ஒரு சர்வாதிகாரியின் ஆட்சியைப் பற்றிய திரைப்படம், அந்த ஆட்சியாளரின் பார்வையில் சொல்லப்பட வேண்டுமா, அல்லது அவருக்கு நெருக்கமாகச் சென்ற ஒரு சாதாரண மனிதனின் பார்வையில் சொல்லப்பட வேண்டுமா?
இந்தக் கேள்விக்கு ஒரு சுவாரசியமான சினிமா அணுகுமுறையை முன்வைக்கிறது 2006ஆம் ஆண்டு வெளியான தி லாஸ்ட் கிங் ஆஃப் ஸ்காட்லேண்ட்
The Last King of Scotland.
உகாண்டாவின் முன்னாள் அதிபர் இடியமினின் சர்வாதிகார ஆட்சியைப் பின்னணியாகக் கொண்ட இந்த வரலாற்று அரசியல் நாடகம், அதிகாரம், மனித மனம், அரசியல் மயக்கம், அச்சம், வன்முறை ஆகியவற்றை ஒரு தனிமனிதனின் அனுபவக் கோணத்தில் அணுகுகிறது.
உண்மையான வரலாற்றுச் சம்பவங்களையும் கற்பனைக் கதாபாத்திரத்தையும் இணைத்திருக்கும் இதன் கதைசொல்லல் முறைதான் திரைப்படத்தின் முக்கியமான தனித்துவம்.
இயக்குநர் கெவின் மெக்டொனால்ட், அரசியல் வரலாற்றை வெறும் தகவல்களின் தொகுப்பாகவோ, சர்வாதிகாரியின் வாழ்க்கை வரலாறாகவோ அணுகாமல், அதிகாரத்தின் அருகாமையில் இருக்கும் மனிதர்களின் உளவியல் அனுபவமாக மாற்றியிருக்கிறார்.
இடியமினின் ஆட்சிக்காலத்தைப் பற்றிய விரிவான அரசியல் பின்னணியைத் திரைப்படம் கொண்டிருந்தாலும், அதன் அணுகுமுறை ஒரு தனிமனிதனின் பார்வையை மையமாகக் கொண்டிருக்கிறது.
இதனால் பார்வையாளர்கள் அரசியல் வரலாற்றை வெளியில் நின்று கவனிப்பதற்குப் பதிலாக, அதன் நெருக்கடியான சூழலுக்குள் மனதளவில் பயணிக்கிறார்கள்.
அதிகாரத்தின் உண்மையான இயல்பை அறிந்துகொள்ளாமல் அதன் கவர்ச்சிக்கு ஆட்படும் மனித மனத்தின் பலவீனத்தையும் இந்த அணுகுமுறை வெளிப்படுத்துகிறது.
இடியமினாக நடித்திருக்கும் ஃபாரஸ்ட் விட்டேக்கரின் நடிப்புதான் திரைப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலம்.
ஒரு சர்வாதிகாரியை வெறுமனே கொடூரமான மனிதராகச் சித்தரிப்பது எளிது. ஆனால் அவருடைய ஆளுமையில் காணப்படும் வசீகரம், நகைச்சுவை உணர்வு, தன்னம்பிக்கை, குழந்தைத்தனமான உற்சாகம், அதிகார மமதை, சந்தேக மனப்பான்மை, கொடூரம் எனப் பல்வேறு பரிமாணங்களையும் ஒரே கதாபாத்திரத்தில் நம்பகத்தன்மையுடன் வெளிப்படுத்துவது சவாலானது.
அந்தச் சவாலை விட்டேக்கர் மிகச் சிறப்பாகக் கையாண்டிருக்கிறார். அவருடைய உடல்மொழி, முகபாவனைகள், குரலின் ஏற்ற இறக்கங்கள், பேசும் விதம் என ஒவ்வொன்றிலும் கதாபாத்திரத்தின் மனநிலை வெளிப்படுகிறது.
குறிப்பாக, ஒரு மனிதனின் இயல்பான வசீகரமும் அச்சமூட்டும் அதிகாரப் பண்பும் ஒரே நேரத்தில் வெளிப்படும் விதம் குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த நடிப்பிற்காக அவர் சிறந்த நடிகருக்கான ஆஸ்கர் விருதைப் பெற்றது மட்டுமல்லாமல், கோல்டன் குளோப், பாஃப்டா, விமர்சகர்கள் தேர்வு விருது மற்றும் திரை நடிகர்கள் சங்க விருது உள்ளிட்ட முக்கிய விருதுகளையும் வென்றிருக்கிறார்.
நிக்கோலஸ் காரிகனாக நடித்திருக்கும் ஜேம்ஸ் மெக்காவாய், திரைப்படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான நடிப்புப் பங்களிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்.
விட்டேக்கரின் ஆளுமை திரையில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் சூழலிலும், அவருக்கு இணையாகத் தனது கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவதில் மெக்காவாய் வெற்றி பெறுகிறார்.
அவருடைய நடிப்பில் ஆர்வம், நம்பிக்கை, குழப்பம், தயக்கம் போன்ற மனநிலைகள் இயல்பாக வெளிப்படுகின்றன. ஒரு பெரிய அரசியல் அதிகாரத்தின் அருகில் இருக்கும் தனிமனிதனின் மனநிலையை மிகையில்லாமல் வெளிப்படுத்துவது அவரது நடிப்பின் சிறப்பு.
இந்த நடிப்புக்காக அவர் பாஃப்டா விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டார்; பிரிட்டிஷ் அகாடமி ஸ்காட்லாந்து விருதையும் பெற்றார்.
கெர்ரி வாஷிங்டன், கில்லியன் ஆண்டர்சன், சைமன் மெக்பர்னி, டேவிட் ஓயலோவோ உள்ளிட்ட நடிகர்களும் தங்களுக்குக் கிடைத்த கதாபாத்திரங்களின் வழியாகத் திரைப்படத்தின் உலகத்தை நம்பகத்தன்மையுடன் உருவாக்க உதவுகிறார்கள்.
குறிப்பாக, அதிகாரத்தின் மையத்தைச் சுற்றி வாழும் மனிதர்களின் தனிப்பட்ட உணர்வுகளையும் அரசியல் சூழலால் உருவாகும் நெருக்கடிகளையும் அவர்களுடைய நடிப்பு இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறது.
கதாபாத்திரங்கள் அனைத்தும் ஒரே நோக்கத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட பொம்மைகளாகத் தெரியாமல், தனித்தனி மனநிலைகளைக் கொண்ட மனிதர்களாகத் தோன்றுவது திரைக்கதையின் பலம்.
பீட்டர் மோர்கன் மற்றும் ஜெரமி ப்ராக் இணைந்து எழுதியிருக்கும் திரைக்கதை, கற்பனையையும் வரலாற்றையும் இணைக்கும் சிக்கலான பணியை மேற்கொள்கிறது.
இடியமினின் ஆட்சியைச் சார்ந்த உண்மையான வரலாற்றுச் சம்பவங்களுடன் கற்பனைக் கதாபாத்திரத்தின் பார்வையை இணைப்பதன் மூலம், அரசியல் வரலாற்றை எளிதில் அணுகக்கூடிய நாடக வடிவமாக மாற்றியிருக்கிறார்கள்.
திரைப்படத்தின் தலைப்புக்கே ஒரு அரசியல் பின்னணி இருக்கிறது. ஸ்காட்லாந்தின் மன்னர் என்ற இடியமினின் ஆதாரமற்ற பெருமிதக் கூற்று, அவரது தனிப்பட்ட ஆளுமையையும் அதிகாரத்தைப் பற்றிய மனநிலையையும் உணர்த்துகிறது.
ஒரு நாட்டின் அதிபராக இருப்பதைக் கடந்து, தன்னைச் சுற்றிய உலகமே தனது விருப்பத்திற்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கும் அதிகார மனப்பான்மையின் வெளிப்பாடாகவும் இந்தத் தலைப்பு அமைகிறது.
வரலாற்று அடையாளங்களையும் தனிப்பட்ட அதிகாரக் கற்பனைகளையும் இணைக்கும் இந்தப் பெயர், திரைப்படத்தின் அரசியல் தன்மையைத் தொடக்கத்திலேயே உணர்த்துகிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் ஆண்டனி டாட் மாண்டலின் பங்களிப்பு திரைப்படத்தின் காட்சியுலகிற்கு முக்கியமானது. உகாண்டாவின் பின்னணியையும் அரசியல் அதிகாரத்தின் சூழலையும் திரையில் நிலைநிறுத்தும் ஒளிப்பதிவு, பார்வையாளர்களை அந்த உலகத்திற்குள் அழைத்துச் செல்கிறது.
காட்சிகளை வெறுமனே அழகுபடுத்துவதற்குப் பதிலாக, கதையின் மனநிலையுடன் இணைந்த காட்சிப்பார்வையை உருவாக்குவது இதன் சிறப்பு. ஜஸ்டின் ரைட்டின் படத்தொகுப்பும் கதையின் தொடர்ச்சிக்கும் அதன் உணர்ச்சிப் பதற்றத்திற்கும் துணைபுரிகிறது.
அலெக்ஸ் ஹெஃபஸின் இசை திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிச் சூழலை வலுப்படுத்தும் முக்கியமான அம்சமாக அமைகிறது.
உகாண்டாவின் அரசியல் வரலாறு, சர்வாதிகாரம், வெளிநாட்டு உறவுகள், இன அடையாளம், அதிகாரத்தின் தவறான பயன்பாடு போன்ற பல்வேறு சமூகப் பிரச்சினைகளைத் திரைப்படம் தொட்டுச் செல்கிறது.
குறிப்பாக, ஒரு நாட்டின் அரசியல் நெருக்கடியை வெளிநாட்டைச் சேர்ந்த ஒருவரின் பார்வையில் அணுகுவது தனித்துவமான கதைசொல்லல் தேர்வாக இருந்தாலும், அதில் ஒரு முக்கியமான வரம்பும் இருக்கிறது.
உகாண்டாவின் சொந்த மக்களின் அனுபவங்களையும் வரலாற்றையும் விட, வெளிநாட்டுக் கதாபாத்திரத்தின் அனுபவம் அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.
இதனால் ஆப்பிரிக்க வரலாற்றின் மிகப்பெரிய அரசியல் துயரத்தை ஒரு வெளிநாட்டவரின் அனுபவத்தின் வழியாக மட்டுமே புரிந்துகொள்ள வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.
மேலும், இடியமினின் ஆட்சியில் நிகழ்ந்த மிகக் கொடூரமான பல மனித உரிமை மீறல்களுக்கு விரிவான இடம் அளிக்கப்படவில்லை என்பது நிதர்சனம்.
இருப்பினும், திரைப்படம் உருவாக்கும் அரசியல் மற்றும் உளவியல் பதற்றம் அதன் முக்கியமான பலமாகத் திகழ்கிறது.
ஒரு தலைவரின் வசீகரமான ஆளுமைக்கும் அவருடைய அதிகாரத்தின் உண்மையான இயல்புக்கும் இடையில் இருக்கும் முரண்பாட்டை இது ஆராய்கிறது.
ஒருவரை நம்புவதற்கான காரணங்களும், அவரைப் பற்றிய உண்மையை உணரத் தொடங்கும்போது ஏற்படும் மனக்குழப்பமும் திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிப் பரிமாணத்தை வலுப்படுத்துகின்றன.
அதிகாரத்திற்கு அருகில் இருப்பது என்பது அதிகாரத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இணையானதல்ல என்ற நுட்பமான பார்வையும் இதில் வெளிப்படுகிறது.
உலகளாவிய அளவில் திரைப்படம் நல்ல விமர்சன வரவேற்பைப் பெற்றது. ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 87 சதவீத நேர்மறை மதிப்பீட்டையும், மெட்டாகிரிட்டிக் தளத்தில் 100க்கு 74 மதிப்பெண்களையும் பெற்றுள்ளது.
சிறந்த திரைப்படத்திற்கான பாஃப்டா விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டதுடன், சிறந்த பிரிட்டிஷ் திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த தழுவல் திரைக்கதை உள்ளிட்ட பிரிவுகளில் வெற்றியும் பெற்றது. உகாண்டாவிலும் திரைப்படம் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது என்பது அதன் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும்.
மொத்தத்தில், தி லாஸ்ட் கிங் ஆஃப் ஸ்காட்லாந்து ஒரு சர்வாதிகாரியைப் பற்றிய வரலாற்றுத் திரைப்படம் என்ற எல்லையைத் தாண்டி, அதிகாரம் மனிதர்களை எவ்வாறு கவர்கிறது, அந்தக் கவர்ச்சி அவர்களின் சிந்தனையை எவ்வாறு பாதிக்கிறது, அரசியல் அதிகாரத்தின் உண்மையான இயல்பை உணர்வது ஏன் கடினமாகிறது என்பதையெல்லாம் ஆராயும் படைப்பாகத் திகழ்கிறது.
ஃபாரஸ்ட் விட்டேக்கரின் மறக்க முடியாத நடிப்பு, ஜேம்ஸ் மெக்காவாயின் இயல்பான பங்களிப்பு, கெவின் மெக்டொனால்டின் கதைசொல்லல் அணுகுமுறை ஆகியவை இதனைப் பார்க்கத் தகுந்த திரைப்படமாக மாற்றுகின்றன.
ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சியின் உளவியல் மற்றும் மனிதநேயப் பரிமாணங்களைப் புரிந்துகொள்ள விரும்பும் பார்வையாளர்களுக்கு இது ஆழமான அனுபவத்தை வழங்கும். அதிகாரத்தின் கவர்ச்சியை மட்டுமல்ல, அதன் பின்னால் மறைந்திருக்கும் ஆபத்துகளையும் சிந்திக்கத் தூண்டும் திரைப்படம் என்பதே இதன் மிக முக்கியமான சிறப்பு.
================================
படத்தின் கதை:-
1970ஆம் ஆண்டு, நிக்கோலஸ் காரிகன் (ஜேம்ஸ் மெக்காவாய்) என்ற இளம் மருத்துவர் எடின்பர்க் பல்கலைக்கழக மருத்துவப் படிப்பை முடித்துப் பட்டம் பெறுகிறான்.
ஸ்காட்லாந்தில் அவனுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய எதிர்கால வாய்ப்புகள் பெரிதாக ஈர்க்காததால், வழக்கமான வாழ்க்கையிலிருந்து விலகி, வெளிநாட்டில் பணியாற்றி புதிய அனுபவங்களைப் பெற வேண்டும் என்று விரும்புகிறான்.
இதனால் ஆப்பிரிக்க நாடான உகாண்டாவுக்குச் செல்ல முடிவெடுக்கிறான். அங்கு டேவிட் மெரிட் மற்றும் அவரது மனைவி சாரா மெரிட் (கில்லியன் ஆண்டர்சன்) ஆகியோர் நடத்திவரும் கிறிஸ்தவத் தொண்டு மருத்துவமனையில் மருத்துவராகப் பணியில் சேர்கிறான்.
உகாண்டாவுக்குச் சென்றடைந்த நிக்கோலஸ், அந்நாட்டின் அரசியல் சூழல் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை எதிர்கொண்டிருப்பதை அறிகிறான்.
அப்போது உகாண்டாவின் அதிபராக மில்டன் ஒபோட் இருந்தார். ஆனால் 1971ஆம் ஆண்டு, ராணுவத் தளபதியாக இருந்த ஜெனரல் இடியமின் (ஃபாரஸ்ட் விட்டேக்கர்) ராணுவப் புரட்சியின் மூலம் ஒபோட்டின் ஆட்சியைக் கவிழ்த்து அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுகிறார்.
புதிய ஆட்சியாளராகப் பொறுப்பேற்ற இடியமின் மக்களிடையே உரையாற்றுகிறார். அவரது பேச்சு பொதுமக்களிடையே நல்ல வரவேற்பைப் பெறுகிறது.
நாட்டில் அமைதியையும் முன்னேற்றத்தையும் கொண்டுவருவார் என்ற நம்பிக்கை பலரிடம் உருவாகிறது. ஆனால் சாரா மெரிட் இந்த அரசியல் மாற்றத்தை அவ்வளவு நம்பிக்கையுடன் அணுகவில்லை.
புதிய ஆட்சியாளரின் பேச்சுக்கும் உண்மையான அரசியல் நடவடிக்கைகளுக்கும் இடையில் வேறுபாடு இருக்கக்கூடும் என்று அவள் சந்தேகிக்கிறாள்.
சில காலத்திற்குப் பிறகு, இடியமின் பயணித்துக் கொண்டிருந்த கார் விபத்துக்குள்ளாகிறது. அந்த விபத்தில் அவருக்குக் கையில் காயம் ஏற்படுகிறது.
அந்தச் சம்பவம் நடைபெற்ற இடத்திற்கு அழைக்கப்படும் நிக்கோலஸ், இடியமினின் காயமடைந்த கையைப் பரிசோதித்து சிகிச்சை அளிக்கிறான்.
விபத்தில் ஒரு பசுவும் படுகாயமடைந்து உயிர் பிழைக்க முடியாத நிலையில் கிடக்கிறது.
அதன் வேதனையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர யாரும் முன்வராததால், நிக்கோலஸ் அங்கிருந்த துப்பாக்கியை எடுத்துச் சென்று அந்தப் பசுவைச் சுட்டுக் கொல்கிறான். இதனால் அதன் துன்பம் முடிவுக்கு வருகிறது.
ஆரம்பத்தில் நிக்கோலஸிடம் சற்று விரோதமாக நடந்துகொள்ளும் இடியமின், அவன் ஸ்காட்லாந்தைச் சேர்ந்தவன் என்பதை அறிந்ததும் அவனிடம் நெருக்கம் காட்டத் தொடங்குகிறார்.
ஸ்காட்லாந்து மக்கள் மீது இடியமினுக்கு ஒரு தனிப்பட்ட ஈர்ப்பு இருந்தது. அவர்களுடைய கலாச்சாரம் மற்றும் அடையாளத்தின் மீது அவருக்கு இருந்த விருப்பத்தின் காரணமாக, நிக்கோலஸ் ஸ்காட்லாந்தைச் சேர்ந்தவன் என்ற செய்தி அவரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறது.
குறிப்பாக, படுகாயமடைந்த பசுவின் வேதனையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர நிக்கோலஸ் தயங்காமல் எடுத்த முடிவும் இடியமினைக் கவர்கிறது.
இதன் விளைவாக, இருவருக்கும் இடையில் எதிர்பாராத நட்பு உருவாகிறது. அந்த நெருக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் விதமாக இடியமின், நிக்கோலஸுடன் தனது ஆடைகளை தந்து மாற்றிக்கொள்கிறார்.
பின்னர் அவரைத் தன்னுடைய தனிப்பட்ட மருத்துவராகப் பணியாற்ற அழைக்கிறார். அதுமட்டுமின்றி, உகாண்டாவின் மருத்துவக் கட்டமைப்பை நவீனப்படுத்தும் பொறுப்பையும் அவரிடம் ஒப்படைக்கிறார்.
வெளிநாட்டில் அனுபவம் தேடி வந்த நிக்கோலஸுக்கு, இப்போது நேரடியாக ஒரு நாட்டின் அதிபருடன் நெருக்கமாகப் பழகும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. இதனால் அவன் தனது புதிய வாழ்க்கையை மிகுந்த உற்சாகத்துடன் தொடர்கிறான்.
இடியமினின் தனிப்பட்ட மருத்துவராகப் பணியாற்றத் தொடங்கிய நிக்கோலஸ், நாளடைவில் அவருடைய நம்பிக்கைக்குரிய நபராக மாறுகிறான்.
மருத்துவப் பணிகளைத் தாண்டி, அரசாங்கத்தின் பல்வேறு விவகாரங்களிலும் அவனுடைய பங்களிப்பு அதிகரிக்கிறது.
நாட்டின் அரசியல் நடவடிக்கைகள் தொடர்பான விஷயங்களிலும் இடியமின் அவனிடம் ஆலோசனை கேட்கிறார். இதனால் நிக்கோலஸ் ஒரு சாதாரண மருத்துவராக இல்லாமல், அதிபருக்கு நெருக்கமான முக்கியமான நபராக மாறுகிறான்.
ஆனால் இந்த நெருக்கத்தின் மறுபக்கம் அவனுக்குப் படிப்படியாகத் தெரியத் தொடங்குகிறது. இடியமின் தனது அரசியல் எதிரிகளைக் கடுமையாக ஒடுக்குகிறார்.
அவருடைய ஆட்சிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுப்பவர்கள் கைது செய்யப்படுகிறார்கள்; அரசாங்கத்தின் அடக்குமுறை நடவடிக்கைகள் அதிகரிக்கின்றன.
இத்தகைய சம்பவங்களைப் பார்க்கும் நிக்கோலஸ் மனதளவில் அதிருப்தியடைகிறான். இருப்பினும், இடியமின் தனது நடவடிக்கைகளுக்கு ஒரு காரணத்தை முன்வைக்கிறார்.
அரசியல் எதிர்ப்புகளை ஒடுக்கினால்தான் நாட்டில் நிலையான அமைதியை உருவாக்க முடியும் என்றும், நாட்டின் ஒற்றுமைக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் இது அவசியம் என்றும் அவர் நிக்கோலஸிடம் விளக்குகிறார்.
அந்த விளக்கங்களை நம்பும் நிக்கோலஸ், ஆரம்பத்தில் அவருடைய நடவடிக்கைகளை ஏற்றுக்கொள்ள முயற்சிக்கிறான்.
இதற்கிடையில், இடியமினுக்கு மூன்று மனைவிகள் இருப்பதையும், அவர்களில் இளைய மனைவியான கே அமின் (கெர்ரி வாஷிங்டன்) அவரிடமிருந்து ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருப்பதையும் நிக்கோலஸ் அறிந்துகொள்கிறான்.
கே, வலிப்பு நோயால் பாதிக்கப்பட்ட மகனான மெக்கன்சியைப் பெற்றெடுத்திருப்பதால், இடியமின் அவளிடம் வெறுப்பும் புறக்கணிப்பும் காட்டுகிறார். இதனால் கே தனது கணவரின் அன்பையும் ஆதரவையும் இழந்து தனிமையில் வாழ்கிறாள்.
மெக்கன்சிக்கு மருத்துவச் சிகிச்சை அளிக்க வேண்டிய சூழலில் நிக்கோலஸ் கேயைச் சந்திக்கிறான். மகனின் உடல்நிலையைக் கவனித்துக்கொள்ளும் பணியின் மூலம் இருவருக்கும் இடையில் நெருக்கம் ஏற்படுகிறது.
கேயின் தனிமையும் அவளுடைய வாழ்க்கைச் சூழலும் நிக்கோலஸை அவளிடம் நெருங்கச் செய்கின்றன. அதேபோல், இடியமினின் மனைவியாக இருந்தாலும் அவரிடமிருந்து அன்பைப் பெற முடியாமல் தவிக்கும் கேக்கும் நிக்கோலஸிடம் ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது. நாளடைவில் இருவருக்கும் இடையிலான உறவு நெருக்கமானதாக மாறுகிறது.
அதே காலகட்டத்தில், இடியமினின் ஆட்சியின் உண்மையான முகம் நிக்கோலஸுக்கு இன்னும் தெளிவாகத் தெரியத் தொடங்குகிறது.
அரசியல் எதிர்ப்பாளர்கள் மீதான அடக்குமுறை அதிகரிக்கிறது. கொலைகள் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன. நாட்டின் நிர்வாகத்தில் இடியமினின் தனிப்பட்ட சந்தேகங்களும் அச்சங்களும் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்குகின்றன.
அவருடைய ஆட்சியில் வெளிநாட்டவர்கள் மீதான வெறுப்பும் அதிகரிக்கிறது. ஆரம்பத்தில் மக்களுக்காக உழைக்கும் தலைவராகத் தோன்றிய இடியமின், இப்போது தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களிடம்கூட நம்பிக்கையற்றவராகவும் சந்தேகத்துடனும் நடந்துகொள்கிறார்.
இவற்றையெல்லாம் நேரில் பார்க்கும் நிக்கோலஸ், தான் நம்பியிருந்த மனிதர் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை உணரத் தொடங்குகிறான்.
இடியமினின் நெருங்கிய வட்டத்தில் இருப்பது தனக்குப் பாதுகாப்பான வாழ்க்கையை அளிக்கவில்லை என்பதையும் புரிந்துகொள்கிறான். எனவே உகாண்டாவை விட்டு மீண்டும் ஸ்காட்லாந்துக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கிறான்.
ஆனால் தனது முடிவை இடியமினிடம் தெரிவிக்கும்போது, அவர் அதனை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறார். நிக்கோலஸ் தன்னை விட்டு வெளியேறுவதை அவர் விரும்பவில்லை.
அதேவேளையில், நிக்கோலஸ் தனது விருப்பப்படி நாட்டைவிட்டு வெளியேறுவதற்கான வழிகளும் கடினமாகின்றன.
ஒரு விருந்தில் கலந்துகொள்ளும் நிக்கோலஸுக்கு, அங்கு ஒரு நடனப் பெண்ணை அவருடைய காதலியாக இருக்கும்படி ஏற்பாடு செய்திருப்பது தெரியவருகிறது.
அந்தப் பெண்ணிடம் நெருக்கம் காட்டுவதைத் தவிர்க்க முயற்சிக்கும் நிக்கோலஸ், அந்தச் சூழலிலிருந்து விலகிச் செல்ல முயல்கிறான்.
பின்னர் அவனும் கேயும் தனிமையில் சந்தித்து உடலுறவு கொள்கிறார்கள். அந்தச் சந்திப்பின்போது, இனிமேலும் உகாண்டாவில் தங்கியிருப்பது ஆபத்தானது என்பதை கே அவனுக்கு எடுத்துரைக்கிறாள்.
இடியமின் அவர்களுடைய உறவை அறிந்துகொண்டால், தன்னை உயிருடன் விடமாட்டார் என்பதை அவள் நன்றாக உணர்ந்திருக்கிறாள்.
எனவே நிக்கோலஸ் எப்படியாவது நாட்டைவிட்டு வெளியேற வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறாள்.
இதற்கிடையில், நிக்கோலஸை நாட்டைவிட்டு வெளியேறவிடாமல் தடுக்கும் நோக்கத்தில் இடியமின் ஒரு ரகசிய நடவடிக்கையை மேற்கொள்கிறார்.
நிக்கோலஸின் பிரிட்டிஷ் கடவுச்சீட்டை அவருக்குத் தெரியாமல் மாற்றி, அதற்குப் பதிலாக உகாண்டா கடவுச்சீட்டை வைக்கிறார்.
இதனால் நிக்கோலஸால் தனது பிரிட்டிஷ் குடியுரிமையைப் பயன்படுத்தி நாட்டைவிட்டு வெளியேற முடியாத நிலை ஏற்படுகிறது.
இந்தச் சிக்கலிலிருந்து தப்பிக்க வழி தேடும் நிக்கோலஸ், உகாண்டாவில் பிரிட்டிஷ் வெளியுறவுத் துறையின் பிரதிநிதியாகப் பணியாற்றும் ஸ்டோனை (சைமன் மெக்பர்னி) சந்தித்து உதவி கேட்கிறான்.
நிலைமையை அறிந்துகொள்ளும் ஸ்டோன், நிக்கோலஸை ரகசியமாக நாட்டிலிருந்து வெளியேற்ற முடியும் என்று கூறுகிறார்.
ஆனால் அதற்கு ஒரு நிபந்தனை விதிக்கிறார். இடியமினைக் கொலை செய்தால் மட்டுமே அவரை உகாண்டாவிலிருந்து ரகசியமாக வெளியேற்றுவதற்கான ஏற்பாட்டைச் செய்ய முடியும் என்கிறார்.
அதாவது, இடியமினைக் கொலை செய்வதற்கு நிக்கோலஸ் ஒப்புக்கொண்டால், அவரை நாட்டைவிட்டு வெளியேற்ற பிரிட்டிஷ் தரப்பினர் உதவுவார்கள்.
ஆனால் நிக்கோலஸ் அந்தக் கொலைத் திட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கிறான். இடியமினின் ஆட்சியால் ஏற்பட்டிருக்கும் ஆபத்துகளை உணர்ந்திருந்தாலும், அவரைக் கொலை செய்வதற்கு அவன் சம்மதிக்கவில்லை. இதனால் அவனுடைய வெளியேறும் முயற்சி மேலும் சிக்கலாகிறது.
1972ஆம் ஆண்டு, உகாண்டாவில் வாழ்ந்துவரும் ஆசிய மக்களை நாட்டைவிட்டு வெளியேற்ற இடியமின் உத்தரவிடுகிறார்.
உகாண்டாவின் பொருளாதாரத்திலும் வர்த்தகத்திலும் முக்கியப் பங்கு வகித்துவந்த ஆசியர்கள் வெளியேற்றப்படுவதால் நாட்டின் பல்வேறு தொழில்துறைகள் பாதிக்கப்படும் என்பதை நிக்கோலஸ் உணர்கிறான்.
எனவே இந்த முடிவுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறான். ஆனால் இடியமின் தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ள மறுக்கிறார்.
ஆசியர்கள் வெளியேற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, நாட்டில் தொழிலாளர்கள் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது. பல்வேறு வணிகங்களும் தொழில்களும் பாதிக்கப்படுகின்றன.
இதன் விளைவாக உகாண்டாவின் பொருளாதாரம் கடுமையாக வீழ்ச்சியடைகிறது. நிக்கோலஸ் எதிர்பார்த்ததுபோலவே, இடியமினின் கொள்கை நாட்டுக்கு மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
இந்தச் சூழ்நிலையில் கே ஒரு முக்கியமான செய்தியை நிக்கோலஸிடம் தெரிவிக்கிறாள். தான் கர்ப்பமாக இருப்பதாகவும், அந்தக் குழந்தைக்குத் தந்தை நிக்கோலஸ்தான் என்றும் கூறுகிறாள்.
இடியமினின் மனைவியாக இருக்கும் கே வேறொரு ஆணின் குழந்தையைச் சுமக்கிறாள் என்ற உண்மை அவருக்குத் தெரியவந்தால், அவர் அவளைக் கொன்றுவிடுவார் என்பது இருவருக்கும் தெரியும். எனவே அந்தக் குழந்தையைப் பெற்றெடுப்பது கேயின் உயிருக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்தை ஏற்படுத்தும்.
இதனால் கே, நிக்கோலஸிடம் ரகசியமாகக் கருக்கலைப்பு செய்ய உதவுமாறு கெஞ்சுகிறாள். இருவருக்கும் இடையிலான உறவு வெளியே தெரியாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதுடன், இடியமினின் கொடூரமான தண்டனையிலிருந்தும் தப்பிக்க வேண்டும் என்பதே அவளுடைய நோக்கம்.
நிக்கோலஸும் அவளுக்கு உதவ ஒப்புக்கொள்கிறான். இருவரும் சந்தித்து கருக்கலைப்புக்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யத் திட்டமிடுகிறார்கள்.
ஆனால் அவர்கள் சந்திக்க வேண்டிய நேரத்தில் நிக்கோலஸுக்கு எதிர்பாராத தடங்கல் ஏற்படுகிறது.
இடியமின் மேற்கத்திய நாடுகளைச் சேர்ந்த பத்திரிகையாளர்களுடன் நடத்தும் செய்தியாளர் சந்திப்பில் நிக்கோலஸ் கட்டாயம் கலந்துகொள்ள வேண்டும் என்று உத்தரவிடுகிறார்.
அதிபரின் உத்தரவை மீறி வெளியேற முடியாததால், நிக்கோலஸ் அந்தச் செய்தியாளர் சந்திப்பில் கலந்துகொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. இதனால் கேயைச் சந்திக்க வேண்டிய நேரத்தைத் தவறவிடுகிறான்.
நிக்கோலஸ் தன்னைச் சந்திக்க வராததால், அவன் தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டதாக கே நினைக்கிறாள். அவளுடைய உயிருக்கு ஆபத்தான சூழ்நிலையில், அவனுடைய உதவியை நம்பியிருந்த அவளுக்கு இது மிகப்பெரிய ஏமாற்றமாக அமைகிறது.
வேறு வழியின்றி, அருகிலுள்ள ஒரு கிராமத்திற்குச் சென்று முறையான மருத்துவ வசதிகள் இல்லாத நிலையில், ஆபத்தான முறையில் கருக்கலைப்பு செய்துகொள்ள முயற்சிக்கிறாள்.
ஆனால் அங்கு இடியமினின் படையினரிடம் அவள் சிக்கிக்கொள்கிறாள். அவளுடைய கர்ப்பம் மற்றும் அதற்குப் பின்னால் இருக்கும் உறவு பற்றிய உண்மை வெளிப்படுகிறது. இதன் விளைவாக அவள் கொடூரமாகக் கொல்லப்படுகிறாள்.
பின்னர் நிக்கோலஸ் கேயைத் தேடிச் செல்கிறான். அப்போது அவன் காணும் காட்சி அவனை நிலைகுலையச் செய்கிறது.
உடற்கூறு ஆய்வுக்காக வைக்கப்பட்டிருக்கும் மேசையில் கேயின் சிதைக்கப்பட்ட சடலம் கிடக்கிறது. அவளுடைய உடல் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டிருப்பதை மாறுகால் மாறுகையாக தைக்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்து நிக்கோலஸ் பேரதிர்ச்சியடைகிறான்.
தான் அவளுக்கு உதவியிருக்க வேண்டிய நேரத்தில் தாமதித்ததால் அவளுடைய உயிரைக் காப்பாற்ற முடியாமல் போனதை உணர்ந்து துயரத்தில் மூழ்குகிறான்.
இதுவரை இடியமினின் கொடூரமான ஆட்சியிலிருந்து தப்பித்துச் செல்ல வேண்டும் என்று மட்டுமே நினைத்துக்கொண்டிருந்த நிக்கோலஸ், இப்போது அவரைக் கொல்ல வேண்டும் என்று முடிவெடுக்கிறான்.
கேயின் மரணம் அவனுடைய மனநிலையை முற்றிலும் மாற்றிவிடுகிறது. இடியமினின் கொடுங்கோன்மைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க அவரைக் கொலை செய்வதே ஒரே வழி என்று எண்ணுகிறான்.
அந்த நேரத்தில் பாலஸ்தீன ஆதரவு கொண்ட கடத்தல்காரர்களால் ஒரு விமானம் கடத்தப்படுகிறது. அவர்கள் அந்த விமானத்தை உகாண்டாவின் என்டெப்பே விமான நிலையத்திற்குக் கொண்டுசென்று தரையிறக்குகிறார்கள்.
அங்கு தஞ்சம் கோருவதற்காகவும் தங்களுடைய கோரிக்கைகளை முன்வைப்பதற்காகவும் அவர்கள் விமானத்தைக் கைப்பற்றியிருக்கிறார்கள்.
இந்தச் சம்பவத்தை இடியமின் ஒரு மிகப்பெரிய விளம்பர வாய்ப்பாகப் பார்க்கிறார். சர்வதேச நாடுகளின் கவனத்தை ஈர்க்கும் இந்தச் சம்பவத்தின் மூலம் தன்னை ஒரு முக்கியமான அரசியல் தலைவராக உலகுக்கு வெளிப்படுத்திக்கொள்ள முடியும் என்று கருதுகிறார்.
எனவே உடனடியாக என்டெப்பே விமான நிலையத்திற்குச் செல்ல முடிவெடுக்கிறார். அப்போது நிக்கோலஸையும் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்கிறார்.
இதற்கிடையில், நிக்கோலஸ் இடியமினைக் கொலை செய்யும் திட்டத்தைத் தீட்டியிருக்கிறான். அவருக்குத் தலைவலி இருப்பதாகக் கூறி, அதற்கான மாத்திரைகளைக் கொடுப்பது போல நடித்து விஷம் கலந்த மருந்தைக் கொடுத்து அவரைக் கொலை செய்வதே அவனுடைய திட்டம்.
என்டெப்பே விமான நிலையத்தில் இடியமினுடன் இருக்கும்போது, அவருடைய பாதுகாவலர்களில் ஒருவன் நிக்கோலஸின் திட்டத்தைக் கண்டுபிடித்துவிடுகிறான்.
தலைவலிக்கான மாத்திரைகள் என்ற பெயரில் இடியமினுக்கு விஷம் கொடுக்க நிக்கோலஸ் முயற்சிப்பதை அவன் அறிந்துகொள்கிறான்.
உடனே மற்ற பாதுகாவலர்களும் இடியமினின் ஆட்களும் நிக்கோலஸைச் சூழ்ந்துகொண்டு கடுமையாகத் தாக்குகிறார்கள்.
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு அங்கு வரும் இடியமின், நிக்கோலஸின் திட்டத்தைப் பற்றித் தனக்குத் தெரிந்திருப்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்.
அதுமட்டுமின்றி, நிக்கோலஸுக்கும் தனது மனைவி கேவுக்கும் இடையில் இருந்த உறவையும் தான் அறிந்திருப்பதாகக் கூறுகிறார்.
கேயின் மரணத்திற்குப் பின்னால் இருந்த உண்மையையும், நிக்கோலஸ் தன்னை ஏமாற்ற முயன்றதையும் வெளிப்படுத்தும் இடியமின், அவனை உயிருடன் விடாமல் கொடூரமாகத் தண்டிக்க முடிவெடுக்கிறார்.
நிக்கோலஸின் மார்புப் பகுதியில் இறைச்சியைத் தொங்கவிடப் பயன்படுத்தப்படும் கொக்கிகளைப் பாய்ச்சுகிறார்.
பின்னர் அவனுடைய தோலிலேயே கொக்கிகளைப் பொருத்தி, அவனைத் தூக்கிலிடும் வகையில் தொங்கவிடுகிறார்.
கடுமையான வலியிலும் ரத்தக் காயங்களுடனும் நிக்கோலஸ் உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் கிடக்கிறான்.
இதற்கிடையில், விமானத்தில் இருந்த இஸ்ரேலியர் அல்லாத பயணிகளை விடுவித்து அனுப்புவதற்கான ஏற்பாடுகளை இடியமின் செய்கிறார்.
இதனால் பணயக் கைதிகளாக இருந்த பயணிகளில் ஒரு பகுதியினரை விடுவிக்கும் நடவடிக்கை நடைபெறுகிறது.
நிக்கோலஸைச் சித்திரவதை செய்துகொண்டிருந்தவர்கள், அவன் உயிரற்ற நிலையில் இருப்பதாக நினைத்து, அவனை அங்கேயே விட்டுவிட்டு வேறொரு அறைக்குச் சென்று ஓய்வெடுக்கிறார்கள்.
அந்தச் சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு நிக்கோலஸின் மருத்துவப் பணியாளர் நண்பரான டாக்டர் ஜுன்ஜு (டேவிட் ஓயலோவோ) அவனைக் காப்பாற்ற முன்வருகிறார்.
நிக்கோலஸ் உயிருடன் இருப்பதை உணர்ந்த ஜுன்ஜு, அவனை அங்கிருந்து வெளியேற்றத் திட்டமிடுகிறார். இடியமினின் ஆட்சியின் கொடூரங்களை உலகுக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு நிக்கோலஸுக்கு இருப்பதாக அவர் கூறுகிறார்.
மேலும், நிக்கோலஸ் வெள்ளையர் என்பதால், அவன் கூறும் உண்மைகளை உலக நாடுகள் நம்புவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் என்றும் ஜுன்ஜு விளக்குகிறார்.
உகாண்டாவின் மக்களும், குறிப்பாக இடியமினின் ஆட்சியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களும் கூறும் உண்மைகளைக் காட்டிலும், வெள்ளையரான ஒருவன் அளிக்கும் சாட்சியத்திற்கு சர்வதேச அளவில் அதிக முக்கியத்துவம் கிடைக்கக்கூடும் என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
நிக்கோலஸை அங்கிருந்து வெளியேற்றுவதற்காக ஜுன்ஜு தனது சொந்த மேலங்கியைக் கழற்றி அவனுக்குக் கொடுக்கிறார்.
அந்த மேலங்கியை அணிந்துகொண்டால், விடுவிக்கப்பட்ட பணயக் கைதிகளின் கூட்டத்தில் நிக்கோலஸ் எளிதாகக் கலந்துவிட முடியும். யாருக்கும் சந்தேகம் ஏற்படாமல் அந்தக் கூட்டத்துடன் சேர்ந்து விமானத்தில் ஏறுவதற்கும் இதுவே உதவும்.
ஜுன்ஜுவின் உதவியுடன் நிக்கோலஸ் சித்திரவதை செய்யப்பட்ட இடத்திலிருந்து வெளியேறுகிறான். விடுவிக்கப்பட்ட பயணிகளுடன் தன்னை இணைத்துக்கொண்டு, யாருடைய கவனத்தையும் ஈர்க்காமல் விமானத்தில் ஏறுகிறான்.
இவ்வாறு உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் இருந்தபோதிலும், ஜுன்ஜுவின் துணிச்சலான உதவியால் நிக்கோலஸ் உகாண்டாவிலிருந்து தப்பிக்கிறான்.
ஆனால் நிக்கோலஸ் அங்கிருந்து காணாமல் போனதைச் சித்திரவதை செய்தவர்கள் பின்னர் கண்டுபிடிக்கிறார்கள்.
அவனைக் காப்பாற்றி வெளியேற்றியதில் ஜுன்ஜுவுக்குத் தொடர்பு இருப்பதை அறிந்த இடியமினின் ஆட்கள், அவரைக் கொன்றுவிடுகிறார்கள்.
நிக்கோலஸைக் காப்பாற்றுவதற்காகத் தனது உயிரையே பணயம் வைத்த ஜுன்ஜு, அதற்காகத் தன் உயிரை இழக்கிறார்.
என்டெப்பே விமானக் கடத்தல் சம்பவம் சர்வதேச அளவில் இடியமினின் பெயருக்கும் நற்பெயருக்கும் மிகப்பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
உலக நாடுகளிடையே ஏற்கெனவே சந்தேகத்திற்குரியவராக இருந்த இடியமினின் ஆட்சிக்கு, இந்தச் சம்பவம் மேலும் அவப்பெயரை உருவாக்குகிறது.
தன்னை ஒரு திறமையான தலைவராக உலகுக்கு வெளிப்படுத்திக்கொள்ள அவர் மேற்கொண்ட முயற்சி எதிர்மறையான விளைவையே ஏற்படுத்துகிறது.
இதற்குப் பிறகும் இடியமின் தனது அதிகாரத்தைத் தொடர்ந்து தக்கவைத்துக்கொள்ள முயற்சிக்கிறார். 1979ஆம் ஆண்டு, உகாண்டாவின் அண்டை நாடான தான்சானியா மீது படையெடுக்க முடிவெடுக்கிறார்.
ஆனால் இந்த நடவடிக்கை அவருக்குச் சாதகமாக அமையவில்லை. தான்சானியா எதிர்த்துப் போரிட்டு உகாண்டாவைத் தாக்குகிறது. தொடர்ந்து முன்னேறிய தான்சானியப் படைகள் உகாண்டாவின் தலைநகரான கம்பாலாவைக் கைப்பற்றுகின்றன.
இதன் விளைவாக இடியமினின் ஆட்சி கவிழ்க்கப்படுகிறது. நாட்டின் அதிகாரத்தை இழந்த அவர், உகாண்டாவிலிருந்து வெளியேறி சவூதி அரேபியாவில் நாடுகடத்தப்பட்ட வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறார்.
அங்கு தனது வாழ்நாள் முழுவதையும் நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையிலேயே கழிக்கிறார். இறுதியாக 2003ஆம் ஆண்டு சவூதி அரேபியாவில் அவர் உயிரிழந்தார் என்ற செய்தியுடன் படம் நிறைகிறது .
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்மூன்றாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்பாஃப்டா
#கீதப்ப்ரியன்கோல்டன்க்ளோப்
