ஒரு குடும்பத்தில் எதிர்பாராமல் சூழும் வறுமையும் மனித உணர்வுகளின் போராட்டமும் மனித மனங்களை எந்த அளவிற்கு அசைத்துப் பார்க்க முடியும் என்பதை அழகாக உணர்த்தும் ஒரு படைப்புதான் 'என் தங்கை' திரைப்படம்.
டி. எஸ். நடராஜனின் புகழ்பெற்ற மேடை நாடகத்தைத் தழுவி, இயக்குநர் சி. எச். நாராயண மூர்த்தி அவர்களின் இயக்கத்தில் 1952-இல் வெளிவந்த இத்திரைப்படம், அன்றைய காலகட்டத்தில் குடும்ப உறவுகளின் மகத்துவத்தையும், உடன்ப பிறந்தோரின் பாசத்தையும் மிக ஆழமாகப் பதிவு செய்து தமிழ் சினிமா வரலாற்றிலேயே ஒரு மைல்கல்லாக அமைந்தது.
குடும்பத்தின் பொறுப்பை முழுமையாகச் சுமக்கும் அண்ணன் ராஜேந்திரன் (எம். ஜி. ஆர்) மற்றும் அவனது தங்கை மீனா (ஈ. வி. சரோஜா), தம்பி செல்வம் (பி. வி. நரசிம்மபாரதி) ஆகியோரைச் சுற்றியே இதன் மையக்கதை சுழல்கிறது.
பாசம், துரோகம், தன்னலமற்ற தியாகம் போன்ற வாழ்க்கையின் யதார்த்தமான பல உணர்ச்சிப் பரிமாணங்களை இக்கதாபாத்திரங்கள் மிக நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்துகின்றன.
கதாநாயகன் மற்றும் அவனது குடும்பத்தாரின் கதாபாத்திர உருவாக்கம் மிகவும் வலுவாக அமைக்கப்பட்டிருப்பதால், ஒவ்வொரு காட்சியிலும் பார்வையாளர்கள் தங்களை அறியாமலே அந்தக் குடும்பத்தின் ஒரு அங்கமாக மாறிவிடும் உணர்ச்சி ஆழத்தை இத்திரைப்படம் உருவாக்குகிறது.
இப்படத்தின் மிகப் பெரிய பலமே இதன் உணர்ச்சி பூர்வமான கதை சொல்லும் முறையும், கதாபாத்திரங்களின் மிகச்சிறந்த நடிப்பும்தான்.
குடும்பப் பிணைப்பையும் தியாகத்தையும் பிரதிபலிக்கும் முதன்மைப் பாத்திரத்தில் நடித்த முன்னணி நடிகரின் இயல்பான நடிப்பு, அவரது திரைவாழ்வில் ஒரு சிறந்த மைல்கல்லாகக் கருதப்படுகிறது.
மேலும், சூரியமூர்த்தி (பி. எஸ். கோவிந்தன்), ராஜம் (மாதுரி தேவி), கருணாகரன் பிள்ளை (எம். ஜி. சக்ரபாணி) மற்றும் குணவதி (எஸ். ஆர். ஜானகி) ஆகிய பிற கதாபாத்திரங்களும் கதைக்குத் தேவையான ஆழத்தைக் கூட்டி, பாசத்திற்கும் சுயநலத்திற்கும் இடையே நடக்கும் வாழ்வியல் போராட்டத்தைப் தத்ரூபமாகக் கண்முன் நிறுத்துகின்றன.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக, அன்றைய காலத்தின் முன்னணி வங்க ஒளிப்பதிவாளர் ஜிதேன் பானர்ஜியின் ஒளிப்பதிவு காட்சிகளுக்கு உயிர் கொடுத்துள்ளது.
படத்தின் மனநிலையை அப்படியே வெளிப்படுத்தும் விதமாக அமையப்பெற்ற காட்சியமைப்புகளும், கதையின் வேகத்தைக் குறையாமல் நகர்த்திச் செல்லும் நாராயண மூர்த்தியின் படத்தொகுப்பும் இப்படத்திற்குச் சிறந்த பலம் சேர்க்கின்றன.
சி. என். பாண்டுரங்கனின் இசையமைப்பு, கதையின் உணர்ச்சிமிக்கத் தருணங்களுக்கு மேலும் வலுசேர்த்து, பார்வையாளர்களின் மனதைத் தொடும் அனுபவத்தை வழங்குகிறது.
வாழ்க்கையின் கரடுமுரடான பாதைகளில் மனித நேயமும் அண்ணன்-தங்கை பாசமும் எவ்வாறு சோதிக்கப்படுகின்றன என்ற சிந்தனையைத் தூண்டும் வகையில் இப்படத்தின் திரைக்கதை வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
பாக்ஸ் ஆபீஸில் மிகப்பெரிய வெற்றியடைந்தது மட்டுமின்றி, பிற மொழிகளிலும் மறுஆக்கம் செய்யப்பட்டுப் பல சாதனைகளைப் படைத்த இத்திரைப்படம், இன்றும் இந்தியத் திரைப்பட வரலாற்றில் மறக்க முடியாத ஒரு கலைப்படைப்பாக நிலைத்து நிற்கிறது.
மனித உணர்வுகளின் உன்னதத்தை உணர்த்தும் சிறந்த காவியங்களை விரும்பிப் பார்க்கும் ஒவ்வொரு திரைப்பட ரசிகரும் தவறாமல் பார்க்க வேண்டிய ஒரு அற்புதப் படைப்பு இது.
இத்திரைப்படத்திற்குச் சி. என். பாண்டுரங்கன் இசையமைத்துள்ளார். இத்திரைப்படத்தில், கதை மாந்தர்களின் பாசப் பிணைப்பு, குடும்பத் தியாகம் மற்றும் சோக உணர்ச்சிகளுக்கு மேலும் உயிரூட்டும் வகையில் பாடல்கள் மிகக் கவனமாக வடிவமைக்கப்பட்டன.
இத்திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல்களைக் கவிஞர்கள் சுரதா, ஏ. மருதகாசி, பாரதிதாசன், நரசிம்மன், சரவணபவாநந்தர் மற்றும் கி. ராஜகோபால் ஆகியோர் எழுதியுள்ளனர்.
குறிப்பாகக் கவிஞர் சுரதா எழுதிய "ஆடும் ஊஞ்சலைப் போலே" பாடல் டி. ஏ. மோதி மற்றும் பி. லீலா குரல்களில் வெளியாகிப் புகழ்பெற்றது.
ஏ. மருதகாசி எழுதிய "அழகாய் பொம்மை வைத்து" (ஏ. பி. கோமளா),
"குட் லக் குட் லக்" (சி. எஸ். பாண்டியன், ஏ. ஜி. ரத்னமாலா),
"நாளுக்கு நாள் பார்க்கிற போதே" (என். லலிதா),
"கருவிலே உருவான காயம்" (ஏ. எம். ராஜா) மற்றும்
"என் இன்ப ஜோதியே" (பி. எஸ். கோவிந்தன், கே. வி. ஜானகி) ஆகிய பாடல்கள் கதையின் பலகட்ட உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தின.
புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன் எழுதிய "காதல் வாழ்விலே மகிழ்ந்தோம்" மற்றும்
"வாழ்வதிலும் நலம் சூழ்வதிலும்" ஆகிய பாடல்களும்,
சரவணபவநந்தர் எழுதிய "தீன தயாபரி தாயே" (எம். எல். வசந்தகுமாரி),
"இன்பமே சிறிதும் அறியாத பெண் ஜென்மம்" (பி. லீலா),
நரசிம்மன் எழுதிய "மீளாத் துயராமோ... கண்கள் இரண்டும்" (என். லலிதா) மற்றும்
கி. ராஜகோபால் எழுதிய "அன்னையே அருள் தாரும் மேரி தாயே" (ஏ. பி. கோமளா) ஆகிய பாடல்களும் திரைப்படத்தின் சூழலுக்கு ஏற்றவாறு தத்ரூபமாக அமைக்கப்பட்டன.
இப்படத்தின் பாடல்களுக்குக் கர்நாடக இசையின் பாரம்பரிய ராகங்கள் மற்றும் மெல்லிசை அடிப்படையிலான மெட்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன.
குறிப்பாக எம். எல். வசந்தகுமாரி பாடிய பக்திப் பாடலான "தீன தயாபரி தாயே" போன்ற பாடல்கள் செம்மொழி இசையின் தன்மையைக் கொண்டு உணர்ச்சி ஆழத்தை வெளிப்படுத்தின.
படத்தில் சூரியமூர்த்தியாக நடித்த பி. எஸ். கோவிந்தன் தனது பாடல்களைச் சொந்தக் குரலிலேயே பாடினார்.
சி. என். பாண்டுரங்கனின் இசையும், முன்னணிப் பாடகர்களின் குரல் வளமும் படத்தின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சிகளுக்குப் பெரும் பலமாக அமைந்து, இத்திரைப்படத்தின் மாபெரும் பாக்ஸ் ஆபீஸ் வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தன.
இத்திரைப்படத்தின் உருவாக்கப் பின்னணியில் பல சுவாரஸ்யமான நிகழ்வுகள் இடம்பெற்றுள்ளன. கோயம்புத்தூரில் உள்ள புகழ்பெற்ற சென்ட்ரல் ஸ்டுடியோஸில் இப்படத்திற்கான ஆரம்பக்கட்ட பணிகள் நடைபெற்றன. அப்போது தயாரிப்புக் குழுவினர் பாவலர் பாலசுந்தரத்தின் 'பராசக்தி' மற்றும் டி. எஸ். நடராஜனின் 'என் தங்கை' ஆகிய இரண்டு பிரபலமான மேடை நாடகங்களை ஒன்றுசேர்த்து ஒரே திரைப்படமாக உருவாக்கத் திட்டமிட்டனர்.
ஆனால், தன் நாடகத்தின் கதையை வேறொரு கதையுடன் இணைப்பதில் ஆசிரியர் டி. எஸ். நடராஜனுக்கு உடன்பாடு இல்லாததால், அந்த யோசனை கைவிடப்பட்டு 'என் தங்கை' நாடகம் மட்டுமே தனியாகத் திரைப்படமாக இயக்கப்பட்டது.
இப்படத்தின் கதாநாயகன் தேர்வு பல திருப்பங்களைக் கொண்டதாக இருந்தது. நாடக மேடையில் ராஜேந்திரன் கதாபாத்திரத்தில் நடித்துப் புகழ்பெற்ற சிவாஜி கணேசனைத் திரையிலும் அதே வேடத்தில் நடிக்க வைக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
ஆனால், அந்த முயற்சிகள் வெற்றி பெறவில்லை. அதனைத் தொடர்ந்து, பாடகரும் நடிகருமான திருச்சி லோகநாதன் கதாநாயகனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, சில காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன.
இருப்பினும், அவரது நடிப்பில் திருப்தி அடையாத இயக்குநர் சி. எச். நாராயண மூர்த்தி அவரைப் படத்திலிருந்து நீக்கினார்.
இறுதியாக, அந்த முதன்மை வாய்ப்பு எம். ஜி. ஆருக்குச் சென்றடைந்தது.
இயக்குநர் சி. எச். நாராயண மூர்த்தி அவர்களே இப்படத்தின் திரைக்கத அமைத்து, படத்தொகுப்பையும் கவனித்துக் கொண்டார்.
அசோகா பிக்சர்ஸ் சேலம் தயாரிப்பில் உருவான இத்திரைப்படம் 1952 மே 31 அன்று திரையரங்குகளில் வெளியானது.
எம். ஜி. ஆரின் மிகச்சிறந்த உணர்ச்சிப்பூர்வமான நடிப்புக்காகவும், பாசப் போராட்டத்தைச் சித்தரித்த விதத்திற்காகவும் பெரிதும் பேசப்பட்ட இத்திரைப்படம் பாக்ஸ் ஆபீஸில் மிகப்பெரிய வெற்றி படமாக அமைந்தது.
இப்படத்தின் பிரம்மாண்ட வெற்றியத் தொடர்ந்து, இது பல இந்திய மொழிகளில் மறுஆக்கம் செய்யப்பட்டது.
தெலுங்கில் 'நா செல்லெலு' (1953) என்ற பெயரில் அதே குழுவினரால் உருவாக்கப்பட்டது.
மேலும், பிரபல இயக்குநர் எல். வி. பிரசாத் இயக்கத்தில் ஹிந்தியில் 'சோட்டி பெகன்' (1959) என்ற பெயரிலும், தெலுங்கில் 'ஆடா படுச்சு' மற்றும் கன்னடத்தில் 'ஒன்றே பல்லிய ஹூவலு', ஒடியாவில் 'புனர் மிலனா' ஆகிய மொழிகளிலும் மறுஆக்கம் செய்யப்பட்டு இந்திய அளவில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
===============================
படத்தின் கதை:-
ராஜேந்திரன் (எம். ஜி. ராமச்சந்திரன்) தன் குடும்பத்தின் மூத்த மகனாக, முழுப் பொறுப்பையும் சுமக்கும் குடும்பத் தலைவனாக வாழ்ந்து வருகிறான்.
அவன் தன் தம்பி செல்வம் (பி. வி. நரசிம்மபாரதி), தங்கை மீனா (ஈ. வி. சரோஜா) மற்றும் மிகவும் உடல்நலம் குன்றிய விதவைத் தாய் குணவதி (எஸ். ஆர். ஜானகி) ஆகியோரைக் கண்ணும் கருத்துமாகப் பார்த்துக்கொள்கிறான்.
செல்வமோ அப்போது சென்னை மாநில கல்லூரியில் இளங்கலை மாணவனாகப் படித்துக்கொண்டிருக்கிறான். இந்தச் சூழலில், இவர்களுடைய குடும்பத்தின் மூத்தவரான தந்தை மரணித்திருக்க. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும் ராஜேந்திரனின் சித்தப்பா கருணாகரன் பிள்ளை (எம். ஜி. சக்ரபாணி), இவர்களது தந்தை எதிர்கால வீட்டு பராமரிப்பிற்கு தந்த ஆயிரம் ரூபாயை கபளீகரம் செய்தும் பேராசை தணியாமல் தம்பி குடும்பத்தின் மொத்தச் சொத்தையும் முறைகேடாகப் பிடுங்கிக்கொண்டு, அவர்களை ஏமாற்றி விடுகிறார்.
இதனால் ராஜேந்திரனின் குடும்பம் கடும் பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கித் தவிக்கிறது.
ராஜேந்திரன் தன் சித்தப்பா கருணாகரன் பிள்ளையிடம் சென்று நிதியுதவி கேட்கும் போதெல்லாம், அவர் இரக்கமின்றி உதவி செய்ய மறுத்து துரத்தி விடுகிறார்.
ஆனால், கருணாகரன் பிள்ளையின் மகனான சூரியமூர்த்தி பி. எஸ். கோவிந்தன்)சுயமரியாதை கொள்கை கொண்டவன் ( தன் தந்தையின் கொடூர குணத்திற்கு மாறாக, தன் மைத்துனன் ராஜேந்திரன் மற்றும் அவன் குடும்பத்தின் மீது மிகுந்த அன்பும் அக்கறையும் கொண்டு, அவர்களுக்கு மறைமுகமாகப் பல்வேறு உதவிகளைச் செய்து வருகிறான்.
ஒரு நாள் மாலை நேரத்தில், கடுமையான இடியுடன் கூடிய பெருமழை பெய்கிறது. அந்த கொடூரமான புயல் இரவில்,திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்ட இளம் பெண் மீனா எதிர்பாராதவிதமாகத் தன் கண் பார்வையை முழுமையாக இழக்கிறாள்.
கண் பார்வையை இழந்து தவிக்கும் மீனாவுக்கு அவளது சிறிய அண்ணன் செல்வத்தின் மனைவி ராஜம் (மாதுரி தேவி) மூலம் அடுத்த துன்பம் தொடங்குகிறது.
செல்வத்தின் பணக்கார மனைவியான ராஜம், பார்வையில்லாத மீனாவைத் தன் கோபத்திற்கும் வெறுப்பிற்கும் ஆளாக்கி, அவளைப் பல வழிகளில் கொடுமைப்படுத்துகிறாள்.
வீட்டின் நிலைமையையும் தன் தங்கைக்கு நடக்கும் கொடுமைகளையும் அறியாமல் இருந்த ராஜேந்திரன், ஒரு கட்டத்தில் தன் தங்கை மீனா படும் துயரங்களையும் அண்ணியின் கொடுமைகளையும் நேரில் கண்டு அதிர்ச்சியடைகிறான்.
இதனால் வீடே போர்க்களமாகி, கடுமையான வாக்குவாதம் வெடிக்கிறது. இந்தச் சண்டையைத் தொடர்ந்து, செல்வமும் அவனது மனைவி ராஜமும் ராஜேந்திரனை விட்டுப் பிரிந்து, குடும்ப வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள்.
தம்பியும் அண்ணியும் பிரிந்து சென்றதால் ராஜேந்திரன் கடும் மன வேதனையடைகிறான். இந்த அதிர்ச்சியும் துயரமும் தாங்காமல் இவர்களது தாய் குணவதியும் பரிதாபமாக உயிரிழக்கிறாள்.
தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு, இரக்கமற்ற சித்தப்பா கருணாகரன் பிள்ளை ராஜேந்திரனையும் பார்வையற்ற மீனாவையும் வீட்டை விட்டே விரட்டி அடிக்கிறான்.
இதனால் அவர்கள் இருவரும் தங்குவதற்கு இடமின்றி தெருவுக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள்.
தன் தந்தையின் இந்த அநியாயத்தைக் கண்டு கோபமடைந்த சூரியமூர்த்தி, வீட்டை விட்டு வெளியேறித் தலைநகரத்திற்கு வருகிறான்.
அங்கு அவன் ஒரு கைரிக்ஷா இழுக்கிறான். ஆதரவின்றித் தெருவில் நின்ற ராஜேந்திரனுக்கும் மீனாவுக்கும் தன் தற்காலிக இருப்பிடத்தில் தங்குவதற்கு இடம் கொடுத்துக் காப்பாற்றுகிறான்.
அதேவேளையில், ராஜேந்திரனை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற தம்பி செல்வம், தன் மாமனாரைப் போலவே குதிரைப் பந்தயப் பழக்கத்திற்கு அடிமையாகிறான்.
குதிரைப் பந்தயத்தில் பெரும் பணத்தை இழந்து, தன் குடும்பத்தை முழுமையான பொருளாதார அழிவுக்குத் தள்ளி, தன் மனைவி ராஜத்தையும் அலட்சியப்படுத்துகிறான்.
தம்பியின் வரிய நிலைமையை அறிந்த ராஜேந்திரன், சீரழிந்து கொண்டிருந்த செல்வத்தையும் ராஜத்தையும் மீண்டும் ஒன்றுசேர்த்து வைக்க பிரயத்தனப்பட்டு, அவர்களை வெற்றிகரமாகச் சேர்த்தும் வைக்கிறான்.
ஆனால், எதிர்பாராதவிதமாக ராஜம் ஒரு சாலை விபத்தில் சிக்கி உயிரிழக்கிறாள்.
இதனிடையே, வீட்டை விட்டு ஓடிவந்த தன் மகன் சூரியமூர்த்தியைத் தேடிக்கொண்டு கருணாகரன் பிள்ளை நகருக்கு வருகிறார்.
அவரும் எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு வாகன விபத்தில் அடிபட்டு உயிருக்குப் போராடும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்.
சாகும் தருவாயில் இருக்கும் கருணாகரன் பிள்ளை, தன் தவறுகளை உணர்ந்து, சூரியமூர்த்தி மேரி (வி. சுசீலா) என்ற கிறிஸ்துவப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்ள முழு மனதுடன் சம்மதம் தெரிவிக்கிறார்.
மற்றொருபுறம், சென்னைக்கு புதியவரான ராஜேந்திரனை திருடன் என தவறாக புரிந்து கொண்டு மக்கள் தர்ம அடி அடித்து நிலை குலைய செய்கின்றனர்.
இது போல தொடர்ச்சியான இன்னல்களாலும் தாக்குதல்களாலும் கடுமையாக மனதாலும் உடலாலும் துன்புறுத்தப்படுகிறான் .
அண்ணன் பொதுவில் அடிவாங்கி அவமானப்பட்டதை ஒரு சிறுவன் மூலம் கேட்ட மீனா,தேடி துழாவி வெளியேறியவள் பலநாள் பசியால் கீழே விழுந்து இறக்கிறாள்.
வறுமை, விரக்தி, தங்கை மீதான பாசம் மற்றும் சகித்துக்கொள்ள முடியாத வாழ்க்கையின் கொடூரங்களால் எல்லையற்ற மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகும் ராஜேந்திரன், வேறு வழியின்றித் தன் பார்வையற்ற தங்கையின் உடலை தூக்கிக்கொண்டு மெரினா கடற்கரை சாலையில் நடந்து மணல்வெளிக்கு படிகள் இறங்கி கடலை நோக்கி சென்றவன் ஜலசமாதி அடைகிறான்.
இருவருமே அலையின் அடியில் மூழ்கி கரை ஒதுங்குகின்றனர்.
கடைசி காட்சியில் சூரியமூர்த்தி மீனா நினைவு பார்வையற்றோர் பள்ளியை திறந்து பொதுவுக்கு அற்பணிக்கையில் படம் நிறைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்க்ளாஸிக்
#கீதப்ப்ரியன்தமிழ்சினிமாக்ளாஸிக்
