இத்திரைப்படத்தை அவா டுவெர்னே இயக்கியுள்ளார். இது மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் ஹோசியா வில்லியம்ஸ் மற்றும் ஜான் லூயிஸ் ஆகியோர் தலைமையில் ஜேம்ஸ் பெவெல் என்பவரால் தொடங்கப்பட்ட 1965 ஆம் ஆண்டின் செல்மா முதல் மாண்ட்கோமரி வரையிலான வாக்குரிமைப் பேரணிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட வரலாற்றுப் படைப்பு.
இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம் சமத்துவத்திற்கான மனித உரிமைப் போராட்டம் மற்றும் அசைக்க முடியாத கூட்டு மனஉறுதி ஆகும்.
இப்படம் வெறும் வரலாற்றுப் பதிவாக இல்லாமல், அடிப்படை வாக்குரிமையை வென்றெடுக்க மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் மற்றும் அவரது தோழர்கள் எதிர்கொண்ட அடக்குமுறைகளையும், அதற்கு அவர்கள் காட்டிய அகிம்சை வழியிலான எதிர்ப்பையும் மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது.
அரசின் அரசியல் சூழ்ச்சிகள், காவல்துறையின் கொடூரமான வன்முறைகள் மற்றும் இனவெறித் தாக்குதல்களுக்கு மத்தியிலும், தங்களின் இலட்சியத்தில் பின்வாங்காமல் மக்கள் ஒன்றிணைந்து நடத்திய உரிமைப் பேரணியே இந்தத் திரைப்படத்தின்
மையக்கருவாகும்.
இத்திரைப்படத்தில் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியராக டேவிட் ஓயெலோவோ ,அதிபர் லிண்டன் பி ஜான்சனாக டாம் வில்கின்சன் , ஜார்ஜ் வாலஸாக டிம் ராத் , கோரெட்டா ஸ்காட் கிங்காக கார்மென் எஜோகோ ஆகியோர் நடித்துள்ளனர்.
இவர்களுடன் காமன் மற்றும் ஓப்ரா வின்ஃப்ரே ஆகியோரும் முக்கியக் கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர்.
குறிப்பாக மார்ட்டின் லூதர் கிங்காக நடித்த டேவிட் ஓயெலோவோவின் நடிப்பு உலகளாவிய பாராட்டுகளைப் பெற்றது.
இயக்குனர் அவா டுவெர்னேயின் இயக்கம் படம் முழுவதும் வரலாற்று நிகழ்வுகளை எவ்வித தொய்வுமின்றி விறுவிறுப்பாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் கடத்துகிறது என்று பலராலும் பாராட்டப்பட்டது.
பிராட்போர்ட் யங்கின் ஒளிப்பதிவு அக்காலகட்டத்தின் சூழலையும் பேரணியின் தீவிரத்தையும் காட்சிகளின் வழியே மிக நேர்த்தியாகவும் அழுத்தமாகவும் பதிவு செய்துள்ளது.
இத்திரைப்படம் பல முக்கிய விருதுகளையும் அங்கீகாரங்களையும் பெற்றுள்ளது.
87 வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான பரிந்துரையைப் பெற்றதோடு, இப்படத்தில் இடம்பெற்ற குளோரி என்ற பாடலுக்காகச் சிறந்த அசல் பாடலுக்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றது.
கோல்டன் குளோப் விருதுகளில் சிறந்த நாடகத் திரைப்படம் சிறந்த இயக்குனர் மற்றும் சிறந்த நடிகர் உள்ளிட்ட நான்கு பிரிவுகளில் பரிந்துரைக்கப்பட்டு சிறந்த அசல் பாடலுக்கான விருதை வென்றது.
செல்மா திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் பிராட்போர்ட் யங், இப்படத்தின் காட்சிகளை உருவாக்குவதற்காகப் பல சுவாரஸ்யமான உத்திகளைக் கையாண்டுள்ளார். அவர் செயற்கை விளக்குகளைப் பெருமளவில் தவிர்த்து, பெரும்பாலும் ஜன்னல்கள் வழியாக வந்த இயற்கை வெளிச்சம் மற்றும் மெழுகுவர்த்தி ஒளிகளையே பயன்படுத்தியதன் மூலம் 1960களின் வரலாற்றுத் தன்மையை அப்படியே திரைக்குக் கொண்டுவந்தார்.
வன்முறைக் காட்சிகளைப் படமாக்கும்போது கேமராவை மிக வேகமாக அசைக்காமல், அமைதியாக ஒரே இடத்தில் நிலைநிறுத்திப் படமாக்கினார்.
போராட்டக்காரர்களின் அகிம்சை வழியிலான மன உறுதியைத் திரையில் கடத்தவே இந்த தனித்துவமான உத்தி பயன்படுத்தப்பட்டது.
, கருப்பின நடிகர்களின் உண்மையான தோல் நிறம் திரையில் மிக அழகாகவும் இயல்பாகவும் தெரிவதற்காக, பிரத்யேகமான லென்ஸ்கள் மற்றும் ஒளியமைப்புகளைப் பயன்படுத்தினார்.
இது அதுவரை ஹாலிவுட் படங்களில் இருந்த வழக்கமான ஒளியமைப்பிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட புதுமையாக அமைந்தது.
குறிப்பாக, 'குருதி ஞாயிறு' பாலத்து வன்முறைக் காட்சிகளைப் படமாக்கும் போது, அக்காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட புகழ்பெற்ற வரலாற்றுப் புகைப்படங்களின் அதே கோணங்களை கேமராவில் அச்சுஅசலாக மறுஉருவாக்கம் செய்து படத்திற்குப் பெரும் தத்ரூப தன்மையை கொடுத்தன.
செல்மா திரைப்படத்தின் மூலம் ஜாஸ் இசைக் கலைஞர் ஜேசன் மோரன் முதன்முறையாகத் திரைப்பட இசையமைப்பாளராக அறிமுகமானார்.
மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான போராட்டக் களத்தை இசையாக்க, அவர் 1960களின் பாரம்பரிய புளூஸ் மற்றும் ஆன்மீகப் பாடல்களின் தன்மையைப் பின்னணி இசையில் இழைத்தோடச் செய்தார்.
இப்படத்தின் மிக முக்கிய சுவாரஸ்யம், புகழ்பெற்ற பாடகி மகாchecksumலியா ஜாக்சனாக நடித்த லெடிசி யங் பாடிய "Walk with Me Lord" பாடலாகும்; மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் மன அழுத்தத்தைப் போக்க தொலைபேசி வழியே பாடும் அந்த ஆன்மீகப் பாடலின் ஆன்மாவை அப்படியே கடத்த, எந்தவித நவீன தொழில்நுட்பக் கலப்புமின்றி மிகத் தூய்மையான முறையில் அந்த இசைப்பதிவு செய்யப்பட்டது.
மேலும், படத்தின் இறுதிப் பாடலான "Glory" உருவாகும்போது, பாடகர் ஜான் லெஜண்டும் ராப்பர் காமனும் வரலாற்றுப் போராட்டத்தை சமகாலப் போராட்டங்களோடு இணைக்கும் ஒரு பாலமாக அந்த வரிகளை எழுதினர்.
1965 இன் செல்மா எழுச்சியையும், 2014 இன் பெர்குசன் போராட்டங்களையும் ஒரே புள்ளியில் இணைத்துப் பேசிய இந்த உணர்வுப்பூர்வமான எதிர்ப்புப் பாடல், மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே உருவாக்கப்பட்டு ஆஸ்கார் மற்றும் கோல்டன் குளோப் விருதுகளை வென்று உலகளாவிய விவாதத்தை ஏற்படுத்தியது.
இயக்குனர் அவா டுவெர்னே இப்படத்தின் பொறுப்பை ஏற்றவுடன், பால் வெப் எழுதிய அசல் திரைக்கதையின் தொண்ணூறு சதவீத பகுதியை முற்றிலும் மாற்றி எழுதினார்.
மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் அசல் உரைகளின் பதிப்புரிமை வேறு நிறுவனத்திடம் இருந்ததால், அவரது உண்மையான உரைகளைப் படத்தில் பயன்படுத்த முடியாத பெரிய சிக்கல் இருந்தது.
இதற்காக அவா டுவெர்னே, கிங்கின் பேச்சு நடையை—குறிப்பாக ஒரு விஷயத்தை மூன்று வெவ்வேறு வழிகளில் விவரிக்கும் தனித்துவமான உத்தியை—பல மணிநேரம் உற்றுக்கேட்டு ஆராய்ந்து, சட்டச் சிக்கல்கள் வராதவாறு அதே உணர்வைத் தரும் மாற்று உரைகளைத் தானே சொந்தமாக எழுதினார்.
மேலும், அமெரிக்க வரலாற்றின் மிக முக்கியமான ஆளுமைகளான மார்ட்டின் லூதர் கிங், அவரது மனைவி கோரெட்டா, அதிபர் ஜான்சன் மற்றும் கவர்னர் ஜார்ஜ் வாலஸ் ஆகிய நான்கு முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களிலும் அமெரிக்க நடிகர்களுக்குப் பதிலாகப் பிரிட்டிஷ் நாட்டைச் சேர்ந்த நடிகர்களே நடித்தனர் என்பது ஹாலிவுட்டில் ஆச்சரியமாகப் பார்க்கப்பட்டது.
இத்திரைப்படம் தொடக்கக் கட்டத்தில் இருந்தபோது ராபர்ட் டி நிரோ, ஹியூ ஜேக்மேன், லியாம் நீசன் போன்ற மிகப்பெரிய உலகளாவிய நட்சத்திரங்கள் நடிப்பதாக ஒப்பந்தமாகியிருந்தது.
ஆனால் நிதி நெருக்கடி மற்றும் இயக்குனர் மாற்றங்கள் காரணமாக அவர்கள் அனைவரும் விலகியதைத் தொடர்ந்தே, முற்றிலும் புதிய நடிகர்களைக் கொண்டு இப்படம் நேர்த்தியாக உருவாக்கப்பட்டது.
செல்மா திரைப்படத்தின் உருவாக்கக் கட்டத்தில் ஓப்ரா வின்ஃப்ரே தயாரிப்பாளராகப் பின்நாட்களில் இணைந்தது படத்திற்குப் மிகப்பெரிய வணிக பலத்தையும், அமெரிக்க விநியோக உரிமையைப் பாராமவுண்ட் பிக்சர்ஸ் நிறுவனம் வாங்குவதற்கும் முக்கியக் காரணியாக அமைந்தது.
அவர் தயாரிப்பதோடு மட்டுமன்றி, ஆன்னி லீ கூப்பர் என்ற மிக வலுவான கதாபாத்திரத்தை ஏற்று, அந்த ஷெரிப்பை அடித்துத் தரையில் தள்ளும் காட்சியில் நேரடியாக நடித்துப் படத்திற்குப் பெரும் விளம்பரத்தைத் தேடித்தந்தார்.
மேலும், படத்தின் மிக முக்கிய திருப்புமுனையான 'ஜிம்மி லீ ஜாக்சன்' சுடப்படும் காட்சிக்காகப் படக்குழுவினர் நியூட்டன் கவுண்டியில் உள்ள டவுன்ஹவுஸ் கஃபே போன்ற உண்மையான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடங்களைத் தேடிப்பிடித்து, அங்கு நள்ளிரவில் படப்பிடிப்பை நடத்தினர்.
இப்படத்தின் திரைக்கதை உருவாக்கத்தில் அவா டுவெர்னே தொண்ணூறு சதவீதப் பங்களிப்பைச் செய்திருந்தாலும், பால் வெப் என்பவரின் அசல் ஒப்பந்த விதிமுறைகளின் காரணமாக, இறுதிப் படத்தில் அவா டுவெர்னேவுக்குத் திரைக்கதை எழுத்தாளருக்கான அதிகாரப்பூர்வப் பெயர் வழங்கப்படவில்லை என்பது ஹாலிவுட் வட்டாரத்தில் ஒரு விவாதமாகவே மாறியது.
படம் வெளியான பிறகு, அதிபர் லிண்டன் பி. ஜான்சனை ஒரு முட்டுக்கட்டையாகக் காட்டியதாக எல்பிஜே நூலக இயக்குனர் மார்க் அப்டெக்ரோவ் போன்ற வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கடுமையான விமர்சனங்களை முன்வைத்தபோதும், 'இது ஒரு ஆவணப்படம் அல்ல, கலைப்படைப்பு' என்று கூறி படக்குழுவினர் தங்களது படைப்புச் சுதந்திரத்தை நிலைநிறுத்தினர்.
1965 ஆம் ஆண்டு மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் தனது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இறுதி உரையை நிகழ்த்திய அதே அலபாமா மாநில சட்டமன்றக் கட்டிடத்தின் நிஜமான படிகளிலேயே டேவிட் ஓயெலோவோ நின்று முழங்கியபோது, அங்கு கூடியிருந்த ஆயிரக்கணக்கான மக்களும் உணர்ச்சிப் பெருக்கில் நிஜமாகவே கண்ணீர் விட்டு அழுதனர்.
இப்படத்தின் இறுதி வடிவத்தைக் கண்ட உலகப் புகழ்பெற்ற திரைப்பட விழாக்கள் இதனை ஒரு வரலாற்றுப் பொக்கிஷமாகக் கொண்டாடின.
குறிப்பாக லாஸ் ஏஞ்சல்ஸின் புகழ்பெற்ற கிரௌமன்ஸ் எகிப்திய திரையரங்கில் நடைபெற்ற அமெரிக்க திரைப்பட நிறுவன விழாவில் படம் திரையிடப்பட்டபோது, ஒட்டுமொத்த அரங்குமே எழுந்து நின்று நெடிய கைதட்டல்களுடன் தங்களது பெரும் மரியாதையைச் செலுத்தியது.
படம் வெளியான பிறகு, மார்ட்டின் லூதர் கிங்குடன் இணைந்து அணிவகுத்த யூத மதத் தலைவர்களான ரபி ஆபிரகாம் ஜோசுவா ஹெஷெல் போன்றவர்களின் பங்களிப்பு படத்தில் முழுமையாகக் காட்டப்படவில்லை என்று யூத சமூகத்தினர் விமர்சித்தபோது, இறுதிப் பேரணியில் பல கதாபாத்திரங்கள் யூதர்களின் பாரம்பரியத் தொப்பியான 'கிப்பா' அணிந்திருப்பது போன்ற காட்சிகளை இயக்குனர் அவா டுவெர்னே மிக நுணுக்கமாகச் சேர்த்திருந்த விதம் பின்னர் பாராட்டப்பட்டது.
உலகளவில் மாபெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற இத்திரைப்படத்தின் வரலாற்று முக்கியத்துவத்தைக் கௌரவிக்கும் விதமாக, இதன் 50 வது ஆண்டு நிறைவின் போதும் மற்றும் 'கருப்பின வரலாற்று மாதத்தின்' போதும் பாராமவுண்ட் நிறுவனம் இப்படத்தை மீண்டும் திரையரங்குகளில் மறுவெளியீடு செய்து மக்கள் மத்தியில் பெரும் விவாதத்தை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்தது.
============================
படத்தின் கதை:-
செல்மா வாக்குரிமைப் பேரணி அமெரிக்கக் கருப்பின மக்களின் அரசியல் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டிய மிக உன்னதமான வரலாற்றுத் தருணமாகும். 1965 ஆம் ஆண்டில் தடையற்ற வாக்குரிமை கோரி, டாக்டர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் தலைமையில் அலபாமாவின் செல்மா நகரில் இருந்து மாண்ட்கோமரி வரை இப்பேரணி திட்டமிடப்பட்டது.
மார்ச் 7 அன்று நடந்த முதல் முயற்சியில், எட்மண்ட் பெட்டஸ் பாலத்தைக் கடந்த அமைதிப் போராட்டக்காரர்களை மாநிலக் காவல்துறை தடியடி மற்றும் கண்ணீர் புகைக்குண்டுகளால் கொடூரமாகத் தாக்கியது.
குருதி ஞாயிறு என்று அழைக்கப்படும் இந்த வன்முறை தேசியத் தொலைக்காட்சிகளில் வெளியாகி ஒட்டுமொத்த அமெரிக்காவின் மனச்சாட்சியையும் உலுக்கியது.
இதன் விளைவாக, இனம் கடந்து நாடு முழுவதிலும் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான மனிதநேய ஆர்வலர்கள் செல்மாவில் வந்து குவிந்தனர்.
தொடர் போராட்டங்கள் மற்றும் தியாகங்களுக்குப் பிறகு, கூட்டாட்சி நீதிமன்றத்தின் அனுமதி மற்றும் ராணுவப் பாதுகாப்போடு சுமார் 25,000 மக்கள் பங்கேற்ற மூன்றாவது பேரணி வெற்றிகரமாக மாண்ட்கோமரியை அடைந்தது.
இந்த அசாத்திய மக்கள் எழுச்சியின் நேரடி விளைவாக, அமெரிக்க அதிபர் லிண்டன் பி. ஜான்சன் பணிந்து, அதே ஆண்டு ஆகஸ்ட் 6, 1965 இல் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அமெரிக்க வாக்குரிமைச் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தார், அந்த தருணத்தை கண் முன் கொண்டு வத்துள்ளது இத்திரைப்படம்.
1964 ஆம் ஆண்டில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் சமத்துவத்திற்காகப் போராடிய டாக்டர் மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர் (டேவிட் ஓயெலோவோ) மனித உரிமைகளுக்கான தனது பங்களிப்பிற்காக நோபல் அமைதிப் பரிசைப் பெருமையோடு ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
ஆனால் அந்த மகிழ்ச்சி நீடிக்காதவாறு அலபாமாவின் பர்மிங்காம் நகரில் ஒரு கொடூரம் நிகழ்கிறது. அங்குள்ள 16 வது வீதி பாப்டிஸ்ட் தேவாலயத்தின் படிக்கட்டுகளில் அமைதியாக நடந்து சென்ற நான்கு அப்பாவி கருப்பின சிறுமிகள் கு கிளக்ஸ் கிளான் என்ற இனவெறி அமைப்பால் வைக்கப்பட்ட வெடிகுண்டு வெடிப்பில் கொடூரமாகக் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
இந்த இனவெறிக்கு மத்தியில் தங்களுக்கு அரசியல் அதிகாரம் வேண்டும் என்பதை உணர்ந்த ஆன்னி லீ கூப்பர் (ஓப்ரா வின்ஃப்ரே) அலபாமாவின் செல்மா நகரில் வாக்களிக்கப் பதிவு செய்யத் துணிச்சலுடன் முயல்கிறார்.
ஆனால் அங்குள்ள ஒரு வெள்ளை இனப் பதிவாளர் வேண்டுமென்றே அவரது உரிமையைத் தடுத்து அந்த வாக்குப்பதிவை முற்றிலும் முடக்குகிறார்.
கருப்பின மக்களுக்கு இழைக்கப்படும் இந்த அநீதியைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்பதற்காக மார்ட்டின் லூதர் கிங் நேரடியாக அமெரிக்க அதிபர் லிண்டன் பி ஜான்சனை (டாம் வில்கின்சன்) நேரில் சந்திக்கிறார்.
கருப்பினக் குடிமக்கள் எவ்வித தடையுமின்றி வாக்களிப்பைப் பதிவு செய்வதை உறுதி செய்ய வலுவான கூட்டாட்சி சட்டத்தைக் கொண்டு வருமாறு அவரிடம் கோருகிறார்.
ஆனால் அதிபர் ஜான்சன் தனக்கு டாக்டர் கிங்கின் கவலைகள் புரிந்தாலும் தற்போதைய அரசியல் சூழலில் தனது அடுத்த முக்கியத் திட்டமான வறுமைக்கு எதிரான போரில் மட்டுமே கவனம் செலுத்த விரும்புவதாகக் கூறி இந்தச் சட்டத்தைத் தள்ளிப்போடுகிறார்.
அதிபரின் இந்த மெத்தனப் போக்கினால் சட்டத்தை வென்றெடுக்க மக்கள் போராட்டமே ஒரே வழி என்பதை உணர்ந்த மார்ட்டின் லூதர் கிங் ரால்ப் அபெர்நாதி (கோல்மன் டொமிங்கோ), ஆண்ட்ரூ யங் (ஆண்ட்ரே ஹாலண்ட்), ஜேம்ஸ் ஆரஞ்சு (ஓமர் டோர்சி) மற்றும் டயான் நாஷ் (டெஸ்ஸா தாம்சன்) ஆகிய தனது முக்கியத் தோழர்களுடன் செல்மா நகரத்திற்குக் களப்பயணம் மேற்கொள்கிறார்.
அங்கு அவர்களை ஜேம்ஸ் பெவெல் (காமன்) மற்றும் பிற தெற்கு கிறித்தவ தலைமை மாநாட்டு ஆர்வலர்கள் எழுச்சியுடன் வரவேற்கிறார்கள்.
இந்த இயக்கம் நாளுக்கு நாள் வலுவடைவதைக் கண்ட எஃப்பிஐ இயக்குனர் ஜே எட்கர் ஹூவர் (டிலான் பேக்கர்) அதிபர் ஜான்சனிடம் கிங் ஒரு பெரிய அச்சுறுத்தல் என்று எச்சரிக்கிறார்.
அவரை முடக்க வேண்டுமானால் அவரது திருமண வாழ்க்கையைக் குலைக்க வேண்டும் என்று கூறி அதற்குச் சில சதி வேலைகளைச் செய்யலாம் என மலினமான திட்டமிட்டுக் கொடுக்கிறார்.
இதற்கிடையில் மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் மனைவி கோரெட்டா ஸ்காட் கிங் (கார்மென் எஜோகோ) செல்மாவில் தனது கணவர் எதிர்கொள்ளவிருக்கும் ஆபத்தான பணிகள் குறித்துப் பெரும் கவலை கொள்கிறார்.
இதனால் தம்பதியருக்குள் எழும் மன அழுத்தத்தின் போது தங்களுக்குள் ஆன்மீக ஊக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வதற்காகத் தனக்குப் பிடித்தமான ஒரு பாடலைப் பாடுமாறு புகழ்பெற்ற பாடகி மகாசெக்ஸம்லியா ஜாக்சனை (லெடிசி யங்) கிங் தொலைபேசியில் அழைத்து நெகிழ்ச்சியோடு கேட்கிறார்.
போராட்டத்தின் அடுத்த கட்டமாக மார்ட்டின் லூதர் கிங், பிற இயக்கத் தலைவர்கள் மற்றும் செல்மாவின் கருப்பின மக்கள் அனைவரும் திரண்டு வாக்காளர் பதிவு அலுவலகத்தை நோக்கி ஒரு மாபெரும் பேரணியாகச் செல்கிறார்கள்.
நீதிமன்றத்தின் முன்னால் இந்த அமைதிப் பேரணி அரசு அதிகாரிகளால் தடுக்கப்படும் போது அங்கு ஒரு கடுமையான மோதல் வெடிக்கிறது.
போலீசார் கூட்டத்திற்குள் புகுந்து வன்முறையைக் கட்டவிழ்த்துவிடும் போது தற்காப்பிற்காக ஆன்னி லீ கூப்பர் திருப்பித் தாக்கி அங்கிருந்த ஷெரிப் ஜிம் கிளார்க்கை (ஸ்டான் ஹூஸ்டன்) ஓங்கி அடித்துத் தரையில் தள்ளுகிறார்.
இதன் விளைவாகப் போராட்டம் கலவரமாக மாற ஆன்னி லீ கூப்பர், மார்ட்டின் லூதர் கிங் மற்றும் பல முக்கியத் தலைவர்கள் காவல்துறையினரால் அதிரடியாகக் கைது செய்யப்படுகிறார்கள்.
இந்தக் கைதைத் தொடர்ந்து அலபாமா கவர்னர் ஜார்ஜ் வாலஸ் (டிம் ராத்) இந்த ஒட்டுமொத்த உரிமை இயக்கத்திற்கும் எதிராகத் தொலைக்காட்சியில் மிகக் காரசாரமாகப் பேசுகிறார்.
இந்த இக்கட்டான சூழலில் கோரெட்டா ஸ்காட் கிங் மற்றொரு தீவிரப் போராட்டத் தலைவரான மால்கம் எக்ஸை (நிகல் தாட்ச்) ரகசியமாகச் சந்திக்கிறார்.
அப்போது மால்கம் எக்ஸ் மார்ட்டின் லூதர் கிங்கின் அகிம்சைப் போராட்டத்திற்கு வலுசேர்க்கும் விதமாகத் தான் இன்னும் தீவிரமான ஆயுதப் போராட்ட நிலையை வெளியில் ஆதரித்துப் பேசப்போவதாகவும் அதன் மூலம் வெள்ளையர்களைப் பயந்துபோய் கிங்குடன் பேச்சுவார்த்தைக்கு வர வைக்க முடியும் என்றும் தந்திரமாக விவரிக்கிறார்.
இதையறிந்து ஆத்திரமடைந்த கவர்னர் வாலஸும் அல் லிங்கோவும் (ஸ்டீபன் ரூட்) அலபாமாவின் மரியன் நகரில் கருப்பின மக்கள் நடத்தவிருக்கும் இரவு நேரப் பேரணியை இரும்புக்கரம் கொண்டு ஒடுக்கத் தீர்மானிக்கிறார்கள்.
அதற்காகப் பேரணியில் செல்பவர்களைக் கொடூரமாகத் தாக்கத் தங்களது மாநிலக் காவல்துறையினரை ஏவுகிறார்கள்.
போலீசாரின் வெறித்தனமான தாக்குதலில் இருந்து தப்பியோடும் ஒரு போராட்டக்காரர்கள் குழு தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஒரு சிறிய உணவகத்திற்குள் நுழைகிறது.
ஆனால் மாநிலக் காவல்துறையினர் இரக்கமின்றி உள்ளே புகுந்து அவர்களைச் சரமாரியாக அடித்துத் துரத்துவதோடு அங்கு நின்ற வாலிபரான ஜிம்மி லீ ஜாக்சனை (லாகீத் ஸ்டான்ஃபீல்ட்) துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொல்கிறார்கள்.
இந்தத் துயரச் சம்பவத்தைக் கேட்டுப் பதறிய மார்ட்டின் லூதர் கிங்கும் ஜேம்ஸ் பெவெலும் மருத்துவமனையின் பிணவறைக்கு விரைந்து சென்று கொல்லப்பட்ட ஜிம்மி லீ ஜாக்சனின் தாத்தா கேஜர் லீயைச் (ஹென்றி ஜி சாண்டர்ஸ்) சந்தித்து ஆறுதல் கூறுகிறார்கள்.
அங்கு கூடியிருந்த மக்களிடம் இந்த மரணம் நீதியை விதைக்கும் என்றும் தங்களின் உரிமைகளுக்காகத் தொடர்ந்து துணிச்சலுடன் போராட வேண்டும் என்றும் கிங் உருக்கமாகப் பேசுகிறார்.
இதற்கிடையில் கிங்கின் நற்பெயரைக் கெடுப்பதற்காக எஃப்பிஐ திட்டமிட்டபடி கிங் மற்றும் மற்றொரு பெண்ணுக்கு இடையே பாலியல் உறவு நடந்ததாகக் காட்டும் ஒரு போலி ஒலிப்பதிவை அவரது வீட்டிற்கு தொலைபேசி வழியே அனுப்பி ஒலிக்க வைக்கிறது.
அந்தத் தொல்லை தரும் தொலைபேசி அழைப்பு மார்ட்டின் லூதர் கிங் மற்றும் கோரெட்டா இடையே ஒரு பெரிய வாக்குவாதத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.
இது அரசாங்கம் ஜோடித்த ஒரு அசிங்கமான பொய் என்று கோரெட்டா ஆழமாக அறிந்திருந்தாலும் தொடர்ந்து தங்களுக்கு வரும் மரண அச்சுறுத்தல்களின் சுமை ஒரு மனைவியாக அவரைப் பெரிதும் மனதளவில் பாதிக்கிறது.
இதுபோதாதென்று அரசாங்கத்திடம் கிங் மென்மையான போக்கைக் கடைப்பிடிப்பதாகக் கூறி மாணவர் வன்முறையற்ற ஒருங்கிணைப்புக் குழுவின் இளம் உறுப்பினர்களாலும் மார்ட்டின் லூதர் கிங் கடுமையாக விமர்சிக்கப்படுகிறார்.
இத்தகைய மன உளைச்சல்களுக்கு மத்தியிலும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க செல்மா முதல் மாண்ட்கோமரி வரையிலான பெருமைமிகு பேரணி தொடங்கத் தயாராகிறது.
அப்போது மார்ட்டின் லூதர் கிங் தொடர் அழுத்தங்கள் காரணமாகத் தனது குடும்பத்துடன் சிறிது நேரம் செலவிடுவதற்காகப் பேரணியை ஒரு நாள் ஒத்திவைப்பது பற்றி ஆண்ட்ரூ யங்கிடம் ஆலோசிக்கிறார்.
ஆனால் ஆண்ட்ரூ யங் மக்களின் எழுச்சி வீண் போகக் கூடாது என்பதால் பேரணியை அவர் இல்லாமலேயே திட்டமிட்டபடி தொடங்க வற்புறுத்துகிறார்.
கிங் பின்னர் தங்களோடு இணைந்து கொள்ளலாம் என்றும் கூறுகிறார். அதன்படி மாணவர் வன்முறையற்ற ஒருங்கிணைப்புக் குழுவின் இளம் தலைவர் ஜான் லூயிஸ் (ஸ்டீபன் ஜேம்ஸ்), தெற்கு கிறித்தவ தலைமை மாநாட்டின் ஹோசியா Wில்லியம்ஸ் (வெண்டெல் பியர்ஸ்) மற்றும் செல்மாவின் தைரியமிக்க பெண் ஆர்வலர் அமீலியா பாய்ண்டன் (லொரைன் டூசண்ட்) உள்ளிட்ட ஆயிரக்கணக்கான பேரணியாளர்கள் எட்மண்ட் பெட்டஸ் பாலத்தைக் கடந்து முன்னேறுகிறார்கள்.
அங்கே கண்ணீர் புகை குண்டு கவச முகமூடிகளை அணிந்து ஆயுதங்களுடன் நின்றுகொண்டிருக்கும் மாநிலக் காவல்துறையினரின் பெரும் வரிசையை அவர்கள் எதிர்கொள்கிறார்கள்.
மாநிலக் காவல்துறையினர் பேரணியில் செல்பவர்களை உடனடியாகத் திரும்பிச் செல்லுமாறு மிரட்டலாக உத்தரவிடுகிறார்கள்.
ஆனால் அகிம்சை வழியில் வந்த பேரணியாளர்கள் தங்களின் இடத்தை விட்டு நகர மறுத்து அமைதியாக நின்றபோது மாநிலக் காவல்துறையினர் தடியடி, குதிரைகள் மற்றும் கண்ணீர் புகைக் குண்டுகளை வீசி அவர்கள் மீது கொடூரமான வன்முறைத் தாக்குதலை நடத்துகிறார்கள்.
இந்த ரத்த வெள்ளக் கலவரத்தில் ஜான் லூயிஸ் மற்றும் அமீலியா பாய்ண்டன் ஆகியோர் மண்டை உடைந்து பலத்த காயமடைகிறார்கள்.
இந்த பயங்கரமான தாக்குதல் தேசியத் தொலைக்காட்சியில் நேரடியாகக் காட்டப்பட்டு நாடு முழுவதும் பெரும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்துகிறது.
காயமடைந்த அனைவருக்கும் தற்காலிகமாக இயக்கத்தின் தலைமையக தேவாலயமான பிரவுன் சாப்பலில் அவசரச் சிகிச்சை அளிக்கப்படுகிறது.
இந்த அநீதிக்கு நீதிமன்றம் மூலம் தீர்வு காண இயக்கத்தின் திறமையான வழக்கறிஞர் ஃபிரெட் கிரே (கியூபா குடிங் ஜூனியர்) கூட்டாட்சி நீதிபதி ஃபிராங்க் மினிஸ் ஜான்சனிடம் (மார்ட்டின் ஷீன்) பேரணிக்கான அடுத்த முயற்சியை மேற்கொள்ள சட்டப்பூர்வ அனுமதி கோரி மனுத் தாக்கல் செய்கிறார்.
இந்த விவகாரம் பூதாகரமாவதைக் கண்டு பதற்றமடைந்த அதிபர் ஜான்சன் மார்ட்டின் லூதர் கிங் மற்றும் கவர்னர் வாலஸ் இருவரையும் தங்களது அடுத்தகட்ட சட்டம் ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளை உடனடியாக நிறுத்துமாறு எச்சரிக்கிறார்.
மேலும் அடுத்த பேரணியை எப்படியாவது ஒத்திவைக்க கிங்கை நேரில் வற்புறுத்துவதற்காகத் தனது உதவி அட்டர்னி ஜெனரல் ஜான் டோரை (அலெஸாண்ட்ரோ நிவோலா) தூதராக அனுப்பி வைக்கிறார்.
ஆனால் இந்த வன்முறையைக் கண்டு தார்மீகக் கோபமடைந்த வியோலா லியுஸ்ஸோ (தாரா ஓக்ஸ்), புகழ்பெற்ற பேராயர் யாகோவோஸ் (மைக்கேல் ஷிகானி) மற்றும் பாஸ்டன் நகர யூனிடேரியன் அமைச்சர் ஜேம்ஸ் ரீப் (ஜெரமி ஸ்ட்ராங்) உள்ளிட்ட பல வெள்ளை இன அமெரிக்கர்களும் மனிதநேயமிக்க மதத் தலைவர்களும் இரண்டாவது பேரணியில் கருப்பின மக்களுடன் இணைவதற்காகச் செல்மாவில் வந்து குவிகிறார்கள்.
அனைவரும் ஒன்று திரண்டு இரண்டாவது முறையாகப் பேரணியாகப் புறப்பட்டு மீண்டும் அதே எட்மண்ட் பெட்டஸ் பாலத்தைக் கடந்து செல்கிறார்கள்.
அங்கும் மாநிலக் காவல்துறையினர் ஆயுதங்களுடன் வரிசையாக நிற்பதைக் காண்கிறார்கள். ஆனால் இந்த முறை உலகம் முழுவதும் தங்களைக் கவனிப்பதால் காவல்துறையினர் அவர்களைத் தாக்காமல் கடந்து செல்ல வழிவிடுகிறார்கள்.
எனினும் ஏதோ ஒரு சதியை உணர்ந்த மார்ட்டின் லூதர் கிங் பாலத்தின் நடுவே மண்டியிட்டுப் பிரார்த்தனை செய்த பிறகு திடீரெனத் தனது பேரணிக் குழுவை அப்படியே பின்னோக்கித் திருப்பி அழைத்துச் செல்கிறார்.
கிங்கின் இந்த எதிர்பாராத பின்வாங்கல் மீண்டும் மாணவர் வன்முறையற்ற ஒருங்கிணைப்புக் குழுவின் தீவிர ஆர்வலர்களிடமிருந்து துரோகம் என்ற அளவிலான கடுமையான விமர்சனத்தை ஈர்க்கிறது.
ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அன்றிரவே கருப்பின மக்களுக்கு ஆதரவாக வந்த வெள்ளை இன அமைச்சர் ஜேம்ஸ் ரீப் செல்மாவின் ஒரு இருண்ட வீதியில் கோபமடைந்த உள்ளூர் வெள்ளை இனக் கும்பலால் மிகக் கொடூரமாக அடித்துக் கொல்லப்படுகிறார்.
இந்தத் தொடர் மரணங்களும் தியாகங்களும் அமெரிக்காவின் மனச்சாட்சியை உலுக்குகின்றன.
நீதிமன்றத்தில் நடந்த விரிவான விசாரணைக்குப் பிறகு நீதிபதி ஜான்சன் மக்களின் அமைதியான பேரணிக்கு முழுமையான கூட்டாட்சி பாதுகாப்போடு ஒப்புதல் அளித்துத் தீர்ப்பளிக்கிறார்.
இதனைத் தொடர்ந்து அதிபர் ஜான்சன் அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளின் கூட்டுக் கூட்டத்தில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரையை நிகழ்த்துகிறார்.
அதில் கருப்பின மக்களின் வாக்களிப்பிற்கான அனைத்துக் கட்டுப்பாடுகளையும் நீக்குவதற்கான புதிய வாக்குரிமை மசோதாவை விரைவாக நிறைவேற்றுமாறு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கேட்டுக்கொள்கிறார்.
அதோடு செல்மா ஆர்வலர்களின் அசாத்திய தைரியத்தையும் தியாகத்தையும் ஒட்டுமொத்த தேசத்தின் முன்னால் பாராட்டிப் பேசுகிறார்.
இறுதியாகப் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் திரள நாடாளுமன்றப் பாதுகாப்போடு நெடுஞ்சாலையில் மாண்ட்கோமரியை நோக்கிய வரலாற்றுப் பேரணி எவ்வித தடங்கலுமின்றி கம்பீரமாக நடைபெறுகிறது.
பல மைல்கள் நடந்து பேரணியில் செல்பவர்கள் தங்களின் இலக்கான மாண்ட்கோமரி நகரை அடையும் போது ஒட்டுமொத்த அமெரிக்காவே அவர்களைத் திரும்பிப் பார்க்கிறது.
அங்குள்ள அலபாமா மாநில சட்டமன்றக் கட்டிடத்தின் படிகளில் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களின் எழுச்சி முழக்கங்களுக்கு மத்தியில் மார்ட்டின் லூதர் கிங் கம்பீரமாகத் தோன்றி தங்களின் நீண்ட காலப் போராட்டத்தின் வெற்றியையும் சமத்துவத்தின் தேவையையும் முழங்கும் தனது வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க உரையை உணர்ச்சிப் பெருக்கோடு நிகழ்த்துகையில் இந்த உன்னதமான திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
செல்மா திரைப்படம் உலகிற்கு வழங்கும் மிக முக்கியமான செய்தி , ஜனநாயக நாட்டில் வாக்குரிமை என்பது சலுகை அல்ல, அது ஒவ்வொரு குடிமகனின் அடிப்படை உரிமை என்பதாகும்.
அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் சமூக மாற்றத்தைத் தள்ளிப்போட முயன்றாலும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் அனைவரும் தங்களின் இனம், நிறம் மற்றும் வர்க்கப் பாகுபாடுகளைக் கடந்து ஒன்றிணைந்து நின்றால் மிக உயரிய அதிகாரத்தையும் பணிய வைக்க முடியும் என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது.
வன்முறைக்கு வன்முறை தீர்வாகாது என்பதைத் தெளிவுபடுத்தும் இத்திரைப்படம், திட்டமிடப்பட்ட கூட்டு அகிம்சைப் போராட்டமும் தார்மீக தைரியமுமே எத்தகைய கொடூரமான அடக்குமுறைகளையும் வீழ்த்தி நீதியை வென்றெடுக்கும் என்ற உன்னத செய்தியை மிக ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
