"ய பென்டாஸ்டிக் வுமன்"
"A Fantastic Woman" திரைப்படம் 2017 ஆம் ஆண்டு வெளியாகி உலகச் சினிமாவின் கவனத்தைத் தன் பக்கம் ஈர்த்தது.
ஒரு திருநங்கையின் வாழ்வியலை மையமாகக் கொண்டு உருவான இந்தத் திரைப்படம் தனிமனித உரிமைகளையும் சமூகத்தின் பொதுப்புத்தியையும் மிக ஆழமாக விவாதிக்கிறது.
சிலி நாட்டுத் திரைப்படமான இது உலக அரங்கில் பெரும் அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியதுடன் திருநங்கைகள் மீதான பார்வையை மறுபரிசீலனை செய்ய வைத்தது.
ஒரு மனிதரின் அடையாளத்தை விடவும் அவரது உணர்வுகளும் மாண்பும் உயர்ந்தவை என்பதை இந்தப் படைப்பு உலகிற்குப் பறைசாற்றுகிறது.
செபாஸ்டியன் லெலியோ இந்தப் படத்தை மிக நேர்த்தியாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் இயக்கியுள்ளார்.
கதையின் நாயகி மெரினா (டேனியலா வேகா) சந்திக்கும் அவமானங்களையும் அவரது மீண்டெழும் வல்லமையையும் இயக்குனர் காட்சிப்படுத்திய விதம் ஒரு கலை மேதமையின் உச்சமாகும்.
திரைக்கதையில் தேவையற்ற வசனங்களைத் தவிர்த்து மெரினாவின் மௌனம் மற்றும் முகபாவனைகள் மூலமாகவே வலிகளைப் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்துகிறார்.
ஒரு துயரமான கதையை வெறும் அனுதாப அலையாக மாற்றாமல் உரிமைக் குரலாக மாற்றியதில் இயக்குனரின் பங்கு மகத்தானது.
பெஞ்சமின் எச்சார்ரெட்டாவின் ஒளிப்பதிவு படத்தில் ஒரு தனித்துவமான மொழியைப் பேசுகிறது.
மெரினா எதிர்கொள்ளும் தனிமை மற்றும் சமூகத்தின் இறுக்கமான சூழலை அடர் நிறங்களின் வழியாகவும் கேமரா கோணங்கள் வழியாகவும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்.
குறிப்பாக மெரினா எதிர்காற்றில் நடந்து செல்லும் காட்சிகளும் அவர் தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை எதிர்கொள்ளும் முறையும் படமாக்கப்பட்ட விதம் நுணுக்கமானது.
மெரினாவின் அகப்போராட்டத்தைச் சித்திரிக்க நிழல்களும் வெளிச்சமும் திறம்படப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
மேத்யூ ஹெர்பர்ட்டின் இசை இந்தப் படத்திற்கு ஒரு ஆன்மாவாக விளங்குகிறது. ஓபரா இசையின் கம்பீரமும் பின்னணி இசையின் மென்மையும் கதையின் உணர்ச்சிப் போராட்டத்தைச் செழுமைப்படுத்துகின்றன.
குறிப்பாக மெரினாவின் குரலில் வெளிப்படும் இசை அவரது மனவலிமையின் குறியீடாக அமைகிறது.
நடிகர்களின் பங்களிப்பு இந்தப் படத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றது.
டேனியலா வேகா மெரினாவாகவே வாழ்ந்துள்ளார். ஒரு திருநங்கையாக அவர் எதிர்கொள்ளும் உடல் ரீதியான மற்றும் மன ரீதியான வன்முறைகளை அசாத்தியமான நடிப்பால் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
ஆர்லாண்டோவாக நடித்த பிரான்சிஸ்கோ ரெய்ஸ் மிகக் குறுகிய காலமே திரையில் தோன்றினாலும் ஆழமான பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறார்.
90 ஆவது ஆஸ்கார் விருது விழாவில் சிறந்த வெளிநாட்டு மொழித் திரைப்படத்திற்கான விருதை வென்று இப்படம் சாதனை படைத்தது.
மேலும் பெர்லின் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த திரைக்கதைக்கான வெள்ளி கரடி விருது மற்றும் டெடி விருதினையும் இப்படம் கைப்பற்றியது.
கோயா விருதுகள் மற்றும் பிளாட்டினோ விருதுகள் எனப் பல்வேறு சர்வதேச மேடைகளில் இந்தப் படைப்பு கௌரவிக்கப்பட்டது. ஒரு சிலி நாட்டுத் திரைப்படம் ஆஸ்கார் விருதை வென்றது இதுவே முதல் முறையாகும்.
சுவாரஸ்யமான செய்திகளில் முதன்மையானது டேனியலா வேகா இந்தப் படத்தில் முதலில் ஒரு கலாச்சார ஆலோசகராகவே இணைந்தார்.
ஆனால் அவரது ஆளுமையால் கவரப்பட்ட இயக்குனர் செபாஸ்டியன் லெலியோ அவரையே நாயகியாக நடிக்க வைத்தார்.
ஆஸ்கார் மேடையில் விருது வழங்கிய முதல் திருநங்கை என்ற வரலாற்றுப் பெருமையும் டேனியலா வேகாவையே சாரும்.
இந்தப் படத்தின் தாக்கத்தால் சிலி நாட்டில் திருநங்கைகளுக்கான பாலின அடையாளச் சட்டங்கள் மாற்றியமைக்கப்பட்டன என்பது ஒரு கலைப்படைப்பு சமூகத்தில் ஏற்படுத்தும் மாற்றத்திற்குச் சான்றாகும்.
மெரினாவின் கதாபாத்திரம் கண்ணியம் மற்றும் மீண்டெழும் வல்லமை ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று டேனியலா வேகா ஒரு நேர்காணலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
மெரினா என்ற கதாபாத்திரம் வெறும் கற்பனையல்ல அது ஒட்டுமொத்தத் திருநங்கைகளின் வாழ்வியல் போராட்டத்தின் பிரதிபலிப்பாகும்.
இந்தப் படம் சொல்லும் செய்தி மிகவும் தெளிவானது. ஒரு சக மனிதரை அவரது அடையாளங்களைக் கடந்து நேசிப்பதும் அவருக்குரிய மரியாதையை அளிப்பதும் ஒரு நாகரிக சமூகத்தின் கடமையாகும்.
காதலும் துக்கமும் அனைவருக்கும் பொதுவானவை. அதை அனுபவிக்கும் உரிமை மெரினா போன்ற விளிம்புநிலை மனிதர்களுக்கும் உண்டு என்பதை இந்தப் படம் உரக்கச் சொல்கிறது.
அதிகார வர்க்கம் மற்றும் குடும்ப அமைப்பின் ஒடுக்குமுறைகளை ஒரு தனிமனிதர் தனது கலை மற்றும் துணிச்சலால் எப்படி முறியடிக்கிறார் என்பதே இந்தப் படைப்பின் சாரமாகும்.
ஒரு திருநங்கை கதாபாத்திரத்தில் நிஜமான திருநங்கையே நடித்தது இப்படத்திற்கு மிகப்பெரிய நம்பகத்தன்மையையும் உணர்ச்சிகரமான ஆழத்தையும் கொடுத்தது.
ஆஸ்கார் விருது வழங்கும் விழாவின் வரலாற்றிலேயே விருது வழங்க மேடை ஏறிய முதல் திருநங்கை என்ற வரலாற்றுச் சாதனையையும் இந்தப் படத்தின் மூலம் டேனியலா வேகா நிகழ்த்தினார்.
இது திரைத்துறையில் பாலின சமத்துவத்திற்கான ஒரு மிகப்பெரிய மைல்கல்லாக அமைந்தது. இப்படத்தில் மெரினா பாடும் ஓப்ரா பாடல்கள் அனைத்தையும் டேனியலா வேகா தனது சொந்தக் குரலிலேயே பாடினார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அவரது இசைப் பின்னணி மற்றும் குரல் வளம் படத்தின் இறுதிக்காட்சியை ஒரு காவியத் தன்மையுடன் மாற்றுவதற்குப் பெரும் உதவியாக இருந்தது.
ஆலோசகராகத் தொடங்கி உலகமே போற்றும் ஒரு நடிகையாக உருவெடுத்த டேனியலா வேகாவின் பயணம் படத்தின் மையக் கருவான மீண்டெழும் வல்லமைக்கு மிகச்சிறந்த உதாரணமாகத் திகழ்கிறது.
இத்திரைப்படம் திரையில் காட்டிய தாக்கத்தை விடவும் நிஜ வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் மிக முக்கியமானது.
சிலி நாட்டின் சட்ட வரலாற்றில் இந்தப் படம் ஒரு புரட்சிகரமான மாற்றத்தை உண்டாக்கியது. படம் வெளியாகி ஆஸ்கார் விருது வென்ற பிறகு அந்நாட்டின் எல்ஜிபிடிகியூ (LGBTQ) ஆர்வலர்கள் இந்தச் வெற்றியை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தி திருநங்கைகளுக்கான பாலின அடையாள மசோதாவை நிறைவேற்ற அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தனர்.
ஒரு திரைப்படத்தின் சர்வதேச அங்கீகாரம் நாட்டுக்கே பெருமை சேர்த்ததால் அரசியல் தலைவர்கள் இந்த விவகாரத்தில் கவனம் செலுத்தத் தொடங்கினர்.
இதன் விளைவாக 2018 ஆம் ஆண்டு பிற்பகுதியில் திருநங்கைகள் தங்களின் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களில் பெயரை மாற்றிக் கொள்ள அனுமதிக்கும் சட்டம் சிலி நாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்டது.
ஒரு கலைப்படைப்பு வெறும் பொழுதுபோக்காகச் சுருங்காமல் ஒரு சமூகத்தின் சட்ட விதிகளையே மாற்றி அமைக்கும் வல்லமை கொண்டது என்பதற்கு இது மிகச்சிறந்த சான்றாக அமைந்தது.
இப்படத்தின் நாயகி மெரினா தனது கதாபாத்திரத்தின் வழியாக கண்ணியம் மற்றும் கிளர்ச்சி ஆகிய இரண்டு பண்புகளை ஒருசேர வெளிப்படுத்தினார்.
படமாக்கத்தின் போது மெரினா எதிர்கொள்ளும் எதிர்காற்றுடனான போராட்டக் காட்சி ஒன்று படத்தில் மிக வலிமையாகச் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும்.
அந்த ஒரு காட்சிக்காக மெரினா பல மணிநேரம் கடுமையான காற்றை எதிர்கொண்டு நடக்க வேண்டியிருந்தது. அது அவரது அகப்போராட்டத்தை வெளிப்படுத்தும் குறியீடாக அமைந்தது.
சோனி பிக்சர்ஸ் கிளாசிக்ஸ் நிறுவனம் இப்படத்தின் சர்வதேச விநியோக உரிமையை பெர்லின் திரைப்பட விழாவிற்கு முன்னரே வாங்கியது இப்படத்தின் தரத்தின் மீதான நம்பிக்கையைத் தொடக்கத்திலேயே உறுதிப்படுத்தியது.
இயக்குனரும் நடிகையும் இணைந்து ஒரு புதிய வரலாற்றைப் படைக்க இந்தத் திரைப்படம் ஒரு களமாக அமைந்தது. ஒரு திருநங்கையின் வலியை உலகளாவிய மனித உணர்ச்சியாக மாற்றியதில் இப்படத்தின் சமூகத் தாக்கம் அளப்பரியது.
நிஜமான திருநங்கை ஒருவர் தன் சமூகத்தின் உரிமைகளுக்காகத் திரையிலும் நிஜத்திலும் ஒரு சேரப் போராடியது உலகச் சினிமா வரலாற்றில் ஒரு அபூர்வமான நிகழ்வாகும்.
இப்படத்தின் நாயகி மெரினா தனது கதாபாத்திரத்திற்காக மூன்று முக்கிய பண்புகளைத் தாரக மந்திரமாகக் கொண்டிருந்தார். அவை கண்ணியம், கிளர்ச்சி மற்றும் மீண்டெழும் வல்லமை ஆகும்.
இந்த மூன்று உணர்வுகளையும் திரையில் கொண்டு வர அவர் ஆழமான உழைப்பை வழங்கினார். குறிப்பாக மெரினா எதிர்கொள்ளும் உடல் ரீதியான வன்முறை மற்றும் நிர்வாணப்படுத்திப் புகைப்படம் எடுக்கப்படும் காட்சிகள் ஒரு திருநங்கை அன்றாடம் சந்திக்கும் சமூக அவலத்தின் குறியீடாக அமைந்தன.
இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் பெஞ்சமின் எச்சார்ரெட்டா மெரினாவின் தனிமையையும் அவரது துணிச்சலையும் காட்டப் பல நுணுக்கமான உத்திகளைக் கையாண்டார்.
இப்படம் பெர்லின் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்ட போதே விமர்சகர்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
அங்கு சிறந்த திரைக்கதைக்கான வெள்ளி கரடி விருதையும் எல்ஜிபிடி (LGBT) சார்ந்த கதைகளுக்கான டெடி விருதையும் வென்று சாதனை படைத்தது.
செபாஸ்டியன் லெலியோ ஒரு திருநங்கையின் கதையைச் சொல்ல முற்பட்டபோது அதை அனுதாபக் கண்ணோட்டத்தில் அணுகாமல் ஒரு போராளியின் கதையாக மாற்றியதே இப்படத்தின் உலகளாவிய வெற்றிக்குக் காரணமாக அமைந்தது.
சிலி நாட்டின் கலாச்சாரத்தில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய இந்தப் படம் ஆஸ்கார் விருதினை வென்ற இரண்டாவது சிலி நாட்டுத் திரைப்படம் ஆகும்.
அதற்கு முன்னர் பியர் ஸ்டோரி எனும் அனிமேஷன் படம் மட்டுமே அந்த அங்கீகாரத்தைப் பெற்றிருந்தது.
94 சதவீத விமர்சகர்களின் ஆதரவைப் பெற்று ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் இப்படம் ஒரு காவியத் தகுதியைப் பெற்றது.
104 நிமிடங்கள் ஓடக்கூடிய இந்தப் படைப்பு ஒரு மனிதனின் அடிப்படை உரிமை என்பது அவனது அடையாளத்தால் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை என்பதைத் தர்க்கரீதியாகவும் கலை ரீதியாகவும் நிரூபித்தது.
மெரினா பாடும் ஓப்ரா பாடல் ஒவ்வொரு ரசிகனின் மனதிலும் ஒரு நீங்காத வடுவையும் நம்பிக்கையையும் ஒருசேர ஏற்படுத்துகிறது.
ஒரு கலைப்படைப்பு சமூகத்தின் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்ப வேண்டும் என்பதற்கு இப்படம் மிகச்சிறந்த முன்னுதாரணம். ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக வாழ்வதற்கே மெரினா போன்றவர்கள் ஒரு பெரும் போரை நிகழ்த்த வேண்டியிருக்கிறது என்பதை இப்படம் சொல்லாமல் சொல்லிச் செல்கிறது.
உலகச் சினிமாவின் வரலாற்றில் இந்தப் படம் ஒரு விளிம்புநிலை மனிதரின் குரலாக என்றும் நிலைத்திருக்கும்.
ய பென்டாஸ்டிக் வுமன் என்பது ஒரு தனிமனிதரின் வெற்றி மட்டுமல்ல அது ஒடுக்கப்பட்ட ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் கம்பீரமான பிரகடனம்.
============================
படத்தின் கதை:-
சிலி நாட்டின் சாண்டியாகோ நகரில் வாழும் மெரினா ஒரு திருநங்கை. அவர் ஒரு உணவகத்தில் பாடகியாகவும் அதே சமயம் பணிப்பெண்ணாகவும் உழைத்து வருகிறார்.
மெரினா தன்னை விட வயதில் மூத்த ஆர்லாண்டோ (பிரான்சிஸ்கோ ரெய்ஸ்) என்பவரை காதலித்து வருகிறார்.
இருவரும் ஒரு அழகான காதலை பகிர்ந்து கொள்வதுடன் ஒரே வீட்டில் இணைந்தும் வாழ்கிறார்கள்.
மெரினாவின் பிறந்தநாள் அன்று ஆர்லாண்டோ அவருக்கு ஒரு ரகசிய பரிசு குறித்து கூறுகிறார்.
ஒரு புகழ்பெற்ற சுற்றுலா தளத்திற்கு செல்வதற்கான பயணச் சீட்டுகளை அவர் மெரினாவிற்கு பரிசாக அளிக்கிறார்.
ஆனால் அன்றிரவே ஆர்லாண்டோவிற்கு உடல்நலக்குறைவு ஏற்படுகிறது. எதிர்பாராத விதமாக அவர் படிக்கட்டில் இருந்து கீழே விழுந்து விடுகிறார்.
மெரினா அவரை உடனடியாக மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றாலும் மூளை ரத்தக் கசிவு காரணமாக ஆர்லாண்டோ மரணமடைகிறார்.
ஆர்லாண்டோவின் மறைவிற்குப் பிறகு மெரினாவின் வாழ்க்கை ஒரு போராட்டக் களமாக மாறுகிறது.
மருத்துவமனையில் காவல்துறை அதிகாரிகள் மெரினாவின் பழைய அடையாள அட்டையைச் சோதித்து அவரை சார் என்று அழைத்து அவமதிக்கிறார்கள்.
ஆர்லாண்டோவின் மரணத்தில் மெரினாவிற்கு தொடர்பு இருக்குமோ என்ற கோணத்தில் விசாரணை தொடங்குகிறது.
ஆர்லாண்டோவின் தம்பி காபோ (லூயிஸ் க்னெக்கோ) மட்டும் மெரினாவிடம் ஓரளவு பரிவுடன் நடந்து கொள்கிறார். ஆனால் ஆர்லாண்டோவின் முன்னாள் மனைவி சோனியா (அலைன் குப்பன்ஹெய்ம்) மெரினாவைச் சந்தித்து ஆர்லாண்டோவின் காரையும் அவர் தங்கியிருக்கும் வீட்டையும் உடனடியாக ஒப்படைக்கும்படி வற்புறுத்துகிறார்.
மேலும் ஆர்லாண்டோவின் இறுதிச் சடங்கில் மெரினா கலந்துகொள்ளவே கூடாது என்றும் அவர் எச்சரிக்கிறார்.
துப்பறியும் பெண் அதிகாரியான அட்ரியானா (அம்பாரோ நோகுவேரா) மெரினாவை மிகவும் மோசமாக நடத்துகிறார்.
ஆர்லாண்டோ ஒரு பாலியல் தொழிலாளியிடம் செல்வது போலவே மெரினாவிடம் பழகியிருப்பார் என்று அவர் கொச்சைப்படுத்துகிறார்.
சட்ட ரீதியான சோதனை என்ற பெயரில் மெரினாவின் ஆடைகளைக் கழற்றச் சொல்லி அவரை நிர்வாணமாகப் புகைப்படம் எடுத்து உடல் ரீதியாகவும் மன ரீதியாகவும் சித்திரவதை செய்கிறார்கள்.
ஆர்லாண்டோவின் மகன் புருனோ (நிக்கோலஸ் சாவேத்ரா) மெரினாவின் வீட்டிற்குள் அத்துமீறி நுழைந்து அவரைத் தொல்லை செய்வதுடன் மெரினா உயிருக்கு மேலாக நேசிக்கும் ஆர்லாண்டோவின் செல்ல நாயான தியாப்லாவையும் திருடிச் செல்கிறார்.
மெரினாவின் சகோதரி வாண்டா (ட்ரினிடாட் கோன்சலஸ்) மற்றும் அவரது துணையான காஸ்டன் (நெஸ்டர் கான்டிலானா) ஆகியோர் மெரினாவிற்கு ஆதரவாக இருந்தாலும் இந்தச் சிக்கலில் இருந்து விலகி இருக்குமாறு அறிவுறுத்துகிறார்கள்.
இருப்பினும் மெரினா தனது காதலை நிலைநாட்டத் துணிகிறார். அவர் ஆர்லாண்டோவின் இறுதிச் சடங்கு நடக்கும் இடத்திற்குச் செல்கிறார்.
அங்கு ஆர்லாண்டோவின் உறவினர்களால் மிக மோசமாக அவமானப்படுத்தப்பட்டு வெளியேற்றப்படுகிறார்.
வெளியே வந்த மெரினாவை புருனோவும் அவனது நண்பர்களும் கடத்திச் சென்று அவரது முகம் முழுவதும் டக்ட் டேப் சுற்றி ஒரு சந்துக்குள் வீசிவிட்டுச் செல்கிறார்கள்.
இவ்வளவு இன்னல்களுக்கு இடையிலும் மெரினா மனம் தளரவில்லை. ஆர்லாண்டோ விட்டுச் சென்ற ஒரு ரகசிய சாவியை வைத்து ஒரு குளியல் விடுதிக்குச் சென்று அங்குள்ள லாக்கரைத் திறக்கிறார்.
ஆனால் அங்கு அவருக்கு ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. இறுதியாக ஆர்லாண்டோவின் உடல் தகனம் செய்யப்படும் இடத்திற்குச் சென்று அங்கு அவரது உடலை ஒருமுறை நேரில் பார்த்து தனது பிரியாவிடையைச் செலுத்துகிறார்.
ஆர்லாண்டோவின் குடும்பத்தினரைத் துணிச்சலாக எதிர்கொண்டு தனது நாயான தியாப்லாவை மீட்டு வருகிறார்.
மெரினா (டேனியலா வேகா) ஒரு மிகப்பெரிய மேடையில் பலரது முன்னிலையில் ஓபரா பாடலை கம்பீரமாகப் பாடி தனது அடையாளத்தையும் திறமையையும் உலகுக்கு நிரூபிக்கையில் படம் நிறைகிறது.
இத்திரைப்படம் ஒரு திருநங்கை இந்தச் சமூகத்தில் எதிர்கொள்ளும் புறக்கணிப்புகளையும் அதைக் கடந்து அவர் நிலைநிறுத்தும் தனிமனித மாண்பையும் மிக உயரிய செய்தியாக முன்வைக்கிறது.
ஒரு மனிதரின் பாலின அடையாளம் அவருடைய குணத்தையோ அல்லது அவர் மற்றவர்கள் மீது காட்டும் அன்பின் தூய்மையையோ தீர்மானிப்பதில்லை என்பதை இப்படம் உரக்கச் சொல்கிறது.
மெரினா கதாபாத்திரம் வழியாகச் சமூகம் ஒரு திருநங்கையை எப்போதும் ஒரு சந்தேகத்திற்குரிய நபராகவோ அல்லது விளிம்புநிலை மனிதராகவோ மட்டுமே பார்ப்பதைச் சாடுகிறது.
அதிகார வர்க்கமும் பொது அமைப்புகளும் ஒரு தனிமனிதரின் உரிமைகளைத் தங்களின் பாரபட்சமான பார்வைகளால் எங்கனம் நசுக்குகின்றன என்பதை இப்படம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
ஒரு மரணத்தின் போது கூட துக்கம் அனுசரிக்க ஒருவருக்கு இருக்கும் அடிப்படை உரிமையை மறுப்பது எவ்வளவு பெரிய வன்முறை என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
குடும்பம் மற்றும் சமூகம் என்ற பெயரில் மெரினாவிற்கு இழைக்கப்படும் அநீதிகள் உண்மையில் அந்தச் சமூகத்தின் அறியாமையையும் மனநோயையுமே காட்டுகின்றன.
எந்தச் சூழலிலும் தனது சுயமரியாதையை விட்டுக்கொடுக்காமல் கண்ணியத்தோடு போராடும் ஒருவரின் மனவலிமை அத்தனை தடைகளையும் உடைக்கும் என்பதே இப்படம் சொல்லும் சாராம்சம்.
இறுதியில் மெரினா பாடும் ஓப்ரா பாடல் ஒரு கலை வெளிப்பாடு மட்டுமல்ல அது தன்னை ஒடுக்கிய உலகிற்கு முன்னால் அவர் முன்வைக்கும் வாழ்வியல் பிரகடனம்.
திருநங்கைகளுக்குத் தேவைப்படுவது அனுதாபம் அல்ல மாறாக ஒரு சக மனிதருக்குரிய சமமான அங்கீகாரமும் மரியாதையும் மட்டுமே என்ற உண்மையை இப்படம் உலகிற்குப் போதிக்கிறது.
ஒருவரின் உடல் மற்றும் பாலினத் தேர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு அவரது உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிப்பதே ஒரு நாகரிக சமூகத்தின் அடையாளம் என்ற உன்னதமான செய்தியை இப்படம் சுமந்து நிற்கிறது.
