2025-ஆம் ஆண்டு உலகத் திரைப்பட அரங்கில் ஒரு மகத்தான காவியமாக மலர்ந்துள்ள படைப்பு 'ட்ரெயின் ட்ரீம்ஸ்' (Train Dreams), அமெரிக்க வரலாற்றின் ஒரு எண்பது ஆண்டுகால வாழ்வியலை மிக நுட்பமான கவித்துவத்துடன் பதிவு செய்கிறது.
டெனிஸ் ஜான்சனின் புகழ்பெற்ற நாவலைத் தழுவி எடுக்கப்பட்டுள்ள இத்திரைப்படம், ஒரு எளிய மனிதனின் வாழ்வு எவ்வாறு ஒரு தேசத்தின் மாற்றங்களோடு பின்னிப் பிணைந்துள்ளது என்பதை உலக சினிமா மேதமைக்குரிய அழகியலுடன் விவரிக்கிறது.
அநாதையாக வளர்ந்து, இயற்கையின் மடியில் வாழ்ந்து, இறுதியில் நவீன உலகின் விந்தைகளைக் கண்டு மறையும் ஒரு சாமானியனின் கதையை, வெறும் வரலாறாகச் சொல்லாமல் மனித ஆன்மாவின் தேடலாக இப்படம் மாற்றியுள்ளது.
ஆண்ட்ரே டார்கோவ்ஸ்கியின் 'ஆண்ட்ரே ரூப்லெவ்' மற்றும் டெரன்ஸ் மாலிக்கின் 'டேஸ் ஆஃப் ஹெவன்' போன்ற உலகத் தரம் வாய்ந்த படைப்புகளின் தாக்கத்தை இப்படத்தின் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் உணர முடிகிறது.
இயக்குநர் கிளின்ட் பென்ட்லி இத்திரைப்படத்தை ஒரு நவீன காலத்துத் தொன்மமாகச் செதுக்கியுள்ளார். கிரெக் க்வெடாருடன் இணைந்து அவர் உருவாக்கிய திரைக்கதை, வார்த்தைகளை விடவும் மௌனத்திற்கும் காட்சிகளுக்கும் அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.
டெரன்ஸ் மாலிக்கின் பாணியிலான ஆன்மீகத் தேடலையும், வாழ்வின் கொடூர யதார்த்தத்தையும் ஒரே புள்ளியில் இணைத்திருப்பது பென்ட்லியின் இயக்கத்திறனைப் பறைசாற்றுகிறது.
ஒளிப்பதிவாளர் அடோல்போ வெலோசோ, வாஷிங்டன் மற்றும் இடாஹோவின் பசுமையான காடுகளையும், சுழலும் காலச்சக்கரத்தையும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்தில் மிக அழகாகப் படம்பிடித்துள்ளார்.
29 நாட்களுக்குள் படமாக்கப்பட்டாலும், ஒவ்வொரு சட்டகமும் ஒரு ஓவியத்தைப் போலச் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, காடுகளின் அழிவும், புதிய நகரங்களின் உருவாக்கமும் ஒன்றையொன்று விஞ்சி நிற்கும் காட்சி அமைப்பு உலக சினிமா ரசிகர்களை வியக்க வைக்கிறது.
நடிப்பில், ராபர்ட் கிரெய்னியராக வாழ்ந்திருக்கும் ஜோயல் எட்கர்டன் தனது திரைப் பயணத்தின் மிகச்சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். ஒரு மனிதனின் இளமை முதல் முதுமை வரையிலான உடல் மாற்றங்களையும், மனப் போராட்டங்களையும் அவர் வெளிப்படுத்திய விதம் உலக அளவில் பாராட்டுகளைப் பெற்றுள்ளது.
அவருக்கு இணையாக கிளாடிஸாக நடித்திருக்கும் பெலிசிட்டி ஜோன்ஸ், அன்பின் உருவமாகத் திகழ்கிறார். வில்லியம் எச். மேசி, கெர்ரி காண்டன் போன்ற அனுபவமிக்க நடிகர்களின் பங்களிப்பு படத்திற்கு வலு சேர்த்துள்ளது.
வில் பேட்டனின் பின்னணிக் குரல் ஒரு தத்துவார்த்தக் கதையைச் சொல்லும் அனுபவத்தைத் தருகிறது. பிரைஸ் டெஸ்னரின் இசை, காடுகளின் ஓசையோடு இயைந்து ஒரு மென்மையான தாலாட்டைப் போலத் தழுவுகிறது.
படத்தின் இறுதியில் ஒலிக்கப்படும் நிக் கேவின் பாடல், பார்வையாளர்களின் மனதில் ஒரு நீண்ட காலத் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
2025-ஆம் ஆண்டு சண்டான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் உலகளாவிய ரீதியில் திரையிடப்பட்ட இத்திரைப்படம், விமர்சகர்களின் ஏகோபித்த பாராட்டைப் பெற்றது.
பின்னர் நெட்ஃபிக்ஸ் நிறுவனத்தால் நவம்பர் 2025-இல் உலகெங்கும் வெளியிடப்பட்டது. சிறந்த திரைப்படம் மற்றும் சிறந்த தழுவல் திரைக்கதை உள்ளிட்ட நான்கு ஆஸ்கார் விருது பரிந்துரைகளைப் பெற்றுள்ளதுடன், தேசிய விமர்சகர்கள் குழுவின் சிறந்த பத்து படங்களில் ஒன்றாகவும் இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது.
அமெரிக்கத் திரைப்பட நிறுவனம் (AFI) இப்படத்தை ஆண்டின் சிறந்த படைப்பாகக் கொண்டாடியுள்ளது. உலக சினிமாவில் ஒரு புதிய அத்தியாயமாகத் திகழும் 'ட்ரெயின் ட்ரீம்ஸ்', ஒரு மனிதனின் தனிப்பட்ட துயரங்கள் எவ்வாறு பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதியாக மாறுகின்றன என்பதைத் திரையில் நிகழ்த்திக் காட்டியுள்ளது.
'ட்ரெயின் ட்ரீம்ஸ்'
திரைப்படம் அதன் கலைத்தன்மைக்காகவும், நேர்த்தியான உருவாக்கத்திற்காகவும் சர்வதேச அளவில் பல்வேறு உயரிய விருதுகளையும் அங்கீகாரங்களையும் குவித்துள்ளது.
இப்படத்தின் நாயகன் ஜோயல் எட்கர்டன் தனது அபாரமான நடிப்பிற்காக 2025-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பரில் நடைபெற்ற டூவில் அமெரிக்கத் திரைப்பட விழாவில் டேலண்ட் விருதையும், மிடில்பர்க் மற்றும் சவன்னா திரைப்பட விழாக்களில் சிறந்த நடிப்புக்கான விருதுகளையும் வென்றார். மேலும், கோல்டன் குளோப், வாஷிங்டன் டி.சி. ஏரியா விமர்சகர்கள் சங்கம் மற்றும் வான்கூவர் திரைப்பட விமர்சகர்கள் வட்டம் ஆகியவற்றில் சிறந்த நடிகருக்கான பரிந்துரைகளைப் பெற்று, இவ்வாண்டின் மிகச்சிறந்த நடிப்பை வழங்கியவர்களில் ஒருவராகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார்.
திரைப்படத் துறையில் மிகவும் மதிக்கப்படும் இன்டிபென்டன்ட் ஸ்பிரிட் விருதுகளில் (2026), இப்படம் ஒரு பெரும் அலையை ஏற்படுத்தியது எனலாம். சிறந்த திரைப்படம், சிறந்த இயக்குநர் (கிளின்ட் பென்ட்லி) மற்றும் சிறந்த ஒளிப்பதிவு (அடோல்போ வெலோசோ) என மூன்று முக்கிய விருதுகளைத் தட்டிச் சென்றது.
ஒளிப்பதிவாளர் அடோல்போ வெலோசோவின் மாயாஜாலக் காட்சிகள் சான் டியாகோ விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் விருதையும், ஜார்ஜியா மற்றும் செயின்ட் லூயிஸ் விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் சிறப்புப் பாராட்டுகளையும் பெற்றன.
மேலும், இப்படத்தின் பின்னணிக் குரலை வழங்கிய வில் பேட்டன், செயின்ட் லூயிஸ் விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் சிறந்த குரல் நடிப்பிற்கான விருதை வென்றது இப்படத்தின் மற்றுமொரு சிறப்பம்சமாகும்.
இப்படத்தின் திரைக்கதை மற்றும் இசைக்கும் பரவலான அங்கீகாரம் கிடைத்துள்ளது.
கிளின்ட் பென்ட்லி மற்றும் கிரெக் க்வெடார் ஆகியோரின் நேர்த்தியான தழுவல் திரைக்கதைக்காக, நேஷனல் போர்டு ஆஃப் ரிவியூவின் சிறந்த திரைக்கதை விருதும், ஜார்ஜியா மற்றும் சவுத் ஈஸ்டர்ன் விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் கௌரவமான இடங்களும் கிடைத்தன.
இசையமைப்பாளர் பிரைஸ் டெஸ்னர் தனது ஆன்மாவை உருக்கும் இசைக்காக 'சொசைட்டி ஆஃப் கம்போசர்ஸ் அண்ட் லிரிசிஸ்ட்ஸ்' விருதை வென்றார்.
மேலும், நிக் கேவ் உடன் இணைந்து அவர் உருவாக்கிய 'ட்ரெயின் ட்ரீம்ஸ்' என்ற பாடல் கோல்டன் குளோப் உள்ளிட்ட பல விருதுகளுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
நேஷனல் போர்டு ஆஃப் ரிவியூ மற்றும் பீனிக்ஸ் திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கம் ஆகிய புகழ்பெற்ற அமைப்புகள், இப்படத்தை 2025-ஆம் ஆண்டின் சிறந்த பத்து படங்களில் ஒன்றாகத் தேர்வு செய்து கௌரவித்தன.
கோதம் விருதுகள், தயாரிப்பாளர்கள் சங்க விருதுகள் (PGA) மற்றும் எழுத்தாளர்கள் சங்க விருதுகள் (WGA) எனத் திரையுலகின் மிக உயரிய மேடைகளில் இந்தப் படம் தொடர்ந்து தனது ஆதிக்கத்தைச் செலுத்தி வருகிறது.
ஸ்டாக்ஹோம் சர்வதேச திரைப்பட விழாவில் கோல்டன் ஹார்ஸ் விருதுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது முதல் சீட்டில் திரைப்பட விமர்சகர்கள் சங்கத்தின் பசிபிக் நார்த்வெஸ்ட் சிறந்த பட விருதை வென்றது வரை, இத்திரைப்படம் ஒரு நவீன காலக் காவியமாக உலகெங்கும் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த விருதுகளின் பட்டியல் இப்படத்தின் தரத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது.
இத்திரைப்படம் புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் டென்னிஸ் ஜான்சனின் மறைவுக்குப் பின் அவருக்குச் செய்யப்படும் ஒரு திரையுலக அஞ்சலியாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
இந்தப் படத்தின் திரைக்கதையை எழுதிய கிளின்ட் பென்ட்லி மற்றும் கிரெக் க்வெடார் ஆகிய இருவரும், ஏற்கனவே 'சிங்கிங் பிளாக்' போன்ற பாராட்டப்பட்ட படங்களில் இணைந்து பணியாற்றியவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
படத்தின் நம்பகத்தன்மைக்காக, 1920-களின் காலகட்டத்தைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் உண்மையான நீராவி என்ஜின்களையும், பழங்கால மரம் வெட்டும் கருவிகளையும் படக்குழு தேடிக் கண்டுபிடித்துப் பயன்படுத்தியுள்ளது.
படத்தின் நாயகன் ஜோயல் எட்கர்டன், தனது கதாபாத்திரத்தின் உழைப்பையும் வலியையும் உணர்ந்துகொள்வதற்காக, படப்பிடிப்பு தொடங்குவதற்கு முன்பே உண்மையான மரம் வெட்டும் பயிற்சிகளில் ஈடுபட்டார் என்ற தகவல் அதன் தயாரிப்புத் தரத்தை உணர்த்துகிறது.
இயக்குநர் கிளின்ட் பென்ட்லி இப்படத்திற்குத் திரையரங்கு வெளியீட்டை விட, நெட்ஃபிக்ஸ் தளத்தில் வெளியாவதை ஒரு வாய்ப்பாகக் கருதினார். ஏனெனில், இத்தகைய மெதுவான வேகம் கொண்ட தத்துவார்த்தப் படங்கள் உலகெங்கிலும் உள்ள கலைப்பட விரும்பிகளைச் சென்றடைய இதுவே சிறந்த வழி என்று அவர் நம்பினார்.
மேலும், இப்படத்தில் வரும் 'சீனத் தொழிலாளி' கதாபாத்திரம் மிகக் குறைவான நேரமே திரையில் வந்தாலும், அது ராபர்ட் கிரெய்னியரின் வாழ்நாள் முழுவதையும் பாதிக்கும் ஒரு குறியீடாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவாளர் அடோல்போ வெலோசோ, இயற்கை ஒளியை மட்டுமே பயன்படுத்திப் பல காட்சிகளைப் படமாக்கியுள்ளார்; இது டெரன்ஸ் மாலிக்கின் படங்களுக்கு ஒரு கௌரவமான சமர்ப்பணமாக அமைந்தது.
இப்படத்தில் மரம் வெட்டும் காட்சிகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட 'செயற்கை மரங்கள்' மிகவும் நுட்பமாக வடிவமைக்கப்பட்டவை. அவை நிஜ மரங்களைப் போலவே ஒலியெழுப்பும் தன்மையைக் கொண்டிருந்தன.
நிக் கேவ் பாடிய அந்த இறுதிப் பாடல், படத்தின் படப்பிடிப்பு முடிந்து படத்தைப் பார்த்த பிறகு அவர் மனமுவந்து எழுதிக் கொடுத்தது என்பதும் ஒரு சிறப்பான தகவல்.
இத்திரைப்படம் வெறும் வாழ்க்கை வரலாறாக இல்லாமல், ஒரு தேசத்தின் நிலப்பரப்பு மாறும்போது ஒரு தனி மனிதனின் ஆன்மா எவ்வாறு சிதைகிறது என்பதைப் பேசும் ஆவணமாகத் திகழ்கிறது.
'ட்ரெயின் ட்ரீம்ஸ்' திரைப்படத்தின் ஒளிப்பதிவு என்பது வெறும் காட்சிகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல, அது ஒரு காலத்தின் ஆன்மாவை ஒளியால் வரைந்த ஓவியமாகும்.
ஒளிப்பதிவாளர் அடோல்போ வெலோசோ, அமெரிக்காவின் அடர்ந்த காடுகளையும், பனி படர்ந்த மலைகளையும், விரிந்து பரந்த ஆகாயத்தையும் திரையில் கொண்டு வந்த விதம் உலக சினிமா ரசிகர்களை வியக்க வைக்கிறது.
டெரன்ஸ் மாலிக்கின் கலைப் பாணியைத் தழுவி, பெரும்பாலும் இயற்கை ஒளியிலேயே காட்சிகளைப் படமாக்கியிருப்பது, அந்த எண்பது ஆண்டுகால வாழ்க்கை முறைக்கு ஒரு அசல் தன்மையைக் கொடுத்துள்ளது.
அதிகாலையின் பனிமூட்டத்திலும், அந்திப்பொழுதின் இளஞ்சிவப்பு ஒளியிலும் ராபர்ட் கிரெய்னியரின் தனிமை படமாக்கப்பட்ட விதம், வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாத ஒரு மெளனமான வலியைப் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்துகிறது.
குறிப்பாக, மோயி ஆற்றங்கரையில் கட்டப்பட்ட அந்த எளிய மர இல்லமும், அதைச் சுற்றியுள்ள பிரம்மாண்டமான இயற்கைச் சூழலும் ஒன்றுக்கொன்று முரணான அழகியலை வழங்குகின்றன. ஒருபுறம் இயற்கையின் பேரழகு, மறுபுறம் மனித வாழ்வின் நிலையாமை என இரண்டையும் ஒரே சட்டகத்தில் பிணைத்திருப்பது ஒளிப்பதிவின் உச்சம். அடர்ந்த காடுகளுக்கு இடையே சூரியக் கதிர்கள் ஊடுருவி வரும் காட்சிகளும், காட்டுத்தீயின் கோரத் தாண்டவமும், பின்னர் சாம்பலாகக் கிடக்கும் நிலப்பரப்பும் ஒரு கவிதையின் வரிகளைப் போலத் திரையில் நகர்கின்றன. 29 நாட்களுக்குள் மிகக் குறுகிய காலத்தில் படமாக்கப்பட்டாலும், ஒவ்வொரு காட்சியிலும் தரம் குறையாமல், ஒரு காவியத்திற்குரிய பிரம்மாண்டத்தை வெலோசோ நிலைநாட்டியுள்ளார்.
இப்படத்தின் ஒளிப்பதிவில் நிலப்பரப்பு என்பது ஒரு கதாபாத்திரமாகவே பரிணமிக்கிறது. கேமராவின் கோணங்கள் ராபர்ட்டின் முதுமையையும், அவர் சந்திக்கும் மனிதர்களின் சோர்வையும் மிக நெருக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ளன. படத்தின் இறுதிக் காட்சியில், ஒரு பழங்கால விமானத்தில் ராபர்ட் பறக்கும்போது, பூமிக்கும் வானத்திற்கும் இடையிலான அந்தச் சுழற்சியை அவர் படமாக்கிய விதம், ஒரு மனிதன் இறுதியாகப் பிரபஞ்சத்துடன் ஐக்கியமாவதை மிக அழகாகக் காட்சிப்படுத்துகிறது. இதற்காகவே சான் டியாகோ விமர்சகர்கள் சங்கம் மற்றும் இன்டிபென்டன்ட் ஸ்பிரிட் விருதுகளில் சிறந்த ஒளிப்பதிவுக்கான விருதை வெலோசோ தட்டிச் சென்றது மிகவும் பொருத்தமானது.
படத்தின் கதை:-
ஐடஹோ மாநிலத்தின் போனர்ஸ் ஃபெர்ரி என்ற ஊருக்கு, ஒரு அநாதைச் சிறுவனாக ரயில் ஏறி வந்து சேருகிறான் ராபர்ட் கிரெய்னியர் (ஜோயல் எட்கர்டன்).
ஆரம்பத்தில் படிப்பைத் தொலைத்துவிட்டு, வாழ்க்கையில் எந்தப் பிடிப்பும் இல்லாமல் அலைந்து திரியும் அவனுக்கு, கிளாடிஸ் ஓல்டிங் (பெலிசிட்டி ஜோன்ஸ்) என்ற பெண்ணின் அறிமுகம் கிடைக்கிறது.
அவளையே மணம் முடித்து, ஒரு ஆற்றங்கரையில் சொந்தமாக ஒரு மர வீட்டை கட்டி, கேட் என்ற பெண் குழந்தையுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழத் தொடங்குகிறான்.
குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற ரயில்வே வேலைக்குச் செல்லும் ராபர்ட், அங்கு சக தொழிலாளர்களால் பு ஷெங் (ஆல்ஃபிரட் சிங்) என்ற சீனத் தொழிலாளி அநியாயமாகப் பாலத்திலிருந்து தூக்கி எறியப்படுவதைப் பார்க்கிறான். இந்தச் சம்பவம் அவன் மனதில் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.
அந்தச் சீன மனிதன் ரயிலில் அடிபடுவது போன்ற பயங்கரமான கனவுகள் அவனைத் தொடர்ந்து வாட்டுகின்றன.
பணத்தேவைக்காகத் தன் மனைவி, மகளைப் பிரிந்து காடுகளில் மரம் வெட்டும் வேலைக்குச் செல்கிறான் ராபர்ட். அங்கே அவன் பலவிதமான மனிதர்களைச் சந்திக்கிறான்.
எப்போதும் பேசிக்கொண்டே இருக்கும் அப்போஸ்தலன் ஃபிராங்க் (பால் ஸ்னெய்டர்), பழைய தொழிலாளி பில்லி (ஜான் டீல்) மற்றும் வெடிபொருள் நிபுணரான அர்ன் பீப்பிள்ஸ் (வில்லியம் எச். மேசி) ஆகியோர் அவனது நண்பர்களாகிறார்கள்.
ஆனால், விதி யாரையும் விடுவதில்லை. அர்ன் பீப்பிள்ஸ் ஒரு மரக்கிளை விழுந்து விபத்தில் சிக்கி, சில நாட்களில் இறந்து போகிறான்.
ராபர்ட் சிறுவயதில் பார்த்த பூமர் (கிளிப்டன் காலின்ஸ் ஜூனியர்) போன்ற பல மனிதர்களின் மரணங்கள் அவனைச் சோகத்தில் ஆழ்த்துகின்றன.
ஒருகட்டத்தில் மரம் வெட்டும் வேலையை விட்டுவிட்டு, தன் மனைவியுடன் சேர்ந்து விவசாயம் செய்யத் திட்டமிட்டு ஊருக்குத் திரும்புகிறான்.
ஆனால், அவன் திரும்பி வந்து பார்த்தபோது அவனது உலகம் அழிந்து போயிருந்தது. ஒரு பயங்கரமான காட்டுத்தீயில் அவனது வீடும் எரிந்து, மனைவியும் மகளும் காணாமல் போகிறார்கள்.
நிலைகுலைந்து போன ராபர்ட்டுக்கு, அவனது நண்பன் இக்னேஷியஸ் ஜாக் (நதானியேல் ஆர்கண்ட்) ஆறுதலாக இருந்து மீண்டும் வீட்டை கட்ட உதவுகிறான்.
வயதாகிவிட்ட நிலையில், மரம் வெட்டும் காடுகளில் புதிய இயந்திரங்கள் வந்ததால் அவனால் அங்கு வேலை செய்ய முடியவில்லை. அதனால் ஊர் மக்களுக்கு வண்டி ஓட்டும் வேலையைச் செய்கிறான்.
அப்போது கிளாரி தாம்சன் (கெர்ரி காண்டன்) என்ற பெண்ணைச் சந்திக்கிறான். தன் கணவனை இழந்த அவளும், மனைவியைத் தொலைத்த ராபர்ட்டும் ஒருவருக்கொருவர் ஆறுதலாகப் பேசிக்கொள்கிறார்கள்.
தனது மகளும் மனைவியும் என்றாவது ஒருநாள் திரும்பி வருவார்கள் என்ற நம்பிக்கையில், அந்தப் பழைய வீட்டிலேயே காலம் தள்ளுகிறான் ராபர்ட். ஒரு நாள் இரவு, காயமடைந்த தன் மகள் கேட் வீட்டுக்கு வந்ததாக நினைத்து அவளுக்குப் பணிவிடை செய்கிறான்.
ஆனால் விடிந்து பார்த்தால் அது வெறும் பிரமை என்று தெரிகிறது. காலம் வேகமாக மாறுகிறது; மிஸ்டர் சியர்ஸ் (ஜான் பேட்ரிக் லோரி) போன்றவர்கள் வாழும் அந்த உலகம் நவீனமாகிறது. தொலைக்காட்சியில் மனிதன் விண்வெளிக்குச் செல்வதைப் பார்த்து ராபர்ட் ஆச்சரியப்படுகிறான்.
தனது எண்பது ஆண்டுகால வாழ்க்கையின் இறுதியில் ஒரு விமானத்தில் பறக்கும்போது, தான் சந்தித்த மனிதர்கள், இழந்த உறவுகள் என அனைத்தும் அவன் கண்முன்னே வந்து போகின்றன.
1968-இல் அவன் அமைதியாக உயிர் பிரியும் வரை அவனது கதையை வில் பேட்டன் பின்னணிக் குரலில் விவரிக்கிறார். ஒரு சாதாரண மனிதன், காலத்தின் மாற்றங்களுக்கு இடையே தன் வலிகளையும் நம்பிக்கைகளையும் சுமந்து வாழ்ந்த கதையே இது, நம் கண்களை குளமாக்கி தழுதழுக்க வைத்து நெஞ்சை லேசாக்கி நிறைகிறது.
