மேட் மேக்ஸ் ஃபியூரி ரோட் Mad Max Fury Road ஆங்கில திரைப்படம் 2015 ஆம் ஆண்டு வெளியானது, உலக அழிவுக்குப் பிந்தைய ஒரு கற்பனைப் பாலைவன உலகத்தை நம் கண்முன்னே நிறுத்துகிறது.
மனித நாகரிகம் அழிந்து, தண்ணீர் மற்றும் எரிபொருளுக்காக மனிதர்கள் மிருகங்களாக மாறும் அந்தச் சூழலில், தனி மனிதனாகத் தப்பிக்க முயலும் மேக்ஸ் என்பவன் தற்செயலாக ஃபியூரிசா என்ற வீராங்கனையுடன் இணைய நேரிடுகிறது.
கொடுங்கோல் அரசன் இம்மார்டன் ஜோவின் பிடியில் இருந்து அவனது இளம் மனைவிகளை மீட்டு, ஒரு பாலைவனச்சோலை போன்ற பாதுகாப்பான இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல ஃபியூரிசா போரிடுகிறாள்.
அவளுக்கு மேக்ஸ் எவ்வாறு உதவுகிறான், அந்தப் பெரும் பயணத்தில் அவர்கள் எப்படி வெல்கிறார்கள் என்பதே படத்தின் மையக்கதை.
இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதமாக விளங்குவது மனித நேயம், தப்பிப்பிழைத்தல் மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான போராட்டம் ஆகிய உணர்வுகளின் சங்கமமாகும்.
ஒட்டுமொத்த உலகமும் அழிந்து, காடுகளும் ஆறுகளும் வறண்டு, மனிதர்கள் தங்களின் அடிப்படைத் தேவைகளான தண்ணீர் மற்றும் எரிபொருளுக்காக ஒருவரையொருவர் அடித்துக் கொள்ளும் ஒரு கொடூரமான சூழலில் இக்கதை நகர்கிறது.
இந்த நாகரிகமற்ற உலகில், மிருகத்தனமாக வாழும் மனிதர்களுக்கு மத்தியில் இன்னும் எஞ்சியிருக்கும் மனித நேயத்தைத் மீட்டெடுப்பதே இப்படத்தின் முதன்மையான அடிநாதம்.
இப்படத்தில் வரும் மேக்ஸ் என்ற கதாபாத்திரம், தனது கடந்த கால இழப்புகளால் மனரீதியாகப் பாதிக்கப்பட்டு, யாரிடமும் பழகாமல் வெறும் உயிர் பிழைத்தலை மட்டுமே தனது நோக்கமாகக் கொண்டு வாழ்கிறான்.
மறுபுறம், ஃபியூரிசா என்ற பெண் கதாபாத்திரம், கொடுங்கோல் அரசன் இம்மார்டன் ஜோவின் பிடியில் அடிமைகளாகவும் வெறும் குழந்தை பெறும் இயந்திரங்களாகவும் அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள பெண்களை மீட்டு, சுதந்திரமான ஒரு உலகிற்கு அழைத்துச் செல்லப் போராடுகிறாள்.
தொடக்கத்தில் சுயநலத்தோடு இருக்கும் மேக்ஸ், ஃபியூரிசாவின் இந்த உன்னதமான நோக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டு, அவளோடு கைகோர்க்கும் புள்ளியில் படம் ஒரு ஆன்மீகப் பயணமாக மாறுகிறது.
சுற்றுச்சூழல் பேரழிவு மற்றும் பெண்களின் மீதான அடக்குமுறைக்கு எதிரான பெண்ணியக் கருத்துக்கள் இப்படத்தின் மற்றொரு முக்கிய அடிநாதம்.
ஆண் ஆதிக்க வர்க்கம் உலகை எப்படிப் பாழாக்கியுள்ளது என்பதையும், அதற்கு மாற்றாகப் பெண்மை எப்படி உலகை மீண்டும் பச்சைப் பசேல் என மாற்ற நினைக்கிறது என்பதையும் இயக்குனர் மிக ஆழமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.
இறுதியில், தாங்கள் தேடிச் சென்ற சொர்க்கம் ஏற்கனவே அழிந்துவிட்டதை உணரும்போது, அவர்கள் சோர்ந்து போகாமல், தங்களை ஒடுக்கிய அதே சர்வாதிகாரியின் கோட்டையைக் கைப்பற்றி, அங்கிருக்கும் மக்களுக்குத் தண்ணீரையும் சுதந்திரத்தையும் வழங்குவதே உண்மையான விடுதலை என்பதை உணர்த்துகிறார்கள்.
வெறும் அதிரடித் துரத்தல் காட்சிகளாகத் தெரியும் இப்படத்தின் பின்னணியில், சுயநலத்தைத் துறந்து சக மனிதனுக்காக வாழும் தியாகமும், அடக்குமுறைகளை உடைத்தெறியும் கூட்டுப் போராட்டமுமே படத்தின் ஆகச்சிறந்த அடிநாதமாக ஒளிர்கிறது.
இயக்குனர் ஜார்ஜ் மில்லர் இந்தத் திரைப்படத்தை வெறும் ஆக்ஷன் படமாக மட்டும் எடுக்காமல், ஒரு தத்துவார்த்தப் பார்வையில் அணுகியுள்ளார்.
சுமார் 30,000 ஸ்டோரிபோர்டு ஓவியங்களை வரைந்து, வசனங்களைக் குறைத்து, முழுக்க முழுக்கக் காட்சிகளின் மூலமாகவே கதையைக் கடத்தியுள்ளார்.
மனித நேயம், அதீத சுற்றுச்சூழல் அழிவு, பெண்களின் விடுதலை மற்றும் அவர்கள் சந்திக்கும் அடக்குமுறைகள் போன்ற ஆழமான கருத்துக்களை, விறுவிறுப்பான ஒரு வாகனத் துரத்தல் கதையின் வழியே மிக நுட்பமாகத் தனது இயக்கத்தில் கொண்டு வந்துள்ளார்.
நடிகர்களின் பங்களிப்பு இப்படத்தின் வெற்றிக்கு மிக முக்கியக் காரணியாகும். டாம் ஹார்டி முந்தைய பாகங்களின் நினைவுகளால் சித்திரவதைக்குள்ளாகும் மேக்ஸ் கதாபாத்திரத்தின் வலியைத் தனது கண்கள் மற்றும் உடல்மொழி மூலமாகவே கடத்தியுள்ளார்.
சார்லீஸ் தெரோன் மொட்டையடித்த தலையுடனும், செயற்கைக் கையுடனும் ஃபியூரிசாவாக வாழ்ந்துள்ளார்.
இவர்களின் அசாத்திய நடிப்பும், அவர்களுக்குள் ஏற்படும் மௌனமான பிணைப்பும் திரையில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
ஒளிப்பதிவாளர் ஜான் சீல், தனது ஓய்வுக் காலத்திலிருந்து மீண்டு வந்து இப்படத்திற்காக உழைத்துள்ளார்.
பாலைவனத்தின் சுட்டெரிக்கும் வெயில், புழுதிப் புயல் மற்றும் இரவின் அடர் நீல நிறக் காட்சிகள் என அனைத்தையும் டிஜிட்டல் கேமராக்கள் மூலம் மிக அழகாகப் படம்பிடித்துள்ளார்.
திரையின் மையப் புள்ளியிலேயே ஆக்ஷன் காட்சிகள் இருக்கும்படி அவர் கையாண்ட விதம், பார்வையாளர்களைக் கண்சிமிட்டாமல் பார்க்க வைக்கிறது.
இப்படம் ஆஸ்கார் விருது விழாவில் தொழில்நுட்பப் பிரிவுகளைத் தன்வசப்படுத்தி ஆறு விருதுகளை வென்றது.
கணினி கிராபிக்ஸ் காட்சிகளைத் தவிர்த்து, தொண்ணூறு சதவீதம் நிஜமான வாகனங்களையும், சாகசக் கலைஞர்களையும் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இப்படத்தின் இயக்கம் மற்றும் உழைப்பு, இன்றுவரை உலகெங்கும் உள்ள திரை ரசிகர்களால் மிகச் சிரத்தையுடன் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் ஜான் சீல் தனது ஓய்வு வாழ்க்கையை அறிவித்த பிறகு, இயக்குனர் ஜார்ஜ் மில்லரின் அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு மீண்டும் கேமராவைக் கையில் எடுத்ததே ஒரு சுவையான தொடக்கம்.
அதுவரை பிலிம் சுருள்களில் மட்டுமே படம் பிடித்துப் பழகிய ஜான் சீல், முதன்முறையாக டிஜிட்டல் கேமராக்களை முழுமையாகப் பயன்படுத்திய திரைப்படம் இதுதான்.
பாலைவனத்தின் கரடுமுரடான சூழல், அதிர்வுகள் மற்றும் விபத்துகளைத் தாங்குவதற்காகப் பல நவீன ரக டிஜிட்டல் கேமராக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
இதற்கென ஆறு முதன்மை கேமராக்கள் தவிர, மிகக் குறைந்த விலையிலான சாதாரண நுகர்வோர் பயன்பாட்டு கேமராக்களும் ஆக்ஷன் காட்சிகளின் நடுவே தூக்கி வீசப்படும் விபத்துக் கேமராக்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.
வாகனங்கள் மோதும் கடுமையான காட்சிகளில் இந்தக் கேமராக்கள் உடைந்து நொறுங்கும்போது, ஒளிப்பதிவுக் குழுவினர் அருகிலுள்ள விமான நிலைய ட்யூடி ஃப்ரீ கடைகளுக்குச் சென்று புதிய கேமராக்களை உடனடியாக வாங்கி வந்து படப்பிடிப்பைத் தொய்வின்றித் தொடர்ந்தனர்.
இயக்குனர் ஜார்ஜ் மில்லர் ஒரு விசித்திரமான விதியைக் கடைப்பிடித்தார். படம் மிக அதிவேகமாக வெட்டப்படும் என்பதால், பார்வையாளர்கள் திரையின் எந்தப் பகுதியில் ஆக்ஷன் நடக்கிறது என்று தேடக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.
இதற்காக, ஒவ்வொரு காட்சியின் போதும் மிக முக்கியமான நகர்வு திரையின் நேர் மையப் புள்ளியில் மட்டுமே இருக்குமாறு கேமராவைக் கையாளும்படி ஜான் சீலுக்குக் கட்டளையிட்டார்.
பாலைவனத்தில் பல கிலோமீட்டர் வேகத்தில் பயணிக்கும் நூற்றுக்கணக்கான வாகனங்களுக்கு இணையாகக் கேமராக்களைக் கொண்டு செல்வது பெரும் சவாலாக இருந்தது. இதற்காகப் பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட அதிவேக வாகனங்களின் மீது கேமராக்கள் பொருத்தப்பட்டு, ரிமோட் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன.
படப்பிடிப்பின் போது டாம் ஹார்டி மற்றும் சார்லீஸ் தெரோன் ஆகிய இருவருக்கும் இடையே கடுமையான கருத்து வேறுபாடுகளும் மோதல்களும் ஏற்பட்டன.
டாம் ஹார்டி படப்பிடிப்புத் தளத்திற்குத் தாமதமாக வந்ததால் பல மணி நேரம் ஒட்டுமொத்தக் குழுவும் வெயிலில் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது.
இதனால் கோபமடைந்த சார்லீஸ் தெரோன் அவரிடம் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டார். இயக்குனரின் மனதில் என்ன காட்சி ஓடுகிறது என்பது புரியாமல் நடிகர்கள் குழம்பியபோது, கேமராக்களின் பின்னால் இருந்த ஜான் சீலின் பொறுமைதான் படப்பிடிப்பை அமைதியாகக் கடத்த உதவியது.
பின்னர் முழுப் படத்தையும் திரையில் பார்த்த டாம் ஹார்டி, இயக்குனரின் பிரம்மாண்ட பார்வையைப் புரிந்துகொண்டு, திரையரங்கமே அதிரும் வகையில் அவரிடம் பகிரங்கமாக மன்னிப்புக் கேட்டார்.
இப்படத்திற்கு இசையமைக்க முதலில் ஹான்ஸ் ஜிம்மர், ஜான் பவல் மற்றும் மார்கோ பெல்ட்ராமி போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளர்கள் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டு, பின்னர் சில காரணங்களால் விலகினர்.
இறுதியாக, டச்சு நாட்டு இசையமைப்பாளரான ஜங்கி எக்ஸ் எல் இந்த அசாத்தியமான பணிக்குள் நுழைந்தார்.
இப்படத்தின் ரத்தமும் சதையுமான ஆக்ஷன் காட்சிகளுக்கு உயிர் கொடுக்க, பாரம்பரிய ஆர்கெஸ்ட்ரா இசையோடு, அதிரடி ராக் மற்றும் எலக்ட்ரானிக் இசையைக் கலந்து அவர் ஒரு புதிய ஒலியமைப்பை உருவாக்கினார்.
இப்படத்தின் சத்தங்களை வடிவமைத்த ஒலி வடிவமைப்பாளர் மார்க் மஞ்சினி, கதையின் நாயகர்கள் பயணிக்கும் அந்த பிரம்மாண்டமான "வார் ரிக்" லாரியை வெறும் வாகனமாகப் பார்க்கவில்லை. புகழ்பெற்ற நாவலான "மொபி டிக்" கதையில் வரும் அந்த ராட்சத திமிங்கிலமாகவே அதை அவர் உருவகப்படுத்தினார்.
லாரியின் இரும்புச் சக்கரங்கள் மற்றும் எஞ்சின் சத்தங்களின் பின்னணியில், நிஜமான திமிங்கிலங்கள் எழுப்பும் ஒலிகளைப் பல அடுக்குகளாக மறைத்து வைத்தார்.
லாரியின் டீசல் டேங்கில் ஈட்டிகள் பாய்ந்து அதிலிருந்து பால் போன்ற திரவம் பீறிட்டுத் தெறிக்கும் காட்சியில், திமிங்கிலங்கள் தங்களின் தலைப்பகுதியில் உள்ள துவாரத்தின் வழியே மூச்சுவிடும் சத்தத்தைப் பயன்படுத்தினார்.
படத்தின் இறுதிக்கட்டத்தில் அந்த ராட்சத லாரி தலைகீழாகக் கவிழ்ந்து அழியும் அந்தப் பேரோசைக்காக, கரடிகள் மரண அவஸ்தையில் கத்தும் சத்தத்தை மெதுவாக ஒலிக்கச் செய்து, அந்த வாகனம் உயிர் பிரிந்து இறப்பதைப் போன்ற ஒரு பிரமையைப் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்தினார்.
திரையில் வரும் அந்த கண்கள் இல்லாத, நெருப்பு உமிழும் கிட்டார் வாசிக்கும் "டூஃப் வாரியர்" கதாபாத்திரம் வெறும் கிராபிக்ஸ் கிடையாது. ஆஸ்திரேலிய ராக் கலைஞர் ஐஓடிஏ என்பவரால் நமிபிய பாலைவனத்தில் மணிக்கு பல கிலோமீட்டர் வேகத்தில் நகரும் லாரியின் மேல் நின்றுகொண்டே அந்த இசை வாசிக்கப்பட்டது.
மிக முக்கியமாக, அந்த லாரியில் பொருத்தப்பட்டிருந்த ராட்சத ஸ்பீக்கர்களும், அவர் கையில் வைத்திருந்த நெருப்பைக் கக்கும் கிட்டாரும் நூறு சதவீதம் நிஜமாகவே வேலை செய்யக்கூடிய வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தன.
அந்தப் பாலைவனப் பெருவெளியில் எழுந்த நிஜமான ராக் இசையின் அதிரடி, ஒட்டுமொத்தப் படப்பிடிப்புக் குழுவிற்கும் ஒரு போர்க்களத்தில் இருப்பது போன்ற வெறியை ஊட்டியது.
இத்திரைப்படத்தின் ஒட்டுமொத்த உருவாக்கத்தின் பின்னணியில், நாம் திரையில் கண்ட காட்சிகளுக்கு இணையாகப் பல அசாத்தியமான மற்றும் விசித்திரமான சம்பவங்கள் அரங்கேறின.
இயக்குனர் ஜார்ஜ் மில்லருக்கு இந்தத் திரைப்படத்தை எடுக்கும் எண்ணம் 1987 ஆம் ஆண்டிலேயே தோன்றியிருந்தாலும், அது படப்பிடிப்புத் தளத்திற்கு வர 25 ஆண்டுகளுக்கும் மேலானது.
தொடக்கத்தில் மெல் கிப்சன் மற்றும் சிகர்னி வீவர் ஆகியோரை முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களாகக் கொண்டு 2001 ஆம் ஆண்டில் படப்பிடிப்பைத் தொடங்க திட்டமிட்டனர். ஆனால், அமெரிக்காவில் நடந்த செப்டம்பர் 11 தீவிரவாதத் தாக்குதலால் ஆஸ்திரேலிய டாலருக்கு நிகரான அமெரிக்க டாலரின் மதிப்பு சரிந்தது.
இதனால் படத்தின் பட்ஜெட் கட்டுக்கடங்காமல் எகிறி, ஒட்டுமொத்தத் திட்டமும் முடங்கிப்போனது.
அதன் பிறகு, ஆஸ்திரேலியாவின் புரோக்கன் ஹில் என்ற வறண்ட பாலைவனப் பகுதியில் படப்பிடிப்பை நடத்த அனைத்து ஏற்பாடுகளும் செய்யப்பட்டன.
படத்திற்காக நூற்றுக்கணக்கான விசித்திரமான வாகனங்களும் கட்டி முடிக்கப்பட்டன. ஆனால், படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்பாக அங்கு எதிர்பாராத விதமாகப் பெருமழை கொட்டித் தீர்த்தது.
வறண்ட பாலைவனமாக இருக்க வேண்டிய அந்தப் பகுதி, சில நாட்களிலேயே வண்ணமயமான காட்டுப்பூக்கள் பூத்துக் குலுங்கும் நந்தவனமாக மாறியது.
உலக அழிவுக்குப் பிந்தைய வறட்சிக் கதைக்கு இந்த பசுமை செட்டாகாது என்பதால், வேறு வழியின்றி ஒட்டுமொத்தக் குழுவும் ஆப்பிரிக்காவின் நமிபியா நாட்டிற்குத் தங்களின் தளத்தை மாற்ற வேண்டியிருந்தது.
படத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட 150-க்கும் மேற்பட்ட வாகனங்கள் அனைத்தும் வெறும் காட்சிப் பொருட்கள் அல்ல; அவை அனைத்துமே நிஜமாகவே பாலைவனத்தில் அதிவேகமாக ஓடக்கூடிய வகையில் என்ஜினியரிங் தொழில்நுட்பத்துடன் உருவாக்கப்பட்டவை.
அவற்றில் 88 வாகனங்கள் மட்டுமே படப்பிடிப்பின் இறுதிவரை தப்பின. மற்றவை அனைத்தும் இயக்குனர் திட்டமிட்டபடி நிஜமாகவே மோதி நொறுக்கப்பட்டன.
படப்பிடிப்புத் தளத்தில் வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களின் மனநிலையை நடிகர்கள் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, புகழ்பெற்ற பெண்ணிய நாடக ஆசிரியரான ஈவ் என்ஸ்லர் என்பவரை நமிபியா பாலைவனத்திற்கு வரவழைத்தார் ஜார்ஜ் மில்லர்.
அவர் அங்கு ஒரு வாரம் தங்கியிருந்து, தப்பியோடும் மனைவிகளாக நடித்த நடிகைகளுடன் உரையாடி, அவர்களின் கதாபாத்திரங்களுக்கு ஆழமான உணர்சிக் கதையாடலை உருவாக்க உதவினார்.
இறுதியாக, வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் படத்தின் பட்ஜெட் எல்லை மீறியதால், கதையின் தொடக்க மற்றும் இறுதிக் காட்சிகளான "சிட்டடெல்" கோட்டை காட்சிகளைப் படமாக்காமலேயே படப்பிடிப்பை முடிக்கக் கட்டளையிட்டது.
அதன் பின்னர் வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனத்தின் தலைமைப் பொறுப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றத்திற்குப் பிறகே, மீதமுள்ள காட்சிகளைப் படமாக்க கூடுதல் நிதி ஒதுக்கப்பட்டு, ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னி நகரில் பிரம்மாண்ட அரங்குகள் அமைக்கப்பட்டு படம் முழுமையாக நிறைவடைந்தது.
படப்பிடிப்புத் தளத்தில் ஆபத்தான சாகசக் காட்சிகளை ஒருங்கிணைக்க, புகழ்பெற்ற சர்க்கஸ் குழுவான "சிர்க் டூ சோலைல்" அமைப்பைச் சேர்ந்த கலைஞர்களை இயக்குனர் ஜார்ஜ் மில்லர் வரவழைத்தார்.
காற்றில் நெளிந்து ஆடும் நீண்ட கம்புகளின் மேல் நின்றுகொண்டு, அதிவேகமாகச் செல்லும் வாகனங்களில் இருந்து மனிதர்களைக் கடத்தும் "போல் ரேசிங்" காட்சிகளில் இவர்களே நடித்தனர்.
எவ்வித கணினி கிராபிக்ஸ் உதவியும் இன்றி, நிஜமான பாலைவனப் புழுதியில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சாகசக் கலைஞர்கள் தங்களின் உயிரைப் பணயம் வைத்து இந்த சண்டைக் காட்சிகளை நிகழ்த்திக் காட்டினர்.
இயக்குனரின் மனைவியான மார்கரெட் சிக்செல் இப்படத்தின் படத்தொகுப்பாளராகப் பணியாற்றினார். ஆக்ஷன் படங்களைத் தொகுத்த அனுபவம் அவருக்கு அதுவரை இருந்ததில்லை.
ஆனால், ஒரு பெண் தொகுப்பாளர் மட்டுமே மற்ற ஆக்ஷன் படங்களில் இருந்து இதனை முற்றிலும் மாறுபட்ட கோணத்தில் அணுக முடியும் என்று மில்லர் நம்பினார்.
அவரிடம் சுமார் 480 மணி நேரப் படப்பிடிப்புப் பதிவுகள் ஒப்படைக்கப்பட்டன. அதனை முழுமையாகப் பார்த்து முடிக்கவே அவருக்கு மூன்று மாதங்கள் தேவைப்பட்டன.
இறுதியாக, இரண்டு மணி நேரப் படத்திற்குள் அசாத்திய வேகத்துடன் கூடிய 2,700 கட்ஸ்களை உருவாக்கி, உலகையே மிரளச் செய்த படத்தொகுப்பை அவர் சாத்தியமாக்கினார்.
படப்பிடிப்பு முடிந்த பின்னரும் படத்தின் வண்ணங்களை முடிவு செய்து அமைப்பதில் ஒரு சுவாரஸ்யமான சோதனை முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது.
உலக அழிவுக்குப் பிந்தைய படங்கள் என்றாலே பொதுவாக சாம்பல் நிறம் அல்லது வெளிறிய வண்ணங்களில்தான் இருக்கும். ஆனால், மில்லர் அதனைத் தவிர்த்து, படத்தின் காட்சிகளை மிக அடர்த்தியான துடிப்பான வண்ணங்களிலும் இரவு நேரக் காட்சிகளை அசாத்தியமான அடர் நீல நிறத்திலும் Bleach Bypass/Day-for-Night தொழில்நுட்பம் மாற்றி அமைத்து, படத்திற்கு ஒரு காமிக்ஸ் புத்தக வடிவைக் கொடுத்தார்.
மேலும், வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் முதலில் இப்படத்தை இளம்பருவத்தினர் பார்க்கும் வகையிலான "PG-13" தரச்சான்றிதழுடன் வெளியிடவே விரும்பியது.
அதற்கேற்ப ஒரு பதிப்பும், இயக்குனரின் விருப்பப்படியான வன்முறைகள் நிறைந்த "R-Rated" பதிப்பும் என இரண்டு வெவ்வேறு வடிவங்கள் சோதனை முறையில் சில ரசிகர்களுக்குத் திரையிட்டுக் காட்டப்பட்டன.
அதில் ஜார்ஜ் மில்லரின் "R-Rated" பதிப்பிற்கு அதீத வரவேற்பு கிடைத்ததை அடுத்து, தயாரிப்பு நிறுவனம் தனது வணிக முடிவை மாற்றி, இயக்குனரின் அசல் வடிவத்தையே திரையரங்குகளில் வெளியிடச் சம்மதித்தது.
இயக்குனர் ஜார்ஜ் மில்லரின் மனதில் இப்படத்தைப் பற்றிய மிக உன்னதமான ஒரு மாற்றுப் பார்வை இருந்தது. அசல் படம் வண்ணமயமாக வெளியான போதிலும், படத்தின் சிறந்த வடிவம் என்பது வசனங்கள் ஏதுமற்ற, வெறும் பின்னணி இசையை மட்டுமே கொண்ட ஒரு கருப்பு வெள்ளை வடிவம்தான் என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்தார்.
இதற்காக, அவரது விருப்பப்படியே படத்தின் அசல் வண்ணங்கள் முழுமையாக நீக்கப்பட்டு, அசாத்தியமான ஒளி-நிழல் மாறுபாடுகளுடன் கூடிய "பிளாக் அண்ட் குரோம் எடிஷன்" என்ற தனிப் பதிப்பு பின்னாள்ப் குறுந்தகடுகளில் வெளியாகி, உலகத் திரை விமர்சகர்களிடம் தனித்துவமான பாராட்டைப் பெற்றது.
இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு நடந்த நமிபியாவின் கடலோரப் பாலைவனப் பகுதியில், படப்பிடிப்புக் குழுவினர் அங்கிருந்த அரிய வகை தாவரங்களுக்கும், விலங்குகளின் வாழ்விடங்களுக்கும் பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்திவிட்டதாகப் படப்பிடிப்பின் இறுதிக்கட்டத்தில் ஒரு கடுமையான சர்ச்சை வெடித்தது.
உள்ளூர் இயற்கை பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இப்படத்திற்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பின. இந்த விவகாரம் பூதாகரமானதை அடுத்து, நமிபிய திரைப்பட ஆணையம் நேரடியாகப் படப்பிடிப்புத் தளத்திற்கு வந்து ஆய்வு நடத்தி, அத்தகைய குற்றச்சாட்டுகளில் உண்மையில்லை என அதிகாரப்பூர்வமாக மறுப்பு அறிக்கை வெளியிட்ட பிறகே சர்ச்சை ஓய்ந்தது.
ஆஸ்கார் விருது வரலாற்றிலும் இப்படம் ஒரு விசித்திரமான சாதனையை நிகழ்த்தியது. பொதுவாக அகாடமி விருதுகளில் ஆக்ஷன் மற்றும் அறிவியல் புனைகதைத் திரைப்படங்களுக்கு முதன்மை விருதுகள் வழங்கப்படுவது மிக அரிது.
ஆனால், 88 வது ஆஸ்கார் விருது விழாவில் இத்திரைப்படம் சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த இயக்குனர் உள்ளிட்ட பத்து முக்கியப் பிரிவுகளில் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் அசாத்திய உழைப்பிற்கு மகுடம் சூட்டும் வகையில், ஆறு ஆஸ்கார் விருதுகளை அள்ளிக்குவித்து, ஆஸ்திரேலிய சினிமா வரலாற்றிலேயே ஒரே மேடையில் அதிக ஆஸ்கார் விருதுகளை வென்ற வரலாற்றுச் சாதனையை இப்படம் நிகழ்த்திக் காட்டியது.
கமர்சியல் படமாக எடுக்கப்பட்ட போதிலும், சமூகவியல் மற்றும் கல்வித்துற அறிஞர்கள் இப்படத்தைத் தீவிரமாக ஆராய்ந்தனர்.
குறிப்பாக, மாற்றுத்திறனாளிகளைப் பொதுச் சமூகம் சித்தரிக்கும் விதத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டு, செயற்கைக் கையுடன் வரும் ஃபியூரிசா மற்றும் உடல் குறைபாடுகள் கொண்ட பிற கதாபாத்திரங்களை எவ்விதப் பரிதாபமும் இன்றி, அவர்களின் திறமையை மட்டுமே முன்னிறுத்திப் பாத்திரப் படைப்பு செய்திருந்த விதம், மாற்றுத்திறனாளி ஆய்வாளர்களால் உலகளவில் மிகச் சிரத்தையுடன் பாராட்டப்பட்டு, இன்றும் ஒரு பாடமாக விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது.
============================
படத்தின் கதை:-
உலகப் பேரழிவுக்குப் பின், வறண்ட பாலைவனமாக மாறிய பூமியில் தப்பிப்பிழைப்பதே மனிதர்களின் ஒரே நோக்கமாக மாறுகிறது.
முன்னாள் காவல் அதிகாரியான மேக்ஸ் ராக்டான்ஸ்கி (டாம் ஹார்டி), தன் கடந்த கால இழப்புகளின் நினைவுகளாலும், தன்னால் காப்பாற்ற முடியாமல் போன சிறுமியின் மாயத்தோற்றங்களாலும் சித்திரவதைக்குள்ளாகித் தனிமையில் அலைந்து திரியும்போது, சிட்டடெல் கோட்டையின் சர்வாதிகாரி இம்மார்டன் ஜோவின் (ஹக் கீஸ் பர்ன்) வார் பாய்ஸ் படையினரால் சிறைபிடிக்கப்படுகிறான்.
மேக்ஸ் யாருக்கும் ரத்தம் கொடுக்கக்கூடிய அரிய யுனிவர்சல் டோனர் ரத்த வகை கொண்டவன் என்பதால், உடலநலம் குன்றிய நக்ஸ் (நிக்கோலஸ் ஹோல்ட்) என்ற வார் பாய் வீரனுக்குத் தொடர்ந்து ரத்தம் செலுத்துவதற்கான ஒரு நடமாடும் ரத்த வங்கியாக அவனது உடலைத் தலைகீழாகத் தொங்கவிட்டுப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
இதே நேரத்தில், சிட்டடெல் கோட்டையின் நம்பிக்கைக்குரிய பெண் தளபதியான இம்பெரேட்டர் ஃபியூரிசா (சார்லீஸ் தெரோன்) ஒரு பிரம்மாண்டமான கவச லாரியான வார் ரிக் வாகனத்தில் விளைபொருட்களையும் தண்ணீரையும் ஏற்றிக்கொண்டு கூட்டாளி நாடுகளுடன் வர்த்தகம் செய்யப் புறப்படுகிறாள்.
ஆனால், அவள் திட்டமிட்ட பாதையை மாற்றிக் கோட்டையை விட்டுத் தப்பியோடுகிறாள். கோட்டையின் அந்தப்புரத்தில், வெறும் வாரிசுகளைப் பெற்றுத்தரும் அடிமைகளாகப் பூட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த ஜோவின் ஐந்து இளம் மனைவிகளான தி ஸ்பிளெண்டிட் அங்ஹாரத் (ரோசி ஹண்டிங்டன்-ஒயிட்லி), டோஸ்ட் தி நோயிங் (ஜோ கிராவிட்ஸ்), கேப்பபிள் (ரைலி கியோ), தி டேக் (அபி லீ), மற்றும் சீடோ தி பிராகில் (கோர்ட்னி ஈட்டன்) ஆகியோருக்குச் சுதந்திரமான வாழ்வை வழங்கவே அவள அவர்களை ரகசியமாக லாரியில் கடத்திச் செல்கிறாள்.
இதில் அங்ஹாரத், தி டேக் இருவரும் கர்ப்பிணிகள் என்பதால், தன் அசல் வாரிசுகளை மீட்க இம்மார்டன் ஜோ தன் ஒட்டுமொத்தப் பெரும் படையையும் திரட்டிக்கொண்டு வெறித்தனமாகத் துரத்தத் தொடங்குகிறான்.
யுத்தக் களத்தில் தியாகம் செய்து சொர்க்கம் புக துடிக்கும் நக்ஸ், மேக்ஸைத் தன் காரின் முன்பகுதியில் சங்கிலியால் பிணைத்துக்கொண்டு ஃபியூரிசாவைத் துரத்துகிறான்.
ஒரு பயங்கரமான புழுதிப் புயல் சூறாவளிக்குள் ஃபியூரிசா லாரியைச் செலுத்த, பின்னால் வரும் நக்ஸ் லாரியை வெடிக்க வைக்க முயல்கிறான்.
ஆனால், மேக்ஸ் அவனைத் தடுத்துப் புயலில் இருந்து தப்பிக்கிறான். புயல் ஓய்ந்த பின், கையில் சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்ட நக்ஸுடன் தப்பும் மேக்ஸ், ஃபியூரிசாவின் லாரியைக் கைப்பற்றப் போராடுகிறான்.
ஆனால், ஃபியூரிசா அமைத்த இன்ஜின் கில் ஸ்விட்ச் ரகசியத்தால் லாரி முடங்குகிறது. பின்னால் ஜோவின் படை நெருங்குவதால், உயிர் பிழைக்க வேறு வழியின்றி மேக்ஸ், ஃபியூரிசா மற்றும் அந்தப் பெண்களுடன் கைகோர்க்கிறான்.
லாரியிலிருந்து விரட்டப்பட்டு, ஜோவாலும் கைவிடப்படும் நக்ஸ், கேப்பபிள் காட்டும் தூய அன்பால் மனம் மாறி, இவர்களது அணியிலேயே இணைந்து கொள்கிறான்.
பைக் கொள்ளையர்களின் தாக்குதல், புல்லட் ஃபார்மரின் வேட்டை எனப் பல தடைகளைக் கடக்கும் இந்தச் சண்டையில் ஜோவின் முதன்மை மனைவி அங்ஹாரத் லாரியிலிருந்து விழுந்து ஜோவின் வாகனத்தாலேயே மிதிக்கப்பட்டுக் கொடூரமாக இறக்கிறாள்.
ஃபியூரிசா தன் சிறு வயதுத் தாயகமான, வளம் நிறைந்த கிரீன் பிளேஸ் பகுதியை நோக்கி லாரியைச் செலுத்தி, அங்கு எஞ்சியிருக்கும் வுவாலினி பழங்குடிப் பெண்களைச் சந்திக்கிறாள்.
ஆனால், அவர்கள் முந்தைய இரவு கடந்து வந்த நச்சுச் சதுப்புநிலம்தான் வறட்சியால் அழிந்துபோன அந்தப் பழைய கிரீன் பிளேஸ் என்ற அதிர்ச்சி உண்மை அவளுக்குத் தெரியவருகிறது.
இதனால் ஏமாற்றமடையும் பெண்கள், எல்லையற்ற உப்புப் பெருவெளியைக் கடந்து மறுபுறம் ஏதேனும் புது நிலம் கிடைக்காதா என்று தங்களின் இறுதிப் பயணத்தைத் தொடங்குகின்றனர்.
தனி வழியில் பிரியும் மேக்ஸுக்கு, மீண்டும் அந்தச் சிறுமியின் மாயத்தோற்றம் ஏற்பட்டு, பெண்களைக் கைவிடக் கூடாது என்ற மனிதநேயம் உந்துகிறது.
அவன் ஓடிச்சென்று அந்தப் பெண்களை வழிமறிக்கிறான். அறியாத வெட்டவெளிப் பயணத்தில் அழிவதைக் காட்டிலும், ஜோவின் படைகள் அனைத்தும் தங்களைத் தேடி வெளியே வந்துவிட்டதால், தற்போது காவலாளிகள் இன்றிப் பாதுகாப்பற்றுக் கிடக்கும், தண்ணீரும் உணவும் நிறைந்த சிட்டடெல் கோட்டைக்கே மீண்டும் திரும்பிச் சென்று அதைக் கைப்பற்றுவதே ஆகச்சிறந்த உத்தி என்று மேக்ஸ் புரிய வைக்கிறான்.
அவர்கள் வார் ரிக் லாரியில் கோட்டையை நோக்கித் திரும்பும்போது, ஜோவின் படை நேருக்கு நேர் மோதுகிறது. வுவாலினி பெண்கள் பலர் மடிய, ஃபியூரிசா விலா எலும்பில் பலத்த குத்தப்பட்டுச் சாவின் விளிம்பிற்குச் செல்கிறாள்.
இறுதிக்கட்டப் போரில், டோஸ்ட்டின் சாதுரியமான உதவியால், ஃபியூரிசா சர்வாதிகாரி ஜோவின் முகமூடியைச் சுழலும் சக்கரத்தில் மாட்டி அவனைக் கொடூரமாகக் கொல்கிறாள்.
ஜோ இறந்ததும், நக்ஸ் வார் ரிக் லாரியைப் பள்ளத்தாக்கின் நடுவே கவிழ்த்து, ஜோவின் அசுர மகன் ரிக்டஸையும் கொன்று, பாதையை அடைத்துத் தன் உயிரைத் தியாகம் செய்கிறான்.
ஜோவின் காரில் சிட்டடெல் கோட்டைக்குத் திரும்பும் வழியில், ஃபியூரிசா அதிக ரத்த இழப்பால் மயக்கமடைய, மேக்ஸ் அவளுக்குத் தன் உடலிலிருந்து நேரடியாக ரத்தம் செலுத்தி, முதன்முறையாகத் தன் பெயரை மேக்ஸ் என்று கூறி அவளைக் காப்பாற்றுகிறான்.
கோட்டைக்கு வந்ததும் சர்வாதிகாரி ஜோவின் பிணத்தைக் கண்டு மக்கள் ஆரவாரம் செய்கிறார்கள். ஃபியூரிசாவும் அவளது பெண்களும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்குத் தண்ணீரையும் சுதந்திரத்தையும் வழங்கிப் புதிய ஆட்சியாளர்களாகக் கோட்டையின் மேலே உயரே ஏறிச் செல்கிறார்கள்.
மிருகத்தனமான உலகில் மீண்டும் மனிதநேயத்தை மீட்டெடுத்த திருப்தியோடு, மேக்ஸ் மெதுவாக அந்தப் பெருக்ககூட்டத்திற்குள் மறைந்து தன் தனிப்பாதையில் பயணிக்கையில் படம் நிறைவடைகிறது.
இத்திரைப்படம் தனது தீவிரமான அதிரடிக் காட்சிகளின் வழியாக இன்றைய உலகிற்கும், எதிர்கால மனித குலத்திற்கும் மிக முக்கியமான சில எச்சரிக்கைகளையும் செய்திகளையும் அழுத்தமாக முன்வைக்கிறது.
உலகம் முழுக்க வறண்டு, தண்ணீரும் பெட்ரோலும் அரிய பொருட்களாக மாறும் எதிர்காலத்தை இப்படம் காட்டுகிறது. இயற்கை வளங்களை நாம் இப்படியே சுரண்டினால், மனித நாகரிகம் எவ்வளவு கொடூரமான நிலைக்குத் தள்ளப்படும் என்ற எச்சரிக்கையை இப்படம் நமக்கு அளிக்கிறது.
இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பதே மனித இனம் தொடர்ந்து வாழ்வதற்கான ஒரே வழி என்ற செய்தியை இது உணர்த்துகிறது.
எவ்வளவு பெரிய சர்வாதிகாரியாக இருந்தாலும், அவனது அடக்குமுறைக்கு எதிராக மக்கள் ஒன்றிணைந்து போராடினால் அந்தப் பேரதிகாரத்தை வீழ்த்த முடியும் என்பதை இப்படம் காட்டுகிறது. தனி மனிதனாக ஓடி ஒளிவதைக் காட்டிலும், பாதிக்கப்பட்டவர்கள் கைகோர்த்து எதிர்த்து நிற்பதே தீர்வு என்ற செய்தியை மேக்ஸ் மற்றும் ஃபியூரிசாவின் கூட்டணி நமக்குத் தெரிவிக்கிறது.
ஆணாதிக்கச் சிந்தனை கொண்ட ஒரு வர்க்கம் உலகை எப்படிப் பாழாக்குகிறது என்பதையும், அதற்கு நேர்மாறாகப் பெண்கள் எப்படி ஒட்டுமொத்தச் சமூகத்தின் மீட்சிக்காகப் போராடுகிறார்கள் என்பதையும் படம் விவரிக்கிறது.
பெண்களை வெறும் அடிமைகளாகவோ, போகப் பொருட்களாகவோ பார்க்காமல், அவர்களைச் சமமாக மதித்து அவர்களின் ஆற்றலை அங்கீகரிப்பதே ஒரு சமூகத்தின் வளர்ச்சிக்கு அடித்தளம் என்ற செய்தியை இப்படம் உரக்கச் சொல்கிறது.
வார் பாய் நக்ஸ் கதாபாத்திரம் மூலம் படம் ஒரு முக்கியமான செய்தியைச் சொல்கிறது. தவறான சித்தாந்தங்களாலும், மதவெறியாலும் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்ட ஒரு இளைஞன் கூட, சக மனிதர்களின் உண்மையான அன்பையும் கருணையையும் காணும்போது தன் தவறை உணர்ந்து திருந்த முடியும்.
சமூக நன்மைக்காகத் தன்னை மாற்றிக் கொள்ள முடியும் என்பதை நக்ஸின் மாற்றம் நிரூபிக்கிறது.
ஃபியூரிசாவும் பெண்களும் எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்டு எங்கோ இருக்கும் ஒரு புதிய சொர்க்கத்தைத் தேடி ஓடுகிறார்கள். ஆனால், ஓடி ஒளிவதில் தீர்வோ சொர்க்கமோ இல்லை.
நாம் வாழும், நம்மை ஒடுக்கும் அதே இடப் போராட்டக் களத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று, அதைச் சீரமைத்து அங்கேயே நமக்கான சொர்க்கத்தை உருவாக்க வேண்டும் என்ற மிக உன்னதமான செய்தியுடன் இப்படம் நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
