"ஆன் ஐரிஷ் குட்பை" (An Irish Good Bye) குறும்படம் 23 நிமிடங்கள் நீளமுள்ள நெகிழ்ச்சியான படைப்பு.
அயர்லாந்து நாட்டின் கிராமப்புற பின்னணியில் இரு சகோதரர்களுக்கு இடையே நிலவும் பிணைப்பையும் பிரிவையும் மிக நுட்பமாக விவரிக்கிறது.
தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு தார்மீகப் பொறுப்புகளுக்கும் தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கும் இடையே ஊசலாடும் மனித மனங்களை இப்படம் ஒரு கவித்துவமான மொழியில் பேசுகிறது.
உலக சினிமா வரலாற்றில் குறும்படங்கள் பெரும்பாலும் ஒரு கருத்தை மட்டும் மையப்படுத்துபவை ஆனால் இந்தப் படம் ஒரு முழு நீளத் திரைப்படத்திற்கு இணையான ஆழத்தையும் உணர்ச்சிகளையும் கொண்டுள்ளது.
இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதமாக விளங்குவது மனித உறவுகளுக்குள் இருக்கும் ஆழமான பிணைப்பும் பிடிவாதங்களை அன்பால் கடந்து செல்லும் விதமுமே ஆகும்.
தாயின் மரணம் என்பது வெறும் இழப்பு மட்டுமல்ல அது சிதறிப்போன உறவுகளை மீண்டும் ஒரு புள்ளியில் இணைக்கும் ஒரு வாய்ப்பாகவும் அமைகிறது என்பதை இப்படம் மிக நுட்பமாக உணர்த்துகிறது.
இந்தக் கதையின் மையப்புள்ளி லோர்கன் காட்டும் அப்பாவித்தனமான பிடிவாதம் மற்றும் டர்லோவின் நடைமுறைச் சார்ந்த சிந்தனை ஆகியவற்றுக்கு இடையே நடக்கும் போராட்டமாகும்.
உடல்நிலை சவால்கள் கொண்ட ஒரு நபரை சமூகம் பெரும்பாலும் ஒரு பாரமாகவோ அல்லது சுயமான விருப்பங்கள் அற்றவராகவோ கருதுகிறது.
ஆனால் லோர்கன் உருவாக்கிய அந்தப் பொய்ப் பட்டியல் மூலம் தனது உரிமையையும் தனது அண்ணன் மீதான தனது தேவையையும் உரக்கச் சொல்கிறார்.
தாய் விட்டுச் சென்ற அந்தப் பண்ணை வீடும் அஸ்தி ஜாடியும் வெறும் பொருட்களாக இல்லாமல் கடந்த காலத்தின் நினைவுகளாகவும் எதிர்காலத்தின் நம்பிக்கையாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.
ஜாடி உடையும் போது ஏற்படும் மனக்கசப்பு மீண்டும் ஒரு புதிய தொடக்கத்திற்கான வாய்ப்பாக மாறுவது வாழ்வின் யதார்த்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
இயல்பான நகைச்சுவைக்கு அடியில் இழப்பின் துயரத்தையும் தனிமையின் வலியையும் மறைத்து வைத்திருப்பதே இப்படத்தின் சிறப்பு.
ஒருவன் தான் விரும்பும் இடத்திலேயே வாழ்வதற்கான உரிமையும் தனது ரத்த பந்தத்திடம் அவன் எதிர்பார்க்கும் தோழமையுமே இப்படத்தின் ஆன்மாவாக இருக்கிறது.
லோர்கன் தனது அண்ணனிடம் வேண்டுவது இரக்கத்தை அல்ல மாறாக ஒரு உண்மையான நட்பை மட்டுமே. அந்த நட்பும் பிணைப்பும் மீண்டும் துளிர்விடுவதே இந்தத் திரைப்படத்தின் உண்மையான வெற்றியாகும்.
ஆன் ஐரிஷ் குட்பை படத்தின் நாயகன் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் (ஜேம்ஸ் மார்ட்டின்) ஆஸ்கார் விருது வரலாற்றில் ஒரு புதிய சாதனையை நிகழ்த்தியுள்ளார். டவுன் சிண்ட்ரோம் குறைபாடு கொண்ட ஒரு நடிகர் ஆஸ்கார் விருது பெற்ற படத்தில் நடித்தது மற்றும் அந்த விருதை மேடையில் ஏறி வாங்கியது உலக சினிமா வரலாற்றில் இதுவே முதல் முறையாகும்.
இந்த சாதனை நிகழ்ந்த அதே வேளையில் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் தனது பிறந்தநாளையும் ஆஸ்கார் மேடையில் கொண்டாடினார். அவருக்குப் பிறந்தநாள் வாழ்த்துப் பாடலைப் பாடி ஒட்டுமொத்த ஆஸ்கார் அரங்கமும் கௌரவித்தது ஒரு நெகிழ்ச்சியான தருணமாக அமைந்தது.
ஒரு காலத்தில் ஸ்டார்பக்ஸ் உணவகத்தில் பணிபுரிந்து வந்த இவர் இன்று உலகப்புகழ் பெற்ற நடிகராக உயர்ந்திருப்பது மிகப்பெரிய உத்வேகமாகும்.
இதில் இடம்பெற்ற சிகரெட் பிடிக்கும் காட்சி மற்றும் ஸ்கை டைவிங் காட்சிகள் படமாக்கப்படும் போது உண்மையான உணர்ச்சிகளுடன் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் நடித்தார்.
இப்படத்தின் இயக்குநர்களான டாம் பெர்க்லி மற்றும் ரோஸ் ஒயிட் இருவரும் அயர்லாந்தின் பெல்பாஸ்ட் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள்.
அவர்கள் தங்கள் சொந்த மண்ணின் கதையை உலகத் தரத்தில் சொல்ல வேண்டும் என்ற நோக்கில் மிகவும் குறைந்த பட்ஜெட்டில் இந்தப் படத்தை உருவாக்கினார்கள்.
படத்தின் படப்பிடிப்பு வெறும் சில வாரங்களில் முடிவடைந்தாலும் அதன் தாக்கம் மிகப்பெரியதாக இருந்தது.
இப்படத்தில் வரும் அஸ்தி ஜாடி உடைக்கப்படும் காட்சி ஒரு குறியீடாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கடந்த காலத்தின் பாரத்தைச் சுமக்காமல் எதிர்காலத்தை நோக்கி சகோதரர்கள் பயணிக்க வேண்டும் என்பதை அது உணர்த்துகிறது.
டவுன் சிண்ட்ரோம் கொண்ட நபர்கள் மற்றவர்களைப் போலவே நகைச்சுவை உணர்வும் பிடிவாதமும் மற்றும் ஆழமான பாசமும் கொண்டவர்கள் என்பதை ஜேம்ஸ் மார்ட்டினின் கதாபாத்திரம் மிக யதார்த்தமாக வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
இத்தகைய சிறிய வலிமையான படைப்புகள் சினிமா என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல அது மனித மாண்புகளைக் கொண்டாடும் ஒரு களம் என்பதையும் நிரூபிக்கின்றன.
ஐரிஷ் நிலப்பரப்பின் அழகையும் அங்குள்ள மனிதர்களின் இயல்பான நகைச்சுவை உணர்வையும் உலகத் தரத்தில் இப்படம் பதிவு செய்துள்ளது.
ஒரு குறுகிய கால அவகாசத்திற்குள் நகைச்சுவை மற்றும் சோகம் என இரு துருவங்களையும் மிக நேர்த்தியாகக் கையாண்ட விதம் இப்படத்தின் மேதமையைக் காட்டுகிறது.
அஸ்தி ஜாடியை வைத்துக்கொண்டு இரு சகோதரர்கள் செய்யும் சாகசங்கள் சிரிப்பை வரவழைத்தாலும் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் தனிமை மற்றும் இழப்பின் வலி பார்வையாளர்களைச் சிந்திக்க வைக்கிறது.
இயக்குநர்களான டாம் பெர்க்லி மற்றும் ரோஸ் ஒயிட் இருவரும் திரைக்கதையை மிகக் கச்சிதமாக வடிவமைத்துள்ளனர்.
தேவையற்ற வசனங்களைத் தவிர்த்து காட்சிகளின் மூலமே கதையை நகர்த்திச் சென்ற விதம் மற்றும் இறுதிக்காட்சியில் வெளிப்படும் உண்மை வழியாகச் சகோதரத்துவத்தை நிலைநிறுத்திய விதம் அவர்களின் இயக்கத் திறனுக்குச் சான்றாகும்.
ஒளிப்பதிவாளர் நாராயண் வான் மேலே அயர்லாந்தின் பச்சை மலைகளையும் கிராமத்து பண்ணை வீட்டின் தனிமையையும் மிக அழகாகத் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளார்.
இயற்கையான ஒளியமைப்பு மற்றும் அருகாமைக் காட்சிகள் மூலமாகப் பாத்திரங்களின் முகபாவனைகளை மிக நெருக்கமாகப் படம் பிடித்து கதையின் கனத்தை உணரச் செய்துள்ளார்.
உலக அளவில் 2022 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வெளியான இந்தப் படம் பல்வேறு சர்வதேசத் திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டு விமர்சகர்களின் ஏகோபித்த பாராட்டைப் பெற்றது.
ஒரு எளிய கதையைச் சர்வதேசத் தரத்திற்கு உயர்த்தியதன் மூலம் இது உலகெங்கிலும் உள்ள சினிமா ரசிகர்களைச் சென்றடைந்தது.
நடிகர்கள் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் மற்றும் சீமஸ் ஓ ஹாரா ஆகிய இருவரின் பங்களிப்பும் இப்படத்தின் முதுகெலும்பாக உள்ளது. டவுன் சிண்ட்ரோம் பாதிப்பு கொண்ட நபராக ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் தனது வெகுளித்தனமான நடிப்பின் மூலம் மனதைக் கவர்கிறார்.
அவருக்கு ஈடுகொடுத்து ஒரு பொறுப்பான மற்றும் கோபக்கார அண்ணனாக சீமஸ் ஓ ஹாரா தனது சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
அந்தோணி ஈவ் வழங்கிய இசை படத்தின் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களுக்கு மேலும் வலு சேர்த்துள்ளது.
அமைதியான சூழலுக்கு ஏற்பவும் அயர்லாந்து மண்ணின் ரசனைக்கு ஏற்பவும் பின்னணி இசை அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
இது பார்ப்பவர்களின் உணர்வுகளோடு கலந்து கதையோட்டத்திற்குப் பெரும் பலமாக அமைகிறது.
சிறந்த நேரடி ஆக்ஷன் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை 2023 ஆம் ஆண்டு வென்றதுடன் பாஃப்டா விருதையும் இப்படம் தட்டிச் சென்றது.
இத்தகைய சர்வதேச அங்கீகாரங்கள் இப்படத்தின் தரம் மற்றும் அது சொல்லும் மனிதாபிமானச் செய்திக்கான சாட்சிகளாக அமைந்துள்ளன.
படத்தின் கதை:-
அயர்லாந்து நாட்டின் பின்னணியில் உருவான ஆன் ஐரிஷ் குட்பை எனும் இந்த குறும்படம் இரு சகோதரர்களுக்கு இடையிலான உறவையும் இழப்பையும் மிக நெகிழ்ச்சியாக விவரிக்கிறது.
லண்டனில் வசித்து வரும் டர்லோ மெக்காப்ரி (ஜேம்ஸ் மார்ட்டின்) தனது தாயார் கிரெய்ன் (மிச்செல் ஃபேர்லி) மறைந்த செய்தி கேட்டு அயர்லாந்தில் இருக்கும் தனது சொந்த கிராமமான க்ளென்மோர்னானிற்குத் திரும்புகிறார்.
டர்லோவின் சகோதரர் லோர்கன் (சீமஸ் ஓ ஹாரா) டவுன் சிண்ட்ரோம் பாதிப்பு உள்ளவர்.
தாயின் மறைவிற்குப் பிறகு அந்தப் பண்ணை வீட்டை விற்றுவிட்டு லோர்கனைத் தனது அத்தையுடன் வாழ அனுப்பிவிட வேண்டும் என்பது டர்லோவின் திட்டமாக இருக்கிறது.
ஆனால் தனது மண்ணையும் பண்ணையையும் விட்டுப் பிரிய லோர்கன் பிடிவாதமாக மறுக்கிறார்.
தன்னைப் பிரிந்து செல்ல லோர்கன் மறுப்பதற்குக் காரணமாக ஒரு பட்டியலைக் காட்டுகிறார்.
அந்தப் பண்ணையின் பாதிரியார் ஓ ஷியா (பேடி ஜென்கின்ஸ்) தன்னிடம் ஒரு பட்டியலைக் கொடுத்ததாகவும் அதில் தனது தாய் இறப்பதற்கு முன்னால் செய்ய நினைத்த நூறு ஆசைகள் இருப்பதாகவும் லோர்கன் கூறுகிறார்.
அந்த நூறு ஆசைகளையும் நிறைவேற்றாமல் தான் அந்த இடத்தை விட்டு நகரப் போவதில்லை என்று அவர் உறுதிபடத் தெரிவிக்கிறார்.
வேறு வழியின்றி டர்லோ அந்தப் பட்டியலை நிறைவேற்ற ஒத்துக்கொள்கிறார்.
அங்கிருந்துதான் படம் ஒரு உணர்ச்சிகரமான பயணமாக மாறுகிறது. தாயின் அஸ்தி வைக்கப்பட்டிருக்கும் சாம்பல் ஜாடியை ஒரு உருவகமாக வைத்துக்கொண்டு அந்தப் பட்டியலில் உள்ள ஒவ்வொரு ஆசையையும் சகோதரர்கள் இருவரும் இணைந்து நிறைவேற்றுகிறார்கள்.
ஒரு ஓவியத்திற்கு மாடலாக இருப்பது, பலூன்களில் பறப்பது மற்றும் புகைப்பிடிப்பது என விசித்திரமான பல ஆசைகளை அவர்கள் தாய்க்காகச் செய்கிறார்கள்.
இந்தச் செயல்பாடுகள் பிரிந்து கிடந்த இரு சகோதரர்களையும் மீண்டும் பிணைக்கிறது.
பட்டியலின் 99வது ஆசையான ஸ்கை டைவிங் செய்யும் முயற்சியின் போது எதிர்பாராத விதமாக அஸ்தி ஜாடி உடைந்து போகிறது.
இதனால் கோபமடையும் டர்லோ லோர்கனால் எதையும் பொறுப்பாகச் செய்ய முடியாது என்று கூறி பண்ணை வீட்டை மீண்டும் விற்பனைக்குக் கொண்டு வருகிறார்.
இந்தச் சூழலில் அங்கு வரும் பாதிரியார் ஓ ஷியா அத்தகைய எந்த ஒரு பட்டியலையும் தான் லோர்கனிடம் கொடுக்கவில்லை என்ற உண்மையை உடைக்கிறார்.
பட்டியல் என்பது தனது அண்ணன் தன்னுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக லோர்கன் உருவாக்கிய ஒரு பொய் என்பதை டர்லோ உணர்கிறார்.
தம்பியின் அன்பைப் புரிந்துகொண்ட டர்லோ லோர்கனை மன்னிக்கிறார்.
இறுதியில் விண்வெளிக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற நூறுவது ஆசையை நிறைவேற்றத் தாயின் மீதமுள்ள சாம்பலை வாணவேடிக்கை வெடிகள் மூலம் வானில் செலுத்தி வழியனுப்புகிறார்கள்.
இறுதியாக லோர்கன் அந்தப் பட்டியலில் 101வது ஆசையாகத் தனது அண்ணன் லண்டனுக்குத் திரும்பாமல் தன்னுடன் பண்ணையிலேயே தங்கித் தனக்குச் சிறந்த நண்பனாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறார்.
அந்த வேண்டுகோளைப் பரிசீலிப்பதாகத் தெரிவிக்கும் டர்லோவின் முடிவோடு படம் நிறைவடைகிறது.
அன்பு, பிணைப்பு மற்றும் இழப்பை எப்படிக் கையாள்வது என்பதை இந்தப் படம் மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது.
குறிப்பாக, ரத்த பந்தங்களுக்கு இடையே ஏற்படும் இடைவெளியை அதிகாரத்தாலோ அல்லது கடமை என்ற பெயரிலோ நிரப்ப முடியாது என்பதை உணர்த்துகிறது.
லோர்கன் உருவாக்கிய அந்தப் பொய்ப் பட்டியல் என்பது வெறும் ஆசைகளின் தொகுப்பு அல்ல, அது தனது அண்ணன் தன்னுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு தம்பி காட்டிய ஏக்கம் நிறைந்த அன்பு .
உடல்நிலை சவால்கள் கொண்ட ஒரு நபரை வெறும் பாரமாகவோ அல்லது முடிவெடுக்கத் தெரியாதவராகவோ பார்க்காமல், அவர்களின் உணர்வுகளுக்கும் விருப்பங்களுக்கும் மதிப்பு அளிக்க வேண்டும் என்ற செய்தியை இப்படம் அழுத்தமாகச் சொல்கிறது.
தாயின் மறைவுக்குப் பின் எஞ்சியிருக்கும் சாம்பலைச் சிதறவிடுவது போல, தங்கள் மனக்கசப்புகளையும் பிடிவாதங்களையும் சகோதரர்கள் இருவரும் எப்படிக் கலைக்கிறார்கள் என்பதே இதன் சாராம்சம்.
உறவுகளுக்குள் சொல்லப்படாத வழியனுப்புதல்களை விட, ஒன்றாகக் கழிக்கும் தருணங்களே வாழ்வின் அர்த்தம் என்பதை இப்படம் அழகாகச் சித்தரிக்கிறது.
டாம் பெர்க்லி மற்றும் ரோஸ் ஒயிட் இயக்கிய இந்தப் படம் 2023 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த நேரடி ஆக்ஷன் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதையும் பாஃப்டா விருதையும் வென்றுள்ளது.
ஒரு சமூகக் கூடலில் யாரிடமும் சொல்லாமல் திடீரென வெளியேறுவதையே ஐரிஷ் குட்பை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்.
அத்தலைப்பிற்கு ஏற்பவே படத்தின் உணர்வுகளும் கையாளப்பட்டுள்ளன.
