'லிங்கன்' Lincoln திரைப்படம் 2012 ஆம் ஆண்டு வெளியாகி உலக அளவில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற படைப்பு.
அமெரிக்காவின் மிகச்சிறந்த ஜனாதிபதிகளில் ஒருவரான ஆபிரகாம் லிங்கனின் வாழ்வின் மிக முக்கியமான இறுதி நான்கு மாதங்களை மட்டுமே மையப்படுத்தி எடுக்கப்பட்ட ஒரு உன்னதமான வரலாற்று காவியம் இது.
'லிங்கன்' திரைப்படத்தின் அடிநாதம் , ஒரு உன்னதமான நோக்கமான அடிமைமுறை ஒழிப்பு சனநாயக ரீதியான அதிகாரத்தையும், அரசியல் தந்திரங்களையும் ஒரு தலைவர் எவ்வாறு கையாள்கிறார் என்ற அறப் போராட்டமே ஆகும்.
வெறும் போர்க்கள வெற்றிகளைத் தாண்டி, சுதந்திரம் மற்றும் மனித சமத்துவத்திற்கான சட்ட அங்கீகாரத்தை நாடாளுமன்றத்தில் நிலைநாட்ட ஆபிரகாம் லிங்கன் எதிர்கொள்ளும் தார்மீக மற்றும் அரசியல் சவால்களே இப்படத்தின் மையக்கரு.
சட்டம், ஒழுக்கம், மனித உரிமை ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான முரண்பாடுகளைக் கடந்து, தீர்க்கமான தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் ஒரு மாபெரும் தலைவர் எடுக்கும் முடிவுகளும், அதற்காக அவர் செலுத்தும் தனிப்பட்ட விலையுமே இந்த வரலாற்று காவியத்தின் ஆழமான ஆன்மாவாக விளங்கி நிற்கிறது.
அரசியல் வரலாற்று அறிஞர் டோரிஸ் கியர்ன்ஸ் குட்வின் எழுதிய "டீம் ஆஃப் ரைவல்ஸ்: தி பொலிட்டிகல் ஜீனியஸ் ஆஃப் ஆபிரகாம் லிங்கன்" என்ற புகழ்பெற்ற புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பிரபல நாடக ஆசிரியர் டோனி குஷ்னர் இதன் திரைக்கதையை மிக நேர்த்தியாக வடித்திருந்தார்.
ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் மற்றும் கேத்லீன் கென்னடி ஆகியோரின் தயாரிப்பில், 'அம்ப்ளின் எண்டர்டெய்ன்மென்ட்' உள்ளிட்ட நிறுவனங்களின் கூட்டு முயற்சியில் $65 மில்லியன் பட்ஜெட்டில் இப்படம் உருவானது.
இப்படத்தின் கதைக்களம் அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் முடிவுக்கு வரும் தருணமான 1865 ஜனவரியில் தொடங்குகிறது.
போர் முடிந்த பிறகு, தான் கொண்டு வந்த 'அடிமைமுறை ஒழிப்பு பிரகடனம்' நீதிமன்றங்களால் நிராகரிக்கப்படலாம் என்று லிங்கன் அஞ்சுகிறார்.
எனவே, போரின் முடிவுக்கு முன்பாகவே அமெரிக்க நாடாளுமன்றத்தில் அரசியலமைப்பின் 13-வது சட்டத்திருத்தத்தை நிறைவேற்றி, அடிமைமுறையை நிரந்தரமாக ஒழிக்க அவர் திட்டமிடுகிறார்.
நாடாளுமன்றத்தில் போதிய பெரும்பான்மை இல்லாத சூழலில், ஒரு உன்னதமான நோக்கத்திற்காக எதிர்க்கட்சி எம்பிக்களின் ஆதரவை லிங்கன் எப்படித் தன் அரசியல் தந்திரங்களால் திரட்டுகிறார் என்பதைப் படம் மிகச் சுவாரசியமாக விவரிக்கிறது.
மறுபுறம், மூத்த மகன் ராபர்ட் போரில் சேர விரும்புவது மற்றும் மனைவி மேரி தாடின் மன உளைச்சல் எனத் தன் குடும்பப் போராட்டங்களையும் அவர் எதிர்கொள்கிறார். இறுதியாக, வெறும் இரண்டு வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சட்டம் நிறைவேறி, அதன் பின் போர் முடிவுக்கு வருவது, ஏப்ரல் 14 இல் லிங்கன் சுட்டுக் கொல்லப்படுவது என சோகமான வரலாற்று உண்மையுடன் படம் நிறைவடைகிறது.
இப்படத்தின் ஆகச்சிறந்த பலமாக அமைந்தது அசாத்தியமான நடிப்புத் திறன் ஆகும்.
ஆபிரகாம் லிங்கனாக நடித்த டேனியல் டே-லூயிஸ், லிங்கனின் தோற்றம், அவரின் பிரத்யேகமான உயர் சுருதி கொண்ட குரல் நயம், நடக்கும் விதம், தீவிரமான சிந்தனை என அனைத்தையும் அப்படியே திரையில் மெதட் ஆங்டிங்கில் கொண்டு வந்து நமக்குள் ஒரு பிரமையையே ஏற்படுத்தினார்.
நடிப்பிற்காகவே வாழும் இவர், இதற்காகத் தன் வாழ்நாளின் ஒரு பகுதியை அர்ப்பணித்து ஆராய்ச்சி செய்திருந்தார்.
லிங்கனின் மனைவியாக நடித்த சாலி ஃபீல்ட், தன் மகனை இழந்த சோகத்திலும் கணவனுக்குப் பக்கபலமாக இருக்கும் ஆளுமையிலும் முத்திரை பதித்தார்.
அதேபோல், தீவிரமான சமத்துவவாதியாக நடித்த டாமி லீ ஜோன்ஸ், நாடாளுமன்றத்தில் சட்டம் நிறைவேறத் தன் கொள்கையைச் சற்றே தளர்த்திக் கொள்ளும் முதிர்ந்த அரசியல்வாதியாக மிக கம்பீரமாக நடித்திருந்தார்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் இத்திரைப்படம் மிக உன்னதமான தரத்தைக் கொண்டிருந்தது.
இயக்குனர் ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் வழக்கமான தனது பிரம்மாண்ட பாணியைக் குறைத்துக்கொண்டு, கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுக்கும், வசனங்களுக்கும், நாடாளுமன்ற விவாதங்களுக்கும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து மிக முதிர்ச்சியான இயக்கத்தை வழங்கியிருந்தார்.
ஜானுஸ் காமின்ஸ்கியின் ஒளிப்பதிவு, 19-ஆம் நூற்றாண்டின் அமெரிக்காவையும், மெழுகுவர்த்தி மற்றும் இயற்கை வெளிச்சத்தில் அமைந்த வெள்ளை மாளிகையின் உட்புறங்களையும் மிக தத்ரூபமாகத் தன் கேமராவில் படம்பிடித்திருந்தது.
சிகாகோ சிம்பொனி ஆர்கெஸ்ட்ராவுடன் இணைந்து ஜான் வில்லியம்ஸ் அமைத்த இசை, படத்தின் வரலாற்றுத் தன்மைக்குக் கூடுதல் கம்பீரத்தையும், உணர்ச்சிப்பூர்வமான தருணங்களில் அமைதியான மென்மையையும் தந்தது.
$65 மில்லியன் செலவில் எடுக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம், உலகளவில் $275.3 மில்லியனுக்கும் மேல் வசூலித்து மாபெரும் வணிக ரீதியான வெற்றியையும் பெற்றது.
விமர்சகர்களால் 21-ஆம் நூற்றாண்டின் மிகச்சிறந்த படங்களில் ஒன்றாக இது கொண்டாடப்படுகிறது.
85-வது ஆஸ்கர் அகாடமி விருதுகளில் 12 பரிந்துரைகளைப் பெற்று, சிறந்த தயாரிப்பு வடிவமைப்பு மற்றும் சிறந்த நடிகருக்கான (டேனியல் டே-லூயிஸ்) விருதுகளை வென்றது.
மேலும், கோல்டன் குளோப் விருதிலும் டேனியல் டே-லூயிஸ் சிறந்த நடிகருக்கான விருதை வென்றார். வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, படத்தில் சில சிறிய கற்பனையான மாற்றங்கள் இருந்தாலும், ஆபிரகாம் லிங்கனின் உண்மையான குணம், அவரது குரலின் தன்மை மற்றும் அக்காலத்து அரசியல் சூழலை 90% மிகத் துல்லியமாகப் பிரதிபலித்த ஒரே காவியமாக 'லிங்கன்' திகழ்கிறது.
'லிங்கன்' திரைப்படத்தின் கதை மற்றும் திரைக்கதை உருவாக்கத்தில் பல சுவாரசியமான திருப்புமுனைகள் உள்ளன. இயக்குனர் ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க், வரலாற்று அறிஞர் டோரிஸ் கியர்ன்ஸ் குட்வின் தனது 'டீம் ஆஃப் ரைவல்ஸ்' புத்தகத்தை எழுதத் திட்டமிட்டிருந்தபோதே, 1999 ஆம் ஆண்டிலேயே அதன் திரைப்பட உரிமைகளை முன்கூட்டியே வாங்கிவிட்டார்.
தொடக்கத்தில் ஜான் லோகன் எழுதிய திரைக்கதை ஆபிரகாம் லிங்கனுக்கும் ஃபிரடெரிக் டக்ளஸுக்கும் இடையிலான நட்பை மையமாகக் கொண்டிருந்தது.
பின்னர் வந்த பால் வெப்பின் திரைக்கதை லிங்கனின் ஒட்டுமொத்த ஆட்சிக்காலத்தையும் விவரித்தது. ஆனால், இந்த இரண்டு வடிவங்களிலும் திருப்தியடையாத ஸ்பீல்பெர்க் படப்பிடிப்பைத் தள்ளிவைத்தார்.
இறுதியாக உள்ளே வந்த டோனி குஷ்னர், லிங்கனின் ஆளுமையை ஒரு 'தால்முடிக்' தத்துவ ஞானியின் சிந்தனைமுறைக்கு நிகராகக் கருதி வியந்து, முதலில் 500 பக்கங்களுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான வரைவுத் திரைக்கதையை எழுதினார்.
பின்னர், லிங்கனின் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் காட்டாமல், அடிமைமுறை ஒழிப்புச் சட்டத்தை நிறைவேற்ற அவர் போராடிய அந்த இறுதி இரண்டு மாதங்களை மட்டும் மையமாக வைத்துத் திரைக்கதையைச் சுருக்கினார்.
இந்தத் துணிச்சலான முடிவுதான், ஒரு சலிப்பூட்டும் சுயசரிதைப் படமாக மாறாமல், படத்தை விறுவிறுப்பான ஓர் அரசியல் த்ரில்லராக மாற்றியது.
மேலும், சட்டப்பூர்வ சமத்துவத்திற்காகத் தன் கொள்கைகளைச் சற்றே தளர்த்தும் தாடியஸ் ஸ்டீவன்ஸ் பாத்திரத்தின் வசனங்களும், ஆபிரகாம் லிங்கன் பேசும் குட்டிக்கதைகளும் திரைக்கதைக்கு அசாத்தியமான உயிரோட்டத்தைத் தந்தன.
'லிங்கன்' திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவு உருவாக்கத்தில் அதன் காட்சி மொழிக்கு அசாத்தியமான வரலாற்றுத் தன்மையைக் கொண்டு வர ஒளிப்பதிவாளர் ஜானுஸ் காமின்ஸ்கி பல தனித்துவமான உத்திகளைக் கையாண்டார்.
19-ஆம் நூற்றாண்டின் ஒளியமைப்பை அப்படியே திரையில் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்பதற்காக, செயற்கையான விளக்குகளைத் தவிர்த்துவிட்டு மெழுகுவர்த்திகள், விளக்குகள் மற்றும் ஜன்னல்கள் வழியே வரும் இயற்கை வெளிச்சத்தை மட்டுமே முதன்மையாகப் பயன்படுத்தினார்.
வெள்ளை மாளிகையின் உட்புறக் காட்சிகளில் இருளும் வெளிச்சமும் கலந்த ஒரு நிழலாட்டத்தை உருவாக்கி, லிங்கன் சந்தித்த அரசியல் அழுத்தங்களையும் அவரது தனிமையையும் காட்சி வழியே கடத்தினார்.
ஒளிப்பதிவை மென்மையாகவும் வரலாற்றுப் பூர்வமாகவும் காட்ட, கேமரா லென்ஸ்களின் முன்னால் பிரத்யேகமான மெல்லிய துணிகள் பயன்படுத்தப்பட்டு, காட்சிகள் அனைத்தும் ஒரு ஓவியம் போன்ற உணர்வைத் தரும்படி படமாக்கப்பட்டன.
மேலும், விர்ஜினியா நாடாளுமன்றத்தின் உட்புற அமைப்பையே 1865-ஆம் ஆண்டின் அமெரிக்க நாடாளுமன்றமாக அச்சு அசல் மாற்றி, மிகக் குறுகிய இடங்களுக்குள்ளும் கேமராவை நேர்த்தியாக நகர்த்தி நாடாளுமன்ற விவாதங்களின் தீவிரத்தை அப்படியே தத்ரூபமாகப் படம்பிடித்தனர்.
ஸ்பீல்பெர்க்கின் வழக்கமான பிரம்மாண்ட அசைவுகளைக் குறைத்து, நிலையான மற்றும் நிதானமான கேமரா கோணங்களின் மூலம் லிங்கனின் கம்பீரத்தையும், அந்த யுகத்தின் ஆன்மாவையும் காமின்ஸ்கி மிக நேர்த்தியாகத் தன் கேமராவில் வடித்தெடுத்தார்.
'லிங்கன்' திரைப்படத்தின் இசை உருவாக்கத்தில் ஸ்பீல்பெர்க்கின் ஆஸ்தான இசையமைப்பாளர் ஜான் வில்லியம்ஸ் வழக்கமான தனது பிரம்மாண்ட ஆர்கெஸ்ட்ரா பாணியிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு நுட்பமான அணுகுமுறையைக் கையாண்டார்.
படத்தின் தீவிரமான அரசியல் விவாதங்களுக்கும், வசனங்களுக்கும் எவ்வித இடையூறும் இல்லாத வகையில், மிகவும் அமைதியான மற்றும் ஆழமான பின்னணி இசையை அவர் வடிவமைத்தார்.
இப்படத்தின் பெரும்பாலான இசைக்கோர்ப்புகள் உலகப் புகழ்பெற்ற 'சிகாகோ சிம்பொனி ஆர்கெஸ்ட்ரா' மற்றும் அதன் பாடகர் குழுவினரால் பதிவு செய்யப்பட்டன.
அமெரிக்காவின் வரலாற்று உணர்வைக் கொண்டுவருவதற்காக 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பாரம்பரியக் கருவிகளான ஃபிடில் , பான்ஜோ மற்றும் பழமையான உலோக வாத்தியங்கள் இதில் முதன்மையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன.
குறிப்பாக, உள்நாட்டுப் போர்க்கால உணர்வை மீட்டெடுக்கும் வகையில் 1862-ஆம் ஆண்டின் புகழ்பெற்ற "பேட்டில் க்ரை ஆஃப் ஃப்ரீடம்" என்ற வரலாற்றுப் பாடல் இப்படத்தில் மிக நேர்த்தியாக மறுஉருவாக்கம் செய்யப்பட்டது.
மேலும், லிங்கனின் உன்னத ஆளுமையைக் குறிக்கும் "வித் மேலிஸ் டுவார்ட் நன்" என்ற பிரதான இசைக்கோர்ப்பை, சிகாகோ சிம்பொனியின் முதன்மை டிரம்பெட் கலைஞர் கிறிஸ் மார்ட்டினின் தனித்துவமான வாசிப்புக்காகவே ஜான் வில்லியம்ஸ் பிரத்யேகமாக உருவாக்கினார்.
இந்த மென்மையான இசை, படத்தின் வரலாற்றுப் பாரத்தையும் லிங்கனின் தார்மீகக் குரலையும் ரசிகர்களின் நெஞ்சில் ஆழமாகக் கடத்தியது.
'லிங்கன்' திரைப்படத்தின் நடிப்பில் டேனியல் டே-லூயிஸின் அசாத்தியமான அர்ப்பணிப்பு மற்றும் நடிகர்களின் தேர்வு சார்ந்த பல சுவாரசியங்கள் நிறைந்துள்ளன. தொடக்கத்தில் ஆபிரகாம் லிங்கனாக நடிக்கவிருந்த லியாம் நீசன், வயது முதிர்வு மற்றும் தனிப்பட்ட காரணங்களால் விலகிய பிறகு, ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் மற்றும் லியோனார்டோ டிகாப்ரியோவின் வற்புறுத்தலால் டேனியல் டே-லூயிஸ் இந்த பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஏற்ற கதாபாத்திரமாகவே வாழும் டே-லூயிஸ், ஓராண்டு காலம் லிங்கனைப் பற்றி தீவிரமாக ஆராய்ச்சி செய்து, வரலாற்றில் விவரிக்கப்பட்ட அவரது தனித்துவமான 'உயர் சுருதி' கொண்ட குரலையும், சற்றே கூனியோடி நடக்கும் அவரது பிரத்யேக உடல்மொழியையும் அச்சு அசலாகக் கண்டறிந்து கொண்டுவந்தார்.
படப்பிடிப்பு தளம் முழுவதிலும் அவர் லிங்கனாகவே வாழ்ந்ததால், இயக்குனர் ஸ்பீல்பெர்க் கூட அவரை "மிஸ்டர் பிரசிடெண்ட்" என்றுதான் அழைத்தார்.
லிங்கனின் மனைவி மேரி தாடாக நடிக்க முதலில் தேர்வு செய்யப்பட்ட சாலி ஃபீல்ட், டே-லூயிஸ் உள்ளே வந்ததும் வயது வித்தியாசத்தைக் காரணம் காட்டி ,நிஜ வாழ்வில் லிங்கனை விட மேரி இளையவர், ஆனால் நடிகர்களில் சாலி ஃபீல்ட் டே-லூயிஸை விட மூத்தவர் என்பதால் நிராகரிக்கப்படும் சூழல் உருவானது.
ஆனால், சாலி ஃபீல்ட் பிடிவாதமாகப் போராடி, மேக்கப் மற்றும் தீவிரமான ஸ்கிரீன் டெஸ்ட் மூலம் தங்களின் பொருத்தத்தை நிரூபித்து அந்தப் பாத்திரத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டார்.
அதேபோல், தாடியஸ் ஸ்டீவன்ஸாக நடித்த டாமி லீ ஜோன்ஸ் நாடாளுமன்றக் காட்சிகளில் தனது அசாத்தியமான வசன உச்சரிப்பாலும், இறுதி காட்சியில் வெளிப்படும் உணர்வுபூர்வமான நடிப்பாலும் படத்திற்கு மாபெரும் பலம் சேர்த்தார்.
இந்த ஒட்டுமொத்த நடிகர்களின் அசாத்தியமான பங்களிப்புதான் ஒரு வரலாற்றுப் படத்திற்குத் தேவையான ஆகச்சிறந்த ஆன்மாவைத் திரையில் கொண்டுவந்தது.
===============================
படத்தின் கதை:-
1865 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில், அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் கான்ஃபெடரேட் மாநிலங்களின் இராணுவத் தோல்வியுடன் மிக விரைவில் முடிவுக்கு வரும் என்று அமெரிக்க அதிபரான ஆபிரகாம் லிங்கன் (டேனியல் டே-லூயிஸ்) துல்லியமாக எதிர்பார்க்கிறார்.
போர் விரைவில் முடிவுக்கு வரப்போகிறது என்ற மகிழ்ச்சி ஒருபுறம் இருந்தாலும், சட்ட ரீதியாக அவருக்குள் ஒரு மாபெரும் தார்மீகக் கவலையும் பயமும் குடிகொள்கிறது. போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, போர்க்கால அவசரச் சட்டமாகத் தான் 1863 இல் வெளியிட்ட அடிமைமுறை ஒழிப்புப் பிரகடனம் (Emancipation Proclamation) நாட்டின் மிக உயரிய நீதிமன்றங்களால் செல்லாததாக்கப்பட்டு நிராகரிக்கப்படலாம் என்று அவர் ஆழமாகக் கருதுகிறார்.
அதுமட்டுமன்றி, போரில் தோற்று மீண்டும் அமெரிக்க ஒன்றியத்தோடு இணையவிருக்கும் அடிமை மாநிலங்கள் அனைத்தும், நாடாளுமன்றத்தில் முன்மொழியப்படும் 13-வது அரசியலமைப்பு சட்டத்திருத்தத்தை தங்களின் அரசியல் பலத்தால் எளிதாகத் தோற்கடித்துவிடும் என்றும் அவர் அஞ்சுகிறார்.
இவ்வாறு சட்டத்திருத்தம் தோற்றுப்போனால், ஏற்கனவே தற்காலிகமாக விடுதலை பெற்ற கறுப்பின மக்கள் அனைவரும் மீண்டும் அடிமைகளாக்கப்படும் கொடூரமான சாத்தியக்கூறுகள் உருவாகும் என்பதால், அதனை எக்காரணம் கொண்டும் அனுமதிக்கக் கூடாது என லிங்கன் உறுதியாக நம்புகிறார்.
எனவேதான், போர் முழுமையாக முடிவுக்கு வரும் முன்பாகவே, எப்படியாவது இந்த 13-வது அரசியலமைப்பு சட்டத்திருத்தத்தை அமெரிக்க மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபையில் (House of Representatives) வாக்கெடுப்புக்கு விட்டு, முழுமையான பெரும்பான்மையுடன் நிறைவேற்றி அடிமைமுறையை நிரந்தரமாக ஒழிக்க வேண்டும் என்று அவர் மிகத் தீவிரமாகத் திட்டமிடுகிறார்.
இருப்பினும், இந்தச் சட்டத்திருத்தத்தை நாடாளுமன்றத்தில் கொண்டுவந்து நிறைவேற்றுவது என்பது அத்தனை எளிதான காரியமாக இருக்கவில்லை.
ஏனெனில், இந்தச் சட்டத்திருத்தத்தின் அதிவிரைவான நிறைவேற்றத்தை விரும்பாத சில அரசியல்வாதிகள், பல்வேறு காரணங்களை முன்னிறுத்தி வாக்கெடுப்பைத் தாமதிக்கச் செய்ய நினைப்பார்கள் என்றும், அதனால் இந்தச் சட்டம் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிடுமோ என்றும் தீவிர குடியரசுக் கட்சியினர் (Radical Republicans) பயப்படுகின்றனர்.
அதுமட்டுமன்றி, ஒன்றியத்தில் உள்ள ஒட்டுமொத்த குடியரசுக் கட்சியினரின் முழுமையான ஆதரவும் கூட இந்தச் சட்டத்திருத்தத்திற்கு இன்னும் இறுதிவரை உறுதி செய்யப்படாமல், பல முரண்பாடுகளோடு இருக்கிறது. இத்தகைய இக்கட்டான சூழலில், இந்தச் சட்டத்திருத்தம் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையுடன் வெற்றிகரமாக நிறைவேற வேண்டுமானால், அதற்குப் பல எதிர்க்கட்சியான ஜனநாயகக் கட்சி (Democratic) நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவும் அவசியமாகத் தேவைப்படுகிறது.
ஆனால், அப்போது நாடாளுமன்றத்தில் இருந்த பல ஜனநாயகக் கட்சியினர் 1864 ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் தோல்வியடைந்து, புதிய நாடாளுமன்றம் கூடும் வரை தற்காலிகமாகப் பதவியில் நீடிக்கும் 'லேம் டக்ஸ்' எனப்படும் பொறுப்பில் இருக்கிறார்கள்.
இதனால், தற்போதைய சூழலில் சட்டத்தை நிறைவேற்றுவது கடினம் எனக் கருதும் லிங்கனின் நெருங்கிய ஆலோசகர்கள் சிலர், குடியரசுக் கட்சியினர் அமோகப் பெரும்பான்மை வகிக்கப்போகும் புதிய நாடாளுமன்றம் முறையாக அமையும் வரை அமைதியாகக் காத்திருக்குமாறு லிங்கனுக்குப் பரிந்துரைக்கின்றனர்.
ஆனால், புதிய நாடாளுமன்றம் கூடி, மாநிலங்கள் இணையத் தொடங்கினால் இந்தச் சட்டம் ஒருபோதும் நிறைவேறாது என்பதைத் தீர்க்கமாக அறியும் லிங்கன், அந்தப் பரிந்துரையை நிராகரித்துவிட்டு உடனடியாகக் களம் இறங்குகிறார்.
இதற்காக லிங்கன், குடியரசுக் கட்சியின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான பிரான்சிஸ் பிரஸ்டன் பிளேயர் (ஹால் ஹால்ப்ரூக்) என்பவரின் பெரும் செல்வாக்கையும் தார்மீக ஆதரவையும் நாடுகிறார்.
நாடாளுமன்றத்தில் இருக்கும் பழமைவாதக் குடியரசுக் கட்சி உறுப்பினர்களின் (State conservative faction) வாக்குகளை இந்த அடிமைமுறை ஒழிப்புச் சட்டத்திருத்தத்திற்கு ஆதரவாக மாற்றியமைக்கும்படி அவரிடம் கேட்டுக்கொள்கிறார்.
ஆனால் பிளேயர், இந்த அரசியல் உதவிக்கு ஒரு கைமாறாக, ஒரு பெரிய நிபந்தனையை லிங்கன் முன்னால் வைக்கிறார்.
வரவிருக்கும் வசந்த காலத்தில் பனி உருகத் தொடங்கினால், நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இராணுவப் போ நடவடிக்கைகள் மீண்டும் தீவிரமடையும் என்றும், அதனால் போர்க்களத்தில் இருக்கும் தனது இரு மகன்களும் மீண்டும் மரண ஆபத்தை எதிர்கொள்ள நேரிடும் என்றும் அவர் கவலைப்படுகிறார்.
எனவே, போரை உடனடியாக நிறுத்த கான்ஃபெடரேட் அரசாங்கத்துடன் அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தத் தமக்கு அதிகாரப்பூர்வ அனுமதி அளிக்க வேண்டும் என்று அவர் லிங்கனை வற்புறுத்துகிறார்.
கான்ஃபெடரேட் படைகளுடன் இத்தகைய அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடங்கினால், அது அடிமைமுறையை முற்றிலும் ஒழிக்கத் துடிக்கும் தீவிர குடியரசுக் கட்சியினரை மாபெரும் ஆத்திரத்திற்கு உள்ளாக்கும் என்பதை லிங்கன் மிக நன்றாகவே அறிந்திருக்கிறார்.
இருந்தபோதிலும், இந்தச் சட்டத்திருத்தத்தை நிறைவேற்ற பிளேயரின் தலைமையிலான பழமைவாதப் பிரிவின் ஆதரவு இன்றியமையாதது என்பதால், வேறு வழியின்றி அந்த அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைக்கான ரகசிய அனுமதியை லிங்கன் பிளேயருக்கு வழங்குகிறார்.
இதனைத் தொடர்ந்து, லிங்கனும் அவரது வெளியுறவுச் செயலரான வில்லியம் எச். சீவர்ட் (டேவிட் ஸ்ட்ரதேர்ன்) ஆகியோரும் இணைந்து, எப்படியாவது ஜனநாயகக் கட்சியினரின் வாக்குகளைப் பெற்றே தீர வேண்டும் என்று தீவிரமாக வியூகம் அமைக்கின்றனர்.
அடுத்து வரவிருக்கும் புதிய நாடாளுமன்றத்தில் தங்களின் பதவிகளை இழக்கவிருப்பதால், மக்கள் பிரதிநிதிகள் என்ற எவ்விதக் கட்டுப்பாடுகளுமின்றியும், கட்சியின் கட்டளைகளுக்கு அஞ்சாமலும் தனிச்சையாக வாக்களிக்கக்கூடிய அந்தத் தோல்வியுற்ற 'லேம் டக்' ஜனநாயக கட்சி உறுப்பினர்கள் மீது மட்டும் தங்களின் கவனத்தைச் செலுத்த வேண்டும் என்று லிங்கன் அறிவுறுத்துகிறார்.
அதன்படி, விரைவில் வேலையிழந்து வாழ்வாதாரமின்றித் தவிக்கப்போகும் அந்த ஜனநாயகக் கட்சி உறுப்பினர்களை அணுகி, அவர்களுக்குப் பிரதிபலனாகப் பல்வேறு கூட்டாட்சிப் பதவிகளை (Federal jobs) லஞ்சமாக ஆசை காட்டி வாக்குகளைப் பெறுவதற்காக வில்லியம் என். பில்போ (ஜேம்ஸ் ஸ்பேடர்), கர்னல் ராபர்ட் லேதம் (ஜான் ஹாக்ஸ்), ரிச்சர்ட் ஷெல் (டிம் பிளேக் நெல்சன்) போன்ற ரகசிய முகவர்களை லிங்கன் நியமித்து, அவர்களுக்கு முழு அதிகாரத்தையும் அளிக்கிறார்.
அரசியல் களம் இவ்வாறு கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் இதே காலகட்டத்தில், ஹார்வர்ட் சட்டப் பள்ளியிலிருந்து தற்காலிகமாக வீடு திரும்பும் லிங்கன் மற்றும் முதல் பெண்மணி மேரி டாட் லிங்கன் (சாலி ஃபீல்ட்) தம்பதியரின் மூத்த மகனான ராபர்ட் டாட் லிங்கன் (ஜோசப் கார்டன்-லெவிட்), தனது படிப்பை பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டுத் தன்னார்வத்துடன் யூனியன் இராணுவத்தில் சேர்ந்து போரிடப் போவதாக அதிரடியாக அறிவிக்கிறான்.
புகழ்பெற்ற தனது தந்தையின் நிழலிலேயே எப்போதும் வாழ்ந்துவிடாமல், அவரிடமிருந்து வெளிவந்து, போர்க்களத்தில் வீரமாகச் செயல்பட்டு தனக்கான தனி மரியாதையையும் கௌரவத்தையும் சொந்தமாகச் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்று அவன் துடிக்கிறான்.
தன் மகனின் உயிருக்கு ஆபத்து நேரிடலாம் என்பதால் லிங்கன் மிகவும் தயங்கி மறுத்தாலும், அவனது பிடிவாதத்தின் காரணமாக வேறு வழியின்றி அவனுக்கு ஒரு இராணுவ அதிகாரிப் பதவியைப் பெற்றுத் தருகிறார்.
ஆனால், ஏற்கனவே தங்களின் மற்றொரு மகனை இழந்து ஆறாத துயரத்தில் இருக்கும் அவரது மனைவி மேரி டாட், இந்த மூத்த மகனும் போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்டுவிடுவானோ என்று அஞ்சி, கடுமையான மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகிறாள். தன் மகனைக் காப்பாற்ற வேண்டுமானால் போரை உடனடியாக நிறுத்த வேண்டும் என்றும், அதற்கு ஒரே வழி எப்படியாவது உடனடியாகச் சட்டத்திருத்தத்தை நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றிப் போரை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதுதான் என்றும் கூறி, தன் கணவர் லிங்கனை நோக்கித் தீவிரமாகக் கதறி வற்புறுத்துகிறாள்.
மறுபுறம், அமெரிக்க மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபையில் இந்தச் சட்டத்திருத்தம் மீதான விவாதம் அதன் இறுதி மற்றும் மிக முக்கியமான உன்னதக் கட்டத்தை எட்டுகிறது. இந்தச் சூழலில், கறுப்பின மக்களின் முழுமையான மனித இனச் சமத்துவத்திற்காகத் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் சமரசம் இன்றிப் போராடி வரும் தீவிரக் கொள்கையுடைய நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான தாடியஸ் ஸ்டீவன்ஸ் (டாமி லீ ஜோன்ஸ்), சட்டம் நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காகத் தனது தீவிரமான நிலைப்பாட்டைச் சற்றே தளர்த்திக் கொள்ள முதிர்ச்சியோடு ஒப்புக்கொள்கிறார்.
நாடாளுமன்றத்தில் விவாதிக்கும்போது, இந்தச் சட்டத்திருத்தம் என்பது அனைத்து இனத்தாருக்கும் இடையிலான சட்டப்பூர்வமான சமத்துவத்தை (legal equality) மட்டுமே குறிக்கிறதே தவிர, அவர்கள் பிறப்பால் மற்றும் சமூக அந்தஸ்தால் முற்றிலும் சமமானவர்கள் என்பதற்கான பிரகடனம் அல்ல என்று மிகவும் சாதுரியமாக வாதிடுகிறார்.
அப்போதுதான் மிதவாத உறுப்பினர்களின் வாக்குகள் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் என்பதால், ஆசா விண்ட்னர் லிட்டன் (ஸ்டீபன் ஸ்பினெல்லா) மற்றும் ஜேம்ஸ் மிட்செல் ஆஷ்லே (டேவிட் கோஸ்டாபில்) போன்ற குடியரசுக் கட்சியினர் நாடாளுமன்ற விவாதங்களை மிகத் துல்லியமாக ஒருங்கிணைக்கின்றனர்.
இதற்கிடையில், பிளேயரின் முயற்சியால் லிங்கனைச் சந்திப்பதற்காகத் தயாராக வாஷிங்டனை நோக்கி வந்து கொண்டிருக்கும் கான்ஃபெடரேட் தூதுவர்களான துணை அதிபர் அலெக்சாண்டர் எச். ஸ்டீபன்ஸ் (ஜாக்கி ஏர்ல் ஹேலி), ஜான் அர்ச்சிபால்ட் காம்ப்பெல் (கிரிகோரி இட்சின்), ராபர்ட் எம். டி. ஹண்டர் (மைக்கேல் ஷிஃப்லெட்) ஆகியோர், நாடாளுமன்ற வாக்கெடுப்பு நெருங்குவதைக் கருத்தில் கொண்டு, வாஷிங்டன் டி.சி. எல்லைக்கு வெளியேயே தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு, அங்கேயே காத்திருக்குமாறு லிங்கனால் ரகசியமாக அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள்.
ஆனாலும், தெற்கிலிருந்து அமைதித் தூதுவர்கள் வந்திருக்கும் வதந்தி நாடாளுமன்ற வளாகத்திற்குள் காட்டுத்தீ போலப் பரவுகிறது. அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை மூலம் போரை உடனடியாக நிறுத்த முடியும் என்றால், இந்த அடிமைமுறை ஒழிப்புச் சட்டம் இப்போது தேவையில்லை என்று வாதிட்டு, வாக்கெடுப்பை உடனடியாக ஒத்திவைக்குமாறு ஜனநாயகக் கட்சியினரான பெர்னாண்டோ வுட் (லீ பேஸ்), ஜார்ஜ் எச். பெண்டில்டன் (பீட்டர் மெக்ரோபி) மற்றும் பழமைவாத குடியரசுக் கட்சியினரான மாண்ட்கோமரி பிளேயர் (பைரன் ஜென்னிங்ஸ்) ஆகியோர் நாடாளுமன்றத்தில் பெரும் கூச்சலிட்டு வலியுறுத்துகின்றனர்.
எப்படியாவது வாக்குகளைப் பெற்றுவிட வேண்டும் என்பதற்காக, ஜார்ஜ் யேமேன் (மைக்கேல் ஸ்டுல்பர்க்), கிளே ஹாக்கின்ஸ் (வால்டன் கோகின்ஸ்), அலெக்சாண்டர் காஃப்ரோத் (போரிஸ் மெக்கிவர்) போன்ற ஊசலாட்டத்தில் இருக்கும் உறுப்பினர்களின் வாக்குகளைப் பெறப் பல அரசியல் தந்திரங்களும், வாக்குறுதிகளும் திரைக்குப் பின்னால் கையாளப்படுகின்றன.
இறுதியாக, நாடாளுமன்றக் கிளெர்க் எட்வர்ட் மெக்பெர்சன் (கிறிஸ்டோபர் இவான் வெல்ச்) வாக்குகளைப் பதிவு செய்யத் தொடங்கும் அந்த இக்கட்டான நிமிடத்தில், வாஷிங்டன் நகருக்குள் எந்தவொரு அமைதித் தூதுக் குழுவும் இல்லை என்று மிகவும் தந்திரமாக வார்த்தைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து லிங்கன் நேர்த்தியாக எழுதிய அதிகாரப்பூர்வக் கடிதம் நாடாளுமன்றத்தில் வாசித்துக் காட்டப்படுகிறது.
இந்தத் தந்திரமான விளக்கத்தால் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் குழப்பம் நீங்கி, வாக்கெடுப்பு தங்கு தடையின்றி நடைபெறுகிறது.
இறுதியில், வெறும் இரண்டு வாக்குகள் என்ற மிகக் குறைந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வித்தியாசத்தில் 13-வது சட்டத்திருத்தம் பிரம்மாண்டமாக நிறைவேற்றப்படுகிறது. நாடாளுமன்றத்தின் மேல்மாடத்தில் பார்வையாளர்களாக அமர்ந்திருக்கும் எலிசபெத் கெக்லி (குளோரியா ரூபன்), வில்லியம் ஸ்லேட் (ஸ்டீபன் மெக்கின்லி ஹென்டர்சன்) உள்ளிட்ட கறுப்பின மக்கள் இந்த வரலாற்றுச் சாதனையை அளவற்ற மகிழ்ச்சியுடன் கண்ணீர்மல்கக் கொண்டாடுகிறார்கள்.
தாடியஸ் ஸ்டீவன்ஸ் இந்தச் சட்டத்தின் அதிகாரப்பூர்வப் பிரதியைப் பெற்றுக்கொண்டு, பெருமிதத்துடன் தனது வீட்டிற்குத் திரும்புகிறார்.
அங்கு, தனது ரகசியக் காதலியும் இருவினப் பெண்மணியுமான தனது வீட்டுப் பராமரிப்பாளர் லிடியா ஹாமில்டன் ஸ்மித் (எஸ். ஈபதா மெர்கர்சன்) என்பவருடன் படுக்கையில் அமர்ந்து, அந்த வரலாற்றுச் சட்டத்தின் வரிகளை வாசித்து, தன் வாழ்நாளின் உன்னதத் தருணத்தைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார்.
இந்த மாபெரும் வெற்றிக்குப் பின்னர், வாஷிங்டனுக்கு வெளியே காத்திருக்க வைக்கப்பட்டிருந்த கான்ஃபெடரேட் தூதுவர்களை லிங்கன் நேரில் சென்று சந்திக்கிறார்.
அப்போது அவர்களிடம், வட மாநிலங்கள் அனைத்தும் இந்தச் சட்டத்திருத்தத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு மிக உறுதியாக ஒன்றுபட்டு நிற்பதாலும், தெற்கு மாநிலங்களின் புனரமைக்கப்பட்ட புதிய நாடாளுமன்றங்களும் இதற்கு ஆதரவாகவே வாக்களிக்கும் என்பதாலும், அடிமைமுறையை இனி எக்காரணம் கொண்டும் அமெரிக்க மண்ணில் மீண்டும் கொண்டுவர முடியாது என்று தீர்க்கமாகவும் ஆணித்தரமாகவும் கூறுகிறார்.
இதன் விளைவாக, அடிமைமுறையைத் தக்கவைக்க நினைத்த கான்ஃபெடரேட் தூதுவர்களின் அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை முழுமையாகத் தோல்வியடைந்து, போர் மீண்டும் தொடர்கிறது.
ஏப்ரல் 3 ஆம் தேதி, வர்ஜீனியாவின் பீட்டர்ஸ்பர்க் போர்க்களத்திற்கு நேரில் செல்லும் அதிபர் லிங்கன், அங்கு போரை வெற்றிகரமாக வழிநடத்திய லெப்டினன்ட் ஜெனரல் யுலிசீஸ் எஸ். கிராண்ட் (ஜாரெட் ஹாரிஸ்) என்பவரைச் சந்தித்து அடுத்தகட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்துப் பேசுகிறார்.
அதன் தொடர்ச்சியாக, ஏப்ரல் 9 ஆம் தேதி, அப்போமேடக்ஸ் நீதிமன்றத்தில் கான்ஃபெடரேட் படைகளின் ஜெனரல் ராபர்ட் ஈ. லீயின் (கிறிஸ்டோபர் போயர்) முழுமையான சரணடைதலை ஜெனரல் கிராண்ட் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
இதன் மூலம், பல ஆண்டுகள் நீடித்த கொடிய அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் அதிகாரப்பூர்வமாக முழுமையாக முடிவுக்கு வருகிறது.
போர் முடிந்ததைத் தொடர்ந்து, ஏப்ரல் 14 ஆம் தேதி, லிங்கன் தனது அமைச்சரவை முக்கிய உறுப்பினர்களான எட்வின் எம். ஸ்டாண்டன் (புரூஸ் மெக்கில்), கிதியோன் வெல்லஸ் (கிரேஞ்சர் ஹினெஸ்) ஆகியோருடன் அமர்ந்து, அடிமைமுறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட கறுப்பின மக்களுக்கு எதிர்காலத்தில் வாக்குரிமைகள் (enfranchise blacks) வழங்குவது குறித்த அடுத்தகட்ட சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள் பற்றி மிகத் தீவிரமாக விவாதிக்கிறார்.
அன்றிரவு, தனது நீண்டநாள் அரசியல் அழுத்தங்களிலிருந்து சற்றே விடுபட நினைத்து, ஃபோர்ட் திரையரங்கில் நடக்கும் ஒரு நாடகத்தைக் காண்பதற்காக லிங்கன் தனது மனைவியுடன் மகிழ்ச்சியாகப் புறப்பட்டுச் செல்கிறார்.
அதே நேரத்தில், லிங்கனின் இளைய மகனான டாட் லிங்கன் (கல்லிவர் மெக்ராத்) குரோவர் திரையரங்கில் மற்றொரு நாடகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
அப்போது, நாடகம் பாதியிலேயே நிறுத்தப்பட்டு, அதிபர் லிங்கன் ஃபோர்ட் திரையரங்கில் கொடூரமாகச் சுடப்பட்டார் என்ற அதிர்ச்சிச் செய்தியைத் திரையரங்க மேலாளர் மிகுந்த சோகத்துடன் மேடையில் அறிவிக்கிறார்,
அதைக் கேட்டு டாட் அலறியழுகிறான்.
மறுநாள் ஏப்ரல் 15 அதிகாலையில், பீட்டர்சன் இல்லத்தின் ஒரு சிறிய படுக்கையறையில், உலகெங்கும் உள்ள கறுப்பின மக்களின் விடிவெள்ளியாகத் திகழ்ந்த ஆபிரகாம் லிங்கனின் உயிர், அவரது முகத்தில் ஒரு அசாத்தியமான அமைதியான பாவனையுடன் பிரிகிறது.
இத்திரைப்படம் ஒரு அழகான பின்னோக்கிச் செல்லும் காட்சியுடன் நிறைவடைகிறது; அதில் மார்ச் 4 ஆம் தேதி லிங்கன் ஆற்றிய தனது புகழ்பெற்ற இரண்டாவது பதவியேற்பு உரையின் இறுதி வரிகளான, "யார் மீதும் வன்பகையின்றி, அனைவரிடத்தும் பேரன்போடு, கடவுள் நமக்குக் காட்டும் நேர்மையான வழியில் நேர்மையுடன் தொடர்ந்து பயணிப்போம்" (With malice toward none, with charity for all) என்ற உன்னதமான தார்மீகக் குரல் காற்றில் ஒலிப்பது போன்ற காட்சியுடன் இந்த வரலாற்றுப் பேரிலக்கியம் முற்றுப்பெறுகிறது.
'லிங்கன்' திரைப்படம் உலகிற்கு உணர்த்தும் மிக முக்கியமான செய்தி , ஒரு உன்னதமான தார்மீக நோக்கத்தை அடைவதற்கு வெறும் கொள்கைப் பிடிப்பு மட்டும் போதாது.
அதற்கு சாதுரியமான அரசியல் தந்திரங்களும், அதிகாரத்தை ஆளுமையுடன் கையாளும் முதிர்ச்சியும் அவசியம் என்பதே ஆகும். சனநாயக அமைப்பில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டு வர முயலும்போது, முழுமையான நேர்மையும் தூய்மையும் மட்டுமே எப்போதும் வெற்றியைத் தந்துவிடாது என்பதை இப்படம் எதார்த்தமாகப் பேசுகிறது.
சில நேரங்களில் ஒரு மாபெரும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நன்மையைப் புரிவதற்காக, திரைக்குப் பின்னால் சமரசங்களையும் தந்திரங்களையும் கையாள வேண்டியது ஒரு தலைவனின் கடமையாகிறது.
ஒட்டுமொத்த மனிதகுலத்தின் சுதந்திரத்தை நிலைநாட்ட, தனிப்பட்ட அழுத்தங்களையும் குடும்பப் போராட்டங்களையும் கடந்து, ஒரு தீர்க்கமான தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் செயல்பட வேண்டும் என்ற உன்னதத் தலைமைப் பண்பை இக்காவியம் நமக்கு அழுத்தமாக உணர்த்துகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
