ஒரு மனிதரின் தோற்றம், உடை, தனித்துவமான பாணி ஆகியவை அவருடைய அடையாளத்தை எவ்வளவு தூரம் தீர்மானிக்கின்றன?
இந்தக் கேள்வியை ஆடை வடிவமைப்பையும் தனித்துவமான கதாபாத்திர உருவாக்கத்தையும் மையமாகக் கொண்டு காட்சிப்படுத்தும் திரைப்படம் க்ரூயெல்லா Cruella 2021.
குற்றம், நகைச்சுவை, நாடகம் ஆகிய கூறுகளை இணைத்து, ஆடை உலகின் போட்டி மனப்பான்மையையும் தனித்துவத்திற்கான தேடலையும் வண்ணமயமான திரை அனுபவமாக மாற்றுகிறது.
1970களின் லண்டனையும் அக்காலப் பங்க் ராக் இசை இயக்கத்தின் பின்னணியையும் திரைப்படம் தனது காட்சியுலகின் முக்கிய அடித்தளமாகப் பயன்படுத்துகிறது.
அந்தக் காலத்தின் எதிர்ப்புணர்வு, இளைய தலைமுறையின் தனித்துவத் தேடல், வழக்கமான அழகியல் விதிகளிலிருந்து விலகிச் செல்லும் மனப்பான்மை ஆகியவை படத்தின் மையக் கதாபாத்திர வடிவமைப்புடன் இயல்பாக இணைகின்றன.
இதனால் ஆடை வடிவமைப்பைச் சுற்றியுள்ள போட்டி என்பது வெறும் வெளிப்புற அலங்காரமாக இல்லாமல், தனக்கென ஓர் அடையாளத்தை உருவாக்கிக்கொள்ளும் முயற்சியாகவும் விரிவடைகிறது.
கிரேக் கில்லெஸ்பியின் இயக்கத்தில் உருவாகியுள்ள இந்தப் படம், குற்ற நகைச்சுவை மற்றும் நாடகக் கூறுகளை ஒன்றாக இணைக்கிறது.
டோடி ஸ்மித்தின் தி ஹண்ட்ரட் அண்ட் ஒன் டால்மேஷியன்ஸ் நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தாலும், அதன் புகழ்பெற்ற எதிர்மறைக் கதாபாத்திரத்தின் இளமைக்காலப் பின்னணியைத் தனித்த திரைப்பட அனுபவமாக அணுகுகிறது.
ஏற்கெனவே அறிமுகமான ஒரு கதாபாத்திரத்தை மீண்டும் திரையில் கொண்டுவருவதற்குப் பதிலாக, அதன் தனித்துவமான தோற்றம், மனநிலை, ஆளுமை ஆகியவை எவ்வாறு வடிவம் பெறுகின்றன என்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது.
டானா ஃபாக்ஸ் மற்றும் டோனி மெக்னமாரா எழுதிய திரைக்கதை, நகைச்சுவை, போட்டி, அதிகாரம், தனிப்பட்ட லட்சியம் ஆகியவற்றை ஒரே கதை அமைப்புக்குள் கொண்டுவருகிறது.
எஸ்டெல்லா மில்லர் (எம்மா ஸ்டோன்) என்ற கதாபாத்திரத்தின் வழியாகப் படத்தின் அடிப்படையான முரண்பாடு வெளிப்படுகிறது.
படைப்பாற்றலும் தனித்துவமான சிந்தனையும் கொண்ட ஒருவரின் திறமை, அவரைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுடன் எவ்வாறு மோதுகிறது என்பதற்கு இந்தக் கதாபாத்திரம் மையமாக அமைகிறது.
எம்மா ஸ்டோன், கதாபாத்திரத்தின் இருவேறு தன்மைகளையும் உடல்மொழி, முகபாவனை, குரல் வெளிப்பாடு ஆகியவற்றின் மூலம் வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறார்.
ஆளுமையின் நுட்பமான மாற்றங்களை வெளிப்படுத்தும் அவரது நடிப்பு, திரைப்படத்தின் கலைநோக்குக்கு முக்கிய ஆதரவாக இருக்கிறது.
பரோனஸ் வான் ஹெல்மன் (எம்மா தாம்சன்) கதாபாத்திரம், அதிகாரம், புகழ், ஆடம்பரம் ஆகியவற்றைத் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க விரும்பும் உயர்தர ஆடை உலகின் பிரதிநிதியாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
அவரது குளிர்ச்சியான அணுகுமுறையும் அதிகாரம் வெளிப்படும் விதமும் கதாபாத்திரத்திற்கு தனித்துவமான அழுத்தத்தை அளிக்கின்றன. எம்மா தாம்சனின் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நடிப்பு, அந்த ஆளுமையின் வெளிப்புற நேர்த்திக்கும் உள்ளார்ந்த கடுமைக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டைத் தெளிவாக்குகிறது.
எம்மா ஸ்டோன் மற்றும் எம்மா தாம்சன் ஆகிய இருவரின் நடிப்பும் படத்தின் முக்கிய ஈர்ப்பாக அமைவதுடன், அவர்களுக்கிடையிலான கலைநயமான எதிர்மறைத் தன்மையும் திரை அனுபவத்தை வலுப்படுத்துகிறது.
ஜாஸ்பர் (ஜோயல் ஃப்ரை), ஹோரஸ் (பால் வால்டர் ஹவுசர்), கேத்தரின் மில்லர் (எமிலி பீச்சம்), அனிதா டார்லிங் (கிர்பி ஹோவெல்-பாப்டிஸ்ட்), ஜான் (மார்க் ஸ்ட்ராங்) ஆகிய துணைக் கதாபாத்திரங்களும் கதையின் உலகத்தை விரிவுபடுத்துகின்றன.
ஒவ்வொருவரும் மையக் கதாபாத்திரத்துடன் வெவ்வேறு வகையான உறவுகளைக் கொண்டிருப்பதால், அதன் தனிப்பட்ட உலகம் பல பரிமாணங்களைப் பெறுகிறது.
குறிப்பாக, நட்பு, நம்பிக்கை, அதிகாரம், விசுவாசம் போன்ற உறவுகளின் தன்மைகள் கதாபாத்திரங்களின் செயல்பாடுகள் வழியாக வெளிப்படுகின்றன.
துணை நடிகர்களின் பங்களிப்பு, மையக் கதாபாத்திரத்தைச் சுற்றியுள்ள உலகம் உயிர்ப்புடன் இயங்க உதவுகிறது.
இந்தத் திரைப்படத்தின் மிக முக்கியமான கலை அம்சம் ஆடை வடிவமைப்பு. ஜென்னி பீவன் உருவாக்கிய ஆடைகள் கதாபாத்திரங்களின் தோற்றத்தை அழகுபடுத்துவதற்கான சாதாரண அலங்காரங்களாக மட்டும் அமையவில்லை.
அவை அவர்களின் மனநிலை, சமூக நிலை, தனித்துவம், அதிகாரம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் காட்சிமொழியாகச் செயல்படுகின்றன.
கருப்பு, வெள்ளை ஆகிய நிறங்களின் பயன்பாடு, ஆடைகளின் வடிவமைப்பு, அவற்றின் அளவு மற்றும் அமைப்பு ஆகியவை கதாபாத்திரங்களின் ஆளுமையை உடனடியாக உணர்த்துகின்றன.
எஸ்டெல்லாவின் படைப்பாற்றலுக்கும் பரோனஸின் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஆடம்பரத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாடு ஆடை வடிவமைப்பின் மூலமாகவே வலுவாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
இந்தப் படத்திற்காக எம்மா ஸ்டோன் 47 முறை ஆடைகளை மாற்றியுள்ளார்; எம்மா தாம்சன் 33 முறை ஆடைகளை மாற்றியுள்ளார் என்ற தகவலே, ஆடை வடிவமைப்புக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் நிக்கோலஸ் கரகட்ஸானிஸ், லண்டனின் நகர்ப்புறச் சூழலையும் உயர்தர ஆடை உலகின் ஆடம்பரத்தையும் வெவ்வேறு காட்சி அணுகுமுறைகளில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
நகரத்தின் பரபரப்பான வாழ்க்கை, ஆடம்பரமான கட்டிடங்கள், ஆடை நிகழ்ச்சிகளின் காட்சியமைப்பு ஆகியவை திரைப்படத்தின் தனித்துவமான உலகத்தை உருவாக்குகின்றன.
காட்சிகளின் வண்ண அமைப்பும் ஒளியின் பயன்பாடும் ஆடைகளின் வடிவமைப்பைத் தெளிவாக முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. இதனால் பார்வையாளரின் கவனம் கதாபாத்திரங்களின் தோற்றம் மற்றும் அவை வெளிப்படுத்தும் ஆளுமை ஆகியவற்றின் மீது இயல்பாகச் செல்கிறது.
கலை இயக்குநர் ஃபியோனா க்ரோம்பியின் தயாரிப்பு வடிவமைப்பும், ஆலிஸ் ஃபெல்டனின் அரங்க அலங்காரப் பணிகளும் படத்தின் காலப்பின்னணியை நம்பகமாக உருவாக்க உதவுகின்றன.
வெவ்வேறு சமூக அடுக்குகளைச் சேர்ந்தவர்களின் வாழ்க்கைச் சூழல்களையும், ஆடம்பர உலகின் அழகியல் அமைப்பையும் காட்சிகளின் மூலம் வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றன.
ஆடை வடிவமைப்பு, அரங்க அமைப்பு, ஒளிப்பதிவு ஆகியவை தனித்தனியாகச் செயல்படாமல் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக அமைந்திருப்பது படத்தின் காட்சியழகை மேம்படுத்துகிறது.
படத்தொகுப்பாளர் டாட்டியானா எஸ். ரீகலின் பணி, வேகமான காட்சிகளையும் நகைச்சுவைத் தருணங்களையும் நாடகத்தன்மை கொண்ட பகுதிகளையும் ஒரே ஓட்டத்தில் இணைக்கிறது.
134 நிமிடங்கள் நீளமுள்ள திரைப்படத்தில் பல்வேறு காட்சிச் சூழல்கள் இடம்பெற்றாலும், அவற்றைத் தொடர்புபடுத்தும் படத்தொகுப்பு படத்தின் வேகத்தைத் தக்கவைக்கிறது.
குறிப்பாக, ஆடை மற்றும் இசை சார்ந்த காட்சிகளின் இயக்கத்துடன் படத்தொகுப்பு இணையும் விதம், திரைப்படத்தின் உற்சாகமான தன்மையை வலுப்படுத்துகிறது.
நிக்கோலஸ் பிரிட்டெல் அமைத்த பின்னணி இசை, திரைப்படத்தின் காட்சியுலகுக்கு ஏற்ற உணர்ச்சித் தொனியை வழங்குகிறது. அதே நேரத்தில், தனியாக வெளியிடப்பட்ட பாடல் தொகுப்பும் படத்தின் இசை அனுபவத்தை விரிவுபடுத்துகிறது.
ஃப்ளாரன்ஸ் அண்ட் தி மெஷின் பாடியுள்ள “கால் மீ க்ரூயெல்லா” என்ற பாடல் இறுதிப் பகுதியில் இடம்பெறுகிறது. இசை என்பது காட்சிகளுக்குப் பின்னணியில் ஒலிக்கும் துணைக் கூறாக மட்டும் இல்லாமல், 1970களின் இசைச் சூழலையும் படத்தின் தனித்துவமான மனநிலையையும் உணர்த்தும் முக்கிய அம்சமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
திரைப்படத்தின் அடிப்படைக் கருப்பொருள்களில் தனித்துவத்திற்கான தேடல் முக்கியமானது. ஒருவரின் படைப்பாற்றல் அவரைச் சுற்றியுள்ள அதிகார அமைப்புகளால் கட்டுப்படுத்தப்படும்போது உருவாகும் முரண்பாடுகளையும், தன்னுடைய திறமையை வெளிப்படுத்துவதற்கான போராட்டத்தையும் படம் ஆராய்கிறது.
அதே சமயம், புகழ் மற்றும் அதிகாரம் ஒருவரின் ஆளுமையில் ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கத்தையும் கவனத்தில் கொள்கிறது. தனித்துவம் என்பது வெளிப்புறத் தோற்றத்தில் மட்டும் அடங்கியிருக்கிறதா, அல்லது ஒருவரின் சிந்தனை மற்றும் செயல்பாடுகளிலும் வெளிப்படுகிறதா என்ற கேள்வியைப் பார்வையாளரிடம் எழுப்புகிறது.
கதாபாத்திரத்தின் பின்னணியை விரிவுபடுத்தும் முயற்சியில், நகைச்சுவை, நாடகம், குற்றம், ஆடை உலகின் போட்டி ஆகிய பல கூறுகள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்தக் கலவையே படத்தின் தனித்துவமான அடையாளமாக இருக்கிறது. அதே நேரத்தில், பல்வேறு கூறுகளையும் ஒரே திரைப்படத்தில் கையாள்வதால் சில இடங்களில் அதன் கதை அமைப்பு வழக்கமான நேர்த்தியைக் காட்டிலும் காட்சிச் சுவாரசியத்துக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிப்பதாக உணரப்படலாம்.
இருப்பினும், மையக் கதாபாத்திரங்களின் நடிப்பும் ஆடை வடிவமைப்பின் வலிமையும் திரைப்படத்தின் ஒட்டுமொத்த அனுபவத்தைத் தாங்குகின்றன.
உலகளாவிய அளவில் திரைப்படம் பெரும்பாலும் நேர்மறையான விமர்சன வரவேற்பைப் பெற்றது. ராட்டன் டொமேட்டோஸ் மதிப்பீட்டில் 415 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 75 சதவீத நேர்மறை மதிப்பீட்டையும், மெட்டாகிரிட்டிக்கில் 100-க்கு 59 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றது. பார்வையாளர்களின் கருத்துக் கணிப்பில் ‘ஏ’ என்ற சராசரி தரத்தைப் பெற்றதுடன், பெரும்பாலான பார்வையாளர்களிடமிருந்தும் நேர்மறையான வரவேற்பைப் பெற்றது.
குறிப்பாக, இரு முதன்மை நடிகைகளின் நடிப்பும் படத்தின் காட்சியழகும் பாராட்டப்பட்டன. ஆடை வடிவமைப்புக்காக 94வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த ஆடை வடிவமைப்புக்கான விருதையும் இப்படம் வென்றது.
க்ரூயெல்லா திரைப்படத்தின் முக்கியமான சிறப்பு, ஒரு புகழ்பெற்ற கதாபாத்திரத்தைச் சுற்றி உருவாக்கப்பட்ட காட்சியுலகையும் அதன் தனித்துவமான ஆடை அழகியலையும் முழுமையான பொழுதுபோக்கு அனுபவமாக மாற்றியிருப்பதுதான்.
கதாபாத்திரங்களின் ஆளுமை, ஆடை வடிவமைப்பு, இசை, காலப்பின்னணி, நடிப்பு ஆகியவை ஒன்றிணைந்து பார்வையாளரை வேறுபட்ட திரை உலகுக்குள் அழைத்துச் செல்கின்றன.
தனித்துவமாக இருப்பதற்கான துணிவு, படைப்பாற்றலின் மதிப்பு, அதிகாரத்துடனான மோதல் ஆகியவற்றை ஆர்வத்துடன் ஆராய விரும்புபவர்களுக்கு இந்தத் திரைப்படம் குறிப்பிடத்தக்க அனுபவமாக அமையும்.
கதை முடிந்த பின்னரும் அதன் ஆடைகளும் காட்சியமைப்பும் கதாபாத்திரங்களின் தனித்துவமான தோற்றமும் நினைவில் நிற்கும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதே இதன் முக்கியமான பலம்.
===============================
படத்தின் கதை:-
1964ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்தில் எஸ்டெல்லா மில்லர் (எம்மா ஸ்டோன்) என்ற சிறுமி வாழ்ந்து வருகிறாள்.
பிறந்ததிலிருந்தே அவளுடைய தலைமுடி பாதி கருப்பாகவும் பாதி வெள்ளையாகவும் வித்தியாசமான தோற்றத்தில் இருக்கிறது.
சிறுவயதிலேயே ஆடை வடிவமைப்பில் மிகுந்த ஆர்வமும் படைப்பாற்றலும் கொண்டவளாக அவள் இருக்கிறாள்.
ஆனால் அவளுடைய வித்தியாசமான தோற்றமும், மற்றவர்களிடமிருந்து மாறுபட்டுப் பேசும் மற்றும் நடந்துகொள்ளும் குணமும் காரணமாகப் பள்ளியில் அவள் ஒதுக்கப்படுகிறாள்.
மற்ற மாணவர்களுடன் அடிக்கடி பிரச்சினைகளில் ஈடுபடுவதால் பள்ளியிலிருந்து வெளியேற்றப்படுகிறாள்.
இதையடுத்து, எஸ்டெல்லாவின் தாயான கேத்தரின் மில்லர் (எமிலி பீச்சம்), அவளை அழைத்துக்கொண்டு லண்டனுக்குச் செல்ல முடிவு செய்கிறாள்.
வறுமையில் வாழும் கேத்தரின், பயணத்தின்போது சஃபோக் கடற்கரைப் பகுதியில் அமைந்துள்ள ஹெல்மேன் ஹால் என்ற பிரம்மாண்டமான மாளிகையில் நடைபெறும் ஒரு விருந்தில் சிறிது நேரம் நிற்கிறாள்.
அந்த மாளிகையின் உரிமையாளரிடம் பண உதவி கேட்பதற்காகவே அவள் அங்கு செல்கிறாள்.
அந்த நேரத்தில் எஸ்டெல்லா தாயின் அறிவுரையையும் மீறி மாளிகைக்குள் நுழைகிறாள். அங்கிருந்த ஆடம்பரமான சூழலைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் அவளை, மாளிகையில் வளர்க்கப்படும் டால்மேஷியன் நாய்கள் துரத்துகின்றன.
அவற்றிடமிருந்து தப்பிக்க முயற்சிக்கும் எஸ்டெல்லா, தாயிடம் இருந்த ஒரு முக்கியமான நகையைத் தவறவிடுகிறாள்.
அந்த நாய்கள் அவளைத் துரத்திக்கொண்டு செல்லும் சூழலில், கேத்தரின் மாளிகையின் பால்கனியிலிருந்து கீழே விழுந்து உயிரிழக்கிறாள். இதனால் எஸ்டெல்லா தாயை இழந்து அனாதையாகிறாள்.
தாயின் மரணத்திற்குத் தானும் ஒரு காரணமாகிவிட்டதாக எண்ணும் எஸ்டெல்லா, அங்கிருந்து தப்பித்து லண்டனுக்குச் செல்கிறாள்.
அங்கு தெருக்களில் ஆதரவின்றி வாழும் ஜாஸ்பர் (ஜோயல் ஃப்ரை), ஹோரஸ் (பால் வால்டர் ஹவுசர்) ஆகிய இரண்டு சிறுவர்களைச் சந்திக்கிறாள்.
அவர்களும் திருட்டு போன்ற செயல்களின் மூலம் வாழ்க்கையை நடத்தி வருகின்றனர். மூவரும் நண்பர்களாகி ஒன்றாக வாழத் தொடங்குகின்றனர்.
காலப்போக்கில் ஜாஸ்பரும் ஹோரஸும் எஸ்டெல்லாவுக்கு நெருக்கமானவர்களாக மாறுகின்றனர். மூவரும் இணைந்து பல்வேறு திருட்டுச் செயல்களில் ஈடுபட்டு வாழ்க்கையை நடத்துகின்றனர்.
காலம் கடந்து 1977ஆம் ஆண்டு வருகிறது. இப்போது எஸ்டெல்லா, ஜாஸ்பர், ஹோரஸ் ஆகிய மூவரும் வளர்ந்திருக்கிறார்கள்.
லண்டனில் திருட்டுத் தொழிலையே வாழ்க்கையாகக் கொண்டிருக்கும் அவர்கள், தங்களுக்குள் ஒத்துழைப்புடன் செயல்பட்டு வருகின்றனர். எஸ்டெல்லாவுக்கு ஆடை வடிவமைப்பில் இயல்பான திறமை இருப்பதால், அவள் அந்தத் துறையில் பணியாற்ற வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் இருக்கிறாள்.
இதை அறிந்த ஜாஸ்பர், அவளுக்கு லிபர்ட்டி என்ற புகழ்பெற்ற ஆடம்பரப் பொருட்கள் விற்பனை நிலையத்தில் வேலை கிடைக்க ஏற்பாடு செய்கிறான்.
ஆனால் அங்கு எஸ்டெல்லாவுக்கு ஆடை வடிவமைக்கும் வாய்ப்பு கிடைப்பதில்லை. அவள் துப்புரவுப் பணியாளராகவே நியமிக்கப்படுகிறாள்.
தனக்குள் இருக்கும் திறமையை வெளிப்படுத்த முடியாமல் அவள் ஏமாற்றமடைகிறாள். ஒருநாள் மதுபோதையில் இருக்கும்போது, அந்தக் கடையின் காட்சிப் பெட்டியில் வைக்கப்பட்டிருந்த பொருட்களையும் அலங்காரங்களையும் தன்னுடைய விருப்பப்படி மாற்றியமைக்கிறாள்.
அவள் செய்த மாற்றம் கடையின் வழக்கமான அலங்காரத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதாகவும், பார்ப்பவர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் வகையிலும் அமைகிறது.
அந்தக் காட்சிப் பெட்டியின் புதிய அலங்காரம் புகழ்பெற்ற ஆடை வடிவமைப்பாளரான பரோனஸ் வான் ஹெல்மனின் (எம்மா தாம்சன்) கவனத்தை ஈர்க்கிறது.
லண்டனின் உயர்தர ஆடை வடிவமைப்புத் துறையில் பெரும் செல்வாக்கு கொண்டவராகவும், தனக்குக் கீழ் பணிபுரிபவர்களிடம் மிகவும் அதிகாரத்துடன் நடந்துகொள்பவராகவும் பரோனஸ் இருக்கிறாள்.
எஸ்டெல்லாவின் திறமையைக் கவனித்த அவள், தன்னுடைய ஆடை வடிவமைப்பு நிறுவனத்தில் வேலை வழங்குகிறாள். எஸ்டெல்லா நீண்ட காலமாக எதிர்பார்த்த வாய்ப்பு கிடைத்ததால் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த வேலையை ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.
பரோனஸின் நிறுவனத்தில் பணிபுரியத் தொடங்கிய எஸ்டெல்லா, ஒருநாள் அவளுடைய கழுத்தில் ஒரு நகையைப் பார்க்கிறாள்.
அது தனது தாயிடம் இருந்த அதே நகை என்பதை உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொள்கிறாள்.
சிறுவயதில் ஹெல்மேன் ஹாலில் நடந்த சம்பவத்தின்போது தொலைந்துபோன அந்த நகை, இப்போது பரோனஸிடம் இருப்பதைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைகிறாள்.
இதுபற்றி பரோனஸிடம் விசாரிக்கும்போது, அந்த நகை தங்களுடைய குடும்பத்துக்குச் சொந்தமான பழமையான நகை என்றும், முன்பு தங்களிடம் பணிபுரிந்த ஒருவர் அதைத் திருடிச் சென்றதாகவும் பரோனஸ் கூறுகிறாள்.
ஆனால் எஸ்டெல்லாவுக்கு அந்த விளக்கம் நம்பிக்கையளிக்கவில்லை. அந்த நகை தனது தாயிடம் எப்படி வந்தது, பரோனஸிடம் அது எவ்வாறு சென்றது என்பதைக் கண்டறிய விரும்புகிறாள். எனவே, அந்த நகையை எப்படியாவது மீட்டெடுக்க முடிவு செய்கிறாள்.
பரோனஸ் நடத்தவிருக்கும் கருப்பு-வெள்ளை ஆடை விருந்தின்போது அந்த நகையைத் திருடி எடுத்துவர ஜாஸ்பர், ஹோரஸ் ஆகியோரின் உதவியை நாடுகிறாள்.
ஆனால் பரோனஸின் நிறுவனத்தில் வேலை செய்யும் எஸ்டெல்லாவை விருந்தில் பலரும் அடையாளம் கண்டுகொள்ள வாய்ப்பிருப்பதால், தனது உண்மையான அடையாளத்தை மறைக்க ஒரு புதிய தோற்றத்தை உருவாக்குகிறாள்.
தனது சிறுவயதுப் பெயரான குரூயெல்லாவை (Cruella) அடிப்படையாகக் கொண்டு, குரூயெல்லா என்ற புதிய அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.
அதுவரை தலைமுடியின் வெள்ளைப் பகுதியை மறைப்பதற்காகச் சாயம் பூசியிருந்த அவள், இப்போது தனது இயல்பான கருப்பு-வெள்ளை தலைமுடியுடன் வெளிப்படுகிறாள்.
மேலும், பரோனஸ் வடிவமைத்த ஆடையையே மாற்றியமைத்து, தனித்துவமான தோற்றத்தில் விருந்துக்குச் செல்கிறாள்.
விருந்தில் ஜாஸ்பர் திட்டமிட்டபடி எலிகளை விடுகிறான். அவற்றால் அங்கிருந்தவர்கள் கவனச்சிதறலுக்கு உள்ளாகின்றனர்.
இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி எஸ்டெல்லா, பரோனஸிடமிருந்து நகையை எடுத்துக்கொள்கிறாள்.
ஆனால் பரோனஸ் தனது டால்மேஷியன் நாய்களை அழைக்க நாய்களுக்கான விசிலைப் பயன்படுத்துகிறாள். அந்த விசில் ஒலியைக் கேட்டதும் நாய்கள் அவளிடம் வருகின்றன.
அப்போது எஸ்டெல்லாவுக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மை புரிகிறது. சிறுவயதில் தன்னைத் துரத்திய அதே நாய்கள் இவைதான்.
அவற்றை விசில் மூலம் கட்டுப்படுத்தியதும் பரோனஸ்தான். இதனால், தனது தாய் கேத்தரின் மாளிகையின் பால்கனியிலிருந்து கீழே விழுந்து இறந்த சம்பவத்துக்குப் பின்னால் பரோனஸ் இருந்திருக்கிறாள் என்ற முடிவுக்கு எஸ்டெல்லா வருகிறாள்.
தாயின் மரணத்துக்கு பரோனஸே காரணம் என்பதை உணர்ந்த அவளுக்குள் பழிவாங்கும் எண்ணம் உருவாகிறது.
அந்த நகையைத் தேடி எடுப்பதற்காகத் தொடங்கிய முயற்சி, இப்போது தாயின் மரணத்துக்குக் காரணமான பெண்ணைப் பழிவாங்கும் திட்டமாக மாறுகிறது.
பரோனஸின் டால்மேஷியன் நாய்களில் ஒன்று அந்த நகையை விழுங்கிவிடுகிறது. இதனால் நகையை மீட்பதற்காக ஜாஸ்பர், ஹோரஸ் ஆகியோரிடம் அந்த நாய்களைத் திருடிக்கொண்டு வரும்படி எஸ்டெல்லா கூறுகிறாள்.
அடுத்த சில மாதங்களில், குரூயெல்லா என்ற புதிய அடையாளத்துடன் எஸ்டெல்லா லண்டனின் உயர்சமூக வட்டாரத்தில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தத் தொடங்குகிறாள்.
பரோனஸின் ஆடை வடிவமைப்புகளுக்கும் நிகழ்ச்சிகளுக்கும் போட்டியாகத் தனது புதிய ஆடைகளையும் வித்தியாசமான தோற்றங்களையும் அறிமுகப்படுத்துகிறாள்.
பரோனஸ் நடத்தும் நிகழ்ச்சிகளில் அவளுடைய கவனத்தைத் திசைதிருப்பும் வகையிலும், அவளுடைய புகழுக்குப் போட்டியாகவும் குரூயெல்லா தனது ஆடை வடிவமைப்புத் திறமையை வெளிப்படுத்துகிறாள்.
எஸ்டெல்லாவின் சிறுவயது தோழியான அனிதா டார்லிங் (கிர்பி ஹோவெல்-பாப்டிஸ்ட்), தற்போது சமூக நிகழ்வுகள் மற்றும் உயர்சமூகத்தினரின் செய்திகளை எழுதும் பத்திரிகைச் செய்தியாளராகப் பணிபுரிகிறாள்.
குரூயெல்லாவின் விசித்திரமான தோற்றங்களையும் ஆடை வடிவமைப்புகளையும் அனிதா தனது செய்திகளின் மூலம் மக்களிடம் கொண்டு செல்கிறாள்.
இதனால் குரூயெல்லா குறுகிய காலத்திலேயே லண்டன் முழுவதும் பேசப்படும் நபராக மாறுகிறாள்.
தனக்குப் போட்டியாக உருவெடுத்துள்ள குரூயெல்லாவை பரோனஸ் வெறுக்கத் தொடங்குகிறாள்.
அவளுடைய புகழையும் செல்வாக்கையும் கட்டுப்படுத்த முயற்சி செய்கிறாள். இதற்கிடையில், குரூயெல்லாவைத் தடுக்க முடியாததால் பரோனஸ் தனது வழக்கறிஞரான ரோஜர் டியர்லியை (கேவன் நோவாக்) பணிநீக்கம் செய்கிறாள்.
குரூயெல்லாவை எதிர்கொள்ள முடியாத கோபம் பரோனஸின் நடவடிக்கைகளில் வெளிப்படுகிறது.
மறுபுறம், எஸ்டெல்லாவின் நடத்தையிலும் மாற்றம் ஏற்படத் தொடங்குகிறது. குரூயெல்லா என்ற அடையாளத்தில் புகழும் அதிகாரமும் கிடைக்கத் தொடங்கியதால், அவள் முன்பைவிட அதிக ஆணவத்துடனும் கடுமையுடனும் நடந்துகொள்கிறாள்.
ஜாஸ்பரும் ஹோரஸும் அவளுடைய இந்தப் புதிய நடத்தையால் சங்கடமடைகிறார்கள். பல ஆண்டுகளாக அவளுடன் இணைந்து வாழ்ந்த நண்பர்களாக இருந்தாலும், இப்போது அவள் அவர்களை நடத்தும் விதம் அவர்களுக்கு மனவருத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
இதற்கிடையில், பரோனஸின் அடுத்த வசந்தகால ஆடைத் தொகுப்பை முறியடிக்க எஸ்டெல்லா ஒரு புதிய திட்டத்தைத் தீட்டுகிறாள்.
மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதைப் போலத் தோன்றும் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆடையை வடிவமைக்கிறாள். ஆனால் அந்த மணிகள் உண்மையில் அந்துப்பூச்சிகளின் கூட்டுப்புழுக்களாக இருக்கும் வகையில் அவள் ரகசியமாக ஏற்பாடு செய்கிறாள்.
ஆடை முழுமையாகக் காட்சிப்படுத்தப்படும் நேரத்தில் அவை வெளியே வந்து பரோனஸின் ஆடைத் தொகுப்பையே சீர்குலைக்கும் என்பதுதான் அவளுடைய திட்டம்.
வசந்தகால ஆடை நிகழ்ச்சி நடைபெறும் இரவில், பரோனஸ் தனது புதிய ஆடைத் தொகுப்பைக் காட்சிப்படுத்தத் தயாராகிறாள்.
ஆனால் எஸ்டெல்லா திட்டமிட்டபடி, ஆடைகளில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த அந்துப்பூச்சிகள் வெளியே வருகின்றன.
இதனால் பரோனஸின் ஆடைத் தொகுப்பு முழுவதுமாகச் சேதமடைகிறது. இந்தச் சம்பவத்தின் பின்னணியில் குரூயெல்லா இருப்பதை பரோனஸ் புரிந்துகொள்கிறாள்.
அதுமட்டுமின்றி, குரூயெல்லாவும் தனது நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் எஸ்டெல்லாவும் ஒரே நபர் என்பதையும் கண்டுபிடிக்கிறாள்.
இதற்குப் பதிலடியாக, எஸ்டெல்லா ரீஜென்ட்ஸ் பூங்காவுக்கு வெளியே ஒரு பெரிய ராக் இசை மற்றும் ஆடை நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்கிறாள்.
பரோனஸின் நிகழ்ச்சிக்கு நேரடியாகப் போட்டியாக அமையும் இந்த நிகழ்ச்சி, குரூயெல்லாவின் புகழை மேலும் அதிகரிக்கிறது.
ஆனால் பரோனஸ் அவளைப் பிடிக்கத் திட்டமிடுகிறாள். அவளுடைய ஆட்கள் எஸ்டெல்லாவைக் கைது செய்து பிடித்துச் செல்கிறார்கள். அதே நேரத்தில் ஜாஸ்பரும் ஹோரஸும் பிடிபடுகிறார்கள்.
குரூயெல்லா என்ற பெயரில் நிகழ்ந்த கொலைக்காக ஜாஸ்பரும் ஹோரஸும் குற்றவாளிகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள்.
அவர்கள் செய்யாத குற்றத்தை அவர்கள்மீது சுமத்தி, பரோனஸ் அவர்களைச் சிக்கவைக்கிறாள். இதனால் மூவரும் கடுமையான ஆபத்தில் சிக்குகின்றனர்.
பரோனஸ் எஸ்டெல்லாவை அவர்களுடைய மறைவிடத்துக்கு அழைத்துச் சென்று, அந்த இடத்துக்குத் தீ வைக்கிறாள்.
உள்ளே சிக்கிக்கொண்ட எஸ்டெல்லா தீயில் கருகி இறந்துவிடுவாள் என்று நினைத்து அங்கிருந்து வெளியேறுகிறாள்.
ஆனால் பரோனஸின் நம்பிக்கைக்கு மாறாக, அவளுடைய நம்பிக்கைக்குரிய உதவியாளரும் தனிப்பட்ட பணியாளருமான ஜான் (மார்க் ஸ்ட்ராங்), எஸ்டெல்லாவைக் காப்பாற்றுகிறான். தீயிலிருந்து அவளை மீட்டதோடு, அந்த நகையையும் அவன் எடுத்துவருகிறான்.
அந்த நகையின் உண்மையான முக்கியத்துவம் இப்போதுதான் எஸ்டெல்லாவுக்குத் தெரியவருகிறது. அது வெறும் குடும்ப நகை கிடையாது. அதன் உள்ளே இருக்கும் அமைப்பைப் பயன்படுத்தி ஒரு பெட்டியைத் திறக்க முடியும். அந்தப் பெட்டியில் எஸ்டெல்லாவின் பிறப்பைப் பற்றிய ஆவணங்கள் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.
அந்த ஆவணங்கள் மூலம் ஜான் ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறான்.
பரோனஸ்தான் எஸ்டெல்லாவின் உயிரியல் தாய். எஸ்டெல்லா பிறந்தபோது, தனது தொழில் மற்றும் புகழுக்கு ஒரு குழந்தை இடையூறாக இருக்கும் என்று பரோனஸ் கருதியிருக்கிறாள்.
தாய்மைப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதைவிடத் தனது தொழிலையே முக்கியமாக நினைத்த அவள், குழந்தையைக் கொன்றுவிடும்படி ஜானிடம் உத்தரவிட்டிருக்கிறாள்.
ஆனால் பரோனஸின் உத்தரவுப்படி குழந்தையைக் கொல்ல ஜானால் முடியவில்லை. எனவே, அவன் அந்தக் குழந்தையை ரகசியமாகக் கேத்தரினிடம் ஒப்படைத்திருக்கிறான். அப்போது கேத்தரின் பரோனஸின் மாளிகையில் பணிப்பெண்ணாக வேலை செய்து வந்தாள்.
குழந்தையை வளர்க்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்ட அவள், எஸ்டெல்லாவைத் தனது சொந்த மகளாக வளர்த்திருக்கிறாள்.
இதனால் எஸ்டெல்லா தனது பிறப்பு குறித்த உண்மையை அறிந்துகொள்கிறாள். சிறுவயதிலிருந்து தன்னை வளர்த்த கேத்தரின் தனது உண்மையான தாய் என்று நினைத்து வாழ்ந்த அவளுக்கு, இப்போது உயிரியல் தாயே தன்னைப் பிறந்தவுடன் கொல்ல முயன்றவள் என்ற உண்மை தெரியவருகிறது.
மேலும், குழந்தை இறந்துவிட்டதாகப் பரோனஸ் தனது கணவரான பரோன் வான் ஹெல்மனிடம் பொய் கூறியிருந்திருக்கிறாள்.
குழந்தை உயிரிழந்துவிட்டதாக நம்பிய பரோன், அந்தத் துயரத்தைத் தாங்க முடியாமல் மனமுடைந்து இறந்தும்விட்டார்.
உண்மையில் எஸ்டெல்லா உயிருடன் இருந்தபோதும், அவள் இறந்துவிட்டதாகக் கூறிய பரோனஸின் செயல் குடும்பத்தையே சிதைத்திருக்கிறது.
இந்த உண்மைகளை அறிந்த எஸ்டெல்லா, தனது வாழ்க்கையின் பல சம்பவங்களுக்குப் பின்னால் இருந்த தொடர்புகளைப் புரிந்துகொள்கிறாள்.
தன்னை வளர்த்த கேத்தரின், தனது உயிரியல் தாயான பரோனஸிடமிருந்து குழந்தையாகத் தன்னைப் பாதுகாத்து வளர்த்தவர் என்பதும் தெளிவாகிறது.
இதற்கிடையில் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ஜாஸ்பரையும் ஹோரஸையும் எஸ்டெல்லா மீட்டுக் கொண்டுவருகிறாள்.
அவர்களிடம் தனது பிறப்பு குறித்த உண்மையையும், பரோனஸ் செய்த செயல்களையும் எடுத்துரைக்கிறாள்.
ஆரம்பத்தில் எஸ்டெல்லாவின் ஆணவமான நடத்தையால் மனவருத்தமடைந்திருந்த ஜாஸ்பரும் ஹோரஸும், இப்போது அவளுடைய உண்மையான நிலையைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். இதனால் மூவருக்கும் இடையிலான உறவு மீண்டும் சீராகிறது.
அவர்கள் ஒன்றிணைந்து பரோனஸின் உண்மையான முகத்தை உலகுக்கு வெளிப்படுத்த முடிவு செய்கிறார்கள்.
இதற்காக பரோனஸ் நடத்தும் ஒரு அறக்கட்டளை நிதி திரட்டும் விருந்தைத் தங்களுடைய திட்டத்திற்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
அந்த விருந்தில் கலந்துகொள்ளும் அனைவரும் கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிற ஆடைகளை அணிந்துவரும்படி ஏற்பாடு செய்கிறார்கள்.
இது குரூயெல்லாவின் தனித்துவமான தோற்றத்தையும் அவளுடைய அடையாளத்தையும் நினைவுபடுத்தும் வகையில் அமைக்கப்படுகிறது.
விருந்தினர்கள் அனைவரும் கருப்பு-வெள்ளை ஆடைகளுடன் வருகிறார்கள். இதனால் அந்த நிகழ்ச்சியே குரூயெல்லாவின் பெயருடன் தொடர்புடைய ஒரு பெரிய நிகழ்வாக மாறுகிறது.
இந்தச் சூழலில் எஸ்டெல்லா தனது உயிரியல் தாயான பரோனஸை மாளிகையின் பால்கனியில் சந்திக்கிறாள்.
அங்கு இருவருக்கும் இடையே நேருக்கு நேர் மோதல் ஏற்படுகிறது. எஸ்டெல்லா, பரோனஸின் கடந்தகாலச் செயல்களையும் தனது பிறப்பின் உண்மையையும் அறிந்திருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறாள்.
பரோனஸ் அவளை எதிர்கொள்கிறாள். ஆனால் வெளியில் தன்னை அமைதியாகக் காட்டிக்கொள்ளும் அவள், உண்மையில் எஸ்டெல்லாவைத் தன்னுடைய வழியில் இருந்து அகற்றவே விரும்புகிறாள்.
எஸ்டெல்லாவை அன்புடன் அணைத்துக்கொள்வது போல பரோனஸ் நடிக்கிறாள். ஆனால் அந்த அணைப்பு உண்மையான தாயன்பால் ஏற்பட்டதல்ல. தன்னைச் சுற்றியுள்ள விருந்தினர்கள் முன்னிலையில், அவள் திடீரென்று எஸ்டெல்லாவைப் பால்கனியிலிருந்து கீழே தள்ளிவிடுகிறாள். இதை அங்கிருந்த விருந்தினர்கள் அனைவரும் நேரடியாகப் பார்க்கிறார்கள்.
இதனால் எஸ்டெல்லா மீண்டும் உயிரிழந்துவிட்டதாக அனைவரும் நம்புகிறார்கள். ஆனால் பரோனஸுக்குத் தெரியாத ஒரு விஷயம் இருக்கிறது.
எஸ்டெல்லா முன்கூட்டியே மறைத்து வைத்திருந்த பாராசூட்டை அணிந்திருந்ததால், கீழே விழுந்தபோதும் உயிர் தப்புகிறாள். இதனால் அவள் இறந்துவிட்டதாக உலகம் நம்பும் சூழல் உருவாகிறது.
எஸ்டெல்லா சட்டரீதியாக இறந்துவிட்டதாகக் கருதப்படும் நிலையில், அவள் இனிமேல் தனது பழைய அடையாளத்துக்குத் திரும்ப வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் போகிறது.
இதுவரை எஸ்டெல்லா மில்லர் என்ற பெயரில் வாழ்ந்தவள், இனிமேல் குரூயெல்லா என்ற அடையாளத்தையே முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறாள்.
தனக்குச் சொந்தமான பாந்தர் டி வில் என்ற காரின் பெயரிலிருந்து, டி வில் என்ற குடும்பப் பெயரை எடுத்துக்கொண்டு குரூயெல்லா டி வில் என்ற பெயரைச் சூட்டிக்கொள்கிறாள்.
இதன் மூலம் அவள் தனது புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறாள்.
மறுபுறம், பால்கனியிலிருந்து எஸ்டெல்லாவைத் தள்ளிய சம்பவத்தைப் பார்த்த விருந்தினர்களின் முன்னிலையில் பரோனஸின் குற்றம் வெளிப்படுகிறது.
இதையடுத்து பெருநகரக் காவல்துறையினர் பரோனஸைக் கைது செய்கிறார்கள். எஸ்டெல்லா உயிரிழந்துவிட்டதாக நம்பப்படும் நிலையில், அவளுடைய சொத்துகளும் எதிர்காலமும் தொடர்பான ஏற்பாடுகள் ஏற்கெனவே செய்யப்பட்டிருக்கின்றன.
உண்மையில் எஸ்டெல்லா தனது இறப்புக்கு முன்பே தனது சொத்துரிமையை குரூயெல்லாவுக்கு உயிலாக எழுதி வைத்திருக்கிறாள்.
அதன்படி அவளுடைய சொத்துகள் அனைத்தும் குரூயெல்லாவுக்குச் சொந்தமாகின்றன. இதில் ஹெல்மேன் ஹால் மாளிகையும் அடங்கும்.
பரோனஸ் கைது செய்யப்பட்ட பிறகு, குரூயெல்லா அந்த மாளிகைக்குச் சென்று அதைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருகிறாள்.
பரோனஸின் பழைய அதிகாரத்தையும் அடையாளத்தையும் நினைவுபடுத்திய ஹெல்மேன் ஹால் என்ற பெயரை மாற்றி, அதற்கு ஹெல் ஹால் என்று பெயரிடுகிறாள்.
ஜாஸ்பர், ஹோரஸ் உள்ளிட்ட தனது கூட்டாளிகளுடன் அந்த மாளிகையில் குடியேறுகிறாள்.
இதற்குப் பிறகு, குரூயெல்லா தனது பழைய நண்பர்களான அனிதா மற்றும் ரோஜருக்கு டால்மேஷியன் நாய்க்குட்டிகளைப் பரிசாக அனுப்புகிறாள்.
அனிதாவுக்கு வழங்கப்படும் பெண் நாய்க்குட்டிக்கு பெர்டிடா என்றும், ரோஜருக்கு வழங்கப்படும் ஆண் நாய்க்குட்டிக்கு போங்கோ என்றும் பெயரிடப்படுகிறது.
இதற்கிடையில், பரோனஸின் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றியபோது வேலையை இழந்த ரோஜர், இப்போது இசைக்கலைஞராகப் பணியாற்றத் தொடங்கியிருக்கிறான்.
அவனிடம் போங்கோ என்ற நாய்க்குட்டி வந்ததும், அதன் மீது அவனுக்குப் பெரும் ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது. குரூயெல்லாவைப் பற்றிய ஒரு பாடலைத் தனது பியானோவில் இசைத்தபடி எழுதத் தொடங்குகிறான்.
இவ்வாறு எஸ்டெல்லா மில்லர் என்ற பெயரில் தொடங்கிய வாழ்க்கை, குரூயெல்லா டி வில் என்ற புதிய அடையாளத்தில் முடிவடைகிறது.
தாயின் மரணத்துக்கான பழிவாங்கும் முயற்சியில் தொடங்கிய அவளுடைய பயணம், தனது பிறப்பின் உண்மையை அறிதல், பரோனஸின் சூழ்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துதல், அவளுடைய சொத்துகளைப் பெறுதல் எனப் பல திருப்பங்களைக் கடந்து ஹெல் ஹால் மாளிகையில் குரூயெல்லா தனது புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் தருணத்தில் படம் நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்பாஃப்டா
#கீதப்ப்ரியன்bafta
