காலத்தின் பெருவெள்ளத்தில் ஒரு சகாப்தமே அழியும் தறுவாயில் நிற்கும்போது, அந்த மாற்றத்தை அமைதியாகவும் கம்பீரமாகவும் கவனிக்கும் ஒரு மனிதனின் மனநிலை எப்படி இருக்கும்?
மனித நாகரிகத்தின் மாற்றங்களையும், அதிகாரத்தின் கைமாறலையும் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஓவியம் போல திரையில் வடித்திருக்கும் சினிமாக்களின் வரிசையில் மிக முக்கியமானது 'தி லெப்பர்ட்' (The Leopard) 1963 ஆம் ஆண்டு வெளியான படைப்பு.
இத்தாலிய வரலாற்றின் மிக முக்கியமான திருப்புமுனையான தேசிய ஒருங்கிணைப்பு காலக்கட்டத்தை பின்னணியாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம், வெறும் வரலாற்றுப் பதிவாக இல்லாமல் மனித மனதின் ஆழமான உணர்வுகளைக் காட்சிப்படுத்தும் ஒரு காவியமாகத் திகழ்கிறது.
இயக்குநர் லூகினோ விஸ்கோண்டி தன் அசாத்தியமான திரைப்பட மொழியின் மூலமாக ஒரு காலகட்டத்தின் வாழ்வியலை அணுவணுவாகத் திரையில் மீட்டெடுத்துள்ளார்.
கதை நிகழும் காலத்தின் சமூக மாற்றத்தையும், பழைய பிரபுத்துவ அமைப்பின் வீழ்ச்சியையும் காட்சிப்படுத்தும் விதத்தில் அவருடைய அணுகுமுறை மிகவும் தனித்துவமானது.
மாளிகைகளின் பிரம்மாண்டம், வீதிகளின் வெறிச்சோடிய நிலை என ஒவ்வொரு காட்சியையும் மிக நுணுக்கமாகச் செதுக்கியுள்ளார்.
திரைப்படத்தின் திரைக்கதை அமைப்பு, பார்வையாளர்களை அவசரப்படுத்தாமல், அந்தந்தக் காலகட்டத்தின் உணர்வுகளோடு ஒன்றிணைந்து பயணிக்கச் செய்கிறது.
பிரம்மாண்டமான வரலாற்றுப் பின்னணிக்கு நடுவே, ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட சிந்தனைகளையும் கவலைகளையும் மிக மென்மையாகக் கொண்டுவந்திருப்பது இயக்குநரின் உன்னதமான படைப்பாற்றலைக் காட்டுகிறது.
பிரபுத்துவக் குடும்பத்தின் தலைவரான சலினா பிரபுவாக பர்ட் லான்காஸ்டர் ஏற்றுள்ள முதன்மைப் பாத்திரம், திரை வரலாற்றின் மிகச்சிறந்த கதாபாத்திர உருவாக்கங்களில் ஒன்றாகும்.
அவருடைய ஒவ்வொரு அசைவிலும், பார்வையிலும் ஒரு பரம்பரைக்கே உரிய கம்பீரமும், அதேசமயம் வரவிருக்கும் மாற்றத்தைக் குறித்த மன அமைதியின்மையும் அற்புதமாக வெளிப்படுகிறது. அவசியமான அதிகாரத்தோடும் அதே நேரத்தில் ஆழமான சிந்தனையோடும் அவர் அளித்துள்ள நடிப்பு, பார்வையாளர்களை அப்படியே கட்டிப்போடுகிறது.
அவருக்கு இணையான இளமைத் துடிப்பையும், தந்திரமான அரசியல் சூழலுக்கு ஏற்ப மாறும் இயல்பையும் டான்ஃப்ரெடியாக வரும் அலேன் டெலோன் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.
மேலும், புதிய தலைமுறையின் புதிய அழகாகவும், மாறும் சமூகத்தின் குறியீடாகவும் அஞ்செலிகாவாக வரும் கிளாடியா கார்டினேல் மிளிர்கிறார்.
இவர்களது கதாபாத்திர அமைப்பு, பழைய மற்றும் புதிய தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான முரண்பாட்டையும் இணக்கத்தையும் அழகாகப் பிரதிபலிக்கிறது.
ஜியுசெப்பே ரோட்டுன்னோவின் ஒளிப்பதிவு இத்திரைப்படத்திற்குப் மிகப்பெரிய உயிரோட்டத்தைத் தருகிறது.
இயற்கை வெளிச்சத்தையும், மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தையும் மிக நேர்த்தியாகப் பயன்படுத்தி, 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இத்தாலியை நம் கண்முன்னே நிறுத்துகிறார்.
ஒவ்வொரு சட்டகமும் ஒரு புகழ்பெற்ற ஓவியத்தைப் போல கலைநயத்துடன் வடிக்கப்பட்டுள்ளது.
மாரியோ செராண்ட்ரெய்யின் படத்தொகுப்பு, காட்சிகளின் நீளத்தை மிகச் சரியாகக் கையாண்டு, அந்த சகாப்தத்தின் மெதுவான, ஆனால் அழுத்தமான கால ஓட்டத்தைப் பார்வையாளர்களுக்கு உணர்த்துகிறது.
நினோ ரோட்டாவின் இசை, காட்சிகளின் கம்பீரத்திற்கும் சோகத்திற்கும் ஏற்ப பின்னணியில் ஒலித்து உணர்வுகளை மேலும் ஆழமாக்குகிறது.
படத்தின் கலை இயக்கம் மற்றும் ஆடை வடிவமைப்பு ஆகியவை திரைப்படத் துறையின் மிக உயர்ந்த தரத்திற்குச் சான்றாக விளங்குகின்றன.
பியேரோ தோசியின் ஆடை வடிவமைப்பு, அந்தந்த கதாபாத்திரங்களின் சமூக அந்தஸ்தையும் மனநிலையையும் துல்லியமாகக் காட்டுகிறது.
மாளிகைகளின் உள் அலங்காரம், பாத்திரங்கள், ஆடம்பர விருந்துகள் எனப் படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியமைப்பும் மிகப்பெரிய அளவில் நேர்த்தியாகத் திட்டமிடப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டவை.
குறிப்பாக, படத்தின் பிற்பகுதியில் வரும் பிரம்மாண்டமான பால்ரூம் நடனக் காட்சி அதன் ஒப்பற்ற காட்சியமைப்பிற்காகவும், ஆடம்பரமான தயாரிப்பிற்காகவும் உலக சினிமா வரலாற்றில் இன்றளவும் வியந்து பேசப்படுகிறது.
இத்திரைப்படம் வெறும் அதிகார மாற்றத்தைப் பற்றிப் பேசாமல், மனித வாழ்வின் நிலையாமை, வயது முதிர்வு, மற்றும் காலத்தின் மாற்றத்திற்கு முன்னால் மனிதன் அடையும் ஏக்கம் ஆகிய உலகளாவிய உண்மைகளை ஆழமாக விவாதிக்கிறது.
ஒரு சமூகத்தில் பழைய சித்தாந்தங்கள் அழியும்போதும், புதிய அதிகார வர்க்கம் உருவாகும்போதும் மனிதநேயமும் தனிநபர் உணர்வுகளும் எப்படி உருமாறுகின்றன என்பதை மிக நேர்த்தியாக உணர்த்துகிறது.
கான் திரைப்பட விழாவில் மிக உயரிய விருதான 'பாமே தோர்' (Palme d'Or) வென்ற இத்திரைப்படம், இத்தாலிய கலாச்சார அமைச்சகத்தால் பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய நூறு முக்கியமான இத்தாலிய திரைப்படங்களில் ஒன்றாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது.
மார்ட்டின் ஸ்கோர்செஸி போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற இயக்குநர்களால் ஆல்டைம் கிளாசிக் என்று போற்றப்படும் இத்திரைப்படம், சினிமா ஆர்வலர்கள் அனைவரும் தவறவிடக்கூடாத ஒரு காவியமாகும்.
'தி லெப்பர்ட்' என்பது வெறும் திரையில் தோன்றும் காட்சிகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு சகாப்தத்தின் வீழ்ச்சியையும், மனித ஆத்மாவின் ஆழமான மெளனத்தையும் நாம் நேரில் காண்பது போன்ற ஒரு அரிதான அனுபவம்.
ஒரு கலைப்படைப்பு எப்படி பிரம்மாண்டமாகவும் அதே நேரத்தில் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் இருக்க முடியும் என்பதற்குச் சான்றாக இருக்கும் இத்திரைப்படத்தை, சினிமா என்ற கலையின் உண்மையான ஆற்றலை உணர்வதற்காகவே ஒவ்வொருவரும் நிச்சயமாகப் பார்க்க வேண்டும்.
பழைய பிரபுத்துவத்தின் குறியீடான "சிறுத்தை" (Leopard) போன்ற அதிகார வர்க்கம் வீழ்ந்து, புதிய நடுத்தர வர்க்கம் ஆட்சியைப் பிடிப்பதை இப்படத்தலைப்பு குறிக்கிறது.
இத்திரைப்படம் உருவாக்கப்பட்ட விதம் மற்றும் அதன் பின்னணியில் உள்ள சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் மிகவும் வியப்பூட்டுபவை.
இத்தாலியின் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளரான ஜியுசெப்பே தோமாசி டி லம்பேதுசா எழுதிய நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, 'திட்டனஸ்' என்ற இத்தாலிய நிறுவனம் சுமார் 2 மில்லியன் டாலர் பட்ஜெட்டில் பிரம்மாண்டமாக இப்படத்தைத் தயாரிக்கத் தொடங்கியது.
தொடக்கத்தில் 'எம்.ஜி.எம்' நிறுவனத்துடன் இணை தயாரிப்பு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டு, டான்ஃப்ரெடி கதாபாத்திரத்திற்கு வாரன் பீட்டியையும், சலினா பிரபு கதாபாத்திரத்திற்கு லாரன்ஸ் ஆலிவியர் அல்லது ஸ்பென்சர் டிரேசியையும் ஒப்பந்தம் செய்ய பேச்சுவார்த்தை நடந்தது.
பின்னர் ட்வென்டியத் செஞ்சுரி ஃபாக்ஸ் நிறுவனம் சர்வதேச விநியோக உரிமையைப் பெற்றது. தயாரிப்பாளர்கள் படத்தின் பெரிய பட்ஜெட்டை ஈடுகட்ட ஒரு சர்வதேச நட்சத்திரம் தேவை என்று கருதி, இயக்குநர் லூகினோ விஸ்கோண்டியைக் கலந்தாலோசிக்காமல் பர்ட் லான்காஸ்டரை நாயகனாகத் தேர்வு செய்தனர்.
இதனால் தொடக்கத்தில் இயக்குநருக்கும் நாயகனுக்கும் இடையே மனக்கசப்பு ஏற்பட்டாலும், படப்பிடிப்பு காலத்தில் இருவரும் நெருங்கிய நண்பர்களாக மாறினர்.
1860-ஆம் ஆண்டு காலக்கட்டத்தைப் தடையின்றி திரையில் கொண்டுவர படக்குழுவினர் அசாத்திய உழைப்பை அளித்தனர்.
1962 மே மாதம் சிசிலியில் உள்ள பாலர்மோ பகுதியில் தொடங்கிய படப்பிடிப்பு 22 வாரங்கள் நீடித்தது.
அங்குள்ள வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வில்லா போஸ்கோகிராண்டே மற்றும் பாலாஸோ வால்குவர்னேரா-காங்கி போன்ற உண்மையான அரண்மனைகளில் படப்பிடிப்பு நடைபெற்றது.
குறிப்பாக, உலக சினிமா வரலாற்றில் புகழ்பெற்ற 46 நிமிடங்களுக்கும் மேலாக நீடிக்கும் பிரம்மாண்டமான நடனக் காட்சி இந்த பாலாஸோ வால்குவர்னேரா-காங்கி மாளிகையில்தான் படமாக்கப்பட்டது.
இப்படத்தின் படப்பிடிப்பின் போது பர்ட் லான்காஸ்டர் ஆங்கிலத்தில் பேச, மற்ற இத்தாலிய நடிகர்கள் இத்தாலிய மொழியில் பேசினர்.
பின்னர் இத்தாலிய பதிப்பிற்கு பர்ட் லான்காஸ்டரின் குரலுக்கு கொராடோ கெய்பா என்பவரும், பிரெஞ்சு பதிப்பிற்கு அலேன் டெலோனின் குரலுக்கு கார்லோ சபாட்டினியும் குரல் கொடுத்தனர்.
இறுதியில் படத்தின் தயாரிப்புச் செலவு 5 மில்லியன் டாலராக உயர்ந்தது.
திரைப்படம் வெளியான விதம் மற்றும் அதன் சர்வதேசப் பதிப்புகள் பெரிய விவாதப் பொருளாகின.
இயக்குநர் விஸ்கோண்டி தயாரித்த முதன்மைப் பதிவு 205 நிமிடங்கள் நீளம் கொண்டிருந்தது. பின்னர் கான் திரைப்பட விழாவிற்காக 195 நிமிடங்களாகவும், இத்தாலிய திரையரங்கு வெளியீட்டிற்காக 185 நிமிடங்களாகவும் குறைக்கப்பட்டது.
இந்த 185 நிமிடப் பதிப்பையே இயக்குநர் தனது முதன்மைப் பதிப்பாக ஏற்றுக்கொண்டார். ஆனால், அமெரிக்காவில் விநியோகம் செய்த ஃபாக்ஸ் நிறுவனம், படத்தின் உயர்தரமான தொழில்நுட்ப வண்ணப் பதிப்பை மாற்றி, மிக மோசமான முறையில் 161 நிமிடங்களாகப் படத்தைக் குறைத்து, மோசமான ஆங்கில டப்பிங்குடன் வெளியிட்டது.
இதனால் ஆத்திரமடைந்த இயக்குநர் விஸ்கோண்டி அந்நிறுவனத்தின் மீது வழக்குத் தொடரப்போவதாக எச்சரித்தார்.
அமெரிக்காவில் தொடக்கத்தில் படம் விமர்சன ரீதியாகப் பின்னடைவைச் சந்திக்க இந்த மாற்றப்பட்ட பதிப்பே காரணமாக அமைந்தது.
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு படத்தின் உண்மையான கலை மதிப்பு மீட்டெடுக்கப்பட்டது. 1983-இல் ஃபாக்ஸ் நிறுவனத்தின் கிளாசிக்ஸ் பிரிவு, விஸ்கோண்டியின் 185 நிமிட இத்தாலிய பதிப்பைச் சீரமைத்து மீண்டும் வெளியிட்டபோது, உலகம் முழுவதும் உள்ள சினிமா விமர்சகர்கள் இப்படத்தைக் கொண்டாடித் தீர்த்தனர்.
தொடர்ந்து 2010-ஆம் ஆண்டு கான் திரைப்பட விழாவில், சினிடெகா டி போலோக்னா, தி ஃபிலிம் பவுண்டேஷன் மற்றும் குச்சி போன்ற நிறுவனங்களின் கூட்டு முயற்சியால் 4k டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்தில் சீரமைக்கப்பட்ட பதிப்பு திரையிடப்பட்டது.
1995-ஆம் ஆண்டு வாடிகன் வெளியிட்ட முக்கிய வரலாற்றுத் திரைப்படங்களின் பட்டியலில் 'கலை' பிரிவின் கீழ் இத்திரைப்படம் சேர்க்கப்பட்டது. மேலும், புகழ்பெற்ற இயக்குநர்களான மார்ட்டின் ஸ்கார்சேஸி மற்றும் சிட்னி பொல்லாக் ஆகியோர் இத்திரைப்படத்தைத் திரைப்பட வரலாற்றின் மிகச்சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்றாகக் கருதுகின்றனர்.
===============================
படத்தின் கதை:-
1860-ஆம் ஆண்டு சிசிலியில், சலினா பிராந்தியத்தின் பிரபுவான டான் ஃபாப்ரிசியோ கார்பெரா (பர்ட் லான்காஸ்டர்), தனது பாரம்பரிய செல்வச் செழிப்பிலும் அதிகாரத்தின் சலுகைகளிலும் வாழ்ந்து வருகிறார்.
அந்நேரத்தில், இரண்டு சிசிலிகளின் மன்னரான இரண்டாம் பிரான்சிஸின் படைகளுக்கும், ஜியுசெப்பே கரிபால்டியின் கிளர்ச்சிப் படைகளுக்கும் இடையே போர் வெடிக்கிறது.
பிரபுவின் மருமகனான டான்ஃப்ரெடி ஃபால்கோனேரி (அலென் டெலோன்), இந்த அரசியல் மாற்றங்களில் ஈர்க்கப்பட்டு கிளர்ச்சிப் படையில் இணைகிறான்.
அவனது இந்த முடிவை பிரபு ஒருவித தயக்கத்துடனும், அதேசமயம் அவனது லட்சியவாதத்தின் மீது அனுதாபத்துடனும் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
நாட்டின் கொந்தளிப்பான சூழ்நிலையால் கவலையடைந்த பிரபு, பாலர்மோவிற்குப் புறப்பட்டுச் செல்கிறார்.
அங்கு கரிபால்டியின் படை அந்நகரத்தைக் கைப்பற்றி, முந்தைய ஆட்சியாளர்களின் அதிகாரத்தைப் பறிக்கிறது.
மாறிவரும் இந்த அரசியல் சூழலைக் காணும் பிரபு, சமுதாயத்தில் நடுத்தர வர்க்கத்தினர் வளர்ந்து மேல்தட்டு வர்க்கத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளுவது தவிர்க்க முடியாதது என்பதை உணர்கிறார்.
அதேசமயம், வெளிப்புற மாற்றங்கள் நடந்தாலும் அடிப்படை அமைப்புகள் மாறப்போவதில்லை என்பதையும் சிந்திக்கிறார்.
இந்த மாற்றங்களுக்கு வளைந்துகொடுக்க விரும்பாத பிரபு, தொன்னாஃபுகாடாவில் உள்ள தனது கோடைக்கால அரண்மனைக்குச் செல்கிறார்.
அங்கு ஒரு புதிய தேசிய சட்டசபைக்கான வாக்கெடுப்பு நடைபெறுகிறது. அப்பகுதியின் செல்வாக்குமிக்க தலைவரான டான் கலோஜெரோ செடாரா (பாவ்லோ ஸ்டோப்பா) செய்யும் முறைகேடுகள் மற்றும் ஆதரவின் காரணமாக, தேசியவாதிகள் 512-0 என்ற கணக்கில் வெற்றி பெறுகிறார்கள்.
இதன்பின்னர், டான் கலோஜெரோவை பிரபு தனது இல்லத்திற்கு அழைப்பார். அவர் தனது அழகிய மகளான அஞ்செலிகாவை (கிளாடியா கார்டினேல்) அழைத்து வருகிறார்.
அஞ்செலிகாவின் பேரழகைக் கண்டு பிரபுவும் டான்ஃப்ரெடி இருவருமே கவரப்படுகிறார்கள். டான்ஃப்ரெடி விரைவில் அஞ்செலிகாவைத் திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்புகிறான்.
தனது மருமகனின் பெரிய லட்சியங்களுக்கும், அவனது எதிர்காலத்திற்கும் அதிகளவில் பணம் தேவைப்படும் என்பதையும், அதை அஞ்செலிகாவின் தந்தை மகிழ்ச்சியோடு தருவார் என்பதையும் உணர்ந்த பிரபு, இந்தத் திருமண முன்மொழிவுக்குச் சம்மதிக்கிறார்.
பிரபு மற்றும் டான் கலோஜெரோவின் ஆசியோடு டான்ஃப்ரெடி - அஞ்செலிகா நிச்சயதார்த்தம் நடைபெறுகிறது.
இதன் இடையே, டான்ஃப்ரெடி தனது அரசியல் ஆதரவை கரிபால்டியின் படையில் இருந்து, புதிய மன்னர் விக்டர் இம்மானுவேலின் இராணுவத்திற்கு மாற்றிக் கொள்கிறான்.
இதைக் கவனிக்கும் பிரபு, தனது மருமகன் புதிய இத்தாலிய அமைப்பில் வெற்றிபெறக் கூடிய ஒரு தந்திரவாதி என்பதை உணர்கிறார்.
இதற்கிடையில், சார்டினியா ராஜ்யத்தின் பிரதிநிதியான கவாலியர் செவாலி (லெஸ்லி ஃபிரெஞ்ச்) பிரபுவின் அரண்மனைக்கு வருகிறார்.
புதிதாக உருவாக்கப்பட்டுள்ள இத்தாலிய ராஜ்யத்தின் செனட் சபையில் சேருமாறு அவர் பிரபுவைக் கேட்டுக்கொள்கிறார்.
பிரபுவின் கருணையும் ஞானமும் சிசிலி மக்களின் வறுமையையும் அறியாமையையும் போக்க உதவும் என்று அவர் நம்புகிறார்.
ஆனால் பிரபு அந்த அழைப்பை ஏற்க மறுக்கிறார். சிசிலி மக்கள் தங்களின் பழமையான பாரம்பரியத்திலேயே வாழ விரும்புகிறார்கள் என்றும், நவீனமயமாக்கலின் போலித்தனங்களை அவர்கள் விரும்புவதில்லை என்றும் கூறுகிறார்.
தங்களைப் போன்ற பிரபுத்துவ ஆட்சியாளர்களை சிறுத்தைகளாகவும் சிங்கங்களாகவும் உருவகப்படுத்தும் பிரபு, அவர்களுக்குப் பின் அதிகாரத்திற்கு வரப்போகும் அதிகார வர்க்கத்தினரை நரிகள் மற்றும் கழுதைப்புலிகள் என்று குறிப்பிடுகிறார்.
எத்தகைய மாற்றங்கள் வந்தாலும் சாதாரண பொதுமக்கள் தங்களை உயர்வாகவே கருதிக் கொள்வார்கள் என்றும், செனட்டர் பதவிக்குத் தன்னைவிட டான் கலோஜெரோவே பொருத்தமானவர் என்றும் பரிந்துரைக்கிறார்.
பின்னர், கார்பெரா குடும்பத்தினரும் டான்ஃப்ரெடியும் அருகிலுள்ள ஒரு பிரபுவின் மாளிகையில் நடக்கும் பெரிய விருந்தில் கலந்துகொள்கிறார்கள்.
இந்த நிகழ்வு அஞ்செலிகாவை உயர் சமூகத்திற்கு அதிகாரப்பூர்வமாக அறிமுகப்படுத்துகிறது.
அங்கு புதிதாகப் பணக்காரர்களானவர்களின் ஆடம்பரத்தையும், சமுதாயத்தின் போலித்தனத்தையும் கண்டு பிரபு மனச்சோர்வு அடைகிறார்.
தான் காலம் காலமாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய அந்தச் சமுதாய அமைப்பின் வீழ்ச்சியைக் நினைத்து தனிமையில் அறைகளில் சுற்றித் திரிகிறார்.
அப்போது அவரை அணுகும் அஞ்செலிகா, அவருடன் நடனமாட அழைப்பு விடுக்கிறார். பிரபு அதை ஏற்றுக்கொண்டு அவளுடன் நடனமாடுகிறார்.
அந்தத் தருணத்தில் அவர் தனது கடந்த கால கம்பீரத்தையும் இளமையையும் மீட்டெடுப்பது போல் உணர்ந்தாலும், நடனம் முடிந்ததும் மீண்டும் பழைய விரக்திக்குச் செல்கிறார்.
அதிகாலை வேளையில், பிரபு அந்த மாளிகையிலிருந்து தனியாக வெளியேறுகிறார்.
கவலையான இதயத்துடன் வெறிச்சோடிய வீதிகள் வழியே நடந்து செல்லும்போது, மரணப் படுக்கையில் இருப்பவருக்கு இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்ய விரைந்து செல்லும் ஒரு பூசாரியைக் கண்டு அவருக்கு வழிவிட்டு நிற்கிறார்.
பின்னர், இத்தாலியின் மறைந்துபோகும் கடந்த காலத்தைக் குறிக்கும் ஒரு இருண்ட சந்துக்குள் நடந்து செல்கிறார்.
தன்னுடைய காலமும் அந்தப் பழைய கடந்த காலத்துடனேயே முடிந்துவிட்டதாக உணர்ந்தபடி அவர் இருளுக்குள் மறைந்து போகிறார்.
#கீதப்ப்ரியன்ஐரோப்பியன்க்ளாஸிக்
#கீதப்ப்ரியன்க்ளாஸிக்
