ஒரு பெண்ணுக்குக் கிடைக்கும் செல்வமும் புகழும் அவளுக்குச் சுதந்திரத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் உறுதிசெய்துவிடுமா?
ஆடம்பரமான அரண்மனைகள், விலையுயர்ந்த ஆடைகள், பிரபுக்களின் விருந்துகள், சமூகத்தின் மதிப்பு என வெளிப்பார்வைக்கு குறைவில்லாத ஓர் உலகத்திற்குள் வாழும் பெண்ணின் மனதுக்குள் எத்தனை சொல்லப்படாத ஏக்கங்கள் இருக்கக்கூடும்?
இந்தக் கேள்விகளைப் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இங்கிலாந்து உயர்குடிச் சமூகத்தின் பின்னணியில் நுட்பமாக எழுப்பும் வரலாற்றுத் திரைப்படம் சால் டிப் இயக்கிய தி டச்சஸ் (The Duchess, 2008).
வரலாற்று ஆடம்பரத்தை வெறும் கண்கவர் காட்சிகளாகக் காட்டாமல், அந்த ஆடம்பரத்தின் பின்னால் மறைந்திருக்கும் மனித உணர்வுகளையும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளையும் ஆராய்வதுதான் இப்படத்தின் முக்கியமான தனித்துவம்.
அமண்டா ஃபோர்மன் எழுதிய ஜார்ஜியானா, டச்சஸ் ஆஃப் டெவன்ஷயர் என்ற வாழ்க்கை வரலாற்று நூலை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இப்படம், பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் ஆங்கிலேய உயர்குடிப் பெண்ணான ஜார்ஜியானா கேவென்டிஷின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டது.
ஆனால், இது ஒரு வரலாற்று ஆளுமையின் வாழ்க்கைச் சம்பவங்களைத் திரையில் மறுஉருவாக்கம் செய்வதோடு நின்றுவிடுவதில்லை.
அந்தக் காலத்தின் சமூக அமைப்பு, பெண்களின் வாழ்க்கையை நிர்ணயித்த எதிர்பார்ப்புகள், திருமணத்தின் அதிகார உறவுகள், தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கும் சமூக மரியாதைக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் ஆகியவற்றையும் தனது கதைசொல்லலுக்குள் இணைத்துக்கொள்கிறது.
வரலாற்றுப் பின்னணியை அறியாத பார்வையாளருக்கும் புரியும்படி மனித உறவுகளின் வழியாக இக்கருத்துகள் வெளிப்படுவது படத்தின் அணுகுமுறைக்கு வலிமை சேர்க்கிறது.
இயக்குநர் சால் டிப், கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிகளை உரத்த வசனங்களாலும் மிகையான நாடகத்தனத்தாலும் வெளிப்படுத்த முயலாமல், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட காட்சிகளின் வழியாகப் பார்வையாளரிடம் கொண்டு சேர்க்கிறார்.
வெளிப்படையாக மரியாதையும் நாகரிகமும் நிறைந்ததாகத் தோன்றும் உயர்குடிச் சமூகத்தில், ஒவ்வொரு உறவுக்கும் பின்னால் சமூக அந்தஸ்து, குடும்பப் பொறுப்பு, அதிகாரம் போன்றவை எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதை அவரது அணுகுமுறை உணர்த்துகிறது.
தனிமனிதர்கள் என்ன விரும்புகிறார்கள் என்பதைக் காட்டிலும், அவர்கள் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்று சமூகம் எதிர்பார்க்கிறது என்பதற்கே முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படும் உலகத்தை இயக்குனர் நிதானமாக உருவாக்குகிறார்.
இதனால், படத்தின் வரலாற்றுப் பின்னணி வெறும் அலங்காரமாக இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையை வடிவமைக்கும் சக்தியாக மாறுகிறது.
ஜெஃப்ரி ஹேச்சர், ஆண்டர்ஸ் தாமஸ் ஜென்சன், சால் டிப் ஆகியோர் இணைந்து எழுதிய திரைக்கதை, வாழ்க்கை வரலாற்றுத் திரைப்படத்திற்குரிய விரிவான பின்னணியையும் தனிப்பட்ட உறவுகளின் உணர்ச்சிச் சிக்கல்களையும் இணைக்கிறது.
இத்தகைய திரைப்படங்களில் வரலாற்றுத் தகவல்களை அதிகமாகத் திணிப்பதால் மனிதர்களின் உணர்வுகள் பின்னுக்குத் தள்ளப்படும் அபாயம் உண்டு. ஆனால், இப்படத்தின் மைய ஆர்வம் ஒரு காலகட்டத்தின் விவரங்களைப் பதிவு செய்வதில் மட்டும் இல்லை;
அந்தக் காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த மனிதர்கள் தங்கள் விருப்பங்களையும் பொறுப்புகளையும் எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறார்கள் என்பதை ஆராய்வதில்தான் இருக்கிறது.
இதனால், வரலாற்றுப் பின்னணி புரிந்துகொள்ள உதவும் அடித்தளமாக அமைகிறது. விரைவான திருப்பங்களையும் தொடர்ச்சியான பரபரப்பையும் எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு இப்படத்தின் நிதானமான நடை பொறுமையைக் கோரக்கூடும்.
ஜார்ஜியானாவாக நடித்திருக்கும் கீரா நைட்லியின் நடிப்பு படத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களில் ஒன்று. அழகும் சமூகச் செல்வாக்கும் கொண்ட ஓர் உயர்குடிப் பெண்ணின் வெளிப்புறத் தோற்றத்தை மட்டும் அவர் நம்பியிருக்கவில்லை. தன்னம்பிக்கை, உணர்ச்சிப்பூர்வமான எதிர்பார்ப்பு, மனதுக்குள் எழும் தயக்கம், தனக்கான இடத்தைத் தேடும் மனநிலை ஆகியவற்றை அளவான உடல்மொழியிலும் முகபாவங்களிலும் வெளிப்படுத்துகிறார்.
சமூக நிகழ்வுகளில் அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்க்கும் ஒரு பெண்ணுக்கும், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் புரிந்துகொள்ளப்பட வேண்டும் என்று விரும்பும் ஒரு மனிதருக்கும் இடையே இருக்கும் வேறுபாட்டை அவரது நடிப்பு உணர்த்துகிறது.
கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சிகள் எப்போதும் வெளிப்படையாகச் சொல்லப்படுவதில்லை என்பதால், சிறிய பார்வை மாற்றங்களும் மௌனங்களும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இதுவே அவரது நடிப்புக்கு முதிர்ச்சியான தன்மையை அளிக்கிறது.
வில்லியம் கேவென்டிஷாக நடித்திருக்கும் ரால்ஃப் ஃபியன்னஸ், படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான தூண். அவரது நடிப்பில் கட்டுப்பாடும் அதிகார உணர்வும் இணைந்திருக்கின்றன. அதிகமாகப் பேசாமல் இருப்பது, முகத்தில் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தாமல் இருப்பது, மற்றவர்களிடம் நடந்துகொள்ளும் விதம் ஆகியவற்றின் மூலம் கதாபாத்திரத்தின் தன்மையை உருவாக்குகிறார்.
அவருடைய அமைதியை எளிமையாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது; அந்த அமைதிக்குள் மறைந்திருக்கும் அதிகார உணர்வை பார்வையாளர் உணரக்கூடிய வகையில் நடிப்பு அமைந்துள்ளது. இதனால், கதாபாத்திரங்களுக்கிடையிலான முரண்பாடுகள் வெளிப்படையான வாக்குவாதங்களில் மட்டுமே தங்கிவிடாமல், அவர்களுடைய அன்றாட உரையாடல்களிலும் நடத்தைகளிலும் உணரப்படுகின்றன.
பெஸ் ஃபாஸ்டராக நடித்திருக்கும் ஹேலி அட்வெல், படத்தின் உறவுநிலைகளுக்கு இன்னொரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கிறார். அவரது நடிப்பில் மென்மையும் ஈர்ப்பும் காணப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், அந்த மென்மைக்குள் கதாபாத்திரத்தின் தனிப்பட்ட தேவைகளும் சமூகச் சூழலுடன் அவளுக்குள்ள தொடர்பும் வெளிப்படுகின்றன.
இதனால், கதாபாத்திரங்கள் எளிதில் நல்லவர், கெட்டவர் என்ற இரு பிரிவுகளுக்குள் அடைக்கப்படுவதில்லை. அவர்களுடைய செயல்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கு அவர்களுடைய சூழ்நிலைகளையும் விருப்பங்களையும் கவனிக்க வேண்டியிருக்கிறது.
சார்ல்ஸ் கிரேவாக வரும் டொமினிக் கூப்பரும், ஜார்ஜியானாவின் தாயாக வரும் சார்லட் ராம்ப்ளிங்கும் தங்களுக்குரிய பாத்திரங்களில் கதையின் உறவுச் சூழலுக்கு வலிமை சேர்க்கின்றனர்.
படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் கியூலா பாடோஷ், காலப்பின்னணியின் பிரம்மாண்டத்தையும் கதாபாத்திரங்களின் தனிப்பட்ட உலகத்தையும் ஒன்றாகக் காட்சிப்படுத்துகிறார்.
விரிவான மாளிகைகள், நீண்ட அறைகள், அழகாக அமைக்கப்பட்ட விருந்திடங்கள், உயர்குடியினரின் சமூகக் கூட்டங்கள் ஆகியவை அந்தக் காலத்தின் செல்வச் செழிப்பை வெளிப்படுத்துகின்றன.
அதே நேரத்தில், இந்தப் பிரம்மாண்டத்தின் நடுவில் தனிமனிதர்களின் உணர்ச்சிகளும் தெளிவாகத் தெரியும்படி காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அலங்காரங்களால் நிரம்பிய இடங்கள்கூட கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை மறைத்துவிடுவதில்லை. மாறாக, வெளிப்புறச் செழிப்புக்கும் உள்ளார்ந்த உணர்வுகளுக்கும் இடையே இருக்கும் வேறுபாட்டை உணர்த்தும் காட்சிமொழியாக அவை செயல்படுகின்றன.
படத்தின் கலை இயக்கமும் ஆடை வடிவமைப்பும் காலப்பின்னணியை நம்பத்தகுந்த முறையில் உருவாக்குவதில் பெரும்பங்கு வகிக்கின்றன. உயர்குடியினரின் ஆடைகள், தலைமுடி அலங்காரங்கள், மாளிகைகளின் உட்புற அமைப்பு, மரச்சாமான்கள், சமூக நிகழ்வுகளுக்கான அலங்காரங்கள் ஆகியவை பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் வாழ்க்கை முறையைத் திரையில் உணரச் செய்கின்றன.
ஆடைகள் கதாபாத்திரங்களை அழகாகக் காட்டுவதற்கான கருவிகளாக மட்டும் பயன்படுத்தப்படவில்லை; அவர்களின் சமூக அந்தஸ்தையும் அவர்கள் வாழும் உலகின் கட்டுப்பாடுகளையும் வெளிப்படுத்தும் காட்சிக் கூறுகளாகவும் அமைகின்றன.
படத்தின் ஆடை வடிவமைப்புக்குக் கிடைத்துள்ள பாராட்டுகளுக்குப் பின்னால் இந்த நுணுக்கமான உழைப்பு இருக்கிறது. காலத்தை மீண்டும் உருவாக்குவதற்கான பொருட்செலவான முயற்சியை விடவும், ஒவ்வொரு காட்சியிலும் அந்தக் காலத்தின் உணர்வைத் தக்கவைத்திருப்பதே இத்தகைய வடிவமைப்பின் முக்கியச் சிறப்பு.
மசாஹிரோ ஹிராகுபோவின் படத்தொகுப்பு, காட்சிகளின் ஓட்டத்தையும் உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாட்டையும் ஒருங்கிணைக்கிறது. இப்படம் வேகமான படத்தொகுப்பையோ தொடர்ச்சியான அதிர்ச்சியூட்டும் காட்சிகளையோ முன்னிலைப்படுத்துவதில்லை. மாறாக, கதாபாத்திரங்களின் முகபாவங்கள், உரையாடல்களுக்கு இடையிலான இடைவெளிகள், சமூகச் சூழலின் விவரங்கள் ஆகியவற்றுக்கு இடமளிக்கும் விதத்தில் கதை நகர்கிறது.
இந்த நிதானம் சில பார்வையாளர்களுக்கு மெதுவான அனுபவமாகத் தோன்றினாலும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்ள நேரம் வழங்குகிறது.
ரேச்சல் போர்ட்மேனின் இசை, படத்தின் காலப்பின்னணிக்கும் உணர்ச்சிச் சூழலுக்கும் ஏற்ற துணையாக அமைகிறது. வரலாற்று நாடகங்களில் இசை சில நேரங்களில் காட்சிகள் வெளிப்படுத்தும் உணர்ச்சிகளை அளவுக்கு அதிகமாக வலியுறுத்திவிடும்.
இங்கே இசையின் பங்கு, காட்சிகளின் உணர்ச்சித் தன்மையை ஆதரிப்பதாகவும் கதையின் சூழலை வலுப்படுத்துவதாகவும் அமைகிறது. காட்சியமைப்பு, நடிப்பு, இசை ஆகியவை ஒன்றுக்கொன்று போட்டியிடாமல் இணைந்து செயல்படும்போது, பார்வையாளர் கதாபாத்திரங்களின் உலகத்திற்குள் இயல்பாக நுழைய முடிகிறது.
பெண்ணியப் பார்வையில் இப்படம் ஆர்வமூட்டும் படைப்பாக அமைகிறது. பெண்களின் வாழ்க்கை குடும்பத்தின் மரியாதை, திருமணத்தின் எதிர்பார்ப்புகள், சமூக அந்தஸ்து ஆகியவற்றால் தீர்மானிக்கப்படும் சூழலில், அவர்களுடைய தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கு எவ்வளவு இடம் கிடைக்கிறது என்ற கேள்வியை இது எழுப்புகிறது.
சமூகத்தில் புகழ்பெற்றவராக இருப்பதும் தனது வாழ்க்கையைத் தானே தீர்மானிக்கக்கூடியவராக இருப்பதும் ஒன்றல்ல என்பதைப் படத்தின் அணுகுமுறை உணர்த்துகிறது.
ஒரு பெண்ணின் மதிப்பு அவளுடைய அழகு, புகழ், குடும்பப் பொறுப்பு ஆகியவற்றால் மட்டுமே அளவிடப்படும்போது, அவளுடைய உணர்வுகளும் விருப்பங்களும் எவ்வாறு பின்னுக்குத் தள்ளப்படலாம் என்பதையும் சிந்திக்க வைக்கிறது.
இந்தக் கருத்துகள் குறிப்பிட்ட வரலாற்றுக் காலத்தைச் சேர்ந்தவை என்றாலும், தனிமனித சுதந்திரம், உறவுகளில் சமத்துவம், பெண்களின் முடிவெடுக்கும் உரிமை போன்ற கேள்விகள் இன்றைய பார்வையாளர்களுக்கும் பொருத்தமானவையாக இருக்கின்றன.
திரைப்பட விமர்சனங்களைத் தொகுக்கும் ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 170 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 62 விழுக்காடு மதிப்பெண்ணையும், மெட்டாகிரிட்டிக் தளத்தில் 34 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100-க்கு 62 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றது. கீரா நைட்லியின் நடிப்பும் ரால்ஃப் ஃபியன்னஸின் வலிமையான நடிப்பும் பல விமர்சகர்களால் பாராட்டப்பட்டன.
விருதுகளிலும் இப்படம் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகளைப் பெற்றது. 81ஆம் அகாடமி விருதுகளில் சிறந்த ஆடை வடிவமைப்புக்கான விருதை வென்றதுடன், சிறந்த கலை இயக்கத்திற்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
பிரிட்டிஷ் திரைப்படம் மற்றும் தொலைக்காட்சிக் கலைக்கழக விருதுகளிலும் சிறந்த ஆடை வடிவமைப்புக்கான விருதைப் பெற்றது. செயற்கைக்கோள் விருதுகளிலும் இதே பிரிவில் வெற்றி பெற்றது.
நடிப்பு மற்றும் தொழில்நுட்பப் பிரிவுகளில் பல்வேறு விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டதும் படத்தின் கலைநுட்பத் தரத்திற்கு கிடைத்த அங்கீகாரமாகும்.
காலப்பின்னணியைத் திரையில் உருவாக்கிய கலைஞர்களின் உழைப்பு சர்வதேச அளவில் கவனிக்கப்பட்டது என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
மொத்தத்தில், தி டச்சஸ் என்பது வரலாற்று ஆடம்பரத்தைக் காண்பதற்காக மட்டுமே பார்க்க வேண்டிய திரைப்படமல்ல. அழகான ஆடைகள், பிரம்மாண்டமான மாளிகைகள், செல்வாக்கு மிக்க சமூக வாழ்க்கை ஆகியவற்றின் பின்னால் மனிதர்கள் எதிர்கொள்ளும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான கட்டுப்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்ள விரும்புவோருக்கு இது சிறந்த தேர்வாக இருக்கும்.
கீரா நைட்லியின் நுட்பமான நடிப்பும் ரால்ஃப் ஃபியன்னஸின் அடக்கமான வலிமையும் சால் டிப்பின் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இயக்கமும் படத்திற்கு ஆழத்தை அளிக்கின்றன.
சில இடங்களில் அதன் மெதுவான நடை பொறுமையைக் கோரினாலும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளை அவசரமின்றி கவனிக்கத் தயாராக இருக்கும் பார்வையாளருக்கு அது ஒரு நிறைவான அனுபவமாக மாறக்கூடும்.
படம் முடிந்த பிறகும், சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் தனிமனித விருப்பங்களுக்கும் இடையே மனிதர்கள் எவ்வாறு தங்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்கிறார்கள் என்ற கேள்வியை மனதில் விட்டுச்செல்லும் இந்தப் படம், வரலாற்றுத் திரைப்படங்களையும் ஆழமான மனித உறவுகளை ஆராயும் படைப்புகளையும் விரும்புவோர் தவறவிடக்கூடாத ஒன்று.
===============================
படத்தின் கதை:-
1774ஆம் ஆண்டில், இங்கிலாந்தின் உயர்குடிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இளம் பெண்ணான ஜார்ஜியானா ஸ்பென்சர் (கீரா நைட்லி), டெவன்ஷயர் பிரபுவான வில்லியம் கேவென்டிஷை (ரால்ஃப் ஃபியன்னஸ்) திருமணம் செய்துகொள்கிறாள்.
இந்தத் திருமணம் அவளுடைய விருப்பங்களையும் காதலையும் மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு ஏற்பாடு செய்யப்படவில்லை. கணவனின் குடும்பப் பெயரையும் செல்வாக்கையும் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்துவதற்காக, அவருக்குப் பிறகு குடும்பத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்கக்கூடிய ஓர் ஆண் வாரிசைப் பெற்றெடுப்பதே ஜார்ஜியானாவிடம் எதிர்பார்க்கப்படும் முக்கியக் கடமையாக இருக்கிறது.
திருமணத்திற்குப் பிறகு, உயர்குடியினரின் ஆடம்பரமான வாழ்க்கைக்குள் நுழையும் ஜார்ஜியானா, தன்னுடைய கணவன் தன்னிடம் அன்பாகவும் நெருக்கமாகவும் நடந்துகொள்வான் என்று எதிர்பார்க்கிறாள்.
ஆனால், விரைவிலேயே அவளுடைய எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் உண்மையான வாழ்க்கைக்கும் இடையே மிகப்பெரிய இடைவெளி இருப்பதை உணரத் தொடங்குகிறாள்.
வில்லியம் கேவென்டிஷ், ஜார்ஜியானாவிடம் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அன்பைக் காட்டுவதிலும் அவளுடைய மனநிலையைப் புரிந்துகொள்வதிலும் ஆர்வமற்றவனாக இருக்கிறான்.
திருமணத்தை அவன் ஒரு குடும்பப் பொறுப்பாகவும், குறிப்பாக ஓர் ஆண் வாரிசைப் பெறுவதற்கான ஏற்பாடாகவும் கருதுகிறான்.
ஜார்ஜியானா கர்ப்பமாக இருக்கும் காலத்தில், வில்லியமின் முறையற்ற உறவின் மூலம் பிறந்த சார்லோட் என்ற பெண் குழந்தை அவர்களுடன் வந்து வசிக்கத் தொடங்குகிறாள்.
சார்லோட்டின் தாய் இறந்துவிட்டதால், அவளைத் தன்னுடைய வீட்டில் வைத்துக்கொள்வது இயல்பானது என்றும், ஜார்ஜியானா அவளுக்குத் தாயைப் போன்ற பராமரிப்பை வழங்க வேண்டும் என்றும் வில்லியம் எதிர்பார்க்கிறான்.
ஆனால், ஏற்கெனவே தனது திருமண வாழ்க்கையில் ஏமாற்றத்தைச் சந்தித்துக்கொண்டிருக்கும் ஜார்ஜியானாவுக்கு, கணவனின் மற்றொரு உறவின் விளைவாகப் பிறந்த குழந்தையைத் தன்னுடைய பொறுப்பாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலை மேலும் மனவேதனையை ஏற்படுத்துகிறது.
இருந்தாலும், கணவனின் அதிகாரத்திற்கும் குடும்பத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் உட்பட்டு அவள் அந்தச் சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.
சில காலத்திற்குப் பிறகு ஜார்ஜியானா ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கிறாள். தன்னுடைய மனைவி குழந்தையைப் பெற்றெடுத்திருப்பதை அறிந்த வில்லியம் மகிழ்ச்சியடைவதில்லை.
அவனுடைய எதிர்பார்ப்பு ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெறுவது அல்ல; தன்னுடைய குடும்பத்தின் பெயரையும் சொத்துரிமையையும் தொடர்ந்து முன்னெடுத்துச் செல்லக்கூடிய ஆண் வாரிசைப் பெறுவதே அவனுடைய முதன்மையான நோக்கமாக இருக்கிறது.
எனவே, ஜார்ஜியானா ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்திருந்தாலும், அது ஆண் குழந்தையாக இல்லாததால் அவள் தன்னுடைய மனைவிக்குரிய கடமையை நிறைவேற்றவில்லை என்று வில்லியம் கருதுகிறான்.
அதே நேரத்தில், கணவனாகத் தான் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை ஏற்கெனவே நிறைவேற்றிவிட்டதாகவும் அவன் நினைக்கிறான்.
இவ்வாறு, திருமண உறவில் அன்பு, பரஸ்பர மரியாதை, உணர்ச்சிப்பூர்வமான ஆதரவு ஆகியவற்றைவிட குடும்ப வாரிசைப் பெறுவதற்கான கட்டாயமே முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
ஜார்ஜியானா, தனது தனிப்பட்ட உணர்வுகளுக்கு இடமில்லாத இந்த வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து வாழ வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறாள்.
திருமண வாழ்க்கையில் ஏமாற்றங்களைச் சந்தித்தாலும், ஜார்ஜியானா பொதுவாழ்க்கையில் தனக்கென ஒரு முக்கியமான இடத்தை உருவாக்கிக்கொள்கிறாள்.
அவளுடைய அழகு, ஆடை அலங்காரம், சமூகத்தில் பழகும் திறன் ஆகியவற்றின் காரணமாக, அவள் இங்கிலாந்தின் உயர்குடிச் சமூகத்தில் மிகவும் பிரபலமான பெண்ணாக மாறுகிறாள்.
குறிப்பாக, பாத் நகரில் உயர்குடியினர் மத்தியில் பழகும்போது, லேடி எலிசபெத் பெஸ் ஃபாஸ்டர் (ஹேலி அட்வெல்) என்ற பெண்ணுடன் அவளுக்கு நட்பு ஏற்படுகிறது.
பெஸ்ஸின் குடும்ப வாழ்க்கை சீர்குலைந்திருக்கிறது. அவளுடைய கணவன், அவளுடைய மூன்று மகன்களையும் அவளிடமிருந்து பிரித்துவைத்திருப்பதால், பெஸ் தன்னுடைய குழந்தைகளுடன் வாழ முடியாமல் தவிக்கிறாள்.
அவளுக்கு நிலையான இருப்பிடமும் ஆதரவும் இல்லாத சூழ்நிலையில், ஜார்ஜியானா அவளைத் தன்னுடன் வந்து வசிக்குமாறு அழைக்கிறாள்.
தன்னுடைய கணவனுடன் அன்பான உறவு இல்லாத நிலையிலும், ஒரு தோழியாவது தன்னுடன் இருப்பாள் என்ற நம்பிக்கையில் ஜார்ஜியானா பெஸ்ஸைத் தனது வீட்டிற்குள் வரவேற்கிறாள்.
பெஸ் தன்னுடைய துயரங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் மூலம் இருவருக்கும் இடையிலான நட்பு மேலும் நெருக்கமாகிறது.
ஆனால், ஜார்ஜியானா எதிர்பார்க்காத வகையில், பெஸ்ஸுக்கும் வில்லியத்துக்கும் இடையே காதல் உறவு உருவாகிறது.
வில்லியம் பெஸ்ஸுடன் தொடர்பு வைத்துக்கொள்கிறான். தனது கணவனின் துரோகத்தால் ஏற்கெனவே மனவேதனையில் இருக்கும் ஜார்ஜியானாவுக்கு, தன்னுடைய நெருங்கிய தோழியே கணவனுடன் உறவு வைத்திருப்பது இன்னொரு பெரிய அதிர்ச்சியாக அமைகிறது.
அவள் கணவனால் மட்டுமல்லாமல், தனக்கு ஆதரவாக இருப்பாள் என்று நம்பிய தோழியாலும் ஏமாற்றப்பட்டதாக உணர்கிறாள்.
பெஸ் ஏன் அந்த வீட்டில் தொடர்ந்து தங்கியிருக்கிறாள் என்பதும் ஜார்ஜியானாவுக்கு முக்கியமானதாகிறது.
தன்னுடைய மூன்று மகன்களையும் மீண்டும் தன்னிடம் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதே பெஸ்ஸின் நோக்கம்.
அவளுடைய கணவன் குழந்தைகளைத் தன்னிடமிருந்து பிரித்துவைத்திருப்பதால், தனது வாழ்க்கையில் இழந்த இடத்தையும் குழந்தைகளுடனான உறவையும் மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்று பெஸ் விரும்புகிறாள்.
அந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகவும், தனக்குக் கிடைத்திருக்கும் பாதுகாப்பான வசிப்பிடத்தை இழக்காமல் இருப்பதற்காகவும், வில்லியத்துடனான உறவு இருந்தபோதிலும் அவள் அந்த வீட்டிலேயே தொடர்ந்து வாழ்கிறாள்.
இதனால், ஜார்ஜியானாவுக்கு ஏற்பட்ட துரோக உணர்வுக்கும் பெஸ்ஸின் சொந்தத் தேவைகளுக்கும் இடையே முரண்பாடு உருவாகிறது.
இருவருடைய நட்பும் எளிதில் முறிந்துவிடாமல் தொடர்ந்தாலும், அந்த உறவுக்குள் வலியும் சிக்கல்களும் அதிகரிக்கின்றன.
இத்தகைய சூழ்நிலையில், ஜார்ஜியானாவின் வாழ்க்கையில் சார்ல்ஸ் கிரே (டொமினிக் கூப்பர்) மீண்டும் முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறான்.
அவனும் ஜார்ஜியானாவும் இளமைக் காலத்திலிருந்தே ஒருவரையொருவர் அறிந்தவர்கள். ஜார்ஜியானாவின் திருமண வாழ்க்கையில் அன்பும் நெருக்கமும் இல்லாததைப் போலவே, சார்ல்ஸ் அவளிடம் கொண்டிருக்கும் உணர்வுகள் அவளுக்குப் புதியதொரு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துகின்றன.
சார்ல்ஸ், தான் நீண்ட காலமாகவே ஜார்ஜியானாவைக் காதலித்து வருவதாக அவளிடம் தெரிவிக்கிறான். கணவனிடமிருந்து கிடைக்காத அன்பையும் புரிதலையும் சார்ல்ஸிடம் காணும் ஜார்ஜியானா, அவனுடன் காதல் உறவில் ஈடுபடுகிறாள்.
ஆனால், இந்த உறவு வில்லியத்துடனான திருமண வாழ்க்கையை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது.
வில்லியம் பெஸ்ஸுடன் உறவு வைத்திருப்பதை ஜார்ஜியானா ஏற்கெனவே அறிந்திருக்கிறாள். எனவே, வில்லியத்திடம் தனக்குள்ள நிலையைப் பற்றி அவள் நேரடியாகப் பேசுகிறாள்.
வில்லியமுக்கு பெஸ் இருக்கும்போது, தனக்கும் சார்ல்ஸுடன் உறவு வைத்துக்கொள்ள அனுமதி இருக்க வேண்டும் என்பதே அவளுடைய வாதம்.
கணவன் தன்னுடைய விருப்பப்படி மற்றொரு பெண்ணுடன் வாழ அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும்போது, மனைவிக்கு மட்டும் அதே சுதந்திரம் மறுக்கப்படுவது ஏன் என்ற கேள்வி அவளுடைய கோரிக்கைக்குப் பின்னால் இருக்கிறது.
ஆனால், வில்லியம் இதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறான். மனைவியின் தனிப்பட்ட விருப்பங்களையும் உணர்வுகளையும் மதிக்காமல், அவளுடைய வாழ்க்கையின் மீது தனக்கே முழுமையான அதிகாரம் இருப்பதாக நடந்துகொள்கிறான்.
இந்த வாக்குவாதம் வன்முறையாக மாறுகிறது. ஜார்ஜியானா சார்ல்ஸுடன் உறவைத் தொடர விரும்புவதைத் தடுக்க, வில்லியம் அவளுடன் அவளுடைய சம்மதமின்றி பாலியல் உறவில் ஈடுபடுகிறான்.
இந்தச் சம்பவம் அவர்களுடைய திருமணத்தில் நிலவும் அதிகார ஏற்றத்தாழ்வையும் ஜார்ஜியானாவின் விருப்பம் எவ்வாறு புறக்கணிக்கப்படுகிறது என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
அதன் விளைவாக, ஜார்ஜியானா ஓர் ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கிறாள். அந்தக் குழந்தையே பின்னாளில் ஆறாவது டெவன்ஷயர் பிரபுவாகப் பொறுப்பேற்கும் வில்லியம் கேவென்டிஷ்.
நீண்ட காலமாகத் தனது கணவன் எதிர்பார்த்திருந்த ஆண் வாரிசு இப்போது பிறந்துவிட்டதால், குடும்பத்தின் வாரிசு தொடர்பான அவனுடைய முக்கிய எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறுகிறது.
ஆண் குழந்தை பிறந்த பிறகு, பெஸ் ஜார்ஜியானாவுக்கும் சார்ல்ஸுக்கும் இடையிலான காதல் உறவைத் தொடர ஊக்கமளிக்கிறாள்.
ஜார்ஜியானா தன்னுடைய திருமண வாழ்க்கையில் அனுபவிக்கும் துயரங்களைப் பெஸ் அறிந்திருக்கிறாள்.
அதே நேரத்தில், அவளுக்கும் வில்லியமுக்கும் இடையே ஏற்கெனவே உறவு இருப்பதால், ஜார்ஜியானா சார்ல்ஸுடன் நெருக்கமாக இருப்பதைத் தடுப்பதற்கான காரணமும் அவளிடம் இல்லை.
இதனால், சார்ல்ஸுடனான உறவைத் தொடர்வதற்கு ஜார்ஜியானாவுக்கு ஓரளவு ஆதரவு கிடைக்கிறது. இருப்பினும், அவர்களுடைய உறவு நீண்ட காலம் ரகசியமாக இருக்க முடியவில்லை.
விரைவிலேயே, ஜார்ஜியானாவுக்கும் சார்ல்ஸுக்கும் இடையிலான காதல் உறவு லண்டனின் உயர்குடிச் சமூகத்தில் பரவலாகத் தெரியவருகிறது.
சமூகத்தில் செல்வாக்கும் மரியாதையும் பெற்றிருக்கும் ஜார்ஜியானாவுக்கு இது மிகப்பெரிய சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது. அவளுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கை இனி அவளுக்குள் மட்டுமே அடங்கியதாக இருக்கவில்லை;
அது பொதுமக்களின் பேச்சுக்கும் சமூகத்தின் தீர்ப்புக்கும் உட்படுகிறது. வில்லியமும் இந்தச் சூழ்நிலையைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்துகிறான்.
சார்ல்ஸின் அரசியல் வாழ்க்கையை அழித்துவிடுவேன் என்று அவனை மிரட்டுகிறான். மேலும், ஜார்ஜியானா சார்ல்ஸுடனான உறவை முடித்துக்கொள்ளாவிட்டால், அவள் தன்னுடைய குழந்தைகளை மீண்டும் பார்க்கக்கூட அனுமதிக்கமாட்டேன் என்று எச்சரிக்கிறான்.
தன்னுடைய காதலைத் தொடர்வதற்கும், குழந்தைகளுடன் கொண்டிருக்கும் உறவைப் பாதுகாப்பதற்கும் இடையில் ஜார்ஜியானா கடுமையான மனப்போராட்டத்தை எதிர்கொள்கிறாள்.
சார்ல்ஸை நேசிக்கும் அவளுக்கு அவனை விட்டுப் பிரிவது எளிதான முடிவாக இல்லை. முதலில், வில்லியத்தின் மிரட்டல்களுக்கு அவள் அடிபணிய மறுக்கிறாள்.
ஆனால், அவன் தன்னுடைய அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி அவளுடைய குழந்தைகளிடமிருந்து அவளைப் பிரித்துவிடக்கூடும் என்பதையும், சார்ல்ஸின் அரசியல் எதிர்காலத்திற்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதையும் அவள் உணர்கிறாள்.
இதனால், தனது காதலையும் தனிப்பட்ட மகிழ்ச்சியையும் கைவிட வேண்டிய கட்டாயம் அவளுக்கு உருவாகிறது. இறுதியில், ஜார்ஜியானா சார்ல்ஸுடனான உறவை முடித்துக்கொள்கிறாள்.
ஆனால், சார்ல்ஸுடனான உறவு முடிவடைந்துவிட்டதாகத் தோன்றும் நேரத்தில், இன்னொரு பிரச்சினை வெளிப்படுகிறது.
ஜார்ஜியானா கர்ப்பமாக இருப்பதை அறிகிறாள். அந்தக் குழந்தை சார்ல்ஸுக்குப் பிறந்ததாகும்.
வில்லியமிடம் இதைத் தெரிவிக்கும் ஜார்ஜியானா, தனது திருமண வாழ்க்கையில் ஏற்கெனவே பல சிக்கல்களைச் சந்தித்திருக்கும் நிலையில், இப்போது இன்னொரு குழந்தையின் பிறப்பைச் சுற்றிய புதிய நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறாள்.
வில்லியமுடன் தொடர்ந்து வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் அவளால், சார்ல்ஸின் குழந்தையைத் தனது வீட்டில் வெளிப்படையாக வளர்க்க முடியாத சூழ்நிலை ஏற்படுகிறது.
இதன் காரணமாக, ஜார்ஜியானா கிராமப்புறத்திற்கு அனுப்பப்படுகிறாள். அங்கே அவள் சார்ல்ஸின் மகளான எலைசா கோர்ட்னியைப் பெற்றெடுக்கிறாள்.
குழந்தையின் தந்தையான சார்ல்ஸுடன் அவள் தொடர்ந்து வாழ முடியாததால், எலைசா சார்ல்ஸின் குடும்பத்திடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறாள்.
அங்கே அவள் சார்ல்ஸின் மருமகள் என்ற அடையாளத்துடன் வளர்க்கப்படுகிறாள். உண்மையில், எலைசா சார்ல்ஸின் மகளாக இருந்தாலும், அவளுடைய உண்மையான பெற்றோர் உறவு வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை.
ஜார்ஜியானாவுக்கு இது மிகுந்த மனவேதனையை ஏற்படுத்தக்கூடிய பிரிவாக அமைகிறது. தான் பெற்றெடுத்த குழந்தையைத் தன்னுடன் வைத்துக்கொண்டு வளர்க்க முடியாமல், அவளிடமிருந்து பிரிந்து வாழ வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.
எலைசா பிறந்த பிறகு, ஜார்ஜியானாவுக்கு ஆறுதலாக இருப்பது பெஸ்ஸின் நட்புதான். கணவனுடனான உறவு, சார்ல்ஸுடனான காதல், குழந்தைகளை இழந்துவிடுவோமோ என்ற அச்சம் எனப் பல்வேறு துயரங்களைச் சந்தித்திருக்கும் ஜார்ஜியானா, இந்தக் காலகட்டத்தில் பெஸ்ஸின் ஆதரவை நாடுகிறாள்.
பெஸ் அவளுக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறாள். அவர்களுக்கிடையில் முன்பு ஏற்பட்டிருந்த துரோகமும் மனக்கசப்பும் இருந்தபோதிலும், பெஸ் தொடர்ந்து அவளுடைய வாழ்க்கையில் இருக்கிறாள்.
ஜார்ஜியானாவுக்கும் வில்லியத்துக்கும் இடையிலான உறவும் காலப்போக்கில் ஒரு சமரச நிலையை அடைகிறது.
இருவரும் தங்களுக்கிடையிலான சிக்கல்களை முழுமையாகத் தீர்த்துவிட்டதாகக் கூற முடியாவிட்டாலும், ஒருவருடன் ஒருவர் வாழ்வதைத் தொடரும் நிலைக்கு வருகிறார்கள்.
பெஸ்ஸும் அவர்களுடன் தொடர்ந்து வாழ்கிறாள். இவ்வாறு, ஜார்ஜியானா, வில்லியம், பெஸ் ஆகிய மூவரும் ஒரே குடும்பச் சூழலில் தங்களுடைய வாழ்க்கையைத் தொடர்கிறார்கள்.
இப்போது ஜார்ஜியானா தனது மகள் எலைசாவை ரகசியமாக சென்று சந்திப்பது வெளியே தெரியவருகிறது. எலைசா தனது தாயிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, சார்ல்ஸின் குடும்பத்தில் அவனுடைய மருமகள் என்ற அடையாளத்துடன் வளர்க்கப்பட்டாலும், ஜார்ஜியானா மகளை முற்றிலுமாக மறந்துவிடவில்லை.
வெளிப்படையாகத் தன்னுடைய மகளாக ஏற்றுக்கொண்டு அவளுடன் வாழ முடியாத நிலையில் இருந்தாலும், அவளைச் சந்திப்பதற்கான வழியை அவள் தேடுகிறாள். இந்த ரகசியச் சந்திப்புகள், எலைசாவுடனான தாயின் உறவு முற்றிலும் துண்டிக்கப்படவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.
பின்னாளில், எலைசா தனக்குப் பிறக்கும் மகளுக்குத் தனது தாயின் பெயரான ஜார்ஜியானா என்ற பெயரைச் சூட்டுகிறாள்.
இதன் மூலம், தன்னிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டு வாழ்ந்த தாயின் பெயர் அடுத்த தலைமுறையிலும் தொடர்கிறது.
இதற்கிடையில், சார்ல்ஸ் தனது அரசியல் வாழ்க்கையில் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.
அவன் நான்காம் வில்லியம் மன்னரின் ஆட்சிக்காலத்தில் இங்கிலாந்தின் பிரதமராகப் பொறுப்பேற்கிறான்.
ஜார்ஜியானாவுடனான அவனுடைய காதல் உறவு முடிவடைந்திருந்தாலும், அவன் அரசியலில் உயர்ந்த நிலையை அடைவது அவனுடைய வாழ்க்கையின் அடுத்த முக்கிய நிகழ்வாக அமைகிறது.
ஜார்ஜியானாவின் வாழ்க்கையின் இறுதிக்காலத்தில், வில்லியத்துக்கும் பெஸ்ஸுக்கும் திருமணம் செய்துகொள்ள அவள் அனுமதி அளிக்கிறாள்.
முன்னர் தன்னுடைய கணவனுக்கும் நெருங்கிய தோழிக்கும் இடையிலான உறவு தனக்குப் பெரும் துரோகமாகவும் வேதனையாகவும் இருந்தது.
இருப்பினும், இறுதியில் அவர்கள் திருமணம் செய்துகொள்வதற்கு அவள் சம்மதிக்கிறாள்.
இவ்வாறு, தன்னுடைய கணவன், தோழி, காதலன், குழந்தைகள் ஆகியோருடன் தொடர்புடைய பல்வேறு இழப்புகளையும் சிக்கல்களையும் கடந்து வந்த ஜார்ஜியானாவின் வாழ்க்கை நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
