ஒரு மனிதரின் வாழ்க்கையில் அன்பு என்பது ஒரே ஒருவருடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் உணர்வுதானா?
அல்லது ஒரே உறவுக்குள் பல்வேறு மனிதர்களின் நினைவுகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் தனித்தனி உண்மைகளும் இணைந்திருக்க முடியுமா?
திருமண உறவு, நம்பிக்கை, தனிமை, இழப்பு, மறைக்கப்பட்ட உணர்வுகள் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டு இத்தகைய நுட்பமான கேள்விகளை எழுப்பும் திரைப்படம் ‘ஆஃப்டர் லவ்’ After Love 2020.
அலீம் கான் எழுதி இயக்கியுள்ள இந்தப் பிரிட்டிஷ் திரைப்படம், வழக்கமான குடும்ப உறவுச் சிக்கல்களை உணர்ச்சிகரமான நாடகமாக மட்டும் அணுகாமல், மனித உறவுகளின் சிக்கலான தன்மையை ஆழமாக ஆராய்கிறது.
அன்பு, திருமண வாழ்க்கை, விசுவாசம், தனிப்பட்ட அடையாளம், குடும்பம் என்ற அமைப்புக்குள் உருவாகும் உணர்ச்சிப் பிணைப்புகள் ஆகியவை இதன் அடிப்படைக் கருப்பொருள்களாக அமைகின்றன.
ஒருவரைப் பற்றிய நமது புரிதல் அவரது வாழ்க்கையின் முழுமையான உண்மையாக இருக்குமா என்ற கேள்வியையும் திரைப்படம் நுட்பமாக முன்வைக்கிறது.
இயக்குநர் அலீம் கானின் அணுகுமுறையில் குறிப்பிடத்தக்கது, மனிதர்களை நல்லவர், கெட்டவர் என்ற எளிய வகைப்பாட்டுக்குள் அடைக்காமல் அவர்களுடைய உணர்வுகளையும் உறவுகளையும் பல கோணங்களில் அணுகுவதுதான்.
ஒரே உறவைப் பற்றிப் பலருக்கும் வெவ்வேறு புரிதல்கள் இருக்கலாம் என்பதையும், அன்பு என்பது உரிமை, நம்பிக்கை, பொறாமை, ஏக்கம் போன்ற பல உணர்வுகளுடன் பின்னிப் பிணைந்தது என்பதையும் திரைக்கதை ஆராய்கிறது.
இதனால் திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிகரமான தன்மை வெறும் சோகத்தைச் சார்ந்ததாக இல்லாமல், மனித மனத்தின் நுணுக்கங்களைப் புரிந்துகொள்ளும் அனுபவமாக மாறுகிறது.
மேரி ஹுசைன் (ஜோனா ஸ்கேன்லன்) என்ற மையக் கதாபாத்திரத்தின் வழியாகத் திரைப்படம் தனது உணர்ச்சிகரமான உலகத்தை உருவாக்குகிறது.
இந்தக் கதாபாத்திரத்தின் உள்ளார்ந்த உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதில் ஜோனா ஸ்கேன்லனின் நடிப்பு மிக முக்கியமான பலமாக இருக்கிறது.
அதிகப்படியான வசனங்களையோ வெளிப்படையான உணர்ச்சிக் காட்சிகளையோ நம்பாமல், முகபாவனைகள், பார்வை, உடல்மொழி ஆகியவற்றின் வழியாக ஒரு பெண்ணின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
குறிப்பாக, அமைதியாகத் தோன்றும் தருணங்களில்கூட கதாபாத்திரத்தின் உள்ளே இயங்கும் உணர்ச்சிகளை உணரச் செய்யும் அவரது நடிப்புதான் படத்தின் நம்பகத்தன்மையை உயர்த்துகிறது.
ஜெனிவீவ் (நத்தாலி ரிச்சர்ட்), சாலமன் (தாலித் அரிஸ்) உள்ளிட்ட கதாபாத்திரங்களும் திரைப்படத்தின் உறவியல் பரிமாணத்தை விரிவுபடுத்துகின்றன. ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்திற்கும் தனித்துவமான உணர்ச்சிப் பின்னணியும் உறவுகள் குறித்த பார்வையும் இருப்பதால், அவர்களுக்கிடையிலான தொடர்புகள் ஒரே கோணத்தில் புரிந்துகொள்ள முடியாத மனித அனுபவங்களாக உருவாகின்றன.
துணைக் கதாபாத்திரங்களின் பங்களிப்பும் மையக் கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சிப் பயணத்தை மேலும் ஆழப்படுத்துகிறது.
நாசர் மெமார்சியாவின் அகமது கதாபாத்திரமும் திரைப்படத்தின் மையக் கருப்பொருளுடன் தொடர்புடைய முக்கியத்துவத்தைப் பெறுகிறது.
திரைக்கதையின் சிறப்பு, உணர்ச்சிகளை விளக்குவதற்குப் பதிலாக அவற்றைப் பார்வையாளர்கள் உணர்ந்து புரிந்துகொள்ளும் வகையில் அமைந்திருப்பது. உறவுகளின் தன்மை, நினைவுகளின் தாக்கம், ஒருவரைப் பற்றிய இன்னொருவரின் பார்வை ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட கதை சொல்லும் முறை, பார்வையாளர்களைத் தீர்ப்பளிக்கும் நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லாமல் சிந்திக்கும் நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறது.
குறிப்பாக, திருமண உறவுக்குள் நம்பிக்கை மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான எல்லைகள் எவ்வாறு மனிதர்களின் மனநிலையைப் பாதிக்கின்றன என்பதைத் திரைப்படம் நுணுக்கமாக அணுகுகிறது.
அலெக்சாண்டர் டைனனின் ஒளிப்பதிவு திரைப்படத்தின் அமைதியான உணர்ச்சித் தன்மைக்கு ஆதரவாக அமைகிறது.
பிரிட்டன் மற்றும் பிரான்ஸ் ஆகிய இரு நாடுகளின் பின்னணியில் உருவாகும் காட்சியுலகம், கதையின் புவியியல் சூழலை மட்டும் காட்டாமல், திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிகரமான தன்மைக்கும் துணைபுரிகிறது.
ஆங்கிலக் கால்வாய் மற்றும் அதன் கரையோரப் பகுதிகள் திரைப்படத்தின் காட்சியமைப்பில் குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைப் பெறுகின்றன.
இயற்கையான இடங்களையும் கதாபாத்திரங்களின் தனிப்பட்ட உணர்ச்சிகளையும் இணைக்கும் காட்சிப்படுத்தல், படத்திற்கு அமைதியான கலைநயத்தை வழங்குகிறது.
கேரத் சி. ஸ்கேல்ஸின் படத்தொகுப்பு, 89 நிமிடங்கள் கொண்ட திரைப்படத்தின் கதை சொல்லும் அமைப்புக்கு முக்கியமான தொழில்நுட்ப ஆதாரமாக இருக்கிறது.
காட்சிகளின் தொடர்ச்சியும் உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடும் ஒன்றோடொன்று இணையும் விதம், திரைப்படத்தின் நாடகத் தன்மையை இயல்பாகக் கொண்டு செல்கிறது.
கிறிஸ் ரோவின் இசையும் திரைப்படத்தின் உணர்ச்சிகரமான சூழலுக்கு ஆதரவளிக்கிறது. இசை, காட்சிகள் மற்றும் நடிப்பு ஆகியவை ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்து செயல்படுவதால், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் பார்வையாளர்கள் நெருக்கமாக உணர முடிகிறது.
பல மொழிகள் இடம்பெறுவதும் இத்திரைப்படத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும். ஆங்கிலம், அரபு, பிரெஞ்சு, உருது ஆகிய மொழிகள் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது, திரைப்படத்தின் பண்பாட்டுப் பின்னணிக்கு இயல்பான பரிமாணத்தை வழங்குகிறது.
மொழி, பண்பாடு, குடும்ப உறவு, தனிப்பட்ட அடையாளம் ஆகியவை மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்பதை இந்தப் பன்மொழிச் சூழல் நினைவூட்டுகிறது.
இத்திரைப்படத்தின் மனிதநேயப் பார்வை அதன் மிக முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று. அன்பு என்பது ஒருவரைச் சொந்தமாக்கிக் கொள்வதற்கான உணர்வு மட்டுமா, அல்லது மற்றவர்களின் வாழ்க்கையையும் உணர்ச்சிகளையும் புரிந்துகொள்ளும் மனப்பக்குவமா என்ற கேள்வியை இது எழுப்புகிறது.
குடும்ப உறவுகளில் உருவாகும் நம்பிக்கையும் ஏமாற்றமும் மனிதர்களின் நினைவுகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று மோதுகின்றன என்பதையும் ஆராய்கிறது.
குறிப்பாக, ஒருவரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய முழுமையான புரிதல் நமக்கு இருக்கிறது என்று கருதுவதன் பின்னால் இருக்கும் வரம்புகளை உணர்த்துகிறது.
இதனால் திரைப்படம் ஒரு குடும்பத்தின் உணர்ச்சிப் பிரச்சினையைத் தாண்டி, மனித உறவுகள் குறித்த பொதுவான சிந்தனையை உருவாக்குகிறது.
2020 செப்டம்பர் 11 அன்று டொராண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் உலகத் திரையிடலைக் கண்ட இத்திரைப்படம், 2021 ஜூன் 4 அன்று பிரிட்டனில் திரையரங்குகளில் வெளியானது.
சர்வதேச அளவில் விமர்சன ரீதியாக நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றது. ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 46 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 93 சதவீத ஆதரவைப் பெற்றதுடன், மெட்டாகிரிட்டிக்கில் 14 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100-க்கு 81 மதிப்பெண்களைப் பெற்றது.
2021 பிரிட்டிஷ் இன்டிபெண்டன்ட் திரைப்பட விருதுகளில் சிறந்த பிரிட்டிஷ் சுயாதீனத் திரைப்படம், சிறந்த இயக்குநர், சிறந்த நடிகை, சிறந்த துணை நடிகர், சிறந்த திரைக்கதை உள்ளிட்ட பிரிவுகளில் விருதுகளை வென்றது.
2022 ஆம் ஆண்டின் 75-வது பாஃப்டா விருதுகளில் சிறந்த நடிகைக்கான விருதை ஜோனா ஸ்கேன்லன் வென்றார். சிறந்த இயக்குநர் உள்ளிட்ட பிரிவுகளிலும் திரைப்படம் பரிந்துரைகளைப் பெற்றது.
‘ஆஃப்டர் லவ்’ திரைப்படத்தின் தனித்துவம் அதன் கதையில் ஏற்படும் திருப்பங்களிலோ உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தும் நாடகத்தன்மையிலோ மட்டும் அடங்கியிருக்கவில்லை.
அன்பு, திருமணம், நம்பிக்கை, நினைவுகள், மனிதர்களுக்கிடையிலான புரிதல் ஆகியவற்றை எளிமையான தீர்ப்புகளின்றி ஆராய்வதில்தான் இதன் உண்மையான பலம் இருக்கிறது.
குறிப்பாக, ஜோனா ஸ்கேன்லனின் கட்டுப்பாடான நடிப்பும் அலீம் கானின் நுட்பமான இயக்க அணுகுமுறையும் திரைப்படத்தை ஆழமான மனித உறவியல் அனுபவமாக மாற்றுகின்றன.
உறவுகளைப் பற்றிய நமது முன்முடிவுகளை மறுபரிசீலனை செய்யவும், அன்பின் பல்வேறு பரிமாணங்களைப் புரிந்துகொள்ளவும் தூண்டும் இந்தத் திரைப்படம், அமைதியான கதை சொல்லலுக்குள் ஆழமான உணர்ச்சிகளைத் தேடும் பார்வையாளர்கள் அவசியம் காண வேண்டிய படைப்பாகும்.
===============================
படத்தின் கதை:-
மேரி ஹுசைன் (ஜோனா ஸ்கேன்லன்) தனது கணவர் அகமது (நாசர் மெமார்சியா) உடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வருகிறார்.
இருவரும் ஒரு நாள் இரவு வெளியே சென்றுவிட்டு வீட்டிற்குத் திரும்புகின்றனர். ஆனால் வீட்டிற்கு வந்த சிறிது நேரத்திலேயே அகமது எதிர்பாராதவிதமாக இறந்துவிடுகிறார்.
கணவரின் திடீர் மரணம் மேரியின் வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்துகிறது. கணவருடன் நீண்டகாலமாக வாழ்ந்துவந்த மேரி, அவரது மறைவுக்குப் பிறகு தனிமையையும் பிரிவின் வலியையும் எதிர்கொள்கிறார்.
அகமதின் இறுதிச்சடங்குகள் முடிந்து சில காலத்திற்குப் பிறகு, மேரி அவரது பணப்பையைப் பார்க்கிறார்.
அப்போது அதற்குள் தனக்குத் தெரியாத ஒரு பெண்ணின் புகைப்படம் இருப்பதைக் கவனிக்கிறார்.
அந்தப் பெண்ணின் பெயர் ஜெனிவீவ் (நத்தாலி ரிச்சர்ட்). தனது கணவரின் பணப்பையில் இதுவரை பார்த்திராத ஒரு பெண்ணின் புகைப்படம் ஏன் இருக்கிறது என்ற சந்தேகம் மேரிக்கு ஏற்படுகிறது.
இதற்கான விளக்கத்தைத் தெரிந்துகொள்ளும் நோக்கத்தில் அகமதின் கைப்பேசியையும் பார்க்கிறார்.
அதில் ஜெனிவீவுக்கு அகமது அனுப்பிய பல குறுஞ்செய்திகள் இருக்கின்றன. அந்தச் செய்திகளில் இருவரும் ஒருவரையொருவர் சந்திப்பது குறித்து நெருக்கமான மற்றும் மறைமுகமான காதல் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் வகையில் உரையாடியிருப்பது தெரிகிறது.
இதனால் அகமதின் வாழ்க்கையில் தனக்குத் தெரியாமல் இன்னொரு பெண்ணும் இருந்திருக்கிறார் என்ற சந்தேகம் மேரிக்கு வலுப்பெறுகிறது.
அந்தப் பெண் யார், அகமதுடன் அவருக்கு என்ன தொடர்பு, அவர்களுடைய உறவு எவ்வளவு காலமாகத் தொடர்ந்தது என்பதையெல்லாம் நேரடியாகத் தெரிந்துகொள்ள மேரி முடிவு செய்கிறார்.
இதற்காக ஆங்கிலக் கால்வாயைக் கடக்கும் படகில் பிரான்சின் கலே நகருக்குச் செல்கிறார். அங்குதான் ஜெனிவீவ் வசித்து வருகிறார்.
ஜெனிவீவைச் சந்திக்கும் மேரி, தன்னைப் பற்றிய உண்மையை உடனடியாக வெளிப்படுத்துவதில்லை.
மேரியைப் பார்க்கும் ஜெனிவீவ், அவர் வீட்டைச் சுத்தம் செய்யும் வேலைக்காக வந்திருக்கும் பணிப்பெண் என்று தவறாக நினைத்துக்கொள்கிறார்.
அதனால் அவரைத் தனது வீட்டிற்குள் அழைத்து வேலை வழங்குகிறார். மேரியும் அந்தத் தவறான புரிதலைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, தன்னை ஒரு வீட்டுப் பணிப்பெண்ணாக அறிமுகப்படுத்தி அங்கே தங்குகிறார்.
இதன் மூலம் ஜெனிவீவின் வாழ்க்கையையும் அகமதுடன் அவருக்கு இருந்த தொடர்பையும் நெருக்கமாக அறிந்துகொள்ள முடியும் என்று நினைக்கிறார்.
ஜெனிவீவ் தனது மகன் சாலமனுடன் (தாலித் அரிஸ்) வசித்து வருகிறார். தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையிலான உறவு சுமுகமாக இல்லை.
இருவருக்கும் இடையே ஒருவிதமான மனக்கசப்பும் பதற்றமும் இருப்பதை மேரி கவனிக்கிறார்.
மேலும், ஜெனிவீவும் சாலமனும் இன்னும் சில நாட்களில் அந்த வீட்டைவிட்டு வேறு இடத்திற்குச் செல்லத் திட்டமிட்டிருக்கிறார்கள்.
ஆனால் அகமது இறந்துவிட்டார் என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது. மேரி தனது உண்மையான அடையாளத்தை மறைத்துக்கொண்டு அவர்களுடன் பழகுவதால், அவர்களுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றிய தகவல்களைச் சேகரிக்கத் தொடங்குகிறார்.
ஜெனிவீவின் வீட்டில் இருக்கும்போது, அங்கே பல இடங்களில் அகமதுக்குச் சொந்தமான ஆடைகளை மேரி பார்க்கிறார்.
இதனால் அகமதுக்கும் இந்த வீட்டிற்கும் இருந்த தொடர்பு இன்னும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.
ஒருநாள் வீட்டில் இருந்த பழைய காணொளிப் பதிவைப் பார்க்கும் சூழல் மேரிக்கு ஏற்படுகிறது. அந்தப் பதிவில் ஜெனிவீவ், அகமது, சாலமன் ஆகிய மூவரும் ஒன்றாக இடம்பெற்றிருக்கிறார்கள்.
அந்தக் காட்சிகளைப் பார்க்கும் மேரிக்கு அதிர்ச்சியான உண்மை புரிகிறது. ஜெனிவீவும் சாலமனும் அகமதின் வாழ்க்கையில் தற்காலிகமாக இடம்பெற்றவர்கள் கிடையாது.
அவர்கள் பல ஆண்டுகளாக அகமதின் இரகசியக் குடும்பமாக வாழ்ந்து வந்திருக்கிறார்கள். அதாவது, மேரியுடன் திருமண வாழ்க்கையை நடத்திக்கொண்டிருந்த அதே காலகட்டத்தில் அகமது ஜெனிவீவுடனும் குடும்ப உறவைத் தொடர்ந்து வந்திருக்கிறார்.
இந்த உண்மையை அறிந்த மேரி மனதளவில் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறார்.
தனது கணவரின் வாழ்க்கையில் இத்தனை ஆண்டுகளாகத் தனக்குத் தெரியாமல் இன்னொரு குடும்பம் இருந்திருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது அவருக்குக் கடினமாக இருக்கிறது.
இருப்பினும், அந்தக் குடும்பத்தின் பின்னணியை முழுமையாகத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் ஜெனிவீவின் வீட்டில் தொடர்ந்து பணிப்பெண்ணாக நடிக்கிறார்.
ஒருநாள் ஜெனிவீவின் வீட்டில் மேலும் சில தகவல்களைத் தேடுவதற்காக மேரி யாருக்கும் தெரியாமல் உள்ளே நுழைகிறார்.
அப்போது சாலமன் திடீரென வீட்டிற்கு வருகிறான். அவருடன் இன்னொரு இளைஞனும் வருகிறான். அந்த இளைஞனை சாலமன் தனது அறைக்குள் யாருக்கும் தெரியாமல் அழைத்துச் செல்கிறான்.
இதைக் கவனித்த மேரி, அவர்கள் அறைக்குள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்கிறார். அங்கே சாலமனும் அந்த இளைஞனும் ஒருவரையொருவர் காதலுடன் முத்தமிட்டுக்கொண்டிருப்பதைக் காண்கிறார்.
அந்த அறையிலிருந்து வெளியேறும்போது மேரியின் நடமாட்டத்தைச் சாலமன் கவனித்துவிடுகிறான்.
உடனே அவர் மேரியைப் பின்தொடர்ந்து வீட்டிற்கு வெளியே வருகிறார்.
மேரி ஏன் வீட்டிற்குள் வந்தார் என்று சாலமன் விசாரிக்கிறான். அப்போது மேரி, தனது பையை எடுத்துச் செல்வதற்காகத்தான் வீட்டிற்குள் வந்ததாகக் கூறுகிறார்.
சாலமன் தனது அறைக்குள் அந்த இளைஞனை அழைத்துவந்த விஷயத்தைப் பற்றி ஜெனிவீவிடம் எதுவும் சொல்லப்போவதில்லை என்றும் உறுதியளிக்கிறார். இதனால் சாலமன் ஓரளவு நிம்மதியடைகிறான்.
மறுநாள் மேரி சாலமனிடம் தனக்கும் அகமதுக்கும் இடையே இளமைக் காலத்தில் இருந்த உறவைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.
அப்போது தாங்களும் ஒருகாலத்தில் தங்களுடைய காதலை மற்றவர்களிடமிருந்து மறைத்து வைத்திருந்ததாகக் கூறுகிறார்.
ஆரம்பத்தில் இருவரும் கடிதங்கள் மூலமாகத் தங்களுக்குள் தொடர்புகொண்டிருந்தார்கள்.
பின்னர் அகமது பாகிஸ்தானுக்குச் சென்றபோது, மேரிக்கு ஒலிப்பதிவு நாடாக்களை அனுப்பி தனது குரல் மூலம் செய்திகளைப் பகிர்ந்துகொண்டார்.
இந்தத் தகவலை மேரி சாலமனிடம் கூறுவதற்குக் காரணம், அவனுடைய தனிப்பட்ட காதல் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொண்டு அவருடன் நெருக்கமாகப் பேசுவதுதான்.
தங்களுடைய உறவிலும் ஒருகாலத்தில் ரகசியம் இருந்ததை எடுத்துக்கூறுவதன் மூலம் சாலமனின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறார்.
சில காலத்திற்குப் பிறகு ஜெனிவீவுக்கும் சாலமனுக்கும் இடையே கடுமையான வாக்குவாதம் ஏற்படுகிறது.
அந்த வாக்குவாதத்தில் சாலமன் தனது தாயைக் குற்றம் சாட்டுகிறார். அகமதுடன் உறவில் இருந்துகொண்டே ஜெனிவீவ் வேறு பல ஆண்களுடனும் தொடர்பு வைத்திருந்ததாக அவர் கூறுகிறான்.
இதனால் தனது தாயின் மீது நம்பிக்கை இழந்த சாலமன், அவருடன் வேறு இடத்திற்குச் செல்ல விரும்பவில்லை என்று தெரிவிக்கிறான்.
அதற்குப் பதிலாக அகமதுடன் வாழவே விரும்புவதாகக் கூறுகிறார். அகமது உயிருடன் இருப்பதாகவே சாலமன் நம்பிக்கொண்டிருப்பதால், தனது தந்தையுடன் வாழ வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறான்.
இந்த வாக்குவாதத்தைப் பார்த்த மேரி, பின்னர் ஜெனிவீவிடம் அதைப் பற்றிக் கேட்கிறார். அப்போது ஜெனிவீவ் அகமதுடனான தனது உறவைப் பற்றிய சில உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகிறார்.
அகமதுக்கு ஏற்கெனவே இன்னொரு மனைவி இருப்பது தனக்குத் தெரியும் என்றும், அகமதுடன் பழகிய காலம் முழுவதும் அந்த உண்மையை அறிந்திருந்ததாகவும் கூறுகிறார்.
இருப்பினும், அகமதுடனான உறவைத் தொடர்வதையே அவர் விரும்பியிருக்கிறார். அகமதுக்கு வேறொரு மனைவி இருப்பதை அறிந்திருந்தும் அவருடன் வாழ்ந்துவந்தது ஜெனிவீவின் சொந்த முடிவாக இருந்திருக்கிறது.
இதற்கிடையில் அகமது தன்னைப் பற்றியும் மேரியைப் பற்றியும் கூறியிருந்த சில தகவல்கள் பொய்யானவை என்பதை ஜெனிவீவ் மேரியிடம் தெரிவிக்கிறார்.
மேரி பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்தவர் என்று அகமது தன்னிடம் கூறியிருந்ததாகவும், மேரிக்கும் அகமதுக்கும் குழந்தையே இல்லை என்று சொல்லியிருந்ததாகவும் ஜெனிவீவ் விளக்குகிறார்.
ஆனால் உண்மையில் மேரிக்கும் அகமதுக்கும் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு ஆண் குழந்தை பிறந்திருந்தது. அந்தக் குழந்தை நான்கு மாதங்களிலேயே இறந்துவிட்டது. இந்த உண்மையை ஜெனிவீவிடம் அகமது மறைத்திருந்திருக்கிறார்.
இதனால் அகமது தனது இரு குடும்பங்களிடமும் வெவ்வேறு தகவல்களைக் கூறி வாழ்ந்துவந்தது மேலும் தெளிவாகிறது.
பின்னர் மேரி அகமதின் கைப்பேசியைப் பயன்படுத்தி ஒரு செயலைச் செய்கிறார். அகமது உயிருடன் இருப்பதைப் போல நடித்து, அவரது கைப்பேசியிலிருந்து சாலமனுக்கு குறுஞ்செய்தி அனுப்புகிறார்.
அதற்குப் பதிலளிக்கும் சாலமன், அகமதுடன் வந்து தான் வாழ முடியுமா என்று கேட்கிறார். தனது தந்தையுடன் வாழ வேண்டும் என்ற சாலமனின் விருப்பம் அந்தச் செய்தியின் மூலம் வெளிப்படுகிறது.
மேரி அகமதின் பெயரில் தொடர்புகொள்வதால், சாலமன் தனது தந்தையுடன் பேசுவதாகவே நம்புகிறார்.
இதற்கிடையில் ஜெனிவீவ் வேறு இடத்திற்குச் செல்வதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்கிறார். அந்தச் சூழலில் மேரி சாலமனுக்காக உணவு தயாரிக்கிறார்.
அப்போது அங்கு வரும் ஜெனிவீவுக்கும் சாலமனுக்கும் மீண்டும் கடுமையான வாக்குவாதம் ஏற்படுகிறது.
இருவருக்கும் இடையே ஏற்கெனவே இருந்த மனக்கசப்பு இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் மேலும் தீவிரமடைகிறது.
அந்த வாக்குவாதத்தின் போது நுழைந்த மேரி சாலமனை அறைகிறார். இதைப் பார்த்த ஜெனிவீவ் கோபமடைந்து, தனது மகனை மேரி அடித்ததற்காக அவரைக் கண்டிக்கிறார்.
இந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு மேரி இனியும் தனது உண்மையான அடையாளத்தை மறைத்துக்கொண்டு அங்கே இருக்க முடியாது என்று முடிவு செய்கிறார்.
ஜெனிவீவிடம் தான் யார் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார். தான்தான் அகமதின் சட்டபூர்வமான மனைவி மேரி என்றும், அகமதின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய உண்மைகளைத் தெரிந்துகொள்வதற்காகவே அவரது வீட்டிற்கு வந்ததாகவும் ஒப்புக்கொள்கிறார்.
இதைக் கேட்ட ஜெனிவீவ் கடும் கோபமடைகிறார். அகமது எங்கே இருக்கிறார் என்று மேரியிடம் ஆவேசமாகக் கேட்கிறார்.
அந்த நேரத்தில் சாலமனும் அறைக்குள் வருகிறார். அப்போது மேரி அகமது இறந்துவிட்டார் என்ற உண்மையை இருவரிடமும் தெரிவிக்கிறார்.
இதைக் கேட்ட சாலமன் அதிர்ச்சியடைகிறான். அகமது உயிருடன் இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கையில் இருந்த அவர், உடனே தனது தந்தையைத் தொலைபேசியில் அழைக்க முயற்சிக்கிறான்.
ஆனால் அகமதின் கைப்பேசி ஒலிப்பது மேரியின் கைப்பைக்குள் இருந்துதான். இதன் மூலம் மேரி அகமதின் பெயரில் சாலமனுக்குக் குறுஞ்செய்தி அனுப்பியிருந்த உண்மை வெளிப்படுகிறது.
தந்தையுடன் தொடர்புகொள்வதாக நம்பியிருந்த சாலமன் ஏமாற்றப்பட்டிருப்பதை உணர்கிறான்.
ஜெனிவீவும் மேரி தங்களிடம் உண்மையை மறைத்ததற்காகக் கடும் கோபமடைகிறார். இறுதியில் ஜெனிவீவ் மேரியைத் தனது வீட்டைவிட்டு வெளியேற்றுகிறார்.
இதற்குப் பிறகு ஒருநாள் அகமதின் கல்லறைக்குச் செல்லும் சூழலில் மூவரும் ஒரே நேரத்தில் அங்கு சந்திக்கிறார்கள். அவர்கள் மேரி, ஜெனிவீவ், சாலமன் ஆகியோர். அகமதின் கல்லறைக்கு அருகிலேயே மேரிக்கும் அகமதுக்கும் பிறந்து நான்கு மாதங்களில் இறந்துபோன அவர்களுடைய மகனின் கல்லறையும் இருக்கிறது.
இதனால் அந்த இடம் அகமதின் நினைவுகளை மட்டுமின்றி, மேரி இழந்த தனது குழந்தையின் நினைவுகளையும் கொண்டதாக அமைகிறது. மூவரும் அங்கு சந்தித்த பிறகு மேரியின் வீட்டிற்குத் திரும்புகிறார்கள்.
மேரியின் வீட்டில் ஜெனிவீவ், அகமதுடன் தனக்கிருந்த உறவைப் பற்றிய தனது மனநிலையை வெளிப்படுத்துகிறார்.
அகமது ஒருநாளும் மேரியை விட்டுவிட்டு தன்னுடன் வந்துவிடமாட்டார் என்ற பொறாமை தனக்கு எப்போதுமே இருந்ததாக கூறுகிறார்.
அதே நேரத்தில் அகமதின் வாழ்க்கையை மேரியுடன் பகிர்ந்துகொள்வதிலும் தனக்கு ஒரு சமாதானம் இருந்ததாக விளக்குகிறார்.
ஏனெனில் அகமதின் சிறந்த பகுதி தன்னிடமே இருப்பதாக அவர் நம்பியிருந்தார். இதன் மூலம் அகமதுடனான உறவை ஜெனிவீவ் எவ்வாறு புரிந்துகொண்டு வாழ்ந்தார் என்பது வெளிப்படுகிறது.
சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு ஜெனிவீவ் அந்த அறையைவிட்டு வெளியே செல்கிறார். அப்போது மேரிக்கு அகமது முன்பு தனக்காகப் பதிவு செய்து அனுப்பிய ஒலிநாடாக்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன.
அவற்றில் ஒன்றை மேரி இயக்கிக் கேட்கிறார். அகமதின் குரல் ஒலிப்பதைக் கேட்டதும் அவர் கீழே செல்கிறார்.
அங்கே ஜெனிவீவும் சாலமனும் அந்த ஒலிநாடாவைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அகமதின் குரலைக் கேட்கும் அந்தத் தருணம் மூவருக்கும் அவருடன் தொடர்புடைய நினைவுகளை மீண்டும் நெருக்கமாக்குகிறது.
சாலமன் முதலில் அந்த ஒலிநாடாவை மேரியிடம் கொடுக்கிறான். ஆனால் மேரி அதைத் தன்னிடம் வைத்துக்கொள்ளாமல் சாலமனிடமே இருக்க அனுமதிக்கிறார்.
அந்த ஒலிநாடா அகமதின் நினைவுகளைத் தன்னுடன் மட்டும் வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய பொருள் கிடையாது என்பதுபோல, அதைச் சாலமன் வைத்துக்கொள்ள மேரி விட்டுக்கொடுக்கிறார்.
இதனால் உணர்ச்சிவசப்படும் இருவரும் கண்ணீருடன் ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொள்கிறார்கள்.
இறுதிக் காட்சியில் மேரி, ஜெனிவீவ், சாலமன் ஆகிய மூவரும் ஒன்றாக டோவர் வெள்ளைச் சுண்ணாம்புப் பாறைப் பகுதிக்குச் செல்கிறார்கள்.
அங்கிருந்து ஆங்கிலக் கால்வாயை நோக்கி நின்று பார்க்கிறார்கள். அகமதுடன் வெவ்வேறு விதமான உறவுகளைக் கொண்டிருந்த இந்த மூவரும் ஒரே இடத்தில் இணைந்து நிற்கும் அந்தக் காட்சியுடன் திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.
#கீதப்ப்ரியன்பாஃப்டா
#கீதப்ப்ரியன்bafta
