தேனிசைத் தென்றல் தேவா -இதய அஞ்சலி

மக்களின் மனங்களில் என்றும் ஒலிக்கும் தேனிசைத் தென்றல்

இசை அமைப்பாளர் தேவா அவர்களுக்கு இதய அஞ்சலி

  

ஒரு பாடலின் முதல் இசைக்குறிப்பு ஒலிக்கும்போதே அது எந்தக் காலத்தின் நினைவுகளைத் தட்டி எழுப்புகிறது என்பதை உணர முடியும். 

சில இசையமைப்பாளர்கள் தங்களது இசையால் திரைப்படங்களை அலங்கரிக்கிறார்கள்; சிலர் அந்தத் திரைப்படங்களைக் கடந்து மக்களின் அன்றாட வாழ்விலும் இடம்பிடிக்கிறார்கள்.

 காதலின் இனிமையையும் இளமையின் துடிப்பையும் நட்பின் கொண்டாட்டத்தையும் கதாநாயகனின் கம்பீரத்தையும் எளிய மெட்டுகளால் மக்களின் மனங்களில் பதிய வைத்த இசையமைப்பாளர் தேவா, அத்தகைய கலைஞர்களில் ஒருவர்.

‘தேனிசைத் தென்றல்’ தேவா எனத் திரையுலகிலும் ரசிகர்களிடையிலும் அறியப்பட்ட தேவனேசன் சொக்கலிங்கம், 2026 அக்டோபர் 17 அன்று தனது 75ஆவது வயதில் சென்னையில் மறைந்தார். 

தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் உள்ளிட்ட மொழிகளில் திரைப்பட இசையமைப்பாளராகவும் பாடகராகவும் பணியாற்றிய அவர், நானூறுக்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களுடன் தொடர்புடைய இசைப் பயணத்தை மேற்கொண்டவர்.

 அவரது மறைவு, ஒரு இசையமைப்பாளரின் இழப்பு மட்டுமல்ல; பல தலைமுறை மக்களின் வாழ்க்கையில் காதலின் நினைவுகளாகவும் நட்பின் கொண்டாட்டங்களாகவும் திரையரங்குகளின் ஆரவாரமாகவும் ஒலித்த பாடல்களுடன் தொடர்புடைய ஓர் ஆளுமையின் பிரிவுமாகும்.

ஒரு கலைஞரின் பெருமையை அவர் பெற்ற விருதுகளால் மட்டுமே அளந்துவிட முடியாது. அவர் உருவாக்கிய இசை எத்தனை பேரின் நினைவுகளில் வாழ்கிறது, எத்தனை தலைமுறைகள் அவரது பாடல்களைத் தங்களுடையதாக ஏற்றுக்கொள்கின்றன என்பதிலும் அந்தப் பெருமை வெளிப்படுகிறது. அந்த அளவுகோலில் தேவாவின் இசைப் பயணம் தனித்துவமானது. குறிப்பாக, 1990களின் தமிழ்த் திரைப்பட இசையில் அவர் உருவாக்கிய மக்கள் செல்வாக்கு, அவரது பெயரை ஒரு காலகட்டத்தின் அடையாளமாக நிலைநிறுத்தியது.

1950 நவம்பர் 20 அன்று சென்னையின் மயிலாப்பூரில் பிறந்தவர் தேவனேசன் சொக்கலிங்கம். அவரது தந்தை எம்.சி. சொக்கலிங்கம், தாயார் கிருஷ்ணவேணி. பொருளாதார நெருக்கடிகள் நிறைந்த குடும்பச் சூழலில் வளர்ந்த அவர், இளமைக் காலத்திலேயே இசையின்மீது ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். இசையைக் கற்றுக்கொண்டு அதையே தனது வாழ்க்கையாக அமைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற விருப்பம் அவரிடம் இருந்தது. ஆனால், முறையான இசைப் பயிற்சியைத் தொடக்கத்திலேயே பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் அவருக்கு எளிதாகக் கிடைக்கவில்லை. அந்தக் குறையை இசையின் மீதான ஆர்வத்தாலும் தொடர்ச்சியான பயிற்சியாலும் ஈடுசெய்ய முயன்றார்.

இசையின் மீது ஆர்வம் கொண்டிருந்த ஒருவர், அதையே தொழிலாக மாற்றிக்கொள்ளும் பாதை எளிதானதல்ல. தேவாவின் ஆரம்பகாலப் பயணம் இதற்குச் சான்றாக அமைந்தது. நாடகக் குழுக்களுடன் தொடர்புகொண்டு, மேடை நிகழ்ச்சிகளின் பின்னணியில் பணியாற்றிய அவர், இசை உலகின் நடைமுறைகளை நேரடியாகக் கற்றுக்கொண்டார். இசைக்கலைஞர்களுடன் இணைந்து செயல்படுவது, மேடைக்குத் தேவையான இசையைத் தயாரிப்பது, பாடல்களின் அமைப்பைப் புரிந்துகொள்வது எனப் பல்வேறு அனுபவங்கள் அவரது திறனை வளர்த்தன. ஹார்மோனியத்தைத் தானாகவே கற்றுப் பயிற்சி செய்ததும் அவரது இசை வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு வகித்தது.

இசையமைப்பாளர் சந்திரபோஸுடன் இணைந்து 1973ஆம் ஆண்டு இசைக்குழு ஒன்றைத் தொடங்கியதும் அவரது பயணத்தில் குறிப்பிடத்தக்க கட்டமாக அமைந்தது. இசை நிகழ்ச்சிகளின் வழியாகக் கிடைத்த அனுபவமும், சக கலைஞர்களுடன் ஏற்பட்ட தொடர்புகளும், திரைப்பட இசையில் வாய்ப்புகளைப் பெறுவதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்தன. தொடக்கத்தில் சில திரைப்பட வாய்ப்புகளுடன் தொடர்புடைய முயற்சிகளில் ஈடுபட்டாலும், திரையிசையில் நிலையான இடத்தைப் பெறுவதற்கான பயணம் உடனடியாக அமையவில்லை. அவர் தொடர்ந்து தன்னைச் செம்மைப்படுத்திக்கொண்டார். பின்னர் தூர்தர்ஷனின் பொதிகைத் தொலைக்காட்சியுடன் தொடர்புடைய பணிகளிலும் ஈடுபட்டார். வயலும் வாழ்வும் நிகழ்ச்சிக்குப் பாடல்களை அமைத்தது அவரது ஆரம்பகாலப் பணிகளில் ஒன்றாகும்.

இசைப் பயிற்சியை மேலும் செம்மைப்படுத்துவதற்காகத் தன்ராஜ் மாஸ்டரிடம் பியானோ பயின்றார். அதேபோல், ஜே.பி. கிருஷ்ணாவிடம் ஹார்மோனியத்தின் வழியாக இந்தியச் செவ்வியல் இசையையும் கற்றார். மேடை அனுபவம், சுயமாக மேற்கொண்ட பயிற்சி, முறையான இசைப் பாடங்கள் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து அவரது இசை அறிவை விரிவுபடுத்தின. அவரது இசையில் பின்னாளில் காணப்பட்ட பல்வேறு இசைக் கூறுகளின் இணைப்பைப் புரிந்துகொள்ள இந்தப் பயிற்சிப் பின்னணி உதவுகிறது.

திரைப்பட இசையமைப்பாளராகப் புகழ்பெறுவதற்கு முன்பே தேவா பக்திப் பாடல்களுக்குப் பெருமளவில் இசையமைத்திருந்தார். 1980களில் வெளியான அவரது பக்திப் பாடல் தொகுப்புகள், இசைத் துறையில் அவருக்குத் தனித்த அடையாளத்தை உருவாக்க உதவின. திரைப்படங்களின் வணிகச் சூழலைத் தாண்டி, பக்தி உணர்வுகளுக்கேற்ற இசையை அமைப்பதற்கான அனுபவமும் இந்தக் காலகட்டத்தில் அவருக்குக் கிடைத்தது. பல்வேறு வகையான பாடல்களுக்கு இசையமைத்த இந்த அனுபவம், பின்னர் திரைப்படங்களில் காதல், கொண்டாட்டம், குடும்ப உணர்வு, பக்தி ஆகியவற்றுக்கேற்ற இசையை உருவாக்குவதற்கு உதவியிருக்கிறது.

தேவாவின் வாழ்க்கையில் குறிப்பிடத்தக்க திருப்புமுனையாக அமைந்த நிகழ்வு 1985ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. ஏராளமான பக்திப் பாடல் தொகுப்புகளுக்கு இசையமைத்திருந்த அவருக்கு, திருவேற்காடு கோயிலில் நடைபெற்ற பாராட்டு நிகழ்ச்சியின்போது மூத்த இசையமைப்பாளர் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன் பாராட்டுத் தெரிவித்தார். தேவாவின் இசைத் திறனை அங்கீகரித்ததுடன், அவருக்குத் திரைப்படங்களில் வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார். அந்த நிகழ்வில்தான் எம்.எஸ். விஸ்வநாதன், தேவாவுக்கு ‘தேனிசைத் தென்றல்’ என்ற சிறப்புப் பெயரை வழங்கினார். இனிமையாகவும் எளிதில் மனத்தில் பதியும்படியும் அமைந்த இசையுடன் பின்னாளில் நெருங்கிப் பொருந்திய இந்தப் பெயர், தேவாவின் அடையாளமாகவே நிலைத்துவிட்டது.

ஒரு மூத்த இசையமைப்பாளரின் அங்கீகாரம், வளர்ந்து வரும் கலைஞருக்கு அளிக்கும் ஊக்கத்தின் முக்கியத்துவத்தை இந்த நிகழ்வு வெளிப்படுத்துகிறது. தேவாவின் இசைப் பயணத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது, அவரது திறமையை உணர்ந்து ஊக்கமளித்தவர்களின் பங்களிப்பையும் நினைவுகூர வேண்டியது அவசியம். பின்னாளில் புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளராக உயர்ந்த தேவா, தனது ஆரம்பகாலப் பயணத்தில் கிடைத்த வாய்ப்புகளையும் அனுபவங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு தனக்கென ஒரு இசை மொழியை உருவாக்கினார்.

1986ஆம் ஆண்டு வெளியான மாட்டுக்கார மன்னாரு திரைப்படத்தின் மூலம் தேவா முழுநீளத் திரைப்பட இசையமைப்பாளராக அறிமுகமானார். திரைப்படத் துறையில் பெயர்பெறுவதற்கான அவரது பயணம் இந்தப் படத்திலிருந்து தொடங்கியது. பின்னர் 1989ஆம் ஆண்டு வெளியான மனசுக்கேத்த மகராசா திரைப்படம் அவருக்கு முக்கியமான வாய்ப்பாக அமைந்தது. 1990ஆம் ஆண்டு வெளியான வைகாசி பொறந்தாச்சு திரைப்படம் அவரது இசையைப் பரந்த ரசிகர் வட்டத்துக்கு எடுத்துச் சென்ற படைப்புகளில் ஒன்றாக விளங்கியது. இந்தத் திரைப்படத்திற்காக அவர் சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தமிழ்நாடு மாநிலத் திரைப்பட விருதைப் பெற்றார்.

ஒரு இசையமைப்பாளரின் தொடக்ககாலப் படைப்புகள், அவரது இசை மொழி எவ்வாறு உருவாகிறது என்பதை உணர்த்துகின்றன. தேவாவின் இசையில் எளிமையான மெட்டுகள், உடனடியாகக் கவரும் பல்லவிகள், தாளத்தின் வேகம், நாட்டுப்புற இசையின் நெருக்கம் ஆகிய அம்சங்கள் முக்கியத்துவம் பெற்றன. பாடலை ஒருமுறை கேட்டாலே அதன் முக்கியமான இசைத் தொடர் நினைவில் நிற்க வேண்டும் என்ற அணுகுமுறை அவரது பல வெற்றிப் பாடல்களில் வெளிப்பட்டது. அவரது இசை குறிப்பிட்ட ஒரு மரபுக்குள் மட்டும் அடங்கியிருக்கவில்லை. செவ்வியல் இசையின் கூறுகள், நாட்டுப்புற இசையின் இயல்பான தாளங்கள், நகர்ப்புற மக்களின் வாழ்வியலோடு தொடர்புடைய இசை வடிவங்கள் ஆகியவற்றைத் திரைப்படங்களின் தேவைக்கேற்ப இணைத்தார்.

1990களின் தொடக்கத்தில் தேவாவின் இசைப் பயணம் வேகமெடுத்தது. அந்தக் காலகட்டத்தில் தமிழ்த் திரைப்பட இசை குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களைச் சந்தித்துக்கொண்டிருந்தது. இளையராஜாவின் இசைச் செல்வாக்கு தொடர்ந்துகொண்டிருந்த நிலையில், ஏ.ஆர். ரஹ்மான் புதிய ஒலியமைப்புகளுடன் திரையிசையில் தனித்துவமான மாற்றங்களை உருவாக்கத் தொடங்கியிருந்தார். இந்தச் சூழலில் தேவா தனது எளிமையான மெட்டுகள், மக்கள் இசையின் துடிப்பு, உடனடியாகக் கவரும் பல்லவிகள் ஆகியவற்றின் மூலம் தனக்கென ஒரு வலுவான இடத்தை உருவாக்கினார்.

1992ஆம் ஆண்டு கே. பாலச்சந்தர் தயாரிப்பில், சுரேஷ் கிருஷ்ணா இயக்கத்தில், ரஜினிகாந்த் நடித்த அண்ணாமலை திரைப்படம் தேவாவின் இசைப் பயணத்தில் மிக முக்கியமான மைல்கல்லாக அமைந்தது. அத்திரைப்படத்தின் பாடல்களும் பின்னணி இசையும் கதாநாயகனின் திரை ஆளுமையுடன் நெருக்கமாகப் பொருந்தின. குறிப்பாக, ரஜினிகாந்தின் திரை வருகையுடன் தொடர்புபடுத்தப்படும் இசைத் தொடர், ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பை உயர்த்தும் தனித்துவமான ஒலியடையாளமாக உருவானது. படம் அந்த ஆண்டின் அதிக வசூல் செய்த தமிழ்த் திரைப்படமாகவும் அமைந்தது.

ஒரு நடிகரின் திரைத் தோற்றம், அவரது உடல்மொழி, வசன உச்சரிப்பு ஆகியவற்றுடன் இசையும் இணைந்து செயல்படும்போது, அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் தாக்கம் அதிகரிக்கிறது. அண்ணாமலை திரைப்படத்தில் தேவாவின் இசை இந்தச் செயல்பாட்டைச் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியது. படத்தின் வெற்றியோடு அவரது இசையும் பரவலான கவனத்தைப் பெற்றது. ஒரு கதாநாயகனின் வருகையை வெறும் காட்சியாக அல்லாமல், ரசிகர்கள் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் கொண்டாட்டமாக மாற்றுவதில் இசை எவ்வளவு முக்கியமானது என்பதை இந்தப் படம் எடுத்துக்காட்டியது.

1995ஆம் ஆண்டு வெளியான பாட்ஷா தேவாவின் இசைப் பயணத்தில் மற்றொரு முக்கியமான படைப்பு. ரஜினிகாந்தின் திரை ஆளுமைக்கு ஏற்ற வேகமும் அழுத்தமும் கொண்ட இசை, படத்தின் பரபரப்பான உலகத்துடன் ஒன்றிணைந்தது. கதாநாயகனின் கம்பீரத்தை இசையின் வழியாக வெளிப்படுத்தும் தேவாவின் திறன் இந்தத் திரைப்படத்தில் மேலும் வலுப்பெற்றது. 1997ஆம் ஆண்டு வெளியான அருணாச்சலம் திரைப்படத்திலும் ரஜினிகாந்துடனான அவரது இசைக் கூட்டணி தொடர்ந்தது. ரஜினிகாந்தின் திரை வருகையைத் தனித்த இசை அடையாளத்துடன் இணைக்கும் நடைமுறையில் தேவா முக்கியப் பங்காற்றினார்.

இந்தப் படைப்புகளின் முக்கியத்துவம் அவற்றின் பாடல்களோடு மட்டும் முடிவதில்லை. திரையரங்கில் ரசிகர்கள் ஒரு கதாநாயகனின் வருகையை எதிர்பார்க்கும் தருணத்தையே இசை மூலம் கொண்டாட்டமாக மாற்ற முடியும் என்பதை அவை வெளிப்படுத்தின. அந்த வகையில், தேவாவின் பின்னணி இசையும் அறிமுக இசைக் கருப்பொருள்களும் தமிழ்த் திரைப்படங்களின் வெகுஜன இசை மொழியில் நினைவுகூரத்தக்க இடத்தைப் பெற்றன.

தேவாவின் இசைப் பயணத்தில் 1990கள் மிக முக்கியமான காலகட்டம். 1996ஆம் ஆண்டில் மட்டும் அவர் 36 திரைப்படங்களுக்கு இசையமைத்ததாகப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 

இவ்வளவு அதிகமான படங்களுக்கு இசையமைத்தது அவரது பணியின் வேகத்தையும், அந்தக் காலகட்டத்தில் அவருக்கு இருந்த தொழில்முறைத் தேவையையும் வெளிப்படுத்துகிறது. காதல், குடும்ப உணர்வுகள், நகைச்சுவை, கிராமிய வாழ்க்கை, கதாநாயகனின் அறிமுகம் எனப் படங்களின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப இசையின் தன்மையை மாற்றியமைத்தார்.

இந்தக் காலகட்டத்தின் முக்கியமான படைப்புகளில் ஆசை (1995), காதல் கோட்டை (1996), நேருக்கு நேர் (1997), நினைத்தேன் வந்தாய் (1998), பிரியமுடன் (1998), வாலி (1999) ஆகிய திரைப்படங்கள் இடம்பெறுகின்றன. ஒவ்வொரு படமும் வெவ்வேறு உணர்வுலகத்தை முன்வைத்தாலும், பாடல்களை எளிதில் நினைவில் நிறுத்தும் தேவாவின் இசையமைப்பு அவற்றில் பொதுவான அம்சமாக இருந்தது. 

அக்காலகட்டத்தில் வளர்ந்து வந்த அஜித் குமார், விஜய் போன்ற நடிகர்களின் திரைப்படங்களுடனும் அவரது இசை நெருக்கமாக இணைந்தது. இந்தப் படைப்புகள், அவர்களது திரை வாழ்க்கையின் முக்கியமான தொடக்ககாலங்களுடன் தொடர்புடைய இசை நினைவுகளாகவும் அமைந்தன.

1995ஆம் ஆண்டு வசந்த் இயக்கத்தில் அஜித் குமார், சுவலட்சுமி உள்ளிட்டோர் நடித்த ஆசை திரைப்படம் தேவாவின் முக்கியமான வெற்றிப் படைப்புகளில் ஒன்றாக அமைந்தது. காதல் உணர்வுகளின் மென்மையையும் இளமைக்குரிய எதிர்பார்ப்புகளையும் வெளிப்படுத்தும் பாடல்கள், படத்தின் உணர்ச்சிச் சூழலுடன் இணைந்தன. இந்தப் படத்திற்காக தேவா தமிழ்நாடு மாநிலத் திரைப்பட விருதைப் பெற்றார்.

தேவாவின் இசையில் காதல் பாடல்கள் மிகையாகச் சிக்கலான இசை அமைப்புகளைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியதில்லை. எளிய மெட்டுக்குள் உணர்ச்சியைப் பதித்து, பல்லவியை மனதில் நிலைக்கச் செய்வது அவரது பல பாடல்களின் சிறப்பாக இருந்தது. ஆசை திரைப்படத்தின் இசை இந்த அணுகுமுறைக்கு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டாகும். காதல் பாடல்களிலும் தாளம் மற்றும் மெட்டின் எளிமை வழியாக ரசிகர்களை ஈர்க்க முடியும் என்பதை அவரது இசை வெளிப்படுத்தியது.

1996ஆம் ஆண்டு அகத்தியன் இயக்கத்தில் அஜித் குமார், தேவயானி நடித்த காதல் கோட்டை, நேரில் சந்திக்காமலேயே உருவாகும் காதலை மையமாகக் கொண்ட திரைப்படம். அந்தக் கதையின் உணர்வுலகத்துக்கு ஏற்ற பாடல்களை தேவா வழங்கினார். படத்தின் இசை, கதாபாத்திரங்களுக்கு இடையிலான ஏக்கத்தையும் நெருக்கத்தையும் ரசிகர்கள் உணர உதவியது. இந்தத் திரைப்படத்தில் தேவா பாடிய “கவலைப்படாதே சகோதரா” பாடலும் குறிப்பிடத்தக்கது. இசையமைப்பாளராக மட்டுமின்றி, தனது குரலையும் பாடல்களின் வெளிப்பாட்டில் இணைத்துக்கொள்ளும் அவரது திறனை இந்தப் பாடல் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

காதல் உணர்வுகளுக்கு மென்மையான மெட்டுகளை வழங்கிய அதே கலைஞர், உற்சாகமும் தன்னம்பிக்கையும் நிறைந்த பாடல்களையும் பாட முடியும் என்பதை அவரது பாடகர் முகம் வெளிப்படுத்தியது. அவரது குரலில் இருந்த தனித்துவமான பேச்சுவழக்கு சார்ந்த இயல்பும் உற்சாகமும், குறிப்பாகக் கானா வகைப் பாடல்களுக்கு ஏற்றதாக அமைந்தன. இசையமைப்பாளரின் கற்பனையும் பாடகரின் வெளிப்பாடும் ஒரே நபரிடம் இணைந்தபோது, அவரது பாடல்களுக்கு ஒரு தனிப்பட்ட அடையாளம் உருவானது.

1997ஆம் ஆண்டு வெளியான நேருக்கு நேர், சூர்யா மற்றும் விஜய் உள்ளிட்டோர் நடித்த திரைப்படம். 1990களின் இளமைப் பருவக் காதல், நட்பு, போட்டி ஆகிய உணர்வுகளை முன்வைத்த இந்தப் படத்தின் இசை, அக்கால இளம் ரசிகர்களின் ரசனைக்கு ஏற்றதாக அமைந்தது. 1998ஆம் ஆண்டு வெளியான நினைத்தேன் வந்தாய் திரைப்படத்தில் விஜய், ரம்பா, தேவயானி நடித்தனர். காதல் மற்றும் கனவு சார்ந்த உணர்வுகளைப் பாடல்களாக வெளிப்படுத்திய இப்படத்தின் இசை, தேவாவின் மெட்டமைக்கும் திறனை மீண்டும் எடுத்துக்காட்டியது. அதே ஆண்டில் வெளியான பிரியமுடன் திரைப்படமும் அவரது குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகளில் ஒன்றாகும்.

1999ஆம் ஆண்டு எஸ்.ஜே. சூர்யா இயக்கத்தில் அஜித் குமார் இரட்டை வேடங்களில் நடித்த வாலி, தேவாவின் இசைப் பயணத்தில் நினைவுகூரத்தக்க மற்றொரு திரைப்படம். படத்தின் கதை உருவாக்கிய உளவியல் பதற்றத்திற்கும் காதல் உணர்வுகளுக்கும் இடையே இசை தனக்குரிய இடத்தைப் பெற்றது. 2000ஆம் ஆண்டு வெளியான குஷி திரைப்படமும் அவரது முக்கியமான படைப்புகளில் ஒன்றாக அமைந்தது. இந்தப் படத்திற்காகவும் அவர் தமிழ்நாடு மாநிலத் திரைப்பட விருதைப் பெற்றார்.

தேவாவின் இசைப் பங்களிப்பைப் பற்றிப் பேசும்போது, சென்னையின் நகர்ப்புற மக்களிடையே வளர்ந்த கானா இசை குறித்த அவரது பங்களிப்பைத் தவிர்க்க முடியாது. கானா என்பது நகர்ப்புற வாழ்க்கையின் அனுபவங்கள், மக்களின் பேச்சுவழக்கு, அன்றாடச் சம்பவங்கள், நகைச்சுவை, கொண்டாட்டம் போன்றவற்றுடன் தொடர்புடைய இசை வடிவம். அதன் தாளமும் சொற்களின் இயல்பான ஓட்டமும் வழக்கமான திரைப்படப் பாடல்களிலிருந்து வேறுபட்ட தன்மையைக் கொண்டவை. இந்த இசை வடிவத்தின் கூறுகளைத் தமிழ்த் திரைப்படப் பாடல்களில் பயன்படுத்தி, பரந்த ரசிகர் வட்டத்துக்குக் கொண்டு சென்ற இசையமைப்பாளர்களில் தேவா முக்கியமானவர்.

அவரது பாடல்களில் கானா இசை இடம்பெற்ற விதம், நகர்ப்புற மக்களின் இசை ரசனையைத் திரைப்படங்களின் வழியாகப் பரவலாக்க உதவியது. குறிப்பாக, மக்கள் எளிதில் பாடவும் தாளமிட்டு ரசிக்கவும் கூடிய இசை அமைப்புகள் அவரது அடையாளமாகின. கானா இசையின் கூறுகளை மற்ற இசை வடிவங்களுடன் இணைத்து, அவற்றைத் திரைப்படங்களின் கதாபாத்திரங்களுக்கும் சூழல்களுக்கும் ஏற்றவாறு மாற்றியமைத்தார். இதன் மூலம், குறிப்பிட்ட நகர்ப்புறச் சூழலில் பிரபலமாக இருந்த இசை வடிவம், திரைப்படங்களின் வழியாகப் பல்வேறு தரப்பு மக்களிடமும் சென்றடைந்தது.

தேவாவின் இசையில் நாட்டுப்புற இசையின் இயல்பும் செவ்வியல் இசையின் கூறுகளும் சமகாலத் திரைப்பட இசையின் தேவைகளும் வெவ்வேறு அளவுகளில் இணைந்தன. எல்லாப் பாடல்களிலும் ஒரே மாதிரியான அணுகுமுறையைப் பின்பற்றாமல், கதையின் தன்மை மற்றும் பாடலின் நோக்கத்துக்கேற்ப இசை அமைப்பை மாற்றினார். இதுவே அவரது பணியின் பரந்த தன்மையை விளக்குகிறது. ஒரு படத்தில் கதாநாயகனின் கம்பீரத்தை வெளிப்படுத்தும் இசையை அமைத்த அவர், மற்றொரு படத்தில் காதலின் மென்மையை வெளிப்படுத்தும் பாடல்களையும் உருவாக்கினார்.

தேவா தனது இசையமைப்பில் பிற பாடகர்களின் குரல்களைப் பயன்படுத்தியதோடு, பல திரைப்படங்களில் தானும் பாடியுள்ளார். வான்மதி திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற “பிள்ளையார்பட்டி ஹீரோ”, காதல் கோட்டை திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற “கவலைப்படாதே சகோதரா”, நினைத்தேன் வந்தாய் திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற “மனிஷா மனிஷா” ஆகிய பாடல்கள் அவரது பாடகர் முகத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. 

அவரது குரலில் காணப்பட்ட இயல்பான உற்சாகம், பேச்சுவழக்கின் நெருக்கம், தாளத்துடன் பொருந்தும் வெளிப்பாடு ஆகியவை இந்தப் பாடல்களின் தனித்துவமான அம்சங்களாக இருந்தன.

பின்னர், வேறு தலைமுறையைச் சேர்ந்த இசையமைப்பாளர்களின் படைப்புகளிலும் அவர் பாடினார். அனிருத் இசையமைத்த மான்கராத்தே (2014) திரைப்படத்தின் “Open The Tasmac”, ஜி.வி. பிரகாஷ் குமார் இசையமைத்த தெறி (2016) திரைப்படத்தின் “ஜித்து ஜில்லாடி” ஆகிய பாடல்கள் அவரது குரல் புதிய தலைமுறையின் இசைச் சூழலிலும் இடம்பெற்றதற்கான எடுத்துக்காட்டுகள். சந்தோஷ் நாராயணன் இசையமைத்த கர்ணன் (2021) திரைப்படத்தின் “மஞ்சனத்தி புராணம்” பாடலும் அவரது குரலின் தனித்துவத்தை மீண்டும் ரசிகர்களுக்கு நினைவூட்டியது.

மேலும், மாமன்னன் (2023) திரைப்படத்தில் ஏ.ஆர். ரஹ்மான் இசையமைத்த “நெஞ்சமே நெஞ்சமே” பாடலின் மறுபதிப்பு வடிவத்திலும், லால் சலாம் (2024) திரைப்படத்தின் “அன்பாலனே” பாடலிலும் தேவாவின் குரல் இடம்பெற்றது. ஜி.வி. பிரகாஷ் குமார் இசையமைத்த கேப்டன் மில்லர் (2024) திரைப்படத்தின் “கோரனாறு” பாடலிலும் அவர் பங்கேற்றார். 

பல தசாப்தங்களாகத் திரையிசையில் பணியாற்றிய ஒரு கலைஞரின் குரல், புதிய தலைமுறை இசையமைப்பாளர்களின் படைப்புகளிலும் ஒலித்தது அவரது நீண்டகால இசைப் பயணத்தின் முக்கியமான அம்சமாகும்.

தேவாவின் இசைப் பயணம் தமிழ்த் திரைப்படங்களோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. கன்னடம், தெலுங்கு, மலையாளம் ஆகிய மொழிகளிலும் அவர் இசையமைத்துள்ளார். வெவ்வேறு மொழிகளின் திரைப்படச் சூழல்கள், இசை ரசனைகள், பாடல் மரபுகள் ஆகியவற்றுக்கேற்ப பணியாற்றிய அவரது அனுபவம், அவரது தொழில்முறைப் பயணத்தின் விரிவை வெளிப்படுத்துகிறது.

கன்னடத் திரைப்படங்களில் 1997ஆம் ஆண்டு வெளியான அம்ருத வர்ஷிணி குறிப்பிடத்தக்கது. இந்தப் படத்திற்காக அவர் சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான ஃபிலிம்பேர் விருதைப் பெற்றார். பின்னர் ராஜா, கோட்டிகொப்பா, கலாதே அலியாண்ட்ரு, ஒலவே மந்தாரா உள்ளிட்ட படங்களிலும் அவரது இசைப் பங்களிப்பு தொடர்ந்தது. கோட்டிகொப்பா திரைப்படம் தமிழில் வெளியான பாட்ஷா திரைப்படத்தின் மறுஉருவாக்கமாக அமைந்தது; அதில் தேவாவின் முந்தைய இசைப் படைப்புகளும் பயன்படுத்தப்பட்டன.

தெலுங்கில் ஸ்ரீமன் பிரம்மச்சாரி, பாலே பெல்லம், மாஸ்டர், ஆட்டோ டிரைவர், தோலி பிரேமா, நாகா போன்ற திரைப்படங்களுடன் அவர் தொடர்புடையவராக இருந்தார். மலையாளத்தில் தி பிரின்ஸ், கிங் சாலமன், பாண்டம் உள்ளிட்ட படைப்புகளில் பணியாற்றினார். 

இந்தப் படைப்புகள் அனைத்தும் ஒரே அளவிலான வரவேற்பைப் பெற்றன என்று கூற முடியாவிட்டாலும், மொழிகளைக் கடந்து திரைப்பட இசையில் தொடர்ந்து பங்களித்த அவரது பயணத்தை அவை பதிவு செய்கின்றன.

கமல்ஹாசன் நடித்த அவ்வை சண்முகி திரைப்படம் மற்றும் அதன் இந்தி மறுஉருவாக்கமான சாச்சி 420 திரைப்படத்திலும் தேவா பின்னணி இசைப் பணியுடன் தொடர்புடையவராக இருந்தார். தமிழ்த் திரைப்பட இசையில் தனது அடையாளத்தை உருவாக்கிய அவர், பிற மொழித் திரைப்படங்களிலும் பணியாற்றியதன் மூலம் தென்னிந்தியத் திரைப்பட இசையின் பரந்த பணிச்சூழலில் பங்கேற்றார்.

திரைப்படங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட இசைப் பணிகளிலும் தேவா ஈடுபட்டார். வைர நெஞ்சம் (2007), பாரதி (2007), தங்கமான புருஷன் (2008), விளக்கு வச்ச நேரத்துல (2009), மகாபாரதம் (2013) போன்ற தொலைக்காட்சித் தொடர்களுடன் அவரது இசைப் பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.

 திரைப்பட இசையமைப்பாளராகப் பரவலாக அறியப்பட்டாலும், தொலைக்காட்சிக்கான இசைப் பணிகளிலும் அவர் ஈடுபட்டது அவரது தொழில்முறை அனுபவத்தின் மற்றொரு பகுதி.

தேவாவின் இசைத் திறன் பல்வேறு விருதுகளால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. 1990ஆம் ஆண்டு வைகாசி பொறந்தாச்சு திரைப்படத்திற்காகச் சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான தமிழ்நாடு மாநிலத் திரைப்பட விருதைப் பெற்றார்.

 1992ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு அரசின் கலைமாமணி விருது அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.

 1995ஆம் ஆண்டு ஆசை திரைப்படத்திற்காகவும், 2000ஆம் ஆண்டு குஷி திரைப்படத்திற்காகவும் தமிழ்நாடு மாநிலத் திரைப்பட விருதுகளைப் பெற்றார். கன்னடத் திரைப்படமான அம்ருத வர்ஷினிக்காகச் சிறந்த இசையமைப்பாளருக்கான ஃபிலிம்பேர் விருதையும் பெற்றார்.

விருதுகள் ஒரு கலைஞரின் பணிக்கு வழங்கப்படும் நிறுவன அங்கீகாரங்களாகும். ஆனால், தேவாவின் இசைப் பயணத்தில் அவரது பாடல்களை மக்கள் தொடர்ந்து கேட்டதும், திரையரங்குகளில் அவரது இசைக்கு ரசிகர்கள் வெளிப்படுத்திய உற்சாகமும் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றன. 

பாடல்களின் புகழ் ஒரு காலகட்டத்தில் முடிந்துவிடாமல், பின்னர் வரும் தலைமுறைகளிடமும் தொடர்வது இசையமைப்பாளரின் படைப்புகள் மக்களின் நினைவுகளில் நிலைத்திருப்பதற்கான அடையாளமாகும்.

தேவாவின் குடும்பத்திலும் இசை முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றிருந்தது. அவரது மகன் ஸ்ரீகாந்த் தேவா, தமிழ்த் திரைப்படங்களில் இசையமைப்பாளராகப் பணியாற்றியவர். அவரது சகோதரர்களான சபேஷ் மற்றும் முரளி இசைத்துறையில் பணியாற்றியதுடன், பின்னர் ‘சபேஷ்–முரளி’ என்ற இசையமைப்பாளர் இணையாகவும் அறியப்பட்டனர்.

 அவரது சகோதரர்கள் இசைக் குழுக்களிலும் திரைப்பட இசைத் துறையிலும் பெற்ற அனுபவங்கள், தேவாவின் ஆரம்பகாலத் திரையிசைத் தொடர்புகளுக்கு உதவின.

இசையைத் தொழிலாகத் தேர்ந்தெடுத்து, அதில் பல தசாப்தங்கள் பணியாற்றி, அடுத்த தலைமுறையினரும் அதே துறையில் தடம் பதிப்பதைக் காண்பது ஒரு கலைஞரின் வாழ்க்கையில் தனித்துவமான அம்சமாகும். தேவாவின் குடும்பத்தைப் பொறுத்தவரை, இசை என்பது ஒருவரின் தனிப்பட்ட தொழில் அடையாளத்தைத் தாண்டி, குடும்பத்தினரிடையே தொடர்ந்த கலைப் பிணைப்பாகவும் இருந்தது. அவரது மரணத்தைத் தொடர்ந்து அவரது இசைப் பயணத்தை நினைவுகூரும்போது, அவருடன் இணைந்து பணியாற்றிய கலைஞர்களின் பங்களிப்புகளையும் குடும்பத்தின் இசைத் தொடர்பையும் தனித்தனியாகப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

1990களின் உச்சகட்டத்தைத் தொடர்ந்து, தேவா திரைப்பட இசையமைப்புப் பணிகளில் முன்பிருந்த அளவிலான ஆதிக்கத்துடன் தொடர்ந்து இயங்கவில்லை என்றாலும், இசைத்துறையிலிருந்து முழுமையாக விலகவில்லை. பின்னர் வெளியான திரைப்படங்களிலும், புதிய தலைமுறை இசையமைப்பாளர்களின் பாடல்களிலும் அவரது பங்களிப்பு இடம்பெற்றது.

 2023ஆம் ஆண்டு வெண்பா என்ற காணொலி விளையாட்டுக்காக உருவாக்கப்பட்ட “செல்லக்குட்டி” பாடலில் அவர் பங்கேற்றார். தமிழ் கலாசாரக் கூறுகளை மையமாகக் கொண்ட இந்தப் படைப்பு, பாரம்பரியத் திரைப்படப் பணிகளுக்கு அப்பாற்பட்ட புதிய ஊடகத்திலும் அவரது குரல் இடம்பெற்றதற்கான எடுத்துக்காட்டாகும்.

2024ஆம் ஆண்டு வெளியான லால் சலாம் உள்ளிட்ட படைப்புகளிலும் அவர் பாடியிருந்தார். இவ்வாறு, பல தசாப்தங்களாகத் திரையிசையில் பணியாற்றிய ஒரு கலைஞர், புதிய தலைமுறை இசையமைப்பாளர்களுடனும் தொடர்ந்து இணைந்திருந்தார். அவரது வாழ்க்கையின் இறுதிக்கட்டம் வரையிலும் இசைத்துறையுடனான தொடர்பு முற்றிலும் துண்டிக்கப்படவில்லை என்பதற்கு இத்தகைய படைப்புகள் சான்றாக அமைந்தன.

தேவாவின் இசையை மதிப்பிடும்போது, அதன் எளிமையையும் மக்கள் ரசனையுடன் கொண்டிருந்த நெருக்கத்தையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். எல்லாப் பாடல்களும் ஒரே இசை மரபைச் சார்ந்திருக்க வேண்டியதில்லை; எல்லா மெட்டுகளும் சிக்கலான இசைக் கட்டமைப்பைக் கொண்டிருக்க வேண்டியதுமில்லை. ஒரு பாடல் கேட்பவரை உடனடியாக ஈர்க்கிறதா, அதன் பல்லவி மனதில் நிற்கிறதா, அது ஒரு திரைப்படத்தின் உணர்ச்சியோடு இணைகிறதா என்பவையும் திரையிசையின் முக்கியமான அளவுகோல்கள்.

இந்த அம்சங்களில் தேவா தனக்குரிய பாணியை உருவாக்கினார். அண்ணாமலை, பாட்ஷா போன்ற திரைப்படங்களில் கதாநாயகனின் திரை ஆளுமையுடன் இசையை இணைத்தார். ஆசை, காதல் கோட்டை, நினைத்தேன் வந்தாய் போன்ற படைப்புகளில் காதல் உணர்வுகளுக்கு ஏற்ற மெட்டுகளை வழங்கினார். கானா இசையின் கூறுகளைப் பயன்படுத்தி நகர்ப்புற மக்களின் இசை அனுபவத்தையும் திரைப்படங்களின் வழியாக விரிவுபடுத்தினார். ஒரே இசையமைப்பாளரிடம் இவ்வளவு வேறுபட்ட தேவைகளுக்கான இசைப் பங்களிப்புகள் இருப்பது அவரது பணியின் பரந்த தன்மையை உணர்த்துகிறது.

அவரது இசைப் பயணத்தில் விமர்சனங்களும் இருந்தன. சில பாடல்களின் மெட்டுகள் இசைஞானியின் இசையமைப்புகளுடன்,இந்தி இசை அமைப்புகளுடன் ஒத்திருப்பதாக விமர்சனங்கள் எழுந்தன. ஒரு கலைஞரின் வரலாற்றை நேர்மையாகப் பதிவு செய்வது என்பது அவரது பங்களிப்புகளை அங்கீகரிப்பதோடு, அவரது படைப்புகளைச் சுற்றியிருந்த விமர்சனங்களையும் பொருத்தமான அளவில் புரிந்துகொள்வதாகும். 

அதே நேரத்தில், இந்த விவாதங்கள் மட்டுமே அவரது நீண்டகால இசைப் பயணத்தின் முழுமையான மதிப்பீடாகிவிட முடியாது. அவரது இசை பல்வேறு காலகட்டங்களில் ரசிகர்களிடம் பெற்ற வரவேற்பையும், அவர் பணியாற்றிய திரைப்படங்களின் தனித்துவத்தையும், இசை வடிவங்களை மக்களிடம் கொண்டு சென்ற விதத்தையும் இணைத்துப் பார்க்க வேண்டியது அவசியம்.

தேவாவின் வாழ்க்கை, இசையை விரும்பிய ஒருவரின் விடாமுயற்சி எவ்வாறு நீண்டகாலக் கலைப் பயணமாக மாற முடியும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

 மயிலாப்பூரில் தொடங்கிய அவரது பயணம், மேடை இசைக் குழுக்களின் அனுபவங்களையும், பக்திப் பாடல்களையும், தொலைக்காட்சிப் பணிகளையும் கடந்து திரைப்பட இசையின் பரந்த உலகை அடைந்தது. அங்கே அவர் தனது தனித்துவமான இசை மொழியை உருவாக்கி, பல தலைமுறை ரசிகர்களிடம் இடம்பிடித்தார்.

அவரது இசையில் காதல் இருந்தது; கொண்டாட்டம் இருந்தது; நகைச்சுவை இருந்தது; கதாநாயகனின் வருகையை அறிவிக்கும் துடிப்பும் இருந்தது. சென்னையின் கானா இசையின் இயல்பான தாளத்துக்கு அவர் திரையிசையில் விரிந்த இடத்தை உருவாக்கினார்.

 ரஜினிகாந்தின் திரை ஆளுமையுடன் இணைந்த இசைத் தொடர்களிலிருந்து இளமைக்குரிய காதல் பாடல்கள் வரை, வெவ்வேறு உணர்வுகளுக்கு இசை வடிவம் கொடுத்தார். தமிழ்த் திரையிசையில் தனது பெயரைத் தனித்துவமாகப் பதித்ததோடு, பிற மொழித் திரைப்படங்களிலும் பணியாற்றி தனது இசைப் பயணத்தை விரிவுபடுத்தினார்.

ஒரு கலைஞரின் மறைவு அவரது உடனிருப்பை முடிவுக்குக் கொண்டுவரலாம்; ஆனால் அவர் உருவாக்கிய கலை, அதனுடன் தொடர்புடைய மனிதர்களின் நினைவுகளிலிருந்து விலகிவிடுவதில்லை. தேவாவின் பாடல்களைக் கேட்ட ஒரு தலைமுறை, அவற்றுடன் இணைந்த தனது இளமைக்காலத்தையும் காதலையும் நட்பையும் மீண்டும் நினைவுகூரும். 

புதிய தலைமுறையினர் அந்தப் பாடல்களை மறுபடியும் கேட்கும்போது, அவற்றின் இசை மொழியையும் அவை பிரதிபலித்த காலத்தின் உணர்வுகளையும் அறிந்துகொள்வார்கள். 

ஒரு பழைய பாடல் வானொலியில் ஒலிக்கும்போதோ, ஒரு திரைப்படத்தின் காட்சி நினைவுக்கு வரும்போதோ, அந்த இசையை உருவாக்கிய கலைஞரின் பெயரும் நினைவில் தோன்றும்.

தேவாவுக்கு வழங்கப்பட்ட ‘தேனிசைத் தென்றல்’ என்ற பெயர், இன்று அவரது இசைப் பயணத்தை நினைவுகூரும் பொருத்தமான அடையாளமாக நிற்கிறது. 

தென்றல் கடந்து சென்ற பின்னரும் அதன் குளிர்ச்சி நினைவில் தங்குவதுபோல, அவர் உருவாக்கிய மெட்டுகளும் பாடல்களும் ரசிகர்களின் உள்ளங்களில் தொடர்ந்து ஒலிக்கும். 

ஒரு கலைஞரின் வாழ்க்கை முடிவடையலாம்; ஆனால் அவர் தனது கலையின் வழியாக மக்களுடன் ஏற்படுத்திக்கொண்ட உறவு அவ்வளவு எளிதில் முடிவதில்லை.

தேவா அவர்கள் மறைந்துவிட்டார்; ஆனால் அவர் இசையமைத்த பாடல்கள் இன்னும் நம்முடன் இருக்கின்றன. காலம் மாறலாம், இசையின் ஒலிவடிவங்கள் மாறலாம், புதிய தலைமுறைகள் புதிய பாடல்களைக் கொண்டாடலாம். 

ஆனாலும், ஒரு பழைய மெட்டு திடீரெனக் காதில் விழும்போது, அதனுடன் ஒரு காலத்தின் நினைவுகளும் திரும்பி வரும். அந்த நினைவுகளின் இசையில், தேனிசைத் தென்றல் தேவாவின் பெயர் தொடர்ந்து வாழும்.

அவரது இசைப் பயணத்தை நினைவுகூரும் அனைவருக்கும், அவருடன் பணியாற்றிய கலைஞர்களுக்கும், அவரது குடும்பத்தினருக்கும், அவரை நேசித்த ரசிகர்களுக்கும் ஆழ்ந்த இரங்கல்கள்.

தேனிசைத் தென்றல் தேவா அவர்களுக்கு இதய அஞ்சலி.