ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்களின் வாழ்க்கையைச் சுவாரசியமான சம்பவங்களால் நிரப்பிச் சொல்வதற்கும், அந்தக் காலத்தின் மனநிலையையும் உறவுகளின் குழப்பங்களையும் பார்வையாளருக்குள் உணர்வாகக் கடத்துவதற்கும் இடையே பெரிய வேறுபாடு இருக்கிறது.
பால் தாமஸ் ஆண்டர்சனின் லைக்கரிஷ் பீட்சா திரைப்படம், இரண்டாவது பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது.
1973ஆம் ஆண்டின் சான் பெர்னாண்டோ பள்ளத்தாக்கைப் பின்னணியாகக் கொண்டு உருவாகியுள்ள இந்தப் படம், வளரிளம் பருவத்தின் வேகம், இளமைக்கே உரிய தன்னம்பிக்கை, காதலின் குழப்பங்கள், வயது வேறுபாட்டால் உருவாகும் மனநிலைகள் ஆகியவற்றை நகைச்சுவையும் நாடகத்தன்மையும் கலந்த அணுகுமுறையில் ஆராய்கிறது.
லைக்கரிஷ் பீட்சா என்பது தெற்கு கலிபோர்னியாவில் ஒரு காலத்தில் பிரபலமாக இருந்த இசைத்தட்டு விற்பனைக் கடையின் பெயர்.
இயக்குநர் பால் தாமஸ் ஆண்டர்சன் தனது சிறுவயதில் அந்தப் பெயரைக் கேட்டு வளர்ந்ததால், அது அவருக்கு இளமைக்கால நினைவுகளைத் தூண்டியது.
1973ஆம் ஆண்டைப் பின்னணியாகக் கொண்ட தனது திரைப்படத்துக்கும் அந்தப் பெயரையே தேர்ந்தெடுத்தார். படத்தின் உணர்வையும் அக்கால நினைவுகளையும் ஒருசேர வெளிப்படுத்தும் பெயராக இது அமைந்தது.
இந்தத் திரைப்படத்தின் தனித்துவம், வாழ்க்கையைத் தெளிவான இலக்குகளைக் கொண்ட நேர்த்தியான பயணமாகக் காட்டாமல், பல்வேறு ஆசைகளும் முடிவுகளும் ஒன்றோடொன்று மோதும் அனுபவமாக அணுகுவதில் இருக்கிறது.
பதினைந்து வயதுடைய கேரி வாலண்டைன் (கூப்பர் ஹாஃப்மேன்), இருபத்தைந்து வயதுடைய அலானா கேன் (அலானா ஹைம்) ஆகியோரின் தொடர்பை மையமாகக் கொண்ட இப்படம், காதல் என்ற ஒற்றைச் சொல்லுக்குள் மனித உறவுகளை அடைத்துவிட முடியுமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.
இருவருக்கும் இடையிலான வயது வேறுபாடு, அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகள், தங்களைப் பற்றிய புரிதல், ஒருவரிடமிருந்து மற்றவர் விரும்புவது ஆகியவற்றைச் சிக்கலாக்குகிறது.
இந்தச் சிக்கலை எளிமையான காதல் கதைக்கான தடையாக மட்டும் அணுகாமல், வளர்ச்சியின் வெவ்வேறு நிலைகளில் இருக்கும் மனிதர்கள் ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்வதில் எதிர்கொள்ளும் சிரமமாகப் படம் முன்வைக்கிறது.
திரைக்கதையின் அமைப்பு, வழக்கமான நாடகத் திரைப்படங்களில் காணப்படும் இறுக்கமான கட்டமைப்பிலிருந்து விலகி நிற்கிறது.
சம்பவங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை நோக்கி வேகமாக நகர்த்துவதற்குப் பதிலாக, கதாபாத்திரங்களின் அன்றாட அனுபவங்கள், திடீர் மாற்றங்கள், எதிர்பாராத சந்திப்புகள் ஆகியவற்றுக்கு இடமளிக்கிறது.
இதனால், வாழ்க்கை முன்கூட்டியே எழுதப்பட்ட திட்டத்தின்படி நகர்வதில்லை என்ற உணர்வு உருவாகிறது. ஒவ்வொரு அனுபவமும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதே இங்கு முக்கியமாகிறது.
நகைச்சுவை, சங்கடம், ஏமாற்றம், ஈர்ப்பு ஆகிய உணர்வுகள் ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்ட தனித்தனி பகுதிகளாக இல்லாமல், மனித அனுபவத்தின் இயல்பான கலவையாக வெளிப்படுகின்றன.
இந்தக் கதைசொல்லல் முறை சில இடங்களில் வழக்கமான வேகத்தை எதிர்பார்க்கும் பார்வையாளர்களுக்குப் பொறுமையைத் தேவைப்படுத்தினாலும், படத்தின் உலகத்துக்குள் இயல்பாக வாழ்வதற்கான வாய்ப்பையும் வழங்குகிறது.
பால் தாமஸ் ஆண்டர்சனின் இயக்கத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், கதாபாத்திரங்களை முன்கூட்டியே வரையறுக்கப்பட்ட நல்லவர், கெட்டவர் என்ற பிரிவுகளுக்குள் அடைக்காமல் அணுகுவதாகும். மனிதர்கள் தங்கள் விருப்பங்களைத் துரத்தும்போது காட்டும் துணிச்சலும், அதே நேரத்தில் வெளிப்படுத்தும் முதிர்ச்சியின்மையும் ஒன்றாகவே பதிவாகின்றன.
குறிப்பாக, இளமை என்பது வயதைக் குறிக்கும் ஓர் அடையாளம் மட்டுமல்ல; தன்னம்பிக்கைக்கும் பாதுகாப்பின்மைக்கும் இடையே ஊசலாடும் மனநிலையும் என்பதைத் திரைப்படம் உணர்த்துகிறது.
தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை தன் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப மாற்றிவிட முடியும் என்று நம்பும் மனப்பான்மையும், அந்த உலகத்தின் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும்போது வெளிப்படும் தடுமாற்றமும் படத்தின் நகைச்சுவை மற்றும் உணர்ச்சிப் பரிமாணங்களுக்கு அடித்தளமாகின்றன.
கேரி மற்றும் அலானாவாக அறிமுகமாகும் கூப்பர் ஹாஃப்மேன், அலானா ஹைம் ஆகியோரின் நடிப்பு, திரைப்படத்தின் இயல்புத்தன்மைக்கு முக்கியப் பங்களிப்புச் செய்கிறது.
கேரியின் துடிப்பும், தன்னுடைய வயதைவிட அதிகமான முதிர்ச்சியைக் கொண்டிருப்பதாகத் தன்னை வெளிப்படுத்திக்கொள்ளும் மனப்பான்மையும், அதற்குள் மறைந்திருக்கும் இளமைக்குரிய அவசரமும் ஒன்றாக வெளிப்படுகின்றன.
அலானாவின் பாத்திரம் அதற்கு நேர்மாறான ஓர் அனுபவத்தை வழங்குகிறது. வயதில் மூத்தவராக இருந்தாலும், வாழ்க்கையில் தனக்கான இடத்தைத் தேடும் குழப்பத்திலிருந்து அவர் விடுபட்டவராகச் சித்தரிக்கப்படவில்லை.
அவரது தன்னம்பிக்கை, சுயமரியாதை, மனக்கசப்பு, முடிவெடுப்பதில் காணப்படும் தயக்கம் ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டாலும், அதுவே பாத்திரத்தை உயிரோட்டமுள்ளதாக மாற்றுகிறது.
இருவரின் நடிப்பிலும் செயற்கையான உணர்ச்சி வெளிப்பாடுகளைவிட முகபாவனைகள், உரையாடலின் இடைவெளிகள், உடல்மொழி ஆகியவை அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
இதனால், உறவின் தன்மையை வசனங்கள் மட்டும் விளக்காமல், அவர்களுடைய நடத்தையிலிருந்தே பார்வையாளர்கள் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.
துணைக் கதாபாத்திரங்களில் அனுபவமிக்க நடிகர்களின் பங்களிப்பும் படத்தின் நகைச்சுவைத் தன்மையை விரிவுபடுத்துகிறது.
ஷான் பென், டாம் வெயிட்ஸ், பிராட்லி கூப்பர், பென்னி சாஃப்டி ஆகியோர் இடம்பெறும் நட்சத்திரக் குழு, திரைப்படத்தின் உலகத்துக்கு வெவ்வேறு குணங்களையும் ஆற்றல்களையும் சேர்க்கிறது.
குறிப்பாக, ஹாலிவுட் உலகத்துடன் தொடர்புடைய பாத்திரங்கள் வழியாகப் புகழ், ஆணவம், தன்னிலை மறத்தல், பிறரிடம் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் போன்ற அம்சங்கள் நகைச்சுவையுடன் வெளிப்படுகின்றன.
இந்தப் பாத்திரங்கள் அனைத்தும் ஒரே மாதிரியான நகைச்சுவைத் தொனியில் செயல்படுவதில்லை; ஒவ்வொருவரின் தனிப்பட்ட இயல்பும் படத்தின் ஒட்டுமொத்த அனுபவத்துக்கு வேறுபட்ட சுவையை அளிக்கிறது.
ஒளிப்பதிவில் பால் தாமஸ் ஆண்டர்சனும் மைக்கேல் பாமனும் இணைந்து மேற்கொண்ட தேர்வுகள், படத்தின் காலப்பின்னணியை உருவாக்குவதில் முக்கியமானவை.
முப்பத்தைந்து மில்லிமீட்டர் திரைப்படச் சுருளில் படமாக்கப்பட்டிருப்பதும், பழைய வகை லென்ஸ்கள் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பதும், எழுபதுகளின் காட்சியுணர்வை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியின் பகுதிகளாக அமைகின்றன.
இது வெறுமனே பழைய காலத்தை நினைவூட்டும் வெளிப்புற அலங்காரமாகச் செயல்படாமல், திரைப்படத்தின் மனநிலையுடன் இணைகிறது. காட்சிகளின் தோற்றம், ஒளியின் பயன்பாடு, மனிதர்களும் அவர்களைச் சூழ்ந்துள்ள இடங்களும் திரையில் இடம்பெறும் விதம் ஆகியவை அக்காலச் சூழலை நம்பத்தகுந்ததாக உணரச் செய்கின்றன.
இதனால், பார்வையாளர்கள் கதாபாத்திரங்களை மட்டும் கவனிப்பதில்லை; அவர்கள் வாழும் உலகத்தையும் அதன் அன்றாடத் தன்மையையும் அனுபவிக்கிறார்கள்.
கலை இயக்கத்திலும் காலப்பின்னணிக்கான கவனம் தென்படுகிறது. அக்காலத்தின் வணிகச் சூழல், பொழுதுபோக்கு உலகம், கடைகள், உணவகங்கள், வீடுகள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்த காட்சிகள், கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையோடு இணைந்திருக்கின்றன.
குறிப்பாக, திரைப்படத்துக்காக மறுஉருவாக்கம் செய்யப்பட்ட உணவகச் சூழல் போன்றவை, கடந்த காலத்தின் இடங்களைத் திரையில் நம்பத்தகுந்த வகையில் கொண்டுவருவதற்கான தயாரிப்புக் குழுவின் முயற்சியை வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஆடம்பரமான காட்சியமைப்பை முன்னிறுத்தாமல், கதாபாத்திரங்கள் இயல்பாக நடமாடக்கூடிய உலகத்தை உருவாக்குவதே இங்குள்ள கலைநோக்காகத் தெரிகிறது.
இதனால், காலப்பின்னணி தனியாகக் காட்சிப்படுத்தப்படும் பொருளாக இல்லாமல், கதையின் உணர்ச்சிச் சூழலின் ஒரு பகுதியாக மாறுகிறது.
படத்தொகுப்பு, திரைப்படத்தின் சுதந்திரமான கதைசொல்லல் முறைக்கு ஏற்றவாறு செயல்படுகிறது. ஆண்டி ஜர்கென்சனின் படத்தொகுப்பு, நகைச்சுவைக்கும் நாடகத்தன்மைக்கும் இடையில் மாறிச் செல்லும் காட்சிகளை ஒரே உணர்ச்சித் தளத்தில் வைத்திருக்க உதவுகிறது.
சம்பவங்களின் வேகம் மட்டுமல்லாமல், ஒரு காட்சியில் உருவாகும் மனநிலை அடுத்த காட்சியுடன் எவ்வாறு தொடர்புபடுகிறது என்பதும் முக்கியமாகிறது.
வாழ்க்கையில் சில அனுபவங்கள் நீண்டகாலத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினாலும், அவை நிகழும் தருணத்தில் அவற்றின் முக்கியத்துவம் நமக்குத் தெளிவாகத் தெரியாது.
திரைப்படத்தின் காட்சித் தொடரமைப்பு இந்த உணர்வுக்கு இடமளிக்கிறது. இதனால், ஒவ்வொரு காட்சியும் அடுத்த நிகழ்வுக்கான வெறும் முன்னேற்பாடாகச் சுருங்கிவிடாமல், தனக்கான உணர்ச்சித் தன்மையுடன் நிலைத்திருக்கிறது.
ஜானி கிரீன்வுட் அமைத்த இசை, படத்தின் காலச்சூழலுக்கும் உணர்ச்சிப் பரிமாணத்துக்கும் துணைபுரிகிறது. இதனுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள அக்காலப் பாடல்களும், திரைப்படத்தின் இசை அனுபவத்தை விரிவுபடுத்துகின்றன.
டேவிட் போவியின் “லைஃப் ஆன் மார்ஸ்?” பாடல் முன்னோட்டத்தில் இடம்பெறுவதும், திரைப்படத்திலும் பயன்படுத்தப்படுவதும் இசையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.
பழைய பாடல்களைச் சேர்ப்பது மட்டும் காலப்பின்னணியை உருவாக்குவதற்குப் போதாது; அவை காட்சிகளின் மனநிலையோடு இணையும் போதுதான் அவற்றின் தாக்கம் முழுமையடைகிறது.
இப்படத்தில் இசை, காலத்தின் நினைவுகளையும் இளமையின் துடிப்பையும் ஒன்றிணைக்கும் கூறுகளில் ஒன்றாக அமைகிறது.
திரைப்படத்தின் சமூகப் பார்வையும் அதன் நகைச்சுவை அணுகுமுறையிலேயே வெளிப்படுகிறது. தொழில் தொடங்கும் ஆர்வம், பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம், புகழ்பெற்றவர்களின் உலகத்தின் மீதான ஈர்ப்பு, அரசியலில் உருவாகும் பொதுப்பிம்பம் போன்றவை மனிதர்களின் தனிப்பட்ட ஆசைகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன.
குறிப்பாக, வணிக முயற்சிகளும் பொழுதுபோக்குத் துறையும் அரசியல் உலகமும் ஒரே கதையுலகில் இடம்பெறுவது, வெவ்வேறு துறைகளில் இருப்பவர்களையும் இயக்கும் ஆசைகளில் சில ஒற்றுமைகள் இருப்பதை உணர்த்துகிறது.
இந்த படத்தலைப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட சம்பவத்தை விளக்குவதற்குப் பதிலாக, காலம், நினைவு, இளமை ஆகியவற்றைச் சுற்றியுள்ள உணர்ச்சிகளின் தொகுப்பாகச் செயல்படுகிறது.
இந்தத் திரைப்படம் விமர்சன ரீதியாகவும் குறிப்பிடத்தக்க வரவேற்பைப் பெற்றது. 94வது ஆஸ்கர் விருது விழாவில் சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இயக்குநர், சிறந்த அசல் திரைக்கதை ஆகிய பிரிவுகளில் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
எழுபத்தொன்பதாவது கோல்டன் குளோப் விருதுகளில் நான்கு பிரிவுகளிலும், எழுபத்தைந்தாவது பிரிட்டிஷ் அகாடமி திரைப்பட விருதுகளில் ஐந்து பிரிவுகளிலும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது;
அசல் திரைக்கதைக்கான பிரிட்டிஷ் அகாடமி விருதையும் வென்றது. தேசியத் திரைப்பட விமர்சனக் குழுமத்திடமிருந்து மூன்று விருதுகளைப் பெற்றதுடன், அமெரிக்கத் திரைப்படக் கழகத்தின் 2021ஆம் ஆண்டின் சிறந்த திரைப்படத் தேர்விலும் இடம்பெற்றது.
இத்தகைய அங்கீகாரங்கள், வழக்கமான வணிகத் திரைப்பட வடிவத்தைப் பின்பற்றாமல் உருவாக்கப்பட்ட இப்படத்தின் கலைநோக்கும் திரைக்கதை அணுகுமுறையும் பரவலான கவனத்தைப் பெற்றதைக் காட்டுகின்றன.
லைக்கரிஷ் பீட்சா அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான அனுபவத்தை வழங்க முயற்சிக்கும் திரைப்படம் அல்ல. அதன் மெதுவான தருணங்கள், சுதந்திரமான கதைசொல்லல், நகைச்சுவையுடன் கலந்த உணர்ச்சிகள் ஆகியவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும் பார்வையாளர்களுக்கு, மனிதர்களை அவர்கள் வாழும் காலத்தோடும் அவர்களுடைய முரண்பட்ட ஆசைகளோடும் சேர்த்துப் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பை இது வழங்குகிறது.
இளமை என்பது வயதின் அடையாளம் மட்டுமல்ல; தன்னைத் தேடுவதற்கும் தவறாகப் புரிந்துகொள்வதற்கும் மீண்டும் முயற்சிப்பதற்கும் இடையிலான மனப்பயணம் என்பதே படத்தின் அடிப்படை உணர்வு.
அந்தப் பயணத்தைத் தீர்ப்புகளால் கட்டுப்படுத்தாமல், நகைச்சுவை, நினைவு, இயல்பான நடிப்பு, காலச்சூழலுக்கு ஏற்ற காட்சியமைப்பு ஆகியவற்றின் வழியாக அணுகுவதுதான் இதன் தனித்துவம்.
மனித உறவுகளின் குழப்பத்தையும் இளமையின் நிலையற்ற அழகையும் திரையில் அனுபவிக்க விரும்புபவர்கள் பார்க்க வேண்டிய திரைப்படம் இது.
===============================
படத்தின் கதை:-
1973ஆம் ஆண்டு, அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் உள்ள சான் பெர்னாண்டோ பள்ளத்தாக்கில் கேரி வாலண்டைன் (கூப்பர் ஹாஃப்மேன்) என்ற பதினைந்து வயது சிறுவன் வசித்து வருகிறான்.
அவன் சிறுவயதிலிருந்தே நாடக நடிகனாக இருக்கிறான். ஒரு நாள், அவனுடைய பள்ளியில் மாணவர்களின் புகைப்படங்கள் எடுக்கும் நிகழ்ச்சி நடைபெறுகிறது.
அங்கு புகைப்படக் கலைஞரின் உதவியாளராகப் பணியாற்றும் அலானா கேனை (அலானா ஹைம்) அவன் சந்திக்கிறான்.
அலானாவுக்கு இருபத்தைந்து வயது. கேரி அவளைப் பார்த்ததும் அவளிடம் ஆர்வம் காட்டுகிறான்.
அவளுடன் இரவு உணவுக்கு வருமாறு அழைக்கிறான்.
ஆனால், தன்னைவிடப் பத்து வயது இளையவனான கேரியின் அழைப்பில் அலானாவுக்கு அவ்வளவாக விருப்பமில்லை. இருந்தாலும், அவள் இறுதியில் அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொண்டு அவனுடன் செல்கிறாள்.
இந்தச் சந்திப்பு இருவருக்கும் இடையே ஒரு வித்தியாசமான தொடர்பு உருவாகத் தொடங்குவதற்கான அடிப்படையாக அமைகிறது.
சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, கேரி ஒரு நிகழ்ச்சிக்காக நியூயார்க் நகரத்துக்குச் செல்ல வேண்டியிருக்கிறது. அங்கு நடைபெறும் நிகழ்ச்சியுடன் தொடர்புடைய ஊடகச் சந்திப்புப் பயணத்திலும் அவன் பங்கேற்கிறான்.
ஆனால், அவனுடைய தாயால் அவனுடன் உடன் செல்ல முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது. அதனால், தன்னுடன் அலானா வரலாம் என்று கேரி அழைக்கிறான்.
அலானா அவனுடன் நியூயார்க் நகரத்துக்குச் செல்கிறாள். இந்தப் பயணத்தின்போது, கேரி அலானாவுடன் நெருக்கமாக இருக்க விரும்புகிறான்.
ஆனால், அலானா தன்னுடைய வயதுக்கேற்ற வாழ்க்கையையும் உறவுகளையும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறாள்.
அலானா, கேரியுடன் நெருக்கமாக இருப்பதோடு நிறுத்திக்கொள்ளாமல், கேரியுடன் நடிக்கும் லான்ஸ் பிரானிகன் (ஸ்கைலர் கிசோண்டோ) என்ற நடிகருடன் காதல் உறவைத் தொடங்குகிறாள்.
இதனால் கேரி பொறாமைப்படுகிறான். அலானா தன்னைவிட்டு வேறொருவரிடம் ஆர்வம் காட்டுவது அவனுக்குப் பிடிக்கவில்லை. இருந்தாலும், அவளுடைய முடிவை அவனால் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாது.
லான்ஸ், அலானாவுடன் அவளுடைய யூதக் குடும்பத்தினர் பங்கேற்கும் ஓய்வுநாள் இரவு உணவுக்கு வருகிறான்.
அப்போது, தான் கடவுள் நம்பிக்கையற்றவன் என்று லான்ஸ் வெளிப்படையாகக் கூறுகிறான். இந்தக் கருத்து அலானாவின் குடும்பத்தினருடனான அவனுடைய உறவில் சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது.
இதன் விளைவாக, அலானாவுக்கும் லான்ஸுக்கும் இடையிலான காதல் உறவு முடிவுக்கு வருகிறது.
இவ்வாறு கேரி விரும்பிய உறவு உருவாகாமல் இருந்தாலும், அலானாவின் காதல் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட மாற்றம் அவனுக்கு மீண்டும் அவளுடன் நெருங்கிப் பழகுவதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
இதற்கிடையில், கேரி தண்ணீரால் நிரப்பப்படும் படுக்கைகளை விற்பனை செய்யும் தொழிலைத் தொடங்குகிறான்.
இந்தத் தொழிலில் ஈடுபடுவதன் மூலம் பணம் சம்பாதிக்கவும், தனக்கென ஒரு வணிகத்தை உருவாக்கவும் முயற்சி செய்கிறான்.
தொழில் தொடர்பான இளைஞர்களுக்கான கண்காட்சியில் அலானாவை மீண்டும் சந்திக்கிறான்.
அப்போது, ஒரு கொலைக்கு தேடப்படும் சந்தேக நபர் என்று தவறாகக் கருதப்பட்டதால் கேரி காவல்துறையினரால் கைது செய்யப்படுகிறான்.
கேரி கைது செய்யப்பட்டதைப் பார்த்த அலானா, அவனைப் பற்றிய கவலையுடன் காவல் நிலையம் வரை அவனைப் பின்தொடர்ந்து செல்கிறாள்.
ஆனால், விசாரணைக்குப் பிறகு கேரி விரைவில் விடுவிக்கப்படுகிறான். இந்தச் சம்பவம், கேரியிடம் அலானாவுக்கு இன்னும் அக்கறை இருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.
பின்னர், அலானா கேரியின் தண்ணீர்ப் படுக்கை விற்பனைத் தொழிலில் இணைகிறாள். வாடிக்கையாளர்களைப் பெறுவதற்காகத் தொலைபேசியில் கவர்ச்சிகரமாகப் பேசி விற்பனையை அதிகரிக்க முயற்சி செய்கிறாள்.
இருவரும் இணைந்து தொழிலை நடத்தத் தொடங்குகிறார்கள். கேரி தனது திறமையைப் பயன்படுத்தி வணிகத்தை விரிவுபடுத்த முயற்சி செய்வதுடன், அலானாவையும் தனது தொழில் உலகத்துக்குள் அழைத்துச் செல்கிறான்.
கேரி, அலானாவைத் தனது நடிப்பு முகவரிடம் அறிமுகப்படுத்துகிறான். அலானாவுக்கு நடிப்பில் வாய்ப்புகள் கிடைக்கலாம் என்று அவன் நினைக்கிறான்.
ஆனால், அலானா திரைப்படத்தில் நிர்வாணமாக நடிப்பதற்கும் தயாராக இருப்பதாகக் கூறுகிறாள்; அதே நேரத்தில், கேரி தனது மார்பகங்களைப் பார்க்க விரும்பும்போது அவள் மறுக்கிறாள்.
இதனால் கேரி வருத்தமடைகிறான். அலானா திடீரென்று தனது மார்பகங்களைக் காட்டுகிறாள். ஆனால், கேரி அவற்றைத் தொட விரும்புவதாகக் கேட்டதும் அவனை அறைகிறாள்.
இதன் மூலம், கேரியிடம் தனக்கு இருக்கும் நெருக்கத்துக்கும் தனது உடல் தொடர்பான தனிப்பட்ட எல்லைகளுக்கும் இடையே அலானா வேறுபாடு காட்டுகிறாள்.
தங்களுடைய தண்ணீர்ப் படுக்கை விற்பனையை மேலும் விரிவுபடுத்தும் நோக்கில், கேரியும் அலானாவும் இணைந்து “ஃபேட் பெர்னீஸ்” என்ற பெயரில் ஒரு கடையைத் திறக்கிறார்கள்.
இந்த வணிக முயற்சி இருவரையும் தொடர்ந்து ஒன்றாக இருக்கச் செய்கிறது. ஆனால், அவர்களுக்கிடையிலான உறவு எளிமையானதாக இல்லை.
கேரி தனது வகுப்புத் தோழியான சூ பொமரான்ட்ஸுடன் (இசபெல் குஸ்மன்) நெருக்கமாகப் பழகி அவளுடன் உறவில் ஈடுபடுகிறான்.
இதைப் பார்த்த அலானா மனம் புண்படுகிறாள். கேரியும் சூவும் கடையின் பின்புற அறையில் முத்தமிட்டுக்கொண்டிருப்பதை அவள் எட்டிப் பார்க்கிறாள்.
அதனால் கோபமும் ஏமாற்றமும் அடைந்த அலானா, அங்கிருந்து வெளியேறுகிறாள். தெருவில் செல்லும்போது ஒரு தெரியாத ஆணை முத்தமிட்டுவிட்டு, பின்னர் தனது வீட்டுக்குத் திரும்பிச் செல்கிறாள்.
கேரியின் செயலால் ஏற்பட்ட காயத்தை அவள் தனது சொந்தச் செயலின் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறாள்.
இதற்கிடையில், கேரியின் நடிப்பு முகவர் அலானாவுக்கு ஒரு திரைப்படத்தில் நடிப்பதற்கான தேர்வில் பங்கேற்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றுத் தருகிறார்.
அந்தப் படத்தில் ஜாக் ஹோல்டன் (ஷான் பென்) என்ற வயதான நடிகர் நடிக்கிறார். ஹோல்டன், அலானாவை “டெய்ல் ஓ’ தி காக்” என்ற உணவகத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.
அதே உணவகத்தில் கேரியும் அவனுடைய நண்பர்களும் உணவருந்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அலானா ஹோல்டனுடன் இருப்பதைப் பார்த்த கேரிக்கு மீண்டும் பொறாமை ஏற்படுகிறது.
அலானாவும் மது அருந்திய நிலையில் இருப்பதால், அவளுடைய நடத்தையைப் பார்த்து கேரி மேலும் மன உளைச்சலடைகிறான்.
ஹோல்டனின் நண்பரும் திரைப்பட இயக்குநருமான ரெக்ஸ் ப்ளூ (டாம் வெயிட்ஸ்), ஹோல்டனைத் தனது பழைய மோட்டார் சைக்கிள் சாகசத்தை மீண்டும் செய்து காட்டுமாறு தூண்டுகிறார்.
அருகிலுள்ள கோல்ஃப் மைதானத்தில் அந்தச் சாகசத்தை நிகழ்த்துவதற்கான ஏற்பாடு நடைபெறுகிறது. உணவகத்தில் இருந்தவர்களும் இந்த நிகழ்வைக் காணச் செல்கிறார்கள்.
தீப்பற்றி எரியும் மணல் குழியைத் தாண்டி மோட்டார் சைக்கிளை ஓட்டிக் காட்டும் சாகசத்தில் ஹோல்டன் ஈடுபடுகிறார்.
ஆனால், அதற்கு முன்பாக அலானா மோட்டார் சைக்கிளிலிருந்து கீழே விழுகிறாள். இதைப் பார்த்த கேரி உடனடியாக அவளிடம் ஓடிச் செல்கிறான்.
அலானாவுக்கு ஏற்பட்ட நிலை அவனுடைய பொறாமையைத் தாண்டி அவள்மீது இருக்கும் அக்கறையை வெளிப்படுத்துகிறது.
இருவருக்கும் இடையிலான மனக்கசப்பு தணிந்து, அவர்கள் மீண்டும் சமாதானமாகிறார்கள். பின்னர், இருவரும் ஒன்றாகத் தண்ணீர்ப் படுக்கைக் கடைக்குச் செல்கிறார்கள்.
அங்கு அலானா தூங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவளுடைய மார்பகத்தைத் தொட வேண்டும் என்று கேரிக்கு ஆசை ஏற்படுகிறது. ஆனால், அவன் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு அவளைத் தொடாமல் இருக்கிறான்.
அந்தக் காலகட்டத்தில் அமெரிக்கா முழுவதும் எண்ணெய் நெருக்கடி ஏற்படுகிறது. இதன் விளைவாக, தண்ணீர்ப் படுக்கைகளைத் தயாரிக்கும் நிறுவனம் மூடப்படுகிறது.
இதனால் கேரியின் வணிகம் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறது. தொழிலைத் தொடர முடியாத நிலை உருவாகிறது. இருந்தாலும், கேரி, அலானா மற்றும் அவர்களுடைய நண்பர்கள் கடைசியாக ஒரு தண்ணீர்ப் படுக்கையை வாடிக்கையாளரிடம் கொண்டு சேர்க்க முடிவு செய்கிறார்கள்.
அவர்கள் கொண்டு செல்ல வேண்டிய படுக்கை, ஜான் பீட்டர்ஸ் (பிராட்லி கூப்பர்) என்பவருடைய வீட்டுக்கானது.
அவர் பிரபலமான சிகை அலங்கார நிபுணர். ஹாலிவுட் உலகத்துடன் தொடர்புடையவரான அவர், கேரியிடம் மிகவும் அவமதிப்பாக நடந்துகொள்கிறார்.
பின்னர், தனது காதலியான பார்பரா ஸ்ட்ரைசாண்டைச் சந்திப்பதற்காக வீட்டைவிட்டுப் புறப்படுகிறார்.
பீட்டர்ஸ் வெளியே சென்ற பிறகு, கேரியும் அவனுடைய நண்பர்களும் வீட்டுக்குள் தண்ணீர்ப் படுக்கையை நிரப்பத் தொடங்குகிறார்கள்.
அப்போது, தண்ணீர் நிரப்பும் குழாயை மூடாமல் விட்டுவிட வேண்டும் என்று கேரி திட்டமிடுகிறான்.
அலானாவும் அதற்கு ஒப்புக்கொள்கிறாள். இதனால், படுக்கை நிரம்பிய பிறகும் தண்ணீர் தொடர்ந்து வெளியேறி வீட்டுக்குள் பிரச்சினை ஏற்படக்கூடிய நிலை உருவாகிறது.
தங்களுடைய வேலையை முடித்துவிட்டதாக நினைத்து கேரியும் அலானாவும் அங்கிருந்து வாகனத்தில் புறப்படுகிறார்கள்.
ஆனால், சிறிது தூரம் சென்றதும் பீட்டர்ஸ் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த முயற்சி செய்கிறார். அவருடைய காரில் எரிபொருள் தீர்ந்துவிட்டதால் அவர் பதற்றத்துடன் இருக்கிறார்.
அருகிலுள்ள எரிபொருள் நிரப்பும் நிலையத்தில் அவர் மிகவும் ஆக்ரோஷமாக நடந்துகொண்டு, வன்முறையாக எரிபொருள் நிரப்பும் கருவியைக் கையில் பற்றுகிறார்.
அவரது நடத்தையைக் கண்டு கேரியும் அலானாவும் அங்கிருந்து விலகிச் செல்கிறார்கள். ஆனால், கேரிக்கு இன்னும் பீட்டர்ஸ் மீது கோபம் தணியவில்லை.
அவனுடைய காரை உடைத்து சேதப்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் திரும்பிச் செல்கிறான். அவ்வாறு செய்ய முயற்சிக்கும் நேரத்தில், கேரியின் வாகனத்திலும் எரிபொருள் தீர்ந்துவிடுகிறது.
அந்தச் சூழலில், நீண்ட சரிவுப் பாதையில் வாகனத்தைப் பின்னோக்கி ஓட்டி கீழே இறக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
அலானா அந்தப் பெரிய வாகனத்தை மிகவும் திறமையாகப் பின்னோக்கி ஓட்டிச் செல்கிறாள்.
அவளுடைய வாகன ஓட்டும் திறமையைப் பார்த்து கேரி வியப்படைகிறான். இருவரும் எரிபொருள் நிரப்பும் நிலையத்தை அடைய முடிகிறது.
ஆனால், இந்த அனுபவங்களும், தன்னுடைய வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து நிகழும் குழப்பங்களும் அலானாவைத் தனது முடிவுகளைப் பற்றி மீண்டும் சிந்திக்க வைக்கின்றன.
கேரியுடனான உறவும் அவள் தேர்ந்தெடுக்கும் வாழ்க்கைப் பாதையும் அவளுக்குள் பல கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.
இதற்கிடையில், ஒரு தேர்தல் விளம்பரச் சுவரொட்டியைப் பார்த்து அலானாவுக்கு புதிய யோசனை தோன்றுகிறது.
தனது பழைய வகுப்புத் தோழனான பிரையனை (நேட் மான்) அவள் தொடர்புகொள்கிறாள்.
பிரையன், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகர மன்ற உறுப்பினரும் நகர மேயர் பதவிக்குப் போட்டியிடுபவருமான ஜோயல் வாக்ஸின் (பென்னி சாஃப்டி) தேர்தல் பிரசாரத்தில் பணியாற்றுகிறான்.
அவன் அலானாவையும் அந்தப் பிரசாரக் குழுவில் தன்னார்வலராகச் சேர்த்துக்கொள்கிறான். இதன் மூலம், அலானா வணிகம் மற்றும் நடிப்பைத் தாண்டி அரசியல் உலகத்திலும் தனக்கான ஓர் இடத்தைத் தேடத் தொடங்குகிறாள்.
கேரியும் சிறிது காலம் அலானாவுடன் சேர்ந்து தேர்தல் பிரசாரப் பணிகளில் ஈடுபடுகிறான்.
ஆனால், அந்தப் பணியில் தொடர்ந்து இருக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் அவனுக்கு ஏற்படவில்லை. இவ்வூரில் பின்பால் விளையாட்டு விரைவில் சட்டப்பூர்வமாக்கப்படவுள்ளதாக அவன் அறிந்துகொள்கிறான்.
பின்பால் என்பது நாணயங்களைப் பயன்படுத்தி விளையாடப்படும் ஒரு வகை இயந்திர விளையாட்டு. இதற்கான புதிய வாய்ப்பைக் கண்ட கேரி, மீண்டும் தொழில் தொடங்க வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கிறான்.
அதனால், பின்பால் விளையாட்டு நிலையத்தைத் திறப்பதற்கான திட்டத்தில் இறங்குகிறான்.
ஆனால், கேரியின் புதிய திட்டம் அலானாவுடன் கருத்து வேறுபாட்டை உருவாக்குகிறது.
அவர்களுக்கிடையிலான வயது வேறுபாடு, உறவின் தன்மை, வாழ்க்கையில் தாங்கள் விரும்பும் விஷயங்கள் ஆகியவை மீண்டும் விவாதத்துக்கு வருகின்றன.
கேரி தன்னைவிட மிகவும் இளையவன் என்பதையும், அவன் தனது வாழ்க்கையை இன்னும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாதவன் என்பதையும் அலானா சுட்டிக்காட்டுகிறாள்.
கேரியைச் சிறுமைப்படுத்தும் விதத்தில் அவள் பேசுகிறாள். அவ்வாறு பேசுவதன் மூலம், அவனைவிடத் தான் மேலானவள் என்று உணர்ந்து தனது மனநிலையை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள முயற்சி செய்கிறாள். ஆனால், இந்தப் பேச்சு கேரியை மிகவும் காயப்படுத்துகிறது.
சண்டைக்குப் பிறகு, சமாதானம் ஏற்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அலானா கேரியை வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்ல முன்வருகிறாள்.
ஆனால், கேரி அவளுடன் செல்லாமல் தனியாக வாகனத்தை ஓட்டிக்கொண்டு அங்கிருந்து புறப்படுகிறான். இருவருக்கிடையிலான உறவு மீண்டும் ஒரு நிச்சயமற்ற நிலைக்குச் செல்கிறது.
ஒருவரை ஒருவர் விரும்பினாலும், அந்த விருப்பத்தை எவ்வாறு வெளிப்படுத்துவது, தங்களுடைய வயது மற்றும் வாழ்க்கை நிலைகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை எப்படிக் கையாள்வது என்பதில் இருவருக்கும் தெளிவு இல்லை.
பின்னர், கேரி தனது புதிய பின்பால் விளையாட்டு நிலையத்தைத் திறப்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்கிறான். முன்பு இருந்த கடையை மாற்றியமைத்து, அதற்கு “ஃபேட் பெர்னீஸ் பின்பால் பேலஸ்” என்று பெயரிடுகிறான்.
தனது புதிய தொழில் முயற்சியின் தொடக்கத்தை உற்சாகமாக எதிர்பார்க்கிறான். அதே இரவில், அலானா தனது வாழ்க்கையில் வேறு ஓர் உறவைத் தொடங்குவதற்கான வாய்ப்பை எதிர்கொள்கிறாள்.
அலானா, பிரையனுடன் நெருக்கமாக இருக்க முயற்சி செய்கிறாள். இருவருக்கும் இடையே முத்தமிடும் சூழல் உருவாகிறது.
ஆனால், அந்த நேரத்தில் ஜோயல் வாக்ஸிடமிருந்து ஓர் அழைப்பு வருகிறது. அந்த அழைப்பை அலானா முதலில் தனக்கான சந்திப்பு அல்லது காதல் வாய்ப்பாகப் புரிந்துகொள்கிறாள்.
ஆனால், உண்மையில் வாக்ஸ் அவளிடம் வேறு ஓர் உதவியைக் கேட்க விரும்புகிறார். அவருடைய ஒரின ரகசியக் காதலரான மேத்யூவை (ஜோசப் கிராஸ்) பொதுமக்களிடமிருந்து மறைக்க வேண்டிய அரசியல் நெருக்கடி உருவாகியுள்ளது.
வாக்ஸ் மேயர் தேர்தலில் போட்டியிடுவதால், அவருடைய தனிப்பட்ட உறவு வெளிப்பட்டால் அரசியல் சிக்கல் ஏற்படக்கூடும். அதனைத் தவிர்ப்பதற்காக, மேத்யூவின் காதலியாக அலானா நடிக்க வேண்டும் என்று வாக்ஸ் விரும்புகிறார்.
இதைக் கேட்ட அலானா ஏமாற்றமடைகிறாள். தன்னிடம் தனிப்பட்ட அக்கறை காட்டுவார் என்று நினைத்த ஒருவர், அரசியல் தேவைக்காகத் தன்னைப் பயன்படுத்த விரும்புவதை அவள் புரிந்துகொள்கிறாள்.
அலானா, மனமுடைந்த மேத்யூவை அவரது வீட்டுக்குச் செல்ல உதவுகிறாள். இருவரும் தங்களுடைய வாழ்க்கையில் உள்ள ஆண்களால் ஏற்பட்ட குழப்பங்களையும் ஏமாற்றங்களையும் மனதார பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள்.
தாங்கள் எதிர்பார்த்த உறவுகள் தங்களுக்குக் கிடைக்காமல் போனதைப் பற்றியும், மற்றவர்கள் தங்களை எவ்வாறு நடத்துகிறார்கள் என்பதையும் பேசிக்கொள்கிறார்கள்.
இந்தச் சந்திப்பு அலானாவுக்கு தனது உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.
இதற்கிடையில், கேரி அலானாவைத் தேடி அவள் இருக்கும் இடத்துக்குச் செல்கிறான். ஆனால், அலானா பின்பால் விளையாட்டு நிலையத்துக்குச் சென்று கேரியைத் தேடுகிறாள்.
இருவரும் ஒருவரையொருவர் தேடிக்கொண்டிருப்பதால், முதலில் சந்திக்க முடியாமல் போகிறது. கேரியின் சகோதரிகளும் அலானாவின் காதலுக்கு ஊக்கம் அளிக்கிறார்கள்.
அவர்களுடைய ஊக்கத்தால், அலானா கேரியைச் சந்திக்க வேண்டும் என்ற முடிவில் உறுதியாக இருக்கிறாள்.
இறுதியில், கேரியும் அலானாவும் ஒருவரையொருவர் சந்திக்கிறார்கள். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி ஓடிச் சென்று அணைத்துக்கொள்கிறார்கள்.
இதுவரை அவர்களுக்கிடையே இருந்த பொறாமை, கோபம், ஏமாற்றம், வயது வேறுபாடு குறித்த வாக்குவாதங்கள் ஆகியவற்றுக்கிடையிலும், ஒருவர்மீது மற்றவருக்கு இருக்கும் பாசம் இன்னும் நீடிப்பதை இந்தச் சந்திப்பு வெளிப்படுத்துகிறது.
அவர்கள் இருவரும் பின்பால் விளையாட்டு நிலையத்துக்குத் திரும்புகிறார்கள். அங்கு கேரி, அலானாவைத் தனது மனைவியாக அறிவிக்கும் வகையில் “திருமதி அலானா வாலண்டைன்” என்று அறிமுகப்படுத்துகிறான்.
இருவரும் முத்தமிட்டுக்கொள்கிறார்கள். பின்னர், இருவரும் இரவு நேரத்தில் ஒன்றாக ஓடிச் செல்கிறார்கள். கேரியிடம் தனது காதலை அலானா வெளிப்படையாகக் கூறுகிறாள்.
இவ்வாறு, பல்வேறு குழப்பங்கள், பிரிவுகள், பொறாமைகள், மனக்கசப்புகள் ஆகியவற்றைக் கடந்து வந்த இருவரின் உறவு, இறுதியில் ஒருவருக்கொருவர் தங்களுடைய உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் தருணத்தில் நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்பாஃப்டா
#கீதப்ப்ரியன்bafta
