2023 ஆம் ஆண்டு அனிமேஷன் உலகின் பிதாமகர் ஹயாவோ மியாசாகி இயக்கத்தில் வெளியான "தி பாய் அண்ட் தி ஹெரான் " மிக உன்னதமான படைப்பு.
ஸ்டுடியோ கிப்லி தயாரிப்பில் வெளியான இப்படம் மியாசாகியின் திரைவாழ்வில் ஈடு இணையற்ற இடத்தைப் பிடித்துள்ளது.
ஜப்பானிய மொழியில் கிமிடாச்சி வா தோ இக்கிரு கா என்று பெயரிடப்பட்ட இப்படம் 1937 ஆம் ஆண்டு நாவலின் தலைப்பை மட்டும் தழுவி முற்றிலும் புதியதொரு கற்பனைப் பிரபஞ்சமாக திரையில் விரிகிறது.
ஒரு சிறுவன் தாய்மையின் இழப்பை எதிர்கொள்ளும் விதத்தையும் அவன் கடந்து செல்லும் மாய உலகப் பயணத்தையும் மிக நுணுக்கமான சித்திரங்களால் விவரிக்கிறது.
உலக சினிமா வரலாற்றில் இது ஒரு மகத்தான காவியமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
இப்படம் அனிமேஷன் எல்லைகளைத் தாண்டி வாழ்வு, மரணம் மற்றும் மறுபிறப்பு குறித்த ஆழமான தத்துவப் பார்வையை முன்வைக்கிறது.
மியாசாகி தனது முந்தைய படைப்புகளின் சாயலைச் சிறு துளிகளாகப் பயன்படுத்தினாலும் இதில் இழையோடும் அடர் நிறங்களும் இருண்ட கதைக்களமும் ஒரு முதிர்ச்சியான அணுகுமுறையை வெளிப்படுத்துகின்றன.
போர்க்காலச் சூழலையும் மாயாஜால உலகையும் இணைக்கும் திரைக்கதை உலகத் தரம் வாய்ந்த அனுபவத்தைப் பார்வையாளர்களுக்கு வழங்குகிறது.
மியாசாகி தனது ஓய்வு முடிவைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டு அசாத்தியமான படைப்பாற்றலை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளார்.
இயக்கத்தில் ஒவ்வொரு காட்சியையும் அவர் செதுக்கிய விதம் பிரமிக்கத்தக்கது. நிஜ உலகிற்கும் மாய உலகிற்கும் இடையிலான மாற்றங்களை அவர் கையாண்ட விதம் ஒரு சிறந்த இயக்குநரின் ஆளுமையைப் பறைசாற்றுகிறது.
படத்தின் ஓட்டம் மெதுவாகத் தொடங்கினாலும் மாய உலகிற்குள் நுழைந்த கணமே அசுர வேகம் எடுத்து நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது.
படமாக்கலில் இத்திரைப்படம் ஜப்பானிய சினிமா வரலாற்றில் ஒரு பெரும் சாதனையை நிகழ்த்தியுள்ளது. நவீன கணினித் தொழில்நுட்பக் காலத்தில் கைகளால் வரையப்படும் பாரம்பரிய அனிமேஷன் முறைக்கு மியாசாகி உயிர் கொடுத்துள்ளார்.
சுமார் அறுபது கலைஞர்கள் ஏழு ஆண்டுகள் உழைத்து ஒவ்வொரு சட்டகத்தையும் உருவாக்கியுள்ளனர். ஜப்பானின் இயற்கை எழிலும் கற்பனைக்கு எட்டாத விசித்திர உலகக் காட்சிகளும் அனிமேஷன் துறையில் புதியதொரு தரத்தை நிலைநாட்டியுள்ளன.
வெளியீட்டு முறையில் இப்படம் ஒரு புதுமையான புரட்சியைச் செய்தது. வழக்கமான டிரெய்லர்கள் அல்லது விளம்பரங்கள் எதுவுமின்றி ஒரே ஒரு போஸ்டரை மட்டும் கொண்டு ஜப்பானில் வெளியிடப்பட்டது.
இது ரசிகர்களிடையே பெரும் மர்மத்தையும் எதிர்பார்ப்பையும் உருவாக்கியது. ஜப்பானில் வசூலை வாரிக்குவித்த இப்படம் சர்வதேச அளவில் 294 மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் ஈட்டி உலக அளவில் சாதனை படைத்த ஆறாவது ஜப்பானியத் திரைப்படம் என்ற பெருமையைப் பெற்றது.
குரல் நடிப்பில் ஜப்பானிய மூல வடிவத்தில் சோமா சந்தோகி, மசாகி சுடா, யோஷினோ கிமுரா போன்றோர் தங்களின் பங்களிப்பைச் சிறப்பாகச் செய்துள்ளனர்.
ஆங்கிலப் பதிப்பில் கிறிஸ்டியன் பேல், ராபர்ட் பாட்டின்சன், மார்க் ஹாமில் போன்ற ஹாலிவுட் நட்சத்திரங்கள் தங்களின் தனித்துவமான குரலால் கதாபாத்திரங்களுக்குப் புத்துயிர் அளித்தனர்.
சாம்பல் நிற நாரையின் குரல் வளம் படத்தின் நகைச்சுவை மற்றும் மர்மமான சூழலை மிகச்சரியாகப் பிரதிபலித்தது.
இசைத் துறையில் மியாசாகியின் நீண்டகாலத் தோழர் ஜோ ஹிசைஷி மீண்டும் ஒருமுறை தனது ஆளுமையை நிலைநாட்டியுள்ளார்.
அமைதியான சூழலிலும் பரபரப்பான காட்சிகளிலும் அவர் அமைத்துள்ள பின்னணி இசை படத்தின் உணர்வுகளை ஆழமாகப் பதிய வைக்கிறது.
ஸ்பின்னிங் குளோப் என்ற கருப்பொருள் பாடலை கென்ஷி யோனேசு பாடி ஒரு கவித்துவமான நிறைவைத் தந்துள்ளார். இசையும் அனிமேஷனும் இணைந்து ஒரு முழுமையான கலை அனுபவத்தை வழங்குகின்றன.
சர்வதேச விருதுகள் இப்படத்தின் புகழை உலகெங்கும் கொண்டு சேர்த்தன. அனிமேஷன் துறையின் உயரிய அங்கீகாரமான ஆஸ்கர் விருதை இப்படம் வென்று வரலாறு படைத்தது.
கோல்டன் குளோப், பாஃப்டா மற்றும் ஜப்பானிய அகாடமி விருது எனப் பல அங்கீகாரங்கள் மியாசாகியின் உழைப்பிற்கு மகுடம் சூட்டின.
நவீன காலத்தின் மிகச்சிறந்த கலைப் பொக்கிஷமாக சினிமா ஆர்வலர்களால் இப்படம் இன்றும் போற்றப்படுகிறது.
இப்படத்தின் அடிநாதம் ஒரு படைப்பாளியின் ஆன்மீகத் தேடலாகவும் சுயசரிதை நிழலாகவும் மிளிர்கிறது. மாஹிட்டோ எனும் சிறுவனின் பயணம் மியாசாகியின் சொந்தக் குழந்தைப் பருவத்தின் வலிகளையும் ஏக்கங்களையும் அப்பட்டமாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
போர்க்காலத்தின் பயங்கரம், விமான உதிரிபாகங்கள் தயாரிக்கும் தந்தை, நோய்வாய்ப்பட்ட தாய் என படத்தின் ஒவ்வொரு துளியும் இயக்குநரின் வாழ்வோடு பின்னிப் பிணைந்துள்ளன.
இது ஒரு கலைஞன் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சேகரித்த பிம்பங்களை ஒன்றிணைத்து உருவாக்கிய ஒரு கனவுச் சித்திரம்.
கதையின் மையத்தில் இருக்கும் கோபுரம் அறிவின் குறியீடாகவும் காலத்தின் ரகசியமாகவும் நிற்கிறது. மியாசாகி தனது திரையுலகப் பயணத்தில் சந்தித்த நண்பர்களையும் வழிகாட்டிகளையும் மாய உலகக் கதாபாத்திரங்களாக மாற்றியுள்ளார்.
மந்திரவாதியாக வரும் கொள்ளுத் தாத்தா மியாசாகியின் ஆசானாகக் கருதப்படும் இசாவோ தகஹாட்டாவின் பிம்பமாகத் தெரிகிறார்.
சாம்பல் நிற நாரை இயக்குநருக்கும் அவரது தயாரிப்பாளர் தோஷிவோ சுஸுகிக்கும் இடையிலான நீண்டகால நட்பின் கேலியும் கிண்டலும் நிறைந்த உறவை வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்தப் படம் ஒரு கலைஞர் தான் உருவாக்கிப் பாதுகாத்த கற்பனை உலகத்தை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தத் துடிக்கும் தவிப்பை அடிநாதமாகக் கொண்டுள்ளது.
இப்படத்தின் காட்சிகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு ஓவியத்தைப் போலச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. அனிமேஷன் கலை என்பது வெறும் தொழில்நுட்பம் அல்ல அது ஒரு தவம் என்பதை மியாசாகி மீண்டும் உறுதி செய்துள்ளார்.
மாய உலகத்தில் உலவும் வார்வாரா ஆன்மாக்கள் மற்றும் மனிதர்களை உண்ணும் கிளிகள் என ஒவ்வொரு படைப்பும் ஒரு குறியீட்டுத் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது.
அதிகாரம் மற்றும் வன்முறைக்கு எதிராகக் கலையும் கற்பனையும் எவ்வாறு ஒரு பாதுகாப்பான புகலிடமாக இருக்க முடியும் என்பதை இத்திரைப்படம் மௌனமாகப் பேசுகிறது.
இறுதியில் இத்திரைப்படம் ஒரு விடைபெறுதலின் வலியைத் தாங்கி நிற்கிறது. ஒரு கலைஞன் தனது இறுதிக் காலத்தில் தனது படைப்புகளைத் திரும்பிப் பார்த்து தான் உருவாக்கிய மாய உலகங்கள் இடிந்து விழுவதைக் கண்டும் அஞ்சாமல் யதார்த்தத்தின் கைகளை இறுகப் பற்றிக்கொள்வதை இப்படம் காட்டுகிறது.
மாயைகளில் தஞ்சம் புகுவதை விட சிதைந்த உலகைச் சீரமைப்பதே அறம் என்பதை உணர்த்துகிறது. மியாசாகியின் இந்தக் காவியம் அனிமேஷன் வரலாற்றில் அழியாத ஒரு சுவடாக நிலைத்திருக்கும்.
ஹயாவோ மியாசாகி தனது ஓய்வு முடிவை அறிவித்த பின்னர் மீண்டும் திரும்புவதற்கு உந்துதலாக இருந்தது போரோ தி கேட்டர்பில்லர் எனும் குறும்படப் பணி. இந்தப் புதிய முழுநீளப் படத்திற்கான கதைக்களம் ஜான் கோனோலி எழுதிய தி புக் ஆஃப் லாஸ்ட் திங்ஸ் எனும் நாவலை ஒரு தளர்வான கட்டமைப்பாகக் கொண்டது.
கோபுரத்தின் வடிவமைப்பு மியாசாகிக்குச் சிறுவயதில் பிடித்த எடோகாவா ரன்போவின் கோஸ்ட் டவர் எனும் நாவலால் தூண்டப்பட்டது.
தனது பேரனுக்கு ஒரு நினைவுப் பரிசாக இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலேயே அவர் இப்பணியைத் தொடங்கினார்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக இப்படம் ஜப்பானிய அனிமேஷன் துறையில் பல புதிய முயற்சிகளைச் செய்தது.
எட்விட் அண்ட் தி விட்ச் படத்தின் போது ஒளிப்பதிவாளர் அட்சுஷி ஒகுய் வழங்கிய ஆலோசனையின்படி டால்பி சினிமா தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது பிரகாசமான காட்சிகளில் கூர்மை குறையாமலும் இருண்ட பகுதிகளில் கருமை மிகாமல் துல்லியமாகவும் காட்ட உதவியது.
ஒரு மாதத்திற்கு ஒரு நிமிட அனிமேஷன் மட்டுமே உருவாக்க முடிந்த மந்தமான வேகத்திலும் தரத்தில் சமரசம் செய்யாமல் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட கலைஞர்கள் உழைத்தனர்.
தயாரிப்பாளர் தோஷிவோ சுஸுகி ஸ்டுடியோ கிப்லியின் பழைய படங்களை நெட்பிளிக்ஸ் போன்ற தளங்களுக்கு விற்று இதன் தயாரிப்புச் செலவிற்கான நிதியைத் திரட்டினார்.
ஆங்கிலப் பதிப்பிற்கான குரல் தேர்வில் ராபர்ட் பாட்டின்சன் நாரையின் மூச்சுத்திணறல் போன்ற ஒலியை வெளிப்படுத்த பல வாரங்கள் பயிற்சி மேற்கொண்டார்.
அவரது வசனங்கள் அனைத்தும் வெறும் இரண்டு நாட்களில் பதிவு செய்யப்பட்டன. இசைப்பணிக்காக கென்ஷி யோனேசு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மியாசாகியுடன் இணைந்து பணியாற்றினார்.
பப்ரிகா எனும் பாடலை கிப்லியின் நர்சரி பள்ளியில் குழந்தைகள் பாடுவதை மியாசாகி கேட்ட பின்னரே யோனேசுவை இந்தப் படத்திற்குத் தேர்வு செய்தார்.
ஜப்பானிய வெளியீட்டின் போது கடைப்பிடிக்கப்பட்ட விளம்பரமின்மை ஒரு தந்திரமாக மட்டுமன்றி ரசிகர்களின் அனுபவத்தைச் சிதைக்கக் கூடாது எனும் நோக்கத்தில் செய்யப்பட்டது.
டொராண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் ஒரு அனிமேஷன் படம் தொடக்கப் படமாகத் திரையிடப்பட்டது இதுவே முதல்முறை.
வால்ட் டிஸ்னி ஜப்பான் இப்படத்தை 4K அல்ட்ரா எச்டி ப்ளூ-ரே வடிவில் வெளியிட்டது இது ஸ்டுடியோ கிப்லி வரலாற்றில் முதல் முறையாகும்.
இப்படம் வெளியான பிறகு அது மறைமுகமாக ஒரு புத்தகச் சந்தைப் புரட்சியையும் ஏற்படுத்தியது. படத்தில் வரும் ஹவ் டூ யூ லிவ் நாவலின் தட்டுப்பாடு காரணமாக அது சுமார் 1.8 மில்லியன் பிரதிகள் வரை மறுபதிப்பு செய்யப்பட்டது.
கோட்சில்லா மைனஸ் ஒன் மற்றும் ஒன் பீஸ் வரிசையில் இதுவும் மேற்கத்திய நாடுகளில் ஜப்பானிய கலாச்சார எழுச்சிக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது.
மியாசாகி இந்தப் படத்திற்காக அயர்லாந்து எழுத்தாளர் ஜான் கோனோலியின் தி புக் ஆஃப் லாஸ்ட் திங்ஸ் எனும் நாவலை ஒரு தளர்வான அடித்தளமாகப் பயன்படுத்தினார்.
கிரிடோ எனும் பணிப்பெண் ஒரு மந்திரக்கோல் மூலம் நெருப்பை ஏவி மாஹிட்டோவைக் காப்பாற்றும் காட்சி இப்படத்தின் ஒரு தனித்துவமான கற்பனையாகும்.
இசைப்பணிக்காக கென்ஷி யோனேசு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மியாசாகியுடன் விவாதித்து ஸ்பின்னிங் குளோப் பாடலை உருவாக்கினார்.
ஜப்பானின் புகழ்பெற்ற ஃப்ரைடே ரோட் ஷோ எனும் தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி கிப்லி படங்களைத் தொடர்ந்து திரையிட்டு வந்ததும் இப்படத்தின் விளம்பரமில்லா வெற்றிக்கு ஒரு மறைமுகக் காரணமாக அமைந்தது.
அமெரிக்காவில் கிகிட்ஸ் நிறுவனம் இத்திரைப்படத்தை அதன் 15 ஆண்டு கால வரலாற்றில் இல்லாத அளவிற்கு மிகப்பெரிய அளவில் வெளியீடு செய்தது.
நியூயார்க் திரைப்பட விழா மற்றும் சிட்ஜஸ் திரைப்பட விழா உள்ளிட்ட பல சர்வதேச மேடைகளில் இப்படம் திரையிடப்பட்டது.
லூப்பர் தளம் இதனை 2020களின் சிறந்த கற்பனைப் படமாக அறிவித்தது. 2024 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் வால்ட் டிஸ்னி ஜப்பான் நிறுவனம் இப்படத்தை 4K அல்ட்ரா எச்டி வடிவில் வெளியிட்டது.
இதன் மூலம் கிப்லி நிறுவனம் நவீன காலத் தொழில்நுட்பத் தரத்திற்குத் தன்னை மாற்றிக் கொண்டது. மாஹிட்டோ ஒரு மந்திரக் கல்லை நினைவாக எடுத்து வருவதும் பின்னர் நாரையின் அறிவுரைப்படி அந்த அனுபவங்களை மறக்க முயல்வதும் இப்படத்தின் ஒரு நுணுக்கமான காட்சி விவரிப்பு.
மியாசாகி இந்தப் படத்தின் மூலம் தன் வாழ்நாள் முழுமைக்கும் சொல்ல விரும்பிய ஒரு தேடலை ஒரு வழியாக நிறைவு செய்துள்ளார்.
படத்தின் கதை:-
இரண்டாம் உலகப் போர் நடந்து கொண்டிருந்த காலத்தில், டோக்கியோவில் ஒரு மருத்துவமனை தீப்பிடித்து எரிகிறது. அங்கு அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த தன் தாய் ஹிசாகோவை அந்த தீயில் மாஹிட்டோ மகி (சோமா சந்தோகி) இழக்கிறான்.
இந்தத் துயரம் அவன் மனதை ஆழமாகப் பாதிக்கிறது. சில காலத்திற்குப் பிறகு, அவன் தந்தை ஷோய்ச்சி (தகுயா கிமுரா) ஹிசாகோவின் தங்கையான நட்சுகோவை (யோஷினோ கிமுரா) மணக்கிறார்.
அவர்கள் நட்சுகோவின் குடும்பத்திற்குச் சொந்தமான கிராமப்புற எஸ்டேட்டிற்கு இடம்பெயர்கிறார்கள். அங்கு மாஹிட்டோவிற்குப் புதிய சூழலும், கர்ப்பமாக இருக்கும் நட்சுகோவும் அந்நியமாகவே தெரிகிறார்கள்.
அந்த வீட்டைச் சுற்றியுள்ள ஏழு முதிய பணிப்பெண்கள் மாஹிட்டோவை ஆச்சரியமாகப் பார்க்கிறார்கள்.
அங்கு வந்த நாள் முதலே ஒரு சாம்பல் நிற நாரை (மசாகி சுடா) மாஹிட்டோவைத் தொடர்ந்து வேட்டையாட முயல்கிறது.
அது ஒரு சாதாரணப் பறவை அல்ல என்பதை மாஹிட்டோ உணர்கிறான். அந்த எஸ்டேட்டின் ஓரத்தில் ஒரு பாழடைந்த கோபுரத்தை மாஹிட்டோ காண்கிறான்.
அந்தக் கோபுரத்தைக் கட்டிய நட்சுகோவின் கொள்ளுத் தாத்தா (ஷோஹே ஹினோ), ஒரு கட்டிடக் கலைஞர். அவர் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் அங்கேயே மாயமானவர்.
ஒருநாள் மாஹிட்டோ பள்ளியில் சக மாணவர்களுடன் ஏற்பட்ட சண்டைக்குப் பின், தன் தலையில் ஒரு கல்லால் அடித்துக் காயப்படுத்திக் கொள்கிறான்.
அந்தக் காயம் ஆறும் முன்பே, நாரை அவனிடம் பேசத் தொடங்குகிறது. உனது தாய் சாகவில்லை, அவள் கோபுரத்திற்குள் இருக்கிறாள், என்னுடன் வந்தால் அவளைப் பார்க்கலாம் என்று அது ஆசை காட்டுகிறது.
இதற்கிடையில் நட்சுகோ மர்மமான முறையில் காட்டிற்குள் சென்று மறைய, அவளைத் தேடி மாஹிட்டோவும் பணிப்பெண் கிரிடோவும் (கோ ஷிபாசாகி) கோபுரத்திற்குள் நுழைகிறார்கள்.
கோபுரத்திற்குள் நாரை மாஹிட்டோவின் தாயைப் போன்ற ஒரு உருவத்தை நீரால் உருவாக்கி ஏமாற்றுகிறது.
அது பொய் என்று தெரிந்ததும் கோபமடைந்த மாஹிட்டோ, தான் தயாரித்த மந்திர அம்பால் நாரையின் அலகைத் துளைக்கிறான்.
அப்போது நாரையின் உடலுக்குள் மறைந்திருந்த ஒரு குள்ளமான மனிதன் (பர்ட்மேன்) வெளிப்படுகிறான்.
திடீரென ஒரு சக்திவாய்ந்த மந்திரவாதி தோன்றி, நாரையை மாஹிட்டோவிற்கு வழிகாட்டியாக இருக்குமாறு உத்தரவிடுகிறார்.
அவர்கள் மூவரும் தரைக்குள் புதைந்து ஒரு பிரம்மாண்டமான பாதாள மாய உலகிற்குச் செல்கிறார்கள்.
அங்கு மாஹிட்டோ ஒரு பெரிய கடல் உலகைக் காண்கிறான். அங்கு மீனவப் பெண்ணாக இருக்கும் இளம் வயது கிரிடோவைச் சந்திக்கிறான்.
அந்த உலகில் வார்வாரா எனப்படும் சிறு ஆன்மாக்கள் அடுத்த உலகில் பிறப்பதற்காகப் பறக்கின்றன.
அவற்றை வேட்டையாடும் பெலிகன் (காவோரு கோபயாஷி) பறவைகளிடமிருந்து, ஹிமி (ஐம்யோன்) என்ற இளம் பெண் தனது நெருப்பு சக்தியால் ஆன்மாக்களைக் காப்பாற்றுகிறாள்.
மாஹிட்டோ ஒரு இறக்கும் தருவாயில் உள்ள பெலிகனிடம் பேசுகிறான். அந்த உலகில் தங்களுக்கு உணவு கிடைக்காததால்தான் வார்வாராக்களை உண்பதாக அது தனது துயரத்தைக் கூறுகிறது.
பின்னர் மாஹிட்டோவும் நாரையும் சமாதானமாகி நட்சுகோவைத் தேடுகிறார்கள். அவர்கள் மனிதர்களைப் போலப் பேசி நடக்கும், ஆட்கொல்லி கிளிகளின் (ஜுன் குனிமுரா) ராஜ்ஜியத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறார்கள்.
ஹிமி அவர்களைக் காப்பாற்றி, வெவ்வேறு காலங்களுக்குச் செல்லும் கதவுகள் கொண்ட பகுதிக்கு அழைத்துச் செல்கிறாள்.
ஒரு கதவின் வழியாக மாஹிட்டோ தன் தந்தையைக் காண்கிறான், ஆனால் நட்சுகோவைத் தேடியே அவன் மீண்டும் மாய உலகிற்குப் போகிறான்.
கிளிகளின் கோட்டைக்குள் நட்சுகோ ஒரு பிரசவ அறையில் இருப்பதைக் கண்ட மாஹிட்டோ, அவளைத் தன்னுடன் வருமாறு அழைக்கிறான்.
அவள் மறுத்தாலும், மாஹிட்டோ அவளை முதன்முதலாக அம்மா என்று உரிமையோடு அழைக்கிறான்.
அப்போது மந்திரவாதியான கொள்ளுத் தாத்தா மாஹிட்டோவைத் தனியாகச் சந்திக்கிறார். அவர் தனது சமநிலை கற்களைக் காட்டி, இந்த உலகத்தைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பைத் தனது இரத்த வாரிசான மாஹிட்டோவிடம் ஒப்படைக்க விரும்புகிறார்.
ஆனால் மாஹிட்டோ தன் தலையில் உள்ள வடுவைக் காட்டி, எனக்கும் தீய குணங்கள் உண்டு, அதனால் என்னால் ஒரு தூய உலகைப் பராமரிக்க முடியாது என்று கூறி மறுக்கிறான்.
இதைக் கண்டு ஆத்திரமடைந்த கிளி ராஜா, தானாக அந்தக் கற்களை அடுக்க முயல, அந்த மாய உலகம் முழுவதும் இடிந்து விழத் தொடங்குகிறது.
அனைவரும் தப்பித்து வெளியேறுகிறார்கள். வெளியே வரும்போதுதான் மாஹிட்டோவிற்கு ஒரு உண்மை தெரிகிறது.
ஹிமி என்பது வேறு யாருமல்ல, அவனது தாயான ஹிசாகோவின் இளமைக்கால வடிவம் தான்.
அவள் தன் காலத்திற்குத் திரும்பினால் தீ விபத்தில் இறப்பாள் என்று மாஹிட்டோ எச்சரிக்கிறான்.
ஆனால் உன்னைப் போன்ற ஒரு மகனைப் பெற நான் அந்த மரணத்தையும் ஏற்கிறேன் என்று கூறி அவள் மகிழ்ச்சியாகத் தனது காலத்திற்குத் திரும்புகிறாள்.
மாஹிட்டோவும் நட்சுகோவும் தற்காலத்திற்குத் திரும்புகிறார்கள். மாய உலகிலிருந்து வெளியேறிய கிளிகளும் நாரைகளும் சாதாரணப் பறவைகளாக மாறி வானில் பறக்கின்றன.
மாஹிட்டோ அங்கிருந்து ஒரு சிறு கல்லை நினைவாக எடுத்து வருகிறான். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு போர் முடிவுக்கு வருகிறது.
மாஹிட்டோ தன் தந்தை, நட்சுகோ மற்றும் தனது தம்பியுடன் மீண்டும் டோக்கியோவிற்குப் பயணமாவதோடு இந்த கதை நிறைவடைகிறது. ஒரு சிறுவன் தனது இழப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, யதார்த்த வாழ்க்கையை வாழப் பழகும் பயணமாக முடிகிறது.
ஹயாவோ மியாசாகி இந்தப் படத்தின் மூலம் மனித வாழ்வின் மிக ஆழமான தத்துவங்களை முன்வைக்கிறார். இதில் முதன்மையானது இழப்பை ஏற்றுக்கொண்டு முன்னேறுவதாகும்.
மாஹிட்டோ தனது தாயின் மரணத்தால் ஏற்பட்ட ஆறாத வடுவோடு இருக்கிறான். மாய உலகிற்குச் சென்றால் தாயை மீட்டுவிடலாம் என்ற ஆசையில் அவன் அங்கு சென்றாலும், இறுதியில் மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியாதது என்பதையும், மறைந்தவர்கள் நம்முடைய நினைவுகள் வழியாகவே நம்முடன் வாழ்கிறார்கள் என்பதையும் அவன் உணர்கிறான்.
இறந்த காலத்தின் கசப்பான பக்கங்களிலேயே முடங்கிக் கிடக்காமல், நிகழ்காலத்தை நேசிக்கத் தொடங்குவதே ஒருவன் அடையும் உண்மையான முதிர்ச்சி என்பதை மியாசாகி அழகாகச் சித்தரித்துள்ளார்.
அடுத்து, இப்படம் மனித இயல்பின் இருமையை மிக நேர்மையாகப் பேசுகிறது. மாய உலகை உருவாக்கிய கொள்ளுத் தாத்தா, தீமைகளே இல்லாத ஒரு தூய உலகை உருவாக்க மாஹிட்டோவை அழைக்கிறார்.
ஆனால் மாஹிட்டோ தனது தலையில் தானே ஏற்படுத்திக்கொண்ட காயத்தைக் காட்டி, தனக்குள்ளும் தீய எண்ணங்கள் உண்டு என்பதை வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்கிறான்.
மனிதர்கள் எவரும் தூய்மையானவர்கள் அல்ல. நமக்குள் இருக்கும் நன்மைகளையும் பலவீனங்களையும் ஒன்றாக ஏற்றுக்கொண்டு, ஒரு குறையுள்ள உலகிலேயே நேர்மையாக வாழ விரும்புவதுதான் உண்மையான துணிச்சல் என்பதை இது காட்டுகிறது.
அதிகாரத்தால் ஒரு உலகைக் கட்டமைக்க முயலும் கிளி ராஜா தோல்வியடைவதும், யதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொண்ட மாஹிட்டோ வெற்றியடைவதும் இதையே உணர்த்துகிறது.
தாய்மையின் தியாகம் இப்படத்தில் ஒரு காவியத் தன்மையைப் பெறுகிறது. இளம் வயது தாயான ஹிமி, தனக்கு எதிர்காலத்தில் நேரிடப்போகும் கோரமான மரணத்தைப் பற்றித் தெரிந்தும், மாஹிட்டோவைத் தனது மகனாகப் பெற வேண்டும் என்பதற்காகத் தனது காலத்திற்கே திரும்பத் துணிகிறாள்.
இது ஒரு தாயின் நிபந்தனையற்ற அன்பையும், வாழ்வின் ஒவ்வொரு தருணத்தையும் அதன் முடிவுகளோடு ஏற்கும் மனப்பக்குவத்தையும் பறைசாற்றுகிறது.
இறுதியில், உலகம் என்பது நாம் ஒவ்வொருவரும் அடுக்கும் கற்களைப் போன்றது; அது சில சமயம் சரியலாம், சில சமயம் நிலைகுலையலாம். ஆனால், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களிடம் காட்டும் அன்பும், நாம் எடுக்கும் நேர்மையான முடிவுகளுமே அந்த உலகத்தை அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றும் என்ற வாழ்வியல் உண்மையை இப்படம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது.
