ஒரு சாதாரண மனிதன் அரியணையில் அமர்ந்தால் என்னவாகும்? அதிகாரமும் புரட்சியும் ஒரே நேர்கோட்டில் சந்தித்தால் அது சமூகத்தில் என்ன மாதிரியான மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும்?
1950-களின் தமிழ் சினிமாவில் ஒரு மிகப்பெரிய அசைக்க முடியாத புயலை உருவாக்கிய ‘நாடோடி மன்னன்’ திரைப்படம், ரசிகர்களுக்குள் எழுப்பிய முதன்மையான வினா இதுதான்.
எம். ஜி. ஆர் தனது சொந்தத் தயாரிப்பு நிறுவனமான எம்.ஜி.ஆர் பிக்சர்ஸ் மூலம் முதன்முதலாக இயக்குநராக அவதாரம் எடுத்து, தமிழ் திரையுலகின் போக்கையே முற்றிலும் மாற்றியமைத்த ஒரு காவியப் படைப்பு இது.
ஒரு முழுமையான வணிக பொழுதுபோக்குப் படமாகத் தொடங்கி, பார்வையாளர்களின் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்பும் ஒரு அரசியல் சமூக சாசனமாக உருப்பெற்றதே இதன் மிகப்பெரிய வெற்றி.
இந்தப் படத்தின் மிகப் பெரிய பலம் இதன் கதாபாத்திர உருவாக்கமும், அதை இயக்கிய விதமும் ஆகும். ஒரே சாயலில் இருக்கும் இரு வேறுபட்ட மனிதர்களின் வாழ்க்கைப் பாதையை, அவர்களின் கொள்கை முரண்களை மிக நேர்த்தியாகக் கதைக்களத்தில் அமைத்திருக்கிறார் இயக்குநர்.
மக்கள் தலைவன் வீரங்கன் (எம். ஜி. ஆர்) மற்றும் மன்னர் மார்த்தாண்டன் (எம். ஜி. ஆர்) என இரு வேறு துருவங்களாகத் தோன்றும் நாயகனின் நடிப்பு, திரையில் ஒரு புதிய மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சுகிறது.
கதாநாயகிகளாக வரும் மதனா (P. பானுமதி), மனோகரி (M. N. ராஜம்), ரத்னா (B. சரோஜா தேவி) ஆகியோரின் கதாபாத்திரங்கள் கதையின் உணர்ச்சிப் பூர்வமான அழுத்தத்திற்கு வலிமை சேர்க்கின்றன.
அதேபோல, அதிகாரப் பசியும் சூழ்ச்சியும் நிறைந்த வில்லன் கதாபாத்திரங்களாக விஜயவர்மன் (P. S. வீரப்பா), பிங்களன் (M. N. நம்பியார்) ஆகியோர் வெளிப்படுத்தும் நடிப்பு, நாயகனின் லட்சியப் போராட்டத்தை மேலும் தீவிரமாக்கிக் காட்டுகிறது.
இயக்குநராக எம். ஜி. ஆர் கையாண்ட கதை சொல்லும் முறை அன்றைய காலக்கட்டத்திற்கு மிகவும் புதுமையானது.
ஒரு கதையை வெறும் பொழுதுபோக்காக மட்டும் சொல்லாமல், அன்றைய சமூகத்தில் நிலவிய வறுமை, வேலைவாய்ப்பின்மை, அதிகார வர்க்கத்தின் சுரண்டல் போன்ற எரியும் பிரச்சினைகளை மையக் கருப்பொருளாக வைத்துத் திரைக்கதையை நகர்த்திய விதம் அசாத்தியமானது.
பாமர மக்களும் எளிதில் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் எளிய வசனங்கள், புரட்சிகரமான சிந்தனைகள் மற்றும் கவித்துவம் நிறைந்த கருத்துகளை உள்ளடக்கிய உரையாடல்கள் ஆகியவை படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியையும் உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க உதவுகின்றன.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக, ‘நாடோடி மன்னன்’ அன்றைய தமிழ் சினிமா உலகிற்கு ஒரு புதிய பாதையைக் காட்டியது.
படத்தின் பெரும்பகுதி கருப்பு-வெள்ளையிலும், ஒரு குறிப்பிட்ட தீவு சார்ந்த அதிசயங்கள் நிறைந்த பகுதிகள் ‘கெவாக்கலர்’ வண்ணத்திலும் படமாக்கப்பட்டிருப்பது பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு புதிய காட்சி அனுபவத்தை வழங்கியது.
ஜி. கே. ராமுவின் ஒளிப்பதிவு, அரண்மனை செட்கள் மற்றும் சண்டைக் காட்சிகளை மிகவும் பிரம்மாண்டமாகக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளது.
கே. பெருமாள் மற்றும் சி. பி. ஜம்பூலிங்கம் ஆகியோரின் படத்தொகுப்பு, நீண்ட நேரம் ஓடக்கூடிய ஒரு காவியப் படத்தை எந்த இடத்திலும் சுவாரஸ்யம் குறையாமல் விறுவிறுப்பாக நகர்த்தியிருக்கிறது.
எஸ். எம். சுப்பையா நாயுடு மற்றும் என். எஸ். பாலகிருஷ்ணன் ஆகியோரின் இசையமைப்பு இந்தத் திரைப்படத்தின் முதுகெலும்பாக அமைந்தது. “தூங்காதே தம்பி தூங்காதே”, “சும்மா கிடந்த”, “செந்தமிழே” போன்ற பாடல்கள் வெறும் இசைக்காக மட்டும் சேர்க்கப்படாமல், ஒரு சமூகத்திற்குத் தேவையான விழிப்புணர்வையும், உழைப்பாளர்களின் வலியையும், மொழிப் பற்றையும் எடுத்துரைக்கும் கருவியாகப் பயன்பட்டன.
பாடல்களின் வரிகளும், அவை காட்சிப்படுத்தப்பட்ட விதமும் ரசிகர்களின் மனங்களில் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
அரசியல் ரீதியாகவும், சமூக ரீதியாகவும் ஒரு மிகப்பெரிய அலையை உருவாக்கிய இந்தப் படம், ₹18 லட்சம் என்ற பிரம்மாண்ட திட்டசெலவில் உருவாக்கப்பட்டு, அன்றைய காலத்தில் ₹1.1 கோடிக்கும் அதிகமாக வசூலித்து புதிய சாதனை படைத்தது.
வெள்ளி விழா கண்ட இத்திரைப்படம், ஒரு நடிகரின் திரை வாழ்க்கையை மட்டுமல்லாது, அவரது அரசியல் பயணத்தையும் முழுமையாக மாற்றியமைத்த ஒரு முக்கியமான மைல்கல்லாக மாறியது.
அதிகாரத்தின் நிழலில் வாழும் மனிதர்களுக்கும், மக்களுக்காகப் போராடும் எளிய மனிதர்களுக்கும் இடையே நடக்கும் இந்த தார்மீகப் போராட்டம், இன்றளவும் எந்தவொரு காலத்திற்கும் பொருந்தக்கூடிய வாழ்க்கைத் தத்துவத்தைப் பேசுகிறது.
கதைக்குள் இருக்கும் எதிர்பாராத திருப்பங்களையும், அது எழுப்பும் கேள்விகளுக்கான விடைகளையும் திரையில் கண்டு உணர்வதே ஒரு ரசனையான அனுபவம். தமிழ் சினிமாவின் பொற்கால வரலாற்றையும், ஒரு மக்கள் திலகம் எவ்வாறு உருவாகிறார் என்பதையும் நேரில் பார்த்து அனுபவிக்க விரும்புபவர்கள் தவறவிடக்கூடாத ஒரு மகத்தான திரைப் படைப்பு இது.
எம்.ஜி.ஆர் முதன்முதலில் 1939-ஆம் ஆண்டு ‘மாயா மச்சீந்திரா’ படத்தின் படப்பிடிப்பிற்காக கல்கத்தா சென்றிருந்தபோது, அங்கு ரானால்ட் கோல்மேன் நடித்த ‘இஃப் ஐ வேர் கிங்’ (If I Were King - 1938) என்ற ஹாலிவுட் திரைப்படத்தைப் பார்த்தார்.
அன்றே தனது சொந்த அரசியல் மற்றும் சமூகக் கருத்துகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் ஒரு திரைப்படத்தை இயக்க வேண்டும் என்ற கனவு அவருக்குள் விதைக்கப்பட்டது.
பின்னாட்களில் ‘தி பிரிசனர் ஆஃப் ஜென்டா’ (The Prisoner of Zenda), ‘விவா ஜபடா!’ (Viva Zapata!) போன்ற ஹாலிவுட் படங்களின் தழுவலாக, தனது நண்பர்கள் குழுவுடன் இணைந்து ‘நாடோடி மன்னன்’ கதையை உருவாக்கினார்.
இப்படத்தின் கதையைத் தேர்ந்தெடுத்ததில் ஒரு சுவாரசியமான முரண் ஏற்பட்டது. 'அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும்' படப்பிடிப்பின் போது, 'தி பிரிசனர் ஆஃப் ஜென்டா' கதையைத் தழுவி படம் எடுக்கப்போவதாக எம்.ஜி.ஆர் விளம்பரம் செய்தார்.
ஆனால், அதே கதையை மையமாக வைத்து நடிகை பானுமதியின் 'பரணி பிக்சர்ஸ்' நிறுவனமும் ஒரு படத்தை அறிவித்தது. இருவருக்கும் இடையே பேச்சுவார்த்தை நடந்து, எம்.ஜி.ஆர் அந்த அடிப்படை கருவை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு கதையை முற்றிலும் மாற்ற முடிவெடுத்தார். இருப்பினும், சில காரணங்களால் பானுமதி தனது படத் திட்டத்தைக் கைவிட்டு, ஏ. கே. வேலன் எழுதிய அந்தத் திரைக்கதையை எம்.ஜி.ஆருக்கே இலவசமாக வழங்கியதோடு, இப்படத்தில் 'மதனா' என்ற கதாபாத்திரத்திலும் நடிக்க ஒப்புக்கொண்டார்.
இயக்குநராக எம்.ஜி.ஆர் காட்சி அமைப்புகளில் மிகுந்த துல்லியத்தையும், பூரணத்துவத்தையும் எதிர்பார்த்தார்.
இதனால் ஒரே காட்சிக்கு பல 'ரீ-டேக்'கள் எடுக்க வேண்டியிருந்தது. ஒரே டேக்கில் நடித்துப் பழகிய பானுமதிக்கு இது அசௌகரியத்தை ஏற்படுத்தியது.
இதனால் இருவருக்கும் இடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டு, பானுமதி படத்திலிருந்து விலகினார்.
இதன் காரணமாகவே திரைக்கதையில் மாற்றம் செய்யப்பட்டு, கதையின் நடுவிலேயே பானுமதியின் 'மதனா' கதாபாத்திரம் இறந்துவிடுவதாகக் காட்சிப்படுத்தப்பட்டது.
இந்தப் படப்பிடிப்பின் போது பிலிம் ரோல்கள் வீணாவதைத் தடுக்க ஸ்டுடியோக்கள் பல கட்டுப்பாடுகளை விதித்தன.
ஆனால், காட்சிகளின் தரத்தில் சமரசம் செய்யாத எம்.ஜி.ஆர், தனியாக வெளியிலிருந்து 1,000 அடி பிலிம் ரோலை சொந்தச் செலவில் வாங்கினார். எம்.ஜி.ஆரின் இந்தத் தீவிரமான உழைப்பையும், படம் தாமதமானதையும் கேலி செய்யும் விதமாக அன்றைய ‘தினம் தந்தி’ நாளிதழ் இத்திரைப்படத்தைக் ‘கோமாளி மன்னன்’ என்று விமர்சித்துச் செய்திகளை வெளியிட்டது.
இப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் தமிழ் திரையுலகின் முக்கிய புள்ளிகள் பலரும் எம்.ஜி.ஆருக்கு உதவினர்.
விஜயா வாஹினி ஸ்டுடியோவில் பிரம்மாண்ட செட்களை அமைக்க பி. நாகி ரெட்டி அனுமதித்தார். ஜெமினி ஸ்டுடியோவின் உரிமையாளர் எஸ். எஸ். வாசன், தனது ஸ்டுடியோவிற்கு வெளியே முதன்முறையாகத் தனது படப்பிடிப்பு உபகரணங்களை நாடோடி மன்னன் கிளைமாக்ஸ் காட்சிக்காக இலவசமாகக் கொடுத்து உதவினார்.
பிரபல இயக்குநர் கே. சுப்பிரமணியம் இப்படத்தின் மேற்பார்வையாளராகச் செயல்பட ஒப்புக்கொண்டார்.
ஆனால், எம்.ஜி.ஆரின் திறமையான இயக்குநர் அவதாரத்தைப் பார்த்த அவர், மேற்பார்வை எதுவும் தேவையில்லை எனப் பாராட்டி, மூணாறில் வெளிப்புறப் படப்பிடிப்பிற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்து கொடுத்தார்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக அன்றைய காலத்தில் 40 முதல் 50 நாட்களில் முடிவடையும் படங்களுக்கு மத்தியில், நாடோடி மன்னன் 156 நாட்கள் படமாக்கப்பட்டது.
ரத்னபுரி சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகள் கருப்பு-வெள்ளையிலும், கன்னித் தீவு காட்சிகள் 'கெவாக்கலர்' வண்ணத்திலும் எடுக்கப்பட்டு, பம்பாயில் உள்ள லேபாரட்டரியில் பிராசஸ் செய்யப்பட்டன.
'கண்ணில் வந்து மின்னல் போல்' பாடலுக்கான நீருக்கடியிலான காட்சி 12 நாட்களும், 'மானைத் தேடி மச்சான்' பாடல் 9 நாட்களும், 'தூங்காதே தம்பி தூங்காதே' பாடல் 3 நாட்களும் படமாக்கப்பட்டன.
எம்.ஜி.ஆர் மற்றும் நம்பியார் இடையேயான புகழ்பெற்ற வாள் சண்டை காட்சி மட்டும் தொடர்ந்து ஒரு வாரம் படமாக்கப்பட்டது.
இப்படத்தின் மக்கள் தொடர்பாளராக (ஃபிலிம் நியூஸ் ஆனந்தன் அறிமுகமானார்.
எம்.ஜி.ஆரின் அலுவலக மேஜையில் இருந்த இப்படத்தின் விளம்பரப் புகைப்படங்களைப் பார்த்த ஆனந்தன், அவற்றை நாளிதழ்களுக்கு விநியோகிக்க உதவி கோரினார்.
அது பத்திரிகைகளில் வெளியாகி நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றதால், எம்.ஜி.ஆர் மகிழ்ந்து அவரை அதிகாரப்பூர்வ PRO-வாக நியமித்தார்.
இருப்பினும், படத்தின் தொடக்கக் கிரெடிட்ஸில் அவரது பெயர் இடம்பெறவில்லை.
நாடோடி மன்னன் படத்தின் ரிலீஸ் நேரத்தில் எம்.ஜி.ஆரிடம் பிரிண்ட் எடுக்கக்கூடப் போதிய பணமில்லை.
இதனால் ஏ.வி.எம் நிறுவனத்தின் ஏ. வி. மெய்யப்ப செட்டியாரிடம் ₹50,000 கடன் கேட்கப்பட்டது.
இலங்கை விநியோக உரிமையைப் பிணையமாக வைத்து மெய்யப்ப செட்டியார் கடன் வழங்கினார்.
படம் வெளியாகி வசூலைக் குவித்தவுடன், உடனடியாக அந்தப் பணம் திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டது.
படத்தின் ரிலீஸுக்கு முன் எம்.ஜி.ஆர், "இந்தப் படம் ஜெயித்தால் நான் மன்னன், தோற்றால் நாடோடி" என்று கூறியிருந்தார்.
ஆனால், படம் ₹1.1 கோடி வசூலித்து மாபெரும் வெற்றி பெற்றது. ‘மதுரை வீரன்’ (1956) படத்திற்குப் பிறகு ₹1 கோடிக்கு மேல் வசூலித்த இரண்டாவது தமிழ் படம் என்ற வரலாற்றுச் சாதனையை இது படைத்தது.
இப்படத்தின் வெற்றி விழாவை 1958 அக்டோபர் 16 அன்று மதுரையில் ஆர். எம். வீரப்பன் பிரம்மாண்டமாக ஏற்பாடு செய்தார்.
லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் கலந்துகொண்ட அந்த விழாவில், 4 குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட சாரட் வண்டியில் எம்.ஜி.ஆர் ஊர்வலமாக அழைத்து வரப்பட்டார்.
அறிஞர் அண்ணா மற்றும் வி. ஆர். நெடுஞ்செழியன் ஆகியோர் எம்.ஜி.ஆருக்கு 50 கிலோ எடையுள்ள தங்க வாளைப் பரிசளித்தனர்,பின்னாள்களில் இந்த வாளை எம்.ஜி.ஆர் கொல்லூர் மூகாம்பிகை கோயிலுக்கு நன்கொடையாக வழங்கினார்.
இதேபோல சென்னை SIAA மைதானத்தில் நடந்த விழாவில், அறிஞர் அண்ணா எம்.ஜி.ஆரை "என் இதயக்கனி" என்று மனதாரப் பாராட்டினார்.
நாடோடி மன்னன் படத்தின் மாபெரும் வெற்றிக்குப் பிறகு, 'தூங்காதே தம்பி தூங்காதே' என்ற பாடலின் தலைப்பிலேயே தனது இரண்டாவது இயக்கத்தைப் தொடங்க எம்.ஜி.ஆர் திட்டமிட்டார்.
ஆனால், அத்திட்டம் கைவிடப்பட்டது. பின்னாள்களில் இதே தலைப்பில் 1983-இல் கமல் ஹாசன் நடிப்பில் ஒரு திரைப்படம் வெளியானது.
அதேபோல, நாடோடி மன்னன் படத்தின் தொடர்ச்சியாக 'நாடோடியின் மகன்' என்ற படத்தையும் எடுக்க எம்.ஜி.ஆர் திட்டமிட்டிருந்தார், ஆனால் அந்த முயற்சியும் பாதியிலேயே கைவிடப்பட்டது.
இப்படத்தில் எம்.ஜி.ஆர் நடித்த ‘வீரங்கன்’ என்ற நாடோடி கதாபாத்திரம் வறுமையையும் மக்களின் கஷ்டங்களையும் நேரடியாக அனுபவித்த ஒரு மனிதனின் பிரதிபலிப்பாக உருவாக்கப்பட்டது.
அன்றைய ஆட்சியை அந்நியர்கள் கட்டுப்படுத்தியதால், ஆட்சியாளர்கள் மக்களுடன் கைகோத்தால் என்ன நடக்கும் என்ற சிந்தனையின் வெளிப்பாடாகவே ‘மார்த்தாண்டன்’ என்ற மன்னர் கதாபாத்திரத்தை எம்.ஜி.ஆர் வடிவமைத்தார்.
தயாரிப்புப் பணிகளின் போது, சாத்தியமான நடிகர்களைத் தேர்வு செய்யவும் கதையின் அடித்தளத்தை உருவாக்கவும் மட்டுமே ஏறத்தாழ ஒரு முழு வருடம் செலவிடப்பட்டது.
படத்தின் ஒலிப்பதிவு மற்றும் இசைத் தட்டுகள் ‘தி கிராமபோன் கம்பெனி ஆஃப் இந்தியா லிமிடெட்’ லேபிள் மூலம் 45 RPM ரெக்கார்டுகளாக வெளியிடப்பட்டன.
இப்படத்தில் வரும் "வருக - வருக வேந்தே" என்ற பாடல் தமிழ் தவிர கன்னட மொழியில் "நம்ம திராவிடரே குலகே" (விஜய நரசிம்மா வரிகளில் ஜிக்கி பாடியது), மலையாளத்தில் "திராவிடமாம்" (பி. பாஸ்கரன் வரிகளில் சாந்தா பி. நாயர் பாடியது), தெலுங்கில் "குடக்கல்லா கிம்புமா" (நாராயணபாபு வரிகளில் ஜாக்கி பாடியது) என மூன்று பிற மொழிகளிலும் சிறப்பு வரிகளுடன் உருவாக்கப்பட்டது.
இப்படத்தின் "சும்மா கிடந்த" பாடல் உருவானதற்கு ஒரு சுவாரசியமான பின்னணி உண்டு. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைச் சேர்ந்த கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம், முதலில் 'ஜனசக்தி' என்ற செய்தி நிறுவனத்திற்காக எழுதிய வரிகளையே, சில சிறிய மாற்றங்களுடன் எம்.ஜி.ஆரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க இத்திரைப்படத்திற்காக வழங்கினார்.
திரைப்படத்தின் 100-வது நாள் கொண்டாட்டங்கள் 1958 நவம்பர் 30 அன்று மதுரையில் உள்ள அழகப்பா கல்லூரியிலும், அதே நாளில் சென்னையில் உள்ள SIAA மைதானத்திலும் மிக பிரம்மாண்டமாக நடைபெற்றன.
இப்படத்தின் பாணி ஜெமினி ஸ்டுடியோஸின் ‘சந்திரலேகா’ (1948) திரைப்படத்திற்குப் பிந்தைய தயாரிப்பு பாணியைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டது என்று விமர்சகர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
பின்னாள்களில் தமிழ் சினிமா கலை உலகிலும் பல பாடல்களிலும் இதன் தாக்கம் தொடர்ந்தது.
‘நாடோடி மன்னன்’ திரைப்படத்தின் இசை மற்றும் பாடல்கள் தமிழ் சினிமா வரலாற்றில் பெரும் புரட்சியை ஏற்படுத்தின.
இப்படத்திற்கு எஸ். எம். சுப்பையா நாயுடு மற்றும் என். எஸ். பாலகிருஷ்ணன் ஆகியோர் இசையமைத்தனர். பின்னணி இசையை எஸ். எம். சுப்பையா நாயுடு கவனித்துக் கொண்டார்.
பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம், சுரதா, கவி லக்ஷ்மணதாஸ், என். எம். முத்துக்கூத்தன் மற்றும் எம். கே. ஆத்மநாதன் ஆகிய சிறந்த கவிஞர்கள் இத்திரைப்படத்தின் பாடல்களை எழுதினர்.
மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆரின் அரசியல் பாதையையும், உழைப்பாளர்களின் உரிமைகளையும் பறைசாற்றும் வகையில் பாடல்களும் அவற்றின் மெட்டுகளும் மிக நேர்த்தியாக அமைக்கப்பட்டிருந்தன.
எஸ். எம். சுப்பையா நாயுடு இசையமைப்பில் உருவான "கண்ணில் வந்து மின்னல் போல்" என்ற பாடலை சுரதா எழுத, டி. எம். சௌந்தரராஜன் மற்றும் ஜாக்கி இணைந்து பாடினர். மோகனம் மற்றும் ஹம்சத்வனி ராகங்களின் கலவையில் அமைந்த இப்பாடல், நீருக்கடியிலான பிரம்மாண்ட நடனக் காட்சிக்காக 12 நாட்கள் படமாக்கப்பட்டது.
பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் வரிகளில், சிந்து பைரவி ராகத்தில் ஜாக்கி பாடிய "கண்ணோட கண்ணு கலந்து" பாடல் எளிய கிராமத்து உணர்வை வெளிப்படுத்தியது.
உழைப்பாளர்களின் சோம்பலைச் சாடி விழிப்புணர்வு ஊட்டிய புகழ்பெற்ற "தூங்காதே தம்பி தூங்காதே" பாடலை ஹரிகாம்போஜி மற்றும் மோகனம் ராக சாயலில் டி. எம். சௌந்தரராஜன் பாட, பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் எழுதியிருந்தார்.
கவி லக்ஷ்மணதாஸ் வரிகளில் சக்கரவாகம் ராகத்தில் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய "உழைப்பதில்லா உழைப்பில்லே" பாடல் உழைப்பின் உயர்வைப் போற்றும் கம்பீரமான தத்துவப் பாடலாக அமைந்தது.
சந்திரபாபு மற்றும் கே. ஜமுனா ராணி இணைந்து பாடிய "தடுக்காதே என்னை தடுக்காதே" பாடலை எம். கே. ஆத்மநாதன் எழுதினார். கரஹரப்பிரியா ராகத்தின் துள்ளல் இசையில் அமைந்த இப்பாடல் சந்திரபாபுவின் நகைச்சுவை நடிப்பிற்குப் பெருமை சேர்த்தது.
ஆனந்தபைரவி ராகத்தில் ஜிக்கி பாடிய "மானைத் தேடி மச்சான் வந்த வழி" பாடலை பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் எழுத, 9 நாட்கள் படமாக்கப்பட்ட நாட்டுப்புற நடனப் பாடலாக இது திகழ்ந்தது.
டி. எம். சௌந்தரராஜன் மற்றும் பி. பானுமதி இணைந்து பாடிய "சும்மா கிடந்த நிலத்தைக் கொத்தி" என்ற பாடலும் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரத்தால் எழுதப்பட்டு காபி ராகத்தில் அமைந்தது.
ஆரம்பத்தில் 'ஜனசக்தி' இதழுக்காக எழுதப்பட்ட வரிகள் சில மாற்றங்களுடன் இதில் பயன்படுத்தப்பட்டன.
கல்யாணி ராகத்தில் என். எல். கானசரஸ்வதி மற்றும் பி. எஸ். வைதேஹி பாடிய "வருக வருக வேந்தே" பாடலை சுரதா எழுதினார்.
மார்த்தாண்டனின் முடிசூட்டு விழாவிற்காக உருவான இப்பாடல் கன்னடம், மலையாளம் மற்றும் தெலுங்கு ஆகிய பிற மொழிகளிலும் பிரத்யேகமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டது.
என். எஸ். பாலகிருஷ்ணன் இசையமைப்பில் எம். கே. ஆத்மநாதன் எழுதிய "பாடுபட்டதனாலே பலனுண்டு" பாடலை டி. வி. ரத்தினம் பாடினார்.
கல்யாணி மற்றும் முகாரி ராகத்தின் சாயலில் அமைந்த இப்பாடல் உழைப்பையும் தன்னம்பிக்கையையும் வலியுறுத்தியது.
என். எம். முத்துக்கூத்தன் வரிகளில் பிலஹரி ராகத்தில் பி. பானுமதி பாடிய "சம்மதமா நான் உங்கள் கூட வர சம்மதமா" பாடல், இப்படத்திற்காக முதன்முதலில் படமாக்கப்பட்ட காதல் பாடலாகும்.
இறுதியாக, தமிழ் மொழியின் பெருமையையும் திராவிட சித்தாந்தத்தையும் போற்றும் "செந்தமிழே" பாடலை என். எம். முத்துக்கூத்தன் எழுத, என். எஸ். பாலகிருஷ்ணன் இசையில் செஞ்சுருட்டி ராகத்தில் டி. எம். சௌந்தரராஜன் கம்பீரமாகப் பாடினார்.
இப்படத்தின் பாடல்கள் அனைத்தும் இன்றும் மக்களின் மனங்களில் நிலைத்து நிற்கின்றன.
===============================
படத்தின் கதை:-
ரத்னபுரி நாடு கடுமையான உணவுப் பற்றாக்குறையினாலும், மிதமிஞ்சிய வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தினாலும் பெரும் பாதிப்பிற்கு உள்ளாகியிருக்கிறது.
அந்த நாட்டின் அரசருக்கு ஆண் வாரிசு இல்லாத நிலையில், அவருடைய ஒரே மகளான ரத்னாவும் சிறு வயதிலேயே காணாமல் போயிருக்கிறார்.
இந்நிலையில் அரசர் தன் வாரிசு யார் என்று அறிவிக்காமலேயே இறந்துவிடவே, ரத்னபுரியின் புதிய ஆட்சியாளரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய சூழல் உருவாகிறது.
அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மார்த்தாண்டன் (எம். ஜி. ஆர்) என்பவரைப் புதிய அரசராக நாட்டின் பெரும்பாலான அரசவைக் குழுவினர் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்.
ஆனால், நாட்டின் ராஜகுருவான விஜயவர்மன் (பி. எஸ். வீரப்பா) மார்த்தாண்டனைக் கொன்றுவிட்டு, அவனது உறவினரான பிங்கலன் (எம். என். நம்பியார்) என்பவனை அரசனாக்க மறைமுகமாகத் திட்டம் தீட்டுகிறார்.
அதேவேளையில், மறைந்த அரசரின் விசுவாசியான படைத்தளபதி வீரபாகு (கே. ஆர். ராம்சிங்), அவருடைய மகன் பூபதி (டி. கே. பாலச்சந்திரன்) மற்றும் மகள் மாதனா (பி. பானுமதி) ஆகியோர் மார்த்தாண்டன் அரியணை ஏறுவதில் விருப்பமில்லாமல் இருக்கிறார்கள்;
அதோடு ரத்னபுரி மக்களின் அவல நிலையைக் கண்டு மிகவும் வேதனையடைகிறார்கள்.
மன்னராட்சியைக் கண்டித்தும், நாட்டில் ஜனநாயகத்தை நடைமுறைப்படுத்தக் கோரியும் மார்த்தாண்டனைப் போலவே உருவ அமைப்பு கொண்ட வீரங்கன் (எம். ஜி. ஆர்) தன் நண்பன் சகாயத்தின் (சந்திரபாபு) ஆதரவோடு நாடு முழுவதும் வன்முறைப் போராட்டங்களை நடத்துகிறான்.
போராட்டங்களின் காரணமாக வீரங்கன் கைது செய்யப்பட்டு, நாகநாதபுரம் என்ற அருகில் உள்ள ஊர்ச் சிறையில் அடைக்கப்படுகிறான்.
இதே போன்ற ஒரு போராட்டம் தொடர்பான குற்றச்சாட்டில் மதனாவும் அதே சிறையில் அடைக்கப்படுகிறாள்.
மார்த்தாண்டனின் முடிசூட்டு விழாவை முன்னிட்டு இருவருக்கும் மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டு சிறையிலிருந்து விடுதலை செய்யப்படுகிறார்கள்.
இருவரும் ஒன்றாக ரத்னபுரிக்குத் திரும்பும்போது, ஒரே மாதிரியான புரட்சிகரமான சிந்தனைகளையும் கொள்கைகளையும் பகிர்ந்துகொள்வதன் மூலம் இருவருக்கும் இடையே காதல் மலர்கிறது.
இதற்கிடையில் ரத்னபுரிக்கு வந்து சேரும் மார்த்தாண்டனை விஜயவர்மன் சந்திக்கிறார்.
தற்போதைய நேரம் அசுபமானது என்று பொய் கூறி, முடிசூட்டு விழா நடக்கும் வரை மார்த்தாண்டனை நகரத்திற்கு வெளியே உள்ள ஒரு தனிமையான அரண்மனையில் தங்குமாறும், அதுவரை அவனது மனைவி மனோஹரியை (எம். என். ராஜம்) சந்திக்கக் கூடாது என்றும் விஜயவர்மன் அறிவுறுத்துகிறார்.
ரத்னபுரியில் உள்ள விடுதி ஒன்றிற்குள் வீரங்கனும் சகாயமும் நுழையும்போது, அங்குள்ள சில கொள்ளையர்களுடன் மோதல் ஏற்பட்டு அவர்களை அடித்துத் துவைக்கிறார்கள்.
விஜயவர்மனால் ஏவப்பட்ட அந்த கொள்ளையர்கள், வீரங்கனைப் பார்த்ததும் அவன் தான் மார்த்தாண்டன் என்று தவறாக நினைத்துக்கொள்கிறார்கள்.
இதன்பின் அரண்மனைக்காவலர்கள் வீரங்கனைத் துரத்த, தப்பி ஓடும் வீரங்கன் தற்செயலாக மார்த்தாண்டன் தங்கியிருக்கும் அறைக்கே சென்று சேர்கிறான்.
அங்கு மார்த்தாண்டனும் வீரங்கனும் நேருக்கு நேர் சந்திக்கிறார்கள். அப்போது ரத்னபுரி மக்களின் பரிதாபகரமான நிலையைப் பற்றி வீரங்கன் எடுத்துரைக்கிறான்;
பொறுப்பேற்றவுடன் அனைத்தையும் சரிசெய்வதாக மார்த்தாண்டனும் வாக்குறுதி அளிக்கிறான்.
முடிசூட்டு விழாவின் முந்தைய நாள் இரவில், அரச ஆலோசகரான கார்மேகம் (எம். ஜி. சக்ரபாணி) என்பவரின் உதவியோடு மார்த்தாண்டனுக்கு விஷம் கொடுத்துக் கொல்ல விஜயவர்மன் ஏற்பாடு செய்கிறான்.
விஷம் கலந்த பானத்தைச் சில துளிகள் அருந்தியதும் மார்த்தாண்டன் மயக்கமடைந்து விழுகிறான்.
ஆனால், வீராங்கனும் ரத்னபுரியின் தலைமைப் தளபதியும் இணைந்து மார்த்தாண்டனைக் காப்பாற்றுகிறார்கள்.
இருப்பினும் மார்த்தாண்டன் சுயநினைவின்றிச் செயலற்றுப் போயிருக்கிறான். குறித்த நேரத்தில் முடிசூட்டு விழா தடையின்றி நடப்பதை உறுதிசெய்வதற்காக, மார்த்தாண்டனின் இடத்தில் வீரங்கனைப் பதவியேற்கச் சொல்லி தலைமைத் தளபதியும் அமைச்சர்களில் ஒருவரும் வற்புறுத்துகிறார்கள்.
நாட்டின் நலனைக் கருதி அரைமனதுடன் அதற்குச் ஒப்புக்கொள்ளும் வீராங்கன், சரியான நேரத்தில் விழாவுக்கு வந்து சேர்கிறான்.
முடிசூட்டு விழா தடையின்றி நடைபெற, வீராங்கன் மார்த்தாண்டனாகவே ரத்னபுரியின் புதிய அரசராகப் பொறுப்பேற்கிறான்.
இதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடையும் விஜயவர்மனும் பிங்கலனும் ஆட்களை அனுப்பி விசாரிக்கிறார்கள்.
சுயநினைவின்றி இருக்கும் உண்மையான மார்த்தாண்டனைக் கண்டுபிடித்து அவனைக் கடத்திச் செல்கிறார்கள்.
மார்த்தாண்டன் திடீரென மாயமானதால், வீரங்கன் தான் நினைத்ததை விட அதிக நாட்கள் அரசர் வேடத்தை ஏற்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறான்.
இருப்பினும் இந்த பின்னடைவால் அவன் சோர்ந்துவிடாமல், கிடைத்த வாய்ப்பைச் சரியாகப் பயன்படுத்தி ஏழை எளிய மக்களின் வாழ்வை உயர்த்த பல சீர்திருத்தங்களையும் நடவடிக்கைகளையும் அமல்படுத்துகிறான்.
இந்த மாற்றங்கள் மக்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்தாலும், நாட்டின் மேல்தட்டு வர்க்கத்தினரிடையே அரசியல் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
இதனிடையே, தன்னை மார்த்தாண்டன் என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கும் மனோஹரியை ஏமாற்றுகிறோம் என்ற எண்ணம் வீரங்கனை உறுத்துகிறது.
உண்மையை அவளிடம் மறைக்க முடியாமல், தான் மார்த்தாண்டன் இல்லை என்ற ரகசியத்தைக் கூறிவிடுகிறான்.
வீராங்கனின் உயரிய குணத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் மனோஹரி, அவனைத் தன் உடன்பிறந்த சகோதரனாக ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.
இதற்கு நடுவில் மாதனா பிங்கலனால் கொல்லப்பட, துயரத்தில் மூழ்கும் வீரங்கன் அவளது இறப்பிற்குப் பழிவாங்குவதாகச் சூளுரைக்கிறான்.
மார்த்தாண்டன் மற்றும் காணாமல் போன இளவரசி ரத்னா (பி. சரோஜா தேவி) ஆகிய இருவருமே கடத்தப்பட்டு 'கன்னித் தீவு' என்ற மர்மத்தீவில் சிறைவைக்கப்பட்டுள்ளனர்
என்பதை வீரபாகுவின் மூலம் வீராங்கன் கண்டறிகிறான்.
வீராங்கன் கன்னித் தீவுக்குக் கடல் பயணம் மேற்கொண்டு அங்குச் செல்லும்போது, சிறு வயதிலேயே கடத்தப்பட்ட இளவரசி ரத்னாவைச் சந்திக்கிறான்.
ரத்னா அவன் மீது காதல் கொள்ள, வீரங்கனும் அவளது காதலை ஏற்றுக்கொள்கிறான். பிங்கலனும் கார்மேகமும் அந்தத் தீவிற்கு வந்து சேரும்போதுதான், அத்தீவின் தலைவன் வேறு யாருமல்ல, ரத்னா பிறந்தபோதே அவளைக் கடத்தி வந்த விஜயவர்மன் தான் என்ற உண்மை தெரியவருகிறது.
ரத்னாவைத் தானே திருமணம் செய்துகொண்டு, பிங்கலனை வழியிலிருந்து அகற்றி, ரத்னபுரியின் ஒரே ஆட்சியாளராகத் தன்னை அறிவித்துக் கொள்ள விஜயவர்மன் திட்டமிட்டுள்ளான்.
ஆனால் பிங்கலன், ரத்னாவைத் திரும்ப அழைத்துச் சென்று சட்டப்பூர்வமாகத் திருமணம் செய்து கொண்டு தன்னை அரசனாக்க முடிவு செய்கிறான்.
இதை ரத்னா கடுமையாக எதிர்க்கவே, பிங்கலன் அவளைப் பலவந்தமாகக் கடத்திச் செல்ல முயல்கிறான்.
வீராங்கன் விரைந்து வந்து பிங்கலனின் பிடியிலிருந்து ரத்னாவைக் காப்பாற்றுகிறான். பின்னர் இருவருமாகச் சேர்ந்து, விஜயவர்மனால் சிறைபிடிக்கப்பட்டு, தற்போது மனம் மாறியிருக்கும் கார்மேகத்தையும், உண்மையான மன்னன் மார்த்தாண்டனையும் மீட்கிறார்கள்.
வீராங்கனும் மார்த்தாண்டனும் இணைந்து விஜயவர்மனைத் தோற்கடிக்கிறார்கள்.
இறுதியாக வீரங்கன் ரத்னாவைத் திருமணம் செய்துகொள்ள, மார்த்தாண்டன் ரத்னபுரி இனி ஒரு ஜனநாயக நாடு என்று பிரகடனம் செய்யும் பொன்னான தருணத்தில் படம் நிறைகிறது .
