ஒரு திரைப்படம் சினிமாவின் பொற்காலத்தைப் போற்றுவதற்காக உருவாக்கப்படும்போது, அந்தக் கலையின் அழகை மட்டும் கொண்டாட வேண்டுமா, அல்லது அதன் பின்னால் மறைந்திருக்கும் பேராசை, புகழின் நிலையற்ற தன்மை, மனிதர்களின் வீழ்ச்சி ஆகியவற்றையும் எதிர்கொள்ள வேண்டுமா?
டேமியன் சாசெல்லின் பாபிலோன் திரைப்படம் எழுப்பும் அடிப்படையான கேள்வி இதுதான்.
பாபிலோன் என்ற தலைப்பு, பழங்கால பாபிலோன் நகரத்தின் ஆடம்பரம், செல்வம், அதிகாரம், கட்டுப்பாடற்ற இன்பம் ஆகியவற்றை நினைவூட்டுகிறது. இதேபோல், 1920களின் ஹாலிவுட்டும் புகழ், பணம், விருந்துகள், அளவுக்கு மீறிய கொண்டாட்டங்கள் நிறைந்த உலகமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது.
அந்த ஆடம்பரத்துக்குப் பின்னால் இருக்கும் குழப்பம், ஒழுக்கச் சிதைவு, புகழின் நிலையற்ற தன்மை ஆகியவற்றையும் இத்தலைப்பு உணர்த்துகிறது. எனவே, பாபிலோன் என்பது ஒரு நகரத்தின் பெயர் மட்டுமல்ல; திரையுலகின் பிரம்மாண்டத்தையும் அதன் இருண்ட பக்கங்களையும் குறிக்கும் உருவகமாக அமைகிறது.
பழைய ஹாலிவுட் உலகின் ஆடம்பரத்தையும் கட்டுப்பாடற்ற கொண்டாட்டங்களையும் மையமாகக் கொண்ட இந்தப் படம், திரையுலகின் மினுமினுப்பான வெளித்தோற்றத்தையும் அதன் பின்னால் இயங்கும் அதிகாரம், ஆசை, அடையாளம் ஆகியவற்றின் சிக்கல்களையும் ஒரே நேரத்தில் அணுகுகிறது.
திரைப்படத்தின் காலப்பின்னணி அதன் கலைநோக்கைப் புரிந்துகொள்ள முக்கியமானது.
மௌனப்படங்களின் ஆதிக்கம் குறைந்து, ஒலியுடன் கூடிய திரைப்படங்கள் புதிய இடத்தைப் பிடித்த காலகட்டத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்டிருக்கும் இப்படம், சினிமா என்பது வெறும் பொழுதுபோக்குக் கருவி மட்டுமல்ல; தொழில்நுட்ப மாற்றங்களாலும் வணிகத் தேவைகளாலும் கலைஞர்களின் தனிப்பட்ட ஆசைகளாலும் தொடர்ந்து உருமாறும் ஓர் உலகம் என்பதையும் முன்னிறுத்துகிறது.
இந்த மாற்றத்தை வெறும் வரலாற்றுப் பதிவாகக் காட்டுவதற்குப் பதிலாக, புகழையும் வெற்றியையும் தேடும் மனிதர்களின் வாழ்க்கையுடன் இணைத்து இயக்குநர் அணுகுகிறார்.
இதனால் பழைய ஹாலிவுட்டின் தோற்றம், வளர்ச்சி, கவர்ச்சி ஆகியவை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தின் சித்திரமாக மட்டுமல்லாமல், கலைக்கும் வணிகத்துக்கும் இடையிலான உறவை ஆராயும் தளமாகவும் அமைகின்றன.
டேமியன் சாசெல்லின் இயக்கத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், திரைப்படத்தின் பிரம்மாண்டத்தையும் அதன் அடியில் இருக்கும் அமைதியற்ற தன்மையையும் ஒன்றுக்கொன்று முரணாக நிறுத்துவதாகும்.
கட்டுப்பாடற்ற கொண்டாட்டங்கள், ஆடம்பரமான சூழல்கள், அளவுக்கு மீறிய கேளிக்கைகள் ஆகியவற்றின் வழியாக ஹாலிவுட்டின் வெளிப்புறக் கவர்ச்சி வெளிப்படுகிறது.
ஆனால் அந்தக் கவர்ச்சியை மட்டுமே நம்பி படம் முன்னேறுவதில்லை. மனிதர்கள் மரணத்தை எதிர்கொள்ளும் விதம், புகழைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் முயற்சி, சமூகத்தில் உயர்ந்த இடத்தைப் பிடிக்க வேண்டும் என்ற வேட்கை ஆகியவையும் அதன் பார்வையில் இடம்பெறுகின்றன.
இதனால் கொண்டாட்டத்தின் உற்சாகத்திற்குள் பதற்றமும் சோகமும் கலந்த ஒரு திரைப்பட அனுபவம் உருவாகிறது.
திரைக்கதையின் அமைப்பு குறித்து எழும் முக்கியமான கேள்வி, இத்தனை பெரிய உலகத்தையும் பல்வேறு மனிதர்களின் அனுபவங்களையும் ஒரே படைப்புக்குள் எவ்வாறு இணைப்பது என்பதாகும்.
திரைப்படத்தின் அளவுகடந்த விரிவும் பல்வேறு கருப்பொருள்களும் அதன் தனித்துவத்திற்குக் காரணமாகின்றன;
அதே நேரத்தில், அவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் கதைசொல்லல் எப்போதும் ஒரே அளவிலான தெளிவையும் செறிவையும் தக்கவைத்துக்கொள்வதில்லை.
பிரம்மாண்டமான காட்சிகளும் தீவிரமான உணர்ச்சிகளும் நிறைந்த அனுபவமாகப் படம் அமையும் இடங்களில் அதன் ஆற்றல் வெளிப்படுகிறது. ஆனால் பல்வேறு எண்ணங்களையும் நிகழ்வுகளையும் ஒரே நேரத்தில் கையாளும் முயற்சி, சில பகுதிகளில் அதன் மையமான உணர்வைச் சிதறடிப்பதாகவும் தோன்றுகிறது.
இந்த முரண்பாடுதான் படத்தின் கலைநோக்குக்கும் அதன் கதைசொல்லல் கட்டுப்பாட்டுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை உணர்த்துகிறது.
நடிப்பில் மார்கோட் ராபி, பிராட் பிட், டியாகோ கால்வா ஆகியோரின் பங்களிப்பு படத்தின் முக்கியமான அம்சமாகும். வெவ்வேறு திரை ஆளுமைகளைக் கொண்ட இந்தக் கலைஞர்கள், ஹாலிவுட்டின் புகழ் உலகத்துடன் தொடர்புடைய பல்வேறு மனநிலைகளையும் மனித உறவுகளையும் வெளிப்படுத்துகின்றனர்.
மார்கோட் ராபியின் நடிப்பு படத்தின் தீவிரமான ஆற்றலுடன் இணைகிறது; பிராட் பிட்டின் திரை இருப்பு அதன் ஆடம்பரமான உலகத்துக்கு அனுபவமும் நிதானமும் கலந்த தன்மையை வழங்குகிறது.
டியாகோ கால்வாவின் பங்களிப்பு, அந்த உலகத்திற்குள் தன்னை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள முயலும் மனிதனின் அடையாளச் சிக்கல்களை அணுகும் படத்தின் பார்வைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.
இவர்களுடன் இணையும் துணை நடிகர்களின் பெரிய குழுவும் திரைப்படத்தின் விரிந்த உலகத்தை உருவாக்க உதவுகிறது.
இருப்பினும், கதாபாத்திரங்களின் எண்ணிக்கையும் படத்தின் கருத்துப் பரப்பும் அதிகமாக இருப்பதால், ஒவ்வொரு மனிதரின் உள்ளார்ந்த வாழ்க்கைக்கும் சமமான ஆழம் கிடைக்கிறதா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.
ஒளிப்பதிவும் கலை இயக்கமும் படத்தின் காலச்சூழலை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. லைனஸ் சாண்ட்கிரென் அமைத்துள்ள காட்சியமைப்பு, ஆடம்பரமான சூழல்களையும் திரைப்படத் தயாரிப்பின் பரபரப்பையும் காட்சிகளின் வழியாக உணர்த்துகிறது.
புளோரென்சியா மார்ட்டின் மற்றும் அந்தோனி கார்லினோவின் கலை இயக்கம், பழைய ஹாலிவுட்டின் உலகத்தை விரிவான பின்னணியுடன் உருவாக்குகிறது.
மேரி சோஃப்ரெஸின் ஆடை வடிவமைப்பு அந்தக் காலத்தின் தோற்றத்தையும் கதாபாத்திரங்களின் சமூகச் சூழலையும் காட்சிகளுடன் இணைக்கிறது.
இவை அனைத்தும் தனித்தனியான அலங்காரங்களாக நிற்காமல், படத்தின் உலகம் நம்பத்தகுந்ததாகவும் கண்ணைக் கவர்வதாகவும் அமைய உதவுகின்றன.
படத்தொகுப்பின் பணி, இவ்வளவு விரிந்த காட்சிகளையும் வேகமான நிகழ்வுகளையும் ஒரே ஓட்டத்தில் இணைப்பதாகும்.
படத்தின் கொண்டாட்டக் காட்சிகளும் தீவிரமான தருணங்களும் ஒன்றோடொன்று மாறும்போது, அதன் வேகமும் அளவும் பார்வையாளருக்கு வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
அதே வேகமும் காட்சிகளின் அடர்த்தியும் சில நேரங்களில் சோர்வை உருவாக்கக்கூடும். மூன்று மணி நேரத்திற்கும் மேலான நீளம், படத்தின் பிரம்மாண்டமான நோக்கத்தை விரிவாக வெளிப்படுத்துவதற்கான இடத்தை அளித்தாலும், திரைக்கதையின் இறுக்கம் குறையும் தருணங்களில் அந்த நீளமே ஒரு சவாலாக மாறுகிறது.
ஜஸ்டின் ஹர்விட்ஸின் இசை, படத்தின் குறிப்பிடத்தக்க பலங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. அதன் துடிப்பான இசையமைப்பு, காட்சிகளின் ஆற்றலையும் கொண்டாட்டங்களின் கட்டுப்பாடற்ற தன்மையையும் வலுப்படுத்துகிறது.
இசை வெறும் பின்னணி அலங்காரமாக இல்லாமல், படத்தின் உணர்ச்சி வேகத்தைத் தீர்மானிக்கும் கூறாகச் செயல்படுகிறது. விமர்சன வரவேற்பில் இசை தனித்துப் பாராட்டப்பட்டதுடன், அதற்காக ஹர்விட்ஸ் கோல்டன் குளோப் விருதையும் பெற்றார்;
அகாடமி விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டார்.
திரைப்படத்தின் கருப்பொருள்களில் அடையாளம், சமூக உயர்வு, அதிகாரம், மரணம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன.
குறிப்பாக, ஒரு மனிதன் சமூகத்தில் உயர்ந்த இடத்தை அடைய விரும்பும்போது தனது கடந்தகாலத்துடனும் பண்பாட்டு வேர்களுடனும் கொண்டிருக்கும் உறவு எவ்வாறு மாறக்கூடும் என்ற கேள்வியைப் படம் முன்வைக்கிறது.
ஹாலிவுட்டின் அதிகார மையத்துக்கு அருகில் செல்வது வெற்றிக்கான வாய்ப்புகளைத் திறக்கலாம்; ஆனால் அந்தச் சூழலில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்ற விருப்பம், ஒருவரின் சுய அடையாளத்தையே மாற்றத் தூண்டக்கூடும்.
இவ்வாறு தனிப்பட்ட ஆசைகளுக்கும் சமூக அங்கீகாரத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாடு படத்தின் மனிதநேயப் பார்வைக்கு ஆழம் சேர்க்கிறது.
மரணத்தைப் பற்றிய அணுகுமுறையும் படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான பரிமாணமாகும்.
மரணம் மனித வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத முடிவாக இருந்தாலும், புகழ், கேளிக்கை, அதிகாரம் ஆகியவற்றால் நிரம்பிய உலகில் அது சில நேரங்களில் சாதாரணமான செய்தியாகக் கடந்து செல்லப்படுகிறது.
இத்தகைய முரண்பாடுகள் மூலம், மனிதர்கள் தங்களது நிலையற்ற தன்மையை மறக்க முயலும் விதத்தையும் வாழ்க்கையின் முடிவிலிருந்து மனதளவில் தப்பிக்க விரும்பும் இயல்பையும் படம் ஆராய்கிறது.
இப்படத்தின் பார்வையில் ஹாலிவுட் என்பது கலைஞர்கள் கனவுகளை நிறைவேற்றும் இடமாக மட்டுமல்லாமல், சிலரின் உழைப்பும் சமரசங்களும் மறைக்கப்பட்டு வெற்றியின் அழகான தோற்றம் மட்டுமே பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கப்படும் அமைப்பாகவும் விளங்குகிறது.
ஒரு காட்சியை உருவாக்குவதற்குப் பின்னால் இருக்கும் கடின உழைப்பையும் அதிகார உறவுகளையும் மறைத்து, திரையில் முழுமையான அழகை மட்டும் காட்டும் சினிமாவின் இயல்பை படம் சுட்டுகிறது.
அதே சமயம், அந்த அழகை உருவாக்கும் செயல்முறையில் இன அடையாளம் மற்றும் சமூகப் பாகுபாடு எவ்வாறு செயல்படக்கூடும் என்பதையும் அதன் பார்வை தொடுகிறது. இதனால் சினிமாவை நேசிப்பதும் அதன் வரலாற்றை விமர்சனமின்றிப் போற்றுவதும் ஒன்றல்ல என்ற உணர்வு உருவாகிறது.
படத்தின் வரவேற்பு இந்த இருமுகத் தன்மையையே பிரதிபலிக்கிறது. அதன் இயக்கம், நடிப்பு, இசை, ஒளிப்பதிவு, கலை இயக்கம் ஆகியவை பாராட்டப்பட்டபோதும், திரைக்கதையின் செறிவு, கதைசொல்லலின் ஒருங்கிணைப்பு, அளவுக்கு மீறிய காட்சியமைப்பு ஆகியவை குறைகளாகச் சுட்டப்பட்டன.
வணிக ரீதியாகவும் பாபிலோன் எதிர்பார்த்த வெற்றியை அடையவில்லை. உலகளவில் சுமார் 6.34 கோடி அமெரிக்க டாலர் வசூலித்த இப்படத்தின் தயாரிப்பு மற்றும் விளம்பரச் செலவுகள் சேர்த்து சுமார் 16 கோடி டாலராக இருந்தன.
இதன் தொடக்க வசூல் எதிர்பார்ப்பை விடக் குறைவாக இருந்ததற்குப் பார்வையாளர்களின் மாறிவரும் விருப்பங்கள், கொரோனா மற்றும் காய்ச்சல் பரவல் குறித்த அச்சம், குளிர்காலப் புயலின் தாக்கம் போன்ற காரணங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன.
இருப்பினும், வணிகத் தோல்வி மட்டும் ஒரு திரைப்படத்தின் கலை மதிப்பைத் தீர்மானிக்காது என்பதையும், அதே நேரத்தில் பிரம்மாண்டமான கலை முயற்சி பார்வையாளர்களுடன் தொடர்புகொள்வதில் எதிர்கொள்ளும் சவால்களையும் இப்படத்தின் பயணம் நினைவூட்டுகிறது.
பழைய ஹாலிவுட்டின் கவர்ச்சியையும் அதன் பின்னால் இருக்கும் மனித ஆசைகள், அடையாளச் சிக்கல்கள், நிலையற்ற புகழ் ஆகியவற்றையும் ஒரே படைப்பில் சந்திக்க விரும்புபவர்களுக்கு இது கவனிக்கத்தக்க திரைப்படம்.
சினிமாவை வெறும் அழகான காட்சிகளின் தொகுப்பாக அல்லாமல், மனிதர்களின் கனவுகளையும் பலவீனங்களையும் பதிவு செய்யும் கலையாக அணுகும் பார்வையாளர்களுக்கு, அதன் நிறை குறைகளுடன் கூடிய பிரம்மாண்டமான முயற்சி சிந்திக்கவும் விவாதிக்கவும் இடமளிக்கும்.
===============================
படத்தின் கதை:-
1926ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் உள்ள பெல் ஏர் பகுதியில், மெக்சிகோவைச் சேர்ந்த குடியேறியான மேனுவல் டோரஸ் (டியாகோ கால்வா) என்ற இளைஞன் ஹாலிவுட்டில் சிறுசிறு வேலைகளைச் செய்து வாழ்ந்து வருகிறான்.
திரைப்பட உலகில் பெரிய மனிதனாக உயர வேண்டும் என்பதே அவனுடைய கனவு. ஆனால், அவனுக்கு இன்னும் நிலையான பதவியோ செல்வாக்கோ கிடைக்கவில்லை.
அந்தச் சூழலில், கினோஸ்கோப் திரைப்பட நிறுவனத்தின் தலைவரான டான் வாலக்கின் (ஜெஃப் கார்லின்) மாளிகையில் நடைபெறும் பிரம்மாண்டமான விருந்துக்கு ஓர் யானையைக் கொண்டு செல்லும் வேலையை அவன் ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
அந்த விருந்தில் கலந்துகொள்வதற்காக ஹாலிவுட்டின் செல்வந்தர்களும் திரைப்பட நட்சத்திரங்களும் திரண்டிருக்கிறார்கள்.
அந்த விருந்து இசை, நடனம், மதுபானம், போதைப்பொருள் பயன்பாடு, பாலியல் கேளிக்கைகள் எனக் கட்டுப்பாடற்ற கொண்டாட்டங்களால் நிரம்பியிருக்கிறது.
திரைப்படத் துறையின் செல்வாக்கு மிக்க மனிதர்கள் எவ்வாறு வாழ்கிறார்கள் என்பதை மேனி நேரில் காண்கிறான்.
அங்கேதான் நியூ ஜெர்சியைச் சேர்ந்த நெல்லி லாராயை (மார்கோட் ராபி) சந்திக்கிறான். தன்னை ஒரு நட்சத்திரமாகக் கருதும் நெல்லி, இன்னும் புகழ்பெற்ற நடிகையாகவில்லை என்றாலும், ஒருநாள் ஹாலிவுட்டில் பெரிய இடத்தைப் பிடிப்பேன் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறாள்.
அவளுடைய துணிச்சலான நடத்தை, கட்டுப்பாடற்ற ஆற்றல், அனைவருடைய கவனத்தையும் ஈர்க்க வேண்டும் என்ற வேட்கை ஆகியவை மேனியைக் கவர்கின்றன.
இருவரும் பேசும்போது, சாதாரண வாழ்க்கையைவிடப் பெரிய ஒன்றின் பகுதியாக இருக்க வேண்டும் என்ற தங்களுடைய விருப்பத்தைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள். மேனிக்கு நெல்லியிடம் ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது; நெல்லியும் அவனுடன் நெருக்கமாகப் பழகுகிறாள்.
அந்த விருந்தில் சீன வம்சாவளியைச் சேர்ந்த காபரே பாடகியான லேடி ஃபே சூ (லி ஜுன் லி), ஆப்பிரிக்க அமெரிக்க இசைக்கலைஞரான சிட்னி பால்மர் (ஜோவன் அடெபோ), மௌனத் திரைப்படங்களின் புகழ்பெற்ற நட்சத்திரமான ஜாக் கான்ராட் (பிராட் பிட்) ஆகியோரும் இருக்கிறார்கள்.
பல திருமணங்களைச் செய்துள்ள ஜாக் கான்ராட், அக்கால ஹாலிவுட்டின் மிக முக்கியமான நடிகர்களில் ஒருவன். அவனுடைய புகழும் செல்வாக்கும் அவனுக்குப் பெரும் மதிப்பைத் தந்திருக்கின்றன.
ஃபே பாடகியாக மட்டுமல்லாமல், மௌனதிரைப்படங்களுக்கான துணை திரை எழுத்து அட்டைகளை எழுதும் பணியிலும் ஈடுபடுகிறாள். சிட்னி தனது இசைக்குழுவுடன் நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி வருகிறான்.
இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு சமூகப் பின்னணியிலிருந்து வந்திருந்தாலும், அனைவரும் ஒரே திரைப்பட உலகின் ஓர் அங்கமாக இருக்கிறார்கள்.
விருந்து நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கும்போது, ஜேன் தோர்ன்டன் என்ற இளம் நடிகை போதைப்பொருளின் தாக்கத்தால் மயக்கமடைகிறாள்.
அவள் மற்றொரு துணை நடிகருடன் லஜ்ஜையற்ற போதை உபயோகம் பாலியல் உறவில் ஈடுபட்டிருந்தபோது உடல்நிலை மோசமடைந்ததால், அவளை அங்கிருந்து வெளியே கொண்டு செல்ல வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுகிறது.
ஆனால், விருந்தில் இருந்தவர்களின் கவனத்தை ஈர்க்காமல் அவளை மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்வது கடினமாக இருக்கிறது.
மேனி தான் அழைத்து வந்த யானையை அங்கே கூடத்தில் அழைத்து வந்து நடமாடச் செய்து, விருந்தினர்களின் கவனத்தைத் திசைதிருப்புகிறான்.
அந்தக் குழப்பத்தைப் பயன்படுத்தி ஜேனை அங்கிருந்து எடுத்துச் செல்ல உதவுகிறான்.
அதே நேரத்தில், விருந்தில் உற்சாகமாக நடனமாடிக்கொண்டிருக்கும் நெல்லி ஒரு திரைப்படத் தயாரிப்பாளரின் கவனத்தை ஈர்க்கிறாள்.
ஜேனால் தொடர முடியாத திரைப்படப் பணிக்கு மாற்றாக ஒரு நடிகையைத் தேடிக்கொண்டிருந்த கினோஸ்கோப் நிறுவனத்தினருக்கு நெல்லி பொருத்தமானவளாகத் தோன்றுகிறாள்.
இதனால் அவளுக்கு உடனடியாகத் திரைப்படத்தில் நடிக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. இதுவரை திரையில் நடிப்பதற்கான வாய்ப்பைத் தேடிக்கொண்டிருந்த அவளுக்கு, தன்னுடைய திறமையை வெளிப்படுத்துவதற்கான முதல் பெரிய கதவு திறக்கிறது.
விருந்து முடிந்த மறுநாள் காலையில், மேனி குடிபோதையில் இருக்கும் ஜாக் கான்ராடை அவனுடைய வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்கிறான்.
மேனியின் திறமையையும் அவசரநிலைகளில் விரைவாகச் செயல்படும் ஆற்றலையும் கவனித்த ஜாக் கான்ராட், அவனைத் தன்னுடைய தனிப்பட்ட உதவியாளராகப் பணியமர்த்த முடிவு செய்கிறான்.
இதனால் மேனிக்கு ஹாலிவுட்டின் மிக முக்கியமான நட்சத்திரங்களில் ஒருவனுடன் நெருக்கமாகப் பணிபுரியும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.
அவனுடைய கனவு இன்னும் நிறைவேறவில்லை என்றாலும், திரைப்படத் துறையின் அதிகார மையத்திற்குள் நுழைவதற்கான முதல் முக்கியமான வாய்ப்பு அவனுக்குக் கிடைத்துவிடுகிறது.
அடுத்த நாள் திரைப்படப் படப்பிடிப்பில் நெல்லி தனது நடிப்புத் திறனை வெளிப்படுத்துகிறாள்.
கேமராவுக்கு முன்னால் அவள் தயக்கமின்றிச் செயல்படுகிறாள். இயல்பான உணர்ச்சிகளையும் உடல் அசைவுகளையும் பயன்படுத்தி நடிப்பதால், அனுபவமுள்ள நடிகர்களின் கவனத்தையும் ஈர்க்கிறாள்.
அவளுடன் நடித்துக்கொண்டிருக்கும் கான்ஸ்டன்ஸ் மூர் என்ற நடிகையைவிட நெல்லியின் நடிப்பு முன்னிலையாகத் தெரிகிறது.
அந்தக் காட்சியில் தயாரிப்பாளராகவும் நடித்துக்கொண்டிருக்கும் நடிகரின் கவனத்தையும் அவள் தன் பக்கம் திருப்புகிறாள். இதனால் நெல்லி நடிப்பதற்காகப் பிறந்தவள் என்ற தோற்றம் உருவாகிறது.
அதே படப்பிடிப்புத் தளத்தில், ஜாக்கான்ராட்டின் காட்சிகளைப் படமாக்குவதற்குத் தேவையான கேமரா சரியான நேரத்தில் கிடைக்காமல் சிக்கல் ஏற்படுகிறது.
சூரியன் மறைவதற்கு முந்தைய குறிப்பிட்ட ஒளியில் காட்சியைப் பதிவு செய்ய வேண்டியிருந்ததால், நேரத்தை வீணாக்க முடியாது.
மேனி விரைந்து செயல்பட்டு தேவையான கேமராவை ஆம்புலன்ஸில் கொண்டுவருகிறான். இதனால் படப்பிடிப்பு தொடர முடிகிறது.
நெல்லி தனது நடிப்பால் கவனத்தைப் பெறுகிறாள்; மேனி தனது செயல்திறனால் திரைப்படத் துறையினரின் நம்பிக்கையைப் பெறுகிறான்.
இருவருடைய வாழ்க்கையும் ஒரே நேரத்தில் புதிய திசையில் நகரத் தொடங்குகிறது.
நெல்லியின் நடிப்புத் திறன் அவளுக்குப் புகழைத் தேடித்தருகிறது. அவள் விரைவில் ஹாலிவுட்டின் கவனத்தை ஈர்க்கும் இளம் நட்சத்திரமாக மாறுகிறாள்.
பத்திரிகைகளில் அவளைப் பற்றிய செய்திகள் வெளியாகின்றன. புகழ்பெற்ற கிசுகிசு எழுத்தாளரான எலினார் செயின்ட் ஜான் (ஜீன் ஸ்மார்ட்), நெல்லியின் வளர்ச்சியையும் ஜாக்கான்ராட்டின் திரையுலக வாழ்க்கையையும் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கிறாள்.
ஹாலிவுட்டில் யார் புகழின் உச்சத்தில் இருக்கிறார்கள், யாருடைய செல்வாக்கு குறைகிறது, யாருடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கை பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கிறது என்பவற்றை எலினார் தனது எழுத்துகளின் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறாள்.
இதனால் நெல்லியின் பெயர் திரைப்பட உலகிலும் பொதுமக்களிடமும் பரவலாக அறியப்படுகிறது.
இதற்கிடையில், மேனியும் திரைப்படத் துறையில் தனக்கான தொடர்புகளை வளர்த்துக்கொண்டு முன்னேறுகிறான்.
அந்தக் காலகட்டத்தில் திரைப்பட உலகம் மிகப்பெரிய தொழில்நுட்ப மாற்றத்தைச் சந்திக்கத் தொடங்குகிறது. அதுவரை நடிகர்களின் குரல்கள் கேட்காத மௌனத் திரைப்படங்களே ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தன.
கதைகள் முகபாவனைகள், உடல் அசைவுகள், பின்னணி இசை, திரையில் தோன்றும் எழுத்துகள் ஆகியவற்றின் மூலம் சொல்லப்பட்டன.
ஆனால், ஒலியுடன் கூடிய திரைப்படங்கள் உருவாகி மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கத் தொடங்கியதும், ஹாலிவுட்டின் எதிர்காலம் மாறப்போகிறது என்பது தெளிவாகிறது.
இந்த மாற்றம் திரைப்படத் தயாரிப்பு முறையை மட்டுமல்லாமல், நடிகர்களின் தொழில் வாழ்க்கையையும் பாதிக்கக்கூடியதாக இருந்தது.
இந்தப் புதிய தொழில்நுட்பத்தைப் பற்றிய மக்களின் எதிர்வினையை அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று ஜாக் கான்ராட் முடிவு செய்கிறான்.
அதற்காக, ஒலியுடன் கூடிய திரைப்படத்தின் வளர்ச்சியை வெளிப்படுத்திய தி ஜாஸ் சிங்கர் படத்தின் நியூயார்க் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சிக்குச் செல்லுமாறு மேனியை அனுப்புகிறான்.
அந்தத் திரைப்படத்துக்கு மக்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகிறார்கள் என்பதைப் பார்த்து, ஹாலிவுட்டில் ஒலிப்படங்களுக்கு எவ்வளவு வரவேற்பு கிடைக்கும் என்பதை மேனி புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே ஜாக்கான்ராட்டின் நோக்கம்.
நியூயார்க்கில் மேனி நெல்லியை மீண்டும் சந்திக்கிறான். அந்தச் சந்திப்பில் நெல்லி தனது தாயை அவனுக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறாள்.
அவளுடைய தாய் மனநலக் காப்பகத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டிருப்பதை மேனி அறிந்துகொள்கிறான்.
நெல்லியின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் இருக்கும் சிக்கல்களை அவன் இவ்வாறு அறிந்துகொண்டாலும், இருவரும் தங்களுடைய தொழில் வாழ்க்கைக்காகத் திரும்பிச் செல்ல வேண்டியிருக்கிறது. அவர்கள் மீண்டும் தொடர்பில் இருக்க முடிவு செய்கிறார்கள்.
ஒலிப்படங்கள் வளர்ச்சியடைந்தபோது, ஜாக்கான்ராட்டின் வாழ்க்கையில் சிக்கல்கள் உருவாகின்றன.
மௌனத் திரைப்படங்களில் அவன் பெற்றிருந்த புகழ், திரையில் அவன் வெளிப்படுத்திய முகபாவனைகள் மற்றும் உடல் மொழி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்திருந்தது.
ஆனால், ஒலிப்படங்களில் நடிகர்களின் கரகர குரல், இயல்பான பேச்சு, உச்சரிப்பு ஒலி ஆகியவையும் முக்கியமானவையாக மாறுகின்றன.
இந்த மாற்றத்துக்கு ஜாக்கான்ராட் தன்னை முழுமையாகப் பொருத்திக்கொள்ள முடியாமல் தவிக்கிறான்.
அவனுடைய நட்சத்திர அந்தஸ்து மங்கத் தொடங்குகிறது.
முன்பு திரைப்படத்தின் மையக் கதாநாயகனாகத் தனித்து நின்றவன், பின்னர் பல நடிகர்கள் இணைந்து நடிக்கும் படங்களில் துக்கடா கதாபாத்திரங்களை ஏற்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான்.
தி ஹாலிவுட் ரெவ்யூ ஆஃப் 1929 போன்ற படங்களில் அவன் நடித்தாலும், அவனுடைய பழைய புகழை மீண்டும் பெறவே முடியவில்லை.
நெல்லிக்கும் ஒலிப்படங்களின் காலம் எளிதானதாக அமையவில்லை. அவள் தொடர்ந்து நடிப்பதற்கான வாய்ப்புகளைப் பெற்றாலும், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் கட்டுப்பாட்டை இழக்கத் தொடங்குகிறாள்.
போதைப்பொருள் பயன்பாடும் சூதாட்டமும் அதிகரிக்கின்றன. அவளுடைய புகழுடன் சேர்ந்து சர்ச்சைகளும் பெருகுகின்றன.
திரைப்பட உலகில் உயர்ந்து நிற்க வேண்டும் என்ற அவளுடைய ஆசை இருந்தாலும், அந்தப் புகழைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள வேண்டிய ஒழுங்கான வாழ்க்கை அவளுக்குச் சாத்தியமாகவில்லை.
அவளைப் பற்றிய கிசுகிசுக்கள் பத்திரிகைகளில் அதிகமாக இடம்பெறத் தொடங்குகின்றன.
ஒரு விருந்தில், தன்னைப் பற்றிப் பிறர் பேசிக்கொண்டிருக்கும் கிசுகிசுக்களை நெல்லி ஒட்டுக் கேட்கிறாள்.
அவை அவளுக்குக் கோபத்தையும் அவமானத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன.
அந்த மனநிலையில், தனது தந்தையான ராபர்ட் லாராய் (எரிக் ராபர்ட்ஸ்) மற்றும் திறமையற்ற வணிக மேலாளர் ராபர்ட் ஆகியோரிடம், பாலைவனத்தினுள் குழுவாக சென்றவள் விஷமுள்ள பாம்பை எதிர்கொள்ளுமாறு சவால் விடுகிறாள்.
ஆனால், குடிபோதையில் இருந்த தந்தை ராபர்ட் மயங்கி விழுகிறான். இதனால் நெல்லியே அந்தப் பாம்பை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
பாம்புடன் போராடும்போது அது நெல்லியின் கழுத்தில் கடிக்கிறது. அவளுடைய உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படுகிறது.
அப்போது ஃபே தலையிட்டு பாம்பை வெட்டிக் கொல்கிறாள். பின்னர் நெல்லியின் கழுத்தில் இருந்த கடிபட்ட இடத்திலிருந்து விஷத்தை உறிஞ்சி வெளியேற்ற முயல்கிறாள்,விஸ்கியால் வாய் கொப்பளித்து, கடிவாயில் விஸ்கி ஊற்றுகிறாள்.
ஆபத்திலிருந்து தப்பிய நெல்லி உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஃபேவை முத்தமிடுகிறாள்.
இந்தச் சம்பவம் இருவருக்கும் இடையே ஒரின காதல் உறவு இருப்பதாக வதந்திகள் பரவ வழிவகுக்கிறது.
நெல்லியின் வாழ்க்கை ஏற்கெனவே சர்ச்சைகளால் சூழப்பட்டிருந்த நிலையில், இந்த வதந்திகளும் அவளுடைய பொதுவாழ்க்கையை மேலும் சிக்கலாக்குகின்றன.
இதற்கிடையில், மேனி தனது தொழில் வாழ்க்கையில் முன்னேறுகிறான். சிட்னி பால்மரின் இசைக்குழுவை மையமாகக் கொண்டு திரைப்படங்களை உருவாக்கலாம் என்று அவன் யோசனை முன்வைக்கிறான்.
அவனுடைய தொழில்முறை திறமையும் புதிய யோசனைகளும் அவனைப் பெரிய நிறுவனங்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவருகின்றன.
இறுதியில், இர்விங் தால்பெர்க் (மேக்ஸ் மிங்கெல்லா) தலைமையிலான மெட்ரோ-கோல்ட்வின்-மேயர் நிறுவனத்தில் நிர்வாகப் பதவியைப் பெறுகிறான்.
ஒரு காலத்தில் படப்பிடிப்புக்குத் தேவையான பொருட்களை எடுத்துச் சென்றவன், இப்போது திரைப்படத் தயாரிப்பு தொடர்பான முடிவுகளில் பங்கேற்கும் அதிகாரம் கொண்டவனாக உயர்கிறான்.
ஆனால், அந்த அதிகாரத்துடன் புதிய பொறுப்புகளும் சமரசங்களும் வருகின்றன. திரைப்படங்களில் காட்டப்படும் உள்ளடக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் ஹேஸ் ஒழுக்க விதிமுறைகள் அமலுக்கு வரத் தொடங்குகின்றன.
திரைப்பட நிறுவனங்கள் சர்ச்சைக்குரியதாகக் கருதப்படும் உறவுகள் மற்றும் காட்சிகளைத் தவிர்க்க முயல்கின்றன.
நெல்லியுடன் ஃபேவுக்குத் தொடர்பு இருப்பதாகப் பரவிய வதந்திகளைக் காரணம் காட்டி, ஃபேவைப் பணியிலிருந்து நீக்குமாறு நிறுவன நிர்வாகிகள் மேனியிடம் உத்தரவிடுகின்றனர்.
நிறுவனத்தில் தனது பதவியைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள வேண்டிய அழுத்தத்தில் மேனி அந்த உத்தரவை நிறைவேற்ற வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான்.
சிட்னிக்கும் இதேபோன்ற அவமானகரமான சூழல் உருவாகிறது. அவன் ஒப்பீட்டளவில் வெளிர்ந்த தோல் நிறத்தைக் கொண்ட கறுப்பின இசைக்கலைஞன்.
அமெரிக்காவின் தெற்குப் பகுதிகளில் உள்ள பார்வையாளர்கள் இனக்கலப்பைக் காட்டும் காட்சிகளை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்று நிறுவன நிர்வாகிகள் கருதுகிறார்கள்.
இதனால், சிட்னி தனது முகத்தில் கறுப்பு நிறம் பூசி மறைக்கும் கார்க் மரசாம்பல் ஒப்பனையைப் பயன்படுத்தி நடிக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வலியுறுத்துகிறார்கள்.
இந்தக் கோரிக்கை சிட்னியை அவமானப்படுத்துகிறது. திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்பு முடிந்ததும், அந்த நிறுவனத்தில் தொடர்ந்து பணியாற்ற விரும்பாமல் அவன் வேலையை சொகுசு காரை துச்சம் என விட்டு வெளியேறுகிறான்.
இதற்கிடையில், நெல்லியின் புகழைக் காப்பாற்ற மேனி முயற்சி செய்கிறான். அவளுடைய சர்ச்சைக்குரிய பொதுத் தோற்றத்தை மாற்றி, உயர்சமூகத்தினரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் நடிகையாக அவளை உருவாக்க வேண்டும் என்று திட்டமிடுகிறான்.
எலினாரும் இர்விங் தால்பெர்க்கும் இந்த முயற்சிக்கு உதவுகிறார்கள். நெல்லி உயர்சமூக நிகழ்ச்சிகளில் கலந்துகொள்ளவும், கட்டுப்பாடான வாழ்க்கை வாழும் பெண்ணாகத் தோன்றவும் ஏற்பாடுகள் செய்யப்படுகின்றன.
ஆனால், தன்னுடைய இயல்பான வாழ்க்கை முறையை ஒடுக்கிக்கொண்டு பிறர் எதிர்பார்க்கும் விதத்தில் வாழ்வது துடுக்கான நெல்லிக்கு மிகுந்த மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
உயர்சமூகத்தினரின் ஆணவமும் போலித்தனமும் அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை. வில்லியம் ராண்டால்ஃப் ஹர்ஸ்ட் (பாட் ஸ்கிப்பர்) ஏற்பாடு செய்திருந்த விருந்தில், அங்கிருந்த செல்வந்தர்களின் மேட்டிமைத்தனத்தை அவளால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை.
அவள் கட்டுப்பாட்டை இழந்து உணர்ச்சிவசப்பட்டு நடந்துகொள்கிறாள், வேண்டுமென்றே அனைவர் மீதும் வாந்தி எடுக்கிறாள். இதனால், அவளுடைய புகழை மீட்டெடுக்க மேனி மேற்கொண்ட முயற்சி எதிர்பார்த்த பலனைத் தருவதில்லை.
1932ஆம் ஆண்டுக்குள் ஜாக்கின் தொழில் வாழ்க்கை மேலும் சரிவடைகிறது. அவன் மெட்ரோ-கோல்ட்வின்-மேயர் நிறுவனத்தில் பெரிய பாத்திரங்களில் நடிக்கத் தொடங்கினாலும், அந்தப் படங்கள் விமர்சன ரீதியாகத் தோல்வியடைகின்றன.
அவனுடைய புகழ் குறைந்து வருவதை அவன் உணர்கிறான். அதே நேரத்தில், அவனுடைய நீண்டகால நண்பரும் தயாரிப்பாளருமான ஜார்ஜ் மன் (லூகஸ் ஹாஸ்) தற்கொலை செய்துகொண்ட செய்தி அவனை ஆழமாகப் பாதிக்கிறது.
ஜார்ஜ் தனது வாழ்க்கையில் தொடர்ச்சியான காதல் ஏமாற்றங்களையும் மனவேதனைகளையும் சந்தித்துவந்த நிலையில் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
இந்த இழப்பு ஜாக்கான்ராட்டின் மனநிலையை மேலும் மோசமாக்குகிறது.
ஜாக் கான்ராட், தனது புகழ் குறைந்துவருவதைப் பற்றிய செய்தியை வெளியிட்ட எலினாரை நேரடியாகச் சந்தித்து எதிர்கொள்கிறான்.
தன்னைப் பற்றிய செய்தி ஏன் இவ்வாறு எழுதப்பட்டது என்று அவன் கேட்கிறான். எலினார் அவனிடம், அவனுடைய நட்சத்திர அந்தஸ்து மங்கிவிட்டதை மறுக்க முடியாது என்று விளக்குகிறாள்.
ஆனால், அவன் நடித்த திரைப்படங்கள் அவனுடைய முகத்தையும் நடிப்பையும் எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்காகப் பாதுகாத்து வைக்கும் என்றும் கூறுகிறாள்.
அவனுடைய தற்போதைய புகழ் குறைந்தாலும், திரையில் பதிவான அவனுடைய உருவம் நீண்டநூறாண்டு காலம் நிலைத்திருக்கும் என்பதே அவளுடைய கருத்து. அந்த வார்த்தைகள் ஜாக்கான்ராட்டின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட இழப்புகளை மாற்றுவதில்லை.
பின்னர், ஒரு விடுதியில் நடைபெறும் விருந்தில் ஜாக் கான்ராட் ஃபேவை மீண்டும் சந்திக்கிறான். ஃபே அமெரிக்காவை விட்டு ஐரோப்பாவுக்குச் சென்று, பாதே திரைப்பட நிறுவனத்துடன் பணியாற்றவிருப்பதாக அவனிடம் கூறுகிறாள்.
ஹாலிவுட்டில் அவளுடைய வாழ்க்கையும் மாறிவிட்டது. இருவரும் பிரிந்து செல்கிறார்கள்.
ஜாக் கான்ராட் தனது விடுதி அறைக்குத் திரும்பி, துப்பாக்கியால் தன்னைச் சுட்டுக்கொண்டு உயிரை மாய்த்துக்கொள்கிறான்.
ஒரு காலத்தில் ஹாலிவுட்டின் மிகப்பெரிய நட்சத்திரமாக இருந்த அவனுடைய வாழ்க்கை இவ்வாறு முடிவடைகிறது.
மறுபுறம், நெல்லி சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்டதால் பெரும் கடனில் சிக்கியிருக்கிறாள். விசித்திரமான குணமுடைய குற்றவாளியான ஜேம்ஸ் மெக்கே (டோபி மாக்வையர்), அவள் தன்னிடம் வாங்கிய கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும் என்று மிரட்டுகிறான்.
கடனை அடைக்க முடியாவிட்டால் அவளுடைய உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படக்கூடும் என்பதால், நெல்லி மேனியிடம் உதவி கேட்கிறாள்.
ஆரம்பத்தில் அவளுடைய பிரச்சினையில் தலையிடத் தயங்கும் மேனி, பின்னர் அவளைக் காப்பாற்ற முடிவு செய்கிறான்.
நெல்லியைத் தனது வீட்டில் மறைத்து வைத்துவிட்டு, கடனை அடைப்பதற்கான பணத்தைத் திரட்ட முயல்கிறான்.
இதற்காக, திரைப்படப் படப்பிடிப்புத் தளங்களில் போதைப்பொருட்களை விற்பனை செய்து வந்தவனும் நடிகராக வேண்டும் என்று விரும்பியவனுமான ‘தி கவுண்ட்’ என்பவரை மேனி அணுகுகிறான்.
அவனுடைய உதவியுடன் பணத்தைத் திரட்டுகிறான். பின்னர், அந்தப் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு இருவரும் ஜேம்ஸ் மெக்கேயைச் சந்திக்கச் செல்கிறார்கள்.
ஆனால், அந்தப் பணம் உண்மையான பணமல்ல; திரைப்படப் படப்பிடிப்பில் பயன்படுத்தப்படும் போலிப் பணம் என்பதை மேனி அறிந்துகொள்கிறான்.
அந்தப் பணத்தைத் தன்னுடைய கலைப்பொருட்கள் தயாரிப்பாளரே உருவாக்கியிருந்ததால், தான் மிகப்பெரிய ஆபத்தில் சிக்கியிருப்பதை அவன் புரிந்துகொள்கிறான்.
ஜேம்ஸ் இருவரையும் தனது நிலத்தடியில் அமைந்துள்ள ஓர் இடத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். அங்கு விலங்குகளை மனிதர்களை துன்புறுத்தும் கொடூரமான கேளிக்கைகள் நடைபெறுகின்றன.
அங்குள்ள சூழலைக் காட்டிக்கொண்டே, திரைப்படம் எடுப்பதற்கான தனது விசித்திரமான யோசனைகளைப் பற்றியும் ஜேம்ஸ் பேசுகிறான்.
ஆனால், பணம் போலியானது என்பதை அவன் கையில் வாங்கி கண்டுபிடித்ததும் நிலைமை ஆபத்தானதாக மாறுகிறது. மேனியும் தி கவுண்டும் அங்கிருந்து தப்பியோட முயல்கிறார்கள்.
தப்பிச் செல்லும் போராட்டத்தில், ஜேம்ஸின் ஆட்களில் ஒருவனான வில்சனை மேனி கொல்கிறான்.
இருவரும் துரத்தப்படுவதிலிருந்து தப்பித்து வெளியேறுகிறார்கள். ஆனால், ஜேம்ஸின் கோபத்திலிருந்து தப்பித்துவிட்டதாக அவர்களால் நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை.
இந்த ஆபத்திலிருந்து நெல்லியையும் தன்னையும் காப்பாற்றுவதற்காக, மேனி அவளுடன் மெக்சிகோவுக்குச் செல்ல முடிவு செய்கிறான்.
அங்கு இருவரும் திருமணம் செய்துகொண்டு புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கலாம் என்று அவளிடம் கூறுகிறான்.
ஆரம்பத்தில் தயங்கும் நெல்லி, இறுதியில் அவனுடைய வேண்டுகோளுக்கு ஒப்புக்கொள்கிறாள். மேனி அவளுடன் கொண்டு செல்ல வேண்டிய பொருட்களைச் சேகரிக்கத் தயாராகிறான்.
அவர்கள் இருவரும் ஹாலிவுட்டை விட்டு வெளியேறினால், இதுவரை தங்களைச் சூழ்ந்திருந்த ஆபத்துகளிலிருந்து விடுபட்டு வேறு வாழ்க்கையைத் தொடங்க முடியும் என்று அவன் நம்புகிறான்.
ஆனால், மேனியின் வாழ்க்கை மீண்டும் ஆபத்தில் சிக்குகிறது. ஜேம்ஸின் ஆள் ஒருவன் மேனியைத் தேடி வந்து, தி கவுண்டையும் அவனுடைய அறைத் தோழனையும் கொன்றுவிடுகிறான்.
மேனியையும் கொல்லத் தயாராக இருக்கும் அந்த ஆள், பயத்தில் தன் ஆடையிலேயே சிறுநீர் கழிக்கும் அளவுக்கு நடுங்கும் அவனைக் கண்டு இறுதியில் உயிருடன் விடுகிறான்.
ஆனால், இனி லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் இருக்கக் கூடாது என்று எச்சரிக்கிறான். இதனால் மேனி உடனடியாக அங்கிருந்து வெளியேற வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
இதற்கிடையில், நெல்லி தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்கிறாள். மேனியுடன் சென்றால் அவனுடைய வாழ்க்கைக்கும் ஆபத்துகளை ஏற்படுத்திவிடுவோம் என்று அவள் கருதுகிறாள்.
அவனுடன் புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்க ஒப்புக்கொண்டிருந்தாலும், இறுதியில் அவனை விட்டு விலகிச் செல்கிறாள்.
மேனி பொருட்களைச் எடுத்து வைத்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், நெல்லி இரவின் இருளுக்குள் நடனமாடியபடியே மறைந்து போகிறாள்.
மேனி அவளை மீண்டும் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்ல முடியாமல் போகிறது. அவளுடைய முடிவைப் பற்றிய முழுமையான விளக்கம் அவனுக்குக் கிடைப்பதில்லை.
மேனி லாஸ் ஏஞ்சல்ஸை விட்டு வெளியேறிய பின்னர், சிட்னி தனது வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து நடத்துகிறான்.
ஹாலிவுட்டின் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விலகி, கறுப்பின மக்களுக்கான அரங்குகளில் இசை நிகழ்ச்சிகளை நடத்துகிறான்.
அங்கு அவன் தனது இசையைத் தொடர்ந்து வாசிக்க முடிகிறது. இதன் மூலம் அவன் மீண்டும் தனது பணியில் மகிழ்ச்சியைக் கண்டடைகிறான்.
ஜாக்கி கான்ராடின் இறுதிச்சடங்கு பற்றிய செய்திகளும், எலினாரின் மரணத்தை அறிவிக்கும் செய்தித்தாள் துணுக்குகளும் பின்னர் காட்டப்படுகின்றன.
விமர்சகி எலினார் 76 வயதில் இறந்துவிட்டாள் என்பது நமக்குத் தெரியவருகிறது. நெல்லியும் தனது 34ஆவது வயதில் தனியாக இருந்த குடியிருப்பில் போதைப்பொருள் அதிகமாக உட்கொண்டதால் உயிரிழந்துவிட்டாள் என்ற செய்தி வெளியாகிறது.
ஹாலிவுட்டின் புகழ்பெற்ற நட்சத்திரமாக இருந்த அவளுடைய வாழ்க்கை இவ்வாறு முடிவுக்கு வந்திருப்பதை மேனி நேரடியாகக் காண்கிறானா என்பது நமக்கு காட்டப்படவில்லை;
ஆனால் அவளுடைய மரணச் செய்தி, அவளுடைய வாழ்க்கையின் சோகமான முடிவை வெளிப்படுத்துகிறது.
காலம் கடந்து 1952ஆம் ஆண்டு வருகிறது. லாஸ் ஏஞ்சல்ஸை விட்டு வெளியேறிய மேனி நியூயார்க் நகரத்தில் குடியேறி, வானொலிப் பெட்டிகள் விற்பனை செய்யும் தொழிலைத் தொடங்கியிருக்கிறான்.
அவன் தனது வாழ்க்கையில் புதிய நிலையை அடைந்திருக்கிறான். இப்போது அவனுக்குத் திருமணமாகி, ஒரு மகளும் இருக்கிறாள்.
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மனைவியையும் மகளையும் அழைத்துக்கொண்டு கலிபோர்னியாவுக்குத் திரும்புகிறான்.
அவர்களுடன் கினோஸ்கோப் திரைப்பட நிறுவனத்தின் நுழைவாயிலுக்குச் செல்கிறான். ஒருகாலத்தில் அவனுடைய வாழ்க்கையை மாற்றிய அந்தத் திரைப்பட உலகை மீண்டும் நேரில் பார்க்கிறான்.
பின்னர், மேனி தனது குடும்பத்தினரிடமிருந்து தனியாக அருகிலுள்ள திரையரங்குக்குச் செல்கிறான்.
அங்கு சிங்கின் இன் த ரெய்ன் திரைப்படம் திரையிடப்படுகிறது. மௌனத் திரைப்படங்களிலிருந்து ஒலிப்படங்களுக்கு ஹாலிவுட் மாறிய காலத்தைச் சித்தரிக்கும் அந்தப் படம், மேனியின் சொந்த அனுபவங்களுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது.
திரையில் காட்டப்படும் திரைப்பட உலகின் மாற்றங்களைப் பார்க்கும்போது, அவன் தனது கடந்தகாலத்தை நினைவுகூர்கிறான்.
அவன் ஒருகாலத்தில் நேரடியாக அனுபவித்த உலகம் இப்போது திரையில் ஒரு கதையாக மாறியிருப்பதை உணர்கிறான்.
திரைப்படம் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது, மேனியின் உணர்ச்சிகள் பெருகுகின்றன.
அவன் பார்த்த பழைய திரைப்படங்களும், அவன் வாழ்ந்த காலமும், அவனுக்குப் பின்னர் வளர்ந்த சினிமா உலகமும் ஒன்றோடொன்று இணைந்த அனுபவமாக அவனுக்கு மாறுகின்றன.
திரையுலகின் கடந்தகாலத்திலிருந்து நிகழ்காலம் வரை, பல்வேறு காலகட்டங்களின் திரைப்படக் காட்சிகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக விரைந்து தோன்றுகின்றன.
திரைப்படக் கலை எவ்வாறு மாறிக்கொண்டே வந்திருக்கிறது என்பதை அந்தக் காட்சித் தொகுப்பு வெளிப்படுத்துகிறது.
மௌனத் திரைப்படங்களிலிருந்து புதிய தொழில்நுட்பங்களைக் கொண்ட திரைப்படங்கள் வரை சினிமாவின் நீண்ட பயணம் அவன் கண்முன் விரிகிறது.
அந்தக் காட்சிகளைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் மேனியின் கண்களில் கண்ணீர் தாரையாக வழிகிறது.
அவன் வாழ்ந்த வாழ்க்கை, அவன் சந்தித்த மனிதர்கள், அவன் இழந்தவர்கள், அவன் ஒருகாலத்தில் கனவு கண்ட திரைப்பட உலகம் ஆகியவை அனைத்தும் அவனுடைய நினைவுகளில் மீண்டும் எழுகின்றன.
சினிமா மாறிவிட்டாலும், அதன் வழியாக மனிதர்களின் முகங்களும் கதைகளும் உணர்ச்சிகளும் தொடர்ந்து வாழ்வதை அவன் உணர்வதுபோலத் தோன்றுகிறது.
கண்ணீருடன் திரையைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் மேனி, இறுதியில் மெதுவாகப் புன்னகைக்கிறான். அந்தப் புன்னகையுடன் திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்பாஃப்டா
#கீதப்ப்ரியன்bafta
#கீதப்ப்ரியன்கோல்டன்க்ளோப்
