ஐ டான்யா I, Tanya திரைப்படம்
2017 ஆம் ஆண்டு வெளியான விளையாட்டு ஆளுமை தன்வரலாற்றுத் திரைப்படம்.
அமெரிக்க பனிச்சறுக்கு வீராங்கனை டான்யா ஹார்டிங்கின் வாழ்க்கை மற்றும் 1994 ஆம் ஆண்டில் அவரது சக போட்டி வீராங்கனை நான்சி கெரிகன் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் சம்பவத்தை மையமாகக் கொண்டு இத்திரைப்படம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
'ஐ, டான்யா' திரைப்படத்தின் அடிநாதம் , ஒரு ஆளுமையின் மனசாட்சிக்கும், அந்த ஆளுமை குறித்து இந்தச் சமூகம் கட்டமைக்கும் பிம்பத்திற்கும் இடையே நடக்கும் வாழ்வாதாரப் போராட்டமே ஆகும்.
ஒருவரின் திறமை அவனது வர்க்கப் பின்னணி, நாகரிகப் பூச்சு மற்றும் மேல்தட்டு பிம்பம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலேயே அளவிடப்படுகிறது என்ற சமூகத்தின் போலித்தனத்தை இப்படம் மிக ஆழமாகத் தோலுரித்துக் காட்டுகிறது.
டான்யா ஹார்டிங் பனிச்சறுக்கு விளையாட்டில் வரலாற்றுச் சாதனை படைத்த ஒரு மாபெரும் வீராங்கனையாக இருந்தபோதும், அவர் ஒரு ஏழைத் தொழிலாளர் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால், நடுவர் குழுவால் அவர் தொடர்ந்து ஓரங்கட்டப்படுகிறார்.
திறமை மட்டுமே ஒருவரை உயர்த்தப் போதுமானது அல்ல, இந்தச் சமூகம் எதிர்பார்க்கும் "அடைப்பிற்குள்" அவர் அடங்க வேண்டும் என்ற கசப்பான வர்க்கப் பாகுபாடே படத்தின் மையப் புள்ளியாக அமைகிறது.
இதற்கெல்லாம் மேலாக, குடும்பம், ஊடகம் மற்றும் சட்டம் ஆகிய மூன்று அமைப்புகளும் இணைந்து ஒரு ஆளுமையை எப்படிச் சூழ்ந்து நின்று வேட்டையாடி அழிக்கின்றன என்பதை இப்படம் விவரிக்கிறது.
குழந்தைப் பருவத்தில் தாயின் வன்முறையாலும், திருமண வாழ்க்கையில் கணவனின் அடிதடியாலும் டான்யாவின் உலகம் தொடர்ந்து சிதைக்கப்படுகிறது.
இதற்கிடையில், சக வீராங்கனை நான்சி கெரிகன் மீதான தாக்குதல் சம்பவம் நடந்தவுடன், ஊடகங்கள் தங்களின் சுயலாபத்திற்காக டான்யாவை ஒரு கொடூரமான வில்லனாகச் சித்தரித்து மக்கள் மத்தியில் தூற்றுகின்றன.
பொதுமக்களும் தங்களின் பொழுதுபோக்கிற்காக ஒரு விளையாட்டு வீராங்கனையின் வீழ்ச்சியைச் சுவைத்து மகிழ்கிறார்கள்.
இறுதியில், நீதிமன்றம் டான்யாவிற்குச் சிறைத்தண்டனை தராமல், அவர் உயிர் மூச்சாகக் கருதிய பனிச்சறுக்கு விளையாட்டிற்கு வாழ்நாள் தடை விதிக்கும்போது, சட்டத்தின் இரக்கமற்ற தன்மை வெளிப்படுகிறது.
தன்னைச் சிறையில் அடைத்துவிட்டு தன் வாழ்வாதாரத்தைப் பறிக்க வேண்டாம் என்று டான்யா கதறுவது, ஒரு மனிதனின் அடையாளமும் அவனது கனவும் பறிக்கப்படும்போது ஏற்படும் மரண வலியைப் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்துகிறது.
இப்படம் டான்யாவை ஒரு புனிதராகவோ அல்லது முற்றிலும் தவறிழைக்காதவராகவோ காட்டவில்லை. மாறாக, ஒவ்வொரு மனிதனின் கதையிலும் அவனது தரப்பு நியாயங்கள் எப்படி மாறுகின்றன என்பதை விளக்குவதோடு, வன்முறையும் வறுமையும் நிறைந்த ஒரு சூழலில் இருந்து வந்த ஒரு பெண்ணை இந்தச் சமூகம் எப்படித் தன் பொழுதுபோக்கிற்காகப் பயன்படுத்திவிட்டு, இறுதியில் தூக்கி எறிந்தது என்ற உண்மையைச் சற்றே கசப்பான நகைச்சுவையுடன் விவரிப்பதே இத்திரைப்படத்தின் உண்மையான அடிநாதமாகும்.
இதில் மார்கோ ராபி செபாஸ்டியன் ஸ்டான் அலிசன் ஜானி ஜூலியன் நிக்கல்சன் கேட்லின் கார்வர் பால் வால்டர் ஹவுசர் மற்றும் பாபி கேனவாலே ஆகியோர் நடித்துள்ளனர்.
கிரேக் கில்லெஸ்பி இத்திரைப்படத்தை இயக்கியுள்ளார்.
நிக்கோலஸ் கரகட்சானிஸ் இப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார்.
பீட்டர் நாஷெல் இப்படத்திற்கு இசையமைத்துள்ளார்.
இத்திரைப்படம் 90 ஆவது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த துணை நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றதுடன் சிறந்த நடிகை மற்றும் சிறந்த படத்தொகுப்பு ஆகிய பிரிவுகளில் பரிந்துரைகளைப் பெற்றது.
மேலும் கோல்டன் குளோப் பிரிட்டிஷ் அகாடமி விருது மற்றும் ஸ்கிரீன் ஆக்டர்ஸ் கில்ட் உள்ளிட்ட பல்வேறு சர்வதேச விருதுகளில் சிறந்த துணை நடிகைக்கான விருதுகளை வென்று சாதனை படைத்தது.
இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு முழுவதும் மாகன் கொலிசியம் அரங்கில் நடைபெற்றதுடன் குறிப்பிட்ட சில காட்சிகள் மட்டும் அட்லாண்டா நகரில் படமாக்கப்பட்டன.
இப்படத்தின் இயக்குனர் கிரேக் கில்லெஸ்பி ஊடகங்கள் ஒரு மனிதனை எப்படி நடத்துகின்றன என்பதை விமர்சிப்பதற்காகவே இந்தத் திரைப்படத்தை இயக்க சம்மதித்தார்.
நிஜ சம்பவத்தில் பாதிக்கப்பட்ட நான்சி கெரிகனின் பெயரை மீண்டும் இதில் இழுப்பதில் அவருக்கு முழு விருப்பம் இல்லை என்றாலும் டான்யாவின் நிலையை நியாயப்படுத்தாமல் நடுநிலையாகக் காட்ட அவர் முயன்றார்.
திரைப்படத்தின் பின்னணி இசையில் டான்யா தனது நிஜ வாழ்க்கைப் போட்டிகளில் பயன்படுத்திய சில ராக் இசைப் பாடல்களும் சேர்க்கப்பட்டன.
1970 ஆம் ஆண்டுகளின் புகழ்பெற்ற கிளாசிக் ராக் பாடல்கள் படத்தின் கதைக்களத்திற்குப் பலம் சேர்க்கும் என்று இசை மேற்பார்வையாளர் சூசன் ஜேக்கப்ஸ் கருதினார்.
நிஜ வாழ்க்கையில் பாதிக்கப்பட்ட நான்சி கெரிகனிடம் இந்தத் திரைப்படம் குறித்து ஊடகங்கள் கேட்டபோது அவர் அதை இன்னும் பார்க்கவில்லை என்று கூறினார். மேலும் அந்தச் சம்பவத்தில் இருந்து மீண்டு தன் சொந்த வாழ்க்கையில் கவனம் செலுத்துவதே தனது வேலை என்றும் ஹாலிவுட் சித்தரிப்புகள் குறித்துப் பேசுவது தன் வேலை அல்ல என்றும் அவர் தெளிவுபடுத்தினார்.
இத்திரைப்படத்தின் விநியோக உரிமையைப் பெறுவதற்கு நெட்ஃபிளிக்ஸ் உள்ளிட்ட உலகின் முன்னணி நிறுவனங்களுக்கு இடையே மிகக் கடுமையான போட்டி நிலவியது.
படத்தின் வர்த்தக ரீதியான வெளியீட்டிற்கு முன்பே மிராமேக்ஸ் நிறுவனம் இதன் உலகளாவிய உரிமைகளை ஒரு பெரிய தொகைக்கு வாங்கியிருந்தது.
பின்னர் ஆஸ்கார் விருதுகளுக்கான அதிகாரப்பூர்வ பரிந்துரைகள் வெளியான பிறகு இத்திரைப்படம் அமெரிக்கா முழுவதும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட கூடுதல் திரையரங்குகளில் சேர்க்கப்பட்டு மிக பிரம்மாண்டமாகத் திரையிடப்பட்டது.
பல்வேறு சர்வதேச திரைப்பட விழாக்களில் பாராட்டுகளைப் பெற்ற இத்திரைப்படம் அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் மட்டும் முப்பது மில்லியன் டாலர்களுக்கும் மேல் வசூல் செய்து சாதனை படைத்தது.
உலகளவில் இதன் ஒட்டுமொத்த வசூல் ஐம்பத்து மூன்று மில்லியன் டாலர்களைத் தாண்டியது. குறிப்பாக மார்கோ ராபி மற்றும் அலிசன் ஜானி ஆகிய இருவரின் நடிப்புத் திறமையை உலகளாவிய திரைப்பட விமர்சகர்கள் ஒருமித்த குரலில் கொண்டாடினர்.
இருப்பினும் உண்மைச் சம்பவங்களை நேரில் பார்த்த சில மூத்த பத்திரிகையாளர்கள் இத்திரைப்படம் உண்மைகளைச் சற்றுத் திரித்து டான்யாவை மிகவும் பாவம் போன்ற ஒரு பிம்பமாக மாற்ற முயன்றுள்ளது என்று விமர்சித்தனர்.
டான்யா எப்போதும் உண்மைகளை மறைப்பவர் என்றும் இந்தத் திரைப்படம் அவரது கற்பனையான ஆசையை நிறைவேற்றியுள்ளது என்றும் கடுமையான குற்றச்சாட்டுகளும் எழுந்தன.
உலகளவில் விமர்சன ரீதியாகவும் வணிக ரீதியாகவும் பெரும் அலைகளை உருவாக்கிய இத்திரைப்படம் இறுதியாகப் பல்வேறு பிரிவுகளில் சர்வதேச விருதுகளை அள்ளிக் குவித்து பனிச்சறுக்கு வரலாற்றின் ஒரு இருண்ட பக்கத்தை உலகிற்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியது.
திரைப்படத்தில் டான்யா ஹார்டிங்காக நடித்த மார்கோ ராபிக்கு திரைக்கதையைப் படித்து முடிக்கும் வரை இது ஒரு நிஜ வாழ்க்கையில் நடந்த உண்மைச் சம்பவம் என்றே தெரியாது.
இப்படத்தின் கதையை எழுதிய ஸ்டீவன் ரோஜர்ஸ் நிஜ டான்யா ஹார்டிங் மற்றும் அவரது முன்னாள் கணவர் ஜெஃப் கிலூலி ஆகிய இருவரையும் தனித்தனியாக நேர்காணல் செய்தார்.
அப்போது அவர்கள் இருவரும் அந்தச் சம்பவத்தை முற்றிலும் முரண்பட்ட இரு வேறு கோணங்களில் விவரித்ததால் குழப்பமடைந்த எழுத்தாளர் அந்த முரண்பாட்டையே திரைக்கதையின் சுவாரசியமான உத்தியாக மாற்ற முடிவு செய்தார்.
ஜெஃப் கிலூலி இந்தத் திரைப்படத்திற்காகத் தனது நேர்காணலையோ அல்லது தன் வாழ்க்கை வரலாற்று உரிமையையோ வழங்குவதற்கு பணம் வாங்க மறுத்துவிட்டார்.
மேலும் பனிச்சறுக்கு போட்டிகளில் டான்யா ஒரு சிறந்த வீராங்கனை என்பதை ஏற்றுக்கொண்ட அவர் நான்சி கெரிகனை அச்சுறுத்த திட்டமிட்டது தன் சொந்த யோசனைதான் என்றும் டான்யாவின் வீழ்ச்சிக்குத் தானே பொறுப்பு என்றும் வாக்குமூலம் அளித்தார்.
டான்யாவின் தாயான லவோனா கோல்டன் கதாபாத்திரத்தை எழுத்தாளர் ஸ்டீவன் ரோஜர்ஸ் தனது நீண்ட கால தோழியான அலிசன் ஜானிக்காகவே பிரத்யேகமாக எழுதினார்.
அலிசன் ஜானி தனது திரைப்பயணத்திலேயே இது மிகவும் சவாலான கதாபாத்திரம் என்று குறிப்பிட்டார். பனிச்சறுக்கு காட்சிகளுக்காக மார்கோ ராபி தினசரி கடும் பயிற்சிகளை மேற்கொண்டார்.
படப்பிடிப்பு முழுவதும் அவருக்குக் கழுத்தில் தண்டுவடம் சார்ந்த கடுமையான வலி இருந்தபோதிலும் தொடர்ந்து பனிச்சறுக்கு காட்சிகளில் நடித்து முடித்தார்.
பனிச்சறுக்கு விளையாட்டில் மிகக் கடினமான சாகசமான டிரிபிள் ஆக்செல் செய்யக்கூடிய ஒரு பனிச்சறுக்கு வீராங்கனையைக் கூட படக்குழுவினரால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
இதனால் அந்த குறிப்பிட்ட பனிச்சறுக்கு சாகசக் காட்சி மட்டும் கணினி தொழில்நுட்பம் மூலம் காட்சியாக்கப்பட்டது.
============================
படத்தின் கதை:-
1974 ஆம் ஆண்டு ஓரிகானில் உள்ள போர்ட்லேண்ட் நகரில், நான்கு வயது சிறுமியான டான்யாவை அவரது தாய் லவோனா கோல்டன் (அலிசன் ஜானி) கட்டாயப்படுத்தி பனிச்சறுக்கு விளையாட்டில் ஈடுபடுத்துகிறார்.
டான்யாவின் தந்தை குடும்பத்தை விட்டு பிரிந்து செல்ல, தாய் லவோனாவின் கடுமையான உடல் மற்றும் மன ரீதியான சித்திரவதைகளுக்கு மத்தியிலேயே டான்யா வளர்கிறார்.
டான்யாவின் திறமையை உணர்ந்த அவரது தாய், அவரைப் பள்ளியிலிருந்து நிறுத்திவிட்டு முழு நேரமாகப் பனிச்சறுக்கு பயிற்சியில் ஈடுபடுத்துகிறார்.
டயான் ராவ்லின்சன் (ஜூலியன் நிக்கல்சன்) என்ற பயிற்சியாளரின் கீழ் டான்யா தீவிர பயிற்சி பெறுகிறார்.
டான்யா (மார்கோ ராபி) நாட்டின் மிகச்சிறந்த பனிச்சறுக்கு வீராங்கனைகளில் ஒருவராக வேகமாக உருவெடுக்கிறார்.
ஆனால், பனிச்சறுக்கு விளையாட்டிற்குத் தேவையான நாகரிகமான மேல்தட்டு பிம்பம் அவரிடம் இல்லாததாலும், அவரது ஏழ்மையான பின்னணி, அவரே தைத்துக்கொள்ளும் சாதாரண ஆடைகள் மற்றும் அவரது விசித்திரமான ராக் இசைத் தேர்வுகள் காரணமாகவும் நடுவர்களால் அவர் தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்பட்டு குறைந்த மதிப்பெண்களே பெறுகிறார்.
தனது 15 ஆவது வயதில் ஜெஃப் கிலூலி (செபாஸ்டியன் ஸ்டான்) என்ற இளைஞனை காதலிக்கும் டான்யா, பின்னர் அவரைத் திருமணமும் செய்கிறார்.
ஆனால், ஜெஃப் அவரைத் தொடர்ந்து அடித்துத் துன்புறுத்துகிறார். லவோனா இதைக் கண்டிக்கும்போது, தன்னை தவறான முறையில் வளர்த்ததே இதற்குப் காரணம் என்று டான்யா தனது தாயைக் குற்றம் சாட்டுகிறார்.
பயிற்சியாளர் டயானுடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டால் டான்யா அவரை நீக்கிவிட்டு, டோடி டீச்மேன் (போஜானா நோவகோவிக்) என்ற புதிய பயிற்சியாளரை நியமிக்கிறார்.
டான்யா அமெரிக்காவின் முதல் பெண் பனிச்சறுக்கு வீராங்கனையாக போட்டியில் இருமுறை 'டிரிபிள் ஆக்செல்' என்ற மிகக் கடினமான சாகசத்தை வெற்றிகரமாகச் செய்து சாதனை படைக்கிறார்.
இருப்பினும், 1992 குளிர்கால ஒலிம்பிக்கில் அவரால் சரியாகப் பனிச்சறுக்கு செய்ய முடியாமல் நான்காம் இடத்தைப் பிடிக்கிறார். இதனால் மனமுடைந்த டான்யா, பனிச்சறுக்கை விட்டுவிட்டு ஒரு உணவகத்தில் பணிப்பெண்ணாக வேலை செய்யத் தொடங்குகிறார்.
பின்னர் டயான் மீண்டும் வந்து அவரைச் சந்தித்து, 1994 குளிர்கால ஒலிம்பிக் போட்டிக்குத் தயாராகுமாறு ஊக்கப்படுத்துகிறார்.
மீண்டும் தீவிர பயிற்சி பெற்று சிறப்பாக விளையாடினாலும் நடுவர்கள் தனக்குக் குறைந்த மதிப்பெண் வழங்குவதைக் கண்டு டான்யா ஒரு நடுவரிடம் நேரடியாகக் கேள்வி எழுப்புகிறார்.
அதற்கு, டான்யாவின் தோற்றம் மற்றும் குடும்பப் பின்னணி ஒரு சிறந்த விளையாட்டு வீராங்கனைக்குரிய தகுதியாகக் கருதப்படவில்லை என்றும், அவருக்கு நிலையான குடும்ப அமைப்பு இல்லை என்றும் நடுவர் கூறுகிறார்.
இதனால் டான்யா தனது தாயிடம் உதவி கேட்கப் போய், அவராலும் அவமானப்படுத்தப்பட்டு விரட்டப்படுகிறார்.
வேறு வழியின்றி டான்யா மீண்டும் ஜெஃப்பின் உதவியை நாடுகிறார்.
1993 நவம்பரில் போர்ட்லேண்டில் நடக்கும் பிராந்திய சாம்பியன்ஷிப் போட்டியின்போது, டான்யாவிற்கு ஒரு கொலை மிரட்டல் கடிதம் வருகிறது.
இதனால் பயந்துபோன டான்யா அந்தப் போட்டியில் பங்கேற்காமல் விலகுகிறார். டான்யாவின் இந்த மிரட்டலை ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்த நினைக்கும் ஜெஃப், டான்யாவிற்குப் போட்டியாக இருக்கும் நான்சி கெரிகன் (கர்லின் கார்வர்) என்பவரை மனரீதியாகப் பலவீனப்படுத்தத் திட்டமிடுகிறார்.
ஜெஃப்பின் நண்பனும் டான்யாவின் பாதுகாவலருமான ஷான் எக்கார்ட் (பால் வால்டர் ஹவுசர்) என்பவரிடம் நான்சிக்குக் கொலை மிரட்டல் கடிதங்களை அனுப்புமாறு ஜெஃப் கூறுகிறார்.
இதற்கிடையில் டான்யா, நான்சி பயிற்சி பெறும் அரங்கம் மற்றும் அவரது நேரத்தைக் கண்டறிய ஒரு தொலைபேசி அழைப்பை மேற்கொள்கிறார்.
நான்சியைக் காயப்படுத்திப் போட்டியில் இருந்து விலக்கலாம் என்ற யோசனை இவர்களிடையே பேசப்படுகிறது.
இதனைத் தொடர்ந்து, ஷான் எக்கார்ட் இரண்டு அடியாட்களை வாடகைக்கு அமர்த்துகிறார்.
1994 ஜனவரியில் டெட்ராய்ட் நகரில் நான்சி தனது பயிற்சியை முடித்து வரும்போது, ஷேன் ஸ்டான் (ரிக்கி ரஸ்ஸர்ட்) என்ற அடியாள் நான்சியின் முட்டியில் இரும்புத் தடியால் பலமாகத் தாக்குகிறான்.
இதனால் நான்சி அடுத்த நாள் நடக்கும் தேசியப் போட்டியில் பங்கேற்க முடியாமல் போகிறார். தாக்குதல் நடத்திய அடியாட்கள் விரைவில் போலீசாரால் கைது செய்யப்படுகிறார்கள்.
ஷான் எக்கார்ட் தனது வீரப் பிரதாபங்களை வெளியில் தம்பட்டம் அடித்ததால் எப்.பி.ஐ அதிகாரிகள் எளிதாக அவரிடம் வந்து சேருகிறார்கள்.
ஷான் இந்தத் பழியை ஜெஃப் மீது போடுகிறார். டான்யாவிற்குப் பாதுகாப்பு வழங்க வேண்டும் என்பதற்காக ஜெஃப்பிற்குத் தெரியாமல் டான்யாவிற்கு வந்த கொலை மிரட்டலைத் தானே திட்டமிட்டதாக ஷான் கூறுவதைக் கேட்டு ஜெஃப் அதிர்ச்சியடைகிறார்.
டான்யா ஒலிம்பிக் அணிக்குத் தகுதி பெற்றாலும், இந்தச் சதியால் தன் பெயர் கெட்டுவிடும் என்பதை உணர்கிறார்.
அவர் எப்.பி.ஐ அதிகாரிகளைச் சந்தித்து ஜெஃப் மற்றும் ஷான் செய்ததை வாக்குமூலமாக அளிக்கிறார்.
ஆனால், அதிகாரிகள் அந்த வாக்குமூல நகலை ஜெஃப்பிடம் காட்ட, கோபமடைந்த ஜெஃப் டான்யாவைத் தாக்க வீட்டிற்கு வருகிறார்.
டான்யா பூட்டிய கதவின் பின்னால் இருந்து ஜெஃப்பிடம் பேசிவிட்டு, ஜன்னல் வழியாகத் தப்பி ஓடி அவரை நிரந்தரமாகப் பிரிகிறார்.
பின்னர் ஜெஃப், இந்தத் தாக்குதல் திட்டம் டான்யாவிற்கு முன்னரே தெரியும் என்று கூறி அவரையும் வழக்கில் சிக்க வைக்கிறார்.
டான்யாவின் தாய் லவோனா அவரைச் சந்தித்து ஆறுதல் கூறுவது போல நடித்து, இந்தத் தாக்குதலில் டான்யாவிற்குத் தொடர்பு உண்டா என்று கேட்கிறார்.
ஆனால், லவோனா தன் உடையில் ரகசியமாக ஒலிப்பதிவுக் கருவியை மறைத்து வைத்திருப்பதை டான்யா கண்டுபிடித்து, அவரது சுயநலத்தைப் புரிந்துகொண்டு அவரை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றுகிறார்.
ஜெஃப், ஷான் மற்றும் அடியாட்கள் மீது குற்றம் சுமத்தப்படுகிறது. டான்யாவின் நீதிமன்ற விசாரணை ஒலிம்பிக் போட்டி முடியும் வரை ஒத்திவைக்கப்படுகிறது.
1994 ஒலிம்பிக் போட்டியில் நான்சி கெரிகன் வெள்ளிப் பதக்கம் வெல்ல, டான்யா எட்டாவது இடத்தைப் பிடித்துத் தோல்வியடைகிறார்.
வழக்கின் முடிவில், டான்யாவிற்குச் சிறைத்தண்டனை தவிர்க்கப்பட்டாலும், அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் பனிச்சறுக்கு போட்டிகளில் பங்கேற்கக் கூடாது என்று நீதிமன்றம் தடை விதிக்கிறது.
தனது வாழ்வாதாரத்தைப் பறிப்பதற்குப் பதிலாகத் தனக்குச் சிறைத்தண்டனை அல்லது அபராதம் விதிக்குமாறு டான்யா நீதிமன்றத்தில் கதறி அழுதும் நீதிபதி தனது முடிவை மாற்றுவதில்லை.
அதன் பிறகு, ஜெஃப் தனது தவறை உணர்ந்து டான்யாவின் வாழ்க்கையை அழித்ததாக வருந்துகிறார்.
அவர் தனது பெயரை மாற்றிக்கொண்டு, ஒரு சிகையலங்கார நிலையத்தைத் தொடங்கி, மறுமணம் செய்து புது வாழ்க்கையை வாழ்கிறார்.
தாய் லவோனா வாஷிங்டனுக்குக் குடிபெயர்ந்து டான்யாவுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாமல் வாழ்கிறார்.
டான்யா தனது பனிச்சறுக்கு வாழ்க்கையை இழந்த பிறகு, தொழில்முறை குத்துச்சண்டை, நிலத்தடி வடிவமைப்பு, வீட்டு வர்ணம் பூசுதல் போன்ற பணிகளைச் செய்கிறார்.
இறுதியாக, அவர் தனது மூன்றாவது கணவர் மற்றும் ஏழு வயது மகனுடன் ஒரு சாதாரண மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வாழ்வதையும் தான் ஒரு நல்ல தாய் என்பதை உலகம் அறிய வேண்டும் என்று டான்யா விரும்புவதையும் கண்ணுருகையில் படம் நிறைகிறது.
'ஐ, டான்யா' திரைப்படம் ஒரு விளையாட்டு வீராங்கனையின் வெற்றியைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; அது அமெரிக்க சமூகத்தின் இருண்ட பக்கங்களையும், ஊடகங்களின் சுயநலத்தையும் தோலுரித்துக் காட்டும் ஒரு சமூகக் கண்ணாடியாகும்.
ஒரு நபர் எவ்வளவு பெரிய திறமைசாலியாக இருந்தாலும், அவர் மேல்தட்டு வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவராக இல்லாவிட்டால் இந்தச் சமூகம் அவரை எளிதில் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை என்ற கசப்பான உண்மையை இப்படம் பேசுகிறது.
டான்யா ஹார்டிங் பனிச்சறுக்கு விளையாட்டில் 'டிரிபிள் ஆக்செல்' சாகசத்தைச் செய்து வரலாற்றுச் சாதனை படைத்தாலும், அவரது ஏழ்மையான பின்னணி, அவரது முரட்டுத்தனமான பேச்சு மற்றும் சாதாரண ஆடைகள் காரணமாக நடுவர்களால் தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்படுகிறார்.
திறமையை விட பிம்பமே முக்கியம் எனக் கருதும் சமூக அமைப்பை இப்படம் கடுமையாகச் சாடுகிறது.
குழந்தைப் பருவத்தில் பெற்றோரால் ஏற்படும் வன்முறையும், திருமண வாழ்க்கையில் கணவனால் ஏற்படும் வன்முறையும் ஒரு மனிதனின் மனநிலையை எப்படிச் சிதைக்கிறது என்பதை இப்படம் காட்டுகிறது.
தாயின் சித்திரவதையில் வளரும் டான்யா, கணவனின் அடிதடியையும் ஒரு கட்டத்தில் சாதாரணமான ஒன்று என ஏற்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்.
அன்பிற்காக ஏங்கும் ஒரு பெண், தவறான மனிதர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தன் வாழ்க்கையைத் தானே அழித்துக்கொள்வதைச் சித்தரிப்பதன் மூலம், குடும்ப வன்முறைக்கு எதிரான வலுவான செய்தியை இப்படம் பதிவு செய்கிறது.
ஊடகங்கள் தங்களின் லாபத்திற்காகவும், பார்வையாளர்களின் ரசனைக்காகவும் ஒரு மனிதனை எப்படி ஒரே நாளில் நாயகனாக உயர்த்தி, அடுத்த நாளே வில்லனாக சித்தரித்து அழிக்கின்றன என்பதை இப்படம் விமர்சிக்கிறது.
நான்சி கெரிகன் தாக்கப்பட்ட சம்பவத்தில், டான்யாவின் தரப்பு நியாயங்களை முழுமையாக ஆராயாமல், அவரை ஒரு குற்றவாளியாகவே சித்தரித்து ஊடகங்கள் வேட்டையாடின.
பொதுமக்களும் தங்களின் பொழுதுபோக்கிற்காக ஒருவரின் வாழ்க்கையைச் சிதைக்கும் ஊடகத் தீர்ப்புகளை எப்படி ரசிக்கிறார்கள் என்பதை இப்படம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
மேலும், உண்மை என்பது எப்படிச் சார்புடையது என்பதையும் படம் விவரிக்கிறது. படம் தொடங்கும்போதே இது முற்றிலும் முரண்பாடான உண்மை நேர்காணல்களின் அடிப்படை என்று அறிவிக்கப்படுகிறது.
இதன் மூலம், ஒரு சம்பவத்தில் ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் தரப்பு நியாயத்தை மட்டுமே உண்மை என்று நம்புகிறான் என்ற உளவியல் உண்மை உணர்த்தப்படுகிறது.
டான்யா, ஜெஃப், லவோனா ஆகிய மூவருமே தங்களின் தவறுகளை நியாயப்படுத்தி, தங்களை பாதிக்கப்பட்டவர்களாகவே காட்ட முயல்கிறார்கள்.
ஒரு மனிதனுக்குச் சிறைத்தண்டனையை விட கொடூரமானது அவனது அடையாளத்தையும், வாழ்நாள் கனவையும் பறிப்பதாகும் என்பதை இப்படம் மிக ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது.
டான்யா நீதிமன்றத்தில் தன்னைச் சிறையில் அடையுமாறும், ஆனால் பனிச்சறுக்கு ஆட அனுமதி கொடுக்குமாறும் கதறுவது படத்தின் மிக முக்கியமான தருணம்.
சட்டத்தின் மிகக் கடுமையான தண்டனை ஒருவரின் ஒட்டுமொத்த வாழ்வாதாரத்தையும், திறமையையும் முடக்குவதாக இருக்கக் கூடாது என்ற செய்தியையும் இப்படம் கடத்துகிறது.
இத்திரைப்படம் டான்யா ஹார்டிங்கை முற்றிலும் நிரபராதியாகக் காட்டவில்லை. மாறாக, இந்தச் சமூகம், குடும்பம், ஊடகம் மற்றும் சட்டம் ஆகிய அனைத்தும் சேர்ந்து எப்படி ஒரு திறமையான பெண்ணை ஒரு பாதிக்கப்பட்ட பிம்பமாக மாற்றி வேடிக்கை பார்த்தது என்ற உண்மையைச் சற்றே கசப்பான நகைச்சுவையுடன் விவரிக்கிறது.
