20 Days in Mariupol" மரியுபோலில் 20 நாட்கள் 2023


"20 Days in Mariupol" (மரியுபோலில் 20 நாட்கள்) என்ற  ஆவணப்படம் உக்ரைன் தேசத்தின் மீதான ரஷ்ய படையெடுப்பின் தொடக்க காலத்தில் நிகழ்ந்த கோரமான வன்முறைகளையும் மனித அவலங்களையும் உலகிற்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிய வரலாற்று படைப்பு . 

2022 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மற்றும் மார்ச் மாதங்களில் மரியுபோல் நகரம் முற்றுகையிடப்பட்டபோது அங்கிருந்த மக்களின் வாழ்வியல் போராட்டத்தை இந்தப் படம் மிகத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

 இது வெறும் ஆவணப்படமாக மட்டும் பார்க்கப்படாமல் ஒரு நாட்டின் இறையாண்மை சிதைக்கப்படுவதையும் அப்பாவி மக்கள் கொல்லப்படுவதையும் நேரடி சாட்சியங்களாக மாற்றிய உன்னதப் படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. 

உலக நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்த்த இந்தப் படம் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபையிலும் திரையிடப்பட்டு போரின் கோர முகத்தை உலகத் தலைவர்களுக்கு உணர்த்தியது.

 போரின் கொடூரத்தை எந்தவித ஒளிவுமறைவுமின்றி காட்டிய அதே வேளையில் பத்திரிகையாளர்களின் அறம் மற்றும் துணிச்சலை இது ஒரு காவியம் போல விவரிக்கிறது.

 மனித நேயம் மரணிக்கும் தருணங்களை திரையில் காணும்போது பார்வையாளர்களுக்கு ஏற்படும் வலியே இந்தப் படத்தின் வெற்றிக்குச் சான்றாக அமைந்தது.

பத்திரிகையாளரும் இயக்குநருமான மிஸ்டிஸ்லாவ் செர்னோவ் (Mstyslav Chernov) இந்தப் படத்தை இயக்கியுள்ளார். 

ஒரு படைப்பாளியாகவும் களத்தில் நின்ற போர் செய்தியாளராகவும் அவர் செயல்பட்ட விதம் பாராட்டுக்குரியது. 

பிபிஎஸ் பிரண்ட்லைன் மற்றும் அசோசியேட்டட் பிரஸ் ஆகிய நிறுவனங்கள் இணைந்து இந்தப் படைப்பை ஒரு சர்வதேச தரத்திலான ஆவணமாக உருவாக்கியுள்ளன.

இதன் படமாக்கம் இது மிகவும் சவாலானது. குண்டுகள் வெடிக்கும் தருணத்திலும் மகப்பேறு மருத்துவமனை தகர்க்கப்பட்ட நிலையிலும் உயிரைப் பணையம் வைத்து காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டுள்ளன. 

முப்பது மணி நேரத்திற்கும் மேலாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட காட்சிகளில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே இணையம் வழியாக அனுப்ப முடிந்தாலும் எஞ்சிய பகுதிகள் மிகக் கடினமான சூழலில் மறைத்து வெளியே கொண்டு வரப்பட்டன.

இப்படம்  சண்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் உலகப் பிரீமியர் செய்யப்பட்ட பிறகு பல்வேறு நாடுகளில் திரையிடப்பட்டது. 

உக்ரைனில் ஆகஸ்ட் 2023 இல் வெளியான இந்தப் படம் அந்த நாட்டின் வரலாற்றில் அதிக வசூல் செய்த ஆவணப்படம் என்ற சாதனையைப் படைத்தது. 

 நெட்பிளிக்ஸ் போன்ற தளங்களிலும் வெளியாகி உலகளாவிய ரீதியில் மக்களைச் சென்றடைந்தது.
இதில் நடித்தவர்கள் என்று தனியாக யாரும் இல்லை.

 மரியுபோல் நகரில் போரினால் பாதிக்கப்பட்ட சாமானிய மக்களும் மருத்துவர்களும் ராணுவ வீரர்களுமே இதில் உண்மையான மனிதர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள்.

 அவர்களது அழுகையும் கதறலும் இயல்பான உணர்ச்சிகளும் இந்தப் படத்திற்கு ஒரு ஆன்மாவைக் கொடுத்துள்ளன.

இசைத் துறையில் ஜோர்டான் டைக்ஸ்ட்ரா தனது பின்னணி இசையின் மூலம் படத்தின் கனத்த சூழலை மேலும் ஆழப்படுத்தியுள்ளார்.

 அமைதியான அதே சமயம் அச்சுறுத்தும் இசைக்கோர்ப்புகள் போர்க்களத்தின் நிசப்தத்தையும் பதற்றத்தையும் பார்வையாளர்களின் மனதிற்குள் கடத்துவதில் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன.

விருதுகளில் இந்தப் படம் சாதனைகளைச் சிகரம் தொட்டது. 96வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த ஆவணப்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்று உக்ரைனுக்குப் பெருமை சேர்த்தது. 

இது தவிர பாஃப்டா விருது மற்றும் அமெரிக்க இயக்குநர்கள் சங்க விருது உள்ளிட்ட இருபதுக்கும் மேற்பட்ட சர்வதேச விருதுகளை இந்தப் படம் தன்வசப்படுத்தி ஒரு மாபெரும் கலை வெற்றியைப் பதிவு செய்துள்ளது.

முற்றுகையிடப்பட்ட நகரில் இணைய வசதி முற்றிலும் துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில் ஒரு தகர்க்கப்பட்ட மளிகைக் கடைக்கு அருகில் இருந்த படிக்கட்டுகளுக்கு அடியில் அமர்ந்துதான் மிகக் குறைந்த அளவிலான காட்சிகளை பத்திரிகையாளர்கள் செய்தி நிறுவனத்திற்கு அனுப்ப முடிந்தது. 

அசோசியேட்டட் பிரஸ் குழுவினர் அந்த நகரத்தை விட்டு வெளியேறியபோது அங்கிருந்த கடைசி சர்வதேச ஊடகவியலாளர்கள் அவர்களே என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

செர்பியாவின் பெல்கிரேட் நகரில் இந்தப் படத்தைத் திரையிடத் திட்டமிட்டபோது அந்நாட்டின் தீவிர வலதுசாரி அரசியல் கட்சியான செர்பிய ரேடிக்கல் பார்ட்டி இதற்கு கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தது.

 இந்தப் படம் ரஷ்யாவிற்கு எதிரான பிரச்சாரம் என்று கூறி திரையிடலைத் தடுத்ததால் அங்கு ஒருமுறை காட்சி ரத்து செய்யப்பட்டு பின்னர் ஒரு வருடம் கழித்தே திரையிடப்பட்டது.

படத்தின் நீளம் திரையரங்குகளில் 94 நிமிடங்களாக இருந்த நிலையில் பிபிஎஸ் பிரண்ட்லைன் தொலைக்காட்சியில் ஒளிபரப்பானபோது அறிமுக உரையுடன் சேர்த்து 97 நிமிடங்களாக நீட்டிக்கப்பட்டது. 

உக்ரைன் நாட்டின் சார்பில் ஆஸ்கார் விருதுக்குச் சிறந்த சர்வதேச திரைப்படப் பிரிவில் இது பரிந்துரைக்கப்பட்டது ஆனால் ஆவணப்படப் பிரிவில் இறுதிப் பட்டியலில் நுழைந்து விருதை வென்றது.

ஆரம்பத்தில் வெறும் 15,000 அமெரிக்க டாலர்களை மட்டுமே வசூலித்த இந்தப் படம் பின்னர் உலக அளவில் பேசப்பட்டபோது மார்ச் 2024க்குள் 20,500 டாலர்களுக்கும் மேல் வசூலை ஈட்டியது. 

தயாரிப்புப் பணியில் மிச்செல் மிஸ்னர் மற்றும் டெர்ல் மெக்ரூடன் போன்ற அனுபவம் வாய்ந்த தயாரிப்பாளர்கள் இணைந்து பணியாற்றியது இப்படத்தின் நம்பகத்தன்மையை உலக அரங்கில் உறுதிப்படுத்தியது.

இந்தத் திரைப்படத்தின் உலகளாவிய விநியோக உரிமையை பிரிட்டனைச் சேர்ந்த டாக்வூஃப் என்ற நிறுவனம் கையாண்டது. இருப்பினும் வட அமெரிக்காவுக்கான உரிமையை மட்டும் பிபிஎஸ் டிஸ்ட்ரிபியூஷன் நிறுவனம் பிரத்யேகமாகப் பெற்று வெளியிட்டது. 

படத்தின் படத்தொகுப்புப் பணியைச் செய்த மிச்செல் மிஸ்னர் (Michelle Mizner) கதை சொல்லலில் மிக முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளார்.
இயக்குநர் மிஸ்டிஸ்லாவ் செர்னோவுடன் இணைந்து எவ்ஜெனி மாலோலெட்கா படப்பிடிப்புப் பணிகளில்  பணியாற்றினார். 

ஆல்பிரட் ஐ. டுபோன்ட் கொலம்பியா பல்கலைக்கழக விருது உட்பட இருபதுக்கும் மேற்பட்ட கௌரவங்களை இந்தப் படம் பெற்றுள்ளது.

 78வது ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் தொடக்க நிகழ்வின்போது இந்தப் படம் திரையிடப்பட்டது மிக முக்கியமான ஒரு மைல்கல்லாகும்.

வர்த்தக ரீதியாக உக்ரைனில் வெளியான முதல் வார இறுதியில் 5,30,000 உக்ரைனிய ஹிரிவ்னியா தொகையை இது வசூலித்தது. 

இது அந்த நாட்டு ஆவணப்பட வரலாற்றில் ஒரு புதிய மைல்கல் ஆகும். நேஷனல் போர்டு ஆஃப் ரிவியூ அமைப்பு 2023 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த ஐந்து ஆவணப்படங்களில் ஒன்றாக இதனைத் தேர்வு செய்தது.

இந்தத் திரைப்படம் உக்ரேனிய மொழியுடன் ஆங்கிலம் மற்றும் ரஷ்ய மொழிகளையும் உள்ளடக்கியது. 

 சண்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் உலக சினிமா ஆவணப்படப் போட்டியில் வெற்றி பெற்ற பிறகுதான் இந்தப் படத்திற்கான சர்வதேச அங்கீகாரம் ஒரு தொடர் அலையாக உருவானது.

இந்தப் படம் ஒரு நாட்டின் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலின் கோர முகத்தை எந்தவித ஒளிவுமறைவுமின்றி நேரடியாகப் பதிவு செய்துள்ள ஒரு வரலாற்றுச் சாட்சியம் .

 போர் என்பது வெறும் செய்திகளாகவோ புள்ளிவிவரங்களாகவோ கடந்து போகக்கூடிய ஒன்றல்ல என்பதையும் அது சாதாரண மனிதர்களின் வாழ்க்கையை எப்படி நொடிப்பொழுதில் சிதைக்கிறது என்பதையும் இந்தப் படம் துணிச்சலாகக் காட்டுகிறது. 

குறிப்பாக ஒரு 18 மாதக் குழந்தையும் பல பிஞ்சுக் குழந்தைகளும் ரஷ்யத் தாக்குதலில் உயிரிழக்கும் காட்சிகள் உலக மனசாட்சியை உலுக்கக்கூடியவை.

தகவல் போர் மற்றும் போலிச் செய்திகள் மலிந்துவிட்ட இன்றைய காலக்கட்டத்தில் எது உண்மை என்பதை உலகிற்கு உரக்கச் சொன்னது இந்தப் படைப்பு. ரஷ்ய அதிகாரிகள் மரியுபோல் மருத்துவமனை மீதான தாக்குதலை ஒரு நாடகம் என்றும் அது உக்ரைனியர்களால் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது என்றும் வாதிட்டனர். 

ஆனால் இந்தப் படத்தின் கேமரா பதிவுகள் அந்தப் பொய்களை அடித்துத் தகர்த்து நடந்த உண்மைகளை ஆதாரங்களுடன் உலக அரங்கில் நிறுவின. 

எனவே உண்மையைத் தேடும் எவரும் இந்தப் படத்தைப் பார்க்க வேண்டும்.
மேலும் ஒரு போர் முனையில் நின்றபடி செய்திகளைச் சேகரிக்கும் பத்திரிகையாளர்களின் அறம் மற்றும் தியாகத்தை இந்தப் படம் மிகச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கிறது. 

நகரமே தகர்ந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில் அங்கிருந்த கடைசிப் பத்திரிகையாளர்களாக தங்களின் உயிரைப் பணையம் வைத்து உலகிற்குச் செய்திகளைக் கொண்டு சேர்த்த மிஸ்டிஸ்லாவ் செர்னோவ் மற்றும் அவரது குழுவினரின் அர்ப்பணிப்பு ஒரு பாடமாகவே இதில் உள்ளது.

நிஜ வாழ்க்கையின் வலிகளையும் மனிதர்களின் மீள்திறனையும்  ஒருங்கே காட்டும் இந்தப் படம் பார்வையாளர்களை ஒருபோதும் சலனமின்றி இருக்க விடாது. 

இது உங்களை ஒரு சாட்சியமாக மாற்றிப் போரின் பின்னால் உள்ள அரசியலையும் மனிதாபிமானத்தையும் சிந்திக்க வைக்கும். 

இந்தப் படத்தைப் பார்ப்பது என்பது உக்ரைன் மக்களுக்கு நாம் செலுத்தும் ஒரு மனிதாபிமான மரியாதையாகவும் இருக்கும்.

 ஆஸ்கார் போன்ற உயரிய விருதுகளைத் தாண்டி இது காலத்திற்கும் அழியாத ஒரு வரலாற்றுப் பதிவாக இருப்பதால் இது ஒவ்வொருவரும் பார்க்க வேண்டிய அவசியமான படைப்பாகிறது.

புவர் திங்ஸ் Poor Things 2023

யோர்கோஸ் லான்திமோஸ் இயக்கத்தில் 2023 ஆம் ஆண்டு வெளியான புவர் திங்ஸ் திரைப்படம் உலக சினிமாவில் ஒரு வியத்தகு படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது.

 அலாஸ்டர் கிரே எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவான இத்திரைப்படம் அயர்லாந்து, இங்கிலாந்து மற்றும் அமெரிக்க நாடுகளின் கூட்டுத் தயாரிப்பாகும்.

 விக்டோரியன் காலத்து லண்டனைப் பின்னணியாகக் கொண்ட ஒரு அறிவியல் புனைவுக் கதையாக இது அமைந்திருந்தாலும் அதன் மேக்கிங் மற்றும் சொல்லப்பட்ட விதம் உலகத் தரம் வாய்ந்த ஒரு கலைப் படைப்பாகத் திகழ்கிறது.

இத்திரைப்படம் ஒரு நவீன பிராங்கண்ஸ்டைன் கதையைப் போன்ற விசித்திரமான ஒரு சூழலைச் சித்தரிக்கிறது. தற்கொலை செய்துகொண்ட ஒரு பெண்ணின் உடலில் அவளது சிசுவின் மூளையைப் பொருத்தி மீண்டும் உயிர் கொடுக்கும் ஒரு பேராசிரியரின் பரிசோதனையிலிருந்து இக்கதை தொடங்குகிறது.

 பெல்லா பாக்ஸ்டர் என்ற  பெண் ஒரு குழந்தையின் மனநிலையோடு உலகத்தை முதன்முதலாகப் பார்ப்பதும் அவளது அறிவு மற்றும் உணர்வு ரீதியான வளர்ச்சி எப்படி ஒரு பெண்ணின் விடுதலையாக மாறுகிறது என்பதையும் இந்தப் படம் நுணுக்கமாக விவரிக்கிறது.

இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம்  ஒரு மனித உயிர் எவ்விதமான சமூக முன்முடிவுகளும் இன்றி தனது சுயத்தை தானே கண்டறியும் பயணமாகும். விக்டோரியா என்ற பெண்ணின் உடல் பெல்லா என்ற புதிய உயிராகப் பிறக்கும் தருணத்தில் அவள் ஒரு குழந்தையாக இருக்கிறாள். 

அவளது மூளை ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சியை ஒத்திருப்பதால் அவளுக்கு வெட்கம், பயம் அல்லது சமூகம் கற்பித்துள்ள ஒழுக்க நெறிகள் எதுவுமே தெரியாது.

 இந்த அறியாமை அவளுக்கு உலகைப் பற்றிய ஒரு புதிய மற்றும் நேர்மையான பார்வையை வழங்குகிறது.
ஆணாதிக்கச் சமூகம் ஒரு பெண்ணை எப்படி ஒரு பொருளாகவோ அல்லது கட்டுப்படுத்த வேண்டிய ஒன்றாகவோ பார்க்கிறது என்பதை இப்படம் ஒரு கூர்மையான அங்கதத்துடன் பதிவு செய்கிறது.

 பெல்லாவைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொரு ஆணும் அவளைத் தங்களுக்குப் பிடித்தமான ஒரு வடிவத்தில் வைக்கவே முயல்கின்றனர். ஒருவர் அவளை அறிவியலின் வெற்றியாகப் பார்க்கிறார், மற்றொருவர் அவளைப் பாலியல் இன்பத்திற்கான கருவியாகக் கருதுகிறார்,

 இன்னொருவர் அவளைத் தனது குடும்ப கௌரவத்தின் அடையாளமாகச் சிறைப்படுத்தத் துடிக்கிறார். ஆனால் பெல்லா இந்த அனைத்துத் தடைகளையும் தனது கட்டற்ற தேடலால் தகர்க்கிறாள்.

அவளது அறிவுப் பசி அவளைத் தத்துவம், அரசியல் மற்றும் வர்க்கப் போராட்டம் போன்ற ஆழமான தளங்களுக்கு இட்டுச் செல்கிறது. பசியையும் ஏழ்மையையும் முதன்முதலில் காணும் ஒரு உயிர் அடையும் அந்தத் தவிப்பு, நாகரிகம் என்ற பெயரில் உலகம் போர்த்திக் கொண்டிருக்கும் போலித்தனத்தைத் தோல் உரித்துக் காட்டுகிறது.

 பாலியல் என்பது அவளுக்கு ஒரு பாவமாகவோ அல்லது மறைக்கப்பட வேண்டிய விஷயமாகவோ இல்லாமல் ஒரு இயல்பான உடல் தேவையாகவும், தனது உடலின் மீதான அதிகாரத்தைத் தானே நிலைநிறுத்தும் வழியாகவும் அமைகிறது.

இறுதியில் இத்திரைப்படம் ஒரு பெண் தனது கடந்த காலத் தழும்புகளிலிருந்து விடுபட்டுத் தனது எதிர்காலத்தை அறிவு மற்றும் சுதந்திரத்தின் துணை கொண்டு எப்படிச் செதுக்குகிறாள் என்பதைப் பறைசாற்றுகிறது. 

ஒரு ஆணின் படைப்பாகத் தொடங்கித் தனக்கான ஒரு தனித்துவமான ஆளுமையாக அவள் உருவெடுப்பதே இப்படத்தின் ஆழமான செய்தியாகும்.

 அறியாமையிலிருந்து அறிவுக்கும், அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலைக்கும் இடைப்பட்ட இந்த நெடிய பயணமே படத்தின் ஆன்மாவாகத் திகழ்கிறது.

 சமூகத்தின் கட்டுப்பாடுகள் தெரியாத ஒரு உயிர் தனது விருப்பப்படி வாழத் துணிவதே இப்படத்தின் மையமான விமர்சனப் பார்வையாக அமைகிறது.

இயக்குநர் யோர்கோஸ் லான்திமோஸ் தனது தனித்துவமான காட்சி மொழியின் மூலம் இப்படத்தை ஒரு கனவு உலகத்தைப் போல உருவாக்கியுள்ளார். 

தன் பிரத்யேக பாணி மீன் கண் லென்ஸ்களை பயன்படுத்திப் படமாக்கப்பட்ட காட்சிகள் மற்றும் கருப்பு வெள்ளை நிறத்திலிருந்து வண்ணமயமாக மாறும் திரைக்கதை அமைப்பு போன்றவை படத்தின் சூழலை ஆழமாகப் பதிவு செய்கின்றன. 

குறிப்பாக ஹங்கேரி நாட்டில் அமைக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான அரங்குகள் மற்றும் விக்டோரியன் காலத்துக் கட்டிடக்கலையுடன் இணைந்த அறிவியல் புனைவு அம்சங்கள் இப்படத்திற்கு ஒரு நவீன ஸ்டீம்பங்க் தோற்றத்தை வழங்கியுள்ளன.

நடிப்பில் எம்மா ஸ்டோன் பெல்லா பாக்ஸ்டர் கதாபாத்திரத்தில் தனது திரைப்பயணத்தின் மிகச்சிறந்த பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளார். ஒரு குழந்தை தத்தித் தத்தி நடப்பதில் தொடங்கி ஒரு முதிர்ந்த பெண்ணாகத் தத்துவம் பேசுவது வரை அவர் காட்டிய நுணுக்கமான உடல்மொழி பிரமிக்க வைக்கிறது. 

வில்லியம் டெஃபோ ஒரு விசித்திரமான விஞ்ஞானியாகவும் மார்க் ருஃபாலோ ஒரு வஞ்சகமான வழக்கறிஞராகவும் தங்களது கதாபாத்திரங்களுக்குப் பலம் சேர்த்துள்ளனர். 

இப்படத்தின் பின்னணி இசை ஜெர்ஸ்கின் ஃபென்ட்ரிக்ஸால் உருவாக்கப்பட்டது. படத்தின் விசித்திரமான கதைக்களத்திற்குப் பொருத்தமான வகையில் வழக்கத்திற்கு மாறான கருவிகளைக் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட இசை காட்சிகளின் உணர்வை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்கிறது.

வெனிஸ் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டு உயரிய விருதான கோல்டன் லயன் விருதை வென்ற இப்படம் விமர்சன ரீதியாகவும் வசூல் ரீதியாகவும் பெரும் வெற்றி பெற்றது. 

குறிப்பாக 96வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த நடிகை உட்பட நான்கு ஆஸ்கார் விருதுகளை இத்திரைப்படம் வென்று சாதனை படைத்தது. உலகெங்கிலும் உள்ள சினிமா ரசிகர்களால் கொண்டாடப்படும் இத்திரைப்படம் பெண்ணியம், சுதந்திரம் மற்றும் மனிதப் பரிணாமம் குறித்த ஒரு மிகச்சிறந்த மேதமையுடனான படைப்பாக வரலாற்றில் இடம்பிடித்துள்ளது.

இப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் ஒளிந்திருக்கும் சுவாரஸ்யமான பின்னணித் தகவல்கள் திரைக்கதைக்கு இணையாக வியப்பை அளிக்கின்றன. 

இயக்குனர் யோர்கோஸ் லான்திமோஸ் இந்த நாவலின் உரிமையைப் பெற 2009 ஆம் ஆண்டிலேயே அதன் ஆசிரியர் அலாஸ்டர் கிரேயை நேரில் சந்தித்து ஸ்காட்லாந்தின் கிளாஸ்கோ நகரைச் சுற்றி வந்துள்ளார். 

தனது முந்தைய படமான தி ஃபேவரைட் படப்பிடிப்பின் போதே எம்மா ஸ்டோனிடம் இக்கதையைப் பகிர்ந்து கொண்ட இயக்குனர் அவரை இப்படத்தின் ஒரு தயாரிப்பாளராகவும் இணைத்துக் கொண்டார்.

 எம்மா ஸ்டோன் இந்தப் பாத்திரத்திற்காகத் தனது தலைமுடியைக் கருப்பு நிறமாக மாற்றிக் கொண்டதோடு உடலசைவுகளுக்கான சிறப்புப் பயிற்சிகளையும் மேற்கொண்டார்.

மருத்துவ மாணவராக வரும் ராமி யூசப் மற்றும் வில்லியம் டெஃபோ ஆகிய இருவரும் தங்கள் கதாபாத்திரங்களுக்காக நிஜமான பிணவறைப் பள்ளிக்குச் சென்று உடற்கூறு ஆய்வுப் பயிற்சிகளைப் பெற்றனர். 

வில்லியம் டெஃபோவின் முகத்தில் அந்த விசித்திரமான ஒப்பனை இடுவதற்கு நாள்தோறும் நான்கு மணி நேரம் தேவைப்பட்டதுடன் அதனை அகற்ற மேலும் இரண்டு மணி நேரம் செலவிடப்பட்டது.

 படத்தின் காட்சிகளில் ஒரு கனவுத் தன்மையைக் கொண்டு வர கோடாக் நிறுவனத்தின் எக்டாக்ரோம் என்ற சிறப்பு வகை 35மிமீ பிலிம் சுருள்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 

2018 ஆம் ஆண்டு மீண்டும் புழக்கத்திற்கு வந்த இந்த வகை பிலிமைப் பயன்படுத்திய முதல் திரைப்படம் இதுவாகும்.

பிரான்சிஸ் ஃபோர்டு கொப்போலாவின் டிராகுலா திரைப்படம் இப்படத்தின் ஒட்டுமொத்தப் படப்பிடிப்பிற்கும் ஒரு முக்கிய உந்துதலாக அமைந்தது.

 பெல்லாவின் உடை அலங்காரங்கள் அவளது மன வளர்ச்சியைக் குறிக்கும் விதமாகவே வடிவமைக்கப்பட்டன. ஆரம்பத்தில் ஒரு குழந்தை அணிவது போன்ற பருமனான உடைகளை அணியும் பெல்லா படத்தின் இறுதியில் மிகவும் நேர்த்தியான மற்றும் உறுதியான ராணுவ உடைகளைப் போன்ற ஆடைகளை அணிவது அவளது முதிர்ச்சியைக் காட்டுகிறது. 

இப்படத்திற்கு இசை அமைத்த ஜெர்ஸ்கின் ஃபென்ட்ரிக்ஸ் ஒரு பாப் இசைக்கலைஞர் ஆவார். திரைப்படம் ஒன்றிற்கு அவர் முழுமையாக இசை அமைத்தது இதுவே முதல் முறையாகும். 

ஹங்கேரியின் புடாபெஸ்ட் நகரில் உள்ள ஸ்டுடியோக்களில் அமைக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான செட்கள் படத்தின் விசித்திரமான விக்டோரியன் உலகிற்கு உயிர் கொடுத்தன.

 படத்தின் இயக்குனர் லான்திமோஸ் மற்றும் எம்மா ஸ்டோன் ஆகிய இருவரும் இந்தப் பெரிய திட்டத்திற்கு முன்னதாகவே பிளீட் எனும் குறும்படத்தில் இணைந்து பணியாற்றி ஒருவருக்கொருவர் மிகுந்த நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொண்டனர். 

எம்மா ஸ்டோன் இந்தப் படத்தில் பெல்லா கதாபாத்திரத்தின் வெட்கமற்ற மற்றும் மகிழ்ச்சியான மனநிலையைத் திரையில் கொண்டு வருவது தமக்குக் கிடைத்த மிகவும் சுதந்திரமான அனுபவம் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

குறிப்பாக சமூகம் ஒரு பெண் மீது சுமத்தும் எந்த அழுத்தமும் இல்லாத ஒரு பாத்திரத்தை உருவாக்குவது அவருக்குப் புதிய சவாலாக இருந்தது.
படத்தின் காட்சிகளில் காணப்படும் விசித்திரமான கட்டிடக்கலை மற்றும் இயந்திரக் கூறுகள் ஸ்டீம்பங்க் எனப்படும் ஒருவகை கற்பனை பாணியைத் தழுவி அமைக்கப்பட்டவை. 

இதற்காக ஃபெடரிகோ ஃபெலினி மற்றும் ராய் ஆண்டர்சன் போன்ற உலகப்புகழ் பெற்ற இயக்குனர்களின் திரைப்படப் பாணிகள் உந்துதலாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.

 படத்தின் ஆடை வடிவமைப்பாளர் ஹாலி வாடிங்டன் பெல்லாவின் உடைகளை வடிவமைக்கும்போது அவை எவ்விதத்திலும் அவளது சுதந்திரத்தைத் தடுக்காதவாறு இருக்குமாறு பார்த்துக் கொண்டார்.

 லண்டன் முதல் பாரிஸ் வரையிலான பயணத்தில் ஒவ்வொரு நகரத்திற்கும் ஏற்ப ஆடைகளின் நிறங்களும் வடிவங்களும் மாற்றப்பட்டு பெல்லாவின் சுயத்தை வெளிப்படுத்தின.

நடிகர் மார்க் ருஃபாலோ மற்றும் ராமி யூசப் போன்றவர்கள் படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பே இயக்குனரால் வழங்கப்பட்ட சில விசித்திரமான நாடகப் பயிற்சிகளில் ஈடுபட்டனர்.

 இது நடிகர்களிடையே இருந்த தயக்கத்தைப் போக்கி ஒரு இயல்பான பிணைப்பை உருவாக்க உதவியது. விக்டோரியன் காலத்து ஆண்களின் ஆதிக்க மனப்பான்மையை வெளிப்படுத்தும் விதமாகவே இப்படத்தின் ஆண் கதாபாத்திரங்கள் ஒவ்வொன்றும் வடிவமைக்கப்பட்டன என்பதை இயக்குனர் உறுதி செய்துள்ளார். 

ஒரு பெண் அறிவு பெறப்பெற அவளைச் சுற்றியுள்ள ஆண்கள் எப்படி நிலைகுலைந்து போகிறார்கள் என்பதைத் திரையில் கொண்டு வர இத்தகைய நுணுக்கமான பாத்திரப்படைப்புகள் உதவின. 

ஹங்கேரியில் உள்ள ஓரிகோ ஸ்டுடியோவில் பெரும்பாலும் படமாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம் நவீன தொழில்நுட்பமும் பாரம்பரிய பிலிம் முறையும் இணைந்த ஒரு கலைச் சோதனையாகவே அமைந்தது.

 2009 ஆம் ஆண்டிலேயே தொடங்கப்பட்ட இத்திரைப்படத்தின் உருவாக்கம் சுமார் பதிமூன்று ஆண்டுகால நீண்ட திட்டமிடலுக்குப் பிறகே முழு வடிவம் பெற்றது.

 நாவலாசிரியர் அலாஸ்டர் கிரே தனது கதையைத் திரைப்படமாக்க அனுமதி அளித்த சில ஆண்டுகளில் மறைந்தாலும் அவரது கற்பனை உலகிற்கு லான்திமோஸ் நேர்மையான ஒரு திரைவடிவத்தை வழங்கியுள்ளார்.

 முப்பத்தைந்து மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் உருவாக்கப்பட்ட இப்படம் நூற்றுப் பதினேழு மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் வசூலித்து இயக்குநரின் திரைப்பயணத்திலேயே அதிக வசூல் செய்த திரைப்படமாக சாதனை படைத்தது.

திரைப்படத்தின் இசைப்பணிக்காக இரண்டு தனிப்பாடல்கள் நவம்பர் மாதமே வெளியிடப்பட்டு படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பை அதிகரித்தன.

 அமெரிக்காவின் புகழ்பெற்ற தேசிய திரைப்பட வாரியம் மற்றும் அமெரிக்க திரைப்பட நிறுவனம் ஆகியவை 2023 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த பத்து திரைப்படங்களில் ஒன்றாகப் புவர் திங்ஸைத் தேர்ந்தெடுத்தன. 

குறிப்பாக வெனிஸ் திரைப்பட விழாவில் இத்திரைப்படம் திரையிடப்பட்டபோது அங்கிருந்த பார்வையாளர்கள் சிலர் சில காட்சிகளின் தீவிரத் தன்மை மற்றும் வெளிப்படையான பாலியல் சித்தரிப்புகள் காரணமாகத் திரையரங்கை விட்டு வெளியேறிய நிகழ்வுகளும் நடந்தன. 

இருப்பினும் பெரும்பாலான விமர்சகர்கள் எம்மா ஸ்டோனின் நடிப்பை அடுத்த கட்ட மேதைமை என்று புகழ்ந்தனர்.
இப்படம் டிஜிட்டல் தளங்களிலும் ப்ளூ-ரே வடிவிலும் 2024 ஆம் ஆண்டு தொடக்கத்தில் வெளியிடப்பட்டு உலகெங்கும் உள்ள இல்லங்களைச் சென்றடைந்தது. 

படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் ராபி ரையன் இதற்காகப் பயன்படுத்திய ஒளி அமைப்புகள் மற்றும் கேமரா கோணங்கள் ஒரு மாயாஜால உலகத்தை நிஜக்கண்களால் காண்பது போன்ற உணர்வை வழங்கின. 

பல்வேறு சர்வதேச விருதுகளையும் ஆஸ்கார் மேடையில் நான்கு முக்கிய வெற்றிகளையும் குவித்த இப்படம் இருபத்தியோராம் நூற்றாண்டின் சிறந்த திரைப்படங்களின் பட்டியலில் நூற்று ஆறாவது இடத்தைப் பிடித்துத் தனது கலை மதிப்பை உறுதி செய்துள்ளது.

 ஸ்காட்லாந்து நாட்டின் வேர்களைக் கொண்ட கதையை உலகளாவிய ஒரு நவீனக் காவியமாக மாற்றியதில் லான்திமோஸின் குழுவினர் ஆற்றிய பங்கு அளப்பரியது.

படத்தின் கதை:-

1880 களில் விக்டோரிய லண்டன் நகரில், மருத்துவ மாணவர் மேக்ஸ் மெக்கான்டில்ஸ் (ராமி யூசப்) விசித்திரமான அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான காட்வின் பேக்ஸ்டரின் (வில்லெம் டாஃபோ) உதவியாளராக சேருவதில் இருந்து இக்கதை துவங்குகிறது. 

மருத்துவ மாணவர் மேக்ஸ், பேக்ஸ்டரின் ஆராய்ச்சி கூடத்தில் உருவான மகள் பெல்லாவை (எம்மா ஸ்டோன்), நாள் முழுக்க உடனிருந்து கூர்ந்து கவனித்து மருத்துவக் குறிப்புகள் எடுத்து ஆவணப்படுத்தும் வேலையில் பணியமர்த்தப்படுகிறார்.

 பெல்லாவுக்கு முப்பது வயது பெண்ணின் உடலும், ஒரு வயது குழந்தையின் மனநிலையும் உள்ளது. நாளடைவில் மேக்ஸ் பேராசிரியர் காட்வின் பேக்ஸ்டரிடம் நல்ல நம்பிக்கை பெறுகிறார். 

பேக்ஸ்டரின் மகள் விசித்திரப் பெண்ணான பெல்லாவை மேக்ஸ் காதலிக்கிறார். பெல்லாவின் உடல் கர்ப்பமாக இருந்த ஒரு பெண்ணின் உடல் என்று மேக்ஸிடம் உண்மையைப் பகிர்கிறார் பேக்ஸ்டர். 

பாலத்தில் இருந்து குதித்து தற்கொலை செய்து கொண்ட கர்ப்பிணியின் உடல் ஒன்று பேக்ஸ்டருக்கு கிடைக்க, அந்தப் பெண்ணின் மூளையை அகற்றிவிட்டு அவளது கருவில் இருந்த நிறைமாத சிசுவின் மூளையை எடுத்து அவளின் தலைக்கு மாற்றி அறுவை சிகிச்சை செய்திருக்கிறார் பேக்ஸ்டர். 

இறந்து போன அந்த தாய்க்கு ஒரு குழந்தையின் மனதைக் கொடுத்து, அவளுக்கு பெல்லா பாக்ஸ்டர் என்று பெயரிட்டு வளர்க்கிறார். தன் மகளாகவே சுவீகரித்துக் கொள்கிறார் பேக்ஸ்டர்.

அவளை வெளியுலகம் காண விடுவதில்லை அவர், சிறைப்பறவையாக பூட்டி வைக்கிறார். பெல்லா எத்தனை விலை உயர்ந்த பொருட்களை உடைத்தாலும் பேக்ஸ்டர் கோபம் கொள்வதில்லை. 

பிணவறை உடற்கூராய்வு மேடையில் பேக்ஸ்டர் பிரேதப் பரிசோதனை செய்கையில் பெல்லாவும் இறந்த உடல்களை கத்தியால் குத்திக் கிழிக்கிறாள், கண்களை நோண்டி நையப் புடைக்கிறாள், ஆண் சவத்தின் பிறப்புறுப்பை சேதம் செய்கிறாள். 

குழந்தை எப்படி தத்தித் தத்தி நடக்குமோ அப்படி நடக்கிறாள் பெல்லா. குழந்தை துப்புவது போல, பொது வெளியில் சிறுநீர் கழிப்பது போல அனைத்தும் செய்கிறார் பெல்லா. காட்வினின் அனுமதியுடன், பெல்லாவை தன்னை திருமணம் செய்து கொள்ளுமாறு மேக்ஸ் கேட்கிறார், 

பெல்லாவும் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறாள். நாளுக்கு நாள் பெல்லாவுடைய மூளை, புத்திசாலித்தனம் வேகமாக வளர்கிறது. அவள் மேக்ஸிடம் தன்னை வெளியே அழைத்துப் போகக் கேட்கிறாள். 

அவள் வெளி உலகத்தைப் பற்றியும் தன்னைப் பற்றியும் தன் உடம்பில் உள்ள காயங்கள் எப்படி உண்டாயின என்றும் அறிந்து கொள்ள மிகுந்த ஆர்வம் காட்டுகிறாள். பெல்லா சுயஇன்பம், பாலியல் இன்பத்தை விரைந்து கண்டறிகிறாள். 

அதை பொதுவெளியிலேயே பழகுகிறாள், லஜ்ஜையின்றி உணவு மேஜையில் அதை பகிர்ந்து அனைவரையும் அருவருத்து நெளியச் செய்கிறாள். மேக்ஸுக்கும் பெல்லாவுக்கும் திருமண ஒப்பந்தம் தயாரிக்க வேண்டி டங்கன் வெடர்பர்ன் (மார்க் ருஃபாலோ) என்ற வழக்கறிஞரை பணியமர்த்துகிறார் பேக்ஸ்டர்.

அவனோ ஒரு மோசமான வழக்கறிஞர், பெல்லாவை நிரந்தரமாக திருமண பந்தம் என்ற கூண்டில் அடைக்க பேக்ஸ்டர் முயலுகிறார் என பெல்லாவை அவன் வலிய சந்தித்து மூளைச்சலவை செய்கிறான். 

பெல்லா அவனுடன் ஊரை விட்டு ஓடுகிறாள். இப்போது ஆராய்ச்சிக் கூடத்தில் பெல்லாவை விட மெதுவாக முதிர்ச்சியடையும் ஒரு இளம் பெண்ணான ஃபெலிசிட்டி (மார்கரெட் குவாலி) என்ற பெண்ணுடன் பேக்ஸ்டர் ஒரு புதிய பரிசோதனையைத் துவங்குகிறார். 

பெல்லா போல செல்லம் தராமல் இவளை அடித்தும் வளர்க்கிறார் பேக்ஸ்டர். இவளின் மருத்துவக் குறிப்புகளையும் மேக்ஸ் கவனித்துக் கொள்கிறான். வீட்டை விட்டு வெளியேறிய பெல்லாவும் டங்கனும் போர்சுகல் லிஸ்பனிற்கு ஒரு பெரிய சொகுசு கப்பலில் பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்கள். 

கப்பலில் இவர்கள் அடிக்கடி விதவிதமாக உடலுறவு கொள்கின்றனர். பெல்லா சொகுசுக் கப்பலில் சுகித்திருக்கும் நேரம் போக தனது மனதை தத்துவ விசாரணைக்கும் செலவிடுகிறாள். 

தத்துவம் பேசும் இரண்டு பயணிகளுடன் பெல்லா நட்பு கொள்கிறாள். அதில் ஒருத்தி வெள்ளையின கிழவி மார்த்தா (ஹன்னா ஷிகுல்லா) சக்கர நாற்காலியில் வலம் வருபவள், ஒருவன் அழகிய கருப்பின இளைஞன் ஹாரி ஆஸ்ட்லி (ஜெரோட் கார்மைக்கேல்). பெல்லா மனம் ஏழைகளுக்கு கனியும் வண்ணம் பல ஆத்ம விசாரணை புத்தகங்களாக தந்து படிக்க வைத்து இவர்கள் பண்படுத்துகின்றனர். 

இது அவளை சுரண்டிப் பிழைக்கும் வழக்கறிஞன் டங்கனுக்கு அறவே பிடிப்பதில்லை, தத்துவ புத்தகங்களை பிடுங்கி கடலில் எறிகிறான். அந்த கிழவியை சக்கர நாற்காலியுடன் கடலில் தள்ளவும் விழைகிறான் டங்கன்.

டங்கன் பெல்லாவின் மன வளர்ச்சியைத் தடுக்க முயற்சிக்கிறான். பெல்லா மிகுந்த கோபமடைந்து குடிப்பழக்கத்தில் ஆழ்ந்து விடுகிறாள், மனம் போன போக்கில் கேஸினோவில் சூதாட்டத்திலும் ஈடுபடுகிறாள். 

எகிப்தில் அலெக்ஸாண்ட்ரியா நகரில் கடற்கரையில் சொகுசுக் கப்பல் நங்கூரமிட்டு நிற்கையில், பெல்லா தன் வசிப்பிடத்தின் பால்கனி வழியே கீழே பார்க்க பசித்த மானிடத்தை காண்கிறாள், எங்கும் பட்டினிச் சாவுகள், மக்கள் அடக்கம் கூட செய்ய வழியின்றி விரக்தியில் தலை கவிழ்ந்து உழல்வதைப் பார்க்கிறாள், ஏழைகளின் துன்பங்களைக் கண்டு மிகவும் கலங்குகிறாள் பெல்லா. 

அவர்களுக்கு மனதார உதவ விரும்பியவள் மிச்சம் மீதி எதுவுமின்றி, டங்கன் காசினோவில் சூதாடி குவித்த பணம் அடங்கிய பெரிய பெட்டியை கொண்டு போய், சொகுசுக் கப்பலின் நேர்மையற்ற துணை கேப்டன்கள் இருவரிடம் கொண்டு தருகிறாள், இதை அப்படியே அந்த ஏழைகளுக்கு வழங்கிவிடுங்கள் எனப் பணித்து ஆசுவாசம் கொள்கிறாள். 

அவர்கள் அதைத் தருவதாக பொய்யாக வாக்குறுதி அளிக்கின்றனர், ஆனால் கபளீகரம் செய்கின்றனர். கையிருப்பு முழுதும் தீர்ந்து போனதால் மீதமுள்ள நெடும் கடற்பயணத்தை தொடர முடியாமல், பெல்லாவும் டங்கனும் ஃப்ரான்ஸ் நாட்டின் மார்சேயில் வலுக்கட்டாயமாக இறக்கிவிடப்பட்டவர்கள், பாரிஸுக்குள் பல இடர்பாடுகளுக்குப் பின் செல்கிறார்கள். 

தங்கும் செலவுக்குப் பணம், குளிரில் தாக்குப் பிடிக்க தங்குமிடம் தேடிய பெல்லா ஒரு விபச்சார விடுதியில் விலைமங்கையாக வேலை செய்யத் துவங்குகிறாள்.

தன் வாடிக்கையாளரை தானே தேர்வு செய்து சுகிக்கிறாள் பெல்லா, அந்த பணத்தில் டங்கனுக்கு உணவும் வாங்கித் தருகிறாள் பெல்லா, இதனால் கடும் கோபமடைந்த டங்கன் அருவருப்பால் உடைந்தும் போகிறான். 

பெல்லா கோபம் கொண்டு தன்னை திட்டி அடிக்கும் டங்கனை பாரீஸில் அந்த நொடியில் வைத்து கைவிடுகிறாள். தன் தந்தை பேக்ஸ்டர், இவள் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகையில் கத்தை கத்தையாக பவுண்டுகளை சுருட்டி பெல்லாவின் கவுனில் ஒரு ரகசிய அறையில் வைத்து தைத்திருக்க, அந்த கத்தைப் பணத்தை துளி கூட மிச்சமின்றி டங்கனிடம் தந்து வழியனுப்புகிறாள் பெல்லா.

 பாரீஸின் விபச்சார விடுதியில், பெல்லா தேர்ந்த விலைமங்கையாகிறாள், விபசாரத் தலைவி மேடம் ஸ்வினி (கேத்ரின் ஹண்டர்) வழிகாட்டுதலின் கீழ் டோய்னெட் (சுஸி பெம்பா) என்ற விலைமங்கையுடன் இணைந்து தொழிலை தேர்ந்து நடத்தத் துவங்குகிறாள். 

அவளை ஓரினச் சேர்க்கை இணையாகவே வரித்து வாழ்கிறாள், கருப்பின பெண்ணான டோய்னெட் பெல்லாவிற்கு சோஸியலிஸ சித்தாந்தத்தை அறிமுகப்படுத்துகிறாள்.

 இப்போது லண்டனில் தீவிர நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறார் பேக்ஸ்டர், பெல்லாவை எப்படியாவது தேடிக் கண்டுபிடித்து தன்னிடம் கொண்டு வரும்படி மேக்ஸிடம் வேண்டிக் கேட்கிறார்.

 டங்கனை முதலில் தேடிக் கண்டுபிடித்த மேக்ஸ் பெல்லாவையும் விபசார விடுதியில் சென்று கண்டுபிடித்து விடுகிறார். மீண்டும் லண்டனிற்கு பெல்லாவை அழைத்து வந்து, பேக்ஸ்டருடன் சமரசம் செய்து சேர்த்து வைக்கிறார். 

மேக்ஸ் பெல்லாவிடம் தன்னை திருமணம் செய்து கொள்ளும் படி மீண்டும் கேட்கிறார், பேக்ஸ்டர் மரணத் தருவாயில் இருந்தாலும் கூட இந்த திருமணத்தை நடத்தித் தருவதற்கு சர்ச்சிற்கு நேரில் வருகிறார்.

அங்கே குயுக்தி மிகுந்த டங்கன் ஆக்ரோஷமாக வருகிறான், உடன் ராணுவ ஜெனரல் ஆல்ஃபி பிளெஸ்சிங்டன் (கிறிஸ்டோபர் அபோட்) என்பவனையும் அழைத்து வருகிறான், இவர்களால் இம்முறையும் திருமணம் நின்று போகிறது. 

ஆல்ஃபி பிளெஸ்சிங்டன், பெல்லாவை தன் மனைவி விக்டோரியா என்கிறான், அவளை தன்னுடன் வருமாறு அழைக்கிறான், விக்டோரியா காணாமல் போவதற்கு முன்பு அவர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தாகவும், அவர் அவளை மீட்டுப் போய் இல்லற வாழ்வை தொடர இங்கு வந்ததாகவும் மிரட்டல் தொனியில் அழைக்கிறான்.

 தன்னுடன் பெல்லாவை அனுப்பாவிட்டால் நடப்பது வேறு என துப்பாக்கியால் அனைவரையும் குறி வைக்கிறான். பெல்லா தனது கடந்தகால வாழ்க்கையைப் பற்றி அறிய வேண்டி மணக்க இருந்த மேக்ஸை இரண்டாம் முறையாக இங்கே கைவிடுகிறாள். 

அரண்மனை போன்ற பல அடுக்கு பாதுகாப்பு கொண்ட வீட்டிற்குச் செல்கிறாள், அங்கே ஆல்ஃபியின் இல்லற வன்முறை மற்றும் கொடூரமான மன இயல்பைக் கண்டறிகிறாள் பெல்லா. ஆல்ஃபி குழந்தை பெற்று வளர்ப்பது சுமை என்று கருதியவன், கருவுற்றிருந்த விக்டோரியாவின் கர்ப்பப்பையை அறுவை சிகிச்சை செய்து அகற்ற விழைகையில் விக்டோரியா அவனிடமிருந்து தப்பிக்கவே பாலத்தில் இருந்து நீரில் குதித்ததாக அறிகிறாள் பெல்லா.

ஆல்ஃபி, தப்பிக்க முயலும் பெல்லாவை அரண்மனையில் கடும் காவலில் அடைத்து வைக்கிறான். மிகுந்த காம வேட்கை மிகுந்தவள் விக்டோரியா என்கிறான், அவளது கன்னிச்சவ்வை அறுவை சிகிச்சை செய்து அகற்றி, அவளை கருவுறச் செய்யத் திட்டமிட்டிருப்பதை உளவறிகிறாள் பெல்லா.

 அவளுக்கு மார்டினி ஜின் மதுவில் க்ளோரோஃபார்ம் கலந்து தருகிறான் ஆல்ஃபி, குடிக்காவிட்டால் தலை சிதறிவிடும் என துப்பாக்கியால் மிரட்டுகிறான், பெல்லா நொடிப்பொழுதில் கணவனது முகத்தில் அந்த மார்ட்டினி ஜின் திரவத்தை வீசுகிறாள், ஆல்ஃபி பதட்டத்தில் செய்வதறியாது காலில் தன்னைத்தானே சுட்டுக் கொள்கிறான்.

 பெல்லா தன் தந்தை பேக்ஸ்டரின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றி அங்கு ஒரு அறுவை சிகிச்சை நிபுணராகிவிடுகிறாள், கொடுங்கோலக் கணவன் ஆல்ஃபியின் கபாலத்தை திறந்து, கணவன் மேக்ஸின் உதவியுடன் செம்மறி ஆட்டின் மூளையை வைத்து அறுவை சிகிச்சை செய்து வெற்றியும் பெறுகிறாள் பெல்லா.

 தன்னைப்போன்ற ஆராய்ச்சி எலியான ஃபெலிசிட்டியை கூண்டிலிருந்து விடுதலை செய்கிறாள் பெல்லா. காட்வின் பேக்ஸ்டர் மரணப்படுக்கையில் தன் பக்கத்தில் பெல்லா மற்றும் மேக்ஸ் கணவன் மனைவியாக அமர்ந்திருக்க அமைதியாக மரணிக்கிறார்.

 பெல்லா, மேக்ஸ் மற்றும் பாரீஸின் சோஸியலிச சார்புடைய விலைமங்கை டோய்னெட் ஆகியோர் காட்வின் வீட்டில் ஒரு புதிய விதமான வாழ்க்கையை வாழத் துவங்குகின்றனர், பெல்லாவின் முன்னாள் கணவன் ஆல்ஃபி அங்கே தோட்டத்தில் இலை தழையைத் தின்று கொண்டு மேஏஏஏ என்று ஆடு போல கனைப்பதுடன் படம் நிறைகிறது.

இத்திரைப்படம் ஒரு பெண்ணின் உடல் மற்றும் அறிவுசார் விடுதலையை ஒரு நவீன காவியமாகச் சித்தரிக்கிறது. இதன் மையக்கருத்து, பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை ஒரு பெண் சமூகத்தால் எவ்வாறெல்லாம் வடிவமைக்கப்படுகிறாள் என்பதையும், அந்தச் சங்கிலிகளைத் தகர்த்து அவள் எப்படித் தன்னிச்சையான ஆளுமையாக மாறுகிறாள் என்பதையும் பேசுகிறது.

பெல்லா பாக்ஸ்டர் என்ற கதாபாத்திரம் ஒரு குழந்தையின் தூய்மையான மனதுடன் முதிர்ந்த பெண்ணின் உடலைக் கொண்டிருப்பது, சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் இல்லாத ஒரு மனிதன் உலகத்தை எப்படிப் பார்ப்பான் என்பதற்கான ஒரு பரிசோதனையாக அமைகிறது. 

அவள் தனது உடலின் தேவைகளையும், பாலியல் இன்பத்தையும் கண்டறியும் போது, அங்கு எவ்விதக் குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லை. சமூகம் எதை 'அருவருப்பு' அல்லது 'தடை' என்று கருதுகிறதோ, அதை அவள் ஒரு தேடலாகவும் கற்றலாகவும் மட்டுமே பார்க்கிறாள். 

இது ஆணாதிக்கச் சமூகம் பெண்களின் மீது சுமத்தியுள்ள கற்பு மற்றும் ஒழுக்கம் குறித்த போலித்தனமான விதிகளை உடைத்து எறிகிறது.
அவளது பயணம் வெறும் இன்பங்களை நோக்கியதாக மட்டும் இல்லாமல், உலகளாவிய துயரங்களையும் தத்துவங்களையும் நோக்கியதாக விரிவடைகிறது.

 அலெக்ஸாண்ட்ரியாவின் கடற்கரையில் ஏழைகளின் பசியையும் வறுமையையும் காணும்போது, பெல்லா தனது தனிப்பட்ட சுகங்களிலிருந்து விடுபட்டுச் சமூகத்தின் மீதான அக்கறை கொண்ட ஒரு மனுஷியாகப் பரிணமிக்கிறாள். 

இது ஒரு பெண்ணின் அறிவுசார் வளர்ச்சி, அவளை ஒரு சோசலிச மற்றும் மனிதாபிமானச் சிந்தனையாளராக மாற்றுவதைக் காட்டுகிறது.

பெல்லாவைச் சுற்றியுள்ள ஆண்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு கட்டத்தில் அவளைக் கட்டுப்படுத்தவே முயல்கிறார்கள். தந்தை போன்ற காட்வின் அவளைப் பாதுகாப்பான சிறையில் வைக்க நினைக்கிறார், வழக்கறிஞர் டங்கன் அவளைத் தனது இன்பத்திற்காகச் சுரண்ட நினைக்கிறான், அவளது முன்னாள் கணவன் வன்முறை மூலம் அவளைத் தனது சொத்தாகக் கருதுகிறான்.

 இவர்களிடமிருந்து தப்பித்து, இறுதியில் அவளே ஒரு அறுவை சிகிச்சை நிபுணராக மாறுவது, ஒரு பெண் அறிவையும் அதிகாரத்தையும் தன் கையில் எடுப்பதன் குறியீடு.

தன்னைச் சித்திரவதை செய்ய நினைத்த கணவனுக்கு ஆட்டின் மூளையைப் பொருத்தி, அவனைத் தனது தோட்டத்தில் ஒரு மிருகமாக உலவவிடுவது, ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக அவள் எடுக்கும் அறிவுப்பூர்வமான மற்றும் நகைச்சுவையான பதிலடியாகும். 

இறுதியில், பெல்லா ஒரு ஆணின் படைப்பாகவோ அல்லது ஒருவனின் மனைவியாகவோ இல்லாமல், தனக்கான உலகத்தைத் தானே நிர்ணயிக்கும் ஒரு சுதந்திரப் பறவையாகத் திகழ்கிறாள். 

"பெண் என்பவள் பிறப்பதில்லை, அவளாகத்தான் உருவாகிறாள்" என்ற ஆழமான உண்மையை இந்தப் படம் அவளது பயணத்தின் மூலம் உணர்த்துகிறது.

Godzilla Minus One கோட்ஸில்லா மைனஸ் ஒன் 2023

"கோட்ஸில்லா மைனஸ் ஒன்"  2023 ஆம் ஆண்டு ஜப்பானிய மொழியில் வெளியான  பிரம்மாண்டமான படைப்பு.  இயக்குனர் தகாஷி யமசாகி எழுதி இயக்கி  காட்சி அமைப்புகளையும் பிரம்மாண்டமாக வடிவமைத்துள்ளார். 

இது கோட்ஸில்லா வரிசையில் வெளிவந்த 37வது படமாகவும் டோஹோ நிறுவனத்தின் தயாரிப்பில் உருவான 33வது படமுமாகும். 

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய ஜப்பானை மையமாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்ட இக்கதை போரினால் சிதைந்த ஒரு தேசம் கோட்ஸில்லா எனும் பேராபத்தை எப்படி எதிர்கொள்கிறது என்பதை உணர்ச்சிகரமாக விவரிக்கிறது.

உலகளவில் இத்திரைப்படம் மிகப்பெரிய மேதமையுடனான விமர்சனங்களைப் பெற்றது. குறிப்பாக ஜப்பானியத் திரையுலக வரலாற்றில் மிகக் குறைந்த பட்ஜெட்டில் உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும் ஹாலிவுட் படங்களுக்கு இணையான தரமான காட்சி அமைப்புகளைக் கொண்டிருந்ததாகப் பாராட்டப்பட்டது. 

2023 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த திரைப்படங்களில் ஒன்றாகப் பல சர்வதேச விமர்சகர்களால் இது முன்மொழியப்பட்டது. போருக்குப் பிந்தைய ஜப்பானிய மக்களின் மன உளைச்சல் மற்றும் பிழைத்திருப்பவர்களின் குற்றவுணர்ச்சி ஆகியவற்றை மிக நுணுக்கமாக இப்படம் கையாண்டுள்ளது.

இயக்குனர் தகாஷி யமசாகி மிக நேர்த்தியான பணியைச் செய்துள்ளார். அவர் 1954 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த அசல் கோட்ஸில்லா படத்தின் தாக்கத்தைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் இந்தப் படைப்பை உருவாக்கியுள்ளார். 

அதே சமயம் நவீன காலத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி மிகவும் அச்சுறுத்தலான ஒரு அரக்கனாக கோட்ஸில்லாவைக் காட்டியுள்ளார்.

 அரசாங்கத்தின் செயலற்ற தன்மையைச் சுட்டிக்காட்டும் அதே வேளையில் சாதாரண மக்கள் ஒன்று சேர்ந்து தங்கள் தேசத்தைக் காப்பதே படத்தின் மையக்கருவாக உள்ளது.

இத்திரைப்படத்தின்  அடிநாதம்  வெறும் அரக்கனுடனான போர் மட்டுமல்ல அது தனிமனித மனசாட்சியின் மீட்சியைப் பற்றியதாகும்.

 போர்க்களத்தில் வீர மரணம் அடைவதே கௌரவம் என்று போதிக்கப்பட்ட ஒரு காலகட்டத்தில் உயிர் பிழைத்திருப்பதே ஒரு குற்றமாகப் பார்க்கப்பட்ட சமூகச் சூழலை இப்படம் நுணுக்கமாகத் தோல் உரித்து காட்டுகிறது.

 நாயகன் ஷிகிஷிமா எதிர்கொள்ளும் கோட்ஸில்லா என்பது கடலில் இருந்து வந்த அரக்கன் என்பதைத் தாண்டி அவனது உள்ளுக்குள் இருக்கும் போர்க்காலப் பயம் மற்றும் தப்பித்து வந்துவிட்டோமே என்ற குற்றவுணர்ச்சியின் உருவகமாகவே காட்சியளிக்கிறது.

 மரணத்தை எதிர்கொள்வதை விட வாழ்ந்து காட்டுவதே உண்மையான வீரம் என்பதைப் படம் மிக வலிமையாக முன்வைக்கிறது.

 அதிகாரவர்க்கத்தின் துணையின்றி சாமானிய மக்கள் தங்கள் அறிவையும் தொழில்நுட்பத்தையும் பயன்படுத்தி ஒரு பேரழிவைத் தடுப்பது ஜப்பானிய கூட்டு முயற்சியின் அடையாளமாகச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது. 

இது போரினால் ஏற்பட்ட வடுக்களைப் போக்கிக் கொள்ள மக்கள் தங்களுக்குள் கண்டடைந்த ஒரு கூட்டுச் சிகிச்சை முறையாகவும் அமைகிறது.

 ஜப்பானின் பூஜ்ஜிய நிலையில் இருந்து மைனஸ் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட அவலத்தை அந்த மக்கள் தங்களின் சுயமரியாதை மற்றும் வாழ்வின் மீதான பற்றுதலின் மூலம் மீண்டும் எப்படிச் சீரமைக்கிறார்கள் என்பதே படத்தின் உண்மையான சாராம்சம்.

இறுதிக்காட்சியில் நாயகன் தற்கொலைத் தாக்குதலைத் தவிர்த்து உயிர் காக்கும் இருக்கையைப் பயன்படுத்தித் தப்பிப்பது ஒரு மிகப்பெரிய தத்துவ மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. 

இது பழைய ஜப்பானின் பலிபீடக் கலாசாரத்திலிருந்து விலகி நவீன ஜப்பானின் வாழ்வாதாரக் கொள்கையை நோக்கி நகர்வதைக் காட்டுகிறது.

 கோட்ஸில்லாவின் அழிவு  வெறும் வெற்றியாகக் கருதப்படாமல் துயரங்களில் இருந்து ஒரு சமூகம் விடுதலை பெற்றுப் புதிய விடியலை நோக்கிச் செல்வதைக் குறிக்கிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால் அழிவுக்குப் பின் தொடங்கும் வாழ்வின் உன்னதத்தைப் பாடும் ஒரு காவியமாகவே இத்திரைப்படம் மிளிர்கிறது.

 இத்திரைப்படம் வியக்கத்தக்க வகையில் படமாக்கப்பட்டுள்ளது. மத்திய  கிழக்கு ஜப்பானின் பல்வேறு பகுதிகளில் இதன் படப்பிடிப்பு நடைபெற்றது. 

கடலில் நடக்கும் போர்க்காட்சிகளுக்காகப் பிரத்யேகமாகப் படகுகள் மற்றும் கப்பல்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. காட்சி அமைப்புகளுக்காக சுமார் 35 கலைஞர்கள் கொண்ட குழு எட்டு மாதங்கள் உழைத்து மிகத் துல்லியமான சிஜிஐ வேலைப்பாடுகளைச் செய்துள்ளனர்.

 குறிப்பாகக் கோட்ஸில்லாவின் உடல் அமைப்பு மற்றும் அதன் அணுக்கதிர் தாக்குதல் காட்சிகள் பார்ப்போரை உறைய வைக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டன.

இத்திரைப்படத்தின் வெளியீடு 2023 அக்டோபரில் டோக்கியோவில் கோலாகலமாகத் தொடங்கியது. ஜப்பானில் நவம்பர் 3 ஆம் தேதி கோட்ஸில்லா தினத்தை முன்னிட்டு நாடு முழுவதும் வெளியிடப்பட்டது. 

பின்னர் அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் வெளியாகி வசூல் ரீதியாகப் பெரும் சாதனை படைத்தது. சுமார் 15 மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் உருவான இப்படம் உலகளவில் 116 மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் வசூலித்து சாதனை படைத்தது.

 இது ஜப்பானிய கோட்ஸில்லா படங்களிலேயே அதிக வசூல் செய்த படமாக மாறியது.
நடிகர்கள் ரியுனோசுகே காமிகி முன்னாள் காமிகேஸ் விமானி கோய்ச்சி ஷிகிஷிமாவாக மிகச்சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். 

தன் கடமையில் இருந்து தவறியதாகக் கருதும் ஒரு மனிதனின் வேதனையையும் பின்னர் தன் குடும்பத்தைக் காக்க அவர் எடுக்கும் துணிச்சலான முடிவையும் அவர் கண்முன் நிறுத்தியுள்ளார். 

அவருக்கு இணையாக மினாமி ஹமாபே நோரிகோ எனும் கதாபாத்திரத்தில் அமைதியான அதே சமயம் வலிமையான நடிப்பைத் தந்துள்ளார். 

இவர்களது உறவு மற்றும் தத்தெடுக்கப்பட்ட குழந்தையுடனான பிணைப்பு படத்தின் உணர்ச்சிகரமான பகுதிக்கு வலுசேர்த்தது.
இசை அமைப்பாளர் நவோகி சாடோ இத்திரைப்படத்திற்கு மிகப்பிரம்மாண்டமான பின்னணி இசையை வழங்கியுள்ளார். 

பழைய கோட்ஸில்லா படங்களின் புகழ்பெற்ற இசைக்கோவைகளை ஆங்காங்கே பயன்படுத்தி ரசிகர்களுக்கு ஒருவித ஏக்கத்தையும் உற்சாகத்தையும் தந்துள்ளார்.

 அதே சமயம் படத்தின் சோகமான மற்றும் பதற்றமான தருணங்களுக்குத் தேவையான புதிய இசைக்கோவைகளையும் அவர் சிறப்பாகக் கையாண்டுள்ளார்.

 கோட்ஸில்லாவின் கர்ஜனை சத்தம் ஒரு பெரிய விளையாட்டு மைதானத்தில் ஒலிக்கவிடப்பட்டு அதன் எதிரொலியைப் பதிவு செய்து மிகவும் தத்ரூபமாக உருவாக்கப்பட்டது.

விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரங்கள் இத்திரைப்படத்திற்குப் பெருமை சேர்த்தன. 

96வது ஆஸ்கார் விருது விழாவில் இத்திரைப்படம் சிறந்த காட்சி அமைப்புகளுக்கான விருதை வென்று வரலாறு படைத்தது.

 ஆஸ்கார் வரலாற்றில் இவ்விருதைப் பெறும் முதல் ஜப்பானியத் திரைப்படம் இதுவாகும். மேலும் ஜப்பானிய அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த திரைக்கதை உள்ளிட்ட எட்டு விருதுகளை இப்படம் அள்ளியது.

 இத்திரைப்படத்தின் மாபெரும் வெற்றியைத் தொடர்ந்து கோட்ஸில்லா மைனஸ் ஸீரோ எனும் இரண்டாம் பாகம் 2026 ஆம் ஆண்டு வெளியாகத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

இத்திரைப்படத்தின் பின்னணியில் பல வியக்கத்தக்க தொழில்நுட்ப மற்றும் தயாரிப்பு ரகசியங்கள் ஒளிந்துள்ளன. ஹாலிவுட் திரைப்படங்கள் பல நூறு மில்லியன் டாலர்களை செலவழித்து உருவாக்கும் தரமான காட்சி அமைப்புகளை வெறும் 10 முதல் 15 மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் சாத்தியமாக்கி காட்டியது உலகத் திரையுலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

 இப்படத்தின் காட்சி அமைப்புகளை உருவாக்கிய ஷிரோகுமி ஸ்டுடியோவின் பெயருக்கு ஜப்பானிய மொழியில் வெள்ளை குழு என்று பொருள். 

மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான கலைஞர்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டாலும் தரத்தில் எவ்வித சமரசமும் இன்றி இப்படம் செதுக்கப்பட்டது.

இப்படத்தில் வரும் கோட்ஸில்லாவின் கர்ஜனை ஒலியை மிகவும் தத்ரூபமாக மாற்ற ஒலிக் கலைஞர் நட்சுகோ இனோவ் ஒரு வினோதமான முயற்சியை மேற்கொண்டார். ஒரு மிகப்பெரிய திறந்தவெளி மைதானத்தில் அந்த ஒலியை ஒலிக்கச் செய்து அதன் எதிரொலியைப் பதிவு செய்ததன் மூலம் அந்த அரக்கன் நம் அருகிலேயே இருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தினார். 

அதேபோல் படத்தில் இடம்பெறும் ஷிண்டன் ரக போர் விமானம் உலகில் ஒரே ஒரு அருங்காட்சியகத்தில் மட்டுமே எஞ்சியிருந்ததால் படப்பிடிப்பிற்காக அதன் அசல் அளவு கொண்ட மாதிரியைப் படக்குழுவினர் சொந்தமாக உருவாக்கினர். 

பின்னர் அந்த மாதிரி விமானம் ஒரு அருங்காட்சியகத்திற்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது.
இப்படத்தின் இயக்குநர் தகாஷி யமசாகி ஒரு சிறந்த நாவலாசிரியரும் கூட. 

அவரே இப்படத்தின் நாவல் வடிவத்தையும் எழுதி வெளியிட்டார். அதில் படத்தில் பட்ஜெட் மற்றும் நேரக் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாகச் சேர்க்க முடியாத சில காட்சிகளை விரிவாக எழுதியுள்ளார். 

மேலும் இப்படம் ஆஸ்கார் வரலாற்றில் சிறந்த காட்சி அமைப்புகளுக்கான விருதைப் பெற்ற முதல் ஜப்பானியப் படம் என்ற பெருமையைப் பெற்றது.

 இப்படத்தின் கருப்பு வெள்ளை பதிப்பான மைனஸ் கலர் வெறும் வண்ணங்களை நீக்கி எடுக்கப்பட்டதல்ல.

 1950களின் கிளாசிக் படங்களின் உணர்வைக் கொண்டுவர ஒவ்வொரு காட்சியின் ஒளியும் நிழலும் தனித்தனியாகச் சீரமைக்கப்பட்ட ஒரு நுட்பமான படைப்பாகும்.

உலகப் புகழ்பெற்ற இயக்குநர்களான ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் மற்றும் கிறிஸ்டோபர் நோலன் ஆகியோர் இப்படத்தைப் பார்த்துப் பாராட்டியது இதன் உலகளாவிய வெற்றிக்குச் சான்றாகும். 

குறிப்பாக இப்படத்தில் நடித்த இரண்டு வயதுக் குழந்தை நட்சத்திரம் சா நாகதானியின் இயல்பான நடிப்பு பல ஹாலிவுட் தயாரிப்பாளர்களை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.

 இத்திரைப்படம் ஒரு அரக்கனைப் பற்றிய கதையாக மட்டுமல்லாமல் போருக்குப் பிந்தைய ஜப்பானிய மக்களின் மனவலிமையைப் பறைசாற்றும் ஒரு வரலாற்றுப் பதிவாகவும் மாறியுள்ளது.

 இம்மாபெரும் வெற்றியைத் தொடர்ந்து இதன் அடுத்த பாகமான கோட்ஸில்லா மைனஸ் ஸீரோ குறித்த எதிர்பார்ப்பு தற்போது ரசிகர்களிடையே அதிகரித்துள்ளது.

இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் கோசோ ஷிபாசாகி மற்றும் படத்தொகுப்பாளர் ரியூஜி மியாஜிமா ஆகியோர் மிகக் குறைந்த வளங்களைக் கொண்டு ஒரு உலகத்தரம் வாய்ந்த படைப்பை உருவாக்கினர். 

குறிப்பாகப் படத்தில் இடம்பெறும் ஜப்பானியக் கடற்படைக் கப்பல்களான டகாவோ யூக்கிகேஸ் மற்றும் ஹிபிகி ஆகியவற்றைத் திரையில் கொண்டு வர இயக்குநர் யமசாகி தனது ராணுவ வரலாற்று ஆர்வத்தைப் பயன்படுத்தினார். 

இந்தக் கப்பல்கள் ஜப்பானிய வரலாற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்றவை என்பதால் அவற்றின் நுணுக்கமான விபரங்கள் சிஜிஐ மூலம் செதுக்கப்பட்டன.

திரைக்கதை உருவாக்கத்தின் போது கோட்ஸில்லாவின் கண்கள் பாதாம் வடிவில் இருக்குமாறு வடிவமைப்பாளர் கோசுகே தகுச்சி மாற்றியமைத்தார்.

 இது கோட்ஸில்லாவின் தோற்றத்தில் ஒருவித தெய்வீகத் தன்மையையும் அதே சமயம் தீவிரமான கோபத்தையும் வெளிப்படுத்த உதவியது. 

ஜப்பானிய நாட்டுப்புறக் கதைகளில் வரும் தத்தாரிகாமி எனும் கருத்தாக்கத்தின் அடிப்படையில் கோட்ஸில்லா பாதி அரக்கனாகவும் பாதி கடவுளாகவும் உருவகப்படுத்தப்பட்டது.

படப்பிடிப்பின் போது ஜப்பானின் நகானோ மற்றும் ஐச்சி மாகாணங்களில் உள்ள பழைய கட்டிடங்கள் மற்றும் தெருக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 

இதில் ஆயிரக்கணக்கான பொதுமக்கள் துணை நடிகர்களாகப் பங்கேற்றனர். இரண்டாம் உலகப் போர் காலத்து மனிதர்களின் தோற்றத்தைக் கொண்டு வர துணை நடிகர்களின் தலைமுடி நிறம் மற்றும் அலங்காரங்களில் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டன. 

டோஹோ நிறுவனம் இந்தத் திரைப்படத்தின் தலைப்பை அறிவிக்கும் வரை இது ஒரு ரகசியத் திட்டமாகவே வைக்கப்பட்டிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

மேலும் இப்படத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு ஹாலிவுட்டில் வெளியான கோட்ஸில்லா மற்றும் காங் திரைப்படத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட காட்சிக்கு இப்படம் உத்வேகமாக அமைந்தது.

 ரோமில் கோட்ஸில்லா நடக்கும்போது தரை வெடிக்கும் காட்சியை இயக்குநர் ஆடம் விங்கார்ட் இப்படத்திற்கு ஒரு அஞ்சலியாகவே தனது படத்தில் சேர்த்தார்.

 ஜப்பானியப் பாப் கலாசாரத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கு இப்படம் ஒரு முக்கியத் தூணாக உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்படத்தின் காட்சி அமைப்புகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட தரவுகளின் அளவு ஒரு பெட்டாபைட்டைத் தாண்டியது என்பது வியக்கத்தக்க ஒன்றாகும். குறிப்பாகக் கடலில் கோட்ஸில்லா ஏற்படுத்தும் பேரழிவுக் காட்சிகளை உருவாக்க மென்பொருள்களின் கணக்கீட்டுத் திறன் உச்சத்தை எட்டியதால் ஒவ்வொரு காட்சியையும் முடித்தவுடன் அதன் தரவுகளை அழித்துவிட்டு அடுத்த காட்சியை உருவாக்கும் நிலையில் படக்குழுவினர் இருந்தனர். 

இப்படத்தின் இசையமைப்பாளர் நாோகி சாடோ புகழ்பெற்ற ஸ்டுடியோ கிப்லி அனிமேஷன் படங்களின் உணர்வுப்பூர்வமான இசையிலிருந்து சில நுணுக்கங்களைப் பெற்று இப்படத்தின் சோகமான காட்சிகளுக்கு உயிர் கொடுத்தார்.

விருதுகளில் இப்படத்தின் இயக்குநர் தகாஷி யமசாகி உலகப்புகழ் பெற்ற ஸ்டான்லி குப்ரிக்கிற்குப் பிறகு தனது சொந்தப் படத்திற்குத் தானே காட்சி அமைப்புகளை வடிவமைத்து ஆஸ்கார் விருதை வென்ற இரண்டாவது இயக்குநர் என்ற வரலாற்றுப் பெருமையைப் பெற்றார். 

மேலும் காட்சி அமைப்புக் குழுவில் இருந்த தட்சுஜி நோஜிமா ஆஸ்கார் விருதை வென்ற மிக இளைய வயதுடையவர்களில் ஒருவராவார். 

ஜப்பானியத் திரையுலகில் பிளாக் ஸ்டுடியோஸ் எனப்படும் தொழிலாளர்களைச் சுரண்டும் முறையைத் தவிர்த்து ஷிரோகுமி நிறுவனம் தனது பணியாளர்களுக்குச் சமையலறை வசதி உள்ளிட்ட பல சலுகைகளைச் செய்து கொடுத்து ஆரோக்கியமான சூழலில் இப்படத்தை உருவாக்கியது.

இப்படம் வெளியான பிறகு தென்கொரியா போன்ற சில நாடுகளில் சில விவாதங்களைக் கிளப்பியது. குறிப்பாகக் காமிகேஸ் விமானியின் தியாகம் குறித்த சித்தரிப்பு அங்குள்ள சில பார்வையாளர்களால் மாறுபட்ட கோணங்களில் விமர்சிக்கப்பட்டது.

 அதேபோல் இப்படத்தின் வெற்றியால் ஈர்க்கப்பட்ட டிசி ஸ்டுடியோஸ் தலைவர் ஜேம்ஸ் கன் தனது புதிய சூப்பர்மேன் திரைப்படத்திற்கு இதில் உள்ள மனித உணர்வுகளின் ஆழமே ஒரு உத்வேகம் என்று தெரிவித்துள்ளார். 

 இப்படத்தின் வெற்றிக்காக ஜப்பானின் ஹமாமட்சு நகர மேயர் படப்பிடிப்பு நடந்த ஏரிப் பகுதியை ஒரு சுற்றுலாத் தலமாக அறிவித்து அந்தப் பகுதிக்கு ஒரு புதிய பொருளாதார அங்கீகாரத்தைத் தேடித்தந்துள்ளார்.

படத்தின் கதை:-

1945 ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் உலகப் போர் முடியும் தருவாயில், கோய்ச்சி ஷிகிஷிமா (ரியூனோசுகே காமிகி) எனும் காமிகேஸ் விமானி, தனது விமானத்தில் பழுது இருப்பதாகக் கூறி ஓடோ தீவில் உள்ள ஜப்பானியத் தளத்தில் தரை இறங்குகிறார். 

அங்குள்ள தலைமை மெக்கானிக் சோசாகு தச்சிபானா (முநேடகா அயோகி), ஷிகிஷிமா தனது கடமைக்கு அஞ்சி பொய் சொல்லி தப்பி வந்திருப்பதை உணர்கிறார். 

அன்று இரவு, கோட்சிலா எனப்படும் பிரம்மாண்ட டைனோசர் போன்ற உயிரினம் அந்தத் தீவைத் தாக்குகிறது. தச்சிபானா, ஷிகிஷிமாவை விமானத்தில் உள்ள பீரங்கியால் அந்த அரக்கனைச் சுடுமாறு கூறுகிறார். 

ஆனால் ஷிகிஷிமா பயத்தால் செயலற்றுப் போகிறார். அந்தத் தாக்குதலில் தச்சிபானாவையும் ஷிகிஷிமாவையும் தவிர மற்ற அனைவரும் கொல்லப்படுகிறார்கள்.

 தச்சிபானா இந்த உயிரிழப்புகளுக்கு ஷிகிஷிமாவின் கோழைத்தனமே காரணம் என்று அவர் மீது கடும் கோபம் கொள்கிறார்.

போர் முடிந்த பிறகு டோக்கியோ திரும்பும் ஷிகிஷிமா, அங்கு தனது பெற்றோர் குண்டுவெடிப்பில் இறந்ததைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைகிறார். உயிர் பிழைத்த குற்ற உணர்வு அவரை வாட்டுகிறது. 

அந்தச் சூழலில், குண்டுவெடிப்பில் பெற்றோரை இழந்த நோரிகோ ஓயிஷி (மினாமி ஹாமபே) மற்றும் அவர் தத்தெடுத்த அகிகோ (சயே நகதானி) எனும் குழந்தையை பேணி ஆதரிக்கத் தொடங்குகிறார்.
 ஷிகிஷிமா கடலில் உள்ள கண்ணிவெடிகளை அகற்றும் ஆபத்தான வேலையில் சேருகிறார்.

அமெரிக்கா பிகினி அட்டோலில் நடத்திய அணுஆயுத சோதனைகளால் கோட்சிலா உருமாற்றம் அடைந்து அதீத வலிமை பெறுகிறது. அது அமெரிக்கப் போர்க்கப்பல்களை மூழ்கடித்துவிட்டு ஜப்பானை நோக்கி வருகிறது. 

1947 மே மாதம், ஷிகிஷிமா தனது குழுவினருடன் சென்று கோட்சிலாவை எதிர்கொள்கிறார். ஒரு கண்ணிவெடியை அதன் வாய்க்குள் இட்டு வெடிக்கச் செய்தாலும், கோட்சிலா உடனடியாகத் தன்னைத் தானே குணப்படுத்திக் கொள்கிறது.

 டோக்கியோவின் கின்சா பகுதியில் கோட்சிலா புகுந்து பெரும் அழிவை ஏற்படுத்துகிறது. அங்கு வேலை செய்யும் நோரிகோ அந்தத் தாக்குதலில் சிக்கிக் கொள்கிறாள். 

ஷிகிஷிமா அவளைக் காப்பாற்ற முயலும்போது, கோட்சிலா தனது வெப்பக் கதிரால் அந்தப் பகுதியையே அழிக்கிறது. நோரிகோ, ஷிகிஷிமாவைப் பாதுகாப்பான இடத்திற்குத் தள்ளிவிட்டு தான் மட்டும் அந்த வெடிப்பில் சிக்கி மறைந்து போகிறாள்.

இந்நிலையில், முன்னாள் கடற்படை பொறியாளர் கெஞ்சி நோடா (ஹிடேடகா யோஷியோகா) ஒரு திட்டத்தைத் தீட்டுகிறார். கோட்சிலாவைச் சுற்றிலும் பிரியோன் வாயு உருளைகளைக் கட்டி, அதைத் திடீரெனக் கடலின் ஆழத்திற்குத் தள்ளி அதிக நீர் அழுத்தத்தில் நசுக்குவது அதன் ஒரு பகுதி. 

அது தோல்வியுற்றால் பலூன்கள் மூலம் அதனை மீண்டும் மேலே உயர்த்தி அழுத்த மாறுபாட்டால் அழிப்பது எனத் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. இதற்காக ஷிகிஷிமா, தச்சிபானாவைத் தேடிச் சென்று ஒரு பழைய போர் விமானத்தைச் சரிசெய்யக் கோருகிறார். 

ஷிகிஷிமா அந்த விமானத்தில் வெடிபொருட்களை ஏற்றி, கோட்சிலாவின் வாய்க்குள் மோதி தற்கொலைத் தாக்குதல் நடத்தத் திட்டமிடுகிறார்.

இறுதிப் போரில், திட்டமிட்டபடி கோட்சிலா ஆழத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டு, மீண்டும் மேலே இழுக்கப்படுகிறது. அது பலத்த காயமடைந்தாலும் தனது வெப்பக் கதிரால் அனைவரையும் அழிக்கத் தயாராகிறது. 

அந்தத் தருணத்தில் ஷிகிஷிமா தனது விமானத்தால் கோட்சிலாவின் வாய்க்குள் மோதி அதன் தலையைச் சிதறடிக்கிறார். கோட்சிலாவின் உடல் அதன் சொந்த ஆற்றலாலேயே வெடித்துச் சிதறுகிறது.

 ஷிகிஷிமா தற்கொலை செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று தச்சிபானா விரும்பவில்லை, எனவே அந்த விமானத்தில் ரகசியமாகத் தப்பிக்கும் வசதியைச் கழன்று கொள்ளும் இருக்கையாக செய்திருந்தார். 
அதன் மூலம் ஷிகிஷிமா பாராசூட் வழி உயிர் தப்புகிறார்.

வீடு திரும்பும் ஷிகிஷிமாவுக்கு ஒரு தந்தி கிடைக்கிறது. அதைப் படித்துவிட்டு மருத்துவமனைக்குச் செல்லும் அவர், அங்கு நோரிகோ உயிர் பிழைத்திருப்பதைக் கண்டு நெகிழ்கிறார். 

அவர்கள் மீண்டும் இணையும்போது, நோரிகோவின் கழுத்தில் ஒரு மர்மமான கருப்புத் தழும்பு ஊர்ந்து செல்வது தெரிகிறது. மறுபுறம், கடலின் ஆழத்தில் சிதறிய கோட்சிலாவின் ஒரு தசைத் துண்டு மீண்டும் வளரத் தொடங்குகையில் படம் நிறைகிறது.

இரண்டாம் உலகப் போரின் கோரமான வடுக்களை சுமந்து நிற்கும் ஒரு மனிதன் மற்றும் ஒரு தேசத்தின் மீட்சியைப் பற்றியே இக்கதை மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது.

 போர்க்களத்தில் மரணத்தைத் தழுவுவதே வீரம் என்று போதிக்கப்பட்ட ஒரு காலத்தில், அதிலிருந்து தப்பி வந்த ஷிகிஷிமா எதிர்கொள்ளும் சமூக ஏளனமும் அவனது உள்மனப் போராட்டமும் படத்தின் மையமாக உள்ளது. 

உயிர் பிழைத்திருப்பதை ஒரு பெரும் பாவமாகக் கருதி குற்ற உணர்ச்சியில் தவிக்கும் ஒருவன், தன் முன் இருக்கும் சவால்களை எதிர்கொள்வதன் மூலம் அந்த குற்ற உணர்ச்சியிலிருந்து எப்படி விடுபடுகிறான் என்பதைப் படம் உணர்த்துகிறது.

அரசாங்கம் மற்றும் ராணுவக் கட்டமைப்புகள் ஒரு பேரழிவின் போது மக்களைக் கைவிடும் வேளையில், சாதாரண மனிதர்களும் முன்னாள் வீரர்களும் தங்களின் அறிவையும் உழைப்பையும் ஒன்றிணைத்து ஒரு தீமையை எப்படி எதிர்கொள்கிறார்கள் என்பது இதில் முக்கியமானது.

 தற்கொலைத் தாக்குதல்கள் மூலம் எதிரியை அழிப்பதை விட, எப்படியாவது உயிர் பிழைத்துத் திரும்புவதே உண்மையான வெற்றி என்பதை இந்தப் படம் உரக்கச் சொல்கிறது. 

போரினால் சிதைந்த ஒரு சமூகம், ஒரு அனாதைக் குழந்தையையும் ஒரு பெண்ணையும் அரவணைத்து ஒரு புதிய குடும்பமாக உருவெடுப்பது, மனிதநேயமே எல்லாவற்றையும் விட மேலானது என்பதை மெய்ப்பிக்கிறது.

கோட்சிலா என்பது வெறும் அரக்கன் மட்டுமல்ல, அது மனிதகுலம் உருவாக்கிய அணுஆயுதப் பேரழிவின் குறியீடாகவும், போரின் தீராத வடுக்களாகவும் நிற்கிறது.

 அந்த அரக்கனை வீழ்த்துவது என்பது அந்த தேசம் தனது இருண்ட காலத்திலிருந்து வெளியேறுவதைக் குறிக்கிறது. படத்தின் இறுதியில் நோரிகோவின் கழுத்தில் தோன்றும் தழும்பு, பேரழிவுகள் மறைந்தாலும் அதன் சுவடுகள் ஏதோ ஒரு வடிவில் மனிதகுலத்தைத் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும் என்பதையும், விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையும் உணர்த்துகிறது. 

 சாவதற்கான காரணங்களைத் தேடுவதை விட, வாழ்வதற்கான நோக்கத்தைக் கண்டடைவதே ஒரு வீரனின் உண்மையான பயணம் என்பதை இக்கதை முன்வைக்கிறது.

தி பாய் அண்ட் தி ஹெரான் The Boy and the Heron 2023


2023 ஆம் ஆண்டு அனிமேஷன் உலகின் பிதாமகர்  ஹயாவோ மியாசாகி இயக்கத்தில் வெளியான "தி பாய் அண்ட் தி ஹெரான் "  மிக உன்னதமான படைப்பு.

 ஸ்டுடியோ கிப்லி தயாரிப்பில் வெளியான இப்படம் மியாசாகியின் திரைவாழ்வில் ஈடு இணையற்ற இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. 

ஜப்பானிய மொழியில் கிமிடாச்சி வா தோ இக்கிரு கா என்று பெயரிடப்பட்ட இப்படம் 1937 ஆம் ஆண்டு நாவலின் தலைப்பை மட்டும் தழுவி  முற்றிலும் புதியதொரு கற்பனைப் பிரபஞ்சமாக திரையில் விரிகிறது. 

ஒரு சிறுவன் தாய்மையின் இழப்பை எதிர்கொள்ளும் விதத்தையும் அவன் கடந்து செல்லும் மாய உலகப் பயணத்தையும் மிக நுணுக்கமான சித்திரங்களால் விவரிக்கிறது.

உலக சினிமா வரலாற்றில் இது ஒரு மகத்தான காவியமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. 
 இப்படம் அனிமேஷன் எல்லைகளைத் தாண்டி வாழ்வு, மரணம் மற்றும் மறுபிறப்பு குறித்த ஆழமான தத்துவப் பார்வையை முன்வைக்கிறது. 

மியாசாகி தனது முந்தைய படைப்புகளின் சாயலைச் சிறு துளிகளாகப் பயன்படுத்தினாலும் இதில் இழையோடும் அடர் நிறங்களும் இருண்ட கதைக்களமும் ஒரு முதிர்ச்சியான அணுகுமுறையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

 போர்க்காலச் சூழலையும் மாயாஜால உலகையும் இணைக்கும் திரைக்கதை உலகத் தரம் வாய்ந்த அனுபவத்தைப் பார்வையாளர்களுக்கு வழங்குகிறது.

மியாசாகி தனது ஓய்வு முடிவைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டு அசாத்தியமான படைப்பாற்றலை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளார்.

 இயக்கத்தில் ஒவ்வொரு காட்சியையும் அவர் செதுக்கிய விதம் பிரமிக்கத்தக்கது. நிஜ உலகிற்கும் மாய உலகிற்கும் இடையிலான மாற்றங்களை அவர் கையாண்ட விதம் ஒரு சிறந்த இயக்குநரின் ஆளுமையைப் பறைசாற்றுகிறது. 

படத்தின் ஓட்டம் மெதுவாகத் தொடங்கினாலும் மாய உலகிற்குள் நுழைந்த கணமே அசுர வேகம் எடுத்து நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது.

படமாக்கலில் இத்திரைப்படம் ஜப்பானிய சினிமா வரலாற்றில் ஒரு பெரும் சாதனையை நிகழ்த்தியுள்ளது. நவீன கணினித் தொழில்நுட்பக் காலத்தில் கைகளால் வரையப்படும் பாரம்பரிய அனிமேஷன் முறைக்கு மியாசாகி உயிர் கொடுத்துள்ளார். 

சுமார் அறுபது கலைஞர்கள் ஏழு ஆண்டுகள் உழைத்து ஒவ்வொரு சட்டகத்தையும் உருவாக்கியுள்ளனர். ஜப்பானின் இயற்கை எழிலும் கற்பனைக்கு எட்டாத விசித்திர உலகக் காட்சிகளும் அனிமேஷன் துறையில் புதியதொரு தரத்தை நிலைநாட்டியுள்ளன.

வெளியீட்டு முறையில் இப்படம் ஒரு புதுமையான புரட்சியைச் செய்தது. வழக்கமான டிரெய்லர்கள் அல்லது விளம்பரங்கள் எதுவுமின்றி ஒரே ஒரு போஸ்டரை மட்டும் கொண்டு ஜப்பானில் வெளியிடப்பட்டது.

 இது ரசிகர்களிடையே பெரும் மர்மத்தையும் எதிர்பார்ப்பையும் உருவாக்கியது. ஜப்பானில் வசூலை வாரிக்குவித்த இப்படம் சர்வதேச அளவில் 294 மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் ஈட்டி உலக அளவில் சாதனை படைத்த ஆறாவது ஜப்பானியத் திரைப்படம் என்ற பெருமையைப் பெற்றது.

குரல் நடிப்பில் ஜப்பானிய மூல வடிவத்தில் சோமா சந்தோகி, மசாகி சுடா, யோஷினோ கிமுரா போன்றோர் தங்களின் பங்களிப்பைச் சிறப்பாகச் செய்துள்ளனர். 

ஆங்கிலப் பதிப்பில் கிறிஸ்டியன் பேல், ராபர்ட் பாட்டின்சன், மார்க் ஹாமில் போன்ற ஹாலிவுட் நட்சத்திரங்கள் தங்களின் தனித்துவமான குரலால் கதாபாத்திரங்களுக்குப் புத்துயிர் அளித்தனர். 

சாம்பல் நிற நாரையின் குரல் வளம் படத்தின் நகைச்சுவை மற்றும் மர்மமான சூழலை மிகச்சரியாகப் பிரதிபலித்தது.
இசைத் துறையில் மியாசாகியின் நீண்டகாலத் தோழர் ஜோ ஹிசைஷி மீண்டும் ஒருமுறை தனது ஆளுமையை நிலைநாட்டியுள்ளார்.

 அமைதியான சூழலிலும் பரபரப்பான காட்சிகளிலும் அவர் அமைத்துள்ள பின்னணி இசை படத்தின் உணர்வுகளை ஆழமாகப் பதிய வைக்கிறது.

 ஸ்பின்னிங் குளோப் என்ற கருப்பொருள் பாடலை கென்ஷி யோனேசு பாடி ஒரு கவித்துவமான நிறைவைத் தந்துள்ளார். இசையும் அனிமேஷனும் இணைந்து ஒரு முழுமையான கலை அனுபவத்தை வழங்குகின்றன.

சர்வதேச விருதுகள் இப்படத்தின் புகழை உலகெங்கும் கொண்டு சேர்த்தன. அனிமேஷன் துறையின் உயரிய அங்கீகாரமான ஆஸ்கர் விருதை இப்படம் வென்று வரலாறு படைத்தது.

 கோல்டன் குளோப், பாஃப்டா மற்றும் ஜப்பானிய அகாடமி விருது எனப் பல அங்கீகாரங்கள் மியாசாகியின் உழைப்பிற்கு மகுடம் சூட்டின. 

நவீன காலத்தின் மிகச்சிறந்த கலைப் பொக்கிஷமாக சினிமா ஆர்வலர்களால் இப்படம் இன்றும் போற்றப்படுகிறது.

இப்படத்தின் அடிநாதம்  ஒரு படைப்பாளியின் ஆன்மீகத் தேடலாகவும் சுயசரிதை நிழலாகவும் மிளிர்கிறது. மாஹிட்டோ எனும் சிறுவனின் பயணம் மியாசாகியின் சொந்தக் குழந்தைப் பருவத்தின் வலிகளையும் ஏக்கங்களையும் அப்பட்டமாகப் பிரதிபலிக்கிறது.

 போர்க்காலத்தின் பயங்கரம், விமான உதிரிபாகங்கள் தயாரிக்கும் தந்தை, நோய்வாய்ப்பட்ட தாய் என படத்தின் ஒவ்வொரு துளியும் இயக்குநரின் வாழ்வோடு பின்னிப் பிணைந்துள்ளன.

 இது ஒரு கலைஞன் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சேகரித்த பிம்பங்களை ஒன்றிணைத்து உருவாக்கிய ஒரு கனவுச் சித்திரம்.

கதையின் மையத்தில் இருக்கும் கோபுரம் அறிவின் குறியீடாகவும் காலத்தின் ரகசியமாகவும் நிற்கிறது. மியாசாகி தனது திரையுலகப் பயணத்தில் சந்தித்த நண்பர்களையும் வழிகாட்டிகளையும் மாய உலகக் கதாபாத்திரங்களாக மாற்றியுள்ளார்.

 மந்திரவாதியாக வரும் கொள்ளுத் தாத்தா மியாசாகியின் ஆசானாகக் கருதப்படும் இசாவோ தகஹாட்டாவின் பிம்பமாகத் தெரிகிறார். 

சாம்பல் நிற நாரை இயக்குநருக்கும் அவரது தயாரிப்பாளர் தோஷிவோ சுஸுகிக்கும் இடையிலான நீண்டகால நட்பின் கேலியும் கிண்டலும் நிறைந்த உறவை வெளிப்படுத்துகிறது. 

இந்தப் படம் ஒரு கலைஞர் தான் உருவாக்கிப் பாதுகாத்த கற்பனை உலகத்தை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தத் துடிக்கும் தவிப்பை அடிநாதமாகக் கொண்டுள்ளது.

இப்படத்தின் காட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு ஓவியத்தைப் போலச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அனிமேஷன் கலை என்பது வெறும் தொழில்நுட்பம் அல்ல அது ஒரு தவம் என்பதை மியாசாகி மீண்டும் உறுதி செய்துள்ளார். 

மாய உலகத்தில் உலவும் வார்வாரா ஆன்மாக்கள் மற்றும் மனிதர்களை உண்ணும் கிளிகள் என ஒவ்வொரு படைப்பும் ஒரு குறியீட்டுத் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது. 

அதிகாரம் மற்றும் வன்முறைக்கு எதிராகக் கலையும் கற்பனையும் எவ்வாறு ஒரு பாதுகாப்பான புகலிடமாக இருக்க முடியும் என்பதை இத்திரைப்படம் மௌனமாகப் பேசுகிறது.

இறுதியில் இத்திரைப்படம் ஒரு விடைபெறுதலின் வலியைத் தாங்கி நிற்கிறது. ஒரு கலைஞன் தனது இறுதிக் காலத்தில் தனது படைப்புகளைத் திரும்பிப் பார்த்து தான் உருவாக்கிய மாய உலகங்கள் இடிந்து விழுவதைக் கண்டும் அஞ்சாமல் யதார்த்தத்தின் கைகளை இறுகப் பற்றிக்கொள்வதை இப்படம் காட்டுகிறது.

 மாயைகளில் தஞ்சம் புகுவதை விட சிதைந்த உலகைச் சீரமைப்பதே அறம் என்பதை உணர்த்துகிறது. மியாசாகியின் இந்தக் காவியம் அனிமேஷன் வரலாற்றில் அழியாத ஒரு சுவடாக நிலைத்திருக்கும்.

ஹயாவோ மியாசாகி தனது ஓய்வு முடிவை அறிவித்த பின்னர் மீண்டும் திரும்புவதற்கு உந்துதலாக இருந்தது போரோ தி கேட்டர்பில்லர் எனும் குறும்படப் பணி. இந்தப் புதிய முழுநீளப் படத்திற்கான கதைக்களம் ஜான் கோனோலி எழுதிய தி புக் ஆஃப் லாஸ்ட் திங்ஸ் எனும் நாவலை ஒரு தளர்வான கட்டமைப்பாகக் கொண்டது.

 கோபுரத்தின் வடிவமைப்பு மியாசாகிக்குச் சிறுவயதில் பிடித்த எடோகாவா ரன்போவின் கோஸ்ட் டவர் எனும் நாவலால் தூண்டப்பட்டது. 
தனது பேரனுக்கு ஒரு நினைவுப் பரிசாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலேயே அவர் இப்பணியைத் தொடங்கினார்.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக இப்படம் ஜப்பானிய அனிமேஷன் துறையில் பல புதிய முயற்சிகளைச் செய்தது. 

எட்விட் அண்ட் தி விட்ச் படத்தின் போது ஒளிப்பதிவாளர் அட்சுஷி ஒகுய் வழங்கிய ஆலோசனையின்படி டால்பி சினிமா தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது பிரகாசமான காட்சிகளில் கூர்மை குறையாமலும் இருண்ட பகுதிகளில் கருமை மிகாமல் துல்லியமாகவும் காட்ட உதவியது. 

ஒரு மாதத்திற்கு ஒரு நிமிட அனிமேஷன் மட்டுமே உருவாக்க முடிந்த மந்தமான வேகத்திலும் தரத்தில் சமரசம் செய்யாமல் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்கள் உழைத்தனர். 

தயாரிப்பாளர் தோஷிவோ சுஸுகி ஸ்டுடியோ கிப்லியின் பழைய படங்களை நெட்பிளிக்ஸ் போன்ற தளங்களுக்கு விற்று இதன் தயாரிப்புச் செலவிற்கான நிதியைத் திரட்டினார்.

ஆங்கிலப் பதிப்பிற்கான குரல் தேர்வில் ராபர்ட் பாட்டின்சன் நாரையின் மூச்சுத்திணறல் போன்ற ஒலியை வெளிப்படுத்த பல வாரங்கள் பயிற்சி மேற்கொண்டார். 

அவரது வசனங்கள் அனைத்தும் வெறும் இரண்டு நாட்களில் பதிவு செய்யப்பட்டன. இசைப்பணிக்காக கென்ஷி யோனேசு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மியாசாகியுடன் இணைந்து பணியாற்றினார். 

பப்ரிகா எனும் பாடலை கிப்லியின் நர்சரி பள்ளியில் குழந்தைகள் பாடுவதை மியாசாகி கேட்ட பின்னரே யோனேசுவை இந்தப் படத்திற்குத் தேர்வு செய்தார்.

ஜப்பானிய வெளியீட்டின் போது கடைப்பிடிக்கப்பட்ட விளம்பரமின்மை ஒரு தந்திரமாக மட்டுமன்றி ரசிகர்களின் அனுபவத்தைச் சிதைக்கக் கூடாது எனும் நோக்கத்தில் செய்யப்பட்டது.

 டொராண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் ஒரு அனிமேஷன் படம் தொடக்கப் படமாகத் திரையிடப்பட்டது இதுவே முதல்முறை. 
 
வால்ட் டிஸ்னி ஜப்பான் இப்படத்தை 4K அல்ட்ரா எச்டி ப்ளூ-ரே வடிவில் வெளியிட்டது இது ஸ்டுடியோ கிப்லி வரலாற்றில் முதல் முறையாகும்.

இப்படம் வெளியான பிறகு அது மறைமுகமாக ஒரு புத்தகச் சந்தைப் புரட்சியையும் ஏற்படுத்தியது. படத்தில் வரும் ஹவ் டூ யூ லிவ் நாவலின் தட்டுப்பாடு காரணமாக அது சுமார் 1.8 மில்லியன் பிரதிகள் வரை மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது.

 கோட்சில்லா மைனஸ் ஒன் மற்றும் ஒன் பீஸ் வரிசையில் இதுவும் மேற்கத்திய நாடுகளில் ஜப்பானிய கலாச்சார எழுச்சிக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. 

மியாசாகி இந்தப் படத்திற்காக அயர்லாந்து எழுத்தாளர் ஜான் கோனோலியின் தி புக் ஆஃப் லாஸ்ட் திங்ஸ் எனும் நாவலை ஒரு தளர்வான அடித்தளமாகப் பயன்படுத்தினார்.

 கிரிடோ எனும் பணிப்பெண் ஒரு மந்திரக்கோல் மூலம் நெருப்பை ஏவி மாஹிட்டோவைக் காப்பாற்றும் காட்சி இப்படத்தின் ஒரு தனித்துவமான கற்பனையாகும்.

 இசைப்பணிக்காக கென்ஷி யோனேசு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மியாசாகியுடன் விவாதித்து ஸ்பின்னிங் குளோப் பாடலை உருவாக்கினார். 

ஜப்பானின் புகழ்பெற்ற ஃப்ரைடே ரோட் ஷோ எனும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி கிப்லி படங்களைத் தொடர்ந்து திரையிட்டு வந்ததும் இப்படத்தின் விளம்பரமில்லா வெற்றிக்கு ஒரு மறைமுகக் காரணமாக அமைந்தது.

 அமெரிக்காவில் கிகிட்ஸ் நிறுவனம் இத்திரைப்படத்தை அதன் 15 ஆண்டு கால வரலாற்றில் இல்லாத அளவிற்கு மிகப்பெரிய அளவில் வெளியீடு செய்தது.

நியூயார்க் திரைப்பட விழா மற்றும் சிட்ஜஸ் திரைப்பட விழா உள்ளிட்ட பல சர்வதேச மேடைகளில் இப்படம் திரையிடப்பட்டது. 

லூப்பர் தளம் இதனை 2020களின் சிறந்த கற்பனைப் படமாக அறிவித்தது. 2024 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் வால்ட் டிஸ்னி ஜப்பான் நிறுவனம் இப்படத்தை 4K அல்ட்ரா எச்டி வடிவில் வெளியிட்டது. 

இதன் மூலம் கிப்லி நிறுவனம் நவீன காலத் தொழில்நுட்பத் தரத்திற்குத் தன்னை மாற்றிக் கொண்டது. மாஹிட்டோ ஒரு மந்திரக் கல்லை நினைவாக எடுத்து வருவதும் பின்னர் நாரையின் அறிவுரைப்படி அந்த அனுபவங்களை மறக்க முயல்வதும் இப்படத்தின் ஒரு நுணுக்கமான காட்சி விவரிப்பு. 

மியாசாகி இந்தப் படத்தின் மூலம் தன் வாழ்நாள் முழுமைக்கும் சொல்ல விரும்பிய ஒரு தேடலை ஒரு வழியாக நிறைவு செய்துள்ளார்.


படத்தின் கதை:-

இரண்டாம் உலகப் போர் நடந்து கொண்டிருந்த காலத்தில், டோக்கியோவில் ஒரு மருத்துவமனை தீப்பிடித்து எரிகிறது. அங்கு அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த தன் தாய் ஹிசாகோவை அந்த தீயில் மாஹிட்டோ மகி (சோமா சந்தோகி) இழக்கிறான். 

இந்தத் துயரம் அவன் மனதை ஆழமாகப் பாதிக்கிறது. சில காலத்திற்குப் பிறகு, அவன் தந்தை ஷோய்ச்சி (தகுயா கிமுரா) ஹிசாகோவின் தங்கையான நட்சுகோவை (யோஷினோ கிமுரா) மணக்கிறார். 

அவர்கள் நட்சுகோவின் குடும்பத்திற்குச் சொந்தமான கிராமப்புற எஸ்டேட்டிற்கு இடம்பெயர்கிறார்கள். அங்கு மாஹிட்டோவிற்குப் புதிய சூழலும், கர்ப்பமாக இருக்கும் நட்சுகோவும் அந்நியமாகவே தெரிகிறார்கள். 

அந்த வீட்டைச் சுற்றியுள்ள ஏழு முதிய பணிப்பெண்கள் மாஹிட்டோவை ஆச்சரியமாகப் பார்க்கிறார்கள்.

அங்கு வந்த நாள் முதலே ஒரு சாம்பல் நிற நாரை (மசாகி சுடா) மாஹிட்டோவைத் தொடர்ந்து வேட்டையாட முயல்கிறது. 

அது ஒரு சாதாரணப் பறவை அல்ல என்பதை மாஹிட்டோ உணர்கிறான். அந்த எஸ்டேட்டின் ஓரத்தில் ஒரு பாழடைந்த கோபுரத்தை மாஹிட்டோ காண்கிறான்.

 அந்தக் கோபுரத்தைக் கட்டிய நட்சுகோவின் கொள்ளுத் தாத்தா (ஷோஹே ஹினோ), ஒரு கட்டிடக் கலைஞர். அவர் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் அங்கேயே மாயமானவர்.

 ஒருநாள் மாஹிட்டோ பள்ளியில் சக மாணவர்களுடன் ஏற்பட்ட சண்டைக்குப் பின், தன் தலையில் ஒரு கல்லால் அடித்துக் காயப்படுத்திக் கொள்கிறான். 

அந்தக் காயம் ஆறும் முன்பே, நாரை அவனிடம் பேசத் தொடங்குகிறது. உனது தாய் சாகவில்லை, அவள் கோபுரத்திற்குள் இருக்கிறாள், என்னுடன் வந்தால் அவளைப் பார்க்கலாம் என்று அது ஆசை காட்டுகிறது. 

இதற்கிடையில் நட்சுகோ மர்மமான முறையில் காட்டிற்குள் சென்று மறைய, அவளைத் தேடி மாஹிட்டோவும் பணிப்பெண் கிரிடோவும் (கோ ஷிபாசாகி) கோபுரத்திற்குள் நுழைகிறார்கள்.

கோபுரத்திற்குள் நாரை மாஹிட்டோவின் தாயைப் போன்ற ஒரு உருவத்தை நீரால் உருவாக்கி ஏமாற்றுகிறது. 
அது பொய் என்று தெரிந்ததும் கோபமடைந்த மாஹிட்டோ, தான் தயாரித்த மந்திர அம்பால் நாரையின் அலகைத் துளைக்கிறான். 

அப்போது நாரையின் உடலுக்குள் மறைந்திருந்த ஒரு குள்ளமான மனிதன் (பர்ட்மேன்) வெளிப்படுகிறான். 

திடீரென ஒரு சக்திவாய்ந்த மந்திரவாதி தோன்றி, நாரையை மாஹிட்டோவிற்கு வழிகாட்டியாக இருக்குமாறு உத்தரவிடுகிறார். 

அவர்கள் மூவரும் தரைக்குள் புதைந்து ஒரு பிரம்மாண்டமான பாதாள மாய உலகிற்குச் செல்கிறார்கள்.

அங்கு மாஹிட்டோ ஒரு பெரிய கடல் உலகைக் காண்கிறான். அங்கு மீனவப் பெண்ணாக இருக்கும் இளம் வயது கிரிடோவைச் சந்திக்கிறான்.

 அந்த உலகில் வார்வாரா எனப்படும் சிறு ஆன்மாக்கள் அடுத்த உலகில் பிறப்பதற்காகப் பறக்கின்றன.

 அவற்றை வேட்டையாடும் பெலிகன் (காவோரு கோபயாஷி) பறவைகளிடமிருந்து, ஹிமி (ஐம்யோன்) என்ற இளம் பெண் தனது நெருப்பு சக்தியால் ஆன்மாக்களைக் காப்பாற்றுகிறாள்.

 மாஹிட்டோ ஒரு இறக்கும் தருவாயில் உள்ள பெலிகனிடம் பேசுகிறான். அந்த உலகில் தங்களுக்கு உணவு கிடைக்காததால்தான் வார்வாராக்களை உண்பதாக அது தனது துயரத்தைக் கூறுகிறது. 

பின்னர் மாஹிட்டோவும் நாரையும் சமாதானமாகி நட்சுகோவைத் தேடுகிறார்கள். அவர்கள் மனிதர்களைப் போலப் பேசி நடக்கும், ஆட்கொல்லி கிளிகளின் (ஜுன் குனிமுரா) ராஜ்ஜியத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறார்கள். 

ஹிமி அவர்களைக் காப்பாற்றி, வெவ்வேறு காலங்களுக்குச் செல்லும் கதவுகள் கொண்ட பகுதிக்கு அழைத்துச் செல்கிறாள். 

ஒரு கதவின் வழியாக மாஹிட்டோ தன் தந்தையைக் காண்கிறான், ஆனால் நட்சுகோவைத் தேடியே அவன் மீண்டும் மாய உலகிற்குப் போகிறான்.

கிளிகளின் கோட்டைக்குள் நட்சுகோ ஒரு பிரசவ அறையில் இருப்பதைக் கண்ட மாஹிட்டோ, அவளைத் தன்னுடன் வருமாறு அழைக்கிறான். 

அவள் மறுத்தாலும், மாஹிட்டோ அவளை முதன்முதலாக அம்மா என்று உரிமையோடு அழைக்கிறான்.

 அப்போது மந்திரவாதியான கொள்ளுத் தாத்தா மாஹிட்டோவைத் தனியாகச் சந்திக்கிறார். அவர் தனது சமநிலை கற்களைக் காட்டி, இந்த உலகத்தைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பைத் தனது இரத்த வாரிசான மாஹிட்டோவிடம் ஒப்படைக்க விரும்புகிறார். 

ஆனால் மாஹிட்டோ தன் தலையில் உள்ள வடுவைக் காட்டி, எனக்கும் தீய குணங்கள் உண்டு, அதனால் என்னால் ஒரு தூய உலகைப் பராமரிக்க முடியாது என்று கூறி மறுக்கிறான்.

இதைக் கண்டு ஆத்திரமடைந்த கிளி ராஜா, தானாக அந்தக் கற்களை அடுக்க முயல, அந்த மாய உலகம் முழுவதும் இடிந்து விழத் தொடங்குகிறது.

 அனைவரும் தப்பித்து வெளியேறுகிறார்கள். வெளியே வரும்போதுதான் மாஹிட்டோவிற்கு ஒரு உண்மை தெரிகிறது. 

ஹிமி என்பது வேறு யாருமல்ல, அவனது தாயான ஹிசாகோவின் இளமைக்கால வடிவம் தான்.

 அவள் தன் காலத்திற்குத் திரும்பினால் தீ விபத்தில் இறப்பாள் என்று மாஹிட்டோ எச்சரிக்கிறான். 

ஆனால் உன்னைப் போன்ற ஒரு மகனைப் பெற நான் அந்த மரணத்தையும் ஏற்கிறேன் என்று கூறி அவள் மகிழ்ச்சியாகத் தனது காலத்திற்குத் திரும்புகிறாள்.

மாஹிட்டோவும் நட்சுகோவும் தற்காலத்திற்குத் திரும்புகிறார்கள். மாய உலகிலிருந்து வெளியேறிய கிளிகளும் நாரைகளும் சாதாரணப் பறவைகளாக மாறி வானில் பறக்கின்றன.

 மாஹிட்டோ அங்கிருந்து ஒரு சிறு கல்லை நினைவாக எடுத்து வருகிறான். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு போர் முடிவுக்கு வருகிறது.

 மாஹிட்டோ தன் தந்தை, நட்சுகோ மற்றும் தனது தம்பியுடன் மீண்டும் டோக்கியோவிற்குப் பயணமாவதோடு இந்த கதை நிறைவடைகிறது.  ஒரு சிறுவன் தனது இழப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, யதார்த்த வாழ்க்கையை வாழப் பழகும் பயணமாக முடிகிறது.

ஹயாவோ மியாசாகி இந்தப் படத்தின் மூலம் மனித வாழ்வின் மிக ஆழமான தத்துவங்களை முன்வைக்கிறார். இதில் முதன்மையானது இழப்பை ஏற்றுக்கொண்டு முன்னேறுவதாகும்.

 மாஹிட்டோ தனது தாயின் மரணத்தால் ஏற்பட்ட ஆறாத வடுவோடு இருக்கிறான். மாய உலகிற்குச் சென்றால் தாயை மீட்டுவிடலாம் என்ற ஆசையில் அவன் அங்கு சென்றாலும், இறுதியில் மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியாதது என்பதையும், மறைந்தவர்கள் நம்முடைய நினைவுகள் வழியாகவே நம்முடன் வாழ்கிறார்கள் என்பதையும் அவன் உணர்கிறான். 

இறந்த காலத்தின் கசப்பான பக்கங்களிலேயே முடங்கிக் கிடக்காமல், நிகழ்காலத்தை நேசிக்கத் தொடங்குவதே ஒருவன் அடையும் உண்மையான முதிர்ச்சி என்பதை மியாசாகி அழகாகச் சித்தரித்துள்ளார்.

அடுத்து, இப்படம் மனித இயல்பின் இருமையை மிக நேர்மையாகப் பேசுகிறது. மாய உலகை உருவாக்கிய கொள்ளுத் தாத்தா, தீமைகளே இல்லாத ஒரு தூய உலகை உருவாக்க மாஹிட்டோவை அழைக்கிறார். 

ஆனால் மாஹிட்டோ தனது தலையில் தானே ஏற்படுத்திக்கொண்ட காயத்தைக் காட்டி, தனக்குள்ளும் தீய எண்ணங்கள் உண்டு என்பதை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்கிறான்.

 மனிதர்கள் எவரும்  தூய்மையானவர்கள் அல்ல. நமக்குள் இருக்கும் நன்மைகளையும் பலவீனங்களையும் ஒன்றாக ஏற்றுக்கொண்டு, ஒரு குறையுள்ள உலகிலேயே நேர்மையாக வாழ விரும்புவதுதான் உண்மையான துணிச்சல் என்பதை இது காட்டுகிறது.

 அதிகாரத்தால் ஒரு உலகைக் கட்டமைக்க முயலும் கிளி ராஜா தோல்வியடைவதும், யதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொண்ட மாஹிட்டோ வெற்றியடைவதும் இதையே உணர்த்துகிறது.

தாய்மையின் தியாகம் இப்படத்தில் ஒரு காவியத் தன்மையைப் பெறுகிறது. இளம் வயது தாயான ஹிமி, தனக்கு எதிர்காலத்தில் நேரிடப்போகும் கோரமான மரணத்தைப் பற்றித் தெரிந்தும், மாஹிட்டோவைத் தனது மகனாகப் பெற வேண்டும் என்பதற்காகத் தனது காலத்திற்கே திரும்பத் துணிகிறாள். 

இது ஒரு தாயின் நிபந்தனையற்ற அன்பையும், வாழ்வின் ஒவ்வொரு தருணத்தையும் அதன் முடிவுகளோடு ஏற்கும் மனப்பக்குவத்தையும் பறைசாற்றுகிறது. 

இறுதியில், உலகம் என்பது நாம் ஒவ்வொருவரும் அடுக்கும் கற்களைப் போன்றது; அது சில சமயம் சரியலாம், சில சமயம் நிலைகுலையலாம். ஆனால், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களிடம் காட்டும் அன்பும், நாம் எடுக்கும் நேர்மையான முடிவுகளுமே அந்த உலகத்தை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றும் என்ற வாழ்வியல் உண்மையை இப்படம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது.

தி லாஸ்ட் ரிப்பேர் ஷாப் The Last Repair Shop 2023


2023 ஆம் ஆண்டு வெளியான "தி லாஸ்ட் ரிப்பேர் ஷாப்" ஆவணப்படம் ஒரு உன்னதமான கலைப்படைப்பாகத் திகழ்கிறது. 

லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரின் பொதுப்பள்ளி மாணவர்களுக்காக 1959 ஆம் ஆண்டு முதல் செயல்படுத்தப்பட்டு வரும் இலவச இசைக்கருவி பழுதுபார்க்கும் சேவையை மையமாகக் கொண்டு இந்த ஆவணப்படம் தொடங்குகிறது. 

ஒரு பழைய கிடங்கிற்குள் நடக்கும் இந்த அமைதியான புரட்சி ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் கலை ஆர்வத்தை எவ்விதக் கட்டணமுமின்றித் தக்கவைத்துக் கொள்கிறது.

உலக சினிமாவின் போக்கில் இந்த ஆவணப்படம் ஒரு புதிய பரிமாணத்தை எட்டியுள்ளது. வெறும் தகவல்களைத் தரும் ஆவணப்படமாக மட்டும் இது சுருங்கிவிடாமல் மனித உணர்வுகளையும் கலையையும் பிணைக்கும் ஒரு உலகளாவிய கதையாக உருவெடுத்துள்ளது.

 உலகெங்கிலும் உள்ள கலை ஆர்வலர்கள் மற்றும் சினிமா விமர்சகர்களிடையே இது ஒரு உன்னதமான படைப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
இந்த ஆவணப்படம் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் தத்துவ ரீதியாகவும் ஒரு மேதமையுடனான விமர்சனத்தை முன்வைக்கிறது. 

ஒரு கருவி உடைந்து போனால் அதைத் தூக்கி எறியாமல் மீண்டும் சீரமைப்பதன் மூலம் அதன் மதிப்பைக் கூட்ட முடியும் என்பதை மனித வாழ்வியலோடு இப்படம் ஒப்பிடுகிறது. 

பழுதுபார்க்கும் கைவினைஞர்களின் அனுபவங்கள் வழியே இன்றைய இயந்திரத்தனமான உலகிற்குத் தேவையான நிதானத்தையும் பொறுமையையும் இப்படம் உரக்கச் சொல்கிறது.

இயக்குநர்கள் பென் பிரவுட்ஃபுட் மற்றும் கிரிஸ் போவர்ஸ் ஆகியோரின் நேர்த்தியான இயக்கம் இப்படத்தின் ஆன்மாவாக அமைந்துள்ளது. 

இவர்கள் இருவரும் இதற்கு முன்னரே ஆஸ்கார் விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட அனுபவம் கொண்டவர்கள் என்பதால் மிக நுணுக்கமான காட்சிகளின் வழியே பார்வையாளர்களைக் கதையினுள் ஈர்க்கிறார்கள்.

 ஒவ்வொரு கைவினைஞரின் வாழ்வையும் அவர்களின் கருவி சார்ந்த நிபுணத்துவத்தையும் சரிசமமாகப் பிரித்து வழங்கியிருப்பது இவர்களின் மேதமையைக் காட்டுகிறது.

 ஒளிப்பதிவு இப்படத்திற்கு ஒரு தனித்துவமான அழகியலைத் தருகிறது. இசைக்கருவிகளின் உட்புறப் பாகங்கள் அவற்றில் செய்யப்படும் மிகச்சிறிய மாற்றங்கள் மற்றும் கைவினைஞர்களின் முகபாவனைகள் ஆகியவற்றை மிக நெருக்கமான கோணங்களில் படம் பிடித்துள்ளனர். 

ஒரு கிடங்கிற்குள் நடக்கும் கதையை இவ்வளவு பிரம்மாண்டமாகவும் அதேசமயம் மிக நெருக்கமாகவும் காட்சிப்படுத்தியிருப்பது வியப்பிற்குரியது.

 இப்படம் டெலுரைடு திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டு உலகக் கவனத்தைப் பெற்றது. 
பின்னர் சர்ச்லைட் பிக்சர்ஸ் மற்றும் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் டைம்ஸ் ஸ்டுடியோஸ் ஆகிய நிறுவனங்களால் மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கப்பட்டது.

 டிஸ்னி பிளஸ் தளத்திலும் யூடியூப் தளத்திலும் இலவசமாக வெளியிடப்பட்டதால் இது கோடிக்கணக்கான மக்களைச் சென்றடைந்தது.

 இதில் நடித்திருப்பவர்கள் எவரும் தொழில்முறை நடிகர்கள் அல்ல. டானா அட்கின்சன், பேட்டி மோரேனோ, டுவான் மைக்கேல்ஸ் மற்றும் ஸ்டீவ் பக்மானியன் ஆகிய நிஜமான கைவினைஞர்களே தங்களின் வாழ்வைப் பதிவு செய்துள்ளனர். 

அவர்களின் பேச்சில் உள்ள நேர்மையும் உழைப்பில் உள்ள உண்மையும் எந்த ஒரு சிறந்த நடிகரின் பங்களிப்பிற்கும் சற்றும் குறையாத தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இசை இப்படத்தின் மற்றொரு தூணாக விளங்குகிறது. காத்யா ரிச்சர்ட்சன் மற்றும் கிரிஸ் போவர்ஸ் இணைந்து அமைத்த பின்னணி இசை ஒவ்வொரு காட்சியின் கனத்தையும் உணரச் செய்கிறது. 

படத்தில் வரும் 22 இசைத் தொகுப்புகளும் அந்தந்த இசைக்கருவிகளின் தன்மையைப் பிரதிபலிக்கின்றன.
 இறுதிக்காட்சியில் முன்னாள் மாணவர்கள் அனைவரும் இணைந்து நடத்தும் இசை நிகழ்ச்சி பார்வையாளர்களின் மனதை நெகிழச் செய்கிறது.

 இந்த ஆவணப்படம் 2024 ஆம் ஆண்டு சிறந்த ஆவணக் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்று வரலாற்றுச் சாதனை படைத்தது. 

 கிரிடிக்ஸ் சாய்ஸ் விருது மற்றும் பல்வேறு சர்வதேசத் திரைப்பட விழாக்களில் கௌரவிக்கப்பட்டது. 
இந்த அங்கீகாரத்தின் விளைவாக அந்த பழுதுபார்க்கும் மையத்திற்குப் பெருமளவில் நிதி கிடைத்து அதன் எதிர்காலம் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

இப்படத்தின் பின்னணி இசையை உருவாக்கிய கிரிஸ் போவர்ஸ் மற்றும் காத்யா ரிச்சர்ட்சன் ஆகியோர் இந்த மையத்தில் பழுதுபார்க்கப்பட்ட பழைய இசைக்கருவிகளையே பயன்படுத்தி சில இசைக்கோப்புகளை உருவாக்கினர். 
இதன் மூலம் அந்தப் பழைய வாத்தியங்களின் உண்மையான ஒலியைப் பார்வையாளர்கள் உணர முடிந்தது.

தயாரிப்பு நிறுவனம் இந்தப் படத்தை உருவாக்கும் போது அந்தப் பழுதுபார்க்கும் மையத்தின் ஊழியர்களுக்குத் தெரியாமல் பல மாதங்கள் ரகசியமாக ஆய்வுப் பணிகளை மேற்கொண்டது.
 அங்குள்ளவர்களின் இயல்பான உழைப்பைப் படம்பிடிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்த ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.

 இந்தப் படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள மாணவர்கள் அனைவரும் உண்மையில் அந்த மையத்தில் பழுதுபார்க்கப்பட்ட கருவிகளைப் பயன்படுத்தும் உள்ளூர் பள்ளி மாணவர்களே ஆவர்.

இப்படத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் மாநகராட்சி அந்தப் பழுதுபார்க்கும் மையத்தை ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடமாக அங்கீகரிக்க ஆலோசித்து வருகிறது. 

ஒரு சிறிய ஆவணப்படம் அரசு நிர்வாகத்தையே ஒரு துறையை நோக்கித் திரும்ப வைத்தது அரிதான நிகழ்வாகும். 

படம் வெளியான பிறகே இவர்களின் குடும்பத்தினருக்கே இவர்களின் இதுநாள் வரையான பணியின் பிரம்மாண்டம் முழுமையாகத் தெரிந்தது.

படத்தின் இறுதிக் காட்சியில் வரும் இசை நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்ற கலைஞர்களில் பலர் சுமார் முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இதே மையத்தில் பழுதுபார்க்கப்பட்ட கருவிகளைப் பயன்படுத்தியவர்கள்.
 அவர்கள் தேடிப் பிடிக்கப்பட்டு மீண்டும் அதே மேடையில் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது ஒரு மிகப்பெரிய ஒருங்கிணைப்புப் பணியாகும். 
இது அந்த இசைக்கருவிகளுக்கும் அந்த மனிதர்களுக்கும் இடையிலான காலத்தைக் கடந்த பிணைப்பைப் பறைசாற்றுகிறது.

தி லாஸ்ட் ரிப்பேர் ஷாப் ஆவணப்படம் இசை மற்றும் மனித நேயத்தின் உன்னதத்தை மிக ஆழமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. 
 
இந்தத் திரைப்படம் நான்கு முக்கிய கைவினைஞர்களின் வாழ்க்கையையும் அவர்களின் நுணுக்கமான பணியையும் எவ்விதக் குறைவுமின்றி விவரிக்கிறது. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் இசைக்குழுவின் வெவ்வேறு பிரிவுகளில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர்கள். 

டானா அட்கின்சன் சரடு இசைக்கருவிகள் பிரிவிலும், பேட்டி மோரேனோ பித்தளை கருவிகளிலும், டுவான் மைக்கேல்ஸ் மரக்காற்று கருவிகளிலும், 

ஸ்டீவ் பக்மானியன் பியானோ தொழில்நுட்பத்திலும் தங்களது அசாத்திய திறமையை வெளிப்படுத்துகின்றனர்.

 அவர்கள் கையாளும் ஒவ்வொரு கருவியும் ஒரு எளிய மாணவனின் கலைக் கனவைச் சுமந்து நிற்கிறது.

இதில் பியானோ வல்லுநராக வரும் ஸ்டீவ் பக்மானியன் என்பவரின் வாழ்க்கை வரலாறு நெகிழ்ச்சியானது.

 அஜர்பைஜானில் இருந்து அகதியாக வந்த ஆர்மீனியரான இவர், இந்தப் படத்தின் இயக்குநர்களில் ஒருவரான கிரிஸ் போவர்ஸ் தனது சிறுவயதில் வாசித்த பியானோக்களை பழுதுபார்த்தவர். 

இந்தப் படம் வெறும் கருவிகளைச் சீரமைப்பதைப் பற்றி மட்டும் பேசாமல், அந்த இசைக்கருவிகளால் வாழ்வு செழித்த ஏழை மாணவர்களின் உணர்ச்சிகரமான கதைகளையும் இணைத்துக் காட்டுகிறது. 

இறுதியில் அந்த மாவட்டத்தின் முன்னாள் மாணவர்களின் கூட்டு இசை நிகழ்ச்சியோடு இப்படம் மிக கம்பீரமாக நிறைவடைகிறது.

பென் பிரவுட்ஃபுட் மற்றும் கிரிஸ் போவர்ஸ் ஆகியோரால் இயக்கப்பட்ட இந்த 40 நிமிட ஆவணப்படம், 2024 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற 96 வது அகாடமி விருதுகள் வழங்கும் விழாவில் சிறந்த ஆவணக் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றது.

 இதன் தாக்கத்தால் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் பள்ளி மாவட்ட கல்வி அறக்கட்டளை சுமார் 15 மில்லியன் டாலர் நிதி திரட்டும் முயற்சியைத் தொடங்கி, அந்தப் பழுதுபார்க்கும் மையத்தின் ஊழியர்களுக்கும் வருங்காலத் தொழில்நுட்ப மாணவர்களுக்கும் பெரும் உதவியைச் செய்துள்ளது.

 காத்யா ரிச்சர்ட்சன் மற்றும் கிரிஸ் போவர்ஸ் அமைத்த பின்னணி இசை, இந்த மனித நேயப் பயணத்திற்கு உயிர் கொடுத்துள்ளது. 

ஒரு உடைந்த இசைக்கருவியைச் சரிசெய்வது  வெறும் பழுதுபார்ப்பு அல்ல, அது ஒரு குழந்தையின் நம்பிக்கையை மீண்டும் துளிர்க்கச் செய்யும் அறப்பணி என்பதை இப்படம் தத்ரூபமாக விளக்குகிறது.

சுமார் 80000 இசைக்கருவிகள் கொண்ட இந்த கிடங்கில் நான்கு முக்கிய பிரிவுகளைச் சேர்ந்த வாத்தியங்கள் பராமரிக்கப்படுகின்றன.

 வயலின், வயோலா, செல்லோ மற்றும் கான்ட்ராபாஸ் போன்ற சரடு இசைக்கருவிகள் இதில் முதன்மையானவை. 

இந்த வாத்தியங்களில் தேய்ந்து போன தந்திகளை மாற்றுதல், மரத்திலான உடற்பகுதியில் ஏற்படும் விரிசல்களைச் சரிசெய்தல் மற்றும் வில்லின் முடிகளைப் புதுப்பித்தல் போன்ற பணிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

 டிரம்பெட், டிராம்போன், பிரஞ்சு ஹார்ன் மற்றும் டியூபா போன்ற பித்தளை இசைக்கருவிகள் சீரமைக்கப்படுகின்றன.

 இவற்றில் ஏற்படும் பள்ளங்களை நீக்குதல், வால்வுகள் மற்றும் ஸ்லைடுகள் சீராக இயங்குவதை உறுதி செய்தல் மற்றும் உட்புறக் குழாய்களைத் தூய்மைப்படுத்துதல் போன்றவை முக்கிய பணிகளாகும்.

புல்லாங்குழல், கிளாரினெட், சாக்சபோன் மற்றும் ஓபோ போன்ற மரக்காற்று இசைக்கருவிகளும் இங்கு நுணுக்கமாகப் பழுதுபார்க்கப்படுகின்றன.

 இவற்றில் உள்ள சிறிய பொத்தான்களில் பொருத்தப்பட்டுள்ள பேட்கள் எனப்படும் மென்மையான உறைகளை மாற்றுதல் மற்றும் காற்றின் கசிவைத் தடுப்பதற்கான துல்லியமான சோதனைகள் செய்யப்படுகின்றன.

இவை அனைத்திலும் மிகவும் கடினமான பணியாக பியானோ பழுதுபார்ப்பு கருதப்படுகிறது.

 பியானோவின் உள்ளே இருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான சிறிய பாகங்களைச் சரிசெய்தல், விசைப் பலகைகளை ஒழுங்குபடுத்துதல் மற்றும் சுருதி சேர்த்தல் போன்ற வேலைகள் மிகவும் துல்லியமாகச் செய்யப்படுகின்றன.

 ஒவ்வொரு இசைக்கருவியும் ஒரு மாணவரின் கைகளுக்குச் செல்லும் முன் அது முழுமையான தரத்துடன் இருப்பதை இந்தக் கைவினைஞர்கள் உறுதி செய்கிறார்கள்.

இந்த ஆவணப்படத்தின் அடிநாதம்  உடைந்த பொருட்களைச் சரிசெய்வதன் மூலம் மனித மனங்களையும் வாழ்வையும் சீரமைப்பதாகும்.

 லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரின் ஒரு பழைய கிடங்கில் நடக்கும் இந்த இசைக்கருவி பழுதுபார்ப்புப் பணி வெறும் தொழில்நுட்ப வேலை மட்டுமல்ல அது ஒரு சமூகத்தின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் அறப்பணியாக இந்தப் படத்தில் காட்டப்படுகிறது.

பொருளாதார வசதியற்ற எளிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு இசைக்கருவிகள் எட்டாக்கனியாக இருக்கும் சூழலில் இந்த மையம் அவர்களுக்கு இலவசமாக கருவிகளை வழங்குகிறது.

 ஒரு உடைந்த வயலினோ அல்லது துருப்பிடித்த டிரம்பெட்டோ மீண்டும் உயிர் பெறும் போது அதைப் பயன்படுத்தும் ஒரு மாணவனின் தன்னம்பிக்கையும் துளிர்க்கிறது.

 இசைக்கருவிகளைச் சீரமைப்பதன் மூலம் மாணவர்களின் கல்வி மற்றும் கலை ஆர்வத்தை இந்த மையம் பாதுகாக்கிறது.

இப்படத்தின் மற்றொரு முக்கிய செய்தி பழுதுபார்க்கும் கைவினைஞர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அனுபவங்களாகும். 

டானா அட்கின்சன், பேட்டி மோரேனோ, டுவான் மைக்கேல்ஸ் மற்றும் ஸ்டீவ் பக்மானியன் ஆகிய நால்வரும் தங்களின் வாழ்வில் பல்வேறு போராட்டங்களையும் இழப்புகளையும் சந்தித்தவர்கள். 

அவர்கள் தங்களின் வலிகளைத் தாண்டி இந்த இசைக்கருவிகளைச் சரிசெய்யும் போது அதன் வழியாகத் தங்களுக்குத் தாங்களே ஒரு அமைதியைத் தேடிக்கொள்கிறார்கள்.

 உடைந்த கருவிகளைச் சரிசெய்வது  அவர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட காயங்களை ஆற்றுவதற்கு ஒரு மருந்தாக அமைகிறது.
ஒரு கருவி உடைந்திருப்பதாலேயே அது பயனற்றது என்று அர்த்தமல்ல அதைச் சரியான முறையில் அணுகிப் பழுதுபார்த்தால் அது மீண்டும் அழகான இசையை எழுப்ப முடியும் எற்பதை உரைக்கிறது. 
இதே தத்துவத்தை மனிதர்களுக்கும் கல்விமுறைக்கும் இப்படம் பொருத்திப் பார்க்கிறது.

 கைவிடப்பட்ட நிலையில் இருக்கும் இசைக்கருவிகளுக்கு மறுவாழ்வு அளிப்பதன் மூலம் ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களின் வாழ்வில் ஒளி ஏற்றுவதே இந்த ஆவணப்படத்தின் மையக்கருத்தாகும்.

ஒரு அரசு அல்லது நகராட்சி நிர்வாகம் நினைத்தால் எளிய மக்களின் கலை ஆர்வத்தை எவ்வளவு தூரம் ஆதரிக்க முடியும் என்பதற்கு லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரின் இந்த முயற்சி ஒரு சிறந்த சான்றாக அமைகிறது. 

இது வெறும் பழுதுபார்ப்புப் பணி அல்ல மாறாகத் திறமை இருந்தும் வசதி இல்லாத மாணவர்களுக்கு வழங்கப்படும் ஒரு சரிசமமான வாய்ப்பாகும்.

இப்படத்தின் வழியே நாம் உணரக்கூடிய மற்றொரு செய்தி , எந்த ஒரு கலையும் தனி மனிதர்களால் மட்டும் உயிர் பிழைப்பதில்லை என்பதாகும். 

மேடையில் கைதட்டல் பெறும் கலைஞர்களுக்குப் பின்னால் அவர்களின் கருவிகளைச் சீராக வைத்திருக்கும் நுட்பமான தொழிலாளர்களின் உழைப்பும் கரங்களும் இருக்கின்றன. 

திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் இத்தகைய சாமானிய மனிதர்களின் பங்களிப்பை அங்கீகரிக்க வேண்டிய அவசியத்தை இந்தப் படம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

 வரலாறு மற்றும் தொடர்ச்சி குறித்த ஒரு பாடத்தையும் இப்படம் வழங்குகிறது. 1959 முதல் இன்று வரை பல தலைமுறைகளைத் தாண்டி இந்தச் சேவை தொடர்ந்து வருவது ஒரு சமூகத்தின் கலாச்சாரப் பாதுகாப்பைக் காட்டுகிறது. 

ஒரு பழைய பியானோ அல்லது புல்லாங்குழல் பல மாணவர்களின் கைகளை மாறி மாறிச் சென்றடையும் போது அது ஒரு காலமற்ற பிணைப்பை உருவாக்குகிறது.

தனிமனித மாற்றத்தில் இப்படம் ஒரு மிகச்சிறந்த செய்தியைச் சொல்கிறது. நமக்குப் பிடித்தமான ஒரு வேலையை முழு அர்ப்பணிப்புடன் செய்யும் போது அது சமூகத்தில் ஒரு பெரிய நேர்மறை மாற்றத்தை உருவாக்கும் வல்லமை கொண்டது. 

அந்த நான்கு கைவினைஞர்களும் தங்களின் வேலையை ஒரு கடமையாக மட்டும் பார்க்காமல் அதையே ஒரு தவம் போலச் செய்கிறார்கள்.
 அவர்களின் அந்தச் சிறு பங்களிப்பு இன்று லட்சக்கணக்கான டாலர்கள் நிதியுதவியைப் பெற்று அந்தத் திட்டத்தையே உலகப் புகழடையச் செய்திருக்கிறது.

 கல்வி என்பது வெறும் புத்தக அறிவோடு நின்றுவிடக் கூடாது என்பதையும் இப்படம் வலியுறுத்துகிறது. ஒரு மாணவனின் ஆளுமை வளர்ச்சிக்கு இசை போன்ற கலைகள் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையும் அதை எவ்விதப் பாகுபாடும் இன்றி அனைவருக்கும் கொண்டு சேர்க்க வேண்டியது ஒரு நவீனச் சமூகத்தின் கடமை என்பதையும் இந்தப் படம் ஆணித்தரமாகப் பதிவு செய்கிறது.

ஆன் ஐரிஷ் குட்பை An Irish Good Bye 2023 குறும்படம்

"ஆன் ஐரிஷ் குட்பை" (An Irish Good Bye) குறும்படம் 23 நிமிடங்கள் நீளமுள்ள நெகிழ்ச்சியான படைப்பு.

அயர்லாந்து நாட்டின் கிராமப்புற பின்னணியில் இரு சகோதரர்களுக்கு இடையே நிலவும் பிணைப்பையும் பிரிவையும்  மிக நுட்பமாக விவரிக்கிறது. 

தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு தார்மீகப் பொறுப்புகளுக்கும் தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கும் இடையே ஊசலாடும் மனித மனங்களை இப்படம் ஒரு கவித்துவமான மொழியில் பேசுகிறது.

உலக சினிமா வரலாற்றில் குறும்படங்கள் பெரும்பாலும் ஒரு கருத்தை மட்டும் மையப்படுத்துபவை ஆனால் இந்தப் படம் ஒரு முழு நீளத் திரைப்படத்திற்கு இணையான ஆழத்தையும் உணர்ச்சிகளையும் கொண்டுள்ளது. 

இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதமாக விளங்குவது மனித உறவுகளுக்குள் இருக்கும் ஆழமான பிணைப்பும் பிடிவாதங்களை அன்பால் கடந்து செல்லும் விதமுமே ஆகும். 

 தாயின் மரணம் என்பது வெறும் இழப்பு மட்டுமல்ல அது சிதறிப்போன உறவுகளை மீண்டும் ஒரு புள்ளியில் இணைக்கும் ஒரு வாய்ப்பாகவும் அமைகிறது என்பதை இப்படம் மிக நுட்பமாக உணர்த்துகிறது.

இந்தக் கதையின் மையப்புள்ளி  லோர்கன் காட்டும் அப்பாவித்தனமான பிடிவாதம் மற்றும் டர்லோவின் நடைமுறைச் சார்ந்த சிந்தனை ஆகியவற்றுக்கு இடையே நடக்கும் போராட்டமாகும். 

உடல்நிலை சவால்கள் கொண்ட ஒரு நபரை சமூகம் பெரும்பாலும் ஒரு பாரமாகவோ அல்லது சுயமான விருப்பங்கள் அற்றவராகவோ கருதுகிறது.

 ஆனால் லோர்கன் உருவாக்கிய அந்தப் பொய்ப் பட்டியல் மூலம் தனது உரிமையையும் தனது அண்ணன் மீதான தனது தேவையையும் உரக்கச் சொல்கிறார். 

தாய் விட்டுச் சென்ற அந்தப் பண்ணை வீடும் அஸ்தி ஜாடியும் வெறும் பொருட்களாக இல்லாமல் கடந்த காலத்தின் நினைவுகளாகவும் எதிர்காலத்தின் நம்பிக்கையாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. 

ஜாடி உடையும் போது ஏற்படும் மனக்கசப்பு மீண்டும் ஒரு புதிய தொடக்கத்திற்கான வாய்ப்பாக மாறுவது வாழ்வின் யதார்த்தத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இயல்பான நகைச்சுவைக்கு அடியில் இழப்பின் துயரத்தையும் தனிமையின் வலியையும் மறைத்து வைத்திருப்பதே இப்படத்தின் சிறப்பு. 

ஒருவன் தான் விரும்பும் இடத்திலேயே வாழ்வதற்கான உரிமையும் தனது ரத்த பந்தத்திடம் அவன் எதிர்பார்க்கும் தோழமையுமே இப்படத்தின் ஆன்மாவாக இருக்கிறது. 

லோர்கன் தனது அண்ணனிடம் வேண்டுவது இரக்கத்தை அல்ல மாறாக ஒரு உண்மையான நட்பை மட்டுமே. அந்த நட்பும் பிணைப்பும் மீண்டும் துளிர்விடுவதே இந்தத் திரைப்படத்தின் உண்மையான வெற்றியாகும்.

ஆன் ஐரிஷ் குட்பை படத்தின் நாயகன் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் (ஜேம்ஸ் மார்ட்டின்) ஆஸ்கார் விருது வரலாற்றில் ஒரு புதிய சாதனையை நிகழ்த்தியுள்ளார். டவுன் சிண்ட்ரோம் குறைபாடு கொண்ட ஒரு நடிகர் ஆஸ்கார் விருது பெற்ற படத்தில் நடித்தது மற்றும் அந்த விருதை மேடையில் ஏறி வாங்கியது உலக சினிமா வரலாற்றில் இதுவே முதல் முறையாகும்.

இந்த சாதனை நிகழ்ந்த அதே வேளையில் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் தனது பிறந்தநாளையும் ஆஸ்கார் மேடையில் கொண்டாடினார். அவருக்குப் பிறந்தநாள் வாழ்த்துப் பாடலைப் பாடி ஒட்டுமொத்த ஆஸ்கார் அரங்கமும் கௌரவித்தது ஒரு நெகிழ்ச்சியான தருணமாக அமைந்தது. 

ஒரு காலத்தில் ஸ்டார்பக்ஸ் உணவகத்தில் பணிபுரிந்து வந்த இவர் இன்று உலகப்புகழ் பெற்ற நடிகராக உயர்ந்திருப்பது மிகப்பெரிய உத்வேகமாகும்.

  இதில் இடம்பெற்ற சிகரெட் பிடிக்கும் காட்சி மற்றும் ஸ்கை டைவிங் காட்சிகள் படமாக்கப்படும் போது உண்மையான உணர்ச்சிகளுடன் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் நடித்தார்.

இப்படத்தின் இயக்குநர்களான டாம் பெர்க்லி மற்றும் ரோஸ் ஒயிட் இருவரும் அயர்லாந்தின் பெல்பாஸ்ட் பகுதியைச் சேர்ந்தவர்கள். 

அவர்கள் தங்கள் சொந்த மண்ணின் கதையை உலகத் தரத்தில் சொல்ல வேண்டும் என்ற நோக்கில் மிகவும் குறைந்த பட்ஜெட்டில் இந்தப் படத்தை உருவாக்கினார்கள்.

 படத்தின் படப்பிடிப்பு வெறும் சில வாரங்களில் முடிவடைந்தாலும் அதன் தாக்கம் மிகப்பெரியதாக இருந்தது.

இப்படத்தில் வரும் அஸ்தி ஜாடி உடைக்கப்படும் காட்சி ஒரு குறியீடாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கடந்த காலத்தின் பாரத்தைச் சுமக்காமல் எதிர்காலத்தை நோக்கி சகோதரர்கள் பயணிக்க வேண்டும் என்பதை அது உணர்த்துகிறது. 

 டவுன் சிண்ட்ரோம் கொண்ட நபர்கள் மற்றவர்களைப் போலவே நகைச்சுவை உணர்வும் பிடிவாதமும் மற்றும் ஆழமான பாசமும் கொண்டவர்கள் என்பதை ஜேம்ஸ் மார்ட்டினின் கதாபாத்திரம் மிக யதார்த்தமாக வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

 இத்தகைய சிறிய  வலிமையான படைப்புகள் சினிமா என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல அது மனித மாண்புகளைக் கொண்டாடும் ஒரு களம் என்பதையும் நிரூபிக்கின்றன.

ஐரிஷ் நிலப்பரப்பின் அழகையும் அங்குள்ள மனிதர்களின் இயல்பான நகைச்சுவை உணர்வையும் உலகத் தரத்தில் இப்படம் பதிவு செய்துள்ளது.

ஒரு குறுகிய கால அவகாசத்திற்குள் நகைச்சுவை மற்றும் சோகம் என இரு துருவங்களையும் மிக நேர்த்தியாகக் கையாண்ட விதம் இப்படத்தின் மேதமையைக் காட்டுகிறது.

 அஸ்தி ஜாடியை வைத்துக்கொண்டு இரு சகோதரர்கள் செய்யும் சாகசங்கள் சிரிப்பை வரவழைத்தாலும் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் தனிமை மற்றும் இழப்பின் வலி பார்வையாளர்களைச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

இயக்குநர்களான டாம் பெர்க்லி மற்றும் ரோஸ் ஒயிட் இருவரும் திரைக்கதையை மிகக் கச்சிதமாக வடிவமைத்துள்ளனர்.

 தேவையற்ற வசனங்களைத் தவிர்த்து காட்சிகளின் மூலமே கதையை நகர்த்திச் சென்ற விதம் மற்றும் இறுதிக்காட்சியில் வெளிப்படும் உண்மை வழியாகச் சகோதரத்துவத்தை நிலைநிறுத்திய விதம் அவர்களின் இயக்கத் திறனுக்குச் சான்றாகும்.

ஒளிப்பதிவாளர் நாராயண் வான் மேலே அயர்லாந்தின் பச்சை மலைகளையும் கிராமத்து பண்ணை வீட்டின் தனிமையையும் மிக அழகாகத் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளார்.

 இயற்கையான ஒளியமைப்பு மற்றும் அருகாமைக் காட்சிகள் மூலமாகப் பாத்திரங்களின் முகபாவனைகளை மிக நெருக்கமாகப் படம் பிடித்து கதையின் கனத்தை உணரச் செய்துள்ளார்.

உலக அளவில் 2022 ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வெளியான இந்தப் படம் பல்வேறு சர்வதேசத் திரைப்பட விழாக்களில் திரையிடப்பட்டு விமர்சகர்களின் ஏகோபித்த பாராட்டைப் பெற்றது. 

ஒரு எளிய கதையைச் சர்வதேசத் தரத்திற்கு உயர்த்தியதன் மூலம் இது உலகெங்கிலும் உள்ள சினிமா ரசிகர்களைச் சென்றடைந்தது.

 நடிகர்கள் ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் மற்றும் சீமஸ் ஓ ஹாரா ஆகிய இருவரின் பங்களிப்பும் இப்படத்தின் முதுகெலும்பாக உள்ளது. டவுன் சிண்ட்ரோம் பாதிப்பு கொண்ட நபராக ஜேம்ஸ் மார்ட்டின் தனது வெகுளித்தனமான நடிப்பின் மூலம் மனதைக் கவர்கிறார்.

 அவருக்கு ஈடுகொடுத்து ஒரு பொறுப்பான மற்றும் கோபக்கார அண்ணனாக சீமஸ் ஓ ஹாரா தனது சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

அந்தோணி ஈவ் வழங்கிய இசை படத்தின் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களுக்கு மேலும் வலு சேர்த்துள்ளது. 

அமைதியான சூழலுக்கு ஏற்பவும் அயர்லாந்து மண்ணின் ரசனைக்கு ஏற்பவும் பின்னணி இசை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 

இது பார்ப்பவர்களின் உணர்வுகளோடு கலந்து கதையோட்டத்திற்குப் பெரும் பலமாக அமைகிறது.

சிறந்த நேரடி ஆக்ஷன் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை 2023 ஆம் ஆண்டு வென்றதுடன் பாஃப்டா விருதையும் இப்படம் தட்டிச் சென்றது. 

இத்தகைய சர்வதேச அங்கீகாரங்கள் இப்படத்தின் தரம் மற்றும் அது சொல்லும் மனிதாபிமானச் செய்திக்கான சாட்சிகளாக அமைந்துள்ளன.

படத்தின் கதை:-

அயர்லாந்து நாட்டின் பின்னணியில் உருவான ஆன் ஐரிஷ் குட்பை எனும் இந்த குறும்படம் இரு சகோதரர்களுக்கு இடையிலான உறவையும் இழப்பையும் மிக நெகிழ்ச்சியாக விவரிக்கிறது.

 லண்டனில் வசித்து வரும் டர்லோ மெக்காப்ரி (ஜேம்ஸ் மார்ட்டின்) தனது தாயார் கிரெய்ன் (மிச்செல் ஃபேர்லி) மறைந்த செய்தி கேட்டு அயர்லாந்தில் இருக்கும் தனது சொந்த கிராமமான க்ளென்மோர்னானிற்குத் திரும்புகிறார். 

டர்லோவின் சகோதரர் லோர்கன் (சீமஸ் ஓ ஹாரா) டவுன் சிண்ட்ரோம் பாதிப்பு உள்ளவர். 

தாயின் மறைவிற்குப் பிறகு அந்தப் பண்ணை வீட்டை விற்றுவிட்டு லோர்கனைத் தனது அத்தையுடன் வாழ அனுப்பிவிட வேண்டும் என்பது டர்லோவின் திட்டமாக இருக்கிறது. 

ஆனால் தனது மண்ணையும் பண்ணையையும் விட்டுப் பிரிய லோர்கன் பிடிவாதமாக மறுக்கிறார்.

தன்னைப் பிரிந்து செல்ல லோர்கன் மறுப்பதற்குக் காரணமாக ஒரு பட்டியலைக் காட்டுகிறார். 

அந்தப் பண்ணையின் பாதிரியார் ஓ ஷியா (பேடி ஜென்கின்ஸ்) தன்னிடம் ஒரு பட்டியலைக் கொடுத்ததாகவும் அதில் தனது தாய் இறப்பதற்கு முன்னால் செய்ய நினைத்த நூறு ஆசைகள் இருப்பதாகவும் லோர்கன் கூறுகிறார். 

அந்த நூறு ஆசைகளையும் நிறைவேற்றாமல் தான் அந்த இடத்தை விட்டு நகரப் போவதில்லை என்று அவர் உறுதிபடத் தெரிவிக்கிறார்.

 வேறு வழியின்றி டர்லோ அந்தப் பட்டியலை நிறைவேற்ற ஒத்துக்கொள்கிறார்.

 அங்கிருந்துதான் படம் ஒரு உணர்ச்சிகரமான பயணமாக மாறுகிறது. தாயின் அஸ்தி வைக்கப்பட்டிருக்கும் சாம்பல் ஜாடியை ஒரு உருவகமாக வைத்துக்கொண்டு அந்தப் பட்டியலில் உள்ள ஒவ்வொரு ஆசையையும் சகோதரர்கள் இருவரும் இணைந்து நிறைவேற்றுகிறார்கள். 

ஒரு ஓவியத்திற்கு மாடலாக இருப்பது, பலூன்களில் பறப்பது மற்றும் புகைப்பிடிப்பது என விசித்திரமான பல ஆசைகளை அவர்கள் தாய்க்காகச் செய்கிறார்கள்.

 இந்தச் செயல்பாடுகள் பிரிந்து கிடந்த இரு சகோதரர்களையும் மீண்டும் பிணைக்கிறது.

பட்டியலின் 99வது ஆசையான ஸ்கை டைவிங் செய்யும் முயற்சியின் போது எதிர்பாராத விதமாக அஸ்தி ஜாடி உடைந்து போகிறது.

 இதனால் கோபமடையும் டர்லோ லோர்கனால் எதையும் பொறுப்பாகச் செய்ய முடியாது என்று கூறி பண்ணை வீட்டை மீண்டும் விற்பனைக்குக் கொண்டு வருகிறார். 

இந்தச் சூழலில் அங்கு வரும் பாதிரியார் ஓ ஷியா அத்தகைய எந்த ஒரு பட்டியலையும் தான் லோர்கனிடம் கொடுக்கவில்லை என்ற உண்மையை உடைக்கிறார்.

 பட்டியல் என்பது தனது அண்ணன் தன்னுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக லோர்கன் உருவாக்கிய ஒரு பொய் என்பதை டர்லோ உணர்கிறார். 

தம்பியின் அன்பைப் புரிந்துகொண்ட டர்லோ லோர்கனை மன்னிக்கிறார்.

 இறுதியில் விண்வெளிக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற நூறுவது ஆசையை நிறைவேற்றத் தாயின் மீதமுள்ள சாம்பலை வாணவேடிக்கை வெடிகள் மூலம் வானில் செலுத்தி வழியனுப்புகிறார்கள்.

இறுதியாக லோர்கன் அந்தப் பட்டியலில் 101வது ஆசையாகத் தனது அண்ணன் லண்டனுக்குத் திரும்பாமல் தன்னுடன் பண்ணையிலேயே தங்கித் தனக்குச் சிறந்த நண்பனாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொள்கிறார்.

 அந்த வேண்டுகோளைப் பரிசீலிப்பதாகத் தெரிவிக்கும் டர்லோவின் முடிவோடு படம் நிறைவடைகிறது. 

அன்பு, பிணைப்பு மற்றும் இழப்பை எப்படிக் கையாள்வது என்பதை இந்தப் படம் மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது. 

குறிப்பாக, ரத்த பந்தங்களுக்கு இடையே ஏற்படும் இடைவெளியை அதிகாரத்தாலோ அல்லது கடமை என்ற பெயரிலோ நிரப்ப முடியாது என்பதை உணர்த்துகிறது. 

லோர்கன் உருவாக்கிய அந்தப் பொய்ப் பட்டியல் என்பது வெறும் ஆசைகளின் தொகுப்பு அல்ல, அது தனது அண்ணன் தன்னுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு தம்பி காட்டிய ஏக்கம் நிறைந்த அன்பு .

உடல்நிலை சவால்கள் கொண்ட ஒரு நபரை வெறும் பாரமாகவோ அல்லது முடிவெடுக்கத் தெரியாதவராகவோ பார்க்காமல், அவர்களின் உணர்வுகளுக்கும் விருப்பங்களுக்கும் மதிப்பு அளிக்க வேண்டும் என்ற செய்தியை இப்படம் அழுத்தமாகச் சொல்கிறது.

 தாயின் மறைவுக்குப் பின் எஞ்சியிருக்கும் சாம்பலைச் சிதறவிடுவது போல, தங்கள் மனக்கசப்புகளையும் பிடிவாதங்களையும் சகோதரர்கள் இருவரும் எப்படிக் கலைக்கிறார்கள் என்பதே இதன் சாராம்சம்.

 உறவுகளுக்குள் சொல்லப்படாத வழியனுப்புதல்களை விட, ஒன்றாகக் கழிக்கும் தருணங்களே வாழ்வின் அர்த்தம் என்பதை இப்படம் அழகாகச் சித்தரிக்கிறது.

டாம் பெர்க்லி மற்றும் ரோஸ் ஒயிட் இயக்கிய இந்தப் படம் 2023 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த நேரடி ஆக்ஷன் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதையும் பாஃப்டா விருதையும் வென்றுள்ளது.

 ஒரு சமூகக் கூடலில் யாரிடமும் சொல்லாமல் திடீரென வெளியேறுவதையே ஐரிஷ் குட்பை என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்.
 அத்தலைப்பிற்கு ஏற்பவே படத்தின் உணர்வுகளும் கையாளப்பட்டுள்ளன.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (382) தமிழ் சினிமா (257) உலக சினிமாபார்வை (221) கமல்ஹாசன் (130) சென்னை (82) மலையாளம் (81) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஆஸ்கர் (55) ஹேராம் (54) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) உலக சினிமா (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (25) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) இலக்கியம் (17) உலக சினிமா பார்வை (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (14) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) அஞ்சலி (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) கோயன் பிரதர்ஸ் (9) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) எம்ஜியார் (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) உலகசினிமா பார்வை (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிபி மலயில் (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) மீரா நாயர் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) நுவார் (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)