வெபன்ஸ் (Weapons) இத்திரைப்படம் 2025 ஆம் ஆண்டு வெளியான மிகச்சிறந்த அமானுஷ்ய திகில் படைப்பு. இது இயக்குனர் ஜாக் க்ரெக்கரின் இரண்டாவது பெரிய வெற்றிப் படமாக அமைந்து அவரை உலக சினிமாவின் ஒரு முக்கிய ஆளுமையாக நிலைநிறுத்தியுள்ளது.
பென்சில்வேனியாவில் உள்ள ஒரு சிறிய நகரத்தில் பதினேழு குழந்தைகள் ஒரே நேரத்தில் மர்மமான முறையில் காணாமல் போவதை மையமாகக் கொண்டு நகரும் இக்கதை ஒரு திகில் காவியமாக ரசிகர்களைக் கவர்ந்துள்ளது.
இப்படத்தின் அடிநாதமாக விளங்குவது துரோகம் மற்றும் அதன் விளைவால் ஏற்படும் தொடர் பாதிப்புகள் ஆகும். குறிப்பாக, சமூகம் மிகவும் பாதுகாப்பானது எனக் கருதும் ஒரு பள்ளிக்கூட ஆசிரியை மற்றும் சக மாணவர்களின் நம்பிக்கையை, ஒரு சிறுவன் தனது குடும்பத்தைக் காக்க அடகு வைக்கும் இடத்தில்தான் இந்தக் கதையின் அறவீழ்ச்சி தொடங்குகிறது.
அலெக்ஸ் என்ற சிறுவன் தனது பெற்றோரின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற இக்கட்டான சூழலில், தனது நண்பர்களின் தனிப்பட்ட உடமைகளைத் திருடி ஒரு சூனியக்காரியிடம் ஒப்படைக்கிறான்.
இந்த ஒரு சிறு துரோகம், பதினேழு குடும்பங்களின் நிம்மதியைச் சிதைத்து, ஒரு ஒட்டுமொத்த நகரத்தையே பீதியில் ஆழ்த்துகிறது. ஒரு தனிமனிதன் அல்லது ஒரு குடும்பம் தங்களைக் காத்துக்கொள்ள எடுக்கும் சுயநலமான முடிவு, சமூகத்தில் எத்தகைய பேரழிவை உண்டாக்கும் என்பதை இப்படம் ஆழமாகப் பேசுகிறது.
இப்படம் மௌனம் என்பதைக் கருவியாகக் கையாண்டுள்ளது. குழந்தைகள் பேச மறுப்பதும், பெற்றோர் சிலையாக உறைந்து கிடப்பதும், தீமை என்பது நம் கண் முன்னால் நடக்கும்போது நாம் காட்டும் மௌனம் அந்தத் தீமைக்கு இன்னும் வலிமை சேர்க்கும் என்பதைக் குறிக்கிறது. அந்த மௌனத்தை உடைத்து, குழந்தைகள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து கிளாடிஸை எதிர்கொள்ளும் போதுதான், அந்தச் சாபத்திலிருந்து அவர்கள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.
மறுபுறம், ஆயுதங்கள் என்ற தலைப்பிற்குப் பின்னால் ஒரு நுட்பமான பொருள் ஒளிந்துள்ளது. கத்தி அல்லது துப்பாக்கி போன்ற பொருட்களால் ஏற்படும் காயங்களை விட, ஒருவரின் தலைமுடி அல்லது ஒரு சிறு குழந்தையின் உடைமை போன்ற மிகச் சாதாரணமான பொருட்கள், மாந்திரீகத்தின் மூலம் எவ்வளவு பெரிய வன்முறையை நிகழ்த்தும் ஆயுதங்களாக மாற முடியும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.
அன்புக்குரியவர்களைக் காக்க நாம் செய்யும் சிறிய தவறுகள் கூட ஒரு பெரும் பாவமாக உருவெடுக்கும் என்பதும், அந்தப் பயத்தை ஒற்றுமையால் மட்டுமே வெல்ல முடியும் என்பதுமே இப்படத்தின் ஆன்மா.
அலெக்ஸின் மனநிலை என்பது இந்தப் படத்தின் மிகக் கனமான மற்றும் வேதனையான ஒரு பகுதியாகும். ஒரு சிறுவன் தனது பெற்றோரின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற அதீத பாசத்திற்கும், தனது நண்பர்களுக்குத் தான் இழைக்கும் மாபெரும் துரோகத்திற்கும் இடையே சிக்கித் தவிக்கும் அந்தப் போராட்டம் பார்வையாளர்களைப் பெரிதும் உலுக்கக்கூடியது.
கிளாடிஸ் என்ற தீய சக்தி அவனது பெற்றோரை வசியப்படுத்தி அவர்களைத் தற்கொலை செய்யத் தூண்டுவேன் என்று மிரட்டும்போது, அந்தச் சிறுவன் வேறு வழியின்றி அவளது கட்டளைகளுக்கு அடிபணிகிறான். தனது வகுப்புத் தோழர்களின் தனிப்பட்ட உடமைகளைத் திருடிச் சென்று ஒரு சூனியக்காரியிடம் ஒப்படைக்கும்போது, அவன் ஒவ்வொரு முறையும் தனது நேர்மையையும் ஆன்மாவையும் சேர்த்தே அந்தப் பாதாள அறையில் பலி கொடுக்கிறான்.
இந்தத் துரோகம் அலெக்ஸை ஒரு குற்ற உணர்ச்சியின் உச்சத்துக்கே கொண்டு செல்கிறது. தான் செய்யும் செயலால் தனது நண்பர்கள் அனைவரும் காணாமல் போவதையும் அவர்கள் ஒரு பாதாள அறையில் உணர்ச்சியற்ற நிலையில் அடைபட்டுக் கிடப்பதையும் நேரில் காணும் அவனது வலி சொல்லொணாதது.
மற்ற குழந்தைகள் வசியத்தால் மௌனமாக இருக்கிறார்கள், ஆனால் அலெக்ஸ் பயத்தால் மௌனமாக இருக்கிறான். ஒரு குழந்தையாகத் தீமையை எதிர்க்கும் வலிமை அவனிடம் இல்லாததால், அவன் ஒரு மௌனமான குற்றவாளியாக மாறத் தள்ளப்படுகிறான்.
இந்தப் படத்தில் அவனது மௌனம் என்பது வெறும் பயம் மட்டுமல்ல, அது ஒருவிதமான இயலாமையின் வெளிப்பாடாகும்.
இருப்பினும் கதையின் இறுதியில் அலெக்ஸின் மனநிலை ஒரு பெரிய மாற்றத்தைச் சந்திக்கிறது.
தான் செய்த தவறைச் சரி செய்ய வேண்டும் என்ற உந்துதல், அவனது பயத்தை விடப் பெரியதாக மாறுகிறது. கிளாடிஸ் பயன்படுத்திய அதே மாந்திரீகத் தந்திரங்களை அவளுக்கே எதிராகப் பயன்படுத்தத் துணியும் அந்த நொடியில், அவன் ஒரு பாதிக்கப்பட்டவனிலிருந்து ஒரு போராளியாக உருவெடுக்கிறான்.
தனது பெற்றோரின் உயிரைக் காக்கத் தொடங்கிய அந்தப் பயணம், இறுதியில் தனது ஒட்டுமொத்த நண்பர்களையும் மீட்பதற்கான ஒரு கிளர்ச்சியாக முடிகிறது.
இறுதியில் கிளாடிஸ் கொல்லப்பட்ட பிறகு அனைத்துக் குழந்தைகளும் தப்பித்தாலும் அலெக்ஸின் வாழ்க்கை முன்பிருந்தது போல மாறப்போவதில்லை. அவன் தனது பெற்றோருடன் மீண்டும் இணைந்தாலும், அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட மனரீதியான பாதிப்புகளும் தான் செய்த அந்தத் துரோகத்தின் நினைவுகளும் அவனைத் துரத்திக்கொண்டே இருக்கும். இதனால்தான் அவன் அந்த நகரத்தை விட்டே வெளியேறி தனது மற்றொரு அத்தையுடன் வாழச் செல்கிறான். அவன் அடைந்த அந்த மீட்பு என்பது ஒரு முழுமையான மகிழ்ச்சியைத் தராமல், ஒரு கசப்பான உண்மையை அவனது மனதில் ஆழமாகப் பதித்துச் செல்கிறது.
சமகால உலக சினிமாவில் ஒரு மாயாஜால யதார்த்தவாதத்துடன் கூடிய திகில் கதையை மிக நுணுக்கமாக கையாண்ட விதம் இப்படத்தை மற்ற சாதாரண பேய் படங்களிலிருந்து தனித்துக் காட்டுகிறது.
இப்படத்தின் இயக்கம் மற்றும் திரைக்கதை ஜாக் க்ரெக்கரால் மிகவும் நேர்த்தியாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. தனது முந்தைய வெற்றியான பார்பேரியன் படத்தின் மூலம் கவனம் ஈர்த்த அவர் இப்படத்தில் இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று ஒரு சிக்கலான கதையை மிகத் தெளிவான காட்சிகளுடன் வழங்கியுள்ளார்.
அவர் போர்க்மென், மேக்னோலியா பிரிசனர்ஸ் போன்ற படங்களின் தாக்கத்தில் இந்தக் கதையை உருவாக்கியிருந்தாலும் அதன் உள்ளடக்கத்தில் ஒரு தனித்துவமான முத்திரையைப் பதித்துள்ளார்.
குறிப்பாக படத்தின் திரைக்கதை அமைப்பு மற்றும் முடிச்சு அவிழ்க்கப்படும் விதம் உலகத்தரம் வாய்ந்த ஒரு திரில்லர் அனுபவத்தை நமக்கு வழங்குகிறது.
லார்கின் சீப்பிலின் ஒளிப்பதிவு ஒரு மென்மையான அதே சமயம் பயமுறுத்தும் சூழலைத் திரையில் கொண்டு வந்துள்ளது.
அட்லாண்டா பகுதிகளில் படமாக்கப்பட்ட இத்திரைப்படத்தில் ஒவ்வொரு காட்சியும் ஒரு விதமான பதற்றத்தை ஏற்படுத்தும்படி அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
படத்தொகுப்பாளர் ஜோ மர்பி கதையின் ஓட்டத்தை எங்கும் தொய்வில்லாமல் கொண்டு சென்றதுடன் மர்மம் விலகும் தருணங்களை மிகச் சரியாகக் கையாண்டுள்ளார்.
பெட்ரோல் பங்கில் நடக்கும் சண்டைக் காட்சியாகட்டும் பாதாள அறையில் நடக்கும் திகில் காட்சிகளாகட்டும் அவை அனைத்தும் தொழில்நுட்ப ரீதியாக மிக நேர்த்தியாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளன.
இப்படம் 2025 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 8 ஆம் தேதி வார்னர் பிரதர்ஸ் பிக்சர்ஸ் நிறுவனத்தால் திரையரங்குகளில் வெளியிடப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் 2026 ஆம் ஆண்டு வெளியிடத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தாலும் படத்தின் மீதான நேர்மறையான எதிர்பார்ப்புகள் காரணமாக முன்னதாகவே வெளியானது.
38 மில்லியன் டாலர் செலவில் எடுக்கப்பட்ட இத்திரைப்படம் உலகளவில் 270 மில்லியன் டாலர் வசூலித்து மாபெரும் வெற்றி பெற்றது. இது வணிக ரீதியாக லாபகரமான ஒரு படமாக அமைந்ததுடன் வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனத்திற்கு ஒரு தொடர்ச்சியான வெற்றியையும் தேடித் தந்தது.
ஆர்ச்சர் கதாபாத்திரத்தில் நடித்த ஜோஷ் ப்ரோலின் மற்றும் ஜஸ்டின் காண்டியாக நடித்த ஜூலியா கார்னர் ஆகியோர் மிகச்சிறந்த பங்களிப்பை வழங்கியுள்ளனர்.
குறிப்பாக வயதான பெண்மணியாக நடித்த ஏமி மேடிகனின் நடிப்பு அனைவராலும் பெரிதும் பாராட்டப்பட்டது. ஒரு சாதாரண மனுஷியாக இருந்து பின்னர் ஒரு அரக்கத்தன்மை கொண்ட உயிரினமாக அவர் மாறும் காட்சிகள் ரசிகர்களை நடுங்கச் செய்தன.
பெனடிக்ட் வோங் மற்றும் ஆல்டன் எஹ்ரென்ரிச் போன்ற இதர நடிகர்களும் தங்கள் பாத்திரங்களை மிகச் சிறப்பாகச் செய்துள்ளனர்.
இப்படத்தின் பின்னணி இசை ரையான் ஹாலிடே மற்றும் ஹேஸ் ஹாலிடே ஆகியோரால் ஜாக் க்ரெக்கருடன் இணைந்து உருவாக்கப்பட்டது.
36 பாடல்களைக் கொண்ட இந்த இசைக்கோப்பு படத்தின் விறுவிறுப்பை அதிகரிக்கச் செய்தது.
ஜார்ஜ் ஹாரிசனின் பிவேர் ஆஃப் டார்க்னஸ் மற்றும் எம்ஜிஎம்டி குழுவின் அண்டர் த போர்ச் போன்ற பாடல்கள் கதையின் சூழலுக்குத் தகுந்தாற்போல மிகச் சரியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
இசைக்கருவிகளின் ஒலி ஒவ்வொன்றும் படத்தின் திகில் தன்மையைக் கூட்டியதுடன் பார்வையாளர்களைக் கதையோடு ஒன்றச் செய்தது.
விருதுகளில் ஏமி மேடிகன் தனது அசாத்தியமான நடிப்பிற்காக கிரிட்டிக்ஸ் சாய்ஸ் மூவி அவார்டு மற்றும் சிறந்த துணை நடிகைக்கான ஆக்டர் அவார்டு ஆகியவற்றை வென்றார்.
மேலும் அவர் ஆஸ்கார் மற்றும் கோல்டன் குளோப் விருதுகளுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டார். இது ஒரு பெண் நடிகருக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய அங்கீகாரமாகக் கருதப்படுகிறது.
இத்திரைப்படம் ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 93 சதவீத நேர்மறையான விமர்சனங்களைப் பெற்றுள்ளதுடன் விமர்சகர்களால் உலகளாவிய பாராட்டைப் பெற்ற ஒரு கலைப் படைப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.
மேப்ரூக் நகரத்தின் அமைதியான வீதிகளில் புதைந்துள்ள அந்தப் பயங்கரமான ரகசியம், ஒரு சமூகத்தின் கூட்டு மனசாட்சியை உலுக்கும் விதமாகத் திரையில் விரிகிறது. ஜாக் க்ரெக்கர் என்ற கலைஞன், ஒரு தனிமனிதனின் இழப்பை உலகளாவிய பயமாக மாற்றும் வித்தையை இதில் நிகழ்த்தியிருக்கிறார்.
வெறும் அமானுஷ்யக் கதையாக இல்லாமல், ஒரு பள்ளிச் சிறுவன் தன் சகத் தோழர்களின் உடமைகளைத் திருடி ஒரு சூனியக்காரிடம் ஒப்படைக்கும் அந்தத் துரோகமும் கட்டாயமும் திரைக்கதையின் முதுகெலும்பாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.
ஒவ்வொரு காட்சியும் ஒரு ஓவியத்தைப் போலச் செதுக்கப்பட்ட விதம், இயக்குநரின் நுணுக்கமான பார்வையைப் பறைசாற்றுகிறது. அந்தப் பாதாள அறையின் இருளும், அதில் அடைக்கப்பட்டிருக்கும் குழந்தைகளின் மௌனமும் பார்வையாளர்களின் அடிவயிற்றில் ஒருவித நடுக்கத்தை உண்டாக்குகின்றன.
கத்தி, கோடாரி போன்ற ஆயுதங்களைக் காட்டிலும், ஒருவரின் விருப்பத்திற்கு மாறாகச் செய்யப்படும் வசியமே ஒரு சமூகத்தை எப்படி நிலைகுலையச் செய்யும் என்பதை இப்படம் ஒரு புதிய கோணத்தில் அணுகுகிறது.
ஒளிப்பதிவில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள சாம்பல் நிறத் ததும்பும் காட்சிகள், அந்த நகரமே ஒரு சாபத்திற்கு உள்ளானது போன்ற உணர்வைத் தருகின்றன.
அட்லாண்டாவின் புறநகர் பகுதிகளில் உள்ள ஒரு சாதாரணப் பள்ளிக்கூடத்தை இவ்வளவு பயங்கரமான மர்மங்கள் நிறைந்த இடமாக மாற்றியிருப்பது கலைத்துறையின் வெற்றியாகும்.
குறிப்பாக, காரின் கேமரா பதிவுகளில் தெரியும் அந்தத் தெளிவற்ற உருவங்களும், நிழல்களும் நடுக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
பொருளாதார ரீதியாக இத்திரைப்படம் ஒரு மாபெரும் புரட்சியைச் செய்தது. மிகக் குறைந்த முதலீட்டில் எடுக்கப்பட்டு, கோடிக்கணக்கில் லாபத்தை ஈட்டியது ஒருபுறம் இருக்க, விமர்சகர்களால் இது ஒரு நவீன காலக் கலைப்படைப்பாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனத்தின் வரலாற்றில், ஒரு திகில் படம் இவ்வளவு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது இதுவே முதல்முறை எனக் கருதப்படுகிறது.
நடிப்பில், ஏமி மேடிகன் வெளிப்படுத்திய அந்த வக்கிரமான முகபாவனைகள் ஒருபோதும் மறக்க முடியாதவை. ஒரு அத்தை என்ற போர்வையில் நுழைந்து, ஒரு குடும்பத்தையே சிதைக்கும் அந்தப் பாத்திரம், சமூகத்தில் ஒளிந்திருக்கும் ஆபத்துகளின் குறியீடாகப் பார்க்கப்படுகிறது.
அதேபோல், தன் கணவனையே கொல்லும் நிலைக்குத் தள்ளப்படும் பள்ளி முதல்வரின் கதாபாத்திரம், வசியத்தின் உச்சகட்டக் கொடூரத்தை விவரிக்கிறது.
இசை மற்றும் ஒலியமைப்பில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள அந்த விசித்திரமான இரைச்சல்கள், திரையரங்கின் அமைதியைக் கிழிக்கும் வல்லமை கொண்டவை.
பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் கதையின் நகர்விற்குத் தடையாக இல்லாமல், அதன் ஆழத்தை உணரச் செய்யும் ஒரு கருவியாகவே செயல்பட்டுள்ளன.
தாளகதியில் ஏற்படும் திடீர் மாற்றங்கள், காட்சிகளின் வேகத்தை மெருகேற்றின.
விருதுகள் பட்டியலிலும் விமர்சனத் தளங்களிலும் இப்படம் இமயத்தைத் தொட்டது. குறிப்பாக, ஒரு பெண் நடிகர் நெடுங்காலத்துக்குப் பின் பெற்ற இரண்டு ஆஸ்கார் பரிந்துரைகள் என்ற வரலாற்றுச் சாதனையை இப்படம் நிகழ்த்தியது. ராட்டன் டொமேட்டோஸ் போன்ற தளங்களில் இது பெற்ற அமோக ஆதரவு, ஒரு தரமான கதைக்களம் இருந்தால் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.
இப்படத்தின் உருவாக்கத்தில் மிக முக்கியமான அம்சம் அதன் திரைக்கதை ஏல முறை. வழக்கமாக ஒரு படம் உருவான பிறகுதான் அதன் விநியோக உரிமம் விற்கப்படும். ஆனால் இப்படம் வெறும் காகித வடிவில் (Spec Script) இருந்தபோதே பெரும் நிறுவனங்களுக்கு இடையே ஒரு யுத்தத்தையே உருவாக்கியது.
நெட்பிளிக்ஸ், யுனிவர்சல் போன்ற ஜாம்பவான்கள் முட்டி மோதிய நிலையில், வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் மின்னல் வேகத்தில் முடிவெடுத்து இதனை வாங்கியது. ஜார்டன் பீல் போன்ற பிரம்மாண்ட இயக்குநர்களின் நிறுவனங்களே இதன் உரிமையைப் பெற முடியாமல் போனது திரைத்துறை வட்டாரத்தில் ஒரு பெரிய பேசுபொருளாக அமைந்தது.
தயாரிப்புப் பணிகளின் போது ஏற்பட்ட ஹாலிவுட் தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தம் இப்படத்திற்கு ஒரு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது என்றே சொல்லலாம்.
ஏனெனில் அந்த இடைவெளியால் தான் பெட்ரோ பாஸ்கல் போன்ற முன்னணி நடிகர்களுக்குப் பதில் ஜோஷ் ப்ரோலின் போன்ற அனுபவமிக்க நடிகர்கள் உள்ளே வர முடிந்தது.
ஆரம்பத்தில் திட்டமிடப்பட்ட நடிகர்கள் விலகியதும், புதிய கூட்டணி அமைந்ததும் படத்தின் கனபரிமாணத்தை மாற்றியது. குறிப்பாக, ஆஸ்டின் ஆப்ராம்ஸ் என்ற ஒரே ஒரு நடிகர் மட்டும் ஆரம்பத்திலிருந்து இறுதி வரை மாறாமல் இந்தப் படத்தில் நிலைத்து நின்றது ஒரு சுவாரஸ்யமான தகவல்.
படத்தின் இறுதிக்காட்சி குறித்த ஒரு முக்கியமான ரகசியம் உண்டு, முதலில் மேத்யூ என்ற சிறுவனின் மௌனமான காட்சியுடன் படத்தை முடிக்கத் திட்டமிட்டிருந்தனர்.
ஆனால் சோதனை முறையில் திரையிடப்பட்டபோது (Test Screening) அதற்குப் பெரிய வரவேற்பு கிடைக்கவில்லை. அதன் பின்னரே பின்னணியில் ஒரு குழந்தையின் குரல் ஒலிக்கும் அந்த எபிலாக் (Epilogue) சேர்க்கப்பட்டது.
இந்த ஒரு சிறு மாற்றம் படத்திற்கு ஒரு முழுமையைத் தந்தது. அதேபோல், படத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட அந்தப் பள்ளிக்கூடம் ஜார்ஜியாவின் டக்கர் பகுதியில் உள்ள ஒரு சாதாரணக் கட்டிடம். அதை ஒரு பயங்கரமான இடமாக மாற்றியதில் கலை இயக்குநரின் பங்கு அளப்பரியது.
கதாபாத்திர உருவாக்கத்தில் கிளாடிஸ் என்ற பாத்திரத்திற்கு இரண்டு விதமான பின்னணிகளை இயக்குநர் வைத்திருந்தார். ஒன்று, சாவிலிருந்து தப்பிக்க சூனியத்தைப் பயன்படுத்தும் சாதாரண பெண், மற்றொன்று மனித உருவில் இருக்கும் ஒரு அழியாத அரக்கன். இதில் எதனைத் தேர்வு செய்வது என்பதை அவர் நடிகையிடமே விட்டுவிட்டார்.
நடிகையும் தனது நடிப்பின் மூலம் அந்த மர்மத்தை இறுதி வரை உடைக்காமல் காப்பாற்றியது படத்தின் வெற்றிக்குக் காரணமாக அமைந்தது. மேலும், படத்தில் வரும் பெட்ரோல் பங்க் காட்சிகள் மூன்று நாட்களாகத் தொடர்ச்சியாகப் படமாக்கப்பட்டவை, இது தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களின் கடும் உழைப்பிற்கு ஒரு சான்றாகும்.
இப்படத்தின் விநியோக உரிமையை வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் வெறும் 90 நிமிடங்களில் உறுதி செய்தது ஒரு உலக சாதனை எனலாம்.
இயக்குனர் ஜாக் க்ரெக்கர் அதிகாலையில் ஸ்கிரிப்டை அனுப்பிய சில நிமிடங்களிலேயே ஸ்டுடியோவின் தலைமை அதிகாரி மைக்கேல் டி லூகா அவரைத் தொடர்புகொண்டார். யுனிவர்சல் நிறுவனம் வழங்க முன்வந்த தொகையை விட ஏழு மில்லியன் டாலர்கள் கூடுதலாக வழங்கி இந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.
இந்த ஏலப்போட்டியால் ஏற்பட்ட மனக்கசப்பு காரணமாக, பிரபல இயக்குனர் ஜோர்டன் பீல் தனது நீண்டகால மேலாளர்களைப் பணியிலிருந்து நீக்கியது ஹாலிவுட்டில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.
படத்தின் கலை இயக்கத்தில் பயன்படுத்தப்பட்ட பொருட்களுக்கும் ஒரு பின்னணி உண்டு. இயக்குனர் ஜாக் க்ரெக்கர் தனது மறைந்த நண்பர் ட்ரெவர் மூரின் நினைவாக, அவர் உருவாக்கிய ஒரு நகைச்சுவை நாடகத்தின் சில குறிப்புகளை இப்படத்தின் திரைக்கதையில் ரகசியமாகச் பொதித்து சேர்த்துள்ளார்.
இது அந்த நண்பருக்கு அவர் செலுத்திய ஒரு ஆத்மார்த்தமான அஞ்சலியாகும்.
படத்தில் வரும் அந்த மர்மமான சூனியக்காரி கிளாடிஸின் தோற்றம் குறித்து நடிகை ஏமி மேடிகனிடம் இயக்குனர் இரண்டு தேர்வுகளைக் கொடுத்திருந்தார்.
அவர் ஒரு மரணமில்லாத பிசாசா அல்லது சாகாவரம் பெறத் துடிக்கும் சாதாரண மனிதா என்பதை நடிகையின் கற்பனைக்கே விட்டுவிட்டார்.
படப்பிடிப்பு தளத்தில் நிலவிய சவால்கள் மிகவும் தனித்துவமானவை.
ஒரு குறிப்பிட்ட காட்சியில் 170 குழந்தைகள் ஒரே நேரத்தில் பங்கேற்க வேண்டியிருந்தது. அவர்களின் பாதுகாப்பிற்காகவும் கவனத்தை ஒருமுகப்படுத்தவும் பிரத்யேகமாக குழந்தை நல ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் பணியமர்த்தப்பட்டனர். அதேபோல், படத்தின் தொடக்கத்தில் வரும் ஜார்ஜ் ஹாரிசனின் பாடல் முதல் இறுதியில் வரும் எம்ஜிஎம்டி இசைக்குழுவின் பாடல் வரை ஒவ்வொன்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலநிலையையும் மனநிலையையும் பிரதிபலிக்கும் வகையில் இசை உரிமம் பெறப்பட்டு இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
படத்தின் வசூல் குறித்த ஒரு நுணுக்கமான தகவல் என்னவென்றால், அமெரிக்காவில் மட்டும் 151 மில்லியன் டாலர்களை ஈட்டியதுடன், மற்ற நாடுகளின் மூலம் 118 மில்லியன் டாலர்களைப் பெற்றுள்ளது.
செப்டம்பர் 2025 நிலவரப்படி, திரையரங்க வருவாய் மூலம் மட்டுமே இப்படம் 65 மில்லியன் டாலர் லாபத்தை ஈட்டியதாக வெரைட்டி இதழ் குறிப்பிட்டுள்ளது. வார்னர் பிரதர்ஸ் நிறுவனத்தின் வரலாற்றில், எ மைன்கிராஃப்ட் மூவி மற்றும் சூப்பர்மேன் போன்ற பிரம்மாண்ட படங்களுக்கு இணையாகத் தொடர்ந்து ஆறாவது முறையாக முதலிடம் பிடித்த பெருமை இப்படத்திற்கு உண்டு.
இப்படத்தின் திரைக்கதை விற்பனை ஒப்பந்தத்தில் ஒரு அரிய அம்சம் சேர்க்கப்பட்டது. பொதுவாக ஒரு இயக்குநருக்கு இறுதி எடிட்டிங் உரிமை வழங்கப்படாது.
ஆனால் ஜாக் க்ரெக்கர், சோதனை முறையிலான திரையிடலில் ரசிகர்களின் வரவேற்பு திருப்திகரமாக இருந்தால், படத்தின் இறுதி முடிவை எடுக்கும் அதிகாரம் தனக்கே இருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன் 10 மில்லியன் டாலர் முன்பணத்தைப் பெற்றார்.
இது ஹாலிவுட்டில் ஒரு இளம் இயக்குநருக்குக் கிடைக்கும் மிகப்பெரிய அங்கீகாரமாகக் கருதப்படுகிறது.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக, இப்படத்தில் லர்கின் சீப்பிள் பயன்படுத்திய லென்ஸ்கள் மற்றும் ஒளியமைப்பு முறைகள் ஒரு தனித்துவமானவை.
பகல் நேரக் காட்சிகளில் கூட ஒருவிதமான மங்கலான வெளிச்சத்தை அவர் பயன்படுத்தியுள்ளார். இது ஒரு அமைதியான சூழலில் கூட ஏதோ ஒரு அசம்பாவிதம் நடக்கப்போகிறது என்ற எண்ணத்தை பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்த உதவியது.
குறிப்பாக, கார் கேமரா பதிவுகளில் வரும் காட்சிகளில் செயற்கையான ஒளியைக் குறைக்க இயற்கை ஒளியையே அதிகம் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.
படத்தின் ஒலி வடிவமைப்பு குறித்து ஒரு சுவாரஸ்யமான தகவல் உள்ளது. படத்தில் வரும் அந்த மர்மமான வயதான பெண்ணின் நடமாட்டம் இருக்கும் காட்சிகளில், மனித காதுகளுக்கு எளிதில் புலப்படாத மிகக் குறைந்த அதிர்வெண் கொண்ட ஒலிகள் சேர்க்கப்பட்டன.
இது திரையரங்கில் அமர்ந்திருக்கும் பார்வையாளர்களுக்குத் தெரியாமலேயே ஒருவிதமான பதற்றத்தையும் உடல் ரீதியான நடுக்கத்தையும் ஏற்படுத்தும் உத்தியாகும்.
ஹேஸ் மற்றும் ரையான் ஹாலிடே சகோதரர்கள் இதற்காகப் பிரத்யேக ஒலிக்கருவிகளைப் பயன்படுத்தினர்.
வெளியீட்டுத் தேதியில் செய்யப்பட்ட மாற்றம் இப்படத்தின் வசூலுக்குப் பெரும் பலமாக அமைந்தது.
கோடை விடுமுறை காலத்தின் இறுதியில் வெளியானதால், இளைஞர்கள் மற்றும் திகில் பட ரசிகர்களை இது பெருமளவில் ஈர்த்தது. டிஜிட்டல் வெளியீட்டிற்குப் பிறகு, இதன் புளூ-ரே (Blu-ray) மற்றும் அல்ட்ரா எச்டி (Ultra HD) பதிப்புகளில் நீக்கப்பட்ட சில கூடுதல் காட்சிகள் மற்றும் இயக்குநரின் விளக்கவுரை சேர்க்கப்பட்டது.
படத்தின் கதை:-
பென்சில்வேனியா மாகாணத்தில் உள்ள மேப்ரூக் என்ற அமைதியான சிறு நகரத்தில், யாரும் எதிர்பாராத ஒரு நள்ளிரவு 2:17 மணிக்கு அந்த நடுக்கத்தை உண்டாக்கும் சம்பவம் நடக்கிறது.
ஜஸ்டின் காண்டி (ஜூலியா கார்னர்) என்ற ஆசிரியை பாடம் நடத்தும் மூன்றாம் வகுப்பு மாணவர்கள் பதினேழு பேர், ஒரே நேரத்தில் தங்கள் வீடுகளின் கதவுகளைத் திறந்து கொண்டு இருட்டில் ஓடி மறைந்து போகிறார்கள்.
விடிந்ததும் ஊரே பதறுகிறது. ஆனால் அந்த வகுப்பில் அலெக்ஸ் லில்லி (கேரி கிறிஸ்டோபர்) என்ற ஒரே ஒரு சிறுவன் மட்டும் எஞ்சியிருக்கிறான். இந்த விசித்திரமான கடத்தலுக்குப் பின்னால் ஆசிரியை ஜஸ்டின் தான் இருக்கக்கூடும் என ஊர் மக்கள் சந்தேகிக்க, அவர் பணியிடை நீக்கம் செய்யப்படுகிறார்.
மாயமான குழந்தைகளில் ஒருவனான மேத்யூவின் தந்தை ஆர்ச்சர் கிராஃப் (ஜோஷ் ப்ரோலின்), ஜஸ்டின் மீது கடும் கோபமும் சந்தேகமும் கொள்கிறார்.
மன உளைச்சலில் இருக்கும் ஜஸ்டின், மீண்டும் மதுப் பழக்கத்திற்கு அடிமையாகித் தடுமாறுகிறார்.
அப்போது தனது முன்னாள் காதலனும், திருமணமான காவல்துறை அதிகாரியுமான பால் மோர்கனுடன் (ஆல்டன் எஹ்ரென்ரிச்) ஒரு இரவைக் கழிக்கிறார். எஞ்சியிருக்கும் மாணவன் அலெக்ஸின் உயிருக்கு ஆபத்து இருக்குமோ என்று அஞ்சும் ஜஸ்டின், அவனது வீட்டை ரகசியமாகக் கண்காணிக்கத் தொடங்குகிறார்.
அப்போது அந்த வீட்டின் ஜன்னல்கள் அனைத்தும் செய்தித்தாள்களால் ஒட்டப்பட்டு மூடி இருப்பதையும், உள்ளே இருக்கும் அலெக்ஸின் பெற்றோர்கள் எந்த உணர்ச்சியும் இன்றி சிலையைப் போல அமர்ந்திருப்பதையும் கண்டு அதிர்ச்சியடைகிறார்.
ஒரு இரவு ஜஸ்டின் தன் காரில் காத்திருக்கும்போது, அலெக்ஸின் தாய் ஒரு மயக்க நிலையில் வெளியே வந்து, ஜஸ்டினின் தலைமுடியின் ஒரு பகுதியை வெட்டி எடுத்துக்கொண்டு மாயமாய் மறைகிறார்.
போலீஸ் விசாரணையில் முன்னேற்றம் இல்லாததால், தந்தை ஆர்ச்சர் தனது சொந்த முயற்சியில் தேடத் தொடங்குகிறார். தனது வீட்டின் காலிங் பெல் கேமரா பதிவுகளை ஆய்வு செய்யும்போது, அவரது மகன் மேத்யூவும் மற்றொரு குழந்தையும் ஒரு குறிப்பிட்ட திசையை நோக்கி ஓடிச் செல்வதைக் கண்டுபிடிக்கிறார்.
ஜஸ்டின் மற்றும் ஆர்ச்சர் ஆகிய இருவருக்குமே கனவில் ஒரு மர்மமான வயதான பெண் தோன்றி பயமுறுத்துகிறாள். இதற்கிடையில், ரோந்து பணியில் இருக்கும் அதிகாரி பால், ஒரு வீட்டில் திருட முயன்ற ஜேம்ஸ் (ஆஸ்டின் ஆப்ராம்ஸ்) என்ற போதைக்கு அடிமையானவரைப் பிடிக்கிறார்.
அவரைச் சோதனை செய்யும்போது பாலின் கையில் எதிர்பாராதவிதமாக ஜேம்ஸின் ஊசி குத்திவிடுகிறது. இதனால் ஆத்திரமடைந்த பால், ஜேம்ஸைத் தாக்குகிறார். ஆனால் தனது காரில் இருக்கும் கேமராவில் இந்தத் தாக்குதல் பதிவாகி இருப்பதை உணர்ந்து, வம்பு வேண்டாம் என ஜேம்ஸை விட்டுவிடுகிறார்.
ஜேம்ஸ் தற்செயலாக திருடுவதற்காக அலெக்ஸின் வீட்டிற்குள் நுழையும்போது, அங்கு பாதாள அறையில் மாயமான பதினேழு குழந்தைகளும் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருப்பதை நேரில் கண்டு அதிர்ந்து போகிறார்.
அவர்களுக்கு என்ன ஆனது என்பதைச் சொல்லிவிட்டு அரசாங்கம் அறிவித்த 50,000 டாலர் வெகுமதியைப் பெற காவல் நிலையம் ஓடுகிறார். ஆனால் வழியில் அவரைப் பார்க்கும் அதிகாரி பால், பழைய கோபத்தில் துரத்துகிறார்.
காட்டில் தப்பி ஓடும்போது ஜேம்ஸ் அந்த மர்மமான வயதான பெண்ணைப் பார்க்கிறார். குழந்தைகளைப் பற்றி ஜேம்ஸ் சொன்னதைக் கேட்டு பால் அவரை அழைத்துக்கொண்டு அலெக்ஸ் வீட்டிற்குச் செல்கிறார்.
உள்ளே சென்ற பால் பல மணி நேரம் வெளியே வரவில்லை. இறுதியில் ஒரு வெறிபிடித்த நிலையில் வெளியே வந்து, காரில் இருந்த ஜேம்ஸையும் வலுக்கட்டாயமாக வீட்டிற்குள் இழுத்துச் செல்கிறார்.
பள்ளியின் முதல்வர் மார்கஸ் மில்லர் (பெனடிக்ட் வோங்), ஜஸ்டினின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க அலெக்ஸைப் பற்றி விசாரிக்கிறார்.
அப்போது கிளாடிஸ் (ஏமி மேடிகன்) என்ற பெண் அங்கு வந்து தன்னை அலெக்ஸின் அத்தை என்று அறிமுகப்படுத்திக் கொள்கிறார்.
மறுநாள் மார்கஸ் ஒரு நேரில் ஆய்வு நடத்தப் போவதாகச் சொன்னதும், அன்றே கிளாடிஸ் மார்கஸின் வீட்டிற்குப் போகிறார். மார்கஸின் கணவர் டெர்ரியின் (கிளேட்டன் ஃபாரிஸ்) தலைமுடியை வெட்டி ஒரு பயங்கரமான மாந்திரீக சடங்கைச் செய்கிறார்.
அதன் விளைவாக மனநிலை மாறிய மார்கஸ், தனது கணவரையே கொன்றுவிட்டு, கிளாடிஸின் கட்டளைப்படி ஜஸ்டினைப் பின்தொடர்கிறார்.
ஒரு பெட்ரோல் பங்க்கில் ஆர்ச்சருடன் வாதிட்டுக்கொண்டிருந்த ஜஸ்டினை மார்கஸ் தாக்க வருகிறார். ஆர்ச்சர் அவரைத் தடுக்க முயல, ஜஸ்டின் தப்பித்து ஓடும்போது மார்கஸ் ஒரு வாகனத்தில் மோதி உயிரிழக்கிறார்.
பின்னர் ஆர்ச்சரும் ஜஸ்டினும் இணைந்து, குழந்தைகள் அனைவரும் அலெக்ஸ் வீட்டை நோக்கியே ஓடியதை ஆதாரங்களுடன் உறுதிப்படுத்துகிறார்கள்.
கதையின் பின்னோக்கிய காட்சியில் உண்மை வெளிச்சத்திற்கு வருகிறது. அலெக்ஸின் தாய், வீடற்ற நிலையில் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த தனது தூரத்து உறவினரான கிளாடிஸை இரக்கப்பட்டு வீட்டிற்கு அழைத்து வருகிறார்.
ஆனால் கிளாடிஸ் ஒரு பில்லி சூனியக்காரி. அவர் தனது மாந்திரீக சக்தியால் அலெக்ஸின் பெற்றோரைத் தன் வசப்படுத்தி, அவர்களைக் கொண்டே தற்கொலை செய்ய வைப்பேன் என்று அலெக்ஸை மிரட்டுகிறார்.
மேலும் பலரைத் தன் பிடிக்குள் கொண்டுவர நினைத்த கிளாடிஸ், அலெக்ஸைப் பயன்படுத்தி அவனது வகுப்புத் தோழர்களின் தனிப்பட்ட உடமைகளைச் சேகரிக்கிறார்.
அந்தப் பொருட்களை வைத்து மாந்திரீகம் செய்து, நள்ளிரவில் அனைத்து குழந்தைகளையும் வசியப்படுத்தித் தனது பாதாள அறையில் அடைத்து வைத்திருக்கிறார்.
இறுதிக்கட்டத்தில், தனது ரகசியம் தெரிந்ததை உணர்ந்த கிளாடிஸ் அங்கிருந்து தப்பிக்கத் திட்டமிடுகிறார். அப்போது ஜஸ்டினும் ஆர்ச்சரும் வீட்டிற்குள் நுழைகிறார்கள்.
அங்கு ஏற்கனவே வசியப்பட்டுப் பேய் பிடித்தது போல இருக்கும் பாலும் ஜேம்ஸும் அவர்களைத் தாக்குகிறார்கள். ஜஸ்டின் தற்காப்பிற்காக பாலின் துப்பாக்கியால் அவர்கள் இருவரையும் சுட்டுக் கொல்கிறார்.
ஆர்ச்சர் தனது மகன் மேத்யூவைத் தேடி பாதாள அறைக்குச் செல்லும்போது, கிளாடிஸ் அவரையும் வசியப்படுத்தி ஜஸ்டினைத் தாக்க வைக்கிறார்.
ஆனால் அலெக்ஸ் சமயோசிதமாகக் கிளாடிஸின் மந்திரத்தையே ஒரு கண்ணாடி மூலம் திருப்பிப் பயன்படுத்தி அவரை நிலைகுலையச் செய்கிறான்.
வசியத்திலிருந்து விடுபட்ட குழந்தைகள் அனைவரும் ஆவேசமாக எழுந்து, கிளாடிஸைத் துரத்திச் சென்று அவரைத் துண்டு துண்டாகக் கிழித்துக் கொல்கிறார்கள்.
கிளாடிஸ் இறந்தவுடன் வசியப்பட்ட அனைவரும் பழைய நிலைக்குத் திரும்புகிறார்கள். ஜஸ்டின், அலெக்ஸ் தனது பெற்றோருடன் அமர்ந்திருப்பதைக் காண்கிறார்கள்.
ஆர்ச்சர் தனது மகன் மேத்யூவை பத்திரமாக மீட்டு வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்கிறார். இறுதியில் அலெக்ஸ் வேறொரு உறவினருடன் அந்த ஊரை விட்டுச் செல்கிறார்.
அவனது பெற்றோர் மனநல பாதிப்பால் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். மீட்கப்பட்ட குழந்தைகள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பி, மெல்ல மெல்லப் பேசத் தொடங்குகையில் படம் நிறைகிறது.
இந்தத் திரைப்படம் ஒரு திகில் கதையாக மட்டும் நின்றுவிடாமல், மனித உறவுகளின் சிக்கல்களையும் சமூகத்திற்குத் தேவையான சில எச்சரிக்கைகளையும் ஆழமாகப் பதிவு செய்கிறது. இதன் மிக முக்கியமான செய்தியாக நாம் கருதுவது முன்பின் தெரியாத அல்லது நீண்ட நாட்களாகத் தொடர்பில் இல்லாத நபர்களை வீட்டுக்குள் அனுமதிப்பதில் இருக்கும் ஆபத்தாகும்.
இரக்கப்பட்டு உதவி செய்வது நல்ல பண்புதான் என்றாலும், கிளாடிஸ் (ஏமி மேடிகன்) போன்ற நபர்களின் உண்மை முகம் தெரியாமல் அவர்களைத் தங்கள் அந்தரங்க வாழ்க்கைக்குள் அனுமதிப்பது ஒரு குடும்பத்தையே எப்படிச் சிதைக்கும் என்பதை இப்படம் மிகத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. ஒரு சிறிய கவனக்குறைவு ஒட்டுமொத்தப் பேரழிவிற்கு வித்திடும் என்பதை இது ஒரு எச்சரிக்கையாகவே முன்வைக்கிறது.
அதிகாரமும் வசியமும் இந்தத் திரைப்படத்தின் மற்றொரு முக்கிய கருப்பொருளாக விளங்குகிறது. கிளாடிஸ் என்ற கதாபாத்திரம் ஒரு தீய சக்தியின் குறியீடாகச் செயல்படுகிறது. மற்றவர்களின் பலவீனங்களை, குறிப்பாக அலெக்ஸின் பெற்றோரின் நோய் மற்றும் மரண பயத்தைப் பயன்படுத்தி அவர்களைத் தன் அடிமைகளாக மாற்றுவது என்பது வெறும் மாந்திரீகம் மட்டுமல்ல, அது ஒருவரை மனரீதியாக ஒடுக்குவதைக் குறிக்கிறது.
ஒரு குடும்பத்தின் அமைதியைக் குலைத்து, அப்பாவிப் பிஞ்சுகளைத் தனது சுயநலத்திற்காகப் பகடைக்காயாகப் பயன்படுத்துவது மிகப்பெரிய சமூகக் குற்றம் என்பதைப் படம் உணர்த்துகிறது. பயத்தின் மூலம் ஒருவரை ஆளுமை செய்வது எவ்வளவு காலம் நீடித்தாலும், அது இறுதியில் வீழ்ச்சியடையும் என்பதை இது காட்டுகிறது.
பெற்றோரின் பாசமும் ஒரு ஆசிரியரின் கடமையுணர்வையும் இப்படம் நெகிழ்ச்சியுடன் சித்தரிக்கிறது. ஆசிரியை ஜஸ்டின் (ஜூலியா கார்னர்) தன் மீது சுமத்தப்பட்ட அபாண்டமான பழிகளையும் மீறி, தன் மாணவர்களின் பாதுகாப்பிற்காகத் தன் உயிரைப் பணயம் வைப்பது ஒரு முன்மாதிரியான ஆசிரியரின் பொறுப்பைக் காட்டுகிறது.
அதேபோல் தந்தை ஆர்ச்சர் (ஜோஷ் ப்ரோலின்) காவல்துறையை மட்டும் நம்பிக் காத்திருக்காமல், தன் மகனை மீட்கத் தானே களமிறங்குவது ஒரு தந்தையின் வீரத்தையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
ஆபத்துக் காலங்களில் நாம் காட்டும் துணிச்சலே நம் அன்புக்குரியவர்களைக் காப்பாற்றும் என்பதற்கு இவர்களே சாட்சி.
இறுதியாக, பயத்தை வெல்வதற்கு ஒற்றுமை எவ்வளவு அவசியம் என்பதைப் படத்தின் கிளைமாக்ஸ் காட்சி உணர்த்துகிறது.
வசியத்தில் சிக்கியிருந்த குழந்தைகள் அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து கிளாடிஸை எதிர்கொள்ளும் போது, அநீதிக்கு எதிரான கூட்டு முயற்சியின் வலிமை புலப்படுகிறது. தனி மனிதராகப் போராடுவதை விட, பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அனைவரும் கைகோர்க்கும் போது எந்தப் பெரிய தீய சக்தியையும் வீழ்த்த முடியும் என்ற நம்பிக்கையை இது அளிக்கிறது.
குழந்தைகள் மீண்டும் பேசத் தொடங்குவதும், இயல்பு நிலைக்குத் திரும்புவதும் தீமையிலிருந்து உலகம் மீண்டு வருவதற்கான நம்பிக்கையான முடிவாக அமைகிறது. பயமும் மௌனமும் தீமைக்கே பலம் சேர்க்கும், எனவே துணிச்சலுடன் உண்மையை நோக்கித் தேடுவதே வெற்றியைத் தரும் என்பதே இப்படத்தின் சாரம்சமாகும்.
