ஒரு மனிதன், உலகின் மிக உயரமான இரட்டைக் கோபுரங்களுக்கிடையே பாதுகாப்புக் கயிற்றின் உதவியின்றி, வானில் தொங்கும் மெல்லிய கம்பியின் மீது நடக்கத் தீர்மானித்தால், அதை வெறும் சாகசம் என்று மட்டும் சொல்லிவிட முடியுமா?
அந்த முடிவுக்குப் பின்னால் இருக்கும் கலைவெறி, பல ஆண்டுகளாக வளர்த்த கனவு, நுணுக்கமான திட்டமிடல், நண்பர்களின் ஒத்துழைப்பு, சட்டத்தை மீறுவதற்குத் தேவையான துணிச்சல் ஆகியவற்றை ஆராயும்போது, ஒரு சாதனை முயற்சி மனித மனத்தின் எல்லைகளைத் தொடும் அனுபவமாக மாறுகிறது.
இயக்குநர் ஜேம்ஸ் மார்ஷ் உருவாக்கிய 2008ஆம் ஆண்டு ஆவணப்படமான மேன் ஆன் வயர் Man on Wire 2008, பிரெஞ்சு கம்பி நடைக் கலைஞர் பிலிப் பெட்டி, 1974ஆம் ஆண்டு நியூயார்க் நகரிலுள்ள உலக வர்த்தக மையத்தின் இரட்டைக் கோபுரங்களுக்கு இடையே நிகழ்த்திய வரலாற்றுச் சாதனையை மையமாகக் கொண்டு, ஒரு கனவு எவ்வாறு ரகசிய நடவடிக்கையாக உருவெடுக்கிறது என்பதையும், அதை நனவாக்குவதற்காக மனிதர்கள் எவ்வளவு தூரம் செல்லத் தயாராகிறார்கள் என்பதையும் விறுவிறுப்பான திரைமொழியில் பதிவு செய்கிறது.
இந்த ஆவணப்படத்தின் தனித்துவம், சாதனையின் இறுதித் தருணங்களை மட்டும் முன்னிலைப்படுத்தாமல், அந்த நிலையை உருவாக்கிய நீண்ட தயாரிப்புப் பயணத்தையே ஒரு பரபரப்பான திரைப்படத்தின் வேகத்தில் விவரிப்பதில் இருக்கிறது.
பிலிப் பெட்டி தனது வாழ்க்கையின் முக்கியமான கலை நிகழ்வாகக் கருதிய இந்த முயற்சி, உயரமான கட்டடங்களுக்கு இடையே கம்பியில் நடப்பது என்ற எளிய விளக்கத்துக்குள் அடங்கிவிடுவதில்லை.
உலக வர்த்தக மையத்தின் இரட்டைக் கோபுரங்கள் அவரது கற்பனையில் சாதாரணக் கட்டடங்களாக இல்லாமல், தனது திறமையை வெளிப்படுத்துவதற்காகக் காத்திருக்கும் பிரம்மாண்டமான மேடையாக மாறுகின்றன.
அந்தக் கனவை நனவாக்க, கோபுரங்களின் உச்சியை அடைவது மட்டுமே போதாது. திட்டத்தை ரகசியமாக வைத்திருப்பது, தேவையான ஏற்பாடுகளைச் செய்வது, சம்பந்தப்பட்டவர்களை ஒருங்கிணைப்பது, எதிர்பாராத தடைகளைத் தாண்டுவது எனப் பல சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.
இதனால், படம் ஒரு கலைஞனின் வாழ்க்கை வரலாற்றைத் தாண்டி, சாத்தியமற்றதாகத் தோன்றும் செயலைச் சாத்தியமாக்குவதற்கான திட்டமிடலின் பதிவாகவும் அமைகிறது.
இந்தச் சம்பவத்தை ஒரு கொள்ளைத் திரைப்படத்தின் கட்டமைப்பில் அணுகுவதே இயக்குநரின் முக்கியமான கதைசொல்லல் முடிவு. ஒரு கொள்ளைத் திட்டத்தில் இருப்பதைப் போலவே, இங்கும் அடைய வேண்டிய இலக்கு இருக்கிறது; அதை நிறைவேற்ற வேண்டிய குழு இருக்கிறது;
ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட பங்கு இருக்கிறது. தவறுகளுக்கு இடமில்லாத தயாரிப்பும், திட்டம் வெளிப்பட்டுவிடக்கூடாது என்ற பதற்றமும் முழு முயற்சியையும் ஆக்கிரமிக்கின்றன.
ஆனால் இந்த நடவடிக்கையின் நோக்கம் பணமோ பொருள் ஆதாயமோ அல்ல. ஒரு கலைஞன் தனது கனவுக்காகத் தேர்ந்தெடுத்த அசாதாரண நிகழ்வை உலகின் கண்முன் நிகழ்த்துவதே அதன் இலக்கு. பெட்டியின் கூட்டாளிகளில் ஒருவரான ஜீன் பிரான்சுவா, அந்தச் செயல் சட்டவிரோதமானதாக இருந்திருக்கலாம்;
ஆனால் அது தீய நோக்கத்துடன் செய்யப்பட்டதல்ல என்ற கருத்தை முன்வைக்கிறார். சட்டம் அனுமதிக்காத ஒன்றைச் செய்வதற்கான துணிச்சலும், அதையே அழகான கலை நிகழ்வாகக் கருதும் மனநிலையும் ஒரே நேரத்தில் எவ்வாறு இயங்குகின்றன என்ற முரண்பாட்டை இந்த அணுகுமுறை வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்த முயற்சியில் காப்பீட்டுத் துறையில் பணியாற்றிய பாரி கிரீன்ஹவுஸ் உள்ளிருந்து உதவிய நபராகச் செயல்பட்டார். அவரது பங்களிப்பு, பெட்டியின் தனிப்பட்ட திறமை மட்டுமே இந்தச் சாதனையை உருவாக்கவில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.
ஒரு மனிதனின் கனவு நடைமுறைக்கு வருவதற்கு, அவனுடைய திறமைக்கு இணையாக மற்றவர்களின் பங்களிப்பும் தேவைப்படுகிறது. ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குரிய பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு செயல்படும்போதுதான் திட்டம் முன்னேற முடிகிறது.
அதே நேரத்தில், இந்தக் குழு மேற்கொண்ட நடவடிக்கை சட்டத்தின் எல்லைகளை மீறியதாக இருந்ததால், அவர்களின் ஒத்துழைப்பு நட்பின் வெளிப்பாடாக மட்டுமல்லாமல், ஆபத்தையும் பொறுப்பையும் பகிர்ந்துகொள்ளும் முடிவாகவும் அமைகிறது.
தனிநபரின் துணிச்சலுக்கும் குழுவின் ஒருங்கிணைப்புக்கும் இடையிலான இந்த உறவைப் படம் மறைக்காமல் முன்னிலைப்படுத்துகிறது.
இந்தத் திட்டத்தின் பதற்றத்தை உருவாக்குவதில் படத்தின் காட்சியமைப்பு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. அரிய பழைய காட்சிப் பதிவுகள், சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய புகைப்படங்கள், அதில் பங்கேற்றவர்களின் தற்போதைய நேர்காணல்கள், இளம் பெட்டியின் பாத்திரத்தை ஏற்று நடித்த பால் மெக்கிலின் மறுஉருவாக்கக் காட்சிகள் ஆகியவற்றை மார்ஷ் ஒன்றோடொன்று இணைக்கிறார்.
பழைய பதிவுகள் சம்பவத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணியை நேரடியாகக் காட்டுகின்றன; புகைப்படங்கள் அந்தக் கணங்களை நிலைப்படுத்துகின்றன; நேர்காணல்கள் பங்கேற்றவர்களின் நினைவுகளையும் அனுபவங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்றன;
மறுஉருவாக்கக் காட்சிகள், முழுமையான காட்சிப் பதிவுகள் இல்லாத இடங்களில் நிகழ்வுகளின் தொடர்ச்சியை உருவாக்குகின்றன. இவ்வாறு வெவ்வேறு காலங்களையும் காட்சிப் பதிவுகளையும் இணைப்பதால், பார்வையாளர் ஏற்கெனவே முடிந்துவிட்ட ஒரு சம்பவத்தைப் பார்ப்பதுடன் நின்றுவிடாமல், அது நிகழ்வதற்கான பாதையில் தானும் பயணிப்பது போன்ற உணர்வைப் பெறுகிறார்.
படத்தொகுப்பாளர் ஜின்க்ஸ் காட்ஃப்ரேயின் பங்களிப்பு, இந்தக் கதைசொல்லலைத் தொடர்ந்து விறுவிறுப்பாக வைத்திருக்கிறது.
தயாரிப்பின் விவரங்கள், சம்பந்தப்பட்டவர்களின் நினைவுகள், சாதனையின் புகைப்படங்கள் ஆகியவை தனித்தனியான தகவல்களாகக் குவிக்கப்படாமல், அடுத்தடுத்து நிகழும் சம்பவங்களுக்கிடையே தொடர்பை உருவாக்கும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
இதனால், ஆவணப்படத்தின் விளக்கத் தன்மையும், பரபரப்பான திரைப்படத்தின் எதிர்பார்ப்பு உணர்வும் ஒன்றாகச் செயல்படுகின்றன. உண்மையான சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பதால் அதன் வரலாற்று முக்கியத்துவம் தெரிந்திருந்தாலும், அந்த முடிவை நோக்கிச் செல்லும் செயல்முறையின் விவரங்கள் பார்வையாளரின் கவனத்தைத் தொடர்ந்து தக்கவைக்கின்றன.
ஒளிப்பதிவாளர் இகோர் மார்டினோவிச்சின் பணி, உயரத்தின் பிரம்மாண்டத்தையும் கட்டடங்களின் அளவையும் மனிதன் தேர்ந்தெடுத்த சவாலின் தீவிரத்தையும் காட்சிமொழியில் வெளிப்படுத்த உதவுகிறது.
பிலிப் பெட்டியின் முயற்சியைப் பதிவு செய்யும்போது, அவரது தனிப்பட்ட கனவுக்கும் அதை நிறைவேற்ற உதவியவர்களின் பங்களிப்புக்கும் இடையே இயக்குநர் சமநிலையைப் பேணுகிறார்.
ஒரு சாதனையை ஒரே மனிதனின் வீரமாகச் சித்தரிப்பது எளிது. ஆனால் இங்கு திட்டமிடல், ரகசியமாகச் செயல்படுதல், ஒருங்கிணைப்பு, ஒவ்வொருவரும் ஏற்றுக்கொண்ட பொறுப்பு ஆகியவை கதையின் முக்கியமான பகுதிகளாக அமைகின்றன.
இதனால், பெட்டியின் தனித்துவமான திறமை அங்கீகரிக்கப்படுவதோடு, அந்தச் சாதனையின் பின்னால் இருந்த குழுவின் உழைப்பும் உரிய இடத்தைப் பெறுகிறது.
ஒரு மனிதனின் கனவு தனிப்பட்டதாக இருந்தாலும், அதை நனவாக்கும் முயற்சி பலருடைய பங்களிப்பைச் சார்ந்திருக்கிறது என்பதை இந்த அணுகுமுறை இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்த ஆவணப்படத்தை உருவாக்கிய பயணமும் இதேபோன்ற ஒத்துழைப்பின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
தயாரிப்பாளர் சைமன் சின், 2005ஆம் ஆண்டு ஏப்ரலில் பிபிசி வானொலியின் நான்காவது அலைவரிசையில் ஒலிபரப்பான டெசர்ட் ஐலண்ட் டிஸ்க்ஸ் நிகழ்ச்சியின் மூலம் பிலிப் பெட்டியைப் பற்றி அறிந்துகொண்டார்.
அதன் பின்னர், பெட்டி எழுதிய டு ரீச் த கிளவுட்ஸ் நூலைத் திரைப்படமாக உருவாக்குவதற்கான உரிமையைப் பெற முயன்றார்.
பல மாதங்கள் நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைக்குப் பிறகு பெட்டி சம்மதித்தார். ஆனால், திரைப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் தானும் நேரடியாகப் பங்கேற்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையை விதித்தார்.
சம்பவத்தின் மையத்தில் இருந்த மனிதரின் அனுபவத்தைத் திரைப்படத்தின் கட்டமைப்புக்குள் கொண்டுவருவதற்கான இந்த முடிவு, ஆவணப்படத்தின் தன்மைக்கு மிகவும் பொருத்தமானதாக அமைகிறது.
நிகழ்வின் வெளிப்புற விவரங்களை மட்டும் பதிவு செய்வதற்குப் பதிலாக, அதில் நேரடியாகப் பங்கேற்றவரின் நினைவுகளும் பார்வையும் படத்தின் கதைசொல்லலில் இடம்பெறுகின்றன.
இந்தத் திரைப்படத்தை நியூயார்க் நகரத்துக்கான ஒரு பரிசாகவும் மார்ஷ் கருதினார். 2001 செப்டம்பர் 11 பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு, உலக வர்த்தக மையத்தின் இரட்டைக் கோபுரங்களை மக்கள் நினைவுகூரும் விதத்தில் இந்த ஆவணப்படம் புதிய பார்வையை உருவாக்க வேண்டும் என்பது அவரது விருப்பமாக இருந்தது.
அந்தத் தாக்குதல்களையும் கோபுரங்களின் அழிவையும் படம் விவாதிக்காமல் இருப்பது திட்டமிட்ட முடிவு. பெட்டியின் சாதனையின் அழகை வேறொரு துயரத்தின் காட்சிகளுடன் இணைப்பது நியாயமற்றது என்று இயக்குநர் கருதினார்.
எனவே, அந்தக் கோபுரங்களை அழிவின் அடையாளமாக மட்டும் அணுகாமல், அவை நிலைத்திருந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு தனித்துவமான கலைச் சாதனையின் பின்னணியாகவும் பார்க்கிறார்.
ஒரு வரலாற்றுச் சின்னத்துடன் தொடர்புடைய நினைவுகளை ஒரே துயரத்துக்குள் அடைத்துவிடாமல், அதன் வரலாற்றில் இடம்பெற்ற வேறொரு மனித அனுபவத்துக்கும் உரிய இடத்தை வழங்குவதே இந்த அணுகுமுறையின் வலிமை.
மைக்கேல் நைமனின் இசை, படத்தின் காட்சிகளுக்கு உணர்ச்சிசார் ஆழத்தையும் நாடகத்தன்மையையும் வழங்குகிறது.
படத்தின் பெரும்பாலான இசை, பிரிட்டிஷ் இயக்குநர் பீட்டர் கிரீனவேவின் திரைப்படங்களுக்காக நைமன் உருவாக்கிய இசைப் படைப்புகளைக் கொண்ட தி கம்போசர்ஸ் கட் சீரிஸ் தொகுதி இரண்டு: நைமன்–கிரீனவே மறுபார்வை என்ற 2006ஆம் ஆண்டு இசைத் தொகுப்பிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.
ட்ரௌனிங் பை நம்பர்ஸ், தி லிபர்டைன், தி பியானோ, ஏ ஸெட் அண்ட் டூ நாட்ஸ், தி டிராஃப்ட்ஸ்மேன்ஸ் கான்ட்ராக்ட் ஆகிய திரைப்படங்களுடன் தொடர்புடைய இசைத் துணுக்குகள் இதில் இடம்பெறுகின்றன.
இவற்றுடன் ஃப்ளீட்வுட் மேக்கின் “அல்பட்ராஸ்”, வால்டர் மர்ஃபியின் “ஏ ஃபிஃப்த் ஆஃப் பீத்தோவன்”, ரால்ஃப் வான் வில்லியம்ஸின் “தி லார்க் அசெண்டிங்”, எட்வர்ட் கிரீக்கின் “இன் த ஹால் ஆஃப் த மவுண்டன் கிங்” ஆகிய படைப்புகளும் இணைகின்றன. எரிக் சாட்டியின் “நொசியென் எண் ஒன்று”, “ஜிம்னோபேடி எண் ஒன்று” ஆகிய இசைப் படைப்புகளின் பியானோ வடிவங்களும் இடம்பெறுகின்றன.
தொடக்கத் தலைப்புகளுக்கும் இறுதிக் காட்சிகளுக்கும் ஜே. ரால்ஃப் இசையமைத்துள்ளார். இந்தப் பல்வேறு இசைத் தேர்வுகள், படத்தின் காட்சிகளை வெறும் வரலாற்றுப் பதிவாக விட்டுவிடாமல், அதன் உணர்ச்சிப் பரிமாணத்தையும் கதைசொல்லலின் வேகத்தையும் வலுப்படுத்துகின்றன.
தொண்ணூற்று நான்கு நிமிடங்கள் ஓடும் இந்த ஆவணப்படம், 2008ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 22 அன்று சன்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் முதன்முதலில் திரையிடப்பட்டது. அதே ஆண்டு ஜூலை 25 அன்று அமெரிக்காவிலும் ஆகஸ்ட் 1 அன்று பிரிட்டனிலும் வெளியானது.
சுமார் 11 இலட்சம் பவுண்டுகள் செலவில் உருவான இப்படம், உலகளவில் 52,58,569 அமெரிக்க டாலர்களை வசூலித்தது. அமெரிக்காவிலும் கனடாவிலும் 29,62,242 டாலர்களும், பிற நாடுகளில் 22,96,327 டாலர்களும் ஈட்டியது.
அமெரிக்கத் திரையரங்குகளில் ஆகஸ்ட் 29 அன்று வெளியான முதல் வார இறுதியில் 51,392 டாலர்களை வசூலித்து, அந்நாட்டின் வசூல் பட்டியலில் 37ஆம் இடத்தைப் பிடித்தது. எனினும், இப்படத்தின் நீண்டகால முக்கியத்துவத்தை நிர்ணயித்தது அதன் தொடக்க வசூலைவிட விமர்சகர்களிடையே பெற்ற பரவலான அங்கீகாரமாகும்.
திரைப்பட விமர்சனங்களைத் தொகுக்கும் ராட்டன் டொமேட்டோஸ் இணையதளத்தில், 159 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் இப்படம் நூறு சதவீத ஆதரவு மதிப்பீட்டைப் பெற்றது.
அதன் எடையிட்ட சராசரி மதிப்பெண் பத்துக்கு 8.70 ஆகும். மெட்டாகிரிட்டிக் தளத்தில் 31 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் நூற்றுக்கு 89 மதிப்பெண்கள் கிடைத்தன. உண்மைச் சம்பவத்தைப் பரபரப்பான திரைப்படத்தின் வேகத்தில் சொல்லும் அணுகுமுறைக்கு இந்த வரவேற்பு கிடைத்தது.
2008ஆம் ஆண்டின் சிறந்த திரைப்படங்களுக்கான அமெரிக்க விமர்சகர்களின் பல முதல் பத்து பட்டியல்களிலும் இப்படம் இடம்பெற்றது. மூவி சிட்டி நியூஸ் ஆய்வு செய்த 286 விமர்சகர்களின் பட்டியல்களில் 76 பட்டியல்களில் இப்படம் இடம்பிடித்தது.
அந்த ஆண்டில் அதிகமான விமர்சகர்களின் சிறந்த திரைப்படப் பட்டியல்களில் இடம்பெற்ற படங்களின் வரிசையில் ஏழாவது இடத்துடன் சமநிலை பெற்றது. தி ஹாலிவுட் ரிப்போர்ட்டர், நியூயார்க் போஸ்ட், தி ஏ.வி. கிளப், தி பாஸ்டன் குளோப், தி நியூயார்க் டைம்ஸ், தி வாஷிங்டன் போஸ்ட், நியூஸ்வீக், லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் டைம்ஸ் உள்ளிட்ட பல்வேறு ஊடகங்களின் விமர்சகர்கள் இதனைத் தங்கள் ஆண்டின் சிறந்த படங்களுள் ஒன்றாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
விருதுகளும் இப்படத்தின் அங்கீகாரத்தை உறுதிப்படுத்தின. 2008ஆம் ஆண்டு சன்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் உலக ஆவணப்படப் போட்டிக்கான பெருநடுவர் குழு விருதையும் பார்வையாளர் விருதையும் ஒரே நேரத்தில் வென்ற ஆறாவது படமாக இது அமைந்தது.
மேலும், இந்த இரண்டு விருதுகளையும் வென்ற அமெரிக்காவுக்கு வெளியே உருவான முதல் படமும் இதுவாகும். ஃபுல் ஃப்ரேம் ஆவணப்படத் திரைப்பட விழாவில் சிறப்பு நடுவர் விருதையும் பார்வையாளர் விருதையும் பெற்றது.
லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் திரைப்பட விழாவில் சர்வதேச பார்வையாளர் விருதையும், எடின்பர்க் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் ஸ்டாண்டர்ட் லைஃப் பார்வையாளர் விருதையும் வென்றது. 2009ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரியில் பிரிட்டிஷ் திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சிக் கலைக் கழகத்தின் சிறந்த பிரிட்டிஷ் திரைப்பட விருதையும், இன்டிபெண்டன்ட் ஸ்பிரிட் விருதுகளில் சிறந்த ஆவணப்படத்துக்கான விருதையும் பெற்றது.
ஆஸ்திரேலியத் திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் சிறந்த ஆவணப்பட விருதும் இதற்குக் கிடைத்தது. 81வது அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த ஆவணப்படத்துக்கான ஆஸ்கார் விருதை வென்றதன் மூலம், சர்வதேசத் திரைப்படத் துறையின் மிக உயர்ந்த அங்கீகாரங்களுள் ஒன்றையும் பெற்றது.
2022ஆம் ஆண்டின் நிலவரப்படி, லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கம், தேசிய விமர்சகர்கள் வாரியம், நியூயார்க் திரைப்பட விமர்சகர்கள் வட்டம், தேசிய திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கம் ஆகிய நான்கு முக்கிய விமர்சகர் விருதுகளையும், ஆஸ்கார் சிறந்த ஆவணப்பட விருதையும் வென்ற ஆறு ஆவணப்படங்களில் மேன் ஆன் வயர் இடம்பெற்றிருந்தது.
இந்த ஐந்து முக்கிய அங்கீகாரங்களையும் பெற்ற அந்த ஆறு ஆவணப்படங்களில் இதுவே ஒரே படமாக விளங்கியது. இத்தகைய அங்கீகாரம், ஒரு அசாதாரணமான சம்பவத்தைப் பதிவு செய்வதைக் கடந்தும், அதன் கதைசொல்லல் முறையால் வெவ்வேறு விமர்சகர்களையும் பார்வையாளர்களையும் ஈர்க்க முடிந்ததற்கான சான்றாக அமைகிறது.
மேன் ஆன் வயர் திரைப்படத்தின் மதிப்பு, பிலிப் பெட்டியின் சாதனையை வியப்பூட்டும் வரலாற்று நிகழ்வாகப் பதிவு செய்வதில் மட்டும் இல்லை. உண்மையில் நடந்த சம்பவத்தைப் பழைய காட்சிப் பதிவுகள், புகைப்படங்கள், நேர்காணல்கள், மறுஉருவாக்கங்கள், இசை, படத்தொகுப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் சுவாரஸ்யமான திரைப்பட அனுபவமாக மாற்ற முடியும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது.
ஒரு மனிதனின் கற்பனை எவ்வாறு ஒரு குழுவின் முயற்சியாக மாறுகிறது என்பதையும், சட்டத்தின் எல்லையை மீறும் செயலை ஒரு கலைஞன் எவ்வாறு கலை நிகழ்வாகக் கருதுகிறான் என்பதையும், ஒரு வரலாற்றுச் சின்னத்துடன் தொடர்புடைய நினைவுகள் அதன் பின்னர் மாறினாலும் அதனுடன் இணைந்த மனித அனுபவங்கள் தனித்துவமாக நிலைத்திருக்க முடியும் என்பதையும் படம் ஒருங்கிணைக்கிறது.
இறுதியில், உலகின் இரு உயரமான கோபுரங்களுக்கிடையே நடந்த மனிதனின் உருவத்தை மட்டும் நினைவில் பதியவைக்காமல், தனது கனவை நனவாக்குவதற்காக உலகையே ஒரு மேடையாகக் கருதிய கலைஞனின் மனநிலையையும் நம்முன் நிறுத்துகிறது.
ஒரு சாதனை எவ்வளவு உயரத்தில் நிகழ்ந்தது என்பதைக் காட்டிலும், அதை நிகழ்த்துவதற்கான கனவு எவ்வளவு ஆழமாக மனிதனை ஆட்கொண்டது என்பதை அறிய விரும்புபவர்கள் தவறவிடக்கூடாத ஆவணப்படம் இது.
#கீதப்பிரியன்ஆஸ்கர் #ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
