'சில்வர் லைனிங்ஸ் பிளேபுக்' Silver Linings Playbook திரைப்படம், 2012 ஆம் ஆண்டு வெளியான அமெரிக்க காதல்-நகைச்சுவை நாடகப் படைப்பு .
மாத்தியூ க்விக் எழுதிய இதே பெயரிலான நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, டேவிட் ஓ. ரஸ்ஸல் இத்திரைப்படத்தைத் தயாரித்து, இயக்கியுள்ளார்.
வைன்ஸ்டைன் நிறுவனத்தின் தயாரிப்பாளர்களான டோனா கிக்லியோட்டி, புரூஸ் கோஹன் மற்றும் ஜொனாதன் கோர்டன் ஆகியோருடன் இணைந்து, இயக்குனர் டேவிட் ஓ. ரஸ்ஸல் தனது சொந்த மகனின் மனநலப் போராட்டங்களை உத்வேகமாகக் கொண்டு இதன் திரைக்கதையை மிக நுணுக்கமாக வடிவமைத்துள்ளார்.
இருமுனை மனநலக் குறைபாட்டால் (Bipolar disorder) பாதிக்கப்பட்டு, 8 மாத சிகிச்சைக்குப் பிறகு மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியேறும் பாட்ரிசியோ 'பாட்' சோலிடானோ ஜூனியர் என்பவரைப் பற்றி படம் சுழல்கிறது.
தன் மனைவியின் துரோகத்தால் நிலைகுலைந்து போகும் பாட், எப்படியாவது அவளுடன் மீண்டும் இணைய வேண்டும் என்று துடிக்கிறான்.
அந்தச் சூழலில், கணவனை இழந்து மன அழுத்தத்தில் இருக்கும் டிஃப்பனி மேக்ஸ்வெல் என்ற இளம் விதவையை அவன் சந்திக்கிறான்.
பாட்டின் மனைவியிடம் அவனது கடிதத்தைச் சேர்ப்பதற்குப் பதிலாக, தன்னுடன் ஒரு நடனப் போட்டியில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று டிஃப்பனி நிபந்தனை விதிக்கிறாள்.
இருவரும் இணைந்து நடனப் பயிற்சி மேற்கொள்ளும்போது அவர்களுக்குள் ஏற்படும் பிணைப்பும், பாட்டின் குடும்பத்தினர் எதிர்கொள்ளும் சூதாட்டப் பிரச்சினைகளும், இறுதியில் அவர்கள் தங்களுக்குள் உண்மையான காதலைக் கண்டடைவதுமே இப்படத்தின் அடிநாதம் .
இப்படத்தின் திரைக்கதை உணர்ச்சிகரமான கணங்களையும், நகைச்சுவையையும் சம அளவில் கையாண்டு பார்ப்போரைக் கவரும் வகையில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
மாசானோபு தகாயானகி என்பவரின் ஒளிப்பதிவு கதாபாத்திரங்களின் மனவோட்டங்களையும், பென்சில்வேனியாவின் புறநகர் பகுதிகளையும் அழகாகப் படம் பிடித்துக் காட்டியுள்ளது.
டானி எல்ஃப்மேனின் பின்னணி இசை பாடல்கள் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளுக்குப் பெரும் பலம் சேர்த்துள்ளன.
பிராட்லி கூப்பர் மற்றும் ஜெனிபர் லாரன்ஸ் ஆகியோரின் அபாரமான நடிப்பு மற்றும் அவர்களுக்கு இடையேயான பொருத்தம் விமர்சகர்களால் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டது.
இவர்களுடன் ராபர்ட் டி நிரோ, ஜாக்கி வீவர், அனுபம் கெர், கிறிஸ் டக்கர் ஆகியோர் தங்களது துணைக் கதாபாத்திரங்களில் மிகச் சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.
இத்திரைப்படம் பாக்ஸ் ஆபீஸில் $236.4 மில்லியனுக்கும் மேல் வசூலித்து மாபெரும் சாதனை படைத்ததோடு, பல சர்வதேச விருதுகளையும் வென்றுகுவித்தது.
85-வது அகாடமி விருதுகளில் (ஆஸ்கார்) சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இயக்குனர், சிறந்த தழுவல் திரைக்கதை சிறந்த படத்தொகுப்பு உள்ளிட்ட 8 பிரிவுகளில் இது பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
குறிப்பாக, 1981-க்குப் பிறகு ஆஸ்கார் விருதின் முக்கிய நான்கு நடிப்புப் பிரிவுகளிலும் சிறந்த நடிகர், நடிகை, துணை நடிகர், துணை நடிகை பரிந்துரைகளைப் பெற்ற பெருமை இப்படத்திற்கு உண்டு.
இதில் டிஃப்பனியாக நடித்த ஜெனிபர் லாரன்ஸ், தனது அசாத்திய நடிப்பிற்காக 'சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதை' வென்றார்.
மேலும், டொராண்டோ சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் மக்களின் விருப்பமான திரைப்பட விருதையும் இது வென்றது.
இயக்குனர் டேவிட் ஓ. ரஸ்ஸல் இந்த நாவலைத் திரைப்படமாக்க ஐந்து ஆண்டுகள் உழைத்து, சுமார் இருபது முறை இதன் திரைக்கதையை மாற்றி எழுதினார்.
அவரது சொந்த மகனுக்கு இருந்த இருமுனை மனநலக் குறைபாடு (Bipolar disorder) மற்றும் ஓசிடி (OCD) பாதிப்புகளே, இக்கதையை இவ்வளவு உணர்வுப்பூர்வமாகவும் யதார்த்தமாகவும் அவரால் செதுக்க முடிந்ததற்குக் முதன்மைக் காரணமாகும்.
ஆரம்பத்தில் வின்ஸ் வான் மற்றும் ஜூயி டெஷானல் ஆகியோரை முதன்மைக் கதாபாத்திரங்களாகக் கொண்டு இயக்க நினைத்த இயக்குனர், பல மாற்றங்களுக்குப் பிறகே பிராட்லி கூப்பர் மற்றும் ஜெனிபர் லாரன்ஸ் கூட்டணியைத் தேர்வு செய்தார்.
நடிகர் தேர்வில் நடந்த பல சுவாரஸ்யமான திருப்பங்கள் படத்திற்குப் பெரும் பலமாக அமைந்தன. 'வெடிங் கிராஷர்ஸ்' திரைப்படத்தில் பிராட்லி கூப்பரின் கணிக்க முடியாத இயல்பான நடிப்பைக் கண்டு வியந்த இயக்குனர், பாட் கதாபாத்திரத்திற்கு அவரே பொருத்தமானவர் என முடிவு செய்தார்.
அதேபோல், டிஃப்பனி கதாபாத்திரத்திற்கு முதலில் அனி ஹாத்வே ஒப்பந்தமாகி, பின்னர் விலகியதால் பல முன்னணி நடிகைகள் பரிசீலிக்கப்பட்டனர்.
இறுதியாக, அப்போது 21 வயதே நிரம்பிய ஜெனிபர் லாரன்ஸ், கதாபாத்திரத்தை விட வயது குறைந்தவராக இருந்தாலும், அவரது கண்களில் தெரிந்த முதிர்ச்சியும் தைரியமும் இயக்குனரைக் கவர்ந்து படத்திற்குள் கொண்டு வந்தது.
இந்த கதாபாத்திரத்திற்காக ஜெனிபர் தனது குரலின் சுருதியைக் குறைத்துப் பேசவும், உடல் எடையைக் கூட்டவும் வேண்டியிருந்தது.
நடனமே அறியாத பிராட்லி கூப்பரும் ஜெனிபர் லாரன்ஸும் ஒரே மாதத்திற்குள் தீவிரப் பயிற்சி பெற்று, படத்தின் மிக முக்கியமான க்ளைமாக்ஸ் நடனக் காட்சியை அர்ப்பணிப்புடன் ஆடி முடித்தனர்.
படப்பிடிப்பின் போது ராபர்ட் டி நிரோவின் கதாபாத்திரத்தை மிகவும் கடுமையானவராகக் காட்டுவதா அல்லது பாசமுள்ள தந்தையாகக் காட்டுவதா என்பதில் பல பதிப்புகள் எடுக்கப்பட்டு, பின்னரே இறுதி வடிவம் கொடுக்கப்பட்டது.
33 நாட்களில் மிக வேகமாக எடுத்து முடிக்கப்பட்ட இத்திரைப்படத்தில், நிஜமான 2008-ஆம் ஆண்டின் ஃபிலடெல்ஃபியா ஈகிள்ஸ் கால்பந்து அணியின் போட்டிகள் கதையோடு மிகக் கச்சிதமாகப் பின்னப்பட்டிருந்தது படத்தின் சுவாரஸ்யத்தை மேலும் அதிகரித்தது.
இத்திரைப்படத்தின் காட்சிகளை வடிவமைத்த ஒளிப்பதிவாளர் மாசானோபு தகாயானகி, கதாபாத்திரங்களின் பதற்றத்தையும், மனவலியையும் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்த பல தனித்துவமான உத்திகளைக் கையாண்டுள்ளார்.
கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில், கேமராவை நிலையாக வைக்காமல் 'ஹேண்ட்ஹெல்ட்' முறையைப் பயன்படுத்தி, காட்சிகளுக்கு ஒருவிதமான நேரடித் தன்மையையும் வேகத்தையும் தந்துள்ளார். இதனால், பாட் மற்றும் டிஃப்பனி ஆகிய இருவருக்குள் ஏற்படும் வாக்குவாதங்களும், குடும்பத்தில் நடக்கும் குழப்பங்களும் பார்வையாளர்களுக்கு மிக நெருக்கமாக, நிஜத்தில் நடப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தின.
இயக்குனர் டேவிட் ஓ. ரஸ்ஸல் மற்றும் தகாயானகி ஆகிய இருவரும் இணைந்து, கதாபாத்திரங்களுக்கு இடையே இருக்கும் இடைவெளியைக் கேமரா கோணங்களின் வழியே உணர்த்தினர்.
படத்தின் தொடக்கத்தில் கதாபாத்திரங்கள் தனித்து விடப்பட்டதை உணர்த்த 'க்ளோஸ்-அப்' மற்றும் தனித்தனி பிரேம்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
ஆனால், பாட்டும் டிஃப்பனியும் நடனப் பயிற்சியின் மூலம் நெருங்கி வரும்போது, கேமரா அவர்கள் இருவரையும் ஒரே பிரேமிற்குள் கொண்டு வந்து, நகரும் கேமரா கோணங்கள் மூலம் அவர்களின் பிணைப்பை அழகாகக் காட்டியது.
பென்சில்வேனியாவின் நிஜமான புறநகர்ப் பகுதிகளின் இயற்கை வெளிச்சத்தைப் பயன்படுத்தி, படத்தின் யதார்த்தத்தன்மை எங்கும் கெடாமல் பார்த்துக் கொண்டனர்.
குறிப்பாக, க்ளைமாக்ஸ் நடனக் காட்சியின் போது, முதலில் மிகவும் தீவிரமான மற்றும் இருண்ட ஒளி அமைப்பில் படமாக்கப்பட்டது. பின்னர் கதையின் உணர்ச்சி சமநிலையைக் கொண்டு வருவதற்காக, எடிட்டிங் அறையில் இயக்குனர் மற்றும் ஒளிப்பதிவாளர் இணைந்து, வண்ண அமைப்பை மாற்றி, அந்த நடனக் காட்சிக்கு ஒரு துடிப்பான, நேர்மறையான ஒளியைக் கொடுத்து இறுதி செய்தனர்.
இத்திரைப்படத்தின் பின்னணி இசையை ஹாலிவுட்டின் புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளர் டானி எல்ஃப்மேன் வடிவமைத்துள்ளார்.
மனநலப் போராட்டங்கள் நிறைந்த ஒரு கதைக் களத்திற்கு இசையமைப்பது சவாலானது என்பதால், அவர் வழக்கமான ஆர்கெஸ்ட்ரா இசையைத் தவிர்த்து, கதாபாத்திரங்களின் மன ஓட்டத்தைப் பிரதிபலிக்கும் எளிய மற்றும் நுணுக்கமான ஒலியமைப்பைக் கையாண்டார்.
குறிப்பாக, பாட்டின் மனதில் ஓடும் குழப்பங்களையும் பதற்றத்தையும் காட்ட கிட்டார் மற்றும் பியானோ இசையை மிக மெல்லிய துடிப்புகளாகப் பயன்படுத்தினார்.
இப்படத்தின் பாடல்கள் தேர்வில் இயக்குனர் டேவிட் ஓ. ரஸ்ஸல் மிகத் தீவிரமான கவனம் செலுத்தினார். ஸ்டீவி வொண்டரின் "My Cherie Amour" பாடல் கதையின் மிக முக்கியமான சுவாரஸ்யமாகவும், பாட்டின் மன அழுத்தத்தைத் தூண்டும் ஒரு கருவியாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டது.
தன் மனைவி துரோகம் செய்தபோது பின்னணியில் ஒலித்த இப்பாடலைக் கேட்கும்போதெல்லாம் பாட் நிலைகுலைந்து போவதைக் காட்டும் காட்சிகள், ஒலியின் வழியே கதாபாத்திரத்தின் வலியைப் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்தின.
க்ளைமாக்ஸ் நடனக் காட்சியின் பின்னணி இசை, படத்தின் ஒட்டுமொத்த உணர்வையும் உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது. பாட்டும் டிஃப்பனியும் ஆடும் அந்த 5-புள்ளிக்கான நடனத்திற்கு, பாப் மாலியின் "Mystic Bounce", ஜாஸ் இசைக் கலைஞர் டேவ் புரூபெக்கின் "Unsquare Dance" மற்றும் வைட் ஸ்ட்ரைப்ஸ் குழுவின் ராக் இசை என வெவ்வேறு பாணிகளை ஒன்றிணைத்து மிகத் துடிப்பான ஒரு கலவையை உருவாக்கினர்.
இந்த இசைக் கலவை, அவர்களின் நடனத்தில் இருந்த தடுமாற்றத்தையும் அதே நேரத்தில் அவர்களுக்குள் இருந்த தீராத காதலையும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் கொண்டு வந்து சேர்த்தது.
===============================
படத்தின் கதை:-
எட்டு மாதங்களாக மனநல காப்பகத்தில் இருமுனை மனநலக் குறைபாட்டிற்கான சிகிச்சையைப் பெற்று வந்த பாட்ரிசியோ "பாட்" சோலிடானோ ஜூனியர் (பிராட்லி கூப்பர்), அங்கிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு பென்சில்வேனியாவில் உள்ள அப்பர் டார்பி டவுன்ஷிப்பில் இருக்கும் தனது சிறுவயது வீட்டிற்கு, தாய் டொலாரஸ் சோலிடானோ (ஜாக்கி வீவர்) மற்றும் தந்தை பாட்ரிசியோ சோலிடானோ சீனியர் (ராபர்ட் டி நிரோ) ஆகியோரின் பராமரிப்பில் வந்து சேர்கிறான்.
பாட்டின் முழு நோக்கமும் எண்ணமும் அவனது முன்னாள் மனைவி நிக்கி சோலிடானோவை (ப்ரியா பீ) மீண்டும் அடைவது மட்டும்தான்.
நிக்கி வேலை செய்த பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியை நான்சி (பாட்ஸி மெக்) மற்றும் நிக்கி குளியலறையில் இருப்பதை பாட் நேரில் கண்டு, ஆத்திரத்தில் அந்த ஆணை மரண அடி அடித்திருந்தான்.
இதனால் நிக்கி அங்கிருந்து இடம்பெயர்ந்து, பாட் தன்னை நெருங்கக் கூடாது என நீதிமன்ற தடை உத்தரவையும் பெற்றிருந்தாள்.
பாட்டின் சிகிச்சையாளரான டாக்டர் கிளிஃப் படேல் (அனுபம் கெர்), பாட் மீண்டும் வன்முறையில் ஈடுபட்டு காப்பகத்திற்குச் சென்றுவிடக் கூடாது என்பதால், தொடர்ந்து மருந்துகளை உட்கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்துகிறார்.
ஆனால் பாட்டோ, மருந்துகள் தேவையில்லை என்றும், தன் வாழ்வில் நடக்கும் அத்தனை மோசமான அனுபவங்களிலும் ஒரு நல்ல விஷயத்தை, அதாவது "வெள்ளி இழையை" (Silver Lining) மட்டுமே பார்க்கப் போவதாகவும் ஒரு புதிய தத்துவத்தைக் கூறி மறுக்கிறான்.
அதே நேரத்தில், அவனுக்குள் கடுமையான பதற்றத் தாக்குதல்களும் ஏற்படுகின்றன. காப்பகத்தில் பாட்டுக்கு நல்ல நண்பனாக இருந்த டேனி மெக்டேனியல்ஸ் (கிறிஸ் டக்கர்) அவ்வப்போது இவனைச் சந்திக்கிறான்.
பாட் தனது சிறந்த நண்பனான ரானியின் (ஜான் ஓர்டிஸ்) வீட்டிற்கு இரவு விருந்துக்குச் செல்லும்போது, அங்கு ரானியின் மனைவியான வெரோனிகா மேக்ஸ்வெல்லின் (ஜூலியா ஸ்டைல்ஸ்) சகோதரியான டிஃப்பனி மேக்ஸ்வெல்லை (ஜெனிபர் லாரன்ஸ்) சந்திக்கிறான்.
டிஃப்பனி கணவனை இழந்த இளம் விதவை, அவளுக்கும் ஒரு மனநலக் குறைபாடு உள்ளது. இருவரும் தாங்கள் உட்கொண்ட வெவ்வேறு மனநல மருந்துகளைப் பற்றிப் பேசி, தங்களுக்குள் ஒரு தனித்துவமான பிணைப்பை உணர்கிறார்கள்.
டிஃப்பனி அவனது முன்னாள் காதலன் ஜோர்டி (பிலிப் சோர்பா) உள்ளிட்ட பலருடன் இருந்த பழைய உறவுகளைத் தாண்டி, பாட்டிடம் தற்காலிக உடலுறவுக்கான அழைப்பை விடுக்கிறாள்.
ஆனால் பாட் நிக்கிக்கு உண்மையாக இருக்க விரும்புவதால் அதை மறுக்கிறான்.
எப்படியாவது பாட்டுடன் நெருங்க நினைக்கும் டிஃப்பனி, நிக்கியிடம் பாட்டின் கடிதத்தை நேரில் கொண்டு சேர்ப்பதாகக் கூறுகிறாள்.
ஆனால் அதற்குப் பகரமாக, வரவிருக்கும் ஒரு நடனப் போட்டியில் தனக்கு ஜோடியாக பாட் நடனமாட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையை விதிக்கிறாள்.
இதன் மூலம் தான் ஒரு பொறுப்பான, உணர்வுப்பூர்வமான மனிதனாக மாறிவிட்டதை நிக்கிக்கு நிரூபிக்கலாம் என நம்பி பாட் சம்மதிக்கிறான்.
இருவரும் அடுத்த சில வாரங்களாக தீவிரமாக நடனப் பயிற்சி செய்கிறார்கள்.
மறுபுறம், சொந்தமாக ஒரு உணவகம் தொடங்க ஆசைப்படும் பாட்டின் தந்தை பாட்ரிசியோ சீனியர், அதற்கான பணத்திற்காக சட்டவிரோதப் பந்தயங்களில் ஈடுபட்டு வருகிறார்.
ஃபிலடெல்ஃபியா ஈகிள்ஸ் அணி விளையாடும் ஒரு முக்கியமான போட்டியில் தனது பெரும்பாலான பணத்தைப் பந்தயம் கட்டும் அவர், பாட் நேரில் சென்று அந்தப் போட்டியைப் பார்த்தால் மட்டுமே ஈகிள்ஸ் அணி ஜெயிக்கும் என்ற விசித்திரமான மூடநம்பிக்கையைக் கொண்டிருக்கிறார்.
பாட் இது ஒருவித ஓசிடி மனநிலை என்று சுட்டிக்காட்டினாலும், தந்தையைத் திருப்திப்படுத்த போட்டிக்குச் செல்ல முடிவெடுக்கிறான்.
இதற்காக டிஃப்பனியிடம் நடனப் பயிற்சியில் இருந்து விடுப்பு கேட்கும்போது, நிக்கி அனுப்பியது போன்ற ஒரு தட்டச்சு செய்யப்பட்ட போலிப் பதிலை டிஃப்பனி தருகிறாள்.
அதில் அவர்கள் மீண்டும் இணைய ஒரு வாய்ப்பு இருப்பதாக எழுதப்பட்டிருந்தது.
ஆனால், போட்டி நடக்கும் மைதானத்திற்கு வெளியே, இனவெறி பிடித்த சில ரசிகர்களுடன் பாட்டும், அவனது சகோதரர் ஜேக் சோலிடானோவும் (ஷியா விகாம்) சண்டையில் ஈடுபட்டு, ஆபீசர் கியோக் (டாஷ் மிஹோக்) தலைமையிலான போலீசாரால் கைது செய்யப்படுகிறார்கள்.
அந்தப் போட்டியில் ஈகிள்ஸ் அணியும் தோற்கிறது, தந்தை பந்தயப் பணத்தை இழந்து கடும் கோபமடைகிறார்.
டிஃப்பனி பாட்டின் வாழ்க்கையில் வந்ததால்தான் ஈகிள்ஸ் அணி தோற்றது என்று தந்தை குற்றம் சாட்டும்போது, அங்கு வரும் டிஃப்பனி, பாட்டும் தானும் ஒன்றாக இருந்த நாட்களிலெல்லாம் ஃபிலடெல்ஃபியா விளையாட்டு அணிகள் (ஈகிள்ஸ் போன்றவை) எப்படி தொடர் வெற்றிகளைப் பெற்றன என்ற புள்ளிவிவரங்களை அடுக்கிக் கூறி அதை உடைக்கிறாள்.
இதை நம்பும் தந்தை, தனது நண்பர் ரண்டியுடன் (பால் ஹெர்மன்) ஒரு பெரிய பார்லே இரட்டைப் பந்தயம் கட்டுகிறார். டல்லாஸ் கவ்பாய்ஸ் அணிக்கு எதிரான அடுத்த போட்டியில் ஈகிள்ஸ் அணி வெற்றி பெற வேண்டும்,
அதே நேரத்தில் நடனப் போட்டியில் பாட்டும் டிஃப்பனியும் 10க்கு சரியாக 5.0 புள்ளிகள் வாங்க வேண்டும். அப்படி நடந்தால் இழந்த பணத்தை விட இரு மடங்கு கிடைக்கும் என்பதே அந்தப் பந்தயம்.
பாட் இதற்குத் தயங்கினாலும், அவனது தாய், தந்தை மற்றும் டிஃப்பனி ஆகியோர் இணைந்து, அந்தப் போட்டிக்கு நிக்கியும் வரப்போகிறாள் என்று பொய் கூறி அவனைச் சம்மதிக்க வைக்கிறார்கள்.
இதற்கிடையில், நிக்கி அனுப்பியதாகக் கூறப்பட்ட கடிதத்தில் இருந்த சில வார்த்தைப் பிரயோகங்களை வைத்து, அந்தக் கடிதத்தை டிஃப்பனிதான் போலியாக எழுதினாள் என்பதை பாட் ரகசியமாகக் கண்டுகொள்கிறான்.
போட்டி நடக்கும் இரவில், ரானியும் வெரோனிகாவும் பாட்டின் மீதான தடை உத்தரவை நீக்க வைப்பதற்காக நிக்கியை அங்கு அழைத்து வந்திருப்பதை டிஃப்பனி காண்கிறாள்.
நிக்கியைக் கண்டதும் தன் காதல் தோற்றுவிடும் என்ற பயத்தில், டிஃப்பனி பாரில் அதிக அளவு மது அருந்தத் தொடங்குகிறாள்.
மேடை ஏறும் சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு பாட் அவளைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து நடனத் தளத்திற்கு இழுத்து வருகிறான்.
ஈகிள்ஸ் அணி கவ்பாய்ஸ் அணியைத் தோற்கடித்த அதே நேரத்தில், இவர்கள் இருவரும் தங்கள் நடனத்தை அரங்கேற்றுகிறார்கள்.
இவர்களின் வித்தியாசமான நடனத்தைக் கண்டு கூட்டமே குழம்பிப் போய் நிற்க, நடுவர்கள் இவர்களுக்குச் சரியாக 5.0 புள்ளிகளை வழங்குகிறார்கள்.
இதனால் பாட்டின் குடும்பத்தினர் மாபெரும் மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் குதிக்கிறார்கள்.
நடனம் முடிந்ததும் பாட் நேராக நிக்கியிடம் சென்று அவளது காதில் ஏதோ ரகசியம் பேசுகிறான்.
இதைப் பார்த்து ஏமாற்றமடையும் டிஃப்பனி அங்கிருந்து ஓடுகிறாள். அப்போது பாட்டின் தந்தை, "நிக்கியை விட டிஃப்பனிதான் உன்னை உண்மையாக நேசிக்கிறாள், அவளை விட்டுவிடாதே, விட்டால் ஆயுசுக்கும் வருத்தப்படுவாய்" என்று பாட்டிடம் அறிவுறுத்துகிறான்.
பாட் ஓடிச் சென்று டிஃப்பனியைப் பிடித்து, அவளிடம் ஒரு கடிதத்தைக் கொடுக்கிறான்.
நிக்கியின் கடிதத்தை டிஃப்பனிதான் எழுதினாள் என்பது தனக்கு முதலிலேயே தெரியும் என்றும், டிஃப்பனியைச் சந்தித்த முதல் கணத்திலிருந்தே அவளைத் தான் காதலிப்பதாகவும், அதை உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளவே தனக்கு இவ்வளவு காலம் ஆனது என்றும் பாட் ஒப்புக்கொள்கிறான்.
இருவரும் தங்களின் பழைய திருமண மோதிரங்களைக் கழற்றிவிட்டு, ஒரு புதிய காதலோடு முத்தமிட்டுத் தங்கள் வாழ்வைத் தொடங்குகிறார்கள்.
பந்தயப் பணத்தைக் கொண்டு தந்தை பாட்ரிசியோ தனது புதிய உணவகத்தைத் திறக்கும் தருணத்தில் படம் நிறைகிறது.
இத்திரைப்படம் நமக்குக் கடத்தும் மிக முக்கியமான செய்தி, 'வாழ்க்கை நாம் திட்டமிட்டபடி அமைவதில்லை, ஆனால், அது தரும் புதிய திருப்பங்களை ஏற்றுக்கொள்ள பக்குவப்பட வேண்டும்' என்பதாகும்.
நாம் கடந்த கால இழப்புகளையோ அல்லது தோல்விகளையோ பிடித்துக்கொண்டு தொங்கும்போது, நிகழ்காலம் நமக்காக வைத்திருக்கும் புதிய வாய்ப்புகளையும் மனிதர்களையும் தவறவிட்டுவிடுகிறோம்.
தன் பழைய வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்க பாட் எடுக்கும் தீவிர முயற்சிகளும், அதன் தோல்விகளும், இறுதியில் அவன் அடையும் புதிய தொடக்கமும், 'சில கதவுகள் அடைக்கப்படுவது நமக்கான புதிய பாதைகள் திறக்கப்படுவதற்கே' என்ற உன்னதமான வாழ்வியல் உண்மையை நமக்கு உணர்த்துகிறது.
இதனுடன், ஒருவருக்கொருவர் பக்கபலமாக நிற்கும் ஒரு குடும்பத்தின் அவசியத்தையும், மனித மனங்களை ஆற்றும் கூட்டுப் பொறுப்பையும் இத்திரைப்படம் அழுத்தமாகப் பேசுகிறது.
ஒரு மனிதனின் மனநலப் போராட்டம் அவனோடு முடிந்துவிடுவதில்லை, அவனது ஒட்டுமொத்த குடும்பத்தையும் அது எப்படியெல்லாம் பாதிக்கிறது என்பதையும், அதே குடும்பத்தின் அன்பும் அரவணைப்பும் எப்படி அவனுக்கு ஒரு மாபெரும் சிகிச்சை மருந்தாக மாறுகிறது என்பதையும் படம் காட்டுகிறது.
வாழ்க்கை என்பது நாம் நினைத்த இலக்கை அடைவதில் மட்டும் இல்லை; எதிர்பாராமல் நம் வாழ்வில் வரும் மனிதர்களுடன் இணைந்து, கரடுமுரடான பாதைகளையும் ஒரு அழகான நடனமாக மாற்றி வாழ்வதே ஆகும் என்ற எளிய, அதே சமயம் ஆழமான செய்தியை இத்திரைப்படம் நமக்குத் தருகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
