ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை மாற்றுவதற்கு அவனுக்குத் தேவைப்படுவது பணமா, கல்வியா, திறமையா, அல்லது அவனைப்பற்றி தீர்ப்பளிக்காமல் ஏற்றுக்கொள்ளும் ஒரு மனித உறவா?
இந்தக் கேள்வியை விளையாட்டு, குடும்பம், சமூக ஏற்றத்தாழ்வு ஆகியவற்றின் வழியாக ஆராய முயல்கிறது 2009ஆம் ஆண்டு வெளியான தி பிளைண்ட் சைட் (The Blind Side).
உண்மைச் சம்பவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இந்த அமெரிக்க வாழ்க்கை வரலாற்று விளையாட்டு நாடகம், கால்பந்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், அதன் உண்மையான ஈர்ப்பு விளையாட்டுப் போட்டிகளில் மட்டும் இல்லை.
மனிதர்களை நாம் எவ்வாறு மதிப்பிடுகிறோம், ஒருவருடைய எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் வாய்ப்புகள் யாருடைய கைகளில் இருக்கின்றன, அன்புக்கும் உதவிக்கும் பின்னால் இருக்கும் சமூகப் பார்வை என்ன என்பன போன்ற கேள்விகளில்தான் அதன் ஆழம் இருக்கிறது.
மைக்கேல் லூயிஸின் தி பிளைண்ட் சைட்: எவல்யூஷன் ஆஃப் எ கேம் என்ற நூலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஜான் லீ ஹான்காக் எழுதி இயக்கியுள்ள இந்தத் திரைப்படம், விளையாட்டை அறியாத பார்வையாளருக்கும் புரியும் வகையில் தனது உலகத்தை அமைக்கிறது.
அமெரிக்கக் கால்பந்தின் விதிமுறைகள், வீரர்களின் பொறுப்புகள், அணியின் செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றை முன்கூட்டியே தெரிந்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
விளையாட்டின் பின்னணியை மனிதர்களின் வாழ்க்கையோடு இணைப்பதன் மூலம், அதன் அடிப்படை உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பை இயக்குநர் உருவாக்குகிறார்.
இதனால், கால்பந்து என்பது இங்கு வெறும் போட்டி அல்ல; திறமை, ஒழுக்கம், தன்னம்பிக்கை, பொறுப்பு ஆகியவை வெளிப்படும் ஒரு தளமாக மாறுகிறது.
இயக்குநரின் அணுகுமுறையில் குறிப்பிடத்தக்கது, சிக்கலான சமூகப் பின்னணியைக் கொண்ட உண்மைச் சம்பவத்தை எளிதில் அணுகக்கூடிய குடும்ப படமாக மாற்றியிருப்பதுதான்.
படத்தின் கதை சொல்லும் முறை நேரடியானது. பார்வையாளருக்கு கதாபாத்திரங்களைப் புரிந்துகொள்ள இடமளிக்கும் காட்சிகளும், குடும்ப உறவுகளில் உருவாகும் இயல்பான உரையாடல்களும் படத்தின் நகர்வுக்கு உதவுகின்றன.
மிகையான நாடகத்தன்மையால் ஒவ்வொரு தருணத்தையும் உணர்ச்சிப்பூர்வமாகத் திணிக்காமல், அன்றாட வாழ்க்கையின் சூழல்களிலிருந்து உணர்வுகளை உருவாக்க முயல்கிறது திரைக்கதை.
அதே நேரத்தில், உண்மைச் சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பல திரைப்படங்களில் காணப்படும் எளிமைப்படுத்தும் போக்கும் இதில் இருக்கிறது. வாழ்க்கையின் சிக்கல்களைத் தெளிவான உணர்ச்சி வளைவுக்குள் அடக்குவதால், சில இடங்களில் நிகழ்வுகள் முன்கூட்டியே கணிக்கக்கூடியவையாகத் தோன்றலாம்.
லீ ஆன் டூஹி என்ற கதாபாத்திரத்தில் நடித்துள்ள சாண்ட்ரா புல்லக்கின் நடிப்பு படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று.
உறுதியான மனநிலை கொண்ட பெண்ணாகவும், தனது முடிவுகளைத் தயக்கமின்றி வெளிப்படுத்துபவராகவும் அவர் கதாபாத்திரத்துக்கு வலுவான தனித்தன்மையை வழங்குகிறார்.
அவருடைய உடல்மொழி, உரையாடல்களை வெளிப்படுத்தும் விதம், சூழ்நிலைகளுக்கு எதிர்வினையாற்றும் வேகம் ஆகியவை கதாபாத்திரத்தை உயிர்ப்புடன் காட்டுகின்றன.
வெளிப்படையான நகைச்சுவையும் உறுதியும் கலந்த அவரது நடிப்பு, படத்தின் உணர்ச்சிச் சுமை முழுவதும் ஒரே மாதிரியாக மாறிவிடாமல் காப்பாற்றுகிறது.
இந்த நடிப்புக்காக அவர் சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதைப் பெற்றது தற்செயலானதல்ல; கதாபாத்திரத்தின் ஆளுமையைத் திரையில் தெளிவாக நிறுவும் திறன் அதில் வெளிப்படுகிறது.
மைக்கேல் ஓஹர் என்ற மையக் கதாபாத்திரத்தில் குவின்டன் ஆரன் நடித்துள்ளார். பெரிய உடல்வாகு கொண்ட, குறைவாகப் பேசும் இளைஞனின் வெளிப்புறத் தோற்றத்திற்கும் அவனுக்குள் இருக்கக்கூடிய உணர்ச்சிகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை வெளிப்படுத்துவது எளிதானதல்ல. அவரது நடிப்பு, கதாபாத்திரத்தின் அமைதியையும் உடல்மொழியையும் மையமாகக் கொண்டுள்ளது.
ஆனால் இங்குதான் படத்தின் முக்கியமான குறைபாடுகளில் ஒன்றும் தென்படுகிறது. மைக்கேலின் உள்ளார்ந்த சிந்தனைகள், அறிவாற்றல், தனிப்பட்ட பார்வை ஆகியவற்றை விரிவாக வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவரைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் அவனை எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்பதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது.
இதனால், மையக் கதாபாத்திரத்தின் தனித்துவமான குரல் சில நேரங்களில் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டதாக உணர முடிகிறது.
சீன் டூஹி என்ற கதாபாத்திரத்தில் டிம் மெக்ரா இயல்பான நடிப்பை வழங்கியுள்ளார். அவரது அணுகுமுறையில் தேவையற்ற ஆர்ப்பாட்டம் இல்லை.
கதாபாத்திரத்தின் குடும்ப உறவுகளையும் தனிப்பட்ட அணுகுமுறையையும் அளவான நடிப்பின் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறார். மிஸ் சூ என்ற கதாபாத்திரத்தில் கேத்தி பேட்ஸ் தோன்றும் தருணங்கள், படத்தின் கல்விசார் அம்சங்களுக்கு ஒரு தனித்துவமான உயிரோட்டத்தை வழங்குகின்றன.
நேரடியாகப் பேசும் அவரது இயல்பும், மாணவரிடம் காட்டும் அக்கறையும், கல்வி என்பது மதிப்பெண்களைக் கடந்து ஒரு மனிதனின் திறனை வெளிக்கொணரும் செயல்முறை என்பதைக் காட்சிகளின் வழியாக உணர்த்துகின்றன.
காலின்ஸ் மற்றும் எஸ்.ஜே. ஆகிய குடும்ப உறுப்பினர்களின் பாத்திரங்களும் குடும்பச் சூழலுக்கு இயல்பான பரிமாணத்தைச் சேர்க்கின்றன.
திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவை அலார் கிவிலோ மேற்கொண்டுள்ளார். காட்சிகளை அளவுக்கு மீறிய அழகியல் அலங்காரங்களால் மூடாமல், கதாபாத்திரங்களும் அவர்கள் வாழும் சூழலும் தெளிவாகத் தெரியும்படி படமாக்கியிருப்பது படத்தின் யதார்த்த உணர்வுக்கு உதவுகிறது.
குடும்பத்தின் வசதியான வாழ்க்கைச் சூழலையும், சமூகப் பொருளாதார நெருக்கடிகள் நிறைந்த உலகத்தையும் காட்சிகளின் அமைப்பு வழியாக வேறுபடுத்திப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இந்த வேறுபாடு வெறும் இடங்களின் தோற்றத்தில் மட்டும் இல்லை; கதாபாத்திரங்கள் அந்தச் சூழல்களில் எவ்வாறு இயங்குகிறார்கள் என்பதிலும் வெளிப்படுகிறது.
இருப்பினும், ஒளிப்பதிவு தனித்துவமான காட்சிமொழியை உருவாக்கும் அளவுக்கு பரிசோதனைகளில் ஈடுபடுவதில்லை. கதையைத் தெளிவாகச் சொல்ல உதவும் மரபான அணுகுமுறையையே பின்பற்றுகிறது.
மார்க் லிவோல்சியின் படத்தொகுப்பு, குடும்ப நாடகம், கல்விச் சூழல், விளையாட்டுப் பயிற்சி ஆகிய வெவ்வேறு பகுதிகளுக்கு இடையே சீரான நகர்வை ஏற்படுத்துகிறது.
128 நிமிடங்கள் நீளமுள்ள படத்தில் பல்வேறு உணர்ச்சி நிலைகளும் விளையாட்டு சார்ந்த காட்சிகளும் இடம்பெறுகின்றன. அவற்றை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய அனுபவமாக மாற்றுவது படத்தொகுப்பின் முக்கியப் பணி. கதை எந்த இடத்தில் கூடுதல் விளக்கம் தேவைப்படுகிறது, எங்கு உரையாடல்களுக்கு இடம் கொடுக்க வேண்டும், எங்கு விளையாட்டின் வேகம் முக்கியமாகிறது என்பவற்றைத் தீர்மானிக்கும் இந்த அமைப்பு, படத்தை எளிதாகப் பின்தொடர உதவுகிறது.
கார்ட்டர் பர்வெல் அமைத்துள்ள பின்னணி இசை, படத்தின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான தன்மைக்கு ஆதரவாகச் செயல்படுகிறது. இசை தனியாக முன்னிலைக்கு வந்து காட்சிகளை ஆக்கிரமிப்பதைவிட, அவற்றின் மனநிலையை வலுப்படுத்தும் வகையில் அமைந்துள்ளது.
படத்தில் இடம்பெறும் பாடல்களும் கதையின் அமெரிக்கச் சமூகப் பின்னணிக்கும் அன்றாட வாழ்க்கைச் சூழல்களுக்கும் பொருத்தமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
லெஸ் பால், யங் எம்.சி., லூசி வுட்வர்ட், தி புக்ஸ், கேன்ட் ஹீட், ஃபைவ் ஃபார் ஃபைட்டிங் உள்ளிட்ட கலைஞர்களின் பாடல்கள் இடம்பெறுகின்றன.
இசையும் பாடல்களும் சேர்ந்து, குடும்ப வாழ்க்கையின் மென்மையான தருணங்களுக்கும் விளையாட்டின் உற்சாகத்துக்கும் இடையே உணர்ச்சிப் பாலத்தை அமைக்கின்றன.
ஒலியமைப்பிலும் கால்பந்து சார்ந்த காட்சிகளுக்குத் தேவையான இயக்க உணர்வும் சூழல் உணர்வும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இருப்பினும், ஒலி அல்லது இசை வடிவமைப்பில் புதிய தொழில்நுட்ப முயற்சிகளை முன்னிறுத்தும் திரைப்படம் இது அல்ல; வழக்கமான திரைப்பட மொழியைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தும் படைப்பாகவே திகழ்கிறது.
கலை இயக்கம் மற்றும் ஆடை வடிவமைப்பு ஆகியவை கதாபாத்திரங்களின் சமூகச் சூழலைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன. வீடுகள், பள்ளிச் சூழல்கள், விளையாட்டு மைதானங்கள், குடும்பத்தினர் கூடும் இடங்கள் ஆகியவை கதையின் உலகத்தை இயல்பாக நிறுவுகின்றன.
உடைகளும் கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கை முறையுடன் பொருந்துகின்றன. இவை தனித்தனியாகக் கவனத்தை ஈர்க்கும் அலங்காரங்களாக இல்லாமல், படத்தின் நம்பகத்தன்மையைத் தாங்கும் கூறுகளாகச் செயல்படுகின்றன.
2000களின் அமெரிக்கச் சமூகப் பின்னணியை அடிப்படையாகக் கொண்ட இப்படம், கல்வி நிறுவனங்கள், குடும்ப உறவுகள், விளையாட்டு வாய்ப்புகள் ஆகியவை சமூக அந்தஸ்துடன் எவ்வாறு தொடர்புபடுகின்றன என்பதை அதன் காட்சியுலகின் வழியாக உணர்த்துகிறது.
படத்தின் மிக முக்கியமான விவாதப் பரப்பு, மனிதநேயத்துக்கும் சமூக அதிகார உறவுகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பாகும். ஒருவருக்கு உதவுவது என்பது அவருக்குத் தேவையான பொருட்களை வழங்குவதுடன் முடிந்துவிடுகிறதா? அல்லது அவரது சுயமரியாதை, தனிப்பட்ட முடிவுகள், சொந்தக் குரல் ஆகியவற்றையும் மதிக்க வேண்டுமா? இந்தக் கேள்விகளை எழுப்புவதற்கான வாய்ப்பைத் திரைப்படம் வழங்குகிறது.
அதே சமயம், அதன் அணுகுமுறை எல்லா இடங்களிலும் சமநிலையுடன் இருப்பதாகக் கூற முடியாது. குறிப்பாக, வெள்ளையினத்தைச் சேர்ந்த வசதியானவர்கள், வறுமையில் வாழும் கறுப்பின இளைஞரின் வாழ்க்கையை மாற்றும் மீட்பாளர்களாகச் சித்தரிக்கப்படுவதாகப் படம் விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது.
இத்தகைய கதையமைப்பு, உதவி பெறுபவரின் சொந்த முயற்சிகளையும் ஏற்கெனவே அவரிடம் இருந்த திறன்களையும் மறைத்துவிடக்கூடும்.
இந்த விமர்சனம் வெறும் கோட்பாட்டு விவாதமல்ல. உண்மையான மைக்கேல் ஓஹர், திரைப்படத்தில் தன்னுடைய அறிவாற்றலும் கால்பந்து பற்றிய புரிதலும் சரியாகச் சித்தரிக்கப்படவில்லை என்று பின்னர் அதிருப்தி தெரிவித்தார்.
தொடர்ச்சியான கல்வி வாய்ப்புகள் கிடைக்காத சிறுவனாகத் தன்னைப் புரிந்துகொள்வதற்குப் பதிலாக, கற்றுக்கொள்ளும் திறன் குறைந்தவனாகத் திரைப்படம் காட்டியதாக அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.
சிறுவயதிலிருந்தே கால்பந்து விளையாட்டைப் பற்றி ஆழமாகப் படித்திருந்ததாகவும் அவர் கூறியுள்ளார். இந்தப் பின்னணி, திரைப்படத்தில் காணப்படும் மனிதநேயக் கண்ணோட்டத்தை இன்னும் கவனமாக அணுக வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.
ஒரு மனிதனுக்கு உதவி கிடைத்தது உண்மை என்றாலும், அவரது வெற்றிக்கான காரணங்களை ஒரே குடும்பத்தின் செயல்களுக்குள் அடக்கிவிடுவது அவரது சொந்த உழைப்பையும் திறனையும் குறைத்து மதிப்பிடக்கூடும்.
இத்திரைப்படத்தின் திரைக்கதை, உண்மைச் சம்பவத்தின் உணர்ச்சிகரமான அம்சங்களை முன்னிலைப்படுத்துகிறது. இதனால் பொதுவான பார்வையாளர்களுக்கு எளிதில் புரியும், மனதைத் தொடும் அனுபவம் உருவாகிறது. ஆனால் உண்மை வாழ்க்கையின் சிக்கலான சமூகப் பின்னணியை முழுமையாக ஆராய்வதற்குப் பதிலாக, தெளிவான உணர்ச்சி மையத்தைக் கொண்ட கதையாகச் சம்பவங்கள் ஒழுங்குபடுத்தப்படுகின்றன.
இந்த அணுகுமுறையே படத்தின் வெற்றிக்கும் அதன் மீதான விமர்சனங்களுக்கும் ஒரே நேரத்தில் காரணமாகிறது. ஒரு பக்கம், மனித உறவுகளின் முக்கியத்துவத்தை எளிமையாகவும் வலுவாகவும் வெளிப்படுத்துகிறது; மறுபக்கம், மையக் கதாபாத்திரத்தின் தனிப்பட்ட அனுபவத்தை முழுமையாக ஆராயத் தவறுகிறது என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது.
விமர்சகர்களிடமிருந்து இப்படம் கலவையான வரவேற்பைப் பெற்றது. ராட்டன் டொமாட்டோஸ் தளத்தில் 204 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 66 சதவீத மதிப்பீட்டையும், மெட்டாக்ரிட்டிக் தளத்தில் 29 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100க்கு 53 மதிப்பெண்களையும் பெற்றது.
படத்தின் உணர்ச்சிகரமான கதை சொல்லும் முறை சிலரைக் கவர்ந்தாலும், அதன் மரபான அணுகுமுறையும் கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் ஆழத்தில் காணப்படும் குறைபாடுகளும் மற்றவர்களிடம் விமர்சனத்தை ஏற்படுத்தின.
அதே நேரத்தில், பார்வையாளர்களிடம் படம் மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றது. சினிமாஸ்கோர் ஆய்வில் அரிதாக வழங்கப்படும் ‘ஏ பிளஸ்’ தரத்தைப் பெற்றது. இதன் மூலம், விமர்சகர்களின் பார்வைக்கும் பொதுமக்களின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான எதிர்வினைக்கும் இடையில் வேறுபாடு இருந்தது தெளிவாகிறது.
வணிக ரீதியாகவும் இப்படம் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியைப் பெற்றது. சுமார் 2.9 கோடி அமெரிக்க டாலர் செலவில் உருவாக்கப்பட்ட திரைப்படம், உலகளவில் சுமார் 30.9 கோடி டாலர் வசூலித்தது.
சாண்ட்ரா புல்லக்கின் நடிப்பு, படத்தின் முக்கியமான பலமாகப் பரவலாகப் பாராட்டப்பட்டது. சிறந்த நடிகைக்கான ஆஸ்கார் விருதுடன், நாடகத் திரைப்படத்தில் சிறந்த நடிகைக்கான கோல்டன் குளோப் விருதையும், முன்னணி கதாபாத்திரத்தில் நடித்த பெண் நடிகருக்கான திரையுலக நடிகர் சங்க விருதையும் அவர் பெற்றார்.
திரைப்படம் சிறந்த படத்திற்கான ஆஸ்கார் விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. மேலும், சிறந்த விளையாட்டுத் திரைப்படத்திற்கான ஈஎஸ்பிஒய் விருதையும் வென்றது. இந்த அங்கீகாரங்கள், படத்தின் உணர்ச்சிப்பூர்வமான அணுகுமுறையும் அதன் முன்னணி நடிப்பும் பரந்த பார்வையாளர்களிடம் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.
ஆனால் இப்படத்தை அதன் விருதுகள் அல்லது வசூல் வெற்றியின் அடிப்படையில் மட்டுமே மதிப்பிடுவது போதுமானதல்ல. உண்மைச் சம்பவத்தைத் திரைப்படமாக மாற்றும்போது எதை முன்னிலைப்படுத்துகிறோம், யாருடைய குரலுக்கு அதிக இடம் அளிக்கிறோம், ஒருவரின் வெற்றியைப் பற்றிச் சொல்லும்போது அவரது சொந்த முயற்சிக்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறோம் என்பன போன்ற கேள்விகளையும் இது எழுப்புகிறது.
அந்தக் கேள்விகளுக்கு படம் வழங்கும் பதில்கள் முழுமையானவை அல்ல; சில நேரங்களில் விவாதத்திற்குரியவையாகவும் இருக்கின்றன. இருந்தாலும், அந்த முரண்பாடுகளே இப்படத்தை வெறும் விளையாட்டு நாடகமாகப் பார்க்காமல், சமூகப் பார்வையுடன் அணுகுவதற்கான வாய்ப்பை உருவாக்குகின்றன.
தி பிளைண்ட் சைட் பார்க்கப்பட வேண்டிய திரைப்படம் என்பதற்கான முக்கியமான காரணம், அது பார்வையாளரை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக ஈர்ப்பதுடன், மனிதர்களைப் பற்றிய தனது மதிப்பீடுகளையும் மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுவதுதான்.
இதன் கதை சொல்லும் முறை நேரடியானது; நடிப்பில் வலிமை இருக்கிறது; இசையும் தொழில்நுட்பக் கூறுகளும் கதைக்கு ஆதரவாகச் செயல்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், சமூகப் பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் உண்மைச் சம்பவத்தை எளிமைப்படுத்தும் போக்கு குறித்த விமர்சனங்களையும் மனதில் வைத்துக்கொண்டு இதைப் பார்ப்பது அவசியம்.
ஒரு மனிதனுக்கு வழங்கப்படும் வாய்ப்பு அவரது வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும் என்பதைக் குறித்த சிந்தனையையும், உதவி செய்வதற்கும் ஒருவரின் வாழ்க்கையைத் தமக்கான கதையாக மாற்றிக்கொள்வதற்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டையும் இப்படம் நமக்குள் விட்டுச் செல்கிறது.
===============================
படத்தின் கதை:-
17 வயதான மைக்கேல் ஓஹர் (குவின்டன் ஆரன்), எல்லோராலும் “பிக் மைக்” என்று அழைக்கப்படுகிறான். அமெரிக்காவின் டென்னிசி மாநிலத்தில் வளர்ந்த அவனுடைய குழந்தைப் பருவம் வறுமையாலும் பாதுகாப்பற்ற சூழலாலும் நிறைந்தது.
போதைப்பொருள் பழக்கத்துக்கு அடிமையான அவனுடைய தாயால் அவனைச் சரியாகப் பராமரிக்க முடியவில்லை. இதனால் சிறுவயதிலிருந்தே அவன் பல்வேறு ஃபாஸ்டர் வளர்ப்புக் குடும்பங்களிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறான்.
ஆனால் எந்தக் குடும்பத்தில் தங்கினாலும் அங்கிருந்து வெளியேறித் தனது தாயிடம் திரும்பிச் செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறான்.
நிலையான வீடும், முறையான கல்வியும், தனக்கென்று அக்கறை காட்டும் உறவுகளும் இல்லாமல் அவனுடைய வாழ்க்கை நகர்கிறது.
ஒரு கட்டத்தில், தனது நண்பனின் வீட்டில் தங்கியிருக்கும் மைக்கேல், அந்த நண்பனின் தந்தை உதவியுடன் புதிய பள்ளியில் சேருவதற்கான வாய்ப்பைப் பெறுகிறான்.
அந்தத் தந்தை, விங்கேட் கிறிஸ்தவப் பள்ளியின் கால்பந்துப் பயிற்சியாளரான பர்ட் காட்டனை (ரே மெக்கின்னன்) அணுகி, தனது மகனையும் மைக்கேலையும் பள்ளியில் சேர்க்க உதவுமாறு கேட்கிறார்.
மைக்கேலின் உடல்வாகும் விளையாட்டுத் திறனும் காட்டனைக் கவர்கின்றன. அவனுடைய கல்விப் பதிவுகள் மிகவும் மோசமாக இருந்தாலும், அவனுக்குள் இருக்கும் உடல் வலிமையையும் விளையாட்டுக்கான திறனையும் கவனித்த பயிற்சியாளர், அவனைப் பள்ளியில் சேர்க்க நடவடிக்கை எடுக்கிறார். இவ்வாறு மைக்கேலுக்குப் புதிய பள்ளியில் படிக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.
அந்தப் பள்ளியில் படிக்கும் சீன் டூஹி ஜூனியர் (ஜே ஹெட்) என்ற சிறுவனுடன் மைக்கேலுக்கு நட்பு ஏற்படுகிறது.
அனைவரும் அவனைச் சுருக்கமாக எஸ்.ஜே. என்று அழைக்கிறார்கள். எஸ்.ஜே.வின் தாய் லீ ஆன் டூஹி (சாண்ட்ரா புல்லக்), உறுதியான மனப்பான்மையும் துணிச்சலும் கொண்ட உள் அலங்கார வடிவமைப்பாளர்.
அவருடைய கணவர் சீன் டூஹி (டிம் மெக்ரா), செல்வந்தரான தொழிலதிபர். இவர்களுக்குக் காலின்ஸ் டூஹி (லில்லி காலின்ஸ்) என்ற மகளும் இருக்கிறாள்.
வசதியான சூழலில் வாழும் இந்தக் குடும்பத்துக்கும், வறுமையால் பாதிக்கப்பட்டு ஆதரவின்றித் தவிக்கும் மைக்கேலுக்கும் இடையே, ஆரம்பத்தில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் ஒரு தொடர்பு உருவாகிறது.
பள்ளியில் இருக்கும் ஊழியர்கள், மைக்கேலின் தந்தை இறந்துவிட்டதாக அவனிடம் தெரிவிக்கிறார்கள்.
அது ஒரு விபத்தால் ஏற்பட்ட மரணமாக இருக்கலாம் என்றும் கூறப்படுகிறது. ஏற்கெனவே குடும்பப் பாதுகாப்பின்றி வாழும் மைக்கேலுக்கு இந்தச் செய்தி மேலும் ஒரு இழப்பாக அமைகிறது.
அவன் தங்கியிருந்த வளர்ப்புக் குடும்பத்துக்குத் திரும்பிச் செல்லவும் விரும்புவதில்லை. இதனால் அவனுடைய வாழ்க்கை எங்கு செல்லும் என்பது தெளிவில்லாத நிலை தொடர்கிறது.
ஒருநாள் லீ ஆன்னும் சீனும் தங்களுடைய மகள் காலின்ஸ் பங்கேற்கும் கைப்பந்துப் போட்டியைப் பார்ப்பதற்குச் செல்கிறார்கள்.
போட்டி முடிந்ததும், அங்கிருந்த இருக்கைகளில் மற்றவர்கள் விட்டுச் சென்ற உணவை மைக்கேல் எடுத்துச் சாப்பிடுவதைச் சீன் கவனிக்கிறார்.
அவனுடைய வாழ்க்கைச் சூழலைப் பற்றிய முழுமையான விவரம் அப்போது அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை என்றாலும், அவன் எதிர்கொள்ளும் வறுமையின் அடையாளமாக அந்தச் சம்பவம் அமைகிறது.
நன்றி தெரிவிக்கும் நாளுக்கு முந்தைய இரவில், குளிரில் போதிய ஆடைகளின்றிச் சாலையில் தனியாக நடந்து செல்லும் மைக்கேலை லீ ஆன் பார்க்கிறார். அவன் எங்கே செல்கிறான் என்று விசாரிக்கும்போது, பள்ளியின் உடற்பயிற்சிக் கூடம் மூடப்பட்டிருப்பதால் அதன் வெளியே இரவைக் கழிக்கத் திட்டமிட்டிருப்பது தெரியவருகிறது.
இளம் வயதுடைய ஒரு சிறுவன் பாதுகாப்பான தங்குமிடமின்றி குளிரில் இரவைக் கழிக்க வேண்டிய நிலையைப் பார்த்த லீ ஆன், அவனைத் தங்களுடைய வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்.
அன்று இரவு தங்களுடைய வீட்டின் இருக்கையில் அவன் தூங்கிக்கொள்ளலாம் என்று கூறுகிறார். இதன் மூலம் மைக்கேலுக்கு முதன்முறையாகப் பாதுகாப்பான ஓர் இடத்தில் தங்குவதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.
மறுநாள் காலையில் லீ ஆன் எழுந்து பார்க்கும்போது மைக்கேல் வீட்டிலிருந்து சென்றிருப்பதை அறிகிறார். அவன் சாலையில் நடந்து செல்வதைக் கண்டதும், அவனை அழைத்து நன்றி தெரிவிக்கும் விடுமுறையைத் தங்களுடைய குடும்பத்துடன் கழிக்குமாறு கேட்கிறார். மைக்கேல் அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.
தற்காலிகமாகத் தங்குவதற்காக வந்திருந்த அவன், மெல்ல மெல்ல அந்தக் குடும்பத்துடன் நேரம் செலவிடத் தொடங்குகிறான்.
உணவு, உடை, தங்குமிடம் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளுக்காகப் போராடிய அவனுக்கு, இப்போது குடும்பத்தினருடன் வாழும் வாய்ப்பு உருவாகிறது.
பின்னர் லீ ஆன், மைக்கேலை அவனுடைய உயிரியல் தாய் வசித்த வீட்டுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார். ஆனால் அங்கு சென்றபோது, வீட்டின் கதவில் வெளியேற்ற அறிவிப்பு ஒட்டப்பட்டிருப்பதை அவர்கள் காண்கிறார்கள்.
அந்த அறிவிப்பு, மைக்கேலின் தாய் அங்கிருந்து வெளியேறிவிட்டார் என்பதைக் காட்டுகிறது. அவளைக் கண்டுபிடிப்பதும் அவளுடைய தற்போதைய இருப்பிடத்தை அறிந்துகொள்வதும் எளிதான காரியமாக இருக்காது என்பது இதனால் புரிகிறது.
தாயுடன் மீண்டும் இணைந்து வாழலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பும் மைக்கேலுக்கு உடனடியாக நிறைவேறுவதில்லை.
இந்நிலையில், மைக்கேல் டூஹி குடும்பத்துடன் தொடர்ந்து வாழத் தொடங்குகிறான். ஆனால் லீ ஆன்னின் வசதியான வாழ்க்கை வட்டத்தில் உள்ள சில நண்பர்கள் இதைப் புரிந்துகொள்ளாமல் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள்.
குறிப்பாக, மைக்கேல் அந்த வீட்டில் இருப்பதால் அவர்களுடைய பதின்ம வயது மகள் காலின்ஸின் பாதுகாப்புக்கு ஆபத்து ஏற்படலாம் என்று ஒருவர் கூறுகிறார்.
இந்தக் கருத்து லீ ஆன்னுக்கு மிகுந்த அதிருப்தியை ஏற்படுத்துகிறது. மைக்கேலின் தோற்றம் அல்லது அவனுடைய பின்னணி ஆகியவற்றை வைத்து அவனைச் சந்தேகிப்பதை அவர் ஏற்க மறுக்கிறார்.
ஆனால், தன்னுடைய முடிவால் குடும்பத்தில் உள்ள மற்றவர்களுக்கு அசௌகரியம் ஏற்படுகிறதா என்பதையும் லீ ஆன் கவனிக்கிறார்.
அதனால் காலின்ஸிடம் நேரடியாகப் பேசுகிறார். மைக்கேல் வீட்டில் தங்குவதைக் குறித்து அவளுடைய உண்மையான எண்ணம் என்ன என்று கேட்கிறார். அதற்குக் காலின்ஸ், மைக்கேலை வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றக் கூடாது என்கிறாள்.
இதனால் மைக்கேலைத் தங்களுடைய குடும்பத்தில் தொடர்ந்து ஏற்றுக்கொள்வதில் காலின்ஸுக்கும் விருப்பம் இருப்பது தெளிவாகிறது. டூஹி குடும்பத்துடனான மைக்கேலின் உறவு மேலும் உறுதியாகிறது.
மைக்கேலுக்கு நிலையான வாழ்க்கையை ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டும் என்று விரும்பும் லீ ஆன், அவனுடைய சட்டப்பூர்வமான பாதுகாவலராக மாறுவதற்கான முயற்சியைத் தொடங்குகிறார்.
அதற்காக அவனுடைய கடந்தகாலம் குறித்து விசாரிக்கும்போது, மைக்கேலுக்கு ஏழு வயதாக இருந்தபோதே போதைப்பொருள் பழக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்ட அவனுடைய தாயிடமிருந்து அவன் பிரிக்கப்பட்டது தெரியவருகிறது.
அதன்பிறகு அவன் பல்வேறு வளர்ப்புக் குடும்பங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருக்கிறான். அவனுடைய தாய் இப்போது எங்கே இருக்கிறார் என்பது யாருக்கும் தெரியவில்லை.
மைக்கேலின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட நிலையற்ற தன்மைக்கும் அவன் தொடர்ந்து இடம் மாறி வாழ்ந்ததற்கும் இதுவே முக்கியமான காரணமாக இருந்திருக்கிறது.
மைக்கேலின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி ஆராயும்போது, அவனுடைய திறன்களை மதிப்பிடுவதற்கான சோதனைகளில் பெரும்பாலானவற்றில் குறைந்த மதிப்பெண்களே கிடைத்திருப்பதும் தெரியவருகிறது.
ஆனால் மற்றவர்களைப் பாதுகாக்கும் இயல்பான உள்ளுணர்வு தொடர்பான மதிப்பீட்டில் அவன் மிக உயர்ந்த நிலையில் இருக்கிறான். அவனுடைய பாதுகாப்பு உணர்வு, அந்தச் சோதனையில் பங்கேற்றவர்களில் 98 சதவீதத்தினரைவிட அதிகமாக இருப்பதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
படிப்பிலும் வழக்கமான திறன் மதிப்பீடுகளிலும் அவன் பின்தங்கியிருந்தாலும், தனக்கு முக்கியமானவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற ஆழமான இயல்பு அவனுக்குள் இருப்பது இதன் மூலம் வெளிப்படுகிறது.
காலப்போக்கில் மைக்கேலின் கல்வியிலும் முன்னேற்றம் ஏற்படுகிறது. அவனுடைய மதிப்பெண்கள் மேம்படுவதால் பள்ளியின் கால்பந்துக் குழுவில் சேர்ந்து விளையாடுவதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. அவனுடைய உடல் வலிமையும் பெரிய உடல்வாகும் கால்பந்துக்கு ஏற்றதாக இருந்தாலும், பயிற்சியின்போது அவன் தனது வலிமையை முழுமையாகப் பயன்படுத்தத் தயங்குகிறான்.
எதிராளிகளைத் தடுக்கவும் அணியினருக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கவும் தேவையான தாக்குதல்மிகுந்த அணுகுமுறையை அவன் உடனடியாக வெளிப்படுத்துவதில்லை.
இதைக் கவனிக்கும் லீ ஆன், மைக்கேலிடம் அவனுடைய பொறுப்பைத் தெளிவாக விளக்குகிறார். கால்பந்தில் தாக்குதல் அணியின் வீரர்களைப் பாதுகாக்கும் தடுப்புப் பொறுப்பில் இருப்பவன், குறிப்பாகத் தனது அணியின் பந்தை வீசும் வீரரை எதிரணியின் தாக்குதலிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதை எடுத்துரைக்கிறார்.
எதிரணியினர் தங்கள் அணியின் முக்கிய வீரரைத் தாக்க முடியாதபடி தடுப்பதே அவனுடைய பணி என்று புரியவைக்கிறார்.
தன்னுடைய உடல் வலிமையை வெறுமனே பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, பாதுகாக்க வேண்டிய ஒருவருக்காக அதைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணம் மைக்கேலுக்குள் உருவாகிறது.
இதற்குப் பிறகு மைக்கேலின் ஆட்டத்தில் கணிசமான மாற்றம் ஏற்படுகிறது. முன்பு தயக்கத்துடன் செயல்பட்ட அவன், இப்போது தனது அணியினரைப் பாதுகாப்பதில் முழு கவனத்தையும் செலுத்துகிறான்.
அவனுடைய இயல்பான பாதுகாப்பு உணர்வும் உடல் வலிமையும் கால்பந்து மைதானத்தில் வெளிப்படத் தொடங்குகின்றன.
அவன் விளையாட்டில் வேகமாக முன்னேறி, கல்லூரி அளவில் விளையாடக்கூடிய திறமையுடைய வீரனாக வளர்கிறான்.
ஆனால் கல்லூரி அளவிலான விளையாட்டுக்குச் செல்ல உடல் திறன் மட்டுமே போதாது. அதற்குத் தேவையான கல்வித் தகுதியையும் அவன் பெற வேண்டும்.
மைக்கேலின் மதிப்பெண்கள் தொடர்ந்து மேம்பட வேண்டியிருப்பதால், டூஹி குடும்பத்தினர் அவனுக்குத் தனிப்பட்ட ஆசிரியரை நியமிக்கிறார்கள்.
மிஸ் சூ (கேத்தி பேட்ஸ்) என்ற அந்த ஆசிரியர் வெளிப்படையாகப் பேசும் குணமுடையவர்; அதே நேரத்தில் மைக்கேலின் முன்னேற்றத்தில் உண்மையான அக்கறையும் காட்டுகிறார்.
அவருடைய உதவியுடன் மைக்கேல் கல்வியில் தொடர்ந்து முன்னேற முயற்சி செய்கிறான். விளையாட்டுத் திறனையும் கல்வித் தகுதியையும் ஒன்றாக வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய கட்டம் அவனுடைய வாழ்க்கையில் உருவாகிறது.
இதற்கிடையில், மைக்கேலின் எதிர்காலம் குறித்து லீ ஆன் இன்னொரு முக்கியமான முடிவை எடுக்க விரும்புகிறார். அவனைத் தங்களுடைய குடும்பத்தின் சட்டப்பூர்வமான உறுப்பினராக ஏற்றுக்கொள்வதற்காக, அவனைத் தத்தெடுப்பது குறித்து அவனுடைய உயிரியல் தாய் டெனிஸ் ஓஹரை (அட்ரியான் லெனாக்ஸ்) நேரில் சந்தித்துப் பேசுகிறார்.
ஆரம்பத்தில் டெனிஸ் இந்தப் பேச்சுக்கு அதிகமான எதிர்வினையைக் காட்டவில்லை. ஆனால் உரையாடலின் முடிவில், மைக்கேல் நல்ல எதிர்காலத்தைப் பெற வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.
இதனால் மைக்கேலின் வாழ்க்கையில் புதிய குடும்பத்துடன் தொடர்வதற்கான வாய்ப்பு மேலும் உறுதியாகிறது.
மைக்கேல் கால்பந்தில் சிறப்பாக விளையாடத் தொடங்கியதும், பல புகழ்பெற்ற கல்லூரிகள் அவனைத் தங்களுடைய அணியில் சேர்த்துக்கொள்ள ஆர்வம் காட்டுகின்றன.
அவனுடைய திறமை காரணமாகப் பல கல்லூரிப் பயிற்சியாளர்கள் அவனை அணுகுகிறார்கள். இந்தச் சூழலில் எஸ்.ஜே.வும் முக்கியமான பங்காற்றுகிறான்.
மைக்கேலுக்காகப் பயிற்சியாளர்களுடன் பேசுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அவனுடைய எதிர்காலம் தொடர்பான பேச்சுவார்த்தைகளிலும் ஈடுபடுகிறான்.
இந்தச் செயல்முறையில் தனக்கான வாய்ப்புகளையும் அவன் கவனத்தில் கொள்கிறான். மைக்கேலின் விளையாட்டு வாழ்க்கை இனி பள்ளியுடன் முடிந்துவிடாமல், கல்லூரி அளவுக்கும் விரிவடையக்கூடிய நிலை உருவாகிறது.
மைக்கேலின் மதிப்பெண்கள் தேவையான அளவுக்கு உயர்ந்ததும், அவன் மிசிசிப்பி பல்கலைக்கழகத்தில் சேர முடிவு செய்கிறான்.
இந்த முடிவுக்குப் பின்னால் அவனுடைய புதிய குடும்பத்துடனான தொடர்பும் முக்கியமானதாக இருக்கிறது. சீன் அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தில் கூடைப்பந்து விளையாடியவர்; லீ ஆன் அங்கு உற்சாகக் குழுவில் இருந்தவர்; மிஸ் சூவும் அதே பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னாள் மாணவி. எனவே அந்தக் கல்லூரி டூஹி குடும்பத்துக்கு நெருக்கமான இடமாக இருக்கிறது.
ஆனால் மைக்கேல் ஓல் மிஸ் பல்கலைக்கழகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது சந்தேகங்களையும் எழுப்புகிறது.
டூஹி குடும்பத்தினர் அந்தப் பல்கலைக்கழகத்துடன் முன்பே தொடர்புடையவர்கள் என்பதால், மைக்கேலைத் தங்களுடன் தங்கவைத்ததன் மூலம் அவன் அந்தக் கல்லூரியில் சேர வேண்டும் என்று அவர்கள் திட்டமிட்டார்களா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
இதுகுறித்து விசாரிப்பதற்காக தேசியக் கல்லூரி விளையாட்டுச் சங்கத்தின் புலனாய்வாளரான கிரேஞ்சர் (ஷேரன் கான்லி) நியமிக்கப்படுகிறார்.
மைக்கேலின் முடிவில் டூஹி குடும்பத்தினரின் செல்வாக்கு முறையற்ற வகையில் செயல்பட்டதா என்பதைக் கண்டறிவதே அவரது நோக்கம்.
கிரேஞ்சர் மைக்கேலிடம் விசாரணை நடத்துகிறார். டூஹி குடும்பத்தினரும் மிஸ் சூவும் ஓல் மிஸ் பல்கலைக்கழகத்துக்கு ஆதரவானவர்கள் என்றும், இத்தகைய தொடர்புகள் இருப்பவர்களுக்கு சில சிறப்பு விதிமுறைகள் பொருந்தும் என்றும் அவர் எடுத்துரைக்கிறார்.
மேலும், மைக்கேல் அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்த பிறகு அவனுடைய பள்ளிக் கால்பந்துப் பயிற்சியாளருக்கே இங்கு வேலை கிடைத்திருப்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
இவை அனைத்தையும் ஒன்றாகக் கவனிக்கும்போது, மைக்கேல் எடுத்த முடிவு உண்மையிலேயே அவனுடைய சொந்த விருப்பமா அல்லது அவனைச் சுற்றியுள்ளவர்கள் அதில் செல்வாக்குச் செலுத்தினார்களா என்ற சந்தேகம் வலுப்படுகிறது.
விசாரணை நடைபெறும்போது மைக்கேல் அதைப் பாதியிலேயே விட்டுவிட்டு வெளியேறுகிறான். பின்னர் லீ ஆன்னை நேருக்கு நேர் சந்தித்து, அவள் தன்னைத் தங்களுடைய வீட்டில் ஏற்றுக்கொண்டதற்கான உண்மையான காரணத்தைப் பற்றி கேள்வி எழுப்புகிறான்.
தன்னை இப் பல்கலைக்கழகத்தில் விளையாடச் செய்வதற்காக மட்டுமே அவள் உதவியிருக்கிறாளா என்று கேட்கிறான்.
இதுவரை தன்னை அன்புடன் ஏற்றுக்கொண்ட குடும்பத்தின் நோக்கத்தையே அவன் சந்தேகிக்கத் தொடங்குகிறான்.
அவனுக்கு உதவியவர்களின் அக்கறை உண்மையானதா, அல்லது அவனுடைய விளையாட்டுத் திறனைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் நோக்கம் அதற்குப் பின்னால் இருந்ததா என்பதைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்ள வேண்டிய மனநிலையில் அவன் இருக்கிறான்.
இந்தக் குழப்பத்துடன் மைக்கேல், மெம்பிஸ் நகரிலுள்ள ஹர்ட் வில்லேஜ் பகுதிக்குச் சென்று தனது பெற்ற தாய் டெனிஸைத் தேடுகிறான்.
அங்கு அவன் பழைய சூழலையும் அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்த சிலரையும் மீண்டும் சந்திக்கிறான். அங்குள்ள ஒரு கும்பலின் தலைவன் அவனை வரவேற்று, குடிப்பதற்காக மதுபானத்தை வழங்குகிறான்.
ஆனால் உரையாடல் விரைவில் விரும்பத்தகாத திசைக்குச் செல்கிறது. லீ ஆன்னையும் காலின்ஸையும் குறித்து அந்தத் தலைவன் பாலியல் ரீதியாக அவமதிக்கும் கருத்துகளைத் தெரிவிக்கிறான்.
தன்னைக் குடும்ப உறுப்பினராக ஏற்றுக்கொண்டவர்களைப் பற்றி இவ்வாறு பேசுவதைக் கேட்டு மைக்கேல் கடும் கோபமடைகிறான்.
மைக்கேலின் கோபத்தைக் கண்ட அந்தக் கும்பல் தலைவன், லீ ஆன்னுக்கும் காலின்ஸுக்கும் எதிராகச் செயல்படப்போவதாக மிரட்டுகிறான்.
அவர்களைத் தாக்கப்போவதாகக் கூறும் அந்த மிரட்டல், மைக்கேலின் கோபத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது. இதனால் மைக்கேலுக்கும் அந்தக் கும்பலைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் இடையே மோதல் ஏற்படுகிறது.
தன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற இயல்பான உணர்வு மீண்டும் வெளிப்படுகிறது.
இந்தச் சம்பவத்துக்குப் பிறகு மைக்கேல் தனது முடிவுகளைப் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திக்கிறான். அவனைத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் லீ ஆன்னுடன் அவன் மீண்டும் தொடர்புகொள்கிறான்.
இருவரும் சந்திக்கும்போது, மைக்கேல் எங்கு படிக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தாலும் அதைத் தான் ஆதரிப்பதாக லீ ஆன் தெரிவிக்கிறார்.
ஓல் மிஸ் பல்கலைக்கழகத்தில்தான் அவன் படிக்க வேண்டும் என்று அவள் கட்டாயப்படுத்தவில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார்.
அவனுடைய எதிர்காலம் குறித்து முடிவெடுக்கும் உரிமை அவனுக்கே சொந்தமானது என்பதை அவளுடைய பதில் உணர்த்துகிறது.
இதற்குப் பிறகு மைக்கேல் கிரேஞ்சரிடம் திரும்பிச் சென்று, ஓல் மிஸ் பல்கலைக்கழகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்ததற்கான காரணத்தை விளக்குகிறான்.
அது தன்னுடைய குடும்பத்தினர் படித்த கல்லூரி என்பதால்தான் அந்தப் பல்கலைக்கழகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்ததாகக் கூறுகிறான். டூஹி குடும்பத்தைத் தனது குடும்பமாக ஏற்றுக்கொண்டிருப்பதையும், அந்தக் குடும்பத்துடன் தனக்கு ஏற்பட்ட பிணைப்பே தனது முடிவுக்கான காரணம் என்பதையும் அவன் வெளிப்படுத்துகிறான்.
இதனால் தனது தேர்வு குறித்த விசாரணையில் எழுந்த சந்தேகங்களுக்கு அவன் பதிலளிக்கிறான்.
இறுதியில் மைக்கேலுக்கு பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்க்கை கிடைக்கிறது. அவனுடைய வாழ்க்கையில் நீண்ட காலமாக இல்லாமல் இருந்த நிலைத்தன்மையும் குடும்ப உறவும் இப்போது அவனுடைய கல்வி மற்றும் விளையாட்டு எதிர்காலத்துடன் இணைகின்றன.
டூஹி குடும்பத்தினருடன் அவன் விடைபெறுகிறான். அவர்கள் அவனைத் தங்களுடைய குடும்பத்தில் ஏற்றுக்கொண்டதிலிருந்து தொடங்கிய பயணம், அவன் தனக்கான எதிர்காலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து கல்லூரிக்குச் செல்லும் நிலையை அடைவதுடன் ஒரு முக்கியமான கட்டத்தை நிறைவு செய்கிறது.
பின்னர் லீ ஆன்னும் அவரது குடும்பத்தினரும் மைக்கேலை பல்கலைக்கழக வளாகத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். அங்கு அவன் கல்லூரி வாழ்க்கையைத் தொடங்கத் தயாராகிறான்.
லீ ஆன்னுக்கும் மைக்கேலுக்கும் இடையே உணர்ச்சிகரமான விடைபெறும் தருணம் நிகழ்கிறது. அவனை ஒரு இரவு தங்குவதற்காக வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றதிலிருந்து தொடங்கிய உறவு, இப்போது அவன் தனக்கான வாழ்க்கைப் பாதையில் முன்னேறுவதைக் காணும் நிலையை அடைந்திருக்கிறது.
திரைப்படத்தின் இறுதிப் பகுதியில், உண்மையான மைக்கேல் ஓஹரும் டூஹி குடும்பத்தினரும் தொடர்புடைய புகைப்படங்களும் தகவல்களும் காட்டப்படுகின்றன.
2009ஆம் ஆண்டு நடந்த தேசியக் கால்பந்துக் கழகத் தேர்வில், மைக்கேல் ஓஹர் பால்டிமோர் ரேவன்ஸ் அணியால் முதல் சுற்றிலேயே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
அதன் பின்னர் அவர் தேசியக் கால்பந்துக் கழகத்தில் விளையாடினார். மைக்கேலின் வாழ்க்கை, ஆதரவற்ற இளைஞனாக இருந்த நிலையிலிருந்து கல்லூரி விளையாட்டு வீரராகவும் தொழில்முறை கால்பந்து வீரராகவும் முன்னேறிய பாதையை நினைவூட்டும் வகையில் திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்இரண்டாம்நூறு
