ஒரு பெண்ணுக்கு அறிவைப் பெறுவதற்கே தடைகள் நிறைந்திருந்த ஒரு காலத்தில், அதிகாரத்தின் உச்சியை நோக்கி அறிவும் துணிச்சலும் பயணித்தால் என்ன ஆகும்?
இந்தக் கேள்வியை நேரடியாகப் பதில் சொல்லாமல், அதன் பின்னால் இருக்கும் மதம், அதிகாரம், பாலினம், கல்வி, மனித சுதந்திரம் ஆகியவற்றை சிந்திக்க வைக்கும் திரைப்படம்தான் 2009-ஆம் ஆண்டு வெளியான Pope Joan.
சோன்கே வோர்ட்மான் இயக்கிய இந்த வரலாற்று நாடகம், டோனா வூல்ஃபோக் கிராஸின் அதே பெயரிலான நாவலைத் தழுவி உருவாக்கப்பட்டது.
149 நிமிடங்கள் நீளமுள்ள இப்படம், ஒரு தனிப்பட்ட மனிதரின் வாழ்க்கையை மட்டுமல்லாமல், அறிவையும் அடையாளத்தையும் கட்டுப்படுத்த முயலும் ஒரு சமூகத்தின் மனநிலையையும் ஆராய்கிறது.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் காலப்பின்னணி. சார்லமேன் மறைவுக்குப் பிந்தைய நடுக்கால ஐரோப்பா, அரசியல் அதிகாரமும் திருச்சபையும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்திருந்த உலகமாக காட்சிப்படுத்தப்படுகிறது.
கல்வி என்பது அனைவருக்கும் சமமாகக் கிடைக்காத ஒரு சலுகை; மதம் என்பது தனிப்பட்ட நம்பிக்கையைத் தாண்டி சமூக அமைப்பின் முக்கிய தூண்; பாலினம் ஒருவரின் வாழ்க்கைக்கான எல்லைகளை நிர்ணயிக்கும் சக்தி.
இத்தகைய சூழலை வெறும் வரலாற்றுப் பின்னணியாக வைத்துவிடாமல், மனிதர்களின் சிந்தனை மற்றும் நடத்தையை வடிவமைக்கும் சக்தியாக படம் பயன்படுத்துகிறது.
சோன்கே வோர்ட்மானின் இயக்கத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், மிகப் பெரிய வரலாற்றுச் சூழலுக்குள் தனிமனித உணர்வுகளை முன்னிலைப்படுத்துவது.
படம் ஒரு பிரமாண்டமான வரலாற்றுக் காவியமாகத் தோன்றினாலும், அதன் மையத்தில் இருப்பது அதிகாரத்துக்கான போராட்டத்தைவிட மனிதனின் அறிவுத் தேடலும் தன்னுடைய அடையாளத்தைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளும் விருப்பமும்தான்.
இதனால் அரசியல், மதம், போர் போன்ற பெரிய விஷயங்களுக்கிடையிலும் கதாபாத்திரங்களின் தனிப்பட்ட உணர்வுகள் பார்வையாளருக்கு நெருக்கமாகத் தெரிகின்றன.
ஜொஹன்னா என்ற மையக் கதாபாத்திரத்தை ஜொஹன்னா வோகலெக் மிகுந்த கட்டுப்பாட்டுடன் நடித்திருக்கிறார்.
அவருடைய நடிப்பின் சிறப்பு வெளிப்படையான நாடகத்தன்மையில் இல்லை; முகபாவனைகள், பார்வை, உடல் மொழி ஆகியவற்றின் மூலம் உள்ளுக்குள் நடைபெறும் போராட்டங்களை வெளிப்படுத்துவதில்தான் இருக்கிறது.
கதாபாத்திரத்தின் அறிவுத் திறன், பிடிவாதம், அச்சம், நம்பிக்கை போன்ற பல்வேறு உணர்வுகளை அவர் ஒரே மாதிரியான நடிப்பில் சிக்கவிடாமல் நுணுக்கமாக கையாள்கிறார்.
ஜெரோல்ட் என்ற கதாபாத்திரத்தில் டேவிட் வென்ஹம், மையக் கதாபாத்திரத்தைச் சுற்றியுள்ள மனித உறவுகளுக்கு தேவையான உணர்ச்சி வலிமையை வழங்குகிறார்.
ஜான் குட்மேன் செர்ஜியஸ் இரண்டாம் என்ற பாத்திரத்தில் தோன்றுவது படத்தின் வேறுபட்ட முகத்தை உருவாக்குகிறது.
அவருடைய இருப்பு திருச்சபை அதிகாரத்தின் அரசியல் தன்மையை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அமைகிறது. ஐயன் கிளென், யோர்டிஸ் ட்ரீபெல், கிளாடியா மிக்கெல்சன், அனடோல் டாப்மன் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்களும் அந்தக் காலச் சமூகத்தின் பல்வேறு மனநிலைகளை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்காற்றுகின்றனர்.
திரைக்கதை, தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும் பெரிய வரலாற்றுப் பின்னணியையும் இணைக்க முயல்கிறது.
கல்வி, மதம், அரசியல் அதிகாரம், ஆண் ஆதிக்கம், காதல், தனிப்பட்ட சுதந்திரம் போன்ற பல அடுக்குகள் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
இதனால் இது வெறும் பழைய காலத்தைப் பற்றிய படம் என்ற எல்லையைத் தாண்டுகிறது. “ஒருவருடைய திறமைக்கு சமூகமே எல்லை நிர்ணயிக்க முடியுமா?” என்ற கேள்வியை நேரடியாக உரையாடலாகச் சொல்லாமல், படத்தின் ஒட்டுமொத்த அணுகுமுறையின் வழியே பார்வையாளரிடம் கொண்டு செல்கிறது.
காட்சியமைப்பு இப்படத்தின் முக்கியமான ஈர்ப்புகளில் ஒன்று. கோட்டைகள், மடாலயங்கள், தேவாலயங்கள், பழைய நகரச் சூழல்கள் ஆகியவை அந்தக் காலத்தின் கடினமான, மதச்சார்பான, அதிகாரமிக்க உலகத்தை உணரச் செய்கின்றன.
ஜெர்மனியின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடங்களிலும், ரோம் காட்சிகளுக்காக மொராக்கோவிலும் படமாக்கப்பட்டிருப்பது காட்சிகளுக்கு பரந்த புவியியல் உணர்வைத் தருகிறது.
வரலாற்றுக் காலத்தை வெறும் அலங்காரமாகக் காட்டாமல், கதாபாத்திரங்கள் வாழும் உலகமாக உணரச் செய்வதில் இந்தத் தேர்வுகள் உதவுகின்றன.
ஆடை வடிவமைப்பும் கலை இயக்கமும் படத்தின் காலப்பின்னணியை நம்பத்தகுந்ததாக உருவாக்குகின்றன.
துறவிகளின் உடைகள், அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களின் ஆடைகள், திருச்சபை சார்ந்த அணிகலன்கள், சாதாரண மக்களின் தோற்றம் என சமூகத்தின் வெவ்வேறு அடுக்குகள் காட்சியிலேயே வேறுபடுத்தப்படுகின்றன.
இதனால் பார்வையாளருக்கு நீண்ட விளக்கங்கள் தேவையில்லாமல் அந்த உலகின் அதிகார அமைப்புகள் புரியத் தொடங்குகின்றன.
ஒளிப்பதிவு படத்தின் பிரமாண்டத்தையும் தனிமனித உணர்வுகளையும் சமநிலைப்படுத்துகிறது. பெரிய கட்டிடங்கள் மற்றும் கூட்டக் காட்சிகள் ஒரு வரலாற்றுக் காவியத்தின் பரப்பை உருவாக்குகின்றன;
நெருக்கமான காட்சிகள் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை நம்மிடம் கொண்டுவருகின்றன. இந்த இரு அளவுகளுக்கிடையேயான மாறுபாடு படத்தின் உணர்ச்சித் தாக்கத்தை அதிகரிக்கிறது.
படத்தொகுப்பு நீண்ட காலப்பரப்பைக் கொண்ட ஒரு வாழ்க்கைக் கதையை இணைக்க வேண்டிய சவாலை எதிர்கொள்கிறது.
149 நிமிடங்கள் நீளமுள்ள இப்படம் பல காலகட்டங்களையும் சமூகச் சூழல்களையும் கடந்து செல்கிறது. சில இடங்களில் இந்தப் பரந்த அமைப்பு சற்றே விரிவானதாகத் தோன்றினாலும், மொத்தத்தில் கதாபாத்திரத்தின் பயணத்தையும் வரலாற்றுச் சூழலையும் ஒரே தொடர்ச்சியாக வைத்திருக்க முயல்கிறது.
மார்செல் பர்சோட்டியின் இசை, படத்தின் வரலாற்றுச் சூழலுக்கு ஏற்ற உணர்வை உருவாக்குகிறது. இசை வெறும் காட்சிகளுக்கு பின்னணி அளிப்பதற்காக இல்லாமல், மதச்சூழல், அச்சம், அதிகாரம், தனிமை போன்ற உணர்வுகளுக்கு கூடுதல் அடுக்கை வழங்குகிறது.
ஒலியமைப்பும் நடுக்கால உலகின் கடினத்தன்மையை உணரச் செய்யும் வகையில் காட்சிகளுடன் இணைகிறது.
இப்படத்தின் மிக முக்கியமான தனித்துவம், ஒரு பெண்ணின் அறிவுத் தேடலை வெறும் தனிப்பட்ட வெற்றிக் கதையாக அணுகாமல், அறிவைப் பெறும் உரிமை யாருக்கு இருக்க வேண்டும் என்ற பெரிய சமூகக் கேள்வியுடன் இணைப்பதுதான்.
பாலினம் ஒருவருடைய அறிவுக்குத் தடையாக மாறும்போது என்ன நடக்கும்? மத நிறுவனங்களும் அரசியல் அதிகாரமும் தனிமனித அடையாளத்தை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன?
சமூக விதிகளுக்கும் தனிமனித சுதந்திரத்துக்கும் இடையே மோதல் ஏற்படும்போது மனிதன் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறான்? இத்தகைய கேள்விகள் படத்தைப் பார்த்த பிறகும் மனதில் நீடிக்கின்றன.
அதே நேரத்தில், படம் வரலாற்றை முழுமையாக ஆவணப்படுத்தும் முயற்சியாக அல்லாமல், டோனா வூல்ஃபோக் கிராஸின் நாவலைத் தழுவிய வரலாற்று நாடகமாகப் பார்க்கப்பட வேண்டும்.
இதன் மையத்தில் இருக்கும் போப் ஜோன் பற்றிய வரலாற்றுக் கதை நீண்டகாலமாக விவாதத்துக்குரிய ஒன்றாக இருந்திருக்கிறது.
இப்படம் அந்தப் புராணத்தையும் அதன் பின்னணியில் உள்ள மனிதக் கேள்விகளையும் திரைப்பட வடிவில் அணுகுகிறது.
திரைப்படம் வெளியானபோது சர்ச்சையும் எதிர்ப்பும் எழுந்தன. குறிப்பாக இத்தாலியில் வத்திக்கான் தரப்பிலிருந்து விமர்சனம் எழுந்ததாகவும், இத்தாலிய ஆயர்கள் மாநாட்டின் செய்தித்தாள் அவெனிரே இப்படத்தை மிகவும் குறுகிய பார்வையுடையதாக விமர்சித்ததாகவும் தகவல்கள் உள்ளன.
அதேவேளை, படம் இத்தாலிய வசூல் பட்டியலின் முதல் பத்து இடங்களுக்குள் இடம்பெற்றது. உலகளாவிய வசூல் சுமார் 27.4 மில்லியன் அமெரிக்க டாலராக இருந்தது.
ஜெர்மன் திரைப்பட விருதுகளில் நான்கு பிரிவுகளில் இப்படம் பரிந்துரைக்கப்பட்டது; துணை நடிகை, கலை இயக்கம், ஆடை வடிவமைப்பு, ஒலியமைப்பு ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும்.
Pope Joan எல்லா இடங்களிலும் ஒரே அளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் திரைப்படம் என்று சொல்ல முடியாது. அதன் நீளம், வரலாற்றுப் பின்னணியின் பரப்பு, நாடகத்தன்மை கொண்ட அணுகுமுறை ஆகியவை சில பார்வையாளர்களுக்கு மெதுவாக நகர்வதாகத் தோன்றலாம்.
ஆனால் வரலாற்றுக் காலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மனிதநேய நாடகங்களை விரும்புபவர்களுக்கு, இது சாதாரண வரலாற்றுத் திரைப்படத்தைவிட சிந்திக்க வைக்கும் அனுபவமாக அமைகிறது.
அந்தக் கால உலகத்துக்குள் நுழைந்து, அறிவு, அதிகாரம், மதம், பாலினம், சுதந்திரம் ஆகியவை மனித வாழ்க்கையை எவ்வாறு வடிவமைக்கின்றன என்பதை உணர்வதில்தான் இப்படத்தின் நோக்கம் இருக்கிறது.
பிரமாண்டமான நடுக்காலக் காட்சிகளுக்கும் தனிமனித உணர்வுகளுக்கும் இடையே பயணிக்கும் Pope Joan, திரைப்படம் முடிந்த பிறகும் சில கேள்விகளை நம்மிடம் விட்டுச் செல்கிறது.
குறிப்பாக, ஒருவருடைய அறிவுக்கும் கனவுக்கும் சமூகம் வரையறுக்கும் எல்லைகள் எவ்வளவு நியாயமானவை என்ற கேள்வி, இந்தப் படத்தைப் பார்த்த பிறகும் எளிதில் மறைந்துவிடாது.
Pope Joan திரைப்படம் உருவான பின்னணியே சுவாரஸ்யமானது. டோனா வூல்ஃபோக் கிராஸின் நாவலைத் திரைப்படமாக்கும் முயற்சி 1999-ஆம் ஆண்டிலேயே தொடங்கியது. ஆரம்பத்தில் வோல்கர் ஷ்லோன்டார்ஃப் இப்படத்தை இயக்கத் திட்டமிட்டிருந்தார். ஆனால் தயாரிப்பு நிறுவனமான செனட்டர் என்டர்டெயின்மென்ட் 2004-ல் திவாலானதால் திட்டம் தடைப்பட்டது. பின்னர் பெர்ன்ட் ஐக்கிங்கர் மற்றும் கான்ஸ்டாண்டின் ஃபில்ம் இணைந்து படத்தை மீண்டும் உருவாக்கினர்.
இப்படத்தின் இயக்குநராக முதலில் வோல்கர் ஷ்லோன்டார்ஃப் இருந்தார். பின்னர் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகளுக்குப் பிறகு அவர் விலக, சோன்கே வோர்ட்மான் இயக்குநராகப் பொறுப்பேற்றார். இதனால் நீண்ட காலமாகத் தயாரிப்பில் இருந்த இப்படம் புதிய இயக்குநரின் அணுகுமுறையில் உருவானது.
ஜொஹன்னா கதாபாத்திரத்தில் முதலில் ஃப்ராங்கா பொட்டென்டே நடிக்கத் தேர்வு செய்யப்பட்டிருந்தார். ஆனால் அவர் விலகியதைத் தொடர்ந்து, 2008 மே மாதத்தில் ஜொஹன்னா வோகலெக் அந்த முக்கியப் பாத்திரத்தை ஏற்றார். இதுவும் படத்தின் தயாரிப்பு வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாக அமைந்தது.
படப்பிடிப்பு 2008 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் ஜெர்மனியின் சாக்சனி-அன்ஹால்ட் பகுதியில் உள்ள க்வெர்ஃபர்ட் கோட்டையில் தொடங்கியது. லாண்டெஸ்ஷூலே போர்டாவின் பழைய மடாலய வளாகம் மற்றும் கெர்ன்ரோடில் உள்ள செயின்ட் சைரியாகஸ் தேவாலயம் உள்ளிட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடங்களும் படப்பிடிப்புக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டன.
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் ரோம் நகரத்தை உருவாக்குவதற்காக உண்மையான ரோமில் படமாக்கப்படவில்லை என்பது மற்றொரு சுவாரஸ்யமான தகவல். ரோம் தொடர்பான காட்சிகள் மொராக்கோவின் ஓவர்சாசேட் பகுதியில் படமாக்கப்பட்டன. அங்குள்ள நிலப்பரப்பு மற்றும் கட்டிடச் சூழல் பழங்கால உலகத்தை மறுஉருவாக்குவதற்கு ஏற்றதாக இருந்ததால் அந்த இடம் தேர்வு செய்யப்பட்டது.
Pope Joan திரைப்படத்தின் அடிப்படையே ஒரு வரலாற்றுப் புதிராகும். பெண் ஒருவர் போப்பாக இருந்ததாகக் கூறப்படும் போப் ஜோன் கதை பல நூற்றாண்டுகளாகப் பரவி வந்தாலும், அது உண்மையான வரலாற்றுச் சம்பவமா என்பது குறித்து வரலாற்றாசிரியர்களிடையே விவாதம் உள்ளது.
இத்தாலியில் வெளியானபோது இப்படம் சர்ச்சையையும் எதிர்கொண்டது. குறிப்பாக வாட்டிகன் தரப்பிலிருந்து விமர்சனங்கள் எழுந்தன. .
2010-ஆம் ஆண்டின் ஜெர்மன் திரைப்பட விருதான Deutscher Filmpreis விருதுகளில் இப்படம் நான்கு பிரிவுகளில் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. ஜோர்டிஸ் ட்ரீபெல் சிறந்த துணை நடிகைக்காகப் பரிந்துரைக்கப்பட்டார். இதனுடன் கலை இயக்கம், ஆடை வடிவமைப்பு மற்றும் ஒலியமைப்பு ஆகிய பிரிவுகளிலும் பரிந்துரைகள் கிடைத்தன.
இப்படத்தின் இன்னொரு சுவாரஸ்யம் அதன் பெயரிலேயே உள்ளது. ஜெர்மன் மொழியில் இதன் பெயர் “Die Päpstin”; சர்வதேச வெளியீட்டில் “Pope Joan” என்ற பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டது.
===============================
படத்தின் கதை:-
ஐரோப்பாவின் நடுக்கால வரலாற்றில் மிகப் பெரிய ஆட்சியாளர்களில் ஒருவராக விளங்கியவர் சார்லமேன்.
கி.பி. 742-ஆம் ஆண்டு பிறந்த அவர், பிராங்குகளின் மன்னராக இருந்து மேற்கு மற்றும் மத்திய ஐரோப்பாவின் பெரும்பகுதியைத் தனது ஆட்சிக்குள் கொண்டு வந்தார்.
கிறிஸ்தவ மதத்தையும் தனது அரசியல் அதிகாரத்தையும் இணைத்து வலிமையான பேரரசை உருவாக்கிய அவர், கி.பி. 800-ஆம் ஆண்டு போப் லியோ மூன்றாமால் ரோமானியர்களின் பேரரசராக முடிசூட்டப்பட்டார்.
இதன் மூலம் அக்கால ஐரோப்பாவில் அரச அதிகாரத்துக்கும் திருச்சபைக்கும் இடையிலான உறவு மேலும் வலுப்பெற்றது.
சார்லமேன் கி.பி. 814-ஆம் ஆண்டு இறந்தபின், அவர் உருவாக்கியிருந்த பேரரசின் ஒற்றுமை படிப்படியாகச் சிதையத் தொடங்கியது.
அரசியல் அதிகாரத்துக்காக மன்னர்களும் பிரபுக்களும் போட்டியிட்ட காலகட்டமாக அது மாறியது.
இதே காலப்பின்னணியில்தான், ரைன் நதிக்கரையிலுள்ள இங்கெல்ஹெய்ம் என்ற இடத்தில் கதையின் நாயகி ஜொஹன்னா பிறக்கிறாள்.
ஜொஹன்னாவின் தந்தை ஒரு கிராமப் பாதிரியார் (ஐயன் கிளென்). அவர் குடும்பத்தையே இரும்புக்கரம் கொண்டு கட்டுப்படுத்துபவர்.
மனைவியையும் பிள்ளைகளையும் கடுமையாக அடிமைத்தனம் செய்கிறார். ஜொஹன்னாவின் தாய் குட்ரூன் (யோர்டிஸ் ட்ரீபெல்) ஒரு சாக்சன் பெண்.
கிறிஸ்தவச் சூழலில் வாழ்ந்தாலும், அவள் ரகசியமாகப் பழைய நாட்டார் கடவுளான வோட்டனை வழிபடுகிறாள்.
ஜொஹன்னா சிறு வயதிலிருந்தே அறிவைப் பெறுவதில் அளவற்ற ஆர்வம் கொண்டவளாக வளர்கிறாள்.
குறிப்பாக பைபிளைப் படித்து, அதன் வசனங்களையும் கருத்துகளையும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்கிறாள்.
ஆனால் பெண்களுக்கு உயர்கல்வி தேவையில்லை என்று கருதும் அவளுடைய தந்தைக்கு, மகளின் அறிவுத் திறனை வளர்ப்பதில் விருப்பமில்லை.
குடும்பத்தின் மூத்த மகன் திடீரென இறந்துவிட்டதால், அடுத்த மகனான யோஹன்னஸை டோரெஸ்டாட்டில் உள்ள பேராலயப் பள்ளிக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்று தந்தை முடிவு செய்கிறார்.
அப்போது அஸ்குலாபியஸ் (எட்வர்ட் பீதர்பிரிட்ஜ்) என்ற ஆசிரியர் அவர்களுடைய வீட்டுக்கு வருகிறார்.
யோஹன்னஸின் கல்வித் திறனைப் பார்ப்பதற்காக வந்த அவருக்கு, ஜொஹன்னாவின் அறிவு எதிர்பாராத விதமாக வெளிப்படுகிறது.
அவள் வேதாகமத்தைப் பற்றிய கேள்விகளுக்கு தன் சகோதரனைவிடச் சிறப்பாகப் பதிலளிக்கிறாள்.
ஜொஹன்னாவின் திறமையை உணர்ந்த அஸ்குலாபியஸ் அவளுக்கும் கல்வி கற்பிக்கிறார்.
தந்தையின் எதிர்ப்பையும் மீறி அவள் தொடர்ந்து படிக்கிறாள். அஸ்குலாபியஸ் அவளுக்கு வேதாகம அறிவுடன் மட்டுமல்லாமல், ஹோமரின் ‘ஒடிசி’ போன்ற இலக்கியங்களையும் அறிமுகப்படுத்துகிறார்.
இதனால் ஜொஹன்னாவின் அறிவும் உலகைப் பற்றிய புரிதலும் மேலும் விரிவடைகின்றன.
சில காலத்துக்குப் பிறகு, பேராயரிடமிருந்து வந்த ஒரு தூதர் ஜொஹன்னாவை அழைத்துச் சென்று பேராலயப் பள்ளியில் சேர்க்க வருகிறார்.
ஆனால் அவளுடைய தந்தை, அழைப்பு தவறுதலாக வந்துவிட்டதாகக் கூறி, அவளுக்குப் பதிலாக அவளுடைய சகோதரன் யோஹன்னஸை அந்தத் தூதருடன் அனுப்பிவிடுகிறார்.
தன் கல்விக்கான வாய்ப்பு மீண்டும் மறுக்கப்பட்டதை உணர்ந்த ஜொஹன்னா இரவில் வீட்டைவிட்டு தப்பிச் செல்கிறாள்.
அவள் தன் சகோதரனைச் சந்திக்கச் செல்லும் வழியில், அவர்களுக்காக வந்திருந்த அந்தத் தூதர் கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பதைக் காண்கிறாள்.
பின்னர் ஜொஹன்னாவும் யோஹன்னஸும் சேர்ந்து டோரெஸ்டாட்டுக்குச் செல்கிறார்கள்.
அங்குள்ள பேராயர், ஜொஹன்னாவின் அறிவையும் தெளிவான பேச்சையும் கண்டு ஆச்சரியப்படுகிறார்.
ஓடோ (மார்க் பிஷாஃப்) என்ற ஆசிரியர் முதலில் அவளைத் தன் வகுப்பில் சேர்த்துக்கொள்ளத் தயங்கினாலும், இறுதியில் அவள் கல்வியைத் தொடர்கிறாள்.
அத்தருணத்தில் கவுண்ட் ஜெரோல்ட் (டேவிட் வென்ஹம்) ஜொஹன்னாவுக்கு ஆதரவாக நிற்கிறார்.
அவளைத் தன் வீட்டில் தங்கவைத்து பாதுகாக்கிறார். காலப்போக்கில் ஜெரோல்டுக்கும் ஜொஹன்னாவுக்கும் இடையே காதல் உருவாகிறது.
ஆனால் ஜெரோல்ட் லொத்தார் முதலாம் தலைமையிலான படையில் போருக்குச் செல்ல வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
ஜெரோல்டின் மனைவி ரிச்சில்ட் (கிளாடியா மிக்கெல்சன்), ஜொஹன்னாவைத் தன் கணவனின் காதலுக்குப் போட்டியாகக் கருதுகிறாள்.
எனவே ஜெரோல்ட் இல்லாத நேரத்தைப் பயன்படுத்தி ஜொஹன்னாவுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்து அவளைத் தன்னிடமிருந்து விலக்க முயல்கிறாள்.
ஆனால் திருமண விழா நடைபெறும் நேரத்தில் வைக்கிங்குகள் நகரத்துக்குள் புகுந்து கொடூரமான படுகொலையை நடத்துகின்றனர்.
ஜொஹன்னா எப்படியோ உயிர் தப்புகிறாள்; ஆனால் அவளுடைய சகோதரன் யோஹன்னஸ் கொல்லப்படுகிறான்.
இதன் பின்னர் ஜொஹன்னா தன் அடையாளத்தையும் உயிரையும் காப்பாற்றுவதற்காக ஆண் வேடம் அணிகிறாள்.
“சகோதரர் யோஹன்னஸ் ஆங்கிலிக்கஸ்” என்ற பெயரில் பெனடிக்டின் துறவிகளின் ஃபுல்டா மடாலயத்துக்குச் சென்று ஆண் துறவியாக வாழத் தொடங்குகிறாள்.
அவளுடைய தந்தையும் மடாலயத்துக்கு வந்து, அவளைத் தன் மகன் யோஹன்னஸ் என்று நினைக்கிறார்.
ஆனால் பின்னர் அவள் உண்மையில் தன் மகள் என்பதை அறிந்துகொண்டு, அவளுடைய அடையாளத்தை வெளிப்படுத்த முயல்கிறார்.
அந்த நேரத்தில் அவர் பக்கவாதத்தால் இறந்தும் விடுகிறார்.
மடாலயத்தில் காய்ச்சல் பரவுகிறது. ஜொஹன்னாவுக்கும் நோய் ஏற்படுகிறது. நோயாளிகளை உடல் பரிசோதனை செய்யும் சூழல் உருவானதால், அவள் பெண் என்பது வெளிப்படும் அபாயம் ஏற்படுகிறது.
ஆனால் அவள் பெண் என்பதை ஏற்கெனவே அறிந்திருந்த வயதான ஒரு துறவி அவளைப் பாதுகாக்கிறார்.
இதனால் ஜொஹன்னா மடாலயத்திலிருந்து தப்பிச் செல்கிறாள்.
அவள் பெண் வேடத்தில் அர்ன் (மரியன் மேடர்) என்பவரின் பாதுகாப்பைப் பெறுகிறாள்.
பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஜொஹன்னா உதவி செய்திருந்த ஒரு பெண்ணின் மகன்தான் அர்ன்.
அவன் தன் மகள் அர்னால்டாவுக்கு ஆசிரியையாக ஜொஹன்னாவை நியமிக்கிறான்.
ஆனால் ஜொஹன்னா அங்கே நீண்ட காலம் தங்காமல், மீண்டும் ஆண் வேடம் அணிந்து ரோமை நோக்கிப் புறப்படுகிறாள்.
அங்கு தன்னுடைய மருத்துவ அறிவைப் பயன்படுத்தி மருத்துவராக வாழ வேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறாள்.
ரோமில் அவள் மருத்துவத் திறமையால் புகழ் பெறுகிறாள். அப்போது போப் செர்ஜியஸ் இரண்டாம் (ஜான் குட்மேன்) கௌட் என்ற கீல் வாய்வு மூட்டு வீக்க நோயால் அவதிப்படுகிறார்.
ஜொஹன்னா மூலிகை மருந்துகளால் அவரைக் குணப்படுத்துகிறாள். இதனால் செர்ஜியஸ் அவளைத் தனது தனிப்பட்ட மருத்துவராக நியமிக்கிறார்.
பின்னர் அவள் போப்பின் நிர்வாகத்தில் முக்கியமான நோமென்கிளேட்டர் பதவிக்கும் உயர்கிறாள்.
செர்ஜியஸ் லொத்தார் முதலாம் தனது போப்புத் தேர்வை உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார்.
ஆனால் லொத்தார் அதற்கு இணங்காமல் படையுடன் ரோமை நோக்கி வருகிறார்.
அந்தச் சூழலில் ஜொஹன்னா இயக்கிய நீரழுத்த இயந்திரத்தின் காரணமாக போப்பின் அரண்மனையின் மிகப்பெரிய கதவு தானாக மூடிக்கொள்கிறது.
இதை கடவுளின் செயல் என்று கருதிய செர்ஜியஸ், லொத்தாரையும் அவனுடைய வீரர்களையும் கடவுளின் கோபத்தை எச்சரித்து மரியாதை செலுத்தச் செய்கிறார்.
வீரர்கள் அனைவரும் மண்டியிடுகின்றனர்; இறுதியில் லொத்தாரும் மண்டியிடுகிறார்.
இந்தச் சம்பவத்தைப் பார்த்த ஜெரோல்ட், ஆண் வேடத்தில் இருக்கும் ஜொஹன்னாவை அடையாளம் கண்டுகொள்கிறான்.
அவளிடம் தன் காதல் இன்னும் இருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறான்.
இதனால் ஜொஹன்னா தன் ஆண் வேடத்தில் தொடர வேண்டுமா, அல்லது தன் உண்மையான பெண் அடையாளத்தையும் ஜெரோல்டுடனான காதலையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா என்ற மனப்போராட்டத்தில் சிக்குகிறாள்.
இதற்கிடையில் செர்ஜியஸின் அருகில் பணியாற்றும் அனஸ்டாசியஸ் (அனடோல் டாப்மன்), தானே போப்பாக வேண்டும் என்ற ஆசையில் செர்ஜியஸைக் கொலை செய்ய சதித்திட்டம் தீட்டுகிறான்.
இறுதியில் செர்ஜியஸ் கொல்லப்படுகிறார். ஆனால் அனஸ்டாசியஸ் எதிர்பார்த்தபடி போப்பாக முடியவில்லை.
ரோம் மக்கள் தங்களுடைய விருப்பத்தின் பேரில் ஜொஹன்னாவையே அடுத்த போப்பாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.
போப்பாக இருந்த காலத்தில் ஜொஹன்னா கருணையுள்ள ஆட்சியாளராகச் செயல்படுகிறாள்.
பெண்களுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் உதவுகிறாள். ஜெரோல்டை போப்பின் படைகளின் தலைவராக நியமிக்கிறாள்.
ஆனால் அவளுடைய வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய ஆபத்து உருவாகிறது: அவள் கர்ப்பமாகிறாள்.
தான் பெண் என்பது வெளிப்பட்டால் போப்பாகத் தன்னுடைய நிலையும் அதிகாரமும் அழிந்துவிடும் என்பதை அறிந்த ஜொஹன்னா, பிரசவத்தை முடிந்தவரைத் தாமதப்படுத்த முயல்கிறாள்.
குறைந்தபட்சம் ஈஸ்டர் முடியும் வரை குழந்தை பிறக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறாள்.
ஆனால் ஈஸ்டர் ஊர்வலத்தன்று அனஸ்டாசியஸ் தலைமையிலான சதிகாரர்கள் ஜெரோல்டைக் கொலை செய்கிறார்கள்.
காதலனின் மரணத்தால் அதிர்ச்சியடைந்த ஜொஹன்னா அதே நாளில் உடல்நிலை குன்றி மயங்கி விழுகிறாள். பின்னர் அவளுக்குப் பிரசவம் ஏற்படுகிறது.
குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் நேரத்தில் அவளுடைய உண்மையான பெண் அடையாளம் வெளிப்படுகிறது; அந்தப் பிரசவத்திலேயே ஜொஹன்னா இறந்தும் விடுகிறாள்.
ஜொஹன்னாவின் மரணத்துக்குப் பிறகு அனஸ்டாசியஸ் போப்பாகிறான்.
ஆனால் ரோம் மக்கள் அவனைப் பதவியிலிருந்து அகற்றி ஒரு மடாலயத்துக்கு நாடு கடத்துகின்றனர்.
அங்கு அவன் பழிவாங்கும் நோக்கில் போப்புகளின் பட்டியலான ‘லிபர் பொன்டிஃபிகாலிஸ்’ நூலை எழுதுகிறான்.
அதில் ஜொஹன்னாவின் பெயரை வேண்டுமென்றே சேர்க்காமல் இருட்டடிப்பு செய்தும் விடுகிறான். இவ்வாறு அவள் போப்பாக இருந்ததற்கான பதிவையே அழிக்கிறான்.
பல ஆண்டுகள் கழித்து, ஜொஹன்னாவுக்கு ஒருகாலத்தில் பாதுகாப்பளித்த அர்னின் மகள் அர்னால்டா, அவளுடைய உண்மையான கதையை வெளிப்படுத்துகிறாள்.
அவளே பின்னர் ஆயர் அர்னால்டோ என்ற பெயரில் அறியப்படுகிறாள்.
இவ்வாறு வரலாற்றிலிருந்து அழிக்க முயற்சிக்கப்பட்ட பெண் போப்பின் கதை மீண்டும் வெளிச்சத்துக்கு வருகையில் படம் நிறைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஐரோப்பியசினிமா
