ஆர்கோ Argo என்பது 2012 ஆம் ஆண்டு வெளியான மிகச்சிறந்த அமெரிக்க அரசியல் வரலாற்று உளவு நாடக த்ரில்லர்.
1979-81 காலகட்டத்தில் ஈரானில் நடந்த "கனடியன் கேப்பர்" என்ற நிஜ மீட்புப் பணியை அடிப்படையாகக் கொண்டு இத்திரைப்படம் உருவானது.
ஈரானிய புரட்சியின் போது டெஹ்ரானில் உள்ள அமெரிக்க தூதரகத்தை இஸ்லாமிய போராட்டக்காரர்கள் முற்றுகையிட்ட போது, அங்கிருந்து தப்பித்து கனடிய தூதரின் இல்லத்தில் ரகசியமாகத் தஞ்சமடைந்த 6 அமெரிக்க அதிகாரிகளை சி.ஐ.ஏ அமைப்பு எப்படி மீட்டது என்பதே இதன் கதைக் களம்.
அவர்களை மீட்பதற்காக சி.ஐ.ஏ-வின் உளவு நிபுணர் டோனி மெண்டஸ், ஈரானில் 'ஆர்கோ' என்ற பெயரில் ஒரு போலி அறிவியல் புனைகதைத் திரைப்படத்தை எடுக்கப் போவதாக ஒரு விசித்திரமான நாடகத்தை அரங்கேற்றுகிறார்.
தப்பித்த அதிகாரிகளை படப்பிடிப்புக் குழுவினர் போல நடிக்க வைத்து, போலி கனடிய பாஸ்போர்ட்டுகள் மூலம் ஈரானிய ராணுவக் கெடுபிடிகளையும் விமான நிலையக் சோதனைகளையும் தாண்டி விறுவிறுப்பாக மீட்பதே படத்தின் சுவாரசியமான திரைக்கதை .
திரைப்படத்தின் அடிநாதம் "ஆபத்தில் கைவிடப்பட்ட உயிர்களைக் காக்க, சாத்தியமே இல்லாத ஒரு போலிப் புனைவை நிஜமான கேடயமாகப் பயன்படுத்திய மனிதப் பேராற்றல் மற்றும் சர்வதேசக் கூட்டு முயற்சி" ஆகும்.
அரசியல் பதற்றமும் போர் வெறியும் சூழ்ந்த ஒரு களத்தில், துப்பாக்கிகளையோ ராணுவ பலத்தையோ நம்பாமல், "கற்பனைத் திறன் மற்றும் சமயோசித புத்தி" மூலம் எதிரிகளை ஏமாற்றி வெல்ல முடியும் என்பதை இப்படம் ஆழமாக உணர்த்துகிறது.
தூதரக அதிகாரிகள் ஆறு பேரின் மரண பயம், அவர்களைக் காக்கத் தன் உயிரைப் பணயம் வைக்கும் ஒரு சி.ஐ.ஏ அதிகாரியின் கடமையுணர்வு, தஞ்சம் கொடுத்த கனடிய அரசின் மனிதாபிமானம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே, ஒரு போலியான ஹாலிவுட் படத் தயாரிப்பு எப்படி நிஜமான மீட்புப் பாசறையாக மாறுகிறது என்பதே இப்படத்தின் ஆன்மா.
மனித உயிர்களைக் காப்பதற்காக உலக வரலாற்றில் அரங்கேற்றப்பட்ட மிக விசித்திரமான, புத்திசாலித்தனமான மற்றும் துணிச்சலான ஒரு நிஜ நாடகமே இப்படத்தின் அடிநாதம்.
இத்திரைப்படத்தை பிரபல ஹாலிவுட் நடிகர் பென் அஃப்லெக் இயக்கி, தயாரித்து, டோனி மெண்டஸ் என்ற முதன்மைக் கதாபாத்திரத்திலும் நடித்திருந்தார்.
இவருடன் இணைந்து ஜார்ஜ் க்ளூனி மற்றும் கிராண்ட் ஹெஸ்லோவ் ஆகியோர் இப்படத்தைத் தயாரித்தனர்.
சி.ஐ.ஏ அதிகாரி டோனி மெண்டஸின் சுயசரிதை நூல் மற்றும் ஜோஷுவா பியர்மனின் பத்திரிகைக் கட்டுரை ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு, கிறிஸ் டெரியோ இதன் விறுவிறுப்பான திரைக்கதையை எழுதியிருந்தார்.
படத்திற்கு ரோட்ரிகோ பிரிட்டோ ஒளிப்பதிவு செய்ய, அலெக்சாண்டர் டெஸ்பிளாட் பின்னணி இசையமைத்திருந்தார்.
இதில் பிரையன் கிரான்ஸ்டன், ஆலன் ஆர்கின் மற்றும் ஜான் குட்மேன் ஆகியோர் முக்கியத் துணை கதாபாத்திரங்களில் நடித்திருந்தனர்.
$44.5 மில்லியன் பட்ஜெட்டில் தயாரிக்கப்பட்ட இப்படம் உலகளவில் $232.3 மில்லியனுக்கும் மேல் வசூலித்து மாபெரும் பாக்ஸ் ஆபீஸ் வெற்றியைப் பெற்றது.
ஆர்கோ திரைப்படம் 85-வது அகாடமி ஆஸ்கர்விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த தழுவல் திரைக்கதை மற்றும் சிறந்த படத்தொகுப்பு ஆகிய 3 முக்கிய விருதுகளை வென்றது.
இது தவிர கோல்டன் குளோப் விருதுகளில் சிறந்த டிராமா திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த இயக்குனருக்கான விருதுகளையும், பிரிட்டிஷ் அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த படம், சிறந்த இயக்குனர் மற்றும் சிறந்த படத்தொகுப்புக்கான விருதுகளையும் வென்று உலகளவில் பாராட்டுகளைக் குவித்தது.
படம் பெரிய அளவில் கொண்டாடப்பட்டாலும், இதில் சில வரலாற்றுத் திரிபுகள் இருப்பதாக விமர்சனங்களும் எழுந்தன.
குறிப்பாக, நிஜ மீட்புப் பணியில் 90% பங்களிப்பை வழங்கிய கனடிய அரசின் பங்கைக் குறைத்து மதிப்பிட்டு, சி.ஐ.ஏ-வை மட்டுமே பெரிதாகக் காட்டியதாகவும், க்ளைமாக்ஸில் வரும் விமான நிலையத் துரத்தல் காட்சிகள் சுவாரசியத்திற்காகச் சேர்க்கப்பட்ட கற்பனை என்றும் கூறப்பட்டது.
இருப்பினும், ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவத்தை தொய்வில்லாத உளவுத் த்ரில்லராகக் கொடுத்ததில் இன்றும் இது ஒரு மாஸ்டர்பீஸ் திரைப்படமாகக் கருதப்படுகிறது.
இந்தத் திரைக்கதை வெறும் கற்பனையல்ல, 1997ல் அமெரிக்க அதிபர் பில் கிளிண்டன் இந்த உளவுத் திட்டத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக 'ரகசியக் காப்பிலிருந்து நீக்கம் செய்யும் வரை உலகிற்குத் தெரியாமல் இருந்த உண்மைச் சம்பவமாகும்.
திரைக்கதை ஆசிரியர் கிறிஸ் டெரியோ, சி.ஐ.ஏ அதிகாரி டோனி மெண்டஸின் சுயசரிதை மற்றும் ஜோஷுவா பியர்மனின் 'வைர்ட்' பத்திரிகைக் கட்டுரை ஆகிய இரண்டையும் இணைத்து மிக நுட்பமாக இதனை எழுதினார்.
உருவாக்கத்தின் போது, இயக்குனர் பென் அஃப்லெக் படத்திற்கு 1970களின் நிஜமான அரசியல் சூழலைக் கொண்டுவர தீவிரமாக உழைத்தார்.
இதற்காக அவர் 'ஆல் தி பிரசிடெண்ட்ஸ் மென்', 'தி பேட்டில் ஆஃப் அல்ஜியர்ஸ்' போன்ற கிளாசிக் படங்களை உத்வேகமாக எடுத்துக் கொண்டார்.
படத்தின் நம்பகத்தன்மைக்காக, மெண்டஸ் நிஜமாகவே நடந்து சென்ற வர்ஜீனியாவில் உள்ள உண்மையான சி.ஐ.ஏ தலைமையகத்தின் உள்ளே சென்று படப்பிடிப்பு நடத்த அனுமதி பெற்றனர்.
சி.ஐ.ஏ தன் உளவு வேலைக்காகப் பயன்படுத்திய 'ஆர்கோ' என்ற போலித் திரைக்கதை, உண்மையில் 'லார்ட் ஆஃப் லைட்' என்ற புகழ்பெற்ற நாவலைத் தழுவி Barry Geller என்பவரால் சினிமாவுக்காக எழுதப்பட்டு, கைவிடப்பட்ட ஒரு நிஜமான திரைக்கதை ஆகும்.
அதைத்தான் சி.ஐ.ஏ திருடிப் பயன்படுத்தியது. உளவுத் திட்டம் முடிந்த பல வாரங்களுக்குப் பிறகும், சி.ஐ.ஏ உருவாக்கிய போலித் தயாரிப்பு நிறுவன முகவரிக்கு ஹாலிவுட்டின் முன்னணி இயக்குனரான ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் உட்பட பலரிடமிருந்து 26 நிஜமான கதைகள் சினிமா எடுக்க வேண்டி வந்து சேர்ந்தது தான் இதன் உச்சகட்ட சுவாரசியம்.
படத்தின் உருவாக்கத்தில் 1970களின் உணர்வைக் கொண்டு வர, வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் தங்களின் பழைய சின்னத்தை பயன்படுத்தியதோடு, படப்பிடிப்பில் நிஜமான பழைய செய்தித் தொகுப்புகளையும் பயன்படுத்தினர்.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, 2016ல் வெளியான ஆவணங்களின்படி, இந்த 2012 ஆர்கோ திரைப்படத்தின் திரைக்கதை உருவாக்கத்தின் போது நிஜமான சி.ஐ.ஏ-வின் மக்கள் தொடர்புப் பிரிவும் பின்னணியில் இருந்து பல தகவல்களை உதவிக்காக வழங்கியிருந்தது பிற்காலத்தில் வெளிவந்த மற்றுமொரு சுவாரசியத் தகவலாகும்.
ஆர்கோ திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவை மெக்சிகன் ஒளிப்பதிவாளர் ரோட்ரிகோ பிரிட்டோ கையாண்டார். 1970களின் இறுதியின் நிஜமான சூழலையும், டெஹ்ரான் நகரின் பதற்றத்தையும் திரையில் கொண்டுவர அவர் கையாண்ட உத்திகள் மிகவும் சுவாரசியமானவை.
இப்படத்தின் காட்சிகளை மூன்று வெவ்வேறு உலகங்களாகப் பிரித்து, ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரு தனித்துவமான காட்சி மொழியை ஒளிப்பதிவாளர் உருவாக்கினார்.
அமெரிக்க அதிகாரத்துவத்தைக் காட்டும் வாஷிங்டன் காட்சிகளை மிகவும் முறையான, நேர்த்தியான கேமரா நகர்வுகளுடன் படம்பிடித்தார்.
ஹாலிவுட் காட்சிகளை சற்று பகட்டான, தளர்வான, ஜூம் லென்ஸ்கள் நிறைந்த பாணியில் காட்டினார்.
ஆனால் ஈரானியக் காட்சிகளை பார்ப்பவர்களுக்கே மூச்சு முட்டும் அளவிற்குக் கையடக்க கேமராக்கள் மற்றும் அனமார்பிக் லென்ஸ்கள் மூலம் மிக நெருக்கமாகப் படம்பிடித்து பதற்றத்தை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றார்.
அக்காலகட்டத்தின் செய்திப் படங்களின் உணர்வைக் கொண்டுவருவதற்காக, பிரிட்டோ நிஜமான 35மிமீ பிலிம்களைப் பயன்படுத்தி படப்பிடிப்பை நடத்தினார்.
பிலிம் நெகட்டிவ்களை வழக்கமான அளவுக்கு மேல் பெரிதாக்கி, திரையில் "கிரெய்ன்ஸ்" (Grains - பிலிம் புள்ளிகள்) தெளிவாகத் தெரியும்படி செய்தார்.
இதன் மூலம் படம் 2012ல் எடுக்கப்பட்டது போல இல்லாமல், 1970களில் எடுக்கப்பட்ட ஒரு நிஜ ஆவணப்படம் போன்ற தோற்றத்தை பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்தியது.
டெஹ்ரான் நகரமாக ஈரானில் படப்பிடிப்பு நடத்த முடியாத சூழல் இருந்ததால், துருக்கியின் இஸ்தான்புல் நகரின் பழமையான தெருக்களையே ஈரானாக மாற்றினர்.
அங்குள்ள குறுகிய சந்துகள் மற்றும் கிராண்ட் பஜார் பகுதிகளில், பொதுமக்களின் நெரிசலுக்கு இடையே கேமராவை மறைத்து வைத்து பல காட்சிகள் யதார்த்தமாகப் படம்பிடிக்கப்பட்டன.
இறுதிப் பகுதியில் வரும் மிக முக்கியமான விமான நிலையக் காட்சிகளில் கதாபாத்திரங்களின் முகபாவனைகள், வியர்வை மற்றும் பயத்தை அணுஅணுவாகக் காட்டுவதற்காக மிக நெருக்கமான குளோஸ்-அப் ஷாட்டுகளை பிரிட்டோ பயன்படுத்தினார்.
எந்தவொரு இடத்திலும் ஒளிப்பதிவு செயற்கையாகத் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்த அவர், அந்தந்த இடங்களில் இயற்கையாகக் கிடைக்கும் ஒளியமைப்பையே பெரும்பாலும் பயன்படுத்தி, இந்த உளவுத் த்ரில்லருக்கு ஒரு அழுத்தமான காட்சி வடிவத்தைக் கொடுத்தார்.
ஆர்கோ திரைப்படத்தை இயக்கிய பென் அஃப்லெக், ஒரு இயக்குனராகத் தன்னைத் நிலைநிறுத்திக் கொள்ள இப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் பல அசத்தலான மற்றும் கடுமையான உத்திகளைக் கையாண்டார்.
1970களின் பதற்றமான ஈரானியச் சூழலை நடிகர்கள் நிஜமாகவே உணர வேண்டும் என்பதற்காக, தப்பிக்கும் அந்த 6 தூதரக அதிகாரிகளாக நடித்த நடிகர்களை ஒரு வாரக் காலம் வெளி உலகத் தொடர்பே இல்லாமல் ஒரு வீட்டிற்குள் அடைத்து வைத்தார்.
அந்த வாரத்தில் அவர்களுக்குத் கணினி, மொபைல் போன், இணையம் என எதுவும் தரப்படவில்லை.
மாறாக 1970களின் உடைகள், பத்திரிகைகள் மற்றும் கேசட்டுகள் மட்டுமே வழங்கப்பட்டன. இது அந்த நடிகர்களிடையே ஒரு நிஜமான தனிமையையும், ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமான பிணைப்பையும் ஏற்படுத்தியது, அது அவர்களின் நடிப்பிலும் அப்படியே பிரதிபலித்தது.
ஈரானியப் புரட்சிக் கூட்டத்தின் காட்சிகளைப் படம்பிடிப்பதற்காக, ஆயிரக்கணக்கான உள்ளூர் துருக்கிய மக்களைப் பின்னணி நடிகர்களாக அஃப்லெக் பயன்படுத்தினார்.
அவர்கள் உணர்ச்சிவசப்பட்டு முழக்கமிடும் நிஜமான ஆக்ரோஷத்தை வெளிக்கொண்டு வர, மிகக் கடுமையான கூட்ட நெரிசலுக்கு நடுவே அவரே கேமராவைத் தூக்கிக்கொண்டு களமிறங்கி இயக்கியுள்ளார்.
மேலும், படத்தில் வரும் சி.ஐ.ஏ அலுவலகக் காட்சிகளில் நிஜத் தன்மையைக் கொண்டுவர, வர்ஜீனியாவில் உள்ள உண்மையான சி.ஐ.ஏ தலைமையகத்திற்குள் நுழைந்து சில காட்சிகளை இயக்கினார்.
மற்ற காட்சிகளை லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் டைம்ஸ் கட்டிடத்தின் அடித்தளத்தில் செட் அமைத்து உருவாக்கினார்.
அஃப்லெக்கின் இயக்கத்தில் மிக முக்கியமான சுவாரசியம் என்னவென்றால், படத்தின் க்ளைமாக்ஸ் காட்சியில் பார்வையாளர்களை இருக்கையின் நுனிக்கு வரவழைக்க அவர் கையாண்ட 'இணை படத்தொகுப்பு' உத்தியாகும்.
விமான நிலையத்தில் அதிகாரிகள் தப்பிக்கும் பதற்றம், அமெரிக்காவில் சி.ஐ.ஏ அலுவலகத்தின் பரபரப்பு, ஹாலிவுட்டில் போலி அலுவலகத்தின் தொலைபேசி அழைப்பு, மற்றும் ஈரானியப் புரட்சியாளர்கள் ஷ்ரெட் செய்து வெட்டிய புகைப்படங்களை ஒட்டி அமெரிக்க அதிகாரிகளைக் கண்டுபிடிக்கும் வேகம் என நான்கு வெவ்வேறு இடங்களில் நடக்கும் சம்பவங்களை ஒரே நேர்க்கோட்டில் மிக நேர்த்தியாக இயக்கி முடித்தார்.
இயக்குனர் அஃப்லெக் இப்படத்திற்காகச் சிறந்த இயக்குனருக்கான பாஃப்டா மற்றும் கோல்டன் குளோப் விருதுகளை வென்றாலும், ஆஸ்கார் விருதுகளில் சிறந்த இயக்குனருக்கான பரிந்துரைப் பட்டியலில் அவர் பெயர் விடுபட்டது அன்றைய ஹாலிவுட்டில் பெரும் விவாதத்தையும் சர்ச்சையையும் ஏற்படுத்தியது.
முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் நடித்த பென் அஃப்லெக், நிஜ சி.ஐ.ஏ அதிகாரி டோனி மெண்டஸைச் நேரில் சந்தித்து, அவரின் அனுபவங்களையும் உளவுப் பணிகளின் போது அவர் காட்டும் நிதானத்தையும் உள்வாங்கிக் கொண்டு நடித்தார்.
படத்தில் ஹாலிவுட் நையாண்டியை வெளிப்படுத்தும் லெஸ்டர் சீகல் என்ற போலி தயாரிப்பாளர் கதாபாத்திரம் உண்மையில் வாழும் நபர் அல்ல.
அது புகழ்பெற்ற தயாரிப்பாளர் ஜாக் வார்னரின் குணாதிசயங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட கற்பனைக் பாத்திரம் .
இப்பாத்திரத்தில் நடித்த ஆலன் ஆர்கின், தனது அசாத்தியமான நகைச்சுவை மற்றும் முதிர்ச்சியான நடிப்பால் படத்திற்குத் தேவையான எள்ளல் சுவையைத் தந்தார்.
மற்றொரு முக்கியக் கதாபாத்திரமான ஜான் சேம்பர்ஸ் என்ற நிஜ மேக்கப் கலைஞராக நடித்த ஜான் குட்மேன், சி.ஐ.ஏ-வுக்குப் பின்னணியில் உழைத்த அந்த மனிதரின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து கணகச்சிதமாக நடித்திருந்தார்.
ஈரானியப் புரட்சியாளர்களாகவும், போராட்டக் கூட்டமாகவும் நடித்த ஆயிரக்கணக்கான பின்னணி நடிகர்களின் பங்களிப்பு மிக இயல்பான ஆக்ரோஷத்தை வெளிப்படுத்தியது.
படத்தில் நடித்த பல நடிகர்கள் தங்களின் கதாபாத்திரங்களோடு எந்த அளவிற்கு ஒன்றிப்போயினர் என்றால், இறுதி விமான நிலையக் காட்சிகளில் அவர்களின் முகத்தில் வழிந்த வியர்வையும், கதிகலங்கிய கண்களும் எந்தவொரு மிகைப்படுத்தலும் இன்றி நிஜமான பதற்றத்தை திரையில் கொண்டுவந்து நிறுத்தின.
ஆர்கோ திரைப்படத்திற்கு பிரெஞ்சு இசையமைப்பாளர் அலெக்சாண்டர் டெஸ்பிளாட் இசையமைத்தார்.
மேற்கத்திய மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் கலாச்சாரப் பின்னணியைக் கொண்ட இக்கதைக்கு, அவர் இசையை ஒரு பிரதானக் கடத்தியாக மாற்றிய விதம் மிகவும் சுவாரசியமானது.
டெஹ்ரான் நகரின் பதற்றத்தையும், அங்கு நிலவிய போர்ச்சூழலின் தீவிரத்தையும் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்த, அவர் பாரம்பரிய மேற்கத்திய ஆர்கெஸ்ட்ரா இசையோடு ஈரானிய மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் பாரம்பரிய இசைக்கருவிகளை இணைத்துப் பயன்படுத்தினார்.
குறிப்பாக, மனிதக் குரல்களின் முனகல்கள், பழமையான பாரசீகப் புல்லாங்குழல் மற்றும் மத்திய கிழக்கு தாள வாத்தியங்களை பின்னணி இசையில் அதிகம் பயன்படுத்தினார்.
இது காட்சிகளுக்கு ஒருவித மர்மமான மற்றும் அச்சுறுத்தும் தொனியைக் கொடுத்தது.
அமெரிக்கா மற்றும் ஹாலிவுட் சம்பந்தப்பட்ட காட்சிகளுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட மேற்கத்திய எலக்ட்ரானிக் மற்றும் சிம்பொனி பாணி இசையையும், ஈரானியக் காட்சிகளுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட பூர்வகுடி பாணி இசையையும் கொடுத்து இரண்டு உலகங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை இசையாலேயே பிரித்துக் காட்டினார்.
படத்தின் இறுதிப் பகுதியில் வரும் மிக முக்கியமான விமான நிலையத் தப்பித்தல் காட்சியில், பார்வையாளர்களின் இதயத் துடிப்பை அதிகரிக்கும் வகையில் தாள வாத்தியங்களின் வேகத்தை காட்சிகளின் நகர்வுக்கு ஏற்ப மிக நுட்பமாக ஏற்றி இறக்கியிருந்தார்.
1970களின் காலக்கட்டத்தை அப்படியே கொண்டுவர, அந்த யுகத்தின் புகழ்பெற்ற ராக் பாடல்களான தி ரோலிங் ஸ்டோன்ஸ் குழுவின் "லிட்டில் டி&ஏ" (Little T&A), டைர் ஸ்ட்ரெய்ட்ஸ் குழுவின் "சுல்தான்ஸ் ஆஃப் ஸ்விங்" (Sultans of Swing), மற்றும் லெட் செப்பெலின் குழுவின் "வென் தி லெவி பிரேக்ஸ்" (When the Levee Breaks) போன்ற பாடல்களைப் படத்தில் பென் அஃப்லெக் பொருத்தமாகப் பயன்படுத்தியிருந்தார்.
டெஸ்பிளாட்டின் இந்த தனித்துவமான, பதற்றத்தை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்ற பின்னணி இசை, அந்த ஆண்டின் ஆஸ்கார் விருதுகளில் சிறந்த அசல் இசைக்கான பரிந்துரைப் பட்டியலிலும் இடம்பிடித்துப் பாராட்டுகளைப் பெற்றது.
===============================
படத்தின் கதை:-
ஈரான் நாட்டின் தலைநகரமான டெஹ்ரானில் 1979 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 4 அன்று பெரும் புரட்சி வெடிக்கிறது.
அமெரிக்காவுக்கு தப்பி ஓடிய தங்களின் முன்னாள் மன்னரான ஷா முகமது ரெசா பஹ்லவிக்கு அமெரிக்க அதிபர் ஜிம்மி கார்ட்டர் அரசியல் புகலிடம் கொடுத்ததால் ஈரானிய இஸ்லாமியர்கள் கடும் கோபமடைகின்றனர்.
பழிவாங்கும் நோக்கில் டெஹ்ரானில் உள்ள அமெரிக்க தூதரகத்திற்குள் பல்லாயிரக்கணக்கான போராட்டக்காரர்கள் சுவர்களை உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைகின்றனர்.
அங்கிருந்த அறுபத்தாறு அமெரிக்க அதிகாரிகளை அவர்கள் பணயக்கைதிகளாக சிறைபிடிக்கின்றனர்.
ஆனால் இந்த அதிரடி முற்றுகையின் போது ஆறு அமெரிக்க அதிகாரிகள் மட்டும் யாருக்கும் தெரியாமல் பின்வாசல் வழியாக தப்பித்து ஓடுகின்றனர்.
தப்பி ஓடிய அந்த ஆறு அதிகாரிகள் டெஹ்ரான் தெருக்களில் ஆறு நாட்கள் நாடோடிகளாக அலைந்து திரிந்து தவித்த பிறகு, கனடா நாட்டின் தூதரான கென் டெய்லர் (விக்டர் கார்பர்) என்பவரின் இல்லத்தை அடைந்து அங்கே ரகசியமாக தஞ்சமடைகின்றனர்.
அதே நேரத்தில் தூதரகத்தை கைப்பற்றிய ஈரானிய புரட்சியாளர்கள் அங்கே அதிகாரிகளால் அவசர அவசரமாக கிழித்தெறியப்பட்ட ஆவணங்களையும் புகைப்படங்களையும் சிறு சிறு துண்டுகளாக சேகரித்து, அவற்றை மீண்டும் ஒட்டவைக்கும் பணியில் தீவிரமாக ஈடுபடுகின்றனர்.
அவ்வாறு ஒட்டவைக்கும் போது தூதரக ஊழியர்களில் சிலரது புகைப்படங்கள் விடுபட்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டறிந்து, தப்பியவர்கள் யாரென்று தேடத் தொடங்குகின்றனர்.
இதனால் கனடா தூதர் வீட்டில் மறைந்திருக்கும் ஆறு பேரின் உயிருக்கு ஆபத்து நிமிடத்திற்கு நிமிடம் அதிகரிக்கிறது.
இந்த விவரம் அமெரிக்காவுக்கு தெரியவர, வாஷிங்டனில் உள்ள அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை அமைச்சகம் அந்த ஆறு பேரையும் ஈரானில் இருந்து எப்படி வெளியேற்றுவது என்று தீவிரமாக ஆலோசிக்கிறது.
அவர்கள் முன்வைத்த சைக்கிள் மூலம் தப்பிப்பது அல்லது போலி ஆசிரியர்களாக மாறுவது போன்ற திட்டங்கள் அனைத்தும் ஆபத்தானவை என்று சிஐஏ அமைப்பின் மீட்புத்துறை நிபுணரான டோனி மெண்டஸ் (பென் அஃப்லெக்) கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்.
ஆனால் அவரிடமும் அப்போது மாற்றுத் திட்டம் எதுவும் இருக்கவில்லை. ஒருநாள் இரவு தனது மகனுடன் அமர்ந்து பேட்டில் ஃபார் தி பிளானட் ஆஃப் தி ஏப்ஸ் என்ற திரைப்படத்தை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது டோனிக்கு ஒரு விசித்திரமான யோசனை உதிக்கிறது.
ஈரானில் ஒரு அறிவியல் புனைகதைத் திரைப்படத்தை எடுப்பதற்காக இடங்களை தேர்வு செய்யப் போகும் கனடா நாட்டு சினிமா குழுவினர் போல அந்த ஆறு பேரையும் மாற்றி, அவர்களை அப்படியே விமானம் மூலம் மீட்டுக் கொண்டு வருவதுதான் அந்தத் திட்டம்.
இந்த விசித்திரமான திட்டத்தை சிஐஏ உயர் அதிகாரியான ஜாக் ஓடானல் (பிரையன் கிரான்ஸ்டன்) முதலில் நம்ப மறுத்தாலும் வேறு வழியின்றி அனுமதி அளிக்கிறார்.
திட்டத்திற்கு நம்பகத்தன்மை சேர்க்க டோனி மெண்டஸ் ஹாலிவுட்டிற்கு பயணம் செய்கிறார்.
அங்கே சிஐஏ அமைப்புக்கு ஏற்கனவே பல ரகசிய உதவிகளை செய்த புகழ்பெற்ற மேக்கப் கலைஞரான ஜான் சேம்பர்ஸ் (ஜான் குட்மேன்) என்பவரை சந்திக்கிறார்.
அவர் மூலம் லெஸ்டர் சீகல் (ஆலன் ஆர்கின்) என்ற சினிமா தயாரிப்பாளரை அணுகுகிறார். இவர்கள் மூவரும் இணைந்து ஸ்டுடியோ சிக்ஸ் என்ற போலியான திரைப்பட தயாரிப்பு நிறுவனத்தை நிறுவுகின்றனர்.
லார்ட் ஆஃப் லைட் என்ற நாவலின் பழைய திரைக்கதையை விலைக்கு வாங்கி, அதற்கு ஆர்கோ என்று புதிய பெயரிடுகின்றனர்.
இது நிஜமான படம் தான் என்று உலகை நம்ப வைக்க ஹாலிவுட் பத்திரிகைகளில் விளம்பரம் செய்து, போஸ்டர்கள் வெளியிட்டு, ஒரு பெரிய தொடக்க விழாவையும் நடத்துகின்றனர்.
அனைத்து ஏற்பாடுகளும் முடிந்த பின் டோனி மெண்டஸ் கெவின் ஹர்கின்ஸ் என்ற போலி பெயரில், கனடா நாட்டின் பாஸ்போர்ட்டுகளுடன் ஈரானுக்குள் நுழைகிறார்.
கனடா தூதர் இல்லத்தில் அடைக்கலமாகி இருக்கும் பாப் ஆண்டர்ஸ் (டேட் டோனோவன்), கோரா லிஜெக் (கிளியா டுவால்), ஜோ ஸ்டாஃபோர்ட் (ஸ்கூட் மெக்னைரி), லீ ஷாட்ஸ் (ரோரி காக்ரேன்), மார்க் லிஜெக் (கிறிஸ்டோபர் டென்ஹாம்), கேத்தி ஸ்டாஃபோர்ட் (கெர்ரி பிஷே) ஆகிய ஆறு பேரையும் நேரில் சந்திக்கிறார்.
அவர்களிடம் தங்களின் போலி அடையாளங்களை விளக்குகிறார். இயக்குனர், தயாரிப்பாளர், திரைக்கதை ஆசிரியர் என ஆளுக்கு ஒரு சினிமா தொழில்நுட்பக் கலைஞர் அடையாளத்தை தந்து, அவர்களின் போலி வரலாற்றை மனப்பாடம் செய்ய வைக்கிறார்.
ஈரானியர்களை நம்ப வைக்க வேண்டும் என்பதற்காக டெஹ்ரானின் பரபரப்பான கிராண்ட் பஜார் பகுதிக்கு அவர்களை அழைத்துச் சென்று படப்பிடிப்பு தளம் பார்ப்பது போல நாடகமாடுகிறார்.
அங்கே ஒரு ஈரானிய கடைக்காரருடன் ஏற்படும் மோதலால் பெரும் கூட்டம் கூடி பதற்றம் உண்டாகிறது, ஆனால் அவர்களின் ஈரானிய வழிகாட்டி சாமர்த்தியமாக அவர்களை அங்கிருந்து அழைத்துச் செல்கிறார்.
மறுநாள் காலை அவர்கள் விமானம் ஏற வேண்டிய சூழலில், அமெரிக்காவில் திடீரென அரசியல் காரணங்களால் இந்தத் திட்டம் ரத்து செய்யப்படுகிறது.
அதற்குப் பதிலாக ஈரானில் இருக்கும் அனைத்து பணயக்கைதிகளையும் ராணுவம் மூலம் மீட்கும் ஆபத்தான திட்டத்தை அரசு கையில் எடுக்கிறது.
ஆனால் டோனி மெண்டஸ் தனது மேலதிகாரியின் உத்தரவை மீறி, தப்பித்தவர்களின் உயிரைக் காக்க தான் திட்டமிட்டபடி ஆர்கோ மீட்புப் பணியை தொடரப் போவதாக நள்ளிரவில் அறிவிக்கிறார்.
இதனால் அதிர்ச்சியடையும் ஜாக் ஓடானல், வெள்ளை மாளிகையின் அதிகாரிகளை அவசரமாகத் தொடர்பு கொண்டு, ரத்து செய்யப்பட்ட விமான டிக்கெட்டுகளை மீண்டும் உறுதி செய்ய வைக்கிறார்.
இறுதிக் கட்டமாக டெஹ்ரான் விமான நிலையத்தில் அவர்கள் அனைவரும் சோதனைகளை எதிர்கொள்கின்றனர்.
அங்குள்ள ஈரானிய புரட்சிகர காவல் படையினர் அவர்களின் பாஸ்போர்ட்டுகளை சந்தேகத்துடன் பார்க்கின்றனர்.
மேலும் ஹாலிவுட்டில் உள்ள அவர்களின் போலி அலுவலகத்திற்கு உறுதி செய்வதற்காக தொலைபேசி மூலம் அழைக்கின்றனர்.
ஹாலிவுட் அலுவலகத்தில் இருக்கும் லெஸ்டர் சீகலும் ஜான் சேம்பர்ஸும் கடைசி நொடியில் அந்த அழைப்பை ஏற்று, அவர்கள் சினிமா குழுவினர் தான் என்று பொய் கூறி காப்பாற்றுகின்றனர்.
அனைத்து சோதனைகளையும் கடந்து அவர்கள் சுவிஸ்ஏர் விமானத்தில் ஏறுகின்றனர். அதே நேரத்தில் தூதரகத்தில் கிழிந்த புகைப்படங்களை ஒட்டிய ஈரானியர்கள், தப்பி ஓடிய ஆறு பேர் இவர்கள்தான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டு, ஆயுதங்களுடன் விமான நிலையத்தை நோக்கி ஜீப்களில் விரைகின்றனர்.
விமானம் ஓடுதளத்தில் நகரத் தொடங்கும் போது ஈரானிய ராணுவத்தினர் காரில் துரத்துகின்றனர், ஆனால் அதற்குள் விமானம் வானில் பறந்து அவர்களின் எல்லையைத் தாண்டுகிறது.
மீட்கப்பட்ட அதிகாரிகள் அனைவரும் பாதுகாப்பாக அமெரிக்கா வந்து சேர்கின்றனர். ஆனால் மற்ற பணயக்கைதிகளுக்கு ஈரானில் எந்த பாதிப்பும் வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, இந்த மீட்புப் பணியில் அமெரிக்காவின் சிஐஏ பங்கெடுத்த விஷயம் முற்றிலும் மறைக்கப்பட்டு, முழு புகழும் கனடா நாட்டுக்கே வழங்கப்படுகிறது.
டோனி மெண்டஸின் அசாத்தியமான இந்த சாதனைக்காக அவருக்கு சிஐஏ அமைப்பின் மிக உயரிய இன்டெலிஜென்ஸ் ஸ்டார் விருது ரகசியமாக வழங்கப்படுகிறது.
இறுதியாக 1997 ஆம் ஆண்டு அதிபர் பில் கிளிண்டன் இந்தத் திட்டத்தின் ரகசியக் காப்பை நீக்கிய பிறகே, டோனி மெண்டஸின் உலகமறியா சாதனை பொதுவெளிக்கு வந்து அவரிடம் அந்த விருது மீண்டும் ஒப்படைக்கப்படுகிறது.
ஆர்கோ திரைப்படம் உலகிற்குச் சொல்லும் செய்தி , "உலகில் எவ்வளவு பெரிய போர்ச்சூழலோ அல்லது இக்கட்டான அரசியல் நெருக்கடியோ ஏற்பட்டாலும், அதை எதிர்கொள்ள ஆயுத பலத்தை விட மனிதனின் கற்பனைத் திறனும், சமயோசித புத்தியும், எல்லைகடந்த மனிதாபிமானமுமே மிகச்சிறந்த கேடயங்கள்" என்பதே.
துப்பாக்கிகளோ, வன்முறையோ தீர்க்க முடியாத ஒரு இமாலயப் பிரச்சினையை, கலை வடிவமான "சினிமா" என்ற ஒரு போலியான புனைவைக் கொண்டு சாதித்துக் காட்ட முடியும் என்ற மாற்றுச் சிந்தனையை இப்படம் உரக்கச் சொல்கிறது.
அத்தோடு, ஆபத்தான தருணத்தில் தங்கள் சொந்த நாட்டு மக்களின் பாதுகாப்பு மட்டுமே முக்கியம் என்று சுயநலமாகச் சிந்திக்காமல், அண்டை நாட்டு அதிகாரிகளின் உயிரைக் காக்கத் தங்கள் வாழ்க்கையையே பந்தயம் வைத்த கனடா போன்ற நாடுகளின் சர்வதேசக் கூட்டுறவையும், தூய மனிதாபிமானத்தையும் இப்படம் உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது.
இறுதியில், உயிரைக் காக்கும் உன்னதப் பணியில் உண்மையான ஹீரோக்கள் எப்போதும் தங்களின் சுயலாபத்திற்காக விளம்பரங்களைத் தேடிக்கொள்வதில்லை, மாறாக அமைதியாகத் தங்கள் கடமையை முடித்துவிட்டு வரலாற்றின் ரகசியப் பக்கங்களுக்குள் மறைந்துவிடுகிறார்கள் என்ற ஆழமான செய்தியையும் இப்படம் பதிவு செய்கிறது.
ஆர்கோ திரைப்படம் உலகளவில் கொண்டாடப்படுவதற்கு மிக முக்கியமான காரணம், அது ஒரு உண்மையான வரலாற்றுச் சம்பவத்தை அணுவளவும் தொய்வில்லாமல், சீட்டின் நுனிக்கே வரவழைக்கும் விறுவிறுப்பான உளவுத் த்ரில்லராக மாற்றிய திரையாக்கமே ஆகும்.
பொதுவாகப் போர் மற்றும் உளவுத் திரைப்படங்கள் என்றாலே அதிரடிச் சண்டைகளும், துப்பாக்கிச் சூடுகளும் தான் பிரதானமாக இருக்கும்; ஆனால், ஒரு போலி சினிமா கதையை வைத்துக் கொண்டு, வெறும் புத்திசாலித்தனத்தாலும் நேர மேலாண்மையாலும் மட்டுமே எதிரிகளை வீழ்த்தி உயிர்களை மீட்க முடியும் என்ற மாற்றுச் சிந்தனையை இப்படம் மிக நேர்த்தியாகக் காட்டியது.
படத்தின் இறுதி முப்பது நிமிடங்கள் பார்வையாளர்களின் இதயத் துடிப்பை அதிகரிக்கச் செய்யும் வகையில் இயக்கப்பட்ட விதம் ஹாலிவுட்டின் ஆகச்சிறந்த திரைக்கதை மற்றும் இயக்க ஆளுமைக்குச் சான்றாகும்.
அடுத்ததாக, 1970களின் இறுதிக்கால அரசியல் சூழல், ஆடைகள், தொழில்நுட்பம் மற்றும் டெஹ்ரான் நகரின் பதற்றமான வீதிகளை அப்படியே கண்முன்னே நிறுத்திய அதன் அசாத்தியமான ஒளிப்பதிவும், காலத்திற்கேற்ற ராக் பாடல்களோடு கலந்த பதற்றமான பின்னணி இசையும் படத்திற்குப் பெரும் பலம் சேர்த்தன.
ஆபத்தான சூழலிலும் ஹாலிவுட் சினிமா உலகை எள்ளல் சுவையோடு நையாண்டி செய்த விதம் படத்திற்குப் புதுவிதமான சுவாரசியத்தைத் தந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, சுயநலமில்லாத சர்வதேசக் கூட்டுறவு, தஞ்சம் கொடுத்த கனடா அரசின் மனிதாபிமானம், விளம்பரம் தேடாமல் ரகசியமாக உயிர்காத்த ஒரு சி.ஐ.ஏ அதிகாரியின் அர்ப்பணிப்பு என மனித நேயத்தின் உன்னதப் பக்கங்களை அழுத்தமாகப் பதிவு செய்ததாலேயே, இப்படம் ஆஸ்கர் உள்ளிட்ட உலகளாவிய உயரிய விருதுகளை அள்ளி, இன்றுவரை உலக சினிமா ரசிகர்களால் கொண்டாடப்படுகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
