2016-ஆம் ஆண்டு வெளியான 'ஃபென்சஸ்' (Fences) என்ற அமெரிக்கத் திரைப்படம், ஆகஸ்ட் வில்சனின் புகழ்பெற்ற நாடகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட நாடகத் திரைப்படம் .
1950-களில் பிட்ஸ்பர்க் நகரில் வாழும் ஒரு நடுத்தர வர்க்க ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கக் குடும்பத் தலைவன், தன் வாழ்க்கைப் போராட்டங்களையும் ஏமாற்றங்களையும் கையாண்டு, தன் குடும்பத்தை வழிநடத்த முயல்வதை இத்திரைப்படம் உணர்வுப்பூர்வமாக விவரிக்கிறது.
டென்சல் வாஷிங்டன் இயக்கி, முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ள இத்திரைப்படத்திற்கு சார்லோட் ப்ரூஸ் கிறிஸ்டென்சன் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார்.
மார்செலோ ஜார்வோஸ் இதன் பின்னணி இசையை அமைத்துள்ளார்.
இப்படத்தில் டென்சல் வாஷிங்டன் மற்றும் வயோலா டேவிஸ் ஆகியோரின் நடிப்பு உலகளவில் விமர்சகர்களால் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டது.
குறிப்பாக, வயோலா டேவிஸ் தனது அசாத்திய நடிப்பிற்காக சிறந்த துணை நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருது, கோல்டன் குளோப் விருது மற்றும் பாஃப்டா (BAFTA) விருதுகளை வென்றார்.
மேலும், இத்திரைப்படம் சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த நடிகர் மற்றும் சிறந்த தழுவப்பட்ட திரைக்கதை உள்ளிட்ட நான்கு பிரிவுகளில் ஆஸ்கார் விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டதுடன், 2016-ஆம் ஆண்டின் சிறந்த பத்து திரைப்படங்களில் ஒன்றாகவும் தேர்வு செய்யப்பட்டது.
டென்சல் வாஷிங்டனின் நேர்த்தியான இயக்கமும், நடிகர்களின் அழுத்தமான நடிப்பும், படத்தின் தொழில்நுட்பக் கூறுகளும் இணைந்து இதற்கு ஒரு உன்னதமான திரைவடிவத்தைத் தந்துள்ளன.
'ஃபென்சஸ்' திரைப்படத்தின் உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் பல தசாப்த கால போராட்டமும் அசாத்தியமான அர்ப்பணிப்பும் அடங்கியுள்ளன.
நாடக ஆசிரியர் ஆகஸ்ட் வில்சன் தனது வாழ்நாளில் இந்த நாடகத்தைத் திரைப்படமாக மாற்றப் பல முயற்சிகள் எடுத்தபோதிலும், ஒரு ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கரே இப்படத்தை இயக்க வேண்டும் என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்ததால், அந்த முயற்சி தள்ளிப்போய்க்கொண்டே இருந்தது.
இறுதியாக, 2010-ல் பிராட்வே மேடையில் இதே நாடகத்தில் நடித்து டோனி விருது வென்ற டென்சல் வாஷிங்டன், 2016-ல் இதன் திரைவடிவத்தை இயக்கி நடிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றார்.
மேடையில் தங்களோடு நடித்த சக கலைஞர்களான வயோலா டேவிஸ், ஸ்டீபன் மெக்கின்லி ஹென்டர்சன் உள்ளிட்டோரையே திரைப்படத்திலும் நடிக்க வைத்தது, மேடை நாடகத்தின் அதே ஆன்மாவையும் நெருக்கத்தையும் திரையிலும் கொண்டு வர உதவியது.
திரைக்கதையில், ஆகஸ்ட் வில்சன் மறைவதற்கு முன்பே எழுதிய மூல வடிவத்தை அப்படியே பயன்படுத்த டென்சல் வாஷிங்டன் முடிவு செய்தார்.
புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் டோனி குஷ்னர் இதில் சில மேம்பாடுகளைச் செய்தாலும், வில்சனின் வசனங்களின் அசல் தன்மையும் கவித்துவமும் கெடாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவருக்கு மட்டுமே முழு திரைக்கதை உரிமையும் வழங்கப்பட்டது.
"ஆகஸ்ட் வில்சனின் வார்த்தைகளே இப்படத்தின் உண்மையான நட்சத்திரம்" என்று தயாரிப்பாளர் டாட் பிளாக் குறிப்பிடும் அளவுக்கு, வசனங்களின் வலிமையை நம்பியே ஒட்டுமொத்தப் படப்பிடிப்பும் திட்டமிடப்பட்டது.
வெறும் 50 நாட்களில், பிட்ஸ்பர்க்கின் உண்மையான 'ஹில் டிஸ்ட்ரிக்ட்' பகுதியிலேயே படப்பிடிப்பை நடத்தி முடித்ததோடு, மிகக் குறைந்த பட்ஜெட்டில் உருவாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம், உலக அளவில் வசூலிலும் விமர்சன ரீதியிலும் மாபெரும் வெற்றியைப் பெற்று சாதனை படைத்தது.
இத்திரைப்படத்தின் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் தேர்வு மற்றும் படப்பிடிப்பு தளம் அமைக்கப்பட்ட விதம் ஆகியவை இதன் காட்சி மொழிக்கு கூடுதல் பலம் சேர்த்தன.
இயக்குனர் டென்சல் வாஷிங்டன், படத்தின் உணர்வுகளை மிக நெருக்கமாகப் பதிவு செய்ய ஒளிப்பதிவாளர் சார்லோட் புரூஸ் கிறிஸ்டென்சனைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அவர் 1950-களின் பிட்ஸ்பர்க் நகரின் சூழலையும், கதாபாத்திரங்களின் முகபாவனைகளையும் இயல்பான வெளிச்சத்தில் மிக நேர்த்தியாகக் கேமராவில் படம்பிடித்தார்.
அதேபோல், தயாரிப்பு வடிவமைப்பாளர் டேவிட் குரோப்மேன், கதையின் மையப் புள்ளியாக விளங்கும் அந்த நடுத்தர வர்க்கத்து வீட்டை வெறும் செட்டாக மாற்றாமல், காலத்தின் சுவடுகளும் மனிதர்களின் உழைப்பும் படிந்த ஒரு உண்மையான வாழ்விடமாகவே மாற்றி அமைத்தார்.
வழக்கமான ஹாலிவுட் வணிகத் திரைப்படங்களைப் போல அதிரடி சண்டைக் காட்சிகளோ, பிரம்மாண்டமான கிராபிக்ஸ் உத்திகளோ இன்றி, முழுக்க முழுக்க கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல்களையும் நடிப்பையும் மட்டுமே நம்பி இப்படம் உருவாக்கப்பட்டது.
இசையமைப்பாளர் மார்செலோ ஜார்வோஸ், காட்சிகளின் தீவிரத்தைக் குலைக்காமல் அமைதியான மற்றும் அழுத்தமான பின்னணி இசையை வழங்கினார். எடிட்டர் ஹியூஸ் வின்போர்ன், மேடை நாடகத்தின் விறுவிறுப்பு குறையாமலும், அதே சமயம் அது சினிமா என்ற ஊடகத்திற்குப் பொருந்தும் வகையிலும் காட்சிகளை மிகக் கச்சிதமாகத் தொகுத்தார்.
இந்த ஒட்டுமொத்தக் கூட்டு உழைப்பின் காரணமாகவே, மிகக் குறுகிய காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு எளிமையான படம், ஆஸ்கார் மேடை வரை சென்று உலகத் தரம் வாய்ந்த ஒரு உன்னதப் படைப்பாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
படத்தின் இறுதி கட்டப் பணிகளிலும் அதன் வெளியீட்டிலும் படக்குழுவினர் காட்டிய அர்ப்பணிப்பு, இப்படைப்பை உலக அரங்கில் கொண்டு சேர்ப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது.
2016 ஜூன் மாதத்தில் படப்பிடிப்பு நிறைவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, மிகக் குறுகிய கால அவகாசத்திற்குள், அதாவது ஐந்து மாதங்களிலேயே இதன் பின்னணி வேலைகள் அனைத்தும் முழுமையாக முடிக்கப்பட்டன.
சான் பிரான்சிஸ்கோவில் உள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கர்ரன் திரையரங்கில் இப்படத்தின் உலகளாவிய முதல் காட்சி திரையிடப்பட்டபோது, மேடை நாடக உலகிற்கும் சினிமா உலகிற்கும் இடையே உள்ள எல்லையை இப்படம் உடைத்துவிட்டதாகப் பாராட்டுக்கள் குவிந்தன.
வர்த்தக ரீதியாகப் பெரிய சவால்கள் இருந்தபோதிலும், கிறிஸ்மஸ் பண்டிகையை ஒட்டி உலகளவில் திரையரங்குகளில் வெளியான இப்படம், ரசிகர்களின் அமோக ஆதரவைப் பெற்றது. எந்தவொரு ஆடம்பரமான விளம்பரங்களும் இன்றி, வெறும் ஐந்து திரையரங்குகளில் தொடங்கப்பட்ட இதன் ஆரம்பக்கால வெளியீடு, நேர்மறையான விமர்சனங்கள் காரணமாகப் படிப்படியாக ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட திரையரங்குகளில் திரையிடப்பட்டது.
ஆகஸ்ட் வில்சன் மறைந்து பத்து ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும், அவரது கனவை உணர்வுப்பூர்வமாக நிறைவேற்றிய திருப்தியோடு படக்குழுவினர் இதனை உலகிற்கு அர்ப்பணித்தனர்.
ஒரு தலைசிறந்த நாடகம், அதன் அசல் வீரியம் குறையாமல் எப்படி ஒரு காவியத் திரைப்படமாக மாற முடியும் என்பதற்கு 'ஃபென்சஸ்' திரைப்படத்தின் இந்த இறுதி வடிவமே மிகச்சிறந்த சான்றாக அமைந்தது.
=============================
படத்தின் கதை:-
1957-ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் பிட்ஸ்பர்க் நகரின் ஒரு சாதாரணப் பின்னணியில் இத்திரைப்படம் தொடங்குகிறது.
கதையின் நாயகர் டிராய் மேக்ஸன் (டென்சல் வாஷிங்டன்), தன் நெருங்கிய நண்பர் ஜிம் போனோவுடன் (ஸ்டீபன் மெக்கின்லி ஹென்டர்சன்) இணைந்து குப்பை அள்ளும் தொழிலாளியாக வேலை செய்து வருகிறார்.
டிராய் ஒரு சிறந்த கதைசொல்லி; தன் இளமைப் பருவத்தில் கடுமையான நிமோனியா காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டபோது, மரணத்தோடு மல்யுத்தம் செய்து அதை வென்றதாக அவர் போனோவிடம் பெருமையடித்துக் கொள்கிறார்.
இவர்களின் உரையாடலின் வழியே, டிராய் 14 வயதிலேயே தன் கொடுமைக்கார தந்தையை எதிர்த்து வீட்டை விட்டு வெளியேறியதும், வாழ வழியின்றி திருடனாக மாறி ஒரு கொலையைச் செய்து சிறை சென்றதும் தெரியவருகிறது.
சிறையில் இருந்தபோதுதான் அவருக்கு பேஸ்பால் விளையாட்டின் மீது ஆர்வம் ஏற்பட்டு, அதில் பெரும் திறமையாளராக மாறுகிறார்.
சிறையிலிருந்து வந்தபின் 'நீக்ரோ லீக்' எனப்படும் கறுப்பர்களுக்கான பேஸ்பால் போட்டிகளில் சிறப்பாக விளையாடியும், நிறவெறி காரணமாக அவரால் முதன்மை லீக் போட்டிகளுக்குள் நுழைய முடியாமல் போகிறது.
இந்த ஏமாற்றமே அவரது மனதில் ஆறாத वடுக்களாகவும், உலகத்தின் மீதான தீராத கசப்பாகவும் மாறியிருக்கிறது.
டிராய் தனது அன்பான மனைவி ரோஸ் (வயோலா டேவிஸ்) மற்றும் பதின்பருவ மகன் கோரி (ஜோவன் அடேபோ) ஆகியோருடன் ஒரு சிறிய வீட்டில் வசித்து வருகிறார்.
இரண்டாம் உலகப் போரில் தலையில் பலத்த காயமடைந்து, மனவளர்ச்சி குன்றிய நிலையில் இருக்கும் டிராயின் தம்பி கேப்ரியல் (மைகெல்டி வில்லியம்சன்), அரசாங்கத்திடமிருந்து பெற்ற 3,000 டாலர் இழப்பீட்டுத் தொகையை வைத்தே டிராய் இந்த வீட்டை வாங்கியிருக்கிறார்.
கேப்ரியல் தற்போது அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறி வேறொரு இடத்தில் வாடகைக்கு வசிப்பதால், டிராய்க்கு பண நெருக்கடி ஏற்படுகிறது. கேப்ரியல் தனது விசித்திரமான நடத்தையால் அவ்வப்போது காவல்துறையிடம் மாட்டிக்கொள்வதால், அவரை ஒரு மனநல மருத்துவமனையில் சேர்ப்பதே நல்லது என்று ரோஸ் கருதுகிறார்.
இதற்கிடையில், டிராயின் முதல் மனைவிக்குப் பிறந்த மூத்த மகன் லியான்ஸ் (ரஸ்ஸல் ஹார்ன்ஸ்மி), சம்பள நாளான வெள்ளிக்கிழமையன்று டிராயிடம் பணம் கடன் வாங்க வருகிறார்.
உழைத்து வாழாமல் இசையை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் லியான்ஸின் போக்கை டிராய் கடுமையாக சாடுகிறார்.
அடுத்ததாக, மகன் கோரியை ஒரு கல்லூரி கால்பந்து அணி தங்களது விளையாட்டிற்காகத் தேர்வு செய்ய விரும்புவதாக ரோஸ் கூறுகிறார்.
ஆனால், டிராய் அதற்கு முட்டுக்கட்டைப் போடுகிறார். தான் பேஸ்பால் விளையாட்டில் நிறவெறியால் புறக்கணிக்கப்பட்டது போல, தன் மகனும் விளையாட்டை நம்பி ஏமாந்துவிடக் கூடாது என்பதில் பிடிவாதமாக இருக்கிறார்.
தந்தைக்கும் மகனுக்கும் இடையே ஒரு சுமுகமான உறவு இல்லை. சனிக்கிழமைகளில் ரோஸின் ஆசைக்காக வீட்டின் பின்புறம் ஒரு மர வேலி அமைக்கும் பணியை மட்டுமே அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து செய்கிறார்கள்.
கோரி கால்பந்து பயிற்சிக்காக, ஏ&பி கடையில் தான் பார்த்து வந்த பகுதிநேர வேலையின் நேரத்தை மாற்றியதை அறிந்த டிராய் கோபமடைகிறார்.
கோரி மீண்டும் பழைய நேரத்திற்கே வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கட்டளையிடுகிறார். ஆனால், கோரி அதைச் செய்யவில்லை என்று தெரிந்ததும், அவரது கால்பந்து பயிற்சியாளரைச் சந்தித்து, கோரி இனி விளையாட மாட்டார் என்று டிராய் கூறிவிடுகிறார்.
இதனால் ஆத்திரமடைந்த கோரி, தன் ஹெல்மெட்டை டிராயின் மீது எறிந்து எதிர்த்துப் பேச, டிராய் அவருக்கு "இது முதல் ஸ்ட்ரைக்" என்று பேஸ்பால் பாணியில் எச்சரிக்கிறார்.
இதற்கிடையில், தான் வேலை செய்யும் நிறுவனத்தின் கறுப்பினத் தொழிலாளர்களுக்கு எதிரான பாகுபாட்டை எதிர்த்துப் பேசியதால், பிட்ஸ்பர்க் நகரிலேயே குப்பை வண்டியை ஓட்டும் முதல் ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்க ஓட்டுநராக டிராய் பதவி உயர்வு பெறுகிறார்.
ஆனால், டிராய் 'டெய்லர்ஸ் பார்' என்ற விடுதியில் சந்திக்கும் ஆல்பர்ட்டா என்ற பெண்ணுடன் கள்ளத்தொடர்பில் இருப்பதை அவரது நண்பர் போனோ கண்டுபிடித்து, அதை நிறுத்திக் கொள்ளுமாறு எச்சரிக்கிறார்.
டிராய் அதை மறுத்தாலும், சில நாட்களிலேயே ஆல்பர்ட்டா கர்ப்பமாக இருக்கும் விஷயம் தெரியவருகிறது. வேறு வழியின்றி டிராய் இந்த உண்மையை ரோஸிடம் ஒப்புக்கொள்கிறார்.
அதிர்ச்சியடைந்த ரோஸ், 18 ஆண்டுகளாகத் தன் ஆசைகளையும் கனவுகளையும் புதைத்துவிட்டு டிராய்க்காக மட்டுமே வாழ்ந்த தனக்கு இது துரோகம் என்று கதறுகிறார்.
இருவருக்கும் இடையே வாக்குவாதம் முற்றி, டிராய் ரோஸின் கையை பலமாகப் பிடித்து உலுக்கும்போது, கோரி ஓடிவந்து டிராயைத் தள்ளிவிடுகிறார்.
இதனால் ஆவேசமடைந்த டிராய், மகனுக்கு "இது இரண்டாவது ஸ்ட்ரைக்" என்று எச்சரிக்கிறார்.
இந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு, டிராயும் ரோஸும் ஒரே வீட்டில் வாழ்ந்தாலும் இருவருக்குள்ளும் இருந்த கணவன்-மனைவி என்ற உறவு முற்றிலும் முறிந்துவிடுகிறது.
இதற்கிடையில், தம்பி கேப்ரியல் மீண்டும் ஒரு வழக்கில் சிக்க, அவரை மனநல காப்பகத்தில் சேர்ப்பதற்கான ஆவணங்களில் தெரியாமல் டிராய் கையெழுத்திட்டு விடுகிறார்.
அதன் பிறகு, ஆல்பர்ட்டா பிரசவத்தின்போது ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்துவிட்டு இறந்துபோகிறார்.
இந்தத் துக்கத்தால் உடைந்த டிராய், வானத்தைப் பார்த்து மரணமே நேராக என்னிடம் வா என்று சவால் விடுகிறார்.
தாயற்ற அந்தப் பிஞ்சு குழந்தையான ரேநெல் (சானியா சிட்னி)-ஐ வீட்டிற்குத் தூக்கி வருகிறார்.
குழந்தையின் மீது பரிதாபப்படும் ரோஸ், "இந்தக் குழந்தைக்குத் தாய் இல்லாததால் நான் வளர்க்கிறேன், ஆனால் இன்று முதல் நீங்கள் எனக்குக் கணவன் இல்லை" என்று கூறி, குழந்தையைத் தன் மகளாக ஏற்றுக் கொள்கிறார்.
கல்லூரி வாய்ப்பு பறிபோனதால் கோரி ராணுவத்தில் சேர முடிவு செய்கிறார். ஒரு நாள், மதுபோதையில் கசப்புணர்வுடன் வீட்டு வாசலில் அமர்ந்திருக்கும் டிராய், உள்ளே செல்ல முயலும் கோரியை வழிமறித்து வம்புக்கு இழுக்கிறார்.
இருவருக்கும் இடையே கடுமையான கைக்கலப்பு ஏற்படுகிறது. கோரி ஒரு பேஸ்பால் மட்டையை எடுத்து டிராயை அடிக்கப் பாய்கிறார்.
ஆனால், வயதான காலத்திலும் டிராய் தன் பலத்தால் கோரியை வீழ்த்தி, அவரை வீட்டை விட்டே துரத்துகிறார்.
வீட்டை விட்டு வெளியேறிய கோரியைப் பார்த்தபடி, டிராய் மீண்டும் மரணத்தை நோக்கித் தன்னிடம் சண்டையிட வருமாறு கூச்சலிடுகிறார்.
ஆறு ஆண்டுகள் கடந்துவிடுகின்றன. 1965-ஆம் ஆண்டு, டிராய் திடீரென ஏற்பட்ட மாரடைப்பால் மரணமடைகிறார்.
ராணுவத்தில் சிப்பாயாக இருக்கும் கோரி, தந்தையின் இறுதிச்சடங்கில் கலந்துகொள்வதற்காக வீட்டிற்கு வருகிறார்.
ஆனால், ரோஸிடம் தான் இறுதிச்சடங்கிற்கு வர விரும்பவில்லை என்றும், தன் வாழ்நாள் முழுவதும் நிழலாகத் தொடர்ந்த தந்தையின் ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுபடவே இந்த முடிவு என்றும் கூறுகிறார்.
அதற்கு ரோஸ், டிராயிடம் பல குறைகளும் தவறுகளும் இருந்திருக்கலாம், ஆனால் ஒரு தந்தையாக அவர் தன் குடும்பத்திற்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளிலிருந்து ஒருபோதும் பின்வாங்கியதில்லை என்று கூறி கோரியின் மனதை மாற்றுகிறார்.
அப்போது சிறுமியாக வளர்ந்திருக்கும் தன் தங்கை ரேநெல்லுடன் சேர்ந்து, சிறுவயதில் தன் தந்தை பாடிய பாடல்களைக் கோரி பாடி மகிழ்கிறார்.
இது அவரது மனதில் இருந்த தந்தையின் மீதான கோபத்தைக் குறைக்கிறது. அதே நேரத்தில், மோசடி வழக்கில் சிறையில் இருக்கும் மூத்த மகன் லியான்ஸ் பரோலில் இறுதிச்சடங்கிற்கு வருகிறார்.
காப்பகத்திலிருந்து தம்பி கேப்ரியலும் வருகிறார். இறுதிச்சடங்கு ஊர்வலம் புறப்படும் முன், கேப்ரியல் சொர்க்கத்தின் கதவுகளை டிராய்க்காகத் திறக்கும்படி புனித பீட்டரிடம் கூற வேண்டிய நேரம் இது என்று உணர்ச்சிவசப்படுகிறார்.
அவர் தன் கையில் இருக்கும் உடைந்த டிரம்பெட் கருவியை எடுத்து ஊத முயற்சிக்கிறார். முதல் இரண்டு முறைகள் சத்தம் வரவில்லை என்றாலும், மூன்றாவது முறை அவர் முழு பலத்தோடு ஊதும்போது விசித்திரமான ஒரு சத்தம் எழுகிறது.
அந்த கணத்தில், வானத்தில் இருந்த மேகக் கூட்டங்கள் விலகி, சூரிய ஒளி டிராயின் குடும்பத்தினர் மீது பிரகாசமாக விழுந்து படர்வதோடு இத்திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
'ஃபென்சஸ்' திரைப்படம் ஒட்டுமொத்த மனித சமூகத்திற்கும், குறிப்பாகக் குடும்ப அமைப்பிற்கும் மிக முக்கியமான சில வாழ்வியல் செய்திகளை அழுத்தமாக எடுத்துரைக்கிறது.
ஒரு மனிதன் தன் கடந்த காலத் தோல்விகளையும், சமூகத்தால் தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகளையும் கையாளுவதில் காட்டும் முதிர்ச்சிதான் அவனது குடும்பத்தின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கிறது என்ற உண்மையை இப்படம் மிகத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது.
தன் வாழ்வில் சந்தித்த ஏமாற்றங்களின் கசப்பை அடுத்த தலைமுறையின் மீது திணிக்கக் கூடாது என்பதும், பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் நாம் வளர்க்கும் பிடிவாத குணம் நம்மைச் சுற்றியுள்ள அன்பான உறவுகளையே நம்மிடமிருந்து பிரித்துவிடும் என்பதும் இத்திரைப்படம் வழங்கும் முதன்மையான செய்தியாகும்.
அதேபோல், குடும்பத்தின் மீதான பொறுப்பு என்பது வெறும் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதிலும், பொருளாதாரத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதிலும் மட்டுமே அடங்கிவிடாது என்பதை இப்படம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
ஒரு நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பத் தலைவராகத் தன் பொறுப்புகளைச் சரியாகச் செய்தாலும், குடும்ப உறுப்பினர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளாமல், அவர்களிடம் அன்பையும் அங்கீகாரத்தையும் காட்டத் தவறும்போது அந்தப் பொறுப்பு முழுமையடைவதில்லை.
உழைப்பும் கடமையும் எவ்வளவு முக்கியமோ, அவ்வளவு முக்கியம் பரஸ்பர அன்பும், மற்றவர்களின் கனவுகளுக்குத் தரும் மரியாதையும் ஆகும் என்பதை டிராயின் கதாபாத்திரம் நமக்குக் கற்றுத்தருகிறது.
மேலும், ரோஸின் கதாபாத்திரத்தின் மூலம் மன்னிப்பு, தியாகம் மற்றும் பேரன்பின் வலிமையை இப்படம் பிரதிபலிக்கிறது.
துரோகங்களால் மனம் உடைந்தாலும், சூழ்நிலைக்குப் பலியான ஒரு பிஞ்சு குழந்தையைத் தன் மகளாக ஏற்கும் அவரது பெருந்தன்மை, மனித நேயத்தின் உச்சத்தைக் காட்டுகிறது.
மனிதர்கள் எத்தனை தவறுகள் செய்திருந்தாலும், அவர்களது மரணத்திற்குப் பின் அக்குறைகளைத் தாண்டி, அவர்கள் செய்த நல்லவைகளை மட்டும் நினைவுகூர்ந்து கசப்புகளைக் கடந்து போவதே வாழ்வின் இயல்பு என்ற உன்னதமான செய்தியுடன் இத்திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
