The Lady in Number 6: Music Saved My Life" தி லேடி இன் நம்பர் 6: மியூசிக் சேவ்ட் மை லைஃப் 2013

"The Lady in Number 6: Music Saved My Life" தி லேடி இன் நம்பர் 6: மியூசிக் சேவ்ட் மை லைஃப்

 ஆவணப்படம் கனடா, அமெரிக்கா மற்றும் ஐக்கிய இராஜ்ஜியம் நாடுகளின் கூட்டுத் தயாரிப்பில், ரீட் என்டர்டெய்ன்மென்ட் மற்றும் பன்பரி ஃபிலிம்ஸ் ஆகிய நிறுவனங்களின் தயாரிப்பில் உருவாகி, 2013 ஆம் ஆண்டு உலகளவில் வெளியானது.

இந்த ஆவணப்படத்தின் அடிநாதம், மனிதனால் கற்பனை செய்ய முடியாத பேரழிவிற்கும் கொடுமைக்கும் நடுவிலும், கலை மற்றும் நேர்மறை எண்ணங்கள் மூலம் ஒரு ஆன்மா எவ்வாறு உயிர்த்தெழ முடியும் என்பதே.

நாஜிக்களின் முகாம்களில் மரணத்தின் நிழல் எப்போதும் சூழ்ந்திருந்த போதிலும், ஆலிஸ் ஹெர்ஸ்-சோமர் என்ற அந்த 110 வயதுத் தாய் தன் நெஞ்சில் தேக்கி வைத்திருந்த இசையே அவரை உயிருடன் வைத்திருந்தது.

வெறுப்பை வெறுப்பால் எதிர்கொள்ளாமல், வாழ்க்கையின் மீது அவர் கொண்டிருந்த மாறாத காதலையும், அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையையும், புன்னகையையும் இப்படம் பிரதிபலிக்கிறது.

மனித உடலைச் சிறைப்படுத்தினாலும் ஆன்மாவின் சுதந்திரத்தையும் இசையின் பேராற்றலையும் எந்தவொரு கொடுங்கோல் சக்தியாலும் அழித்துவிட முடியாது என்ற உன்னதமான வாழ்வியல் தத்துவமே இந்த ஆவணப்படத்தின் ஜீவநாடி.

39 நிமிடங்கள் ஓடக்கூடிய இந்த அகாடமி விருது பெற்ற ஆவணக் குறும்படத்தை மால்கம் கிளார்க் மிகச் சிறப்பான முறையில் இயக்கியுள்ளார். அவரே கார்ல் ஃப்ரீட் என்பவருடன் இணைந்து இதற்கான திரைக்கதையையும் எழுதியுள்ளார்.

மால்கம் கிளார்க், நிக்கோலஸ் ரீட் மற்றும் கிறிஸ்டோபர் பிரான்ச் ஆகியோர் இணைந்து இப்படத்தைத் தயாரித்துள்ளனர்.

கேரொலின் ஸ்டோசிங்கர் எழுதிய "A Century of Wisdom" என்ற புத்தகமே இந்தத் திரைப்படம் உருவாவதற்கான முக்கியத் தூண்டுகோலாக அமைந்தது. அந்த உன்னதமான வாழ்க்கை வரலாற்று நூலும், அதன் தூண்டுதலால் உருவான இந்த ஆஸ்கார் விருது பெற்ற ஆவணப்படமும், ஆலிஸ் ஹெர்ஸ்-சோமர் என்ற ஒரு உன்னதமான பெண்ணின் வியக்கத்தக்க வாழ்வியலை நமக்குக் கடத்தும் இரு பெரும் கலைப் படைப்புகளாக விளங்குகின்றன.

1903 ஆம் ஆண்டு பிராக் நகரில் பிறந்த ஆலிஸ், கலை மற்றும் இலக்கிய வளம் மிக்க ஒரு யூதக் குடும்பத்தில் வளர்ந்தார். சிறுவயதிலேயே பியானோ இசையில் அசாத்தியத் திறமை பெற்றிருந்த அவரது குடும்பத்தினருக்கு, உலகப் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் பிரான்ஸ் காஃப்கா (அவரை ஆலிஸ் அன்போடு "மாமா பிரான்ஸ்" என்றே அழைத்தார்), சிக்மண்ட் பிராய்ட், குஸ்டாவ் மாஹ்லர் போன்ற மாமேதைகளுடன் மிக நெருங்கிய நட்பு இருந்தது.

ஆனால், இந்த அமைதியான கலை வாழ்க்கை 1943 ஆம் ஆண்டு நாஜிக்களின் வருகையால் முற்றிலுமாகச் சிதைந்தது. ஆலிஸ், அவரது கணவர் மற்றும் ஆறு வயது மகன் ரஃபி ஆகியோர் தெரசியன்ஸ்டாட் முகாமிற்கு வலுக்கட்டாயமாக அனுப்பப்பட்டனர்.

மரண பயமும், பசியும், சித்திரவதைகளும் நிறைந்த அந்த நரகத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் மடிந்தபோதும், ஆலிஸை உயிருடன் வைத்திருந்தது அவர் தன் நெஞ்சில் தேக்கி வைத்திருந்த இசை மட்டும்தான்.

அங்கு சக கைதிகளின் மரண பயத்தைப் போக்கவும், அவர்களுக்குள் நம்பிக்கையை விதைக்கவும் ஆலிஸ் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பியானோ கச்சேரிகளை நடத்தினார். குழந்தைகளின் மன உறுதியைக் காப்பதற்காக ரகசியமாக பியானோவும் கற்றுக்கொடுத்தார்.

தன் தாய், கணவர் மற்றும் நெருங்கிய நண்பர்கள் அனைவரும் நாஜிக்களால் படுகொலை செய்யப்பட்ட போதிலும், ஆலிஸ் தன்னுள் இருந்த நேர்மறை எண்ணங்களை ஒருபோதும் இழக்கவில்லை.

உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, தப்பிப் பிழைத்த தன் மகனுடன் இஸ்ரேலுக்குக் குடிபெயர்ந்து, பின்னர் லண்டனில் உள்ள "நம்பர் 6" என்ற தனது சிறிய அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் தன் வாழ்நாளின் இறுதிவரை வசித்தார். அங்கிருந்து தினமும் பியானோ இசை ஒலித்துக்கொண்டே இருந்ததை அடிப்படையாகக் கொண்டே இந்த ஆவணப்படத்திற்கு "The Lady in Number 6" என்று பெயரிடப்பட்டது.

கியாரன் கிரில்லியின் துல்லியமான ஒளிப்பதிவும், லூக் செயின்ட் பியரின் ஆன்மாவைத் தொடும் பின்னணி இசையும், கார்ல் ஃப்ரீட்டின் நேர்த்தியான படத்தொகுப்பும் ஆலிஸின் வாழ்க்கையை உன்னதமாகத் திரையில் கடத்துகின்றன. இப்படத்திற்கான கதைக் குரலையும் இயக்குநர் மால்கம் கிளார்க்கே வழங்கியுள்ளார்.

இப்படத்தில் பிராக் நகரைச் சேர்ந்த ஜெர்மன் மொழி பேசும் யூத பியானோ கலைஞரான ஆலிஸ் ஹெர்ஸ்-சோமர் முதன்மைக் கதாபாத்திரமாகத் தோன்றி, தன் சொந்த வாழ்வையே இதில் வாழ்ந்து காட்டியுள்ளார்.

இரண்டாம் உலகப் போரின்போது நாஜிக்களின் இனவதை முகாம்களில் இருந்து உயிர் பிழைத்தவர்களில், உலகிலேயே மிக அதிக வயது வாழ்ந்த பெருமை இவரையே சாரும். 1903 இல் பிறந்து, 2014 இல் தனது 110 ஆவது வயதில் இயற்கை எய்திய ஆலிஸ், 86 ஆவது ஆஸ்கார் விருது விழா நடைபெறுவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்புதான் மறைந்தார்.

மிக மோசமான சூழ்நிலையிலும் இசை எவ்வாறு தன் உயிரைக் காத்தது என்பதையும், சிரிப்பு, மகிழ்ச்சி மற்றும் நேர்மறை எண்ணங்கள் மூலம் எப்படிக் கடினமான வாழ்வையும் எதிர்கொள்ளலாம் என்பதையும் இந்த ஆவணப்படத்தில் அவர் மிக உருக்கமாக விவரித்துள்ளார்.

சர்வதேச அளவில் இந்த ஆவணப்படம் மிகப்பெரிய பாராட்டுக்களையும் முக்கிய விருதுகளையும் குவித்தது. 2014 மார்ச் 2 அன்று நடைபெற்ற 86 ஆவது அகாடமி விருதுகளில், சிறந்த ஆவணக் குறும்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதை இயக்குநர் மால்கம் கிளார்க் மற்றும் தயாரிப்பாளர் நிக்கோலஸ் ரீட் ஆகியோர் வென்றனர். அதற்கு அடுத்த நாளே நடைபெற்ற லிவர்பூல் லிஃப்ட்-ஆஃப் திரைப்பட விழாவிலும், சிறந்த ஆவணக் குறும்படத்திற்கான சர்வதேச விருதை இப்படம் பெற்றது.

இப்படத்தின் ஆணிவேராக அமைந்தது காரோலின் ஸ்டோசிங்கர் எழுதிய ஆலிஸின் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் புத்தகமாகும். அதைப் படித்த மால்கம் கிளார்க் மற்றும் நிக்கோலஸ் ரீட் ஆகியோர், லண்டனில் ஒரு சிறிய அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் தனியாக வசித்து வந்த நூறு வயதைக் கடந்த ஆலிஸைச் சந்தித்தபோதுதான் படத்தின் உண்மையான பயணம் தொடங்கியது.

ஆலிஸைப் படம்பிடிப்பது படக்குழுவினருக்கு ஒரு சாதாரண நேர்காணலாக இருக்கவில்லை; மாறாக அது ஒரு ஆன்மீக அனுபவமாக மாறியது. நூறு வயதைக் கடந்தும், தன் கைகளில் இருந்த தீவிர வாத நோய் மற்றும் வலிகளைப் பொருட்படுத்தாமல், ஆலிஸ் தினமும் பல மணிநேரம் பியானோவில் பாஹ் மற்றும் சோபின் இசைக் கோர்ப்புகளை வாசித்துப் படக்குழுவினரை வியப்பில் ஆழ்த்தினார்.

நாஜி முகாம்களில் இருந்தபோது மற்ற கைதிகளின் மரண பயத்தைப் போக்க, பசியோடும் வலியோடும் தான் வாசித்த நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பியானோ கச்சேரிகளை அவர் விவரித்தபோது, கேமராவிற்குப் பின்னால் இருந்த ஒட்டுமொத்தக் குழுவும் கண்ணீர் வடித்தது.

இயக்குநர் மால்கம் கிளார்க், ஆலிஸின் முகத்திலிருந்த புன்னகையை ஒருபோதும் கேமரா தவறவிட்டுவிடக் கூடாது என்பதில் மிகுந்த கவனம் செலுத்தினார். உலகின் மிகக் கொடூரமான மனிதப் பேரழிவைச் சந்தித்த ஒருவரால் எப்படி இவ்வளவு தூய்மையாகச் சிரிக்க முடிகிறது என்ற ஆச்சரியமே இப்படத்தின் காட்சிக் கோணங்களைத் தீர்மானித்தது.

படத்தொகுப்பின் போது, ஆலிஸின் இளமைக்கால அரிய புகைப்படங்கள், அவரது பியானோ இசை மற்றும் அவரது கம்பீரமான குரல் ஆகிய மூன்றும் மிக நேர்த்தியாக இணைக்கப்பட்டன.

இதற்கெல்லாம் முத்தாய்ப்பாக அமைந்த மிகப் பெரிய சுவாரஸ்யமும் சோகமும் என்னவென்றால், படம் முழுமையடைந்து ஆஸ்கார் விருதுக்குத் தகுதிபெற்ற வேளையில், தனது 110 ஆவது வயதில் ஆலிஸ் காலமானார். அவர் மறைந்த அடுத்த ஒரே வாரத்தில் உலகம் முழுவதும் அவரது கதை பரவி, இந்த ஆவணப்படம் ஆஸ்கார் விருதை வென்றது. ஆலிஸ் ஆஸ்கார் மேடையில் நேரில் இல்லாவிட்டாலும், அவரது மரணமில்லா இசையும், புன்னகையும், வாழ்வின் மீதான காதலும் அந்த விருதின் மூலமாகவும், படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியின் மூலமாகவும் ஒட்டுமொத்த உலகிற்கும் கடத்தப்பட்டன.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர் 

#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

ப்ளூ ஜாஸ்மின் Blue Jasmine 2013

ப்ளூ ஜாஸ்மின் Blue Jasmine  2013ஆம் ஆண்டு வெளியான  அமெரிக்க அவல நகைச்சுவை-நாடகத் திரைப்படம்.

இத்திரைப்படத்தை பிரபல இயக்குனர் வுடி ஆலன் எழுதி இயக்கியுள்ளார். 

இத்திரைப்படத்தின் அடிநாதம்  மனிதனின் பேராசை, சுய ஏமாற்று மற்றும் வர்க்க வீழ்ச்சியால் ஏற்படும் உளவியல் சிதைவு ஆகும்.

 போலி கௌரவம் மற்றும் ஆடம்பர வாழ்க்கையில் திளைக்கும் ஒரு பெண், தன் கணவனின் பெருங்குற்றங்களால் அனைத்தையும் இழந்து நடுத்தர வர்க்க சூழலுக்கு தள்ளப்படும்போது, அவளால் எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் போகிறது. 

கடந்த கால பகட்டையும், நிகழ்கால ஏழ்மையையும் சமன் செய்ய முடியாமல் தன் தவறுகளையும் பொய்களையும் மூடிமறைக்க முயன்று, இறுதியில் முற்றிலும் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு தனித்து விடப்படும் ஒரு பெண்ணின் தத்தளிப்பை இப்படம் மிக ஆழமாகப் பேசுகிறது.

ஜேவியர் அகிரேஸரோப்  இத்திரைப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார்.

 

இப்படத்தில் முதன்மைக் கதாபாத்திரத்தில் கேட் பிளான்ஷெட் நடித்துள்ளார். அவருடன் சாலி ஹாக்கின்ஸ், அலெக் பால்ட்வின், பீட்டர் சார்ஸ்கார்ட், லூயிஸ் சி.கே., ஆண்ட்ரூ டைஸ் கிளே மற்றும் பாபி கன்னவாலே உள்ளிட்ட பலர் இணைந்து நடித்துள்ளனர். 

 பொருளாதார ரீதியாக வீழ்ச்சியடைந்து மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட நியூயார்க் சமூகவாதியாக கேட் பிளான்ஷெட்டும், அவரது சாதாரண நடுத்தர வர்க்க சகோதரியாக சாலி ஹாக்கின்ஸும் தங்களின் அசாத்தியமான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.

இத்திரைப்படம் விமர்சன ரீதியாகவும் வசூல் ரீதியாகவும் பெரும் வெற்றி பெற்றதுடன், பல்வேறு உலகளாவிய விருதுகளையும் குவித்தது. 

இப்படத்தில் நடித்ததற்காக கேட் பிளான்ஷெட் சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றார்.

 அதுமட்டுமின்றி, சிறந்த நடிகைக்கான கோல்டன் குளோப் விருது, எஸ்.ஏ.ஜி  விருது மற்றும் பாஃப்டா  விருதையும் அவர் பெற்றார்.

 இத்திரைப்படத்திற்காக சாலி ஹாக்கின்ஸ் சிறந்த துணை நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதுக்கும், வுடி ஆலன் சிறந்த அசல் திரைக்கதைக்கான ஆஸ்கார் விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டனர்.

இத்திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவு உருவாக்கத்தின் போது, படத்தின் பின்னணி மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை பிரதிபலிக்கும் வகையில் சில சுவாரஸ்யமான உத்திகள் கையாளப்பட்டன.

ஒளிப்பதிவாளர் ஜேவியர் அகிரேஸரோப், கதையின் முக்கிய இரண்டு களங்களான நியூயார்க் மற்றும் சான் பிரான்சிஸ்கோ நகரங்களின் வர்க்க வேறுபாடுகளைக் காட்சிகளின் வழியே கடத்தினார். 

ஜாஸ்மினின் கடந்த கால ஆடம்பர நியூயார்க் வாழ்க்கை பிரகாசமான, வெதுவெதுப்பான ஒளியமைப்பிலும், அவளது தற்போதைய சான் பிரான்சிஸ்கோ நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கை சற்றே எதார்த்தமான, குளிர்ந்த ஒளியமைப்பிலும் படமாக்கப்பட்டது.

இப்படத்தின் மிகப்பெரிய சவாலாக இருந்தது அதன் ஆடை மற்றும் கலை வடிவமைப்பு ஆகும்.

 ஜாஸ்மினின் பணக்கார தோற்றத்தைக் காட்டுவதற்கு படக்குழுவிற்கு வெறும் $35,000 மட்டுமே ஆடை பட்ஜெட்டாக இருந்தது.

 இதனால், காஸ்டியூம் டிசைனர் சுசி பென்சிங்கர் மற்றும் வுடி ஆலன் ஆகியோர் தங்களின் தனிப்பட்ட செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி சேனல், ஃபெண்டி, ஹெர்ம்ஸ் போன்ற முன்னணி நிறுவனங்களிடமிருந்து ஆடைகளையும், லூயிஸ் விட்டன் நிறுவனத்திடமிருந்து விலையுயர்ந்த பெட்டிகளையும் கடனாகப் பெற்றனர்.

குறிப்பாக, படம் முழுவதும் ஜாஸ்மின் அணியும் புகழ்பெற்ற வெள்ளை நிற 'ஷனல்' (channel )கோட்டை வடிவமைப்பாளர் கார்ல் லாகர்ஃபெல்ட் இரண்டு பிரதிகளாக வழங்கினார்.

 அதில் ஒன்று நியூயார்க் காட்சிகளுக்காகப் புதியதாகவும், மற்றொன்று சான் பிரான்சிஸ்கோ காட்சிகளில் அவள் வறிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டதைக் காட்டுவதற்காக துணி மென்மையாக்கியில்  ஊறவைக்கப்பட்டு, தேய்ந்த தோற்றத்துடனும் பயன்படுத்தப்பட்டது.

 இத்தகைய நுணுக்கமான காட்சி அமைப்புகள் ஜாஸ்மினின் வீழ்ச்சியைத் திரையில் துல்லியமாகக் கடத்த உதவின.

இத்திரைப்படத்தின் இசை உருவாக்கத்தில் வுடி ஆலன் தனது வழக்கமான பாணியான கிளாசிக் ஜாஸ் ) இசையை முதன்மையாகப் பயன்படுத்தினார்.

 இப்படத்திற்கெனத் தனியாக ஒரு புதிய பின்னணி இசைக்கோர்ப்பு  உருவாக்கப்படவில்லை, அதற்குப் பதிலாக ஏற்கனவே புகழ்பெற்ற சில ஜாஸ் பாடல்களின் தொகுப்பே பயன்படுத்தப்பட்டது.

கதையின் முதன்மைக் கதாபாத்திரமான ஜாஸ்மினின் மனநிலை மாற்றங்களையும், அவளது கடந்த கால நினைவுகளையும் கடத்துவதில் லூயிஸ் ஆம்ஸ்ட்ராங்கின் புகழ்பெற்ற "ப்ளூ மூன்"  என்ற பாடல் மிக முக்கியப் பங்கு வகித்தது. ஜாஸ்மின் தனது கணவரை முதன்முதலில் சந்தித்தபோது இந்தப் பாடல் ஒலித்ததால், அவள் மன அழுத்தத்திற்குள்ளாகி தனக்குத்தானே பேசிக்கொள்ளும் போதெல்லாம் இந்தப் பாடலையே முணுமுணுக்கிறாள்.

 நியூயார்க்கின் உயர்தர சமூக வாழ்க்கையைக் காட்ட மென்மையான, நேர்த்தியான ஜாஸ் இசையும், சான் பிரான்சிஸ்கோவின் எதார்த்தமான சூழலைக் காட்ட சற்றே துடிப்பான ப்ளூஸ் மற்றும் கிளாசிக் ஜாஸ் இசையும் பயன்படுத்தப்பட்டன.

 படத்தின் ஒட்டுமொத்த சோகத்தையும், ஏமாற்றத்தையும் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்த இந்த இசைத் தேர்வுகள் பெரிதும் உதவின.

 திரைப்படத்தின் கதை உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் நிஜ உலக நிகழ்வுகளும், கிளாசிக் இலக்கியத் தாக்கங்களும் முக்கியப் பங்காற்றின.

இப்படத்தின் மையக்கதை, அமெரிக்க வரலாற்றில் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்திய 'பெர்னார்ட் மடோஃப்' நிதி மோசடி ஊழலை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது.

 அந்தப் பெருவாரியான பொருளாதாரக் குற்றத்திற்குப் பிறகு, சொகுசு வாழ்க்கையை இழந்து நடுத்தர நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட பெரும் பணக்கார குடும்பத்து பெண்களின் நிஜ வாழ்க்கை நிலையை வுடி ஆலன் உற்றுநோக்கி இந்தக் கதையை எழுதினார்.

மேலும், இக்கதை டென்னசி வில்லியம்ஸின் புகழ்பெற்ற நாடகமான 'ய ஸ்ட்ரீட்கார் நேம்டு டிசையர்'  கதையமைப்போடு மிக நெருங்கிய ஒற்றுமையைக் கொண்டுள்ளது.

 ஆடம்பரத்தை இழந்து, மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு, தனது ஏழை சகோதரியின் எளிய வீட்டிற்குத் தஞ்சம் புகுந்து தவிக்கும் ஒரு பெண்ணின் கதைக்களம் அந்த நாடகத்தின் நவீன வடிவமாகவே உருவாக்கப்பட்டது.

அதேபோல், வுடி ஆலன் தனது முன்னாள் துணையான மியா ஃபாரோவுடனான கசப்பான பிரிவின் தாக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டே, எதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் இந்த ஜாஸ்மின் கதாபாத்திரத்தின் கதையை உருவாக்கினார் என்ற ஒரு வலுவான விவாதமும் இத்திரைப்படம் வெளியானபோது  எழுந்தது.

 கதாநாயகி ஜாஸ்மின், கடந்த கால ஆடம்பரங்களை மறக்க முடியாமல் தன் சகோதரியின் சாதாரண வீட்டுக்குத் தஞ்சம் புகுவது மற்றும் அங்குள்ள ஆண்களுடன் அவளுக்கு ஏற்படும் வர்க்க முரண்பாடுகள் என நாடகத்தின் முக்கியக் கூறுகள் 'ய ஸ்ட்ரீட்கார் நேம்டு டிசையர்' படத்தில் இருந்து இதில் தழுவப்பட்டிருந்தன.

 கடந்த கால நினைவுகளும் நிகழ்கால எதார்த்தமும் மாறி மாறி வரும் நேரியலற்ற (Non-linear) திரைக்கதை அமைப்பின் மூலம், ஒரு பெண்ணின் மனச்சிதைவை வுடி ஆலன் மிக நேர்த்தியாக வடிவமைத்திருந்தார்.

============================

படத்தின் கதை:-

ஜீன் ஜாஸ்மின் பிரான்சிஸ் (கேட் பிளான்ஷெட்) நியூயார்க் நகரத்திலிருந்து விமானம் மூலம் சான் பிரான்சிஸ்கோவில் அவளது சகோதரியின் வீட்டில்  வந்து இறங்குகிறாள். 

அவள் தான் முற்றிலும் திவாலாகிவிட்டதாகக் கூறினாலும், அவள் முதல் வகுப்பில் பயணித்ததை அறிந்து அவளது சகோதரி ஜிஞ்சர் (சாலி ஹாக்கின்ஸ்) அதிர்ச்சியும் அதிருப்தியும் அடைகிறாள். 

ஜாஸ்மின் சமீபத்தில் கடுமையான நரம்பு முறிவால் பாதிக்கப்பட்டு, பெரும் கடனில் மூழ்கியதால், வேறு வழியின்றித் தன் சகோதரியின் எளிய குடியிருப்பில் தஞ்சம் புக வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கிறாள்.

அவளது கடந்த கால பின்னோட்டக் காட்சிகள் மூலம், அவளது கணவரான நிதி மேலாளர் ஹால் பிரான்சிஸ் (அலெக் பால்ட்வின்), தனது வாடிக்கையாளர்களை ஏமாற்றி மோசடி செய்ததற்காகக் கைது செய்யப்பட்டது தெரியவருகிறது. 

ஹாலின் இந்த மோசடியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஜிஞ்சரும் அவளது முன்னாள் கணவர் ஆக்சியும் (ஆண்ட்ரூ டைஸ் கிளே) அடங்குவர்.

 ஆக்சி ஒரு தொழில் தொடங்குவதற்காக வைத்திருந்த லாட்டரி பரிசுப் பணமான இரண்டு லட்சம் டாலர் தொகையை ஹால் ஏமாற்றிப் பறித்ததால், அவர்களின் திருமண வாழ்க்கையும் முறிந்து போனது. 

பின்னர், பொதுவெளியில் ஏகமாய் அவமானமடைந்த ஹால் சிறையிலேயே தற்கொலை செய்து கொள்கிறான்.

 ஹாலின் மறைவைத் தொடர்ந்து அவனது மகனான டானி (ஆல்டன் ஏஹ்ரென்ரைக்), ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகப் படிப்பைக் கைவிட்டு, தன் மாற்றாந்தாயான ஜாஸ்மினுடனான அனைத்து உறவுகளையும் துண்டித்துக் கொள்கிறான். 

கணவனின் இறப்பு மற்றும் குடும்பச் சிதைவுக்குப் பிறகு, ஜாஸ்மின் கடுமையான மதுப்பழக்கத்திற்கும், மன அழுத்த மாத்திரைகளுக்கும் அடிமையாகி, தன் கடந்த காலத்தைப் பற்றித் தனக்குத்தானே பேசிக் கொள்ளும் மனநோய்க்கு ஆளாகிறாள்.

ஜிஞ்சர் தற்போது சிலி (பாபி கன்னவாலே) என்ற மெக்கானிக்குடன் பழகி வருகிறாள். 

ஆனால், அவனது சாதாரண உழைக்கும் வர்க்க வேலையையும், அவனது முரட்டுத்தனமான குணத்தையும் ஜாஸ்மின் அடியோடு வெறுக்கிறாள். 

தன் வசம் உள்ள உயர்ந்த ரசனை மற்றும் வீடுகளை அலங்கரித்த பழைய அனுபவத்தைக் கொண்டு ஒரு உள்துறை வடிவமைப்பாளராக மாற ஜாஸ்மின் ஆசைப்படுகிறாள்.

 செலவு குறைவாக இருக்கும் என்பதால் இணையவழி படிப்பைத் தேர்ந்தெடுக்க நினைக்கும் அவளுக்கு, கணினியைப் பயன்படுத்தத் தெரியாததால் முதலில் கணினி வகுப்பில் சேர முடிவெடுக்கிறாள். 

வருமானம் இல்லாத காரணத்தால், விருப்பமே இன்றி ஒரு பல் மருத்துவ மனையில் வரவேற்பாளராக வேலைக்குச் சேர்கிறாள்.

 அங்குள்ள பல் மருத்துவர் டாக்டர் ஃப்ளிக்கர் (மைக்கேல் ஸ்டுல்பர்க்) அவளிடம் தவறாக நடக்க முயன்று, பாலியல் அத்துமீறலில் ஈடுபடும்போது, அவரை எதிர்த்துப் போராடிவிட்டு ஜாஸ்மின் தன் வேலையை விலகுகிறாள்.

மரின் கவுண்டியில் உள்ள ஒரு விருந்தில் ஜாஸ்மின், வசதி படைத்த விதவையான டுவைட் வெஸ்ட்லேக் (பீட்டர் சார்ஸ்கார்ட்) என்ற பணக்காரரைச் சந்திக்கிறாள் ஜாஸ்மின்,   அவளது தரித்திர நிலைமை மாறப்போவதாக நம்பிக்கை கொள்கிறாள்.

 கணினி வகுப்பில் பழகிய ஒரு தோழியின் அழைப்பின் பேரில் அவள் அந்த விருந்துக்குச் செல்கிறாள் ஜாஸ்மின்.

அவளது பழைய பணக்கார நண்பர்கள் யாரும் இப்போது அவளுடன் தொடர்பில் இல்லை. விருந்தில் சந்தித்த டுவைட் ஒரு தூதராகவும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆக விரும்பும் அரசியல் ஆசை கொண்டவராகவும் இருக்கிறான். 

அவனிடம் தன்னை ஒரு உள் அலங்கார வடிவமைப்பாளர் என்றும், தன் கணவர் இதய நோயால் இறந்து போனார் என்றும் அவர் ஓர் அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் என்றும், தனக்குக் குழந்தைகள் யாரும் இல்லை என்றும் பொய் சொல்லித் தன்னை ஒரு உயர் சமூகப் பெண்ணாகக் காட்டிக் கொள்கிறாள்.

 அவளது அலங்கார நளினத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட டுவைட், தனது புதிய வீட்டை அலங்கரிக்கும் பொறுப்பை அவளிடம் ஒப்படைக்கிறான்.

 அதே விருந்தில் ஜிஞ்சருக்கும் அல் (லூயிஸ் சி.கே.) என்பவனுக்கும் காதல் மலர்கிறது. இதனால் ஜிஞ்சர் சிலியை விட்டுப் பிரிகிறாள், ஆனால் சிலியோ தன்னை விட்டுப் போக வேண்டாம் என்று கெஞ்சுகிறான்.

 இறுதியில், அல் ஏற்கனவே திருமணமானவன் என்பதை ஜிஞ்சர் கண்டறிந்து, ஜாஸ்மினின் பேச்சைக் கேட்டு சிலியைத் தன்னை விடத் தாழ்ந்தவனாக எண்ணித் தவறு செய்துவிட்டதை உணர்ந்து, மீண்டும் சிலியிடமே சென்று அவனுடன் இணைகிறாள்.

மறுபுறம், ஜாஸ்மினுக்கும் டுவைட்டுக்கும் இடையிலான காதல் ஆழமாகி, அவன் அவளுக்கு ஒரு நிச்சயதார்த்த மோதிரம் வாங்க உயர்தர நகைக் கடைக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். 

அப்போது எதிர்பாராதவிதமாக நகைக் கடைக்கு வெளியே அவர்கள் ஆக்சியைச் சந்திக்கும்படி நேரிடுகிறது. 

ஆக்சி, ஹால் தங்களை ஏமாற்றிய பணத்தைப் பற்றி ஜாஸ்மினைக் கடுமையான வார்த்தைகளால் சாடுகிறான்.

 அதோடு, அவளது வளர்ப்பு மகன் டானி அருகில் உள்ள ஓக்லாந்தில் திருமணமாகி வசித்து வருவதையும் வெளிப்படுத்துகிறான்.

 ஜாஸ்மின் தன்னிடம் இவ்வளவு பெரிய பொய்களைக் கூறி ஏமாற்றியதை அறிந்து ஆத்திரமடையும் டுவைட், திருமண நிச்சயதார்த்தத்தை உடனடியாக ரத்து செய்கிறான். 

ஏமாற்றமடைந்த ஜாஸ்மின் ஓக்லாந்திற்குச் சென்று டானியைச் சந்திக்கிறாள்.

 ஆனால், தன் தந்தையின் அழிவுக்குக் காரணமே ஜாஸ்மின் தான் என்று கூறும் டானி, இனி அவளது முகத்திலேயே விழிக்க விரும்பவில்லை என்று கூறி அவளை விரட்டுகிறான்.

இதன் பின்னணியில் உள்ள உண்மை என்னவெனில், ஹாலுக்குப் பல பெண்களுடன் கள்ளத்தொடர்பு இருந்ததை ஜாஸ்மின் ஒருகட்டத்தில் கண்டுபிடித்து அவனிடம் சண்டையிட்டுள்ளாள். 

ஹால் அவளை விவாகரத்து செய்துவிட்டு, பத்தொன்பது வயதுடைய ஒரு இளம் பெண்ணுடன் வாழ விரும்புவதாகக் கூறியதால், ஆத்திரமடைந்த ஜாஸ்மின், விவாகரத்து தருவதற்குப் பதிலாக, மத்திய புலனாய்வு அமைப்புக்குத் தொலைபேசி மூலம் ரகசியத் தகவல் கொடுத்து அவனது நிதி மோசடிகளைக் காட்டிக் கொடுத்துக் கைது செய்ய வைத்துள்ளாள். 

இதுவே ஹாலின் தற்கொலைக்கும், குடும்பத்தின் அழிவுக்கும் காரணமாக அமைந்தது என்பது இங்கே வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது.

முற்றிலும் உடைந்துபோன ஜாஸ்மின் மீண்டும் தன் சகோதரியின் வீட்டிற்கு வருகிறாள். 

அங்கு ஜிஞ்சர் மீண்டும் சிலியுடன் இணைந்து வாழத் தொடங்கியிருப்பதையும், அவன் வீட்டிற்குள் குடியேறுவதையும் பார்க்கிறாள். 

சிலியும் ஜாஸ்மினும் ஒருவரையொருவர் அவதூறுகளை வாரி இறைத்துக் கொள்ளும் சண்டையில், ஜிஞ்சர் சிலியின் பக்கமே நியாயமிருப்பதாகக் கூறுகிறாள். 

இதனால் ஆத்திரமடைந்த ஜாஸ்மின், தான் டுவைட்டைத் திருமணம் செய்து கொள்ளப் போவதாகவும், அன்றே வீட்டை விட்டு வெளியேறுவதாகவும் பொய் சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்புகிறாள்.

 வீட்டை விட்டு வெளியேறி, தெருவில் உள்ள ஒரு பூங்கா பெஞ்சில் அமர்ந்து, தலைமுடி கலைந்த நிலையில், தன் கடந்த கால நினைவுகளில் மூழ்கி, நிராதரவாகி முற்றிலும் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவள் போலத் தனக்குத்தானே பிதற்றத் தொடங்குகையில் படம் நிறைகிறது.

இத்திரைப்படம் மனித வாழ்க்கைக்கு மிக முக்கியமான  எதார்த்தமான செய்திகளைச் சொல்கிறது.

ஒரு மனிதன் தன்னிடம் உள்ள செல்வத்தையும், போலி கௌரவத்தையும் மட்டுமே தன் அடையாளமாக நினைக்கும்போது, அவை பறிபோகும் தருணத்தில் அவனது ஒட்டுமொத்த ஆளுமையும் சிதைந்துவிடும் என்பதை இப்படம் உணர்த்துகிறது. 

தவறு என்று தெரிந்தே தன் கணவனின் சட்டவிரோதச் செயல்களையும், துரோகங்களையும் ஆடம்பர வாழ்க்கைக்காகக் கண்டும் காணாமல் வாழும் ஜாஸ்மினின் நிலை, சுய ஏமாற்று  எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதைக் காட்டுகிறது.

கடந்த காலத்தின் பகட்டிலேயே வாழ்ந்து, நிகழ்காலத்தின் எதார்த்த நிலையை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் எவரும் நிம்மதியாக வாழ முடியாது என்பதே இதன் முக்கியச் செய்தியாகும்.

 வர்க்கப் பெருமிதமும், சக மனிதர்களைத் தாழ்வாக மதிப்பிடும் குணம் கொண்ட ஒருத்தி, இறுதியில் தன்னிடம் எஞ்சியிருந்த உண்மையான உறவுகளையும் இழந்து, தனிமையிலும் மனச்சிதைவிலும் மட்டுமே தஞ்சமடைய முடியும் என்பதை இப்படம் ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது.

A Streetcar Named Desire   அமெரிக்க நாடக ஆசிரியர் டென்னசி வில்லியம்ஸால் எழுதப்பட்டு, 1947 இல் மேடையேற்றப்பட்டு, பின்னர் 1951 இல் புகழ்பெற்ற திரைப்படமாக உருவெடுத்த ஒரு வழிபாட்டு உன்னத  படைப்பு.

இக்கதை கடந்த கால உயர் வர்க்கப் பெருமையையும் சொத்துக்களையும் இழந்து, கடுமையான மன அழுத்தத்திற்கு ஆளான பிளான்ச் டுபோவா (Blanche DuBois) என்ற பெண்ணைச் சுற்றி நகர்கிறது. 

அவள் நியூ ஆர்லியன்ஸ் நகரில் வசிக்கும் தன் தங்கை ஸ்டெல்லா மற்றும் அவளது முரட்டுத்தனமான, உழைக்கும் வர்க்கக் கணவனான ஸ்டான்லி கோவால்ஸ்கி ஆகியோரின் எளிய இல்லத்தில் தஞ்சம் புகுகிறாள். 

பிளான்ச்சின் மாய உலகப் பேச்சுகளும், அவளது போலி கௌரவமும் எதார்த்தவாதியான ஸ்டான்லிக்கு எரிச்சலை ஊட்டுகின்றன. 

அவளது கடந்த கால ரகசியங்களை அவன் ஒவ்வொன்றாக அம்பலப்படுத்தி, அவளை வன்முறைக்கு உள்ளாக்கும் போது, பிளான்ச் முற்றிலும் மனநலம் பாதிக்கப்பட்டு மனநலக் காப்பகத்திற்கு அனுப்பப்படுகிறாள்.

வீழ்ந்துவிட்ட பழைய தென்னமெரிக்க உயர் வர்க்கக் கலாச்சாரத்திற்கும், வளர்ந்து வரும் நவீன தொழில்மய உழைக்கும் வர்க்கத்திற்கும் இடையிலான ஆழமான மோதலை இப்படைப்பு மிக ஆக்ரோஷமாகப் பேசுகிறது.

 எலியா கசான் இயக்கத்தில் விவியன் லீ (பிளான்ச் ஆக) மற்றும் மார்லன் பிராண்டோ (ஸ்டான்லி ஆக) நடித்த 1951 ஆம் ஆண்டுத் திரைப்படம், ஹாலிவுட் வரலாற்றில் மிகச் சிறந்த நடிப்புக்கான புதிய இலக்கணத்தை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்திய ஒரு மைல்கல் படைப்பாக இன்றும் போற்றப்படுகிறது.

இப்படைப்பை பற்றி முன்பு எழுதியதை இங்கே படிக்கலாம்.

 https://www.facebook.com/share/p/18zEz9kuFi/

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர் 

#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

ஹீலியம் Helium 2013

ஹீலியம் Helium 23 நிமிட குறும் திரைப்படம் 2013 ஆம் ஆண்டு உருவாகி ஜனவரி 25, 2014 அன்று ரோட்டர்டாம் திரைப்பட விழாவில் அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியானது.

மரணம் தரும் அச்சத்தையும் வலியையும் கற்பனையின் பேராற்றலால் வெல்ல முடியும் என்பதே இக்குறும்படத்தின் ஆழமான அடிநாதம் . 

ஒரு சாமான்ய துப்புரவுப் பணியாளரின் அன்பும் அவர் உருவாக்கும் 'ஹீலியம்' என்னும் மாயாஜால உலகமும், மரணப் படுக்கையில் இருக்கும் ஒரு சிறுவனுக்கு வெற்றுப் பொய்களாக அன்றி, இறுதி மூச்சு வரை வாழத் தூண்டும் பெரும் நம்பிக்கையாக மாறுகின்றன. 

சலிப்பூட்டும் மரபுவழிச் சிந்தனைகளைக் கடந்து, துயரத்தின் விளிம்பில் நிற்கும் ஓர் ஆன்மாவிற்குப் புகலிடம் தரும் கதைகளின் மகத்துவத்தையும், அந்த விடைபெறுதலைக் கொண்டாட்டமாக மாற்றும் மனித நேயத்தையும் இப்படம் மிக நளினமாகப் பேசுகிறது.

 இக்குறும்படத்தை ஆண்டர்ஸ் வால்டர் இயக்கியுள்ளார். இதில் ஆல்ஃபிரட் என்ற முதன்மை கதாபாத்திரத்தில் பெல்லி ஃபால்க் க்ரஸ்பேக்கும், என்ஸோ ஃபெர்னாண்டஸ் என்ற துப்புரவுப் பணியாளர் கதாபாத்திரத்தில் காஸ்பர் க்ரம்பும் நடித்துள்ளனர்.

 இவர்களுடன் செவிலியராக மரிஜானா ஜன்கோவிக்கும், தலைமைச் செவிலியராக கிறிஸ்டினா இப்சென் மேயரும் தங்களது பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர். 

இப்படத்திற்கு ராஸ்மஸ் ஹைஸ் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். லார்ஸ் விஸ்ஸிங் படத்தொகுப்பு செய்துள்ளார்.

 இக்குறும்படம் மார்ச் 2, 2014 அன்று நடைபெற்ற புகழ்பெற்ற ஆஸ்கர் விருது விழாவில், சிறந்த நேரடி ஆக்ஷன் குறும்படத்திற்கான அகாடமி விருதை வென்று சாதனை படைத்தது.

இயக்குநர் ஆண்டர்ஸ் வால்டர் தனது சொந்த அண்ணன் புற்றுநோயால் பாதிக்கப்பட்டு மரணத்தின் விளிம்பிற்குச் சென்றபோது, அவரோடு மருத்துவமனையில் கழித்த தனிப்பட்ட வலியின் அனுபவத்திலிருந்தே இக்கதையை உருவாக்கினார்.

 உலகப் புகழ்பெற்ற ஹாலிவுட் ஒளிப்பதிவாளர் ரோஜர் டீகின்ஸின் தனித்துவமான ஒளியமைப்பால் ஈர்க்கப்பட்டு, மிகக் குறைந்த பட்ஜெட்டிலும் ஒரு பிரம்மாண்டமான உலகைக் காட்ட 'பிளீச் பைபாஸ்'  போன்ற வண்ணச் சேர்க்கை முறைகளை இப்படத்தில் பயன்படுத்தினர்.

 படப்பிடிப்பின் போது உண்மையான மருத்துவமனைக் காட்சிகளுக்காகப் பெரும் பொருட்செலவில் செட் அமைக்காமல், டென்மார்க்கின் கோபன்ஹேகனில் உள்ள ஒரு செவிலியர் பயிற்சிப் பள்ளியையே முழுமையாக மருத்துவமனையாக மாற்றியமைத்து படமாக்கினர்.

அதிர்ஷ்டவசமாக இப்படத்தின் ஸ்கிரிப்ட், ஆஸ்கார் விருதுகளின் வரலாற்றில் குறும்படப் பிரிவில் பலமுறை முத்திரை பதித்த தயாரிப்பாளர் கிம் மேக்னுசனின் கைகளில் கிடைக்க, அவர் உடனடியாக இதன் தயாரிப்பில் இறங்கினார். 

படத்தில் சிறுவன் ஆல்ஃபிரட்டாக நடித்த பெல்லி ஃபால்க் க்ரஸ்பேக்கின் எதார்த்தமான முகபாவனைகளும், அவருக்கும் காஸ்பர் க்ரம்பிற்கும் இடையே திரைக்கு வெளியேயும் உருவான ஆழமான நட்பும் காட்சிகளை உயிர்ப்பிக்க உதவின. 

மிகக் குறுகிய கால அவகாசத்தில், எடிட்டர் லார்ஸ் விஸ்ஸிங்கின் கச்சிதமான படத்தொகுப்பால் செப்பனிடப்பட்ட இத்திரைப்படம், டென்மார்க்கிலிருந்து உலக அரங்கிற்குச் சென்று ஒட்டுமொத்த ஆஸ்கார் நடுவர்களையும் உருகவைத்து சிறந்த குறும்படத்திற்கான விருதையும் தட்டிச் சென்றது.

===============================

குறும்படத்தின் கதை:-

மருத்துவமனையில் தீராத மரணப் பிணியுடன் போராடும் ஆல்ஃபிரட் என்ற சிறுவனுக்கும், அங்கு வேலை செய்யும் என்ஸோ என்ற துப்புரவுப் பணியாளருக்கும் இடையே மலரும் அலாதியான நட்பே இக்குறும்படத்தின் கதை.

 மரணத்திற்குப் பின் செல்லும் சொர்க்கம் மிகவும் சலிப்பானது என்று நினைக்கும் அச்சமுற்ற சிறுவனுக்கு, என்ஸோ 'ஹீலியம்' என்றொரு கண்கவர் மாயாஜால உலகத்தைக் கதையாகக் கற்பனை செய்து கூறுகிறார்.

 அங்கு செல்வதற்கு ஒரு மாபெரும் விண்கப்பல் வரும் என்றும், அதற்கு அடையாளமாக அவனிடம் ஒரு சிவப்பு பலூனால் செய்த நாய் இருக்க வேண்டும் என்றும் நம்பிக்கையூட்டுகிறார்.

சிறுவனின் நிலைமை மோசமடைந்து தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவுக்கு மாற்றப்படும்போது, என்ஸோவுக்கு அவனைக் காண அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது.

 தான் சிறுவனுக்கு வீண் பொய் கூறிவிட்டோமோ என்று என்ஸோ கலங்கினாலும், அங்கிருக்கும் ஒரு கருணை உள்ளம் கொண்ட செவிலியர் அது பொய் அல்ல, சிறுவனுக்கான 'நம்பிக்கை' என்று கூறி, விதிகளை மீறி என்ஸோவைச் சிறுவனின் படுக்கையருகே ரகசியமாக அழைத்துச் செல்கிறார்.

 என்ஸோ தன் கதையின் இறுதிப் பகுதியைச் சிறுவனின் காதுகளில் விவரிக்கும்போது, படம் ஆல்ஃபிரட்டின் பார்வையாக மாறி, அவன் படுக்கையை விட்டு எழுந்து ஜன்னல் வழியே காத்திருக்கும் பிரம்மாண்ட விண்கப்பலில் ஏறி, மருத்துவமனை ஜன்னல்கள் எங்கும் மிதக்கும் சிவப்பு பலூன் நாய்களுக்கு நடுவே தன் புதிய உலகத்தை நோக்கிப் பயணிப்பதுடன் கதை நிறைவடைகிறது.

துயரத்தின் விளிம்பில் நிற்கும் ஒருவருக்கு நாம் தரும் மிகச்சிறந்த கொடை 'நம்பிக்கை' மட்டுமே என்ற உன்னத செய்தியை இப்படம் உணர்த்துகிறது. 

இறுதிக்காலக் கவலையில் மூழ்கியிருக்கும் ஒரு பிஞ்சு மனதிற்கு, வெற்று உண்மைகளை விடவும் அன்போடு பகிரப்படும் கற்பனைக் கதைகள் பேரமைதியையும் ஆறுதலையும் தரவல்லவை. 

அதிகார விதிகளையும் தாண்டி சக மனிதனின் துயர் துடைக்கத் துணியும் மனிதநேயமும், மரணத்தின் அச்சத்தைப் போக்கி அதை ஒரு அழகான பயணமாக மாற்றும் அன்பின் பேராற்றலும் தான் இப்படம் உலகிற்குச் சொல்லும் ஆகச்சிறந்த செய்தியாகும்.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்

#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு

20 ஃபீட் ஃப்ரம் ஸ்டார்டம் 20 Feet from Stardom

20 Feet from Stardom   20 ஃபீட் ஃப்ரம் ஸ்டார்டம் என்ற அமெரிக்க ஆவணப்படம் 2013 ஆம் ஆண்டு வெளியானது. 

பின்னணிப் பாடகர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் அவர்களின் திரைமறைவு அனுபவங்களை மிக நேர்த்தியாக விவரிக்கும் இத்திரைப்படத்தை மார்கன் நெவில்  இயக்கியுள்ளார். 

கில் ஃப்ரைசன், கைட்ரின் ரோஜர்ஸ், மைக்கேல் ராஸ் மற்றும் ஸ்டீவ் ஜேக்கப்ஸ் ஆகியோர் இணைந்து டிரெமிலோ புரொடக்ஷன்ஸ் மற்றும் கில் ஃப்ரைசன் புரொடக்ஷன்ஸ் ஆகிய நிறுவனங்களின் கீழ் இந்த ஆவணப்படத்தை தயாரித்துள்ளனர்.

 இந்த ஆவணப்படத்தின் அடிநாதம் , உலகப் புகழ்பெற்ற பாடல்களின் வெற்றிக்குப் பின்னால் தூண்களாக நின்று, ஆனால் எப்போதும் நிழலிலேயே மறைந்துபோகும் பின்னணிப் பாடகர்களின்  குரலற்ற குரலாக ஒலிப்பதுதான். இசை உலகின் பிரம்மாண்ட மேடைகளில், முன்னணி நட்சத்திரங்களுக்கு வெறும் 'இருபது அடி' தூரத்திலேயே நின்றுகொண்டு தங்களின் அபாரமான திறமையால் பாடல்களுக்கு உயிர் கொடுக்கும் இவர்களின் அசாத்திய உழைப்பை இந்தப் படம் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது.

வெறும் புகழுக்காகவோ அல்லது பணத்திற்காகவோ அன்றி, இசையின் மீதான தூய்மையான காதலுக்காக மட்டுமே தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட இவர்களின் கலைப் பயணத்தை இது ஆவணப்படுத்துகிறது.

  தனி ஆல்பம் வெளியிட்டு முன்னணிப் பாடகர்களாக மாற வேண்டும் என்ற கனவோடு போராடி, இசைத்துறையின் வணிகச் சூழலாலும் அரசியல் சூழ்ச்சிகளாலும் அங்கீகாரம் கிடைக்காமல் போன சிலரின் இதயத்தை பிழியும் ஏமாற்றங்களையும் இது பேசுகிறது.

புகழின் உச்சிக்கே செல்லாவிட்டாலும், தாங்கள் செய்யும் கலையில் முழு நிறைவைக் காண முடியும் என்ற உன்னதமான தத்துவத்தை, பின்னணிப் பாடகி லிசா ஃபிஷரின் கூற்று வழியே இப்படம் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறது. 

ஒட்டுமொத்தமாக, மேடையின் மைய வெளிச்சத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரங்களைக் கொண்டாடும் இந்த உலகம், அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று அந்த வெளிச்சத்தைக் கூட்டுகிறவர்களை மறந்துவிடுகிறது என்ற நிதர்சனமான உண்மையை நெகிழ்ச்சியுடனும், ஆழமான சுயபரிசோதனையுடனும் விவரிப்பதே இந்த ஆவணப்படத்தின் ஆன்மாவாகும்.

இதில் டார்லீன் லவ், மெர்ரி கிளேட்டன், லிசா ஃபிஷர், ஜூடித் ஹில், ஜோ லவ்ரி, கிளாடியா லெனீர் மற்றும் டாட்டா வேகா போன்ற திறமைமிக்க பின்னணிப் பாடகர்கள் முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களாகத் தோன்றி தங்களின் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துள்ளனர். 

இவர்களுடன் மிக் ஜாகர், புரூஸ் ஸ்பிரிங்ஸ்டீன், ஸ்டிங், ஸ்டீவி வொண்டர், ஷெரில் க்ரோ போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற முன்னணி இசைக் கலைஞர்களின் நேர்காணல்களும், டேவிட் போவி மற்றும் மைக்கேல் ஜாக்சன் போன்றோரின் காப்பகக் காட்சிகளும்  இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

நிகோலா மார்ஷ் மற்றும் கிரஹாம் வில்லோபி ஆகியோர் இந்த படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளனர். 

பல்வேறு சிறந்த இசைக் கலைஞர்களின் பங்களிப்பில் உருவான பாடல்களும் இசையும் இதில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

மிகப்பெரும் விமர்சன ரீதியான வரவேற்பைப் பெற்ற இத்திரைப்படம் 86-வது அகாடமி விருதுகளில் 'சிறந்த ஆவணப்படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருது' மற்றும் 57-வது கிராமி விருதுகளில் 'சிறந்த இசைப்படத்திற்கான விருது'  ஆகிய மிக உயரிய விருதுகளை வென்றது. 

இது தவிர கிரிட்டிக்ஸ் சாய்ஸ் விருது, இன்டிபென்டன்ட் ஸ்பிரிட் விருது மற்றும் ஆம்ஸ்டர்டாம் சர்வதேச ஆவணப்பட விழா விருது எனப் பல சர்வதேச விருதுகளையும் இந்நிழற்படம் அள்ளிக் குவித்துள்ளது.

 இசைத்துறையின் முன்னணி நிர்வாகியான கில் ஃப்ரைசன், ஒருமுறை தனது நண்பரும் புகழ்பெற்ற தயாரிப்பாளருமான லூ ஆட்லருடன் இணைந்து ஒரு கச்சேரியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, மேடையின் பின்னால் பாடிக்கொண்டிருந்த பெண்களின் அசாத்திய திறமையைக் கண்டு வியந்து, இவர்களைப் பற்றி உலகம் அறிய வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் உதித்ததே இப்படத்தின் தொடக்கப் புள்ளியாகும். 

இயக்குநர் மார்கன் நெவில் இந்தத் திட்டத்தைக் கையில் எடுத்து, பல தசாப்தங்களாக இசை உலகில் மறைந்து கிடந்த வரலாற்றைத் தேடி ஆவணப்படுத்தத் தொடங்கினார்.

ஆரம்பத்தில் வெறும் நேர்காணல்களாக மட்டுமே திட்டமிடப்பட்ட இப்படம், படப்பிடிப்பின் போது பின்னணிப் பாடகர்களின் வாழ்க்கையில் இருந்த ஆழமான உணர்வுகளையும், ஏமாற்றங்களையும் கண்டறிந்த பிறகு, அவர்களின் வாழ்வியல் போராட்டத்தைப் பேசும் ஒரு முழுமையான ஆவணப்படமாக வடிவம் பெற்றது. 

இப்படத்தில் நடித்த பாடகர்களில் ஒருவரான டார்லீன் லவ், 2011 இல் 'ராக் அண்ட் ரோல் ஹால் ஆஃப் பேம்' அமைப்பில் சேர்க்கப்பட்ட நிகழ்வு படப்பிடிப்பின் போதே தற்செயலாக நிகழ்ந்தது, அது படத்தின் சுவாரஸ்யத்தை மேலும் கூட்டியது. 

படத்திற்கான நிதி ஆதாரங்கள் மிகக் குறைவாக, வெறும் $1 மில்லியன் பட்ஜெட்டில் மட்டுமே இப்படம் உருவாக்கப்பட்டது என்பதும், படத்தொகுப்பாளர்கள் காப்பகக் காட்சிகளையும் (archival footage) புதிய நேர்காணல்களையும் மிக நேர்த்தியாக இணைக்கப் பல மாதங்கள் உழைத்தனர் என்பதும் இதன் தயாரிப்பு சவால்களாகும்.

திரைப்படம் வெளியாவதற்கு முன்பே, இதன் முதன்மைத் தயாரிப்பாளரான கில் ஃப்ரைசன் 2012 டிசம்பரில் புற்றுநோயால் காலமானார்; இதனால் படம் 2013 ஜனவரியில் சன்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் திரையிடப்பட்டபோது, அது அவருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒன்றாக மாறியது. 

அங்கு உலகளாவிய விநியோக உரிமையைப் பெற பெரும் போட்டி நிலவியது. இறுதியாக, இப்படம் பாக்ஸ் ஆபீஸில் பட்ஜெட்டைப் போல் ஐந்து மடங்குக்கும் மேல் ($5.8 மில்லியன்) வசூலித்து சாதனை படைத்ததுடன், ஆஸ்கார் மற்றும் கிராமி விருதுகளையும் வென்றது. 

ஆஸ்கர் மேடையில் விருது வாங்கச் சென்றபோது, பின்னணிப் பாடகி டார்லீன் லவ் மேடையிலேயே தனது கம்பீரமான குரலில் பாடி ஒட்டுமொத்த அரங்கையும் எழுந்து நின்று கைதட்ட வைத்தது, இப்படத்தின் உருவாக்க நோக்கம் முழுமையடைந்ததன் ஆகச்சிறந்த வரலாற்றுத் தருணமாக மாறியது.

============================

ஆவணப்படத்தின் உள்ளடக்கம்:-

  1960-களில் அமெரிக்க இசைத்துறையில் ஏற்பட்ட ஒரு பெரும் மாற்றத்தை விவரிப்பதில் இருந்து படத்தின் முக்கியப் பகுதி தொடங்குகிறது. 

அதுவரை பெரும்பாலும் வெள்ளையினப் பெண்களின் மென்மையான குரல்கள் பின்னணியில் பயன்படுத்தப்பட்ட சூழலில், ஆப்பிரிக்க-அமெரிக்கப் பெண்களின்  ‘காஸ்பெல்’ மற்றும் ‘சோல்’  இசை மரபிலிருந்து வந்த கம்பீரமான, ஆவேசமான குரல்கள் எப்படி ராக் அண்ட் ரோல்  இசையின் முகவரியை மாற்றின என்பதைப் படம் விரிவாகப் பேசுகிறது.

அடுத்த கட்டமாக, இந்த ஆவணப்படம் சில குறிப்பிட்ட ஆளுமைகளின் வாழ்க்கை வழியே நகர்கிறது. தயாரிப்பாளர் ஃபில் ஸ்பெக்டரால் தந்திரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு, தனது சொந்தப் பாடல்களுக்கே மற்றவர்களின் பெயர்கள் போடப்பட்ட போதிலும், வறுமை காரணமாக வீடுகளைச் சுத்தம் செய்யும் வேலைக்குச் சென்று, பின்னர் மீண்டு வந்த டார்லீன் லவ்வின் போராட்டக் கதை இதில் விவரிக்கப்படுகிறது.

 அதேபோல், தி ரோலிங் ஸ்டோன்ஸ்  குழுவின் புகழ்பெற்ற "Gimme Shelter" பாடலில் தனது அதிரடியான குரலால் உலகையே உலுக்கிய மெர்ரி கிளேட்டனின் கதையும், மைக்கேல் ஜாக்சன், ஸ்டிங், லூதர் வான்ட்ரோஸ் போன்ற மாபெரும் கலைஞர்களுடன் பாடிவிட்டு, பின்னர் தனி ஆல்பம் மூலம் முன்னணிப் பாடகியாக முயன்று தோல்வியடைந்த கிளாடியா லெனீர் மற்றும் டாட்டா வேகாவின் கதைகளும் திரைக்கதையை நகர்த்துகின்றன.

தொடர்ந்து, சமகாலத்தில் மைக்கேல் ஜாக்சனுடன் பாடவிருந்து, அவரது மறைவுக்குப் பின் தனிப் பாதையைத் தேடும் இளம் பாடகி ஜூடித் ஹில்லின் போராட்டங்கள் வழியே இன்றைய இசை வணிகத்தின் சவால்களைப் படம் காட்டுகிறது. 

இதற்கு நேர்மாறாக, உலகப்புகழ் பெற்ற பாடகியாக மாறும் வாய்ப்புகள் இருந்தும், முன்னணி நட்சத்திரமாக இருப்பதில் இருக்கும் மன அழுத்தங்களை வெறுத்து, "எனக்கு புகழ் வேண்டாம், பாடுவது மட்டுமே என் மகிழ்ச்சி" என்று பின்திரையிலேயே நிறைவைக் காணும் லிசா ஃபிஷரின் தனித்துவமான தத்துவம் படத்தின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைகிறது.

மிக் ஜாகர், புரூஸ் ஸ்பிரிங்ஸ்டீன், ஸ்டீவி வொண்டர் போன்ற முன்னணி இசை ஜாம்பவான்கள், தங்களின் பாடல்களுக்கு இந்தப் பின்னணிப் பாடகர்களின் குரல்கள் எவ்வளவு அத்தியாவசியமானவை என்பதைப் பாராட்டிப் பேசும் நேர்காணல்களும் படத்தின் ஆழத்தைக் கூட்டுகின்றன.

 படத்தின் இறுதிக்கட்டத்தை நோக்கி நகரும்போது, திறமை இருந்தும் பலருக்குப் புகழும் அங்கீகாரமும் கிடைக்காமல் போனதற்கான சமூக, வணிக மற்றும் அரசியல் காரணங்களை உடைத்துப் பேசுகிறது. இறுதியாக, மேடையின் மையத்திற்கு வராவிட்டாலும், உலக இசையின் ஆன்மாவாக விளங்குவது இவர்களின் குரல்கள்தான் என்பதை நிலைநிறுத்தி, இத்தனை காலம் திரைக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்த இந்த அபூர்வக் கலைஞர்களுக்கு உலகளாவிய மரியாதையையும் மகுடத்தையும் சூட்டுவதுடன் இந்த ஆவணப்படம் நிறைவடைகிறது.

 இந்த ஆவணப்படம், உலகளாவிய இசைத்துறையின் பிரம்மாண்டமான வெற்றிகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அறியப்படாத உழைப்பையும், அதன் பின்னுள்ள கூட்டுப் பொறுப்பையும் மிக ஆழமாக நமக்கு உணர்த்துகிறது.

 மேடையின் மைய வெளிச்சத்தில் இருக்கும் முன்னணி நட்சத்திரங்களை மட்டுமே கொண்டாடும் இந்த உலகம், அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று அந்தப் பாடல்களுக்கு ஆன்மாவையும் கம்பீரத்தையும் சேர்க்கும் பின்னணிப் பாடகர்களின் பங்களிப்பை பெரும்பாலும் கவனிப்பதில்லை என்ற நிதர்சனத்தை இப்படம் உரக்கச் சொல்கிறது.

வெற்றி என்பது தனி மனித சாதனை அல்ல, அது பலரின் கூட்டு உழைப்பால் உருவாவது என்ற செய்தியை இது முன்வைக்கிறது. திறமைக்கும் புகழுக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியை விவரிக்கும் அதே வேளையில், தங்களுக்குரிய அங்கீகாரம் மறுக்கப்படும் போதும் சோர்வடையாமல் இசையின் மீதான காதலுக்காக மட்டுமே தொடர்ந்து பாடிக்கொண்டிருக்கும் கலைஞர்களின் அசாத்திய மனவலிமையை இப்படம் போற்றுகிறது.

 வாழ்க்கையில் 'முன்னணி' என்ற இடத்தை அடைவது மட்டுமே வெற்றியல்ல; மைய மேடையில் இல்லாவிட்டாலும், நாம் செய்யும் வேலையை முழுமையாக நேசித்து, அதில் உச்சகட்ட திறமையை வெளிப்படுத்துவதே உண்மையான உன்னதம் என்ற உன்னதமான வாழ்வியல் தத்துவத்தை இந்த ஆவணப்படம் மிக நேர்த்தியாக நமக்கு எடுத்துரைக்கிறது.

#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்

#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு