மனிதனின் கண்களுக்குள் புதைந்திருக்கும் ஆழமான ஏக்கங்களையும், காலம் அழிக்க முடியாத நினைவுகளையும் ஒரு திரைப்படத்தால் எந்த அளவிற்குத் துல்லியமாகப் படம்பிடிக்க முடியும்?
எட்வார்டோ சாச்சேரியின் நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அர்பன் மற்றும் ஸ்பெயின் நாடுகளின் கூட்டுத் தயாரிப்பாக உருவான தி சீக்ரெட் இன் தேர் ஐஸ் El secreto de sus ojos என்ற 2009 ஆம் ஆண்டு வெளியான திரைப்படம் இதற்கு ஒரு ஒப்பற்ற சான்றாகத் திகழ்கிறது.
இயக்குநர் ஹுவான் ஹோஸே கம்பானெல்லா இயக்கி, படத்தொகுப்பும் செய்துள்ள இத்திரைப்படம், வெறும் குற்றவியல் விசாரணை பற்றிய சித்திரமாக இல்லாமல், மனித உணர்வுகளின் சிக்கலான பக்கங்களை விவரிக்கும் ஒரு கலைப்படைப்பாக நிமிர்ந்து நிற்கிறது.
1970-களின் அரசியல் கொந்தளிப்பான காலப்பின்னணியையும், பிற்காலத்தின் அமைதியான தேடலையும் ஒன்றிணைக்கும் இதன் திரைக்கதை அமைப்பு, பார்வையாளரை ஆரம்பத்திலிருந்தே தன் வசீகரிக்கும் பிடிக்குள் கொண்டுவந்து விடுகிறது.
நீதித்துறை அதிகாரியாக வரும் பெஞ்சமின் எஸ்போசிட்டோ (ரிகார்டோ டாரின்) கதாபாத்திரத்தின் வழியே விரிவடையும் இத்திரைப்படம், கதாபாத்திர உருவாக்கத்தில் மிக உயர்ந்த தரத்தை எட்டியுள்ளது.
அவருக்கு மேலதிகாரியாக வரும் ஐரீன் (சோலிடாட் வில்லாமில்) மற்றும் உடன் பணியாற்றும் சண்டோவால் (கில்லர்மோ பிரான்செல்லா) ஆகியோரின் நடிப்பு, திரையில் இயல்பான மனித உறவுகளின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
அதிலும் உணர்ச்சிகளை வார்த்தைகளால் சொல்லாமல், கண்களின் அசைவுகள் மற்றும் பார்வைகளின் வழியே மட்டுமே கடத்தும் கதை சொல்லும் முறை இத்திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய தனித்துவமாகும்.
நீதி, பழிவாங்குதல், காதல் மற்றும் குற்றவுணர்ச்சி ஆகிய கருப்பொருள்களை மையமாகக் கொண்டு இயங்கும் இந்த ஆக்கம், மனித மனசாட்சி எங்கே உறங்குகிறது என்ற ஆழமான கேள்வியை நம்முள் எழுப்புகிறது.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக இத்திரைப்படம் உலகளவில் பெரும் அதிர்வலைகளை உருவாக்கியதற்கு இதன் ஒளிப்பதிவும், படத்தொகுப்புமே முக்கியக் காரணம்.
ஒளிப்பதிவாளர் ஃபெலிக்ஸ் மாண்டி உருவாக்கிய காட்சிகளில், கால்பந்து மைதானத்தில் நகரும் அந்த ஐந்து நிமிட இடைவிடாத ஒற்றை ஷாட் திரைப்படம் உலகிற்கே ஒரு தொழில்நுட்பப் புதுமையாகும்.
ஆயிரக்கணக்கான கூட்டத்திற்கு நடுவே தடையின்றிப் பாயும் கேமராவின் நகர்வு, பார்வையாளருக்குத் தானே அந்த இடத்திலிருந்து ஓடுவது போன்ற ஒரு பிரமிப்பூட்டும் அனுபவத்தைத் தருகிறது.
ஃபெடரிகோ ஜூசித் மற்றும் செபாஸ்டியன் காடரர் ஆகியோரின் பின்னணி இசை, காட்சிகளின் உணர்ச்சி ஆழத்தை மேலும் அடர்த்தியாக்குகிறது.
1970-களின் சூழ்நிலையை அச்சுஅசலாகப் பிரதிபலிக்கும் கலை இயக்கம் மற்றும் ஆடை வடிவமைப்பு ஆகியவை நம்மை அந்த வரலாற்றுப் பகுதிக்கு நேரடியாகவே அழைத்துச் செல்கின்றன.
இயக்குநர் கம்பானெல்லா, தனது வழக்கமான குற்றப்பின்னணி கொண்ட திரைப்படங்களின் பாதையிலிருந்து விலகி, மனிதநேயப் பார்வையோடும் சமூக உணர்வோடும் அணுகியிருப்பது இதன் சிறப்பம்சமாகும்.
அதிகார அமைப்புகள் மற்றும் அரசியல் சூழல்கள் மனித வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை மிக நுட்பமாகச் சுட்டிக்காட்டும் இந்தத் திரைப்படம், சிறந்த அந்நிய மொழித் திரைப்படத்திற்கான ஆஸ்கர் விருதையும், கோயா விருதையும் வென்று உலகளாவிய அளவில் மாபெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.
128 நிமிடங்கள் பயணிக்கும் இத்திரைப்படம், கதையின் சுவாரஸ்யத்தை விடவும் மனிதர்களின் அக உலகை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் செல்வதாலேயே ஒரு மறக்க முடியாத காவியமாக மாறுகிறது.
கடந்த கால நினைவுகளிலிருந்து ஒரு மனிதன் உண்மையிலேயே விடுபட முடியுமா அல்லது அந்த நினைவுகளே அவனது ஆயுள் தண்டனையாக மாறிவிடுமா என்ற கேள்வியே இத்திரைப்படத்தின் ஆன்மாவாக இருக்கிறது.
எந்தவித ஆரவாரமும் இன்றி, ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அழுத்தமான உணர்வுகளைக் கடத்தி, பார்வையாளர்களின் மனதை உலுக்கி எடுக்கும் ஆற்றல் இதற்கு உண்டு.
இத்திரைப்படத்தின் ஒவ்வொரு நொடியிலும் வெளிப்படும் மனித உணர்வுகளின் தவிப்பையும், ஆச்சரியமூட்டும் காட்சியமைப்புகளையும் காண்பது ஒரு மெய்யான சினிமா அனுபவமாக இருக்கும்.
நிச்சயம் தட்டிக்கழிக்க முடியாத, கண்டிப்பாகப் பார்க்க வேண்டிய உலகத் திரைப்படங்களில் இதுவும் ஒன்று.
இத்திரைப்படத்தின் உருவாக்கத்தின் பின்னணியிலும், அதன் உருவாக்க முறையிலும் பல வியக்க வைக்கும் சுவாரஸ்யமான செய்திகளைக் கொண்டுள்ளது.
இயக்குநர் ஹுவான் ஹோஸே கம்பானெல்லா அர்ஜென்டினாவில் இத்திரைப்படத்தை எடுப்பதற்கு முன்பு, அமெரிக்காவில் புகழ்பெற்ற ஹவுஸ் மற்றும் லா & ஆர்டர் போன்ற தொலைக்காட்சித் தொடர்களின் அத்தியாயங்களை இயக்கி இயக்கியனுபவம் பெற்றவர்.
அந்த அனுபவம் அவருக்குள் இருந்த விறுவிறுப்பான கதை சொல்லும் கலைக்கு மேலும் மெருகூட்டியது.
மேலும், முன்னணி நடிகர் ரிகார்டோ டாரினுடன் இயக்குநர் கம்பானெல்லா இணைந்த நான்காவது முழுநீளத் திரைப்படம் இதுவாகும்.
எனினும், இயக்குநரின் வழக்கமான திரைப்படங்களில் நடிக்கும் மற்றொரு நட்சத்திர நடிகரான எட்வார்டோ பிளான்கோவிற்குப் பதிலாக, நகைச்சுவை நடிகரான கில்லர்மோ பிரான்செல்லா இதில் ஒரு முக்கியமான கதாபாத்திரத்தில் நடிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
இத்திரைப்படத்தில் ஒட்டுமொத்த உலகச் சினிமாவையுமே வியப்பில் ஆழ்த்திய ஒரு காட்சி, நேரலை கால்பந்துப் போட்டியின் போது உரகான் மைதானத்தில் படமாக்கப்பட்ட ஐந்து நிமிட நீள இடைவிடாத ஒற்றை ஷாட் ஆகும்.
கேமரா வான்வழியாக மைதானத்திற்குள் நுழைந்து, வீரர்களின் நடுவே கடந்து, கூட்டத்தில் உள்ள நாயகனைக் கண்டறிந்து, துரத்தல் காட்சியாக உருவெடுக்கும் இந்தக் காட்சி எவ்வித வெட்டும் இன்றி ஒரே டேக்கில் நகர்வது போலத் தோன்றும்.
விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ் மேற்பார்வையாளர் ரோட்ரிகோ எஸ். டோமாசோவால் வடிவமைக்கப்பட்ட இக்காட்சிக்கு, மூன்று மாத முன்பயிற்சித் திட்டமிடல், மூன்று நாட்கள் படப்பிடிப்பு மற்றும் ஒன்பது மாதங்கள் கணினி வழியிலான பின்-தயாரிப்பு வேலைப்பாடுகள் தேவைப்பட்டன.
இந்த ஒற்றைக் காட்சிக்காக 200 உதவி நடிகர்கள் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்ட நிலையில், கணினித் தொழில்நுட்பம் மூலமாக 50,000 ரசிகர்கள் நிறைந்த ஒரு பிரம்மாண்ட மைதானமாக அது திரையில் மாற்றப்பட்டது.
எட்வார்டோ சாச்சேரி எழுதிய லா ப்ரெகுண்டா டி சுஸ் ஓஹோஸ் என்ற நாவலைத் தழுவி இத்திரைப்படம் உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும், நாவலில் இல்லாத பல சுவாரஸ்யமான அம்சங்கள் திரைப்படத்திற்காகச் சேர்க்கப்பட்டன.
குறிப்பாக, நாவலில் இடம்பெறாத உரகான் கால்பந்து மைதானத் துரத்தல் காட்சி மற்றும் குற்றவாளியின் கால்பந்துப் பற்றைக் கொண்டு அவனைக் கண்டுபிடிக்கும் யுத்தி ஆகியவை திரைப்பட திரைக்கதைக்காகவே புதிதாக உருவாக்கப்படவை ஆகும்.
அதேபோல், நகைச்சுவை உணர்வு கொண்ட கதாபாத்திரத்தின் தொலைபேசி உரையாடல்கள் நாவலாசிரியருடன் பணிபுரிந்த ஒரு நிஜ மனிதரின் பழக்கவழக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு சேர்க்கப்பட்டவை ஆகும்.
அர்ஜென்டினாவில் 2009 ஆம் ஆண்டு வெளியாகி 34 மில்லியனுக்கும் அதிகமான அமெரிக்க டாலர்களை வசூலித்த இத்திரைப்படம், அந்நாட்டின் சினிமா வரலாற்றிலேயே அதிக வசூல் செய்த இரண்டாவது திரைப்படமாகப் சாதனை படைத்தது.
அத்துடன் 82-வது ஆஸ்கர் விருது விழாவில் சிறந்த அந்நிய மொழித் திரைப்படத்திற்கான ஆஸ்கர் விருதையும், ஸ்பெயினின் கோயா விருதையும் வென்று அர்ஜென்டினாவிற்குப் பெருமை சேர்த்தது.
இத்திரைப்படத்தின் உலகளாவிய வெற்றியால் ஈர்க்கப்பட்டு, 2015 ஆம் ஆண்டு ஹாலிவுட்டில் ஜூலியா ராபர்ட்ஸ் மற்றும் நிகோல் கிட்மேன் நடிப்பில் சீக்ரெட் இன் தேர் ஐஸ் என்ற பெயரிலேயே மீளுருவாக்கம் செய்யப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.
===============================
படத்தின் கதை:-
1974 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில், அர்ஜென்டினா நாட்டின் நீதித்துறை ஊழியரான பெஞ்சமின் எஸ்போசிட்டோ (ரிகார்டோ டாரின்), லிலியானா கொலோட்டோ (கார்லா கியூவெடோ) என்ற பெண் கொடூரமான முறையில் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டு அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்ட வழக்கு ஒன்றை விசாரிக்கத் தொடங்குகிறார்.
லிலியானாவின் கணவரான ரிக்கார்டோ மொரேல்ஸிற்கு (பாப்லோ ராகோ), குற்றவாளியைக் கண்டுபிடித்து வாழ்நாள் சிறைத்தண்டனை பெற்றுத் தருவதாக பெஞ்சமின் வாக்குறுதி அளிக்கிறார்.
இந்த விசாரணையில் பெஞ்சமினுக்கு உதவியாக, மதுப்பழக்கம் கொண்ட அவரது சக ஊழியர் பாப்லோ சண்டோவால் (கில்லர்மோ பிரான்செல்லா) மற்றும் புதிதாகப் பொறுப்பேற்ற துறைத் தலைவர் ஐரீன் மெனெண்டெஸ்-ஹாஸ்டிங்ஸ் (சோலிடாட் வில்லாமில்) ஆகியோர் செயல்படுகிறார்கள்.
இதனிடையே பெஞ்சமினின் சக அதிகாரியான ரொமானோ (மரியானோ அர்ஜெண்டோ) என்பவர், இரு கட்டுமானத் தொழிலாளர்களை அநியாயமாக சித்திரவதை செய்து போலியாகக் குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்ள வைக்கிறார்.
இதையறிந்து ஆத்திரமடையும் பெஞ்சமின், அவர்களிடம் உண்மையான விசாரணை நடத்தப்படவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
கொல்லப்பட்ட பெண்ணின் பழைய புகைப்படங்களை ஆய்வு செய்யும்போது, இசிடோரோ கோமஸ் (ஜேவியர் கோடினோ) என்ற நபர் அந்தப் பெண்ணை விசித்திரமான பார்வையுடன் தீவிரமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதை பெஞ்சமின் கவனிக்கிறார்.
இதையடுத்து, பெஞ்சமினும சண்டோவாலும் கோமஸின் தாய் வசிக்கும் வீட்டிற்குள் அனுமதி இன்றி மறைமுகமாக நுழைகிறார்கள்.
அங்கு கோமஸ் எழுதிய சில கடிதங்களைச் சண்டோவால் ரகசியமாக எடுத்து வருகிறார். ஆனால், எந்தவித முறையான ஆதாரமும் இல்லாமல் அதிகாரிகளை மீறிச் செயல்பட்டதால் மேலதிகாரிகளின் கோபத்திற்கு ஆளாக நேரிடுகிறது.
மேலும், கொலையாளியைத் தேடும் பதற்றத்தில் ரிக்கார்டோ மொரேல்ஸ் ஏற்ற ஒரு தவறான தொலைபேசி அழைப்பினால் எச்சரிக்கையடையும் கோமஸ் தலைமறைவாகி விடுகிறான்.
இதனால் அந்த வழக்கு விசாரணையும் தற்காலிகமாக மூடப்படுகிறது.
1975 ஆம் ஆண்டில், ரெடிரோ ரயில் நிலையத்தில் ரிக்கார்டோ மொரேல்ஸ் பல நிலையங்களில் கோமஸைத் தனியாகத் தேடி அலைவதைப் பெஞ்சமின் காண்கிறார்.
இதைக் கண்டு கலங்கும் பெஞ்சமின், ஐரீனின் உதவியோடு வழக்கை மீண்டும் தொடங்குகிறார். மற்றொரு புறம், மதுபானக் கடையில் இருக்கும்போது கடிதங்களில் உள்ள சில பெயர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட கால்பந்து அணியின் வீரர்களின் பெயர்கள் என்பதைச் சண்டோவால் கண்டுபிடிக்கிறார்.
கோமஸ் அந்த அணியின் தீவிர ரசிகர் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் பெஞ்சமினும சண்டோவாலும், போட்டிகள் நடக்கும் உரகான் கால்பந்து மைதானத்திற்குச் சென்று தேடுகிறார்கள்.
மைதானத்தில் ஆயிரக்கணக்கான ரசிகர்களுக்கு மத்தியில் கோமஸைக் கண்டுபிடிக்கும் வேளையில், திடீரென மைதானத்தில் கோல் அடிக்கப்பட்டதால் ஏற்படும் பரபரப்பைப் பயன்படுத்தி கோமஸ் தப்பியோடுகிறான்.
தொடர்ந்து நடைபெறும் துரத்தலுக்குப் பிறகு மைதானப் பாதுகாப்பு ஊழியர்களால் கோமஸ் பிடிக்கப்படுகிறான்.
பிடிபட்ட கோமஸிடம் சட்டவிரோதமாக விசாரணையைத் தொடங்கும் ஐரீன், அவனது ஆண்மையைச் சீண்டிப் பேசி உண்மையை ஒப்புக்கொள்ள வைக்கிறார்.
நீதிமன்றத்தில் விசாரணை நடைபெற்று கோமஸுக்குத் தண்டனை வழங்கப்படுகிறது. ஆனால், பெஞ்சமின் மீது பழிவாங்கும் நோக்கில்
இருக்கும்
ரொமானோ, தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி கோமஸை ஒரு மாதத்திற்குள் சிறையிலிருந்து வெளியே எடுத்து, அப்போதைய ஆளும் கட்சியின் வலதுசாரி ஆயுதக் கும்பலில் ஒரு கூலிப்படையாகச் சேர்த்துவிடுகிறான்.
இதனால் குற்றவாளி தண்டனையிலிருந்து தப்பித்துவிடுகிறான்.
சில வாரங்களுக்குப் பிறகு, மதுபானக் கடையில் தகராறில் ஈடுபடும் சண்டோவாலை பெஞ்சமின் தனது வீட்டிற்கு அழைத்து வந்து தங்க வைக்கிறார்.
பின்னர் அவரது மனைவியை அழைத்து வர பெஞ்சமின் வெளியே சென்று திரும்பும்போது, கதவு உடைக்கப்பட்டுச் சண்டோவால் சுடப்பட்டுக் கிடப்பதைக் காண்கிறார்கள்.
ரொமானோ அனுப்பிய கொலையாளிகள் பெஞ்சமினைக் கொல்ல வந்ததாகவும், நண்பனைக் காப்பாற்றச் சண்டோவால் தன்னை பெஞ்சமின் போலக் காட்டிக்கொண்டு உயிரைக் கொடுத்ததாகவும் பெஞ்சமின் உணர்கிறார்.
உயிருக்கு ஆபத்து நிலவுவதால், பெஞ்சமின் 10 ஆண்டுகள் ஹுஹுய் மாகாணத்திற்குச் சென்று தலைமறைவாக வாழ்கிறார்.
1985 இல் மீண்டும் புவெனஸ் அயர்ஸுக்குத் திரும்பும்போது, கோமஸ் மாயமாகியிருப்பதையும், ஐரீன் திருமணமானவராக இரு குழந்தைகளுடன் வாழ்வதையும் அறிகிறார்.
1999 ஆம் ஆண்டில், பல வருடங்களாகத் தீர்க்கப்படாமல் இருக்கும் அந்த வழக்கை மீண்டும் ஆராய நினைக்கும் பெஞ்சமின், கிராமப்புறத்தில் தனியாக வாழ்ந்து வரும் ரிக்கார்டோ மொரேல்ஸைச் சந்திக்கிறார்.
கோமஸ் அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்பில் இருந்ததால் குற்றவாளிக்குத் தண்டனை கிடைக்காமல் போனதை நினைத்து, தனது மனைவியின் இழப்பை எவ்வாறு எதிர்கொண்டார் என்று பெஞ்சமின் கேட்கும்போது மொரேல்ஸ் நிலைகுலைந்து போகிறார்.
தான் கோமஸைக் கடத்தி முன்னரே கொன்றுவிட்டதாக மொரேல்ஸ் கூறுகிறார்.
ஆனால், பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கோமஸுக்கு எளிமையான சாவு கிடைக்கக் கூடாது என்று மொரேல்ஸ் கூறியது பெஞ்சமினுக்கு நினைவுக்கு வருகிறது.
சந்தேகம் அடைந்து மீண்டும் மொரேல்ஸின் வீட்டிற்குள் ரகசியமாகச் சென்று பார்க்கும்போது, கடந்த 25 ஆண்டுகளாக எந்தப் பேச்சுவார்த்தையும் இன்றி கோமஸை ஒரு சிறிய அறையில் அடைத்து வைத்து உணவு மட்டும் கொடுத்து மொரேல்ஸ் சிறைப்பிடித்துள்ளதைக் காண்கிறார்.
"எனக்கு ஒரு மனிதனோடு பேசும் வாய்ப்பையாவது தாருங்கள்" என்று கோமஸ் பெஞ்சமினிடம் கெஞ்சுகிறான்.
ஆனால் மொரேல்ஸ், "தான் வாக்குறுதி அளித்தபடியே அவனுக்கு வாழ்நாள் முழுமைக்குமான தண்டனையைக் கொடுத்துள்ளேன்" எனக் கூறி விலகிச் செல்கிறார்.
இந்த அதிர்ச்சிகரமான உண்மையைத் தெரிந்துகொண்ட பிறகு, புவெனஸ் அயர்ஸுக்குத் திரும்பும் பெஞ்சமின் முதன்முறையாகச் சண்டோவாலின் நினைவிடத்திற்குச் சென்று அஞ்சலி செலுத்துகிறார்.
பின்னர் ஐரீனின் அலுவலகத்திற்குச் சென்று, பல ஆண்டுகளாகச் சொல்லாமல் வைத்திருந்த தனது காதலை வெளிப்படுத்த ஆயத்தமாகிறார். அதைக் கண்டு புன்னகைக்கும் ஐரீன், கதவை மூடுமாறு அவரிடம் கூறுகையில் படம் நிறைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
