ஒரு மனிதன் தன்னுடைய அடையாளத்தை மறைக்காமல் வாழ்வதற்கும், அந்த அடையாளத்துடன் சமூகத்தில் சம உரிமையுடன் வாழ்வதற்கும் இடையே எவ்வளவு பெரிய இடைவெளி இருக்க முடியும்?
தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் சுதந்திரம் அரசியலின் ஒரு பகுதியாக மாறும்போது, ஒருவரின் போராட்டம் அவரைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தையும் மாற்ற முடியுமா?
இந்தக் கேள்விகளை அரசியல் வரலாற்றையும் மனித உணர்வுகளையும் இணைத்து அணுகும் திரைப்படம்தான் மில்க் Milk 2008.
இயக்குநர் கஸ் வான் சான்ட் இயக்கிய இந்த அமெரிக்க வாழ்க்கை வரலாற்று நாடகத் திரைப்படம், ஹார்வி மில்க் (சீன் பென்) என்ற அரசியல் செயற்பாட்டாளரின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டது.
கலிபோர்னியாவில் வெளிப்படையாகத் தான் ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்பதை அறிவித்துக்கொண்டு முக்கியமான பொதுப் பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் நபர் என்ற அவரது வரலாற்றுப் பின்னணி, திரைப்படத்திற்கு அரசியல் முக்கியத்துவத்தை அளிக்கிறது.
ஆனால் ஒருவரின் வாழ்க்கையைச் சாதனைகளின் வரிசையாக மட்டும் பதிவு செய்வதில் இந்தப் படைப்பின் கவனம் முடங்கிவிடுவதில்லை.
ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட அடையாளம், சமூக அங்கீகாரத்திற்கான தேவை, அரசியல் அதிகாரத்தின் தன்மை ஆகியவற்றை ஒரே வாழ்க்கையின் வழியாகப் புரிந்துகொள்ள முயல்கிறது.
திரைக்கதையை எழுதிய டஸ்டின் லான்ஸ் பிளாக், ஹார்வி மில்க்கின் வாழ்க்கையைத் திரைப்பட வடிவில் அமைக்கும்போது, அரசியல் வரலாற்றையும் தனிப்பட்ட அனுபவங்களையும் இணைக்கும் அணுகுமுறையைப் பின்பற்றியுள்ளார்.
சமூக உரிமைகள் தொடர்பான போராட்டத்தை வெறும் கோஷங்களாலும் மேடைப் பேச்சுகளாலும் நிரப்பிவிடுவது எளிது.
ஆனால் ஒரு அரசியல் செயற்பாட்டாளரின் நம்பிக்கைகள் அவரது உறவுகள், உணர்வுகள், முடிவுகள் ஆகியவற்றுடன் எவ்வாறு தொடர்புபடுகின்றன என்பதைக் காட்டுவது அதைவிடச் சிக்கலான பணி.
இந்தத் திரைப்படத்தின் திரைக்கதை, தனிமனித வாழ்க்கைக்கும் பொதுவாழ்க்கைக்கும் இடையிலான அந்தத் தொடர்பை ஆராய்வதன் மூலம் தனது மையக் கருத்தை வலுப்படுத்துகிறது.
திரைப்படத்தின் முக்கியமான சிறப்புகளில் ஒன்று, அரசியலை அன்றாட வாழ்க்கையிலிருந்து பிரித்துப் பார்க்காமல் அணுகுவது.
உரிமைகளுக்கான போராட்டம் என்பது நீதிமன்றங்கள், தேர்தல்கள், அரசியல் அலுவலகங்கள் ஆகியவற்றில் மட்டும் நிகழ்வதில்லை.
மக்கள் வாழும் இடங்கள், அவர்களுக்கிடையிலான உறவுகள், சமூகத்தில் நிலவும் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் மற்றும் நிராகரித்தல் ஆகியவற்றிலும் அது வெளிப்படுகிறது.
மில்க்கின் வாழ்க்கை வழியாக இந்தப் பரந்த சமூகச் சூழலை அணுகுவதால், அரசியல் என்பது தொலைவில் நிகழும் அதிகாரப் போட்டி என்ற எண்ணம் மாறுகிறது.
தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் முடிவுகளே பொதுக் கொள்கைகளாக மாறக்கூடும் என்பதைத் திரைப்படம் உணர்த்துகிறது.
கஸ் வான் சான்ட்டின் இயக்க அணுகுமுறையில், வரலாற்று நிகழ்வுகளை மீண்டும் உருவாக்குவதற்கும் அவற்றுக்குள் வாழ்ந்த மனிதர்களின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதற்கும் இடையே ஒரு சமநிலை காணப்படுகிறது.
திரைப்படம் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தின் அரசியல் மற்றும் சமூகச் சூழலைப் பதிவு செய்யும் அதே நேரத்தில், அதன் மையக் கதாபாத்திரத்தை ஒரு வரலாற்றுச் சின்னமாக மட்டும் மாற்றிவிடாமல் மனிதராக அணுகுகிறது.
இதனால் அரசியல் வரலாறு என்பது தேதிகளும் முடிவுகளும் நிறைந்த பதிவாக இல்லாமல், மனிதர்களின் நம்பிக்கைகள், விருப்பங்கள், உறவுகள் ஆகியவற்றால் உருவாகும் அனுபவமாக மாறுகிறது.
ஹார்வி மில்க்காக நடித்துள்ள சீன் பென்னின் நடிப்பு திரைப்படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று.
ஒரு வரலாற்று நபரைத் திரையில் சித்தரிக்கும்போது, அவரது வெளிப்புறத் தோற்றத்தை ஒத்திருக்கச் செய்வது மட்டும் போதாது.
அவரது பேச்சு, உடல்மொழி, நகைச்சுவை உணர்வு, மனிதர்களுடன் பழகும் விதம் ஆகியவற்றின் வழியாக அந்த நபரின் தனித்துவத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
சீன் பென்னின் நடிப்பு, மில்க்கின் மனிதநேயத்தையும் புன்னகையையும் நகைச்சுவை உணர்வையும் வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது.
இதனால் அவர் அரசியல் கோரிக்கைகளின் பிரதிநிதியாக மட்டுமல்லாமல், தனிப்பட்ட உணர்வுகளும் மனித உறவுகளும் கொண்ட ஒருவராகவும் பார்வையாளருக்கு நெருக்கமாகிறார்.
டான் வைட்டாக நடித்துள்ள ஜோஷ் ப்ரோலினின் பங்களிப்பும் கவனிக்கத்தக்கது. அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகள் கொண்ட கதாபாத்திரங்களை முழுமையான மனிதர்களாகச் சித்தரிப்பது ஒரு திரைப்படத்திற்கு முக்கியமான சவால்.
எதிர்தரப்பில் இருப்பவரை எளிமையாகத் தீயவராகச் சித்தரித்துவிட்டால், மோதலின் சிக்கல்கள் மறைந்துவிடும். இந்தத் திரைப்படத்தில் வைட்டின் கதாபாத்திர உருவாக்கம், அவருடைய அரசியல் மற்றும் சமூகப் பார்வைகளுடன் தொடர்புடைய மனித முரண்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
இதனால் கதாபாத்திரங்களுக்கிடையிலான வேறுபாடுகள் வெறும் நல்லவர், கெட்டவர் என்ற எளிய பிரிவாகச் சுருங்குவதில்லை.
திரைப்படத்தின் கலை இயக்கமும் காலப்பின்னணியை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
1970-களின் சான் பிரான்சிஸ்கோவை மீண்டும் உருவாக்குவதற்காக, அக்காலப் புகைப்படங்கள், திரைப்படங்கள், காணொளிகள், செய்தித்தாள்கள், வரலாற்றுப் பொருட்கள் மற்றும் ஹார்வி மில்க்குடன் தொடர்புடைய தனிப்பட்ட உடைமைகள் உள்ளிட்ட ஆவணங்கள் ஆராயப்பட்டன.
அந்தக் 1970 காலத்தைச் சேர்ந்தவர்களுடனும் படக்குழுவினர் உரையாடினர். இத்தகைய ஆய்வு, பழைய காலத்தை நினைவூட்டும் அலங்காரங்களை அமைப்பதற்காக மட்டுமல்லாமல், அக்காலச் சூழலை நம்பகத்தன்மையுடன் திரையில் உருவாக்குவதற்கும் உதவுகிறது.
காஸ்ட்ரோ தெருவிலும் சான் பிரான்சிஸ்கோவின் பிற இடங்களிலும் படமாக்கப்பட்ட காட்சிகள், திரைப்படத்திற்கு அதன் வரலாற்றுப் புவியியல் பின்னணியை வழங்குகின்றன.
மில்க்கின் முன்னாள் புகைப்படக் கடையான காஸ்ட்ரோ கேமரா அமைந்திருந்த இடத்தையும் படப்பிடிப்பிற்காக மீண்டும் பயன்படுத்தினர்.
அக்காலச் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு தெருவின் தோற்றமும் சில கட்டிடங்களின் வெளிப்புற அமைப்புகளும் மாற்றியமைக்கப்பட்டன.
சான் பிரான்சிஸ்கோ நகர மண்டபத்திலும் படப்பிடிப்பு நடைபெற்றது. காலப்போக்கில் மாறிவிட்ட கட்டிடங்களையும் இடங்களையும் பழைய தோற்றத்துடன் இணைப்பது, வரலாற்றை வெறும் பின்னணிப் படமாக அல்லாமல் காட்சிகளின் ஒரு பகுதியாக மாற்றுகிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் ஹாரிஸ் சாவிடெஸின் பங்களிப்பு, இந்தக் காலப்பின்னணியைத் திரையில் வடிவமைக்கும் கலை முயற்சியின் ஒரு பகுதியாகும்.
படப்பிடிப்பு இடங்களின் இயல்பையும் வரலாற்றுச் சூழலையும் பயன்படுத்தும் திரைப்படத்தின் அணுகுமுறை, பார்வையாளரை ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்திற்குள் அழைத்துச் செல்கிறது.
அதேபோல், எலியட் கிரஹாமின் படத்தொகுப்பு, பல ஆண்டுகளைக் கடந்து செல்லும் வாழ்க்கை வரலாற்றைத் திரைப்படத்தின் தொடர்ச்சியான அனுபவமாக அமைப்பதில் முக்கியமான தொழில்நுட்பப் பங்கைக் கொண்டுள்ளது.
ஒரு நீண்ட வாழ்க்கைப் பயணத்தைத் திரையில் சுருக்கமாகவும் புரியும்படியாகவும் அமைப்பதற்கு, காட்சிகளுக்கிடையிலான தொடர்பும் கால மாற்றங்களின் தெளிவும் அவசியம்.
டேனி எல்ஃப்மேன் அமைத்துள்ள இசை, திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிச் சூழலை உருவாக்கும் மற்றொரு கூறாகும். இதனுடன், டேவிட் போவி, ஸ்லை அண்ட் த ஃபேமிலி ஸ்டோன், சில்வெஸ்டர், ஜூடி கார்லண்ட் உள்ளிட்ட கலைஞர்களின் பாடல்களும் இடம்பெறுகின்றன.
வெவ்வேறு இசைத் தேர்வுகள், திரைப்படத்தின் காலச்சூழலுடனும் அதன் கலாசாரப் பின்னணியுடனும் தொடர்புடைய அனுபவத்தை விரிவுபடுத்துகின்றன.
இசை என்பது காட்சிகளுக்குப் பின்னால் ஒலிக்கும் அலங்காரம் மட்டுமல்ல; ஒரு காலத்தின் மனநிலையையும் சமூகச் சூழலையும் உணர்த்தக்கூடிய கலைக்கூறு என்பதையும் இத்தகைய அணுகுமுறை நினைவூட்டுகிறது.
திரைப்படத்தின் மனிதநேயப் பார்வை அதன் முக்கியமான தனித்துவமாக விளங்குகிறது. சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்ற விருப்பம், தன்னுடைய அடையாளத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான உரிமை, மற்றவர்களின் அங்கீகாரத்தைப் பெறுவதற்கான தேவை ஆகியவை ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரின் அனுபவங்களாக மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை.
அவை மனித உறவுகளின் அடிப்படையான கேள்விகளாகவும் மாறுகின்றன. அதே நேரத்தில், சமூக உரிமைகள் குறித்த விவாதங்களில் வெவ்வேறு கருத்துகளைக் கொண்டவர்கள் எவ்வாறு சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதும் முக்கியம்.
கதாபாத்திரங்களை ஒரே பரிமாணத்தில் காட்டாமல், அவர்களின் மனித இயல்புகளுக்கும் முரண்பாடுகளுக்கும் இடமளிப்பது படைப்பின் உணர்ச்சி ஆழத்தை அதிகரிக்கிறது.
திரைப்படம் வெளியானபோது விமர்சன ரீதியாகப் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 245 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 93 சதவீத நேர்மறையான மதிப்பீட்டையும், மெட்டாகிரிட்டிக் தளத்தில் 39 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100-க்கு 83 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றது.
சிறந்த திரைப்படம் உள்ளிட்ட எட்டு அகாடமி விருதுப் பரிந்துரைகளையும் பெற்றதுடன், சிறந்த நடிகர் விருதை சீன் பென்னும் சிறந்த அசல் திரைக்கதைக்கான விருதை டஸ்டின் லான்ஸ் பிளாக்கும் வென்றனர்.
இந்த அங்கீகாரங்கள், வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படமாக இதன் நடிப்பும் திரைக்கதை அமைப்பும் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.
மில்க் திரைப்படத்தைப் பார்க்கத் தகுந்ததாக மாற்றுவது அதன் வரலாற்றுப் பின்னணி மட்டுமல்ல. ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்வதன் வழியாக, அடையாளம், சமூக அங்கீகாரம், அரசியல் பங்கேற்பு, மனித உறவுகள் ஆகியவற்றைப் பற்றிய விரிவான சிந்தனைக்கு அது இடமளிக்கிறது.
வரலாற்றைத் தொலைவில் நின்று பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, அதற்குள் வாழ்ந்த மனிதர்களின் அனுபவங்களை நெருக்கமாக உணரச் செய்வதே இதன் முக்கியமான கலைச் சிறப்பு.
அரசியல் வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படங்களை விரும்புபவர்களுக்கும், மனிதர்களின் தனிப்பட்ட அனுபவங்களுக்கும் சமூக மாற்றங்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பைப் புரிந்துகொள்ள விரும்புபவர்களுக்கும், மில்க் சிந்திக்கத் தூண்டும் திரைப்பட அனுபவமாக அமைகிறது.
===============================
படத்தின் கதை:-
1978 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 27 ஆம் தேதி மாலை, சான் பிரான்சிஸ்கோ நகரில் ஒரு பேரதிர்ச்சியான செய்தி பரவுகிறது.
அந்த நகரின் மேயர் ஜார்ஜ் மாஸ்கோனும், நகராட்சிக் குழு உறுப்பினரான ஹார்வி மில்க்கும் படுகொலை செய்யப்பட்டுவிட்டதாக டயான் ஃபைன்ஸ்டீன் பத்திரிகையாளர்களிடம் அறிவிக்கிறார்.
இந்த அறிவிப்பு வெளியாகும் ஒன்பது நாட்களுக்கு முன்பே, ஹார்வி மில்க் தனது இறுதி விருப்பங்களைப் பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார்.
அவர் ஏன் இத்தகைய முடிவை எடுத்தார், அவரது வாழ்க்கை எவ்வாறு இந்தத் துயரமான முடிவை நோக்கிச் சென்றது என்பதைப் பின்னோக்கிச் சென்று இந்தக் கதை விவரிக்கிறது.
1970 ஆம் ஆண்டு மே 22 ஆம் தேதி, நியூயார்க் நகரில் ஹார்வி மில்க் தனது நாற்பதாவது பிறந்தநாளைக் கொண்டாடுகிறார்.
அன்றுதான் அவர் தன்னைவிட மிகவும் இளையவரான ஸ்காட் ஸ்மித்தைச் சந்திக்கிறார். இருவருக்கும் இடையே காதல் உருவாகிறது.
இந்தச் சந்திப்பு மில்க்கின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய உறவுக்குத் தொடக்கமாக அமைகிறது.
காலப்போக்கில் இருவரும் தங்களுடைய வாழ்க்கையை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்றும், தங்கள் உறவைச் சமூகத்தின் எதிர்ப்பின்றி வெளிப்படையாக வாழக்கூடிய இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறார்கள்.
1972 ஆம் ஆண்டில், தாங்கள் வாழ்ந்துவந்த சூழலில் திருப்தியடையாத ஹார்வி மில்க்கும் ஸ்காட் ஸ்மித்தும் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகருக்குக் குடிபெயர்கிறார்கள்.
அங்கு தங்களுடைய வாழ்க்கையைப் புதிதாகத் தொடங்கவும், தங்கள் உறவை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய சமூகச் சூழலைக் கண்டடையவும் அவர்கள் நம்புகிறார்கள்.
சான் பிரான்சிஸ்கோவின் யுரேகா பள்ளத்தாக்குப் பகுதியில், காஸ்ட்ரோ தெருவின் மையப்பகுதியில் புகைப்படக் கருவிகள் விற்பனை செய்யும் கடை ஒன்றைத் திறக்கிறார்கள். அந்தக் கடைக்கு ‘காஸ்ட்ரோ கேமரா’ என்று பெயரிடுகிறார்கள்.
அவர்கள் குடியேறிய பகுதி முன்பு ஐரிஷ் கத்தோலிக்க மக்களைக் கொண்ட தொழிலாளர் வர்க்கக் குடியிருப்பாக இருந்தது.
அப்போது அந்தப் பகுதி ஓரினச்சேர்க்கையாளர்கள் அதிகமாகக் குடியேறும் இடமாக மாறிக்கொண்டிருந்தது.
பின்னர் அது காஸ்ட்ரோ எனப் பரவலாக அறியப்பட்டது. மில்க்கும் ஸ்மித்தும் அங்கு தங்கள் வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்ள முயன்றபோது, அந்தப் பகுதியின் சிலரிடமிருந்து எதிர்ப்பைச் சந்திக்கிறார்கள்.
தங்களுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை மற்றவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு மட்டும் போதாது என்பதையும், சமூகத்தில் நிலவும் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் என்பதையும் மில்க் உணரத் தொடங்குகிறார்.
தொழில் அனுபவம் கொண்டவரான மில்க், தனது வணிகத் திறனையும் மக்களுடன் பழகும் ஆற்றலையும் பயன்படுத்தி, படிப்படியாகச் சமூகச் செயல்பாட்டில் ஈடுபடுகிறார்.
ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களின் உரிமைகளுக்காகக் குரல் கொடுக்கத் தொடங்குகிறார். தனிப்பட்ட பிரச்சினையாகத் தோன்றிய அவருடைய அனுபவம், ஒரு சமூகத்தின் உரிமைப் போராட்டமாக விரிவடைகிறது.
அந்தப் போராட்டத்தின் வழியாக இளைஞரான கிளீவ் ஜோன்ஸுக்கு அவர் வழிகாட்டியாக மாறுகிறார்.
மில்க்கின் செயல்பாடுகள் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, அவரது வாழ்க்கையில் அரசியல் முக்கிய இடத்தைப் பிடிக்கத் தொடங்குகிறது.
ஆனால் மில்க்கின் அரசியல் ஈடுபாடு அவரது தனிப்பட்ட உறவுகளில் சிக்கல்களை உருவாக்குகிறது.
அவருடைய பிரசாரப் பணிகளில் மேலாளராகச் செயல்படும் ஸ்காட் ஸ்மித், மில்க் அரசியலுக்காகத் தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை ஒதுக்குவதைப் பொறுத்துக்கொள்ள முடியாமல் விரக்தியடைகிறார்.
இருவருக்கிடையேயான உறவில் விரிசல் ஏற்படுகிறது. மில்க்கின் அரசியல் பணிகளுக்கு அவர் அளிக்கும் முக்கியத்துவத்தால் தங்களுடைய உறவுக்கு உரிய இடம் கிடைக்கவில்லை என்று ஸ்மித் உணர்கிறார். இறுதியில் அவர் மில்க்கைப் பிரிந்து செல்கிறார்.
ஸ்மித்தைப் பிரிந்த பிறகு, மில்க் ஜாக் லைரா என்ற இளைஞரைச் சந்திக்கிறார். ஜாக் இயல்பில் அன்பானவராக இருந்தாலும், மனநிலை மற்றும் நடத்தையில் நிலையற்றவராக இருக்கிறார்.
மில்க்குடன் அவருக்கு நெருக்கமான உறவு உருவாகிறது. ஆனால் ஸ்மித்துடன் ஏற்பட்ட பிரச்சினையைப் போன்றே, மில்க்கின் அரசியல் ஈடுபாடு இந்த உறவிலும் சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது.
மில்க் தொடர்ந்து அரசியல் பணிகளில் கவனம் செலுத்துவதை ஜாக் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தவிக்கிறார்.
இறுதியில் ஜாக் தற்கொலை செய்துகொண்டு உயிரிழக்கிறார். இந்தத் துயரமான சம்பவத்திற்குப் பிறகும் மில்க்கின் அரசியல் செயல்பாடுகள் தொடர்கின்றன.
அதே நேரத்தில், ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களின் உரிமைகளுக்காகச் செயல்பட்டு வந்த உள்ளூர் அமைப்புகளின் அணுகுமுறையிலும் மில்க் அதிருப்தி அடைகிறார்.
அந்த அமைப்புகள் மிகவும் எச்சரிக்கையாகவும், மாற்றத்தைக் கோருவதில் தயக்கத்துடனும் செயல்படுவதாக அவர் கருதுகிறார்.
எனவே, ஏற்கெனவே இருந்த அமைப்புகளின் வழியில் மட்டும் பயணிப்பதைவிட, நேரடியாகத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு அதிகாரத்தைப் பெறுவதன் மூலம் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறார்.
மில்க் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகராட்சிக் குழுவில் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் அரசியலில் களமிறங்குகிறார்.
ஆனால் அவரது முதல் மூன்று தேர்தல் முயற்சிகளும் தோல்வியடைகின்றன. தொடர்ச்சியான தோல்விகள் அவருடைய அரசியல் பயணத்தைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை.
அவர் தனது ஆதரவாளர்களுடன் தொடர்ந்து மக்களைச் சந்தித்து, தன்னுடைய உரிமைப் போராட்டத்தின் அவசியத்தை எடுத்துரைக்கிறார்.
இதற்கிடையில், தேர்தல் முறையிலும் மாற்றம் ஏற்படுகிறது. முன்பு நகரம் முழுவதையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு உறுப்பினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நிலையில், பின்னர் குறிப்பிட்ட மாவட்டங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட தேர்தல் முறை அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறது.
இதனால் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் வாழும் மக்களின் தேவைகளையும் பிரச்சினைகளையும் முன்வைத்து வேட்பாளர்கள் போட்டியிடும் வாய்ப்பு உருவாகிறது. இந்த மாற்றம் மில்க்கின் தேர்தல் வெற்றிக்குப் பாதையைத் திறக்கிறது.
1977 ஆம் ஆண்டில், ஐந்தாவது மாவட்டத்திற்கான நகராட்சிக் குழு உறுப்பினர் தேர்தலில் மில்க் வெற்றி பெறுகிறார்.
இதன் மூலம் கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் வெளிப்படையாகத் தான் ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என்பதை அறிவித்துக்கொண்டு தேர்தலில் வெற்றிபெற்று முக்கியமான பொதுப் பதவியைப் பெற்ற முதல் நபராக அவர் திகழ்கிறார்.
அக்கால அமெரிக்காவில் இத்தகைய வெற்றி மிக முக்கியமான அரசியல் நிகழ்வாக அமைகிறது.
அமெரிக்கா முழுவதையும் எடுத்துக்கொண்டால், வெளிப்படையாக ஓரினச்சேர்க்கையாளர் என அடையாளப்படுத்திக்கொண்ட நிலையில் முக்கியப் பொதுப் பதவியைப் பெற்ற மூன்றாவது அரசியல்வாதியாகவும் அவர் குறிப்பிடப்படுகிறார்.
நகராட்சிக் குழுவில் உறுப்பினராகப் பொறுப்பேற்ற பிறகு, மில்க் தனது உரிமைப் போராட்டத்தை அரசியல் நடவடிக்கைகளின் வழியாக முன்னெடுக்கத் தொடங்குகிறார்.
அப்போது அவருக்கு சக உறுப்பினரான டான் வைட் அறிமுகமாகிறார். வியட்நாம் போரில் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்ட டான் வைட், முன்னாள் காவல்துறை அதிகாரியாகவும் தீயணைப்புப் பணியாளராகவும் இருந்தவர்.
அரசியல் மற்றும் சமூகக் கருத்துகளில் அவர் பழமைவாத அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்தார். மில்க்கும் வைட்டும் வெவ்வேறு கருத்துகளைக் கொண்டிருந்தாலும், ஆரம்பத்தில் அவர்களுக்கிடையே ஒரு வகையான உறவு உருவாகிறது.
டான் வைட்டின் முதல் குழந்தைக்கான கிறிஸ்தவ ஞானஸ்நான நிகழ்ச்சிக்கு மில்க் அழைக்கப்படுகிறார்.
அந்த அழைப்பை ஏற்று அவர் நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்கிறார். இதனால் இருவருக்கிடையே தனிப்பட்ட முறையிலும் அரசியல் ரீதியிலும் தொடர்பு வளர்கிறது.
பின்னர், டான் வைட் தனது மாவட்டத்தில் ஒரு மனநல மருத்துவமனை அமைக்கப்படுவதைத் தடுக்க மில்க்கின் உதவியை நாடுகிறார்.
அதற்குப் பதிலாக, ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் நகராட்சி ஆணைக்கு வைட் ஆதரவு அளிக்கக்கூடும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் உருவாகிறது.
ஆனால் அந்த மனநல மருத்துவமனை அமைப்பதைத் தடுப்பதற்கு மில்க் ஆதரவு அளிக்க மறுக்கிறார்.
அந்த முடிவு, குறிப்பாகப் பிரச்சினைகளுடன் போராடும் இளைஞர்களுக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று அவர் கருதுகிறார்.
எனவே, வைட்டின் கோரிக்கைக்கு ஆதரவாகச் செயல்படுவது சரியான முடிவல்ல என்று மில்க் தீர்மானிக்கிறார்.
மில்க்கின் இந்த நிலைப்பாட்டை டான் வைட் தன்னைக் கைவிட்ட செயலாகக் கருதுகிறார். இதனால் அவர்களுக்கிடையேயான உறவு முறியத் தொடங்குகிறது.
பின்னர், நகரத்தில் ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் ஆணை முன்வைக்கப்படுகிறது.
அந்த ஆணை நிறைவேறுவதற்கு மில்க் தீவிரமாக முயற்சி செய்கிறார். ஆனால் டான் வைட் அந்த ஆணைக்கு எதிராக வாக்களிக்கிறார்.
நகராட்சிக் குழுவில் அந்த ஆணைக்கு எதிராக வாக்களித்த ஒரே உறுப்பினராகவும் அவர் இருக்கிறார். இதனால் இருவருக்கிடையேயான அரசியல் முரண்பாடு மேலும் தீவிரமடைகிறது.
இதற்கிடையில், கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களையும் லெஸ்பியன் பெண்களையும் அரசுப் பள்ளிகளில் பணியாற்றுவதிலிருந்து தடைசெய்யும் முயற்சி உருவாகிறது.
இதற்காக முன்வைக்கப்படும் முன்மொழிவுக்கு ‘முன்மொழிவு 6’ என்று பெயரிடப்படுகிறது. ஆரஞ்சு கவுண்டியைச் சேர்ந்த பழமைவாத மாநிலச் செனட்டர் ஜான் பிரிக்ஸ் இந்த முயற்சிக்கு ஆதரவளித்து அதை முன்னெடுக்கிறார்.
இந்த முன்மொழிவு நிறைவேறினால், தங்கள் பாலியல் அடையாளத்தின் காரணமாக ஆசிரியர்கள் உள்ளிட்ட அரசுப் பள்ளிப் பணியாளர்கள் வேலையை இழக்க நேரிடும்.
இந்த முன்மொழிவை மில்க் தனது சமூகத்திற்கான பெரும் அச்சுறுத்தலாகக் கருதுகிறார். ஏற்கெனவே உரிமைகளுக்காகப் போராடிக்கொண்டிருக்கும் மக்களை அரசுப் பணிகளிலிருந்து விலக்கிவிடும் முயற்சியாக இதைப் பார்க்கிறார்.
எனவே, முன்மொழிவு 6 தோற்கடிக்கப்பட வேண்டும் என்று முடிவு செய்து, அதற்கு எதிரான பிரசாரத்தைத் தொடங்குகிறார்.
தன்னுடைய ஆதரவாளர்களையும் பிற சமூகக் குழுக்களையும் ஒன்றிணைத்து மக்களிடம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறார்.
இந்தப் போராட்டம் அவருடைய அரசியல் வாழ்க்கையின் முக்கியமான கட்டமாக மாறுகிறது.
1978 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 7 ஆம் தேதி, முன்மொழிவு 6 குறித்த வாக்கெடுப்பின் முடிவு வெளியாகிறது. மில்க்கும் அவரது ஆதரவாளர்களும் கடுமையாக உழைத்ததன் விளைவாக அந்த முன்மொழிவு தோற்கடிக்கப்படுகிறது.
இந்த வெற்றி அவர்களுக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியை அளிக்கிறது. ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களின் உரிமைகளைப் பறிக்கக்கூடிய முயற்சி தோல்வியடைந்ததால், மில்க் தனது போராட்டத்தின் மூலம் ஒரு முக்கியமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியதாக உணர்கிறார்.
அவருடைய ஆதரவாளர்களும் இந்த வெற்றியைக் கொண்டாடுகிறார்கள்.
ஆனால் இந்த அரசியல் வெற்றிக்குச் சில நாட்களுக்குப் பிறகு, டான் வைட்டின் நிலைமை மோசமடைகிறது.
நகராட்சிக் குழு உறுப்பினர்களுக்கான ஊதியத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை அவர் முன்வைக்கிறார். ஆனால் அந்தக் கோரிக்கைக்கு மற்ற உறுப்பினர்களிடமிருந்து போதிய ஆதரவு கிடைக்கவில்லை.
அரசியல் ரீதியாகத் தனிமைப்படுத்தப்படுவதாகவும், தன்னுடைய எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறவில்லை என்றும் அவர் உணரத் தொடங்குகிறார்.
இதன் பின்னர், நவம்பர் மாதத்தின் நடுப்பகுதியில், டான் வைட் தனது நகராட்சிக் குழு உறுப்பினர் பதவியிலிருந்து விலகுகிறார்.
ஆனால் அந்த முடிவில் அவர் நீண்ட காலம் உறுதியாக இருக்கவில்லை. பின்னர் தனது முடிவை மாற்றிக்கொண்டு மீண்டும் அந்தப் பதவியில் நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்று கோருகிறார். அவருடைய கோரிக்கை மேயர் ஜார்ஜ் மாஸ்கோனிடம் செல்கிறது.
டான் வைட் மீண்டும் பதவியில் அமர்வதைத் தடுக்க மில்க் முயற்சி செய்கிறார். வைட்டின் அரசியல் அணுகுமுறையும் அவர்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட மோதல்களும் இதற்குப் பின்னணியாக அமைகின்றன.
மில்க், மேயர் மாஸ்கோனைச் சந்தித்து வைட்டை மீண்டும் நியமிக்கக் கூடாது என்று வலியுறுத்துகிறார்.
மில்க்கின் எதிர்ப்பும் பிற அரசியல் சூழ்நிலைகளும் நிலவிய நிலையில், மாஸ்கோன் வைட்டின் கோரிக்கையை நிராகரிக்கிறார்.
இதனால் ஏற்கெனவே விரக்தியில் இருந்த வைட்டின் கோபம் மேலும் அதிகரிக்கிறது.
1978 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 27 ஆம் தேதி காலை, டான் வைட் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகர மன்றத்திற்குச் செல்கிறார்.
அங்கு பாதுகாப்புச் சோதனைகள் நடைபெறுவதால், தன்னிடம் இருக்கும் துப்பாக்கி உலோகக் கண்டறியும் கருவிகளில் சிக்காமல் இருக்க அவர் கட்டிடத்தின் அடித்தளப் பகுதியில் உள்ள ஜன்னல் வழியாக உள்ளே நுழைகிறார். பின்னர் மேயர் ஜார்ஜ் மாஸ்கோனைச் சந்திக்க முயல்கிறார்.
வைட், தான் முன்பு வகித்த பதவியில் மீண்டும் அமர்வதற்கான நியமனத்தைப் பற்றி மேயரிடம் பேச விரும்புகிறார்.
ஆனால் மாஸ்கோன் அவருக்கு அந்தச் சந்திப்புக்கான அனுமதியை மறுக்கிறார். ஏற்கெனவே அரசியல் ரீதியாகத் தோல்வியடைந்ததாகவும், தனது கோரிக்கைகள் நிராகரிக்கப்படுவதாகவும் உணர்ந்திருந்த வைட், இந்த மறுப்பால் ஆத்திரமடைகிறார்.
அந்த ஆத்திரத்தின் விளைவாக, அவர் மேயர் மாஸ்கோனின் அலுவலகத்திற்குச் சென்று அவரைத் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொலை செய்கிறார்.
மேயர் கொல்லப்பட்ட பின்னர், வைட் நகராட்சிக் குழு உறுப்பினரான ஹார்வி மில்க்கைச் சந்திப்பதற்காக அவரது அலுவலகத்திற்குச் செல்கிறார்.
அப்போது மில்க் நகரத்தை நோக்கிப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். வைட் அவரையும் துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொலை செய்கிறார்.
இவ்வாறு ஒரே நாளில் சான் பிரான்சிஸ்கோவின் மேயரும், ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களின் உரிமைகளுக்காகப் போராடி அரசியல் வெற்றியைப் பெற்ற ஹார்வி மில்க்கும் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
அந்தச் செய்தி நகரம் முழுவதும் பரவியதும் மக்கள் பெரும் அதிர்ச்சியடைகிறார்கள். மில்க்கின் மரணம் அவரது ஆதரவாளர்களுக்கும் அவர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய சமூகத்தினருக்கும் மிகப்பெரிய இழப்பாக அமைகிறது.
அவருடைய அரசியல் வாழ்க்கை படுகொலையால் முடிவடைந்தாலும், அவர் முன்னெடுத்த உரிமைப் போராட்டம் அத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை.
மில்க்கின் இறுதிச் சடங்கில் சுமார் முப்பதாயிரம் பேர் கலந்துகொள்கிறார்கள். இவ்வளவு பெரிய எண்ணிக்கையில் மக்கள் திரண்டது, அவர் பலருடைய வாழ்க்கையிலும் சமூகப் போராட்டத்திலும் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
பின்னர் அவரது அஸ்தி கோல்டன் கேட் பாலத்தின் மீதிருந்து சிதறவிடப்படுகிறது.
இதற்கிடையில், டான் வைட்டின் வழக்கில் அவருடைய வழக்கறிஞர்கள் ஒரு வாதத்தை முன்வைக்கிறார்கள். அதிக அளவில் இனிப்புப் பொருட்களைச் சாப்பிட்டதால் அவரது மனநிலை பாதிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது.
இந்த வாதம் பொதுவாக ‘ட்விங்கி தற்காப்பு வாதம்’ என்று அறியப்படுகிறது.
அதன் மூலம் கொலைக்கான பொறுப்பிலிருந்து வைட்டுக்குக் கிடைக்கும் தண்டனையின் தீவிரத்தைக் குறைக்க முயற்சி செய்யப்படுகிறது.
இறுதியில், முதல் நிலைக் கொலைக்குப் பதிலாகக் குறைந்த குற்றத் தன்மையுடைய கொலைக் குற்றத்திற்கான தண்டனையாக ஏழு ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனை அவருக்கு விதிக்கப்படுகிறது.
டான் வைட் 1984 ஆம் ஆண்டில் சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்யப்படுகிறார். ஆனால் அவரது வாழ்க்கை அத்துடன் நீண்ட காலம் தொடரவில்லை. 1985 ஆம் ஆண்டில் அவர் தற்கொலை செய்துகொண்டு உயிரிழக்கிறார்.
ஹார்வி மில்க்கின் வாழ்க்கை, அரசியல் போராட்டம், தனிப்பட்ட உறவுகளில் ஏற்பட்ட விரிசல்கள், டான் வைட்டுடனான மோதல், முன்மொழிவு 6-க்கு எதிரான வெற்றி, இறுதியில் நிகழ்ந்த இரட்டைப் படுகொலை ஆகியவற்றின் வழியாகக் படம் நிறைவடைகிறது.
தொடக்கத்தில் காட்டப்படும் மில்க்கின் இறுதி விருப்பப் பதிவு, அவரது வாழ்க்கை எவ்வாறு அந்தக் கொடூரமான முடிவை நோக்கிச் சென்றது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் கதையின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் ஒன்றிணைக்கிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
