ஒரு மனிதன் தன்னைப் பற்றிய உண்மைகளையே மறந்துவிட்டால், அவனுடைய செயல்களுக்கான பொறுப்பை யார் ஏற்றுக்கொள்வது?
அவன் செய்த குற்றங்களுக்குப் பின்னால் அவனுடைய சொந்த விருப்பம் இருக்கிறதா, அல்லது அவனை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்திய அதிகார அமைப்பின் திட்டமிடல் இருக்கிறதா?
இத்தகைய ஆழமான கேள்விகளை அதிரடியான உளவுத்துறைத் திரில்லர் பின்னணியில் ஆராயும் திரைப்படம்தான் பால் கிரீன்கிராஸ் இயக்கிய தி பார்ன் அல்டிமேட்டம் The Bourne Ultimatum 2007.
ராபர்ட் லட்லம் உருவாக்கிய ஜேசன் பார்ன் என்ற கதாபாத்திரத்தை மையமாகக் கொண்ட இந்தத் தொடரின் மூன்றாவது திரைப்படம், வழக்கமான உளவாளி திரைப்படங்களின் எல்லையைத் தாண்டி மனித அடையாளம், நினைவுகள், குற்றவுணர்வு, மனசாட்சி ஆகியவற்றை ஆராய்கிறது.
ஒரு திறமையான ரகசிய நடவடிக்கையாளன் என்ற வெளிப்புற அடையாளத்தைவிட, அவனுக்குள் இருக்கும் மனிதனைப் புரிந்துகொள்வதில்தான் திரைப்படத்தின் முக்கியமான கலைநோக்கு அமைந்திருக்கிறது.
ஒரு மனிதனைச் செயல்திறன் மிக்க கொலையாளியாக மாற்றுவதற்கு அதிகார அமைப்புகள் பயன்படுத்தும் உளவியல் முறைகளும், அவற்றின் பின்னணியில் இருக்கும் அறநெறிச் சிக்கல்களும் படத்தின் அடிப்படைக் கருப்பொருளுக்கு வலிமை சேர்க்கின்றன.
பால் கிரீன்கிராஸின் இயக்கத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், அதிரடிக் காட்சிகளையும் உளவியல் பதற்றத்தையும் தனித்தனியாக அணுகாமல் ஒரே திரைப்பட அனுபவமாக இணைத்திருப்பதாகும்.
சர்வதேச நகரங்களின் பரபரப்பான சூழலில் நடைபெறும் உளவுத்துறை நடவடிக்கைகள், நவீன உலகில் கண்காணிப்பும் தகவல் பரிமாற்றமும் எவ்வளவு விரிவான கட்டுப்பாட்டு அமைப்புகளாக மாறியிருக்கின்றன என்பதை உணர்த்துகின்றன.
லண்டன், பாரிஸ், மாட்ரிட், டேஞ்சியர், நியூயார்க் போன்ற நகரங்கள் வெறும் பின்னணிக் காட்சிகளாக இல்லாமல், கதையின் யதார்த்த உணர்வை வலுப்படுத்தும் இடங்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
நிஜ உலகில் இத்தகைய சம்பவங்கள் நிகழக்கூடும் என்ற உணர்வை உருவாக்குவதே இயக்குநரின் அணுகுமுறைத் தனித்துவம்.
திரைக்கதை அமைப்பில் வேகமும் தகவல் அடர்த்தியும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. ஒருபுறம் தனிமனித அடையாளம் குறித்த தேடல், மறுபுறம் அரசின் ரகசிய நடவடிக்கைகள் குறித்த விசாரணை என இரு தளங்களிலும் திரைப்படம் இயங்குகிறது.
இதனால் பார்வையாளருக்கு அதிரடி மட்டுமின்றி, அதிகாரத்தின் செயல்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய அறிவார்ந்த ஈடுபாடும் தேவைப்படுகிறது.
முந்தைய திரைப்படத்தின் காலப்பகுதியுடன் இணையும் கதை அமைப்பும், ஏற்கெனவே உருவாக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் தொடர்ச்சியைப் பாதுகாக்கும் விதமும் இந்தப் படத்தைத் தனித்த திரைப்படமாக மட்டுமல்லாமல் ஒரு முழுமையான தொடரின் முக்கியமான பகுதியாகவும் மாற்றுகின்றன.
ஜேசன் பார்ன் கதாபாத்திரத்தில் மாட் டேமன் வெளிப்படுத்தும் நடிப்பு, இந்தத் திரைப்படத்தின் மைய வலிமைகளில் ஒன்று. உடல் மொழி, முகபாவனை, கண்களின் வழியாக வெளிப்படும் எச்சரிக்கை உணர்வு ஆகியவற்றின் மூலம் குறைந்த உரையாடல்களிலேயே கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
அவரது நடிப்பில் காணப்படும் கட்டுப்பாடும் இயல்பான தன்மையும், ஒரு பயிற்சி பெற்ற நடவடிக்கையாளனின் திறமையையும், தனது கடந்தகாலத்துடன் போராடும் மனிதனின் மன அழுத்தத்தையும் ஒரே நேரத்தில் உணர்த்துகின்றன.
நிக்கி பார்சன்ஸ் கதாபாத்திரத்தில் ஜூலியா ஸ்டைல்ஸ் அளிக்கும் பங்களிப்பும் கதையின் உணர்ச்சித் தளத்திற்கு முக்கியத்துவம் சேர்க்கிறது. பமீலா லாண்டியாக வரும் ஜோன் ஆலன், அதிகார அமைப்புக்குள் பணியாற்றும் ஒருவரின் கடமைக்கும் மனசாட்சிக்கும் இடையிலான சிக்கலை நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறார்.
நோவா வோசன் கதாபாத்திரத்தில் டேவிட் ஸ்ட்ராதேர்ன், அதிகாரத்தின் நம்பிக்கையையும் கட்டுப்பாட்டு மனப்பான்மையையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில் நடித்துள்ளார்.
ஒளிப்பதிவாளர் ஆலிவர் வுட்டின் கேமரா அணுகுமுறை திரைப்படத்தின் பதற்றத்தை நேரடியாகப் பார்வையாளருக்குக் கடத்துகிறது.
கையடக்கக் கேமரா முறையில் உருவாக்கப்பட்ட காட்சிகளின் அசைவு, சம்பவங்கள் நடைபெறும் இடத்திலேயே பார்வையாளர் இருப்பது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.
அதே நேரத்தில், இந்த நடுங்கும் கேமரா மொழி சில உரையாடல் காட்சிகளில் காட்சியின் தெளிவைக் குறைக்கும் தன்மையும் கொண்டிருக்கிறது.
ஆனால் அதிரடிக் காட்சிகளில் இதே உத்தி ஏற்படுத்தும் உடனடித்தன்மையும் பரபரப்பும் படத்தின் யதார்த்தமான காட்சி மொழிக்கு முக்கியப் பங்களிப்பை வழங்குகின்றன.
படத்தொகுப்பாளர் கிறிஸ்டோபர் ரோஸின் பணி, திரைப்படத்தின் வேகத்தைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியமான தொழில்நுட்ப அம்சமாக இருக்கிறது. வேகமாக மாறும் காட்சிகள், பல இடங்களில் ஒரே நேரத்தில் நடைபெறும் நடவடிக்கைகள், தகவல்களுக்கும் காட்சிகளுக்கும் இடையிலான துல்லியமான இணைப்புகள் ஆகியவை பார்வையாளரின் கவனத்தைத் தொடர்ந்து ஈர்க்கின்றன.
வெறும் வேகமான வெட்டுகளால் பரபரப்பை உருவாக்காமல், காட்சிகளின் தொடர்ச்சியையும் சம்பவங்களின் தீவிரத்தையும் இணைக்கும் படத்தொகுப்பு இது. இந்தப் பணிக்காக கிறிஸ்டோபர் ரோஸ் ஆஸ்கார் விருதைப் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஜான் பவலின் பின்னணி இசை, காட்சிகளின் வேகத்திற்கும் மன அழுத்தத்திற்கும் பொருத்தமான இசைச் சூழலை உருவாக்குகிறது.
ஒலியமைப்பும் ஒலிக்கலப்பும் அதிரடிக் காட்சிகளின் தீவிரத்தை அதிகரிப்பதோடு, திரைப்படத்தின் ஒட்டுமொத்த அனுபவத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
ஒலி வடிவமைப்புக்காகவும் ஒலிக்கலப்புக்காகவும் திரைப்படம் இரண்டு ஆஸ்கார் விருதுகளை வென்றது. இதன் மூலம் படத்தின் தொழில்நுட்பத் தரம் காட்சிகளின் அழகியலுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், ஒலி சார்ந்த அனுபவத்திலும் வலுவாக வெளிப்படுகிறது.
ஸ்பெஷல் எஃபக்ட்ஸ் தயாரிப்பில் டபுள் நெகட்டிவ் நிறுவனம் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளது. திரைப்படத்தில் 590-க்கும் மேற்பட்ட கண்ணுக்குப் புலப்படாத காட்சி விளைவுகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
இந்தத் திரைப்படத்தின் ஆழமான சமூகப் பார்வை, அரசின் பாதுகாப்பு அமைப்புகளுக்கும் தனிமனித சுதந்திரத்திற்கும் இடையிலான உறவைப் பற்றிய கேள்விகளில் வெளிப்படுகிறது.
பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் மனிதர்களைக் கண்காணிப்பதும், அவர்களின் மனநிலையையும் செயல்பாடுகளையும் கட்டுப்படுத்துவதும் எந்த அளவுக்கு நியாயமானது என்ற கேள்வியை இது எழுப்புகிறது.
ரகசிய நடவடிக்கைகள், அதிகாரப் போட்டிகள், தகவல் கண்காணிப்பு ஆகியவற்றின் பின்னணியில் தனிமனிதனின் உரிமைகளும் மனசாட்சியும் எவ்வாறு பாதிக்கப்படுகின்றன என்பதைத் திரில்லர் வடிவத்தில் ஆராய்கிறது.
அதிகாரம் கொண்டவர்கள் உருவாக்கும் அமைப்புகளுக்குள் பணியாற்றும் ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய செயல்களின் அறநெறிப் பொறுப்பை உணர வேண்டியதன் அவசியத்தையும் திரைப்படம் வலியுறுத்துகிறது.
உலகளாவிய அளவில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற இப்படம், சுமார் 444 மில்லியன் டாலர் வசூலை ஈட்டியது. விமர்சன ரீதியாகவும் பாராட்டுகளைப் பெற்றது, அதிரடியையும் அறிவார்ந்த திரைக்கதை அணுகுமுறையையும் ஒருங்கிணைத்த படைப்பாக இது அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
தி பார்ன் அல்டிமேட்டம் திரைப்படத்தின் உண்மையான தனித்துவம், ஒரு உளவாளியின் திறமைகளைப் பற்றிய பரபரப்பான காட்சிகளில் மட்டும் இல்லை; மனிதனை ஒரு ஆயுதமாக மாற்றும் அதிகார அமைப்புகளுக்கும், தனது செயல்களின் அறநெறிப் பொறுப்பை உணர முயலும் தனிமனிதனுக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டில்தான் இருக்கிறது.
அதிரடித் திரைப்படங்களை விரும்புபவர்களுக்கும், அதிகாரம், அடையாளம், மனசாட்சி ஆகியவற்றைப் பற்றிய ஆழமான கேள்விகளை ரசிப்பவர்களுக்கும் தவறவிடக்கூடாத திரைப்படம் இது.
================================
படத்தின் கதை:-
முற்பாதி கதையில் மாஸ்கோவில் கிரில் என்பவனால் துரத்தப்பட்ட ஜேசன் பார்ன் (மாட் டேமன்), காயமடைந்த நிலையிலும் ரஷ்யக் காவல்துறையினரிடமிருந்து தப்பிக்க முயல்கிறான்.
கிரிலின் துரத்தலுக்குப் பிறகு மாஸ்கோவில் ஏற்பட்ட மோதல்களின் தொடர்ச்சியாக இந்தக் கதை தொடங்குகிறது.
காவல்துறையினரிடமிருந்து தப்பிக்கும் வேளையில், அவனுடைய கடந்தகால நினைவுகள் மீண்டும் அவனைத் துன்புறுத்துகின்றன.
குறிப்பாக, சிஐஏ அமைப்பின் ரகசியக் கொலை நடவடிக்கையான ஆபரேஷன் டிரெட்ஸ்டோனில் அவன் முதன்முதலில் சேர்க்கப்பட்ட காலத்தைப் பற்றிய நினைவுகள் அவனுக்குள் தோன்றுகின்றன.
அந்த நினைவுகளில், அவன் விருப்பமின்றி ஒரு திட்டத்திற்குள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதைப் போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.
ஆனால் அவனுடைய கடந்தகாலத்தைப் பற்றிய முழுமையான உண்மைகள் இன்னும் அவனுக்குத் தெரியவில்லை.
ஆறு வாரங்களுக்குப் பிறகு, சிஐஏ துணை இயக்குநர் பமீலா லாண்டி (ஜோன் ஆலன்), மறைந்த முன்னாள் டிரெட்ஸ்டோன் தலைவரான வார்ட் அபாட்டின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அடங்கிய ஒலிப்பதிவை சிஐஏ இயக்குநர் எஸ்ரா கிரேமரிடம் (ஸ்காட் கிளென்) சமர்ப்பிக்கிறாள்.
இந்த ஒலிப்பதிவில் அபாட் தனது முந்தைய நடவடிக்கைகள் குறித்த உண்மைகளை ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறான். இதற்கிடையில், இத்தாலியின் டூரின் நகரில், பிரிட்டனின் கார்டியன் நாளிதழில் பணியாற்றும் பத்திரிகையாளர் சைமன் ராஸ் (பாடி கன்சிடைன்), ஜேசன் பார்னைப் பற்றித் தொடர்ந்து கட்டுரைகள் எழுதி வருகிறான்.
அவனுடைய விசாரணையின்போது, டிரெட்ஸ்டோன் திட்டத்திற்குப் பதிலாகச் செயல்படும் புதிய ரகசிய உளவுத்துறை நடவடிக்கையான பிளாக்பிரியர் பற்றிய தகவலை அறிந்துகொள்கிறான்.
பிளாக்பிரியர் பற்றிய தகவலைத் தெரிந்துகொண்ட ராஸ், அதைத் தனது பத்திரிகை ஆசிரியருடன் தொலைபேசி மூலம் பேசுகிறான். சிஐஏ அமைப்பு, எச்சலான் என்ற உலகளாவிய தகவல் கண்காணிப்பு முறையைப் பயன்படுத்தி தொலைபேசித் தொடர்புகளைக் கண்காணித்து வருகிறது.
ராஸ் தனது உரையாடலில் பிளாக்பிரியர் என்ற பெயரைக் குறிப்பிட்டதும், அந்தக் கண்காணிப்பு அமைப்பு அவனுடைய பேச்சைக் கண்டறிந்து சிஐஏவுக்குத் தகவல் அனுப்புகிறது. இதனால் ராஸ் சிஐஏவின் கண்காணிப்புக்குள் சிக்குகிறான்.
இதற்கிடையில், இந்தியாவில் கொல்லப்பட்ட தனது காதலி மேரியின் சகோதரனான மார்ட்டின் க்ரூட்ஸை (டேனியல் ப்ரூல்) பார்ன் தொடர்புகொள்கிறான்.
மேரி கொலை செய்யப்பட்ட செய்தியை அவனிடம் தெரிவிக்கிறான். மேரியின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவளுடைய குடும்பத்தினருக்கும் இந்த உண்மையைத் தெரிவிக்க வேண்டிய பொறுப்பு பார்னுக்கு இருக்கிறது.
இதே சமயத்தில், பார்ன் ஏற்கெனவே படித்திருந்த சைமன் ராஸின் கட்டுரைகள் மூலம் அவன் பிளாக்பிரியர் பற்றிய தகவல்களைத் தேடி வருவதை அறிந்திருக்கிறான்.
எனவே, ராஸை நேரில் சந்தித்து அவனிடம் இருக்கும் தகவல்களைப் பெற்றுக்கொள்ள முடிவு செய்கிறான். இதற்காக லண்டனில் உள்ள வாட்டர்லூ ரயில் நிலையத்தில் சந்திப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்கிறான்.
ரயில் நிலையத்திற்கு வரும் ராஸை சிஐஏ அதிகாரிகள் கண்காணித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்ன் விரைவாக உணர்கிறான்.
ராஸ் தன்னைச் சுற்றி நடப்பதைப் புரிந்துகொள்ளாமல் பதற்றமடைகிறான். அவனைச் சிஐஏவினரிடம் சிக்காமல் காப்பாற்றுவதற்காகப் பார்ன் தனது அனுபவத்தையும் திறமையையும் பயன்படுத்தி அவர்களுடைய கண்காணிப்பிலிருந்து தப்பிக்க உதவுகிறான்.
ஆனால் இந்த முயற்சி வெற்றியடைவதற்கு முன்பே, பிளாக்பிரியர் பிரிவின் தலைமை அதிகாரியான நோவா வோசனின் (டேவிட் ஸ்ட்ராதேர்ன்) உத்தரவின்படி செயல்படும் பாஸ் என்ற கொலையாளி ராஸைச் சுட்டுக் கொல்கிறான்.
இதனால் பார்ன் சந்திக்க வந்த பத்திரிகையாளரிடமிருந்து மேலும் தகவல்களைப் பெற முடியாமல் போகிறது.
ராஸ் வைத்திருந்த குறிப்புகளை வோசனின் குழுவினர் ஆய்வு செய்கிறார்கள். இந்த நடவடிக்கையில் வோசனுக்கு உதவும்படி பமீலா லாண்டியும் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறாள்.
ராஸுக்கு ரகசியத் தகவல்களை வழங்கியவர் யார் என்பதை அவரது குறிப்புகள் மூலம் கண்டுபிடிக்கிறார்கள்.
அவர் நீல் டேனியல்ஸ் என்ற சிஐஏ அதிகாரி. மாட்ரிட்டில் ரகசியப் பணியகத்தின் தலைவராகப் பணியாற்றி வந்த டேனியல்ஸ், சிஐஏவின் உள்நடவடிக்கைகள் குறித்த தகவல்களை ராஸுக்குக் கசியவிட்டிருந்தான். இதனால் அவனைத் தேடிப்பிடிக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.
பார்னும் டேனியல்ஸைத் தேடி மாட்ரிட்டில் உள்ள அவனுடைய அலுவலகத்திற்குச் செல்கிறான். அங்கு வோசன் அனுப்பிய சிஐஏ முகவர்கள் பார்னைத் தடுக்க முயற்சிக்கிறார்கள்.
ஆனால் அவர்களை எதிர்கொண்டு சமாளித்துவிட்டு அலுவலகத்திற்குள் நுழைகிறான்.
அங்கு அவனுக்கு ஏற்கெனவே அறிமுகமான முன்னாள் டிரெட்ஸ்டோன் நடவடிக்கையாளரான நிக்கி பார்சன்ஸ் (ஜூலியா ஸ்டைல்ஸ்) இருப்பதைக் காண்கிறான்.
நிக்கி தற்போது டிரெட்ஸ்டோனுக்குப் பிந்தைய வேறொரு பணியில் ஈடுபட்டிருக்கிறாள்.
நீல் டேனியல்ஸ் மாட்ரிட்டிலிருந்து வெளியேறி மொராக்கோவின் டேஞ்சியர் நகருக்குத் தப்பிச் சென்றுவிட்டதாக நிக்கி பார்னிடம் தெரிவிக்கிறாள்.
அப்போது அங்கு வந்து சேரும் சிஐஏ குழுவினரிடமிருந்து பார்ன் தப்பிக்கவும் அவள் உதவுகிறாள். பார்னுக்கும் நிக்கிக்கும் இடையிலான உறவு வெறும் முன்னாள் சக ஊழியர்கள் என்ற அளவில் மட்டும் இல்லை என்பதையும் இந்தச் சந்திப்பு உணர்த்துகிறது.
பார்ன் தனது நினைவுகளை இழப்பதற்கு முன்பு இருவருக்கும் காதல் தொடர்பு இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதற்கான குறிப்புகளும் அவர்களுடைய உரையாடலிலும் அணுகுமுறையிலும் வெளிப்படுகின்றன.
ஆனால் பார்னுக்கு தனது கடந்தகாலம் முழுமையாக நினைவில் இல்லாததால், அந்த உறவின் உண்மையான தன்மையை அவனால் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
இதற்கிடையில், பிளாக்பிரியர் அமைப்பின் கொலையாளியான தேஷ் பூக்சானி (ஜோய் அன்சா), நீல் டேனியல்ஸைக் கொல்லும்படி நோவா வோசனால் பணிக்கப்படுகிறான்.
டேனியல்ஸ் பற்றிய தகவல்களை நிக்கி கணினி மூலம் தேடியிருப்பதை வோசன் கண்டுபிடிக்கிறான். இதனால் நிக்கி பார்னுடன் தொடர்பில் இருக்கிறாளோ என்ற சந்தேகம் அவனுக்கு ஏற்படுகிறது.
அவள் பார்னுக்கு உதவுகிறாள் என்று கருதும் வோசன், டேனியல்ஸையும் பார்னையும் மட்டுமல்லாமல் நிக்கியையும் கொல்லும்படி தேஷுக்கு உத்தரவிடுகிறான்.
ஆனால் இந்த முடிவை பமீலா லாண்டி கடுமையாக எதிர்க்கிறாள். நிக்கியைப் பார்னுடன் தொடர்புடையவள் என்று சந்தேகிப்பதற்காகவே அவளைக் கொல்ல முயல்வது தவறு என்று அவள் கருதுகிறாள்.
இருந்தாலும் வோசன் தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ளவில்லை.
டேனியல்ஸைத் தேடிச் செல்லும் பார்ன், அவனைப் பின்தொடர்ந்து வரும் தேஷின் நடவடிக்கைகளைக் கவனிக்கிறான்.
டேனியல்ஸைக் காப்பாற்ற முயற்சித்தாலும், அவனைப் படுகொலை செய்வதைத் தடுக்க முடியவில்லை. தேஷ் டேனியல்ஸைக் கொன்றுவிடுகிறான்.
அதன் பிறகு தேஷ் நிக்கியையும் துரத்திச் செல்கிறான். இதைக் கவனிக்கும் பார்ன் அவனை இடைமறித்து எதிர்கொள்கிறான்.
இருவருக்கும் இடையே கடுமையான மோதல் ஏற்படுகிறது. இறுதியில் பார்ன் தேஷை கழுத்தை நெரித்துக் கொல்கிறான். இதன் மூலம் நிக்கியைத் தேஷின் பிடியிலிருந்து காப்பாற்றுகிறான்.
தேஷின் தாக்குதலிலிருந்து தப்பிய நிக்கியைப் பார்ன் பாதுகாப்பான இடத்தில் மறைந்திருக்கச் சொல்கிறான்.
ஏனெனில் சிஐஏவின் கண்காணிப்பும் கொலை முயற்சிகளும் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பதால், அவள் தன்னுடன் இருப்பது அவளுடைய உயிருக்கு மேலும் ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை அவன் உணர்கிறான்.
அதன் பிறகு, டேனியல்ஸ் வைத்திருந்த பெட்டியைப் பார்ன் சோதனையிடுகிறான். அதில் இருந்த ஆவணங்களை ஆராயும்போது, அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரில் செயல்படும் சிஐஏவின் ரகசிய அலுவலகத்தின் முகவரியைக் கண்டுபிடிக்கிறான்.
பிளாக்பிரியர் திட்டத்தின் நடவடிக்கைகளை நோவா வோசன் அந்த அலுவலகத்திலிருந்துதான் வழிநடத்தி வருகிறான்.
எனவே, பிளாக்பிரியர் பற்றிய உண்மைகளை நேரடியாகக் கண்டறிய பார்ன் நியூயார்க்கிற்குச் செல்கிறான்.
நியூயார்க்கில் இருக்கும் பமீலா லாண்டியைப் பார்ன் தொலைபேசியில் தொடர்புகொள்கிறான். அந்த உரையாடலை வோசனின் குழுவினர் ஒட்டுக்கேட்கிறார்கள்.
பார்ன் யார் என்பதைப் புரிந்துகொண்ட லாண்டி, அவனுடைய உண்மையான பெயர் டேவிட் வெப் என்று தெரிவிக்கிறாள்.
மேலும் அவனுடைய பிறந்த தேதி 1971 ஏப்ரல் 15 என்பதையும் கூறுகிறாள். இந்தத் தகவல் பார்னின் அடையாளத்தைப் பற்றிய தேடலில் முக்கியமானதாக இருக்கிறது.
ஆனால் லாண்டி அவனுக்குக் கொடுக்கும் தகவல் ஒரு ரகசியச் செய்தியாகவும் இது அமைந்திருக்கிறது.
இதற்கிடையில், பார்ன் லாண்டிக்கு ஒரு சந்திப்பு இடத்தைக் குறுஞ்செய்தியாக அனுப்புகிறான்.
அந்தச் செய்தியையும் வோசன் இடைமறித்துப் படித்துவிடுகிறான். பார்ன் தன்னைச் சந்திக்க வருகிறான் என்று நினைக்கும் வோசன், அவனைப் பிடிப்பதற்காகத் தன்னுடைய அலுவலகத்திலிருந்து ஒரு ஆயுதம் தாங்கிய சிறப்புக் குழுவுடன் வெளியேறுகிறான்.
ஆனால் பார்னின் உண்மையான திட்டம் வேறு. வோசன் அலுவலகத்தை விட்டு வெளியேறியதைப் பயன்படுத்தி, அவனுடைய அலுவலகத்திற்குள் பார்ன் நுழைகிறான்.
அங்கு வோசனுக்குத் தொலைபேசி செய்து அவனுடன் பேசுகிறான். அந்த உரையாடலின் போது வோசனின் குரலைப் பதிவு செய்துகொள்கிறான்.
பின்னர் அந்தக் குரல் பதிவைப் பயன்படுத்தி துணை இயக்குநரின் பாதுகாப்புப் பெட்டகத்தைத் திறக்கிறான். அதிலிருந்து பிளாக்பிரியர் தொடர்பான ரகசிய ஆவணங்களைக் கைப்பற்றுகிறான்.
பிளாக்பிரியர் திட்டத்தின் உண்மைகளை வெளிப்படுத்தக்கூடிய முக்கியமான ஆவணங்கள் அவை.
பார்ன் தன்னுடைய அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்து ரகசிய ஆவணங்களைக் கைப்பற்றியிருப்பதை வோசன் அறிந்துகொள்கிறான். உடனே அவனைப் பிடிக்க பாஸை அனுப்புகிறான்.
அதே நேரத்தில், டிரெட்ஸ்டோன் திட்டத்தில் நடவடிக்கையாளர்களின் மனநிலையையும் நடத்தையையும் மாற்றியமைக்கும் பயிற்சியை மேற்பார்வையிட்ட உளவியலாளரான டாக்டர் ஆல்பர்ட் ஹிர்ஷை (ஆல்பர்ட் ஃபின்னி) தொடர்புகொண்டு நிலைமையைத் தெரிவிக்கிறான்.
பார்னின் கடந்தகாலத்துடன் நேரடியாகத் தொடர்புடைய ஹிர்ஷ், அவனைப் பற்றிய பல ரகசியங்களை அறிந்திருப்பவன்.
பார்னையும் பாஸையும் இணைக்கும் துரத்தல் தீவிரமடைகிறது. இருவரும் வாகனங்களில் தப்பிக்கவும் துரத்தவும் முயற்சிக்கும்போது கடுமையான வாகன மோதல் ஏற்பட்டு இருவருடைய கார்களும் விபத்துக்குள்ளாகின்றன.
அந்த விபத்தில் பாஸ் காயமடைகிறான். பார்ன் அவனைத் துப்பாக்கி முனையில் பிடித்துக்கொள்கிறான்.
ஆனால் அவனைக் கொல்லாமல் உயிருடன் விட்டுவிடுகிறான்.
இதன் மூலம் பார்ன் தனது எதிரிகளைச் சமாளிப்பதில் மட்டுமல்லாமல், அவர்களைக் கொல்ல வேண்டுமா வேண்டாமா என்பதைத் தீர்மானிப்பதிலும் தனக்கென ஒரு மனசாட்சியைக் கொண்டிருப்பதை நமக்கு வெளிப்படுத்துகிறான்.
இதற்கிடையில், லாண்டி கொடுத்த தகவலில் இருந்த 415 மற்றும் 71 என்ற எண்களின் முக்கியத்துவத்தைப் பார்ன் புரிந்துகொள்கிறான்.
நியூயார்க்கில் உள்ள 415 கிழக்கு 71வது தெருவில் அமைந்துள்ள மருத்துவமனையில்தான் அவளைச் சந்திக்க வேண்டும் என்பதை உணர்கிறான்.
அங்கு சென்று லாண்டியைச் சந்திக்கிறான். பிளாக்பிரியர் தொடர்பான ரகசிய ஆவணங்களை அவளிடம் ஒப்படைக்கிறான்.
அந்த ஆவணங்கள் மூலம் வோசனின் நடவடிக்கைகள் மற்றும் ரகசியத் திட்டம் வெளிச்சத்திற்கு வருவதற்கான வாய்ப்பு உருவாகிறது.
ஆவணங்களை லாண்டியிடம் கொடுத்த பிறகு, பார்ன் தனது கடந்தகாலத்தின் உண்மையை அறிந்துகொள்வதற்காக டாக்டர் ஆல்பர்ட் ஹிர்ஷை நேரடியாகச் சந்திக்கச் செல்கிறான்.
டிரெட்ஸ்டோன் திட்டத்தின் உளவியல் மாற்றப் பயிற்சிகளை மேற்பார்வையிட்ட ஹிர்ஷிடம், தன்னை எவ்வாறு அந்தத் திட்டத்தில் சேர்த்தார்கள்,
தன்னுடைய நினைவுகள் ஏன் அழிக்கப்பட்டன, தன்னுடைய கடந்தகாலத்தில் நடந்த உண்மையான சம்பவங்கள் என்ன என்பதைக் கேட்கிறான்.
அப்போது ஹிர்ஷ் பார்னுக்கு அதிர்ச்சியளிக்கும் உண்மையைத் தெரிவிக்கிறான். பார்ன் டிரெட்ஸ்டோன் திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டபோது அவன் கட்டாயப்படுத்தப்படவில்லை.
அவனாகவே அந்தத் திட்டத்தில் சேர விருப்பம் தெரிவித்திருந்தான்.
மேலும், அந்தத் திட்டத்தில் தனது விசுவாசத்தையும் தகுதியையும் நிரூபிப்பதற்காக, தனக்கு எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத ஒருவரைக் கொல்லவும் அவன் முன்வந்திருந்தான்.
அதாவது, பார்ன் தனது கடந்தகாலத்தில் ஒரு கொலையாளியாக மாறுவதற்கு மற்றவர்கள் மட்டுமே காரணமல்ல; அவனுடைய சொந்த விருப்பமும் அந்த முடிவில் பங்கு வகித்திருக்கிறது.
இந்த உண்மை பார்னின் மனநிலையை மேலும் சிக்கலாக்குகிறது. இதுவரை தனது வாழ்க்கையில் நடந்த கொலைகளுக்கும் கொடூரமான செயல்களுக்கும் பின்னால் வேறு யாரோ தன்னை ஒரு கருவியாக மாற்றியிருக்கிறார்கள் என்று நினைத்திருந்த அவனுக்கு, தானே ஒருகாலத்தில் அந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தான் என்ற உண்மை தெரியவருகிறது.
இதனால் தனது கடந்தகாலத்தைப் பற்றிய அவனுடைய புரிதல் முற்றிலும் மாறுகிறது.
ஹிர்ஷைச் சந்தித்த பிறகு அங்கிருந்து வெளியேறி கட்டிடத்தின் கூரையை நோக்கிச் செல்லும் பார்னை, பாஸ் மீண்டும் எதிர்கொள்கிறான்.
முன்பு விபத்துக்குப் பிறகு பார்ன் தன்னைக் கொல்லாமல் உயிருடன் விட்டுவிட்டதால், அவனிடம் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறான். தன்னைக் கொல்லும் வாய்ப்பு இருந்தும் ஏன் உயிருடன் விட்டான் என்பதே அந்தக் கேள்வி.
ஒரு கொலையாளியாகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட இருவருக்கும் இடையில் அந்தக் கணத்தில் ஒரு முக்கியமான மனநிலை வேறுபாடு வெளிப்படுகிறது.
அதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, முன்பு டிரெட்ஸ்டோன் நடவடிக்கையாளராக இருந்த ப்ரொஃபஸர் என்ற பெயரைக் கொண்ட கொலையாளி தன்னிடம் கூறிய கடைசி வார்த்தைகளைப் பார்ன் நினைவுபடுத்துகிறான்.
"நம்மைப் பார். அவர்கள் நம்மை எப்படிப்பட்டவர்களாக மாற்றுகிறார்கள் என்பதைப் பார்"Look at us. Look at what they make you give." என்பதே அந்த வார்த்தைகளின் உட்பொருள்.
ஒரு மனிதனை அவனுடைய இயல்பிலிருந்து மாற்றி, பிறரைக் கொல்லும் கருவியாக உருவாக்கும் அமைப்பின் கொடூரத்தை அந்த வார்த்தைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
பார்னின் கேள்வியையும் அந்த வார்த்தைகளையும் கேட்ட பாஸ் தனது துப்பாக்கியைக் கீழே இறக்குகிறான்.
பார்னைச் சுடுவதற்கான தனது நோக்கத்தில் அவனுக்குச் சந்தேகம் ஏற்படுகிறது.
ஆனால் அந்த நேரத்தில் அங்கு வரும் வோசன் பார்னை நோக்கித் துப்பாக்கியால் சுடுகிறான்.
அவனிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காகப் பார்ன் கட்டிடத்தின் கூரையிலிருந்து கீழே உள்ள கிழக்கு ஆற்றில் குதிக்கிறான்.
துப்பாக்கிச் சூட்டுக்குப் பிறகு அவன் ஆற்றில் விழுவதால் அவனுடைய உயிருக்கு என்ன நேர்ந்தது என்பது உடனடியாகத் தெரியவில்லை.
மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, நிக்கி தொலைக்காட்சியில் வெளியாகும் செய்திகளைப் பார்க்கிறாள்.
பிளாக்பிரியர் என்ற ரகசிய நடவடிக்கை அம்பலமாகியிருப்பதாகச் செய்தி ஒளிபரப்பப்படுகிறது.
அந்தத் திட்டத்தை நடத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்த டாக்டர் ஹிர்ஷும் நோவா வோசனும் கைது செய்யப்பட்டிருப்பதாக அறிவிக்கப்படுகிறது.
சிஐஏ இயக்குநர் எஸ்ரா கிரேமருக்கு எதிராகவும் குற்றவியல் விசாரணை தொடங்கப்பட்டிருப்பதாகச் செய்தி தெரிவிக்கிறது.
மேலும், டேவிட் வெப் என்ற உண்மையான பெயரைக் கொண்ட ஜேசன் பார்னின் நிலை குறித்தும் செய்தியில் குறிப்பிடப்படுகிறது.
அவன் கிழக்கு ஆற்றில் குதித்த பிறகு அவனுடைய உடல் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை என்று அறிவிக்கிறார்கள்.
இதைக் கேட்ட நிக்கி புன்னகைக்கிறாள். ஏனெனில் பார்ன் உயிருடன் இருக்கக்கூடும் என்ற நம்பிக்கை அவளுக்கு இருக்கிறது.
உண்மையிலேயே பார்ன் அந்த வீழ்ச்சியில் உயிரிழக்கவில்லை. அவன் ஆற்றுக்குள் நீந்திச் சென்று இருளுக்குள் மறைகிறான்.
இவ்வாறு தனது கடந்தகாலம், உண்மையான அடையாளம், டிரெட்ஸ்டோன் மற்றும் பிளாக்பிரியர் ஆகிய ரகசிய நடவடிக்கைகளின் பின்னணியைத் தேடிய அவனுடைய பயணம் தொடர்வதற்கான சாத்தியத்துடன் கதை நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்ஆஸ்கர்
#ஆஸ்கர்மூன்றாம்நூறு
#கீதப்ப்ரியன்பாஃப்டா
