டைத் திருமணம் செய்து கொள்ளப் போவதாகவும், அன்றே வீட்டை விட்டு வெளியேறுவதாகவும் பொய் சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்புகிறாள்.

 வீட்டை விட்டு வெளியேறி, தெருவில் உள்ள ஒரு பூங்கா பெஞ்சில் அமர்ந்து, தலைமுடி கலைந்த நிலையில், தன் கடந்த கால நினைவுகளில் மூழ்கி, நிராதரவாகி முற்றிலும் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவள் போலத் தனக்குத்தானே பிதற்றத் தொடங்குகையில் படம் நிறைகிறது.

இத்திரைப்படம் மனித வாழ்க்கைக்கு மிக முக்கியமான  எதார்த்தமான செய்திகளைச் சொல்கிறது.

ஒரு மனிதன் தன்னிடம் உள்ள செல்வத்தையும், போலி கௌரவத்தையும் மட்டுமே தன் அடையாளமாக நினைக்கும்போது, அவை பறிபோகும் தருணத்தில் அவனது ஒட்டுமொத்த ஆளுமையும் சிதைந்துவிடும் என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது. 

தவறு என்று தெரிந்தே தன் கணவனின் சட்டவிரோதச் செயல்களையும், துரோகங்களையும் ஆடம்பர வாழ்க்கைக்காகக் கண்டும் காணாமல் வாழும் ஜாஸ்மினின் நிலை, சுய ஏமாற்று  எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதைக் காட்டுகிறது.

கடந்த காலத்தின் பகட்டிலேயே வாழ்ந்து, நிகழ்காலத்தின் எதார்த்த நிலையை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் எவரும் நிம்மதியாக வாழ முடியாது என்பதே இதன் முக்கியச் செய்தியாகும்.

 வர்க்கப் பெருமிதமும், சக மனிதர்களைத் தாழ்வாக மதிப்பிடும் குணம் கொண்ட ஒருத்தி, இறுதியில் தன்னிடம் எஞ்சியிருந்த உண்மையான உறவுகளையும் இழந்து, தனிமையிலும் மனச்சிதைவிலும் மட்டுமே தஞ்சமடைய முடியும் என்பதை இப்படம் ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது.

A Streetcar Named Desire   அமெரிக்க நாடக ஆசிரியர் டென்னசி வில்லியம்ஸால் எழுதப்பட்டு, 1947 இல் மேடையேற்றப்பட்டு, பின்னர் 1951 இல் புகழ்பெற்ற திரைப்படமாக உருவெடுத்த ஒரு வழிபாட்டு உன்னத  படைப்பு.

இக்கதை கடந்த கால உயர் வர்க்கப் பெருமையையும் சொத்துக்களையும் இழந்து, கடுமையான மன அழுத்தத்திற்கு ஆளான பிளான்ச் டுபோவா (Blanche DuBois) என்ற பெண்ணைச் சுற்றி நகர்கிறது. 

அவள் நியூ ஆர்லியன்ஸ் நகரில் வசிக்கும் தன் தங்கை ஸ்டெல்லா மற்றும் அவளது முரட்டுத்தனமான, உழைக்கும் வர்க்கக் கணவனான ஸ்டான்லி கோவால்ஸ்கி ஆகியோரின் எளிய இல்லத்தில் தஞ்சம் புகுகிறாள். 

பிளான்ச்சின் மாய உலகப் பேச்சுகளும், அவளது போலி கௌரவமும் எதார்த்தவாதியான ஸ்டான்லிக்கு எரிச்சலை ஊட்டுகின்றன. 

அவளது கடந்த கால ரகசியங்களை அவன் ஒவ்வொன்றாக அம்பலப்படுத்தி, அவளை வன்முறைக்கு உள்ளாக்கும் போது, பிளான்ச் முற்றிலும் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு மனநலக் காப்பகத்திற்கு அனுப்பப்படுகிறாள்.

வீழ்ந்துவிட்ட பழைய தென்னமெரிக்க உயர் வர்க்கக் கலாச்சாரத்திற்கும், வளர்ந்து வரும் நவீன தொழில்மய உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கும் இடையிலான ஆழமான மோதலை இப்படைப்பு மிக ஆக்ரோஷமாகப் பேசுகிறது.

 எலியா கசான் இயக்கத்தில் விவியன் லீ (பிளான்ச் ஆக) மற்றும் மார்லன் பிராண்டோ (ஸ்டான்லி ஆக) நடித்த 1951 ஆம் ஆண்டுத் திரைப்படம், ஹாலிவுட் வரலாற்றில் மிகச் சிறந்த நடிப்புக்கான புதிய இலக்கணத்தை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்திய ஒரு மைல்கல் படைப்பாக இன்றும் போற்றப்படுகிறது.

இப்படைப்பை பற்றி முன்பு எழுதியதை இங்கே படிக்கலாம்.
 https://www.facebook.com/share/p/18zEz9kuFi/

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர் 
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

ஹீலியம் Helium 2013

ஹீலியம் Helium 23 நிமிட குறும் திரைப்படம் 2013 ஆம் ஆண்டு உருவாகி ஜனவரி 25, 2014 அன்று ரோட்டர்டாம் திரைப்பட விழாவில் அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியானது.

மரணம் தரும் அச்சத்தையும் வலியையும் கற்பனையின் பேராற்றலால் வெல்ல முடியும் என்பதே இக்குறும்படத்தின் ஆழமான அடிநாதம் . 

ஒரு சாமான்ய துப்புரவுப் பணியாளரின் அன்பும் அவர் உருவாக்கும் 'ஹீலியம்' என்னும் மாயாஜால உலகமும், மரணப் படுக்கையில் இருக்கும் ஒரு சிறுவனுக்கு வெற்றுப் பொய்களாக அன்றி, இறுதி மூச்சு வரை வாழத் தூண்டும் பெரும் நம்பிக்கையாக மாறுகின்றன. 

சலிப்பூட்டும் மரபுவழிச் சிந்தனைகளைக் கடந்து, துயரத்தின் விளிம்பில் நிற்கும் ஓர் ஆன்மாவிற்குப் புகலிடம் தரும் கதைகளின் மகத்துவத்தையும், அந்த விடைபெறுதலைக் கொண்டாட்டமாக மாற்றும் மனித நேயத்தையும் இப்படம் மிக நளினமாகப் பேசுகிறது.

 இக்குறும்படத்தை ஆண்டர்ஸ் வால்டர் இயக்கியுள்ளார். இதில் ஆல்ஃபிரட் என்ற முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் பெல்லி ஃபால்க் க்ரஸ்பேக்கும், என்ஸோ ஃபெர்னாண்டஸ் என்ற துப்புரவுப் பணியாளர் கதாபாத்திரத்தில் காஸ்பர் க்ரம்பும் நடித்துள்ளனர்.
 இவர்களுடன் செவிலியராக மரிஜானா ஜன்கோவிக்கும், தலைமைச் செவிலியராக கிறிஸ்டினா இப்சென் மேயரும் தங்களது பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர். 

இப்படத்திற்கு ராஸ்மஸ் ஹைஸ் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். லார்ஸ் விஸ்ஸிங் படத்தொகுப்பு செய்துள்ளார்.

 இக்குறும்படம் மார்ச் 2, 2014 அன்று நடைபெற்ற புகழ்பெற்ற ஆஸ்கர் விருது விழாவில், சிறந்த நேரடி ஆக்ஷன் குறும்படத்திற்கான அகாடமி விருதை வென்று சாதனை படைத்தது.

இயக்குநர் ஆண்டர்ஸ் வால்டர் தனது சொந்த அண்ணன் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு மரணத்தின் விளிம்பிற்குச் சென்றபோது, அவரோடு மருத்துவமனையில் கழித்த தனிப்பட்ட வலியின் அனுபவத்திலிருந்தே இக்கதையை உருவாக்கினார்.

 உலகப் புகழ்பெற்ற ஹாலிவுட் ஒளிப்பதிவாளர் ரோஜர் டீகின்ஸின் தனித்துவமான ஒளியமைப்பால் ஈர்க்கப்பட்டு, மிகக் குறைந்த பட்ஜெட்டிலும் ஒரு பிரம்மாண்டமான உலகைக் காட்ட 'பிளீச் பைபாஸ்'  போன்ற வண்ணச் சேர்க்கை முறைகளை இப்படத்தில் பயன்படுத்தினர்.

 படப்பிடிப்பின் போது உண்மையான மருத்துவமனைக் காட்சிகளுக்காகப் பெரும் பொருட்செலவில் செட் அமைக்காமல், டென்மார்க்கின் கோபன்ஹேகனில் உள்ள ஒரு செவிலியர் பயிற்சிப் பள்ளியையே முழுமையாக மருத்துவமனையாக மாற்றியமைத்து படமாக்கினர்.

அதிர்ஷ்டவசமாக இப்படத்தின் ஸ்கிரிப்ட், ஆஸ்கார் விருதுகளின் வரலாற்றில் குறும்படப் பிரிவில் பலமுறை முத்திரை பதித்த தயாரிப்பாளர் கிம் மேக்னுசனின் கைகளில் கிடைக்க, அவர் உடனடியாக இதன் தயாரிப்பில் இறங்கினார். 

படத்தில் சிறுவன் ஆல்ஃபிரட்டாக நடித்த பெல்லி ஃபால்க் க்ரஸ்பேக்கின் எதார்த்தமான முகபாவனைகளும், அவருக்கும் காஸ்பர் க்ரம்பிற்கும் இடையே திரைக்கு வெளியேயும் உருவான ஆழமான நட்பும் காட்சிகளை உயிர்ப்பிக்க உதவின. 

மிகக் குறுகிய கால அவகாசத்தில், எடிட்டர் லார்ஸ் விஸ்ஸிங்கின் கச்சிதமான படத்தொகுப்பால் செப்பனிடப்பட்ட இத்திரைப்படம், டென்மார்க்கிலிருந்து உலக அரங்கிற்குச் சென்று ஒட்டுமொத்த ஆஸ்கார் நடுவர்களையும் உருகவைத்து சிறந்த குறும்படத்திற்கான விருதையும் தட்டிச் சென்றது.
===============================
குறும்படத்தின் கதை:-

மருத்துவமனையில் தீராத மரணப் பிணியுடன் போராடும் ஆல்ஃபிரட் என்ற சிறுவனுக்கும், அங்கு வேலை செய்யும் என்ஸோ என்ற துப்புரவுப் பணியாளருக்கும் இடையே மலரும் அலாதியான நட்பே இக்குறும்படத்தின் கதை.

 மரணத்திற்குப் பின் செல்லும் சொர்க்கம் மிகவும் சலிப்பானது என்று நினைக்கும் அச்சமுற்ற சிறுவனுக்கு, என்ஸோ 'ஹீலியம்' என்றொரு கண்கவர் மாயாஜால உலகத்தைக் கதையாகக் கற்பனை செய்து கூறுகிறார்.

 அங்கு செல்வதற்கு ஒரு மாபெரும் விண்கப்பல் வரும் என்றும், அதற்கு அடையாளமாக அவனிடம் ஒரு சிவப்பு பலூனால் செய்த நாய் இருக்க வேண்டும் என்றும் நம்பிக்கையூட்டுகிறார்.

சிறுவனின் நிலைமை மோசமடைந்து தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுக்கு மாற்றப்படும்போது, என்ஸோவுக்கு அவனைக் காண அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது.

 தான் சிறுவனுக்கு வீண் பொய் கூறிவிட்டோமோ என்று என்ஸோ கலங்கினாலும், அங்கிருக்கும் ஒரு கருணை உள்ளம் கொண்ட செவிலியர் அது பொய் அல்ல, சிறுவனுக்கான 'நம்பிக்கை' என்று கூறி, விதிகளை மீறி என்ஸோவைச் சிறுவனின் படுக்கையருகே ரகசியமாக அழைத்துச் செல்கிறார்.

 என்ஸோ தன் கதையின் இறுதிப் பகுதியைச் சிறுவனின் காதுகளில் விவரிக்கும்போது, படம் ஆல்ஃபிரட்டின் பார்வையாக மாறி, அவன் படுக்கையை விட்டு எழுந்து ஜன்னல் வழியே காத்திருக்கும் பிரம்மாண்ட விண்கப்பலில் ஏறி, மருத்துவமனை ஜன்னல்கள் எங்கும் மிதக்கும் சிவப்பு பலூன் நாய்களுக்கு நடுவே தன் புதிய உலகத்தை நோக்கிப் பயணிப்பதுடன் கதை நிறைவடைகிறது.

துயரத்தின் விளிம்பில் நிற்கும் ஒருவருக்கு நாம் தரும் மிகச்சிறந்த கொடை 'நம்பிக்கை' மட்டுமே என்ற உன்னத செய்தியை இப்படம் உணர்த்துகிறது. 

இறுதிக்காலக் கவலையில் மூழ்கியிருக்கும் ஒரு பிஞ்சு மனதிற்கு, வெற்று உண்மைகளை விடவும் அன்போடு பகிரப்படும் கற்பனைக் கதைகள் பேரமைதியையும் ஆறுதலையும் தரவல்லவை. 

அதிகார விதிகளையும் தாண்டி சக மனிதனின் துயர் துடைக்கத் துணியும் மனிதநேயமும், மரணத்தின் அச்சத்தைப் போக்கி அதை ஒரு அழகான பயணமாக மாற்றும் அன்பின் பேராற்றலும் தான் இப்படம் உலகிற்குச் சொல்லும் ஆகச்சிறந்த செய்தியாகும்.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

20 ஃபீட் ஃப்ரம் ஸ்டார்டம் 20 Feet from Stardom

20 Feet from Stardom   20 ஃபீட் ஃப்ரம் ஸ்டார்டம் என்ற அமெரிக்க ஆவணப்படம் 2013 ஆம் ஆண்டு வெளியானது. 

பின்னணிப் பாடகர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் அவர்களின் திரைமறைவு அனுபவங்களை மிக நேர்த்தியாக விவரிக்கும் இத்திரைப்படத்தை மார்கன் நெவில்  இயக்கியுள்ளார். 
கில் ஃப்ரைசன், கைட்ரின் ரோஜர்ஸ், மைக்கேல் ராஸ் மற்றும் ஸ்டீவ் ஜேக்கப்ஸ் ஆகியோர் இணைந்து டிரெமிலோ புரொடக்ஷன்ஸ் மற்றும் கில் ஃப்ரைசன் புரொடக்ஷன்ஸ் ஆகிய நிறுவனங்களின் கீழ் இந்த ஆவணப்படத்தை தயாரித்துள்ளனர்.

 இந்த ஆவணப்படத்தின் அடிநாதம் , உலகப் புகழ்பெற்ற பாடல்களின் வெற்றிக்குப் பின்னால் தூண்களாக நின்று, ஆனால் எப்போதும் நிழலிலேயே மறைந்துபோகும் பின்னணிப் பாடகர்களின்  குரலற்ற குரலாக ஒலிப்பதுதான். இசை உலகின் பிரம்மாண்ட மேடைகளில், முன்னணி நட்சத்திரங்களுக்கு வெறும் 'இருபது அடி' தூரத்திலேயே நின்றுகொண்டு தங்களின் அபாரமான திறமையால் பாடல்களுக்கு உயிர் கொடுக்கும் இவர்களின் அசாத்திய உழைப்பை இந்தப் படம் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது.

வெறும் புகழுக்காகவோ அல்லது பணத்திற்காகவோ அன்றி, இசையின் மீதான தூய்மையான காதலுக்காக மட்டுமே தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட இவர்களின் கலைப் பயணத்தை இது ஆவணப்படுத்துகிறது.

  தனி ஆல்பம் வெளியிட்டு முன்னணிப் பாடகர்களாக மாற வேண்டும் என்ற கனவோடு போராடி, இசைத்துறையின் வணிகச் சூழலாலும் அரசியல் சூழ்ச்சிகளாலும் அங்கீகாரம் கிடைக்காமல் போன சிலரின் இதயத்தை பிழியும் ஏமாற்றங்களையும் இது பேசுகிறது.

புகழின் உச்சிக்கே செல்லாவிட்டாலும், தாங்கள் செய்யும் கலையில் முழு நிறைவைக் காண முடியும் என்ற உன்னதமான தத்துவத்தை, பின்னணிப் பாடகி லிசா ஃபிஷரின் கூற்று வழியே இப்படம் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது. 

ஒட்டுமொத்தமாக, மேடையின் மைய வெளிச்சத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரங்களைக் கொண்டாடும் இந்த உலகம், அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று அந்த வெளிச்சத்தைக் கூட்டுகிறவர்களை மறந்துவிடுகிறது என்ற நிதர்சனமான உண்மையை நெகிழ்ச்சியுடனும், ஆழமான சுயபரிசோதனையுடனும் விவரிப்பதே இந்த ஆவணப்படத்தின் ஆன்மாவாகும்.

இதில் டார்லீன் லவ், மெர்ரி கிளேட்டன், லிசா ஃபிஷர், ஜூடித் ஹில், ஜோ லவ்ரி, கிளாடியா லெனீர் மற்றும் டாட்டா வேகா போன்ற திறமைமிக்க பின்னணிப் பாடகர்கள் முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களாகத் தோன்றி தங்களின் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துள்ளனர். 

இவர்களுடன் மிக் ஜாகர், புரூஸ் ஸ்பிரிங்ஸ்டீன், ஸ்டிங், ஸ்டீவி வொண்டர், ஷெரில் க்ரோ போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற முன்னணி இசைக் கலைஞர்களின் நேர்காணல்களும், டேவிட் போவி மற்றும் மைக்கேல் ஜாக்சன் போன்றோரின் காப்பகக் காட்சிகளும்  இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

நிகோலா மார்ஷ் மற்றும் கிரஹாம் வில்லோபி ஆகியோர் இந்த படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளனர். 

பல்வேறு சிறந்த இசைக் கலைஞர்களின் பங்களிப்பில் உருவான பாடல்களும் இசையும் இதில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
மிகப்பெரும் விமர்சன ரீதியான வரவேற்பைப் பெற்ற இத்திரைப்படம் 86-வது அகாடமி விருதுகளில் 'சிறந்த ஆவணப்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருது' மற்றும் 57-வது கிராமி விருதுகளில் 'சிறந்த இசைப்படத்திற்கான விருது'  ஆகிய மிக உயரிய விருதுகளை வென்றது. 

இது தவிர கிரிட்டிக்ஸ் சாய்ஸ் விருது, இன்டிபென்டன்ட் ஸ்பிரிட் விருது மற்றும் ஆம்ஸ்டர்டாம் சர்வதேச ஆவணப்பட விழா விருது எனப் பல சர்வதேச விருதுகளையும் இந்நிழற்படம் அள்ளிக் குவித்துள்ளது.

 இசைத்துறையின் முன்னணி நிர்வாகியான கில் ஃப்ரைசன், ஒருமுறை தனது நண்பரும் புகழ்பெற்ற தயாரிப்பாளருமான லூ ஆட்லருடன் இணைந்து ஒரு கச்சேரியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, மேடையின் பின்னால் பாடிக்கொண்டிருந்த பெண்களின் அசாத்திய திறமையைக் கண்டு வியந்து, இவர்களைப் பற்றி உலகம் அறிய வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் உதித்ததே இப்படத்தின் தொடக்கப் புள்ளியாகும். 

இயக்குநர் மார்கன் நெவில் இந்தத் திட்டத்தைக் கையில் எடுத்து, பல தசாப்தங்களாக இசை உலகில் மறைந்து கிடந்த வரலாற்றைத் தேடி ஆவணப்படுத்தத் தொடங்கினார்.

ஆரம்பத்தில் வெறும் நேர்காணல்களாக மட்டுமே திட்டமிடப்பட்ட இப்படம், படப்பிடிப்பின் போது பின்னணிப் பாடகர்களின் வாழ்க்கையில் இருந்த ஆழமான உணர்வுகளையும், ஏமாற்றங்களையும் கண்டறிந்த பிறகு, அவர்களின் வாழ்வியல் போராட்டத்தைப் பேசும் ஒரு முழுமையான ஆவணப்படமாக வடிவம் பெற்றது. 

இப்படத்தில் நடித்த பாடகர்களில் ஒருவரான டார்லீன் லவ், 2011 இல் 'ராக் அண்ட் ரோல் ஹால் ஆஃப் பேம்' அமைப்பில் சேர்க்கப்பட்ட நிகழ்வு படப்பிடிப்பின் போதே தற்செயலாக நிகழ்ந்தது, அது படத்தின் சுவாரஸ்யத்தை மேலும் கூட்டியது. 

படத்திற்கான நிதி ஆதாரங்கள் மிகக் குறைவாக, வெறும் $1 மில்லியன் பட்ஜெட்டில் மட்டுமே இப்படம் உருவாக்கப்பட்டது என்பதும், படத்தொகுப்பாளர்கள் காப்பகக் காட்சிகளையும் (archival footage) புதிய நேர்காணல்களையும் மிக நேர்த்தியாக இணைக்கப் பல மாதங்கள் உழைத்தனர் என்பதும் இதன் தயாரிப்பு சவால்களாகும்.

திரைப்படம் வெளியாவதற்கு முன்பே, இதன் முதன்மைத் தயாரிப்பாளரான கில் ஃப்ரைசன் 2012 டிசம்பரில் புற்றுநோயால் காலமானார்; இதனால் படம் 2013 ஜனவரியில் சன்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டபோது, அது அவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒன்றாக மாறியது. 

அங்கு உலகளாவிய விநியோக உரிமையைப் பெற பெரும் போட்டி நிலவியது. இறுதியாக, இப்படம் பாக்ஸ் ஆபீஸில் பட்ஜெட்டைப் போல் ஐந்து மடங்குக்கும் மேல் ($5.8 மில்லியன்) வசூலித்து சாதனை படைத்ததுடன், ஆஸ்கார் மற்றும் கிராமி விருதுகளையும் வென்றது. 

ஆஸ்கர் மேடையில் விருது வாங்கச் சென்றபோது, பின்னணிப் பாடகி டார்லீன் லவ் மேடையிலேயே தனது கம்பீரமான குரலில் பாடி ஒட்டுமொத்த அரங்கையும் எழுந்து நின்று கைதட்ட வைத்தது, இப்படத்தின் உருவாக்க நோக்கம் முழுமையடைந்ததன் ஆகச்சிறந்த வரலாற்றுத் தருணமாக மாறியது.

============================
ஆவணப்படத்தின் உள்ளடக்கம்:-

  1960-களில் அமெரிக்க இசைத்துறையில் ஏற்பட்ட ஒரு பெரும் மாற்றத்தை விவரிப்பதில் இருந்து படத்தின் முக்கியப் பகுதி தொடங்குகிறது. 

அதுவரை பெரும்பாலும் வெள்ளையினப் பெண்களின் மென்மையான குரல்கள் பின்னணியில் பயன்படுத்தப்பட்ட சூழலில், ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கப் பெண்களின்  ‘காஸ்பெல்’ மற்றும் ‘சோல்’  இசை மரபிலிருந்து வந்த கம்பீரமான, ஆவேசமான குரல்கள் எப்படி ராக் அண்ட் ரோல்  இசையின் முகவரியை மாற்றின என்பதைப் படம் விரிவாகப் பேசுகிறது.

அடுத்த கட்டமாக, இந்த ஆவணப்படம் சில குறிப்பிட்ட ஆளுமைகளின் வாழ்க்கை வழியே நகர்கிறது. தயாரிப்பாளர் ஃபில் ஸ்பெக்டரால் தந்திரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு, தனது சொந்தப் பாடல்களுக்கே மற்றவர்களின் பெயர்கள் போடப்பட்ட போதிலும், வறுமை காரணமாக வீடுகளைச் சுத்தம் செய்யும் வேலைக்குச் சென்று, பின்னர் மீண்டு வந்த டார்லீன் லவ்வின் போராட்டக் கதை இதில் விவரிக்கப்படுகிறது.

 அதேபோல், தி ரோலிங் ஸ்டோன்ஸ்  குழுவின் புகழ்பெற்ற "Gimme Shelter" பாடலில் தனது அதிரடியான குரலால் உலகையே உலுக்கிய மெர்ரி கிளேட்டனின் கதையும், மைக்கேல் ஜாக்சன், ஸ்டிங், லூதர் வான்ட்ரோஸ் போன்ற மாபெரும் கலைஞர்களுடன் பாடிவிட்டு, பின்னர் தனி ஆல்பம் மூலம் முன்னணிப் பாடகியாக முயன்று தோல்வியடைந்த கிளாடியா லெனீர் மற்றும் டாட்டா வேகாவின் கதைகளும் திரைக்கதையை நகர்த்துகின்றன.

தொடர்ந்து, சமகாலத்தில் மைக்கேல் ஜாக்சனுடன் பாடவிருந்து, அவரது மறைவுக்குப் பின் தனிப் பாதையைத் தேடும் இளம் பாடகி ஜூடித் ஹில்லின் போராட்டங்கள் வழியே இன்றைய இசை வணிகத்தின் சவால்களைப் படம் காட்டுகிறது. 

இதற்கு நேர்மாறாக, உலகப்புகழ் பெற்ற பாடகியாக மாறும் வாய்ப்புகள் இருந்தும், முன்னணி நட்சத்திரமாக இருப்பதில் இருக்கும் மன அழுத்தங்களை வெறுத்து, "எனக்கு புகழ் வேண்டாம், பாடுவது மட்டுமே என் மகிழ்ச்சி" என்று பின்திரையிலேயே நிறைவைக் காணும் லிசா ஃபிஷரின் தனித்துவமான தத்துவம் படத்தின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைகிறது.

மிக் ஜாகர், புரூஸ் ஸ்பிரிங்ஸ்டீன், ஸ்டீவி வொண்டர் போன்ற முன்னணி இசை ஜாம்பவான்கள், தங்களின் பாடல்களுக்கு இந்தப் பின்னணிப் பாடகர்களின் குரல்கள் எவ்வளவு அத்தியாவசியமானவை என்பதைப் பாராட்டிப் பேசும் நேர்காணல்களும் படத்தின் ஆழத்தைக் கூட்டுகின்றன.

 படத்தின் இறுதிக்கட்டத்தை நோக்கி நகரும்போது, திறமை இருந்தும் பலருக்குப் புகழும் அங்கீகாரமும் கிடைக்காமல் போனதற்கான சமூக, வணிக மற்றும் அரசியல் காரணங்களை உடைத்துப் பேசுகிறது. இறுதியாக, மேடையின் மையத்திற்கு வராவிட்டாலும், உலக இசையின் ஆன்மாவாக விளங்குவது இவர்களின் குரல்கள்தான் என்பதை நிலைநிறுத்தி, இத்தனை காலம் திரைக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்த இந்த அபூர்வக் கலைஞர்களுக்கு உலகளாவிய மரியாதையையும் மகுடத்தையும் சூட்டுவதுடன் இந்த ஆவணப்படம் நிறைவடைகிறது.

 இந்த ஆவணப்படம், உலகளாவிய இசைத்துறையின் பிரம்மாண்டமான வெற்றிகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அறியப்படாத உழைப்பையும், அதன் பின்னுள்ள கூட்டுப் பொறுப்பையும் மிக ஆழமாக நமக்கு உணர்த்துகிறது.

 மேடையின் மைய வெளிச்சத்தில் இருக்கும் முன்னணி நட்சத்திரங்களை மட்டுமே கொண்டாடும் இந்த உலகம், அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று அந்தப் பாடல்களுக்கு ஆன்மாவையும் கம்பீரத்தையும் சேர்க்கும் பின்னணிப் பாடகர்களின் பங்களிப்பை பெரும்பாலும் கவனிப்பதில்லை என்ற நிதர்சனத்தை இப்படம் உரக்கச் சொல்கிறது.

வெற்றி என்பது தனி மனித சாதனை அல்ல, அது பலரின் கூட்டு உழைப்பால் உருவாவது என்ற செய்தியை இது முன்வைக்கிறது. திறமைக்கும் புகழுக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியை விவரிக்கும் அதே வேளையில், தங்களுக்குரிய அங்கீகாரம் மறுக்கப்படும் போதும் சோர்வடையாமல் இசையின் மீதான காதலுக்காக மட்டுமே தொடர்ந்து பாடிக்கொண்டிருக்கும் கலைஞர்களின் அசாத்திய மனவலிமையை இப்படம் போற்றுகிறது.

 வாழ்க்கையில் 'முன்னணி' என்ற இடத்தை அடைவது மட்டுமே வெற்றியல்ல; மைய மேடையில் இல்லாவிட்டாலும், நாம் செய்யும் வேலையை முழுமையாக நேசித்து, அதில் உச்சகட்ட திறமையை வெளிப்படுத்துவதே உண்மையான உன்னதம் என்ற உன்னதமான வாழ்வியல் தத்துவத்தை இந்த ஆவணப்படம் மிக நேர்த்தியாக நமக்கு எடுத்துரைக்கிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

Gravity கிராவிட்டி 2013

Gravity கிராவிட்டி இத்திரைப்படம் 2013 ஆம் ஆண்டு வெளியாகி உலகளவில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

இத்திரைப்படத்தை பிரபல மெக்சிகோ நாட்டு இயக்குனர் அல்போன்சோ குவாரோன் இயக்கியுள்ளார்.

அவர் தனது மகனான ஜோனாஸ் குவாரோனுடன் இணைந்து இதன் திரைக்கதையையும் எழுதியுள்ளார்.

இத்திரைப்படம்  த்ரில்லர் மற்றும் அறிவியல் புனைகதை சார்ந்த வகையை சேர்ந்தது.

விண்வெளியின் ஆபத்தான சூழலை தத்ரூபமாக கண்முன்னே நிறுத்தியதில் இந்த படைப்பு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

விண்வெளியில் ஹப்பிள் தொலைநோக்கியை பழுதுபார்க்கும் பணியில் அமெரிக்க விண்வெளி வீரர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர்.

அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக ரஷ்ய செயற்கைக்கோள் ஒன்றின் சிதைந்த பாகங்கள் விண்வெளிக் குப்பைகளாக மாறி இவர்களின் விண்கலத்தை அதிவேகமாகத் தாக்குகின்றன.

இதனால் விண்கலம் முற்றிலும் அழிகிறது. விண்வெளியின் எல்லையற்ற வெட்டவெளியில், எவ்வித பிடிப்பும் இன்றி, பூமியுடனான தொடர்பும் துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில் மாட்டிக்கொள்ளும் இரு விண்வெளி வீரர்கள் எவ்வாறு உயிர் பிழைத்து பூமிக்குத் திரும்பப் போராடுகிறார்கள் என்பதை இத்திரைப்படம் மிக விறுவிறுப்பாக விவரிக்கிறது.

இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம்  மனிதனின் அசாத்தியமான உயிர்வாழும் போராட்டமும் மீளெழும் திறனுமாகும். விண்வெளியின் எல்லையற்ற பேரமைதி இருள் மற்றும் ஆக்ஸிஜன் பற்றாக்குறை போன்ற அதீத ஆபத்தான சூழலை இயக்குனர் மனித வாழ்க்கையின் துயரங்களுக்கும் பேரிடர்களுக்கும் ஒரு குறியீடாகப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

தன் மகளை இழந்த துக்கத்தில் வாழ்க்கையின் மீதான பிடிப்பை இழந்து தனிமையில் வாடும் மருத்துவர் ரையன் ஸ்டோன் கதாபாத்திரம் விண்வெளிப் பேரழிவில் மாட்டிக்கொள்ளும்போது அவரிடம் எஞ்சியிருக்கும் ஒரே தேர்வு மரணத்தை ஏற்றுக்கொள்வதா அல்லது எதிர்த்துப் போராடுவதா என்பதுதான்.

அனைத்துத் தொழில்நுட்பங்களும் தொடர்புகளும் துண்டிக்கப்பட்டு முற்றிலும் கைவிடப்பட்ட நிலையிலும் சக மனிதனின் தியாகம் மற்றும் உள்ளுக்குள் தோன்றும் அசாத்திய மனவலிமையின் மூலம் அவர் மரணத்தின் விளிம்பிலிருந்து மீண்டு வர முடிவெடுக்கிறார்.

படத்தின் இறுதியில் அவர் பூமியின் ஏரியில் விழுந்து தண்ணீரில் இருந்து தவழ்ந்து எழுந்து தன் கால்களால் நிமிர்ந்து நடக்கும் காட்சி வெறும் தரை இறங்குதல் மட்டுமல்ல அது மனித பரிணாம வளர்ச்சியைப் போல ஒரு பேரிடரிலிருந்து மனித மனம் மீண்டும் உயிர் பெற்று எழுந்து புதிய நம்பிக்கையுடன் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்குவதைக் குறிக்கிறது.

எவ்வளவு பெரிய துயரம் நேர்ந்தாலும் மனிதனின் உயிர்வாழும் இச்சையும் மனத்திடமும் எதையும் வெல்லும் என்பதே இப்படத்தின் மையக்கருத்தாகும்.

இத்திரைப்படத்தில் சாண்ட்ரா புல்லக் மற்றும் ஜார்ஜ் குளூனி ஆகிய இருவர் மட்டுமே திரை முழுவதும் முதன்மையாகத் தோன்றுகின்றனர்.

விண்வெளியில் தனியாக மாட்டித் தவிக்கும் மருத்துவர் ரையன் ஸ்டோன் கதாபாத்திரத்தில் சாண்ட்ரா புல்லக் மிகச்சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

மரண பயம், தனிமை, மகளை இழந்த வலி மற்றும் உயிர் பிழைப்பதற்கான நம்பிக்கை என அனைத்து உணர்ச்சிகளையும் மிக நுணுக்கமாக அவர் வெளிப்படுத்திய விதம் உலகளவில் பாராட்டப்பட்டது.

அவருக்கு இணையாக அனுபவம் வாய்ந்த விண்வெளி வீரர் மேட் கோவால்ஸ்கி கதாபாத்திரத்தில் ஜார்ஜ் குளூனி தனது இயல்பான மற்றும் முதிர்ந்த நடிப்பை வழங்கியுள்ளார்.

ஆபத்தான சூழலிலும் அமைதியாகவும், சக வீரரைக் காப்பாற்ற தன் உயிரைத் தியாகம் செய்யும் துணிச்சலுடனும் அவரது கதாபாத்திரம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

இயக்குனர் அல்போன்சோ குவாரோனின் இயக்கம் இத்திரைப்படத்தை ஒரு சாதாரண விண்வெளிப் படமாக மாற்றாமல், மனித மனதின் மீளெழும் திறனைப் பேசும் ஒரு காவியமாக மாற்றியுள்ளது.

படத்தில் விண்வெளிக் குப்பைகள் தாக்கும் காட்சிகள், விண்வெளியின் அமைதி, கதாபாத்திரங்களின் அடைபட்ட இடத்தினால் ஏற்படும் பயம் ஆகியவற்றைத் திரையில் கொண்டு வந்ததில் இயக்குனரின் திறமை வெளிப்படுகிறது.

குறிப்பாக, படத்தின் இறுதி காட்சியில் சாண்ட்ரா புல்லக் தண்ணீரிலிருந்து வெளியேறி, பரிணாம வளர்ச்சியைப் போல மெதுவாக எழுந்து நடக்கும் காட்சியை இயக்குனர் அமைத்த விதம் மனித வாழ்வின் மீட்சிக்கான ஒரு சிறந்த குறியீடாகும்.

இம்மானுவேல் லுபெஸ்கி இத்திரைப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். இத்திரைப்படத்தின் மிக நீளமான, வெட்டுகள் இல்லாத ஒரே ஷாட் போன்ற காட்சிகள் ஒளிப்பதிவின் உச்சமாகும்.

குறிப்பாக படத்தின் ஆரம்பத்தில் வரும் பதிமூன்று நிமிட நீளக் காட்சி ரசிகர்களை விண்வெளியிலேயே நேரில் இருப்பது போன்ற ஒரு பிரமையை ஏற்படுத்தியது.

விண்வெளியின் இருளையும், பூமியின் அழகையும், ஒளியின் மாறுபாடுகளையும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் எல்இடி விளக்குகளின் உதவியோடு அவர் கையாண்ட விதம் உலக சினிமா வரலாற்றில் ஒரு புதிய மைல்கல்லாகக் கருதப்படுகிறது.

ஜேம்ஸ் கேமரூன் போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற இயக்குனர்களே இதன் ஒளிப்பதிவை விண்வெளிப் படங்களில் மிகச்சிறந்தது எனப் பாராட்டியுள்ளனர்.

இத்திரைப்படம் வணிகரீதியாக எழுநூறு மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் வசூல் செய்து சாதனை படைத்ததோடு, பல உயரிய விருதுகளையும் அள்ளிக் குவித்தது.

86வது ஆஸ்கார் விருது விழாவில் இத்திரைப்படம் சிறந்த இயக்குனர், சிறந்த ஒளிப்பதிவு, சிறந்த காட்சி விளைவுகள், சிறந்த பின்னணி இசை, சிறந்த படத்தொகுப்பு, சிறந்த ஒலித்தொகுப்பு, சிறந்த ஒலிப்பதிவு என மொத்தம் ஏழு ஆஸ்கார் விருதுகளை வென்று சாதனை படைத்தது.

இது தவிர, பிரிட்டிஷ் அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த பிரிட்டிஷ் திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த இயக்குனர் உட்பட ஆறு விருதுகளையும், கோல்டன் குளோப் விருது விழாவில் சிறந்த இயக்குனருக்கான விருதையும் இத்திரைப்படம் வென்றுள்ளது.

மேலும் 21ஆம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த திரைப்படங்களின் பட்டியலிலும் இது தொடர்ந்து இடம் பெற்று வருகிறது.

கிராவிட்டி திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் இம்மானுவேல் லுபெஸ்கி விண்வெளியின் ஒளியமைப்பை தத்ரூபமாகப் பிரதிபலிக்க உலகிலேயே முதல்முறையாக ஒரு புதிய தொழில்நுட்பப் புரட்சியை மேற்கொண்டார்.

வழக்கமான படப்பிடிப்பு தளங்களுக்குப் பதிலாக ஆயிரக்கணக்கான குட்டி எல்இடி விளக்குகள் பொருத்தப்பட்ட லைட்பாக்ஸ் என்ற ஒரு பெரிய இயந்திரக் கூண்டை அவர் உருவாக்கினார்.

இந்த விசித்திரக் கூண்டிற்குள் நடிகை சாண்ட்ரா புல்லக் தினமும் கிட்டத்தட்ட பத்து மணி நேரம் அடைபட்டு கிடக்க வேண்டியிருந்தது.

விண்வெளியில் சூரிய ஒளி பூமியின் ஒளி பிரதிபலிப்பு மற்றும் சுழற்சிக்கு ஏற்ப ஒளி மாறும் தன்மையைக் கொண்டு வர அந்த ஒட்டுமொத்த எல்இடி விளக்குகளையும் கணினி மூலம் இயக்கி ஒரு வினாடிக்கு நூறு முறை ஒளியின் திசையை மாற்றினர்.

விண்வெளியில் உடல்கள் எடையற்று மிதப்பதைக் காட்ட நடிகர்களைக் கயிறுகளில் தொங்கவிடுவதற்குப் பதிலாக கேமராக்களையும் விளக்குகளையும் கார் தயாரிக்கும் அதிவேக ரோபோடிக் கரங்களில் பொருத்தி நடிகர்களைச் சுற்றி சுழலவிட்டனர்.

படத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் புகழ்பெற்ற பதிமூன்று நிமிடக் காட்சியை ஒரே ஷாட் போலக் காட்டுவதற்காகத் தொழில்நுட்பக் குழுவினர் பல ஆண்டுகள் முன்கூட்டியே திட்டமிட்டு ஒவ்வொரு நொடி கேமரா அசைவையும் துல்லியமாகக் கணினியில் வடிவமைத்த பிறகே படப்பிடிப்பைத் தொடங்கினர்.

விண்வெளியின் செயற்கைத்தன்மையை உடைத்து பூமிக்குத் திரும்பும் காட்சியில் ஒரு அசல் உணர்வைத் தர வேண்டும் என்பதற்காக பூமியில் நடக்கும் இறுதிக்காட்சியை மட்டும் அறுபத்தைந்து மில்லிமீட்டர் ஃபிலிம் கேமராவைப் பயன்படுத்திப் படம் பிடித்து திரையரங்குகளில் ஒரு காட்சி அதிர்வை ஏற்படுத்தினர்.

கிராவிட்டி திரைப்படத்தின் பின்னணி இசையை அமைத்த ஸ்டீவன் பிரைஸ், விண்வெளியில் சத்தம் பரவாது என்ற அறிவியல் உண்மையை மதித்து முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு புதிய இசைப் பரிசோதனையை மேற்கொண்டார்.

வழக்கமான அதிரடித் திரைப்படங்களில் வரும் வெடிச்சத்தங்கள் மற்றும் மோதல் ஒலிகளுக்குப் பதிலாக, அந்த அதிர்வுகளையும் உணர்ச்சிகளையும் இசையின் மூலமே கடத்த இயக்குனர் குவாரோன் இவருக்குக் கடுமையான நிபந்தனை விதித்தார்.

இதற்காக இசையமைப்பாளர் பிரைஸ் பாரம்பரிய இசைக்கருவிகளைத் தவிர்த்து, எலக்ட்ரானிக் ஒலிகளையும் ஒலியியல் சிதைவுகளையும் அதிகமாகப் பயன்படுத்தினார்.

விண்வெளிக் குப்பைகள் விண்கலத்தைத் தாக்கும் காட்சிகளில் எந்தவொரு வெடிச்சத்தமும் இல்லாமல், இசையின் வேகம் மற்றும் அதிர்வெண்களைக் கொண்டே அந்தப் பயங்கரத்தை பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்தினார்.

விண்வெளி உடைகளுக்குள் விண்வெளி வீரர்கள் சுவாசிக்கும் சத்தம், அவர்களின் இதயத்துடிப்பு மற்றும் ஹெட்செட் மூலம் கேட்கும் ஒலிகளை மட்டுமே இசையோடு கலந்து ஒரு தனித்துவமான ஒலிக்கலவையை உருவாக்கினார்.

விண்வெளியின் எல்லையற்ற தனிமையையும் அமைதியையும் உணர்த்தும் வகையில் பல இடங்களில் இசையே இல்லாமல் நிசப்தத்தைப் பயன்படுத்திய விதம் பெரும் பாராட்டுகளைப் பெற்றது.

திரைப்படத்தின் டிரெய்லர்களில் எஸ்தோனிய நாட்டு இசையமைப்பாளர் அர்வோ பார்ட்டின் பியானோ இசை பயன்படுத்தப்பட்டு ரசிகர்களிடம் பெரும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

இந்த அசாத்திய உழைப்பிற்காகவே ஸ்டீவன் பிரைஸ் தனது வாழ்நாளின் முதல் ஆஸ்கார் விருதை இத்திரைப்படத்திற்காக வென்று சாதனை படைத்தார்.

இயக்குனர் அல்போன்சோ குவாரோன் சிறுவயதில் நீல் ஆம்ஸ்ட்ராங் நிலவில் கால் பதித்ததை டிவியில் பார்த்தது முதலே விண்வெளி மீது அசாத்திய காதல் கொண்டிருந்தார்.

ஆனால், அவர் முதலில் தன் மகனுடன் இணைந்து வறண்ட பாலைவனத்தில் நடக்கும் ஒரு தப்பிழைத்தல் கதையைத்தான் எழுதத் தொடங்கினார்.

அந்த விவாதத்தின் உச்சகட்டமாகவே, மனிதன் தப்பிக்கவே முடியாத ஒரு வெட்டவெளி இடமாக விண்வெளியைத் தேர்ந்தெடுத்து இந்தத் திரைக்கதையை உருவாக்கினார்.

தொடக்கத்தில் யுனிவர்சல் பிக்சர்ஸ் நிறுவனம் இந்தத் தயாரிப்பைக் கைவிட்டதால், படம் பல ஆண்டுகள் முடங்கிக் கிடந்தது.

பின்னர் வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் இதன் உரிமையைப் பெற்றபோதும், படப்பிடிப்பிற்கு முன்னதாக நடத்தப்பட்ட சோதனைக் காட்சிகளில் அனிமேஷன் வடிவில் இருந்த கதையைப் பார்த்த அதிகாரிகள், படத்தில் ஏலியன்கள் அல்லது விண்வெளி அரக்கர்கள் யாராவது வருகிறார்களா என்று கேட்டு இயக்குனரை வற்புறுத்தினர்.

ஆனால் அறிவியல் எதார்த்தத்தை மட்டுமே நம்பிய குவாரோன், அதற்குத் திட்டவட்டமாக மறுத்துவிட்டார்.

கதாநாயகியாக முதலில் ஏஞ்சலினா ஜோலி ஒப்பந்தம் செய்யப்பட இருந்தார். ஆனால் அவரது பிற படங்களின் கால்ஷீட் குளறுபடிகளால் அவர் விலகியதை அடுத்து, நடாலி போர்ட்மேன் அணுகப்பட்டார்.

அவர் கர்ப்பமாக இருந்ததால் அந்த வாய்ப்பை மறுக்க, இறுதியாக சாண்ட்ரா புல்லக் உள்ளே வந்தார். விண்வெளி உடைகள் அணிவது முதல் லைட்பாக்ஸ் கூண்டிற்குள் நடக்கும் படப்பிடிப்பு வரை அனைத்தும் கடுமையான உடல் உழைப்பைக் கோரியதால், ஒட்டுமொத்தப் படப்பிடிப்பு நாட்களையும் ஒரு சோகமான மனநிலையிலேயே கடந்ததாக சாண்ட்ரா புல்லக் பின்னாட்களில் நெகிழ்ச்சியுடன் குறிப்பிட்டார்.

கிராவிட்டி திரைப்பட உருவாக்கத்தின் இரண்டாம் பாகத்தில் தொழில்நுட்பக் குழுவினர் நிகழ்த்திய விந்தைகளும், நடிகர்களின் அர்ப்பணிப்பும் உலக சினிமாவை வியக்க வைத்தன.

படத்தின் நாயகனாக முதலில் நடிக்கவிருந்த ராபர்ட் டவுனி ஜூனியர் விலகியதை அடுத்து ஜார்ஜ் குளூனி அந்த இடத்திற்கு வந்தார்.

படப்பிடிப்பு தளத்தில் சாண்ட்ரா புல்லக் எதிர்கொண்ட கடுமையான தனிமையைப் போக்க, அவர் ஒவ்வொரு முறை விளக்குக் கூண்டிற்குள் வரும்போதும் ஒட்டுமொத்தப் படக்குழுவினரும் கைதட்டிப் பாராட்டி வரவேற்கும் ஒரு வழக்கத்தை இயக்குனர் ஏற்படுத்தியிருந்தார்.

திரைப்படத்தின் பெரும்பாலான காட்சிகள் கணினி கிராபிக்ஸ் மூலம் உருவாக்கப்பட்டதால், ஜேம்ஸ் கேமரூனின் அவதார் திரைப்படத்தைக் காட்டிலும் அதிக அளவில் அதாவது எண்பது சதவீதக் காட்சிகள் சிஜிஐ தொழில்நுட்பத்தால் நெய்யப்பட்டன.

இந்த அசாத்திய விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ் பணிகளுக்காகவே பிரிட்டிஷ் நிறுவனமான பிரேம்ஸ்டோர் தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உழைத்தது.

விண்வெளியில் நாயகி பூமிக்குத் தகவல் அனுப்ப முயலும்போது கிரீன்லாந்து நாட்டு மீனவர் ஒருவரின் ரேடியோ அலைவரிசை குறுக்கிடும் காட்சியை மிக எதார்த்தமாகப் பதிவு செய்ய, இயக்குனரின் மகன் ஜோனாஸ் குவாரோன் கிரீன்லாந்திற்கே நேரில் சென்று அனிங்காக் என்ற பெயரில் ஒரு குறும்படமாகவே அதைப் படம்பிடித்து இதனுடன் இணைத்தார்.

படத்தில் அறிவியல் துல்லியம் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக நாசாவின் விண்வெளி வீரர் கேடி கோல்மேன் விண்வெளியில் இருந்தபடியே சாண்ட்ரா புல்லக்கிற்குப் பயிற்சி அளித்தார்.

பூமிக்குத் திரும்பும் இறுதி காட்சியைப் படம் பிடிக்க, பிளானட் ஆஃப் தி ஏப்ஸ் திரைப்படம் எடுக்கப்பட்ட அரிசோனாவின் புகழ்பெற்ற லேக் பவலில் படப்பிடிப்பு நடத்தப்பட்டது.

இருபத்தியொன்றாம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த நூறு திரைப்படங்களின் பட்டியலை தி நியூயார்க் டைம்ஸ் இதழ் வெளியிட்டபோது, அதில் இந்தத் திரைப்படம் மிக முக்கிய இடத்தைப் பிடித்து உலக அரங்கில் மீண்டும் ஒருமுறை கௌரவிக்கப்பட்டது.

கிராவிட்டி திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவில் ஒளியமைப்பைக் கையாண்ட விதம் உலகப் புகழ்பெற்ற ஒளிப்பதிவாளர் விட்டோரியோ ஸ்டோராரோவின் பாணியை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

ஒளிப்பதிவாளர் இம்மானுவேல் லுபெஸ்கி விண்வெளியின் இயற்கை ஒளியைப் படம்பிடிக்க நாசா மற்றும் ரோஸ்கோஸ்மோஸ் விண்வெளி நிறுவனங்களின் அசல் புகைப்படத் தொகுப்புகளைப் பல மாதங்கள் ஆராய்ந்து அதன் பின்னரே காட்சிகளை வடிவமைத்தார்.

பகலில் விண்வெளியில் இருந்து பார்க்கும்போது நட்சத்திரங்கள் எப்படித் தெரியும் என்பதை விண்வெளி வீரர்கள் விவரித்ததன் அடிப்படையில், விண்வெளியின் ஆழத்தை இரு பரிமாணத் திரையில் கொண்டு வர விண்வெளிக் காட்சிகளில் நட்சத்திரங்களின் ஒளியை அதிக அளவில் பயன்படுத்தினர்.

படத்தின் ஆரம்பத்தில் வரும் பதிமூன்று நிமிடக் காட்சியில், விண்கலம் சுழலும் போது ஏற்படும் நிழல் மற்றும் அந்திப் பொழுதின் ஒளியை நொடிக்கு நொடி துல்லியமாக மாற்றியமைப்பது மிகப்பெரிய சவாலாக இருந்தது.

மேலும், மிக நீளமான காட்சிகளைத் தடையின்றி ஒரே ஷாட் போலக் காட்டினாலும், எடிட்டிங்கின் போது பார்வையாளர்களுக்குத் தெரியாத வண்ணம் 'இன்விசிபிள் கட்ஸ்' எனப்படும் மறைமுக வெட்டுகளைப் பயன்படுத்திப் பல காட்சிகளை ஒன்றாக இணைத்தனர்.

இத்திரைப்படத்தின் முப்பரிமாண  காட்சிகளில் பெரும்பகுதி, போஸ்ட் புரொடக்ஷனில் மாற்றப்படாமல் படப்பிடிப்பு தளத்திலேயே ஸ்டீரியோ ரெண்டரிங் தொழில்நுட்பம் மூலம் நேரடியாக முப்பரிமாணமாகவே பதிவு செய்யப்பட்டது.

இந்த அசாத்திய உழைப்பிற்காக லேட்டஸ்ட் அர்ரி அலெக்சா டிஜிட்டல் கேமராக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு, அதுவரை திரையுலகம் கண்டிராத ஒரு புதிய விண்வெளிப் பார்வையை ரசிகர்களுக்கு வழங்கினர்.

============================
படத்தின் கதை:-

அமெரிக்க விண்வெளிக் கப்பலான எக்ஸ்ப்ளோரர், அனுபவம் வாய்ந்த விண்வெளித் தளபதி மேட் கோவால்ஸ்கி (ஜார்ஜ் குளூனி) தலைமையில் ஹப்பிள் தொலைநோக்கியைப் பழுதுபார்க்கும் பணிக்காகப் பூமியின் சுற்றுவட்டப் பாதையில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

இந்த விண்கலத்தில் மருத்துவப் பொறியாளரான டாக்டர் ரையன் ஸ்டோன் (சாண்ட்ரா புல்லக்) தனது முதல் விண்வெளிப் பயணமாகத் தொலைநோக்கியில் வன்பொருள் மேம்பாடுகளைச் செய்யும் பணியில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளார்.

அவர்கள் விண்வெளியில் மிதந்து வேலை செய்துகொண்டிருக்கும் அந்தச் சமயத்தில், ஹூஸ்டனில் உள்ள விண்வெளி கட்டுப்பாட்டு மையத்திலிருந்து அவர்களுக்கு ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் அவசர எச்சரிக்கை வருகிறது.

ரஷ்யா தனது பழுதடைந்த உளவுச் செயற்கைக்கோள் ஒன்றை ஏவுகணை மூலம் சுட்டு வீழ்த்தியதால், அதன் சிதைந்த பாகங்கள் அதிவேகமாகப் பரவி ஒரு ஆபத்தான விண்வெளிக் குப்பைக் கூட்டமாக மாறி இவர்களை நோக்கி வந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதே அந்த எச்சரிக்கையாகும்.

நிலைமையின் தீவிரத்தை உணர்ந்த கட்டுப்பாட்டு மையம், பணியை உடனே நிறுத்திவிட்டு விண்வெளி வீரர்கள் அனைவரும் உடனடியாக பூமிக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று உத்தரவிடுகிறது.

ஆனால், அந்த உத்தரவு வந்த அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே, விண்வெளிக் குப்பைகள் பிற தகவல் தொடர்பு செயற்கைக்கோள்களையும் தாக்கி முடக்குவதால், பூமியுடனான ஒட்டுமொத்தத் தொடர்பும் துண்டிக்கப்பட்டு விண்வெளி வீரர்கள் அநாதரவாகத் தனித்து விடப்படுகிறார்கள்.

அவர்கள் தப்பிக்க ஆயத்தமாவதற்குள், மிக அதிவேகமாக வந்த விண்வெளிக் குப்பைகள் எக்ஸ்ப்ளோரர் விண்கலத்தையும் ஹப்பிள் தொலைநோக்கியையும் கொடூரமாகத் தாக்குகின்றன.

இந்த அதிர்வில் ரையன் ஸ்டோன் விண்கலத்திலிருந்து தூக்கி வீசப்பட்டு, விண்வெளியின் எல்லையற்ற இருளுக்குள் பிடிப்பின்றி சுழன்று கொண்டே செல்கிறார்.

கட்டுப்பாட்டு இயந்திரம் பொருத்தப்பட்ட விண்வெளி உடையை  அணிந்திருக்கும் தளபதி மேட் கோவால்ஸ்கி, விண்வெளியில் மிதந்து சென்று ரையன் ஸ்டோனைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து மீட்கிறார்.

அவர்கள் இருவரும் கயிற்றால் தங்களைப் பிணைத்துக்கொண்டு எக்ஸ்ப்ளோரர் விண்கலத்திற்குத் திரும்பி வரும்போது, விண்கலம் முற்றிலும் சேதமடைந்திருப்பதையும், அங்கிருந்த சக விண்வெளி வீரர்கள் அனைவரும் ஏற்கனவே இறந்துவிட்டதையும் கண்டு அதிர்ச்சியடைகிறார்கள்.

இப்போது அவர்களிடம் பூமிக்குத் திரும்ப எந்த விண்கலமும் இல்லை என்பதால், தங்களுக்குத் தேவையான ஆக்ஸிஜனைப் பெற்று உயிர்வாழவும் பூமிக்குத் திரும்பவும், அங்கிருந்து ஆயிரத்து நானூற்று ஐம்பது கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்கு (ISS) செல்ல கோவால்ஸ்கி திட்டமிடுகிறார்.

அந்த விண்வெளிக் குப்பைகள் பூமியை ஒருமுறை சுற்றிவந்து தங்களை மீண்டும் தாக்குவதற்கு இன்னும் சரியாக தொண்ணூறு நிமிடங்கள் மட்டுமே அவகாசம் உள்ளது என்பதையும் அவர் கணிக்கிறார்.

சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தை நோக்கி அவர்கள் நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில், ரையன் ஸ்டோனின் பதற்றத்தைக் குறைப்பதற்காக கோவால்ஸ்கி அவரிடம் பேச்சுக் கொடுக்கிறார்.

அப்போது ஸ்டோன், பூமியில் தனது இளம் வயது மகள் ஒரு விபத்தில் இறந்துபோன சோகமான கதையையும், அதனால் தன் வாழ்க்கையே அர்த்தமற்றுப் போனதையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

அவர்கள் விண்வெளி நிலையத்தை நெருங்கும்போது, அங்குள்ள விண்வெளி வீரர்கள் ஏற்கனவே ஒரு சோயுஸ் விண்கலம் மூலம் வெளியேறியிருப்பதையும், மீதமிருக்கும் மற்றொரு சோயுஸ் விண்கலம் பாராசூட் கயிறுகள் சிக்குண்டு சேதமடைந்து பூமிக்குத் திரும்ப முடியாத நிலையில் இருப்பதையும் காண்கிறார்கள்.

இதனால், அந்தச் சோயுஸ் விண்கலத்தைப் பயன்படுத்தி நூறு கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் சீன விண்வெளி நிலையமான தியாங்கோங்கிற்குச் சென்று, அங்கிருக்கும் ஷென்சூ விண்கலம் மூலம் பூமிக்குத் திரும்பலாம் என்று கோவால்ஸ்கி புதிய திட்டத்தைத் தீட்டுகிறார்.

அவர்கள் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தைப் பிடிக்க முயலும்போது வேகம் அதிகமாக இருந்ததால், சோயுஸ் விண்கலத்தின் பாராசூட் கயிறுகளில் ரையன் ஸ்டோனின் கால் மட்டுமே தட்டுத்தடுமாறிச் சிக்குகிறது.

கோவால்ஸ்கியின் கையைப் பிடித்து இழுக்கும்போது, அந்தப் பாராசூட் கயிறுகள் இருவரின் எடையையும் தாங்காமல் அறுந்துவிடும் ஆபத்து ஏற்படுகிறது.

ரையன் ஸ்டோன் எவ்வளவோ தடுத்தும் கேளாமல், அவரைப் பாதுகாப்பதற்காகக் கோவால்ஸ்கி தன் கயிற்றைத் துண்டித்துக் கொண்டு விண்வெளியின் ஆழத்திற்குள் மிதந்து சென்று தன் உயிரைத் தியாகம் செய்கிறார்.

கோவால்ஸ்கி கண்முன்னே மறைந்ததும், ரையன் ஸ்டோன் தனியாக சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்குள் நுழைகிறார்.

கோவால்ஸ்கியைத் தொடர்புகொள்ள முயன்று அது தோல்வியில் முடியவே, இந்த விண்வெளிப் பயணத்தில் தான் மட்டுமே தப்பிய ஒரே நபர் என்பதை அவர் உணர்கிறார்.

அவர் விண்வெளி நிலையத்திற்குள் நிம்மதி பெருமூச்சு விடுவதற்குள் அங்கு திடீரென ஒரு பயங்கரத் தீ விபத்து ஏற்படுகிறது.

இதனால் அவர் அவசரமாகச் சோயுஸ் விண்கலத்திற்குள் தஞ்சம் புகுந்து அதை இயக்க முற்படுகிறார். ஆனால், விண்கலத்தை நிலையத்திலிருந்து பிரிக்கும்போது, அதன் பாராசூட் கயிறுகள் இன்னும் சிக்கிக்கொண்டே இருப்பதால் விண்கலம் நகர மறுக்கிறது.

வேறு வழியின்றி ரையன் ஸ்டோன் மீண்டும் விண்வெளியில் இறங்கி, விண்வெளிக் குப்பைகள் மறுபடியும் தன்னைத் தாக்குவதற்குச் சில நொடிகள் இருக்கும்போது அந்தத் தளைகளை வெட்டி எறிகிறார்.

விண்வெளிக் குப்பைகள் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தை மொத்தமாகத் துவம்சம் செய்ய, சோயுஸ் விண்கலம் தப்பிக்கிறது.

ஆனால், தியாங்கோங் நிலையத்தை நோக்கிச் சோயுஸ் விண்கலத்தைத் திருப்பிய பிறகுதான், அந்த விண்கலத்தில் எரிபொருள் முழுமையாகத் தீர்ந்துவிட்டது என்ற அதிர்ச்சி உண்மை அவருக்குத் தெரியவருகிறது.

முற்றிலும் நிராசையடைந்த ரையன் ஸ்டோன், பூமியில் இருக்கும் அனிங்காக் (ஒர்டோ இக்னாடியுசென்) என்ற கிரீன்லாந்து நாட்டு மீனவரின் ரேடியோ அலைவரிசையைத் தற்செயலாகப் பிடித்துப் பேசுகிறார்.

பரஸ்பரம் மொழி புரியாவிட்டாலும் அந்த மனிதனின் குரலும், அங்கிருக்கும் நாயின் குறைப்பும், குழந்தையின் அழுகுரலும் அவருக்கு பூமியின் நினைவுகளைத் தருகின்றன.

இனி தப்பிக்க வழியே இல்லை என்று முடிவெடுக்கும் ஸ்டோன், வலியின்றி இறப்பதற்காக விண்கலத்தின் ஆக்ஸிஜன் விநியோகத்தை நிறுத்திவிட்டுத் தற்கொலைக்கு முயல்கிறார்.

அவர் மெல்ல மயக்க நிலைக்குச் செல்லும்போது, அவரது உள்மனதின் பிரமையாகக் கோவால்ஸ்கி விண்கலத்திற்குள் மீண்டும் வருவது போல ஒரு மாயத்தோற்றம் நிகழ்கிறது.

அந்தத் தோற்றத்தில் வரும் கோவால்ஸ்கி, சோயுஸ் விண்கலத்தில் இருக்கும் மென்மையாகத் தரை இறங்குவதற்குப் பயன்படும் சிறிய ராக்கெட்டுகளை  இயக்கி, அதன் உந்துசக்தியால் சீன விண்வெளி நிலையத்தை நோக்கி நகரலாம் என்ற யோசனையைக் கூறி அவருக்குள் மறைந்திருந்த உயிர்வாழும் ஆசையைத் தூண்டுகிறார்.

திடீரென விழிப்புணர்வு பெறும் ரையன் ஸ்டோன், ஆக்ஸிஜன் விநியோகத்தைச் சீரமைத்து, கோவால்ஸ்கி சொன்னபடியே அந்தத் தரை இறங்கும் ராக்கெட்டுகளைச் சரியாக இயக்கி தியாங்கோங் விண்வெளி நிலையத்தை நோக்கிப் பாய்கிறார்.

ஆனால், தியாங்கோங் நிலையமும் பூமியின் வளிமண்டலத்திற்குள் நுழைந்து வேகமாக அழிந்து கொண்டிருப்பதால், அவரால் சோயுஸ் விண்கலத்தை அதனுடன் இணைக்க முடிவதில்லை.

துணிச்சலாகச் செயல்படும் ஸ்டோன், விண்கலத்திலிருந்து வெளியே குதித்து, ஒரு தீயணைப்பு உருளையிலிருந்து  வரும் அழுத்தக்காற்றை ஒரு தற்காலிக உந்துசக்தியாகப் பயன்படுத்தித் தியாங்கோங் விண்வெளி நிலையத்திற்குள் நுழைகிறார்.

அங்கிருக்கும் ஷென்சூ விண்கலத்திற்குள் புகுந்து, அந்த நிலையம் வளிமண்டலத்தின் மேல் அடுக்கில் உராய்ந்து எரியத் தொடங்கும் அதே கணத்தில், ஷென்சூ விண்கலத்தைத் தியாங்கோங்கிலிருந்து வெற்றிகரமாகப் பிரிக்கிறார்.

வளிமண்டலத்தின் தீவிர வெப்பத்தையும் உராய்வையும் தாங்கிக்கொண்டு ஷென்சூ விண்கலம் பூமியை நோக்கி அதிவேகமாகப் பாய்கிறது.

அப்போது ஹூஸ்டன் கட்டுப்பாட்டு மையத்தின் ரேடியோ சிக்னல் மீண்டும் கிடைக்கிறது.

அவர் ரேடாரில் கண்காணிக்கப்பட்டுவிட்டதாகவும், மீட்புக் குழுவினர் விரைந்து வருவதாகவும் அவருக்குத் தகவல் கிடைக்கிறது.

விண்கலம் பூமியின் ஒரு ஏரிக்குள் பலத்த சத்தத்துடன் வந்து விழுகிறது.

விண்கலத்திற்குள் தண்ணீர் புகத் தொடங்குவதால், ரையன் ஸ்டோன் அதன் கதவைத் திறந்து வெளியேறுகிறார். கனமான விண்வெளி உடையுடன் நீந்த முடியாமல் தவிக்கும் அவர், தண்ணீருக்கு அடியில் தனது உடையைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு நீந்தி ஏரியின் மேற்பரப்பை அடைகிறார்.

அங்கிருந்து தவழ்ந்து சென்று, சேறு நிறைந்த கரையைப் பிடித்து, ஈர்ப்பு விசையின் எடையை உணர்ந்து மெதுவாகத் தன் கால்களால் நிமிர்ந்து நின்று பூமியின் நிலப்பரப்பில் கம்பீரமாக நடந்து செல்கையில் பரவசமாக  படம் நிறைகிறது.

கிராவிட்டி திரைப்படம் மனித குலத்திற்குச் சொல்லும் உன்னதமான செய்தி , வாழ்க்கையில் எவ்வளவு பெரிய இழப்புகளும் துயரங்களும் நேர்ந்தாலும், இறுதி மூச்சு இருக்கும் வரை மனிதன் தன் மீளெழும் திறனை  இழக்கக் கூடாது என்பதாகும்.

விண்வெளியின் எல்லையற்ற இருளும், ஆக்ஸிஜன் பற்றாக்குறையும், பூமியுடனான தொடர்பு துண்டிக்கப்படுவதும் மனித வாழ்க்கையில் ஏற்படும் தீவிரமான தனிமை மற்றும் மன அழுத்தத்தின் குறியீடுகளாகும்.

தன் மகளின் மரணத்திற்குப் பிறகு வாழும் விருப்பத்தையே இழந்த நாயகி, விண்வெளிப் பேரிடரில் சிக்கி மரணத்தின் விளிம்பிற்குச் செல்லும்போதுதான் வாழ்க்கையின் உண்மையான மதிப்பை உணர்கிறார்.

தொழில்நுட்பமோ அல்லது பிற மனிதர்களோ நம்மை எப்போதுமே காப்பாற்ற முடியாது,கைவிடப்பட்ட இக்கட்டான சூழலில் நம்மை மீட்டெடுக்க நமக்குள் இருக்கும் அசாத்தியமான மனவலிமையும், உயிர்வாழத் துடிக்கும் இச்சையுமே மிகச் சிறந்த ஆயுதங்கள் என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.

வாழ்க்கையில் வரும் பேராபத்துகள் நம்மை நிலைகுலையச் செய்தாலும், அவற்றையெல்லாம் தாண்டி, துயரங்களை உதறிவிட்டு ஒரு புதிய மனிதனாக மீண்டும் எழுந்து நிமிர்ந்து நடக்க வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையூட்டும் செய்தியையே இப்படம்  உணர்த்துகிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்

#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (382) தமிழ் சினிமா (257) உலக சினிமாபார்வை (221) கமல்ஹாசன் (130) ஆஸ்கர் (125) சென்னை (82) மலையாளம் (81) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஹேராம் (54) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) உலக சினிமா (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (25) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) இலக்கியம் (17) உலக சினிமா பார்வை (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (14) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) அஞ்சலி (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) கோயன் பிரதர்ஸ் (9) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) எம்ஜியார் (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) உலகசினிமா பார்வை (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிபி மலயில் (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) மீரா நாயர் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) நுவார் (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)