ஒரு மனிதரை மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர் என்று அடையாளப்படுத்திவிட்டால், அவருக்குள் இருக்கும் தனித்துவமான சிந்தனைகள், கலைத்திறன், கற்பனை, உணர்வுகள் ஆகிய அனைத்தையும் நாம் மறந்துவிடுகிறோமா?
அல்லது அவர்களுடைய உலகத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான பொறுமையும் வாய்ப்பும் நம்மிடம் இல்லையா?
மருத்துவம், சமூகப் பார்வை, மனித உறவுகள் ஆகியவற்றின் இடையே எழும் இந்த முக்கியமான கேள்வியை மிகவும் இயல்பான அணுகுமுறையில் ஆராய்கிறது பிரெஞ்சு இயக்குநர் நிக்கோலா பிலிபேரின் 2023-ஆம் ஆண்டு ஆவணப்படமான ஆன் தி ஆடமன்ட் On the Adamant.
பாரிஸ் நகரத்தின் செய்ன் ஆற்றில் மிதக்கும் ஒரு கட்டடம்தான் இந்த ஆவணப்படத்தின் மையம்.
ஆடமன்ட் (L'Adamant) என்று அழைக்கப்படும் இந்த மிதக்கும் பகல்நேரப் பராமரிப்பு மையம், மனநலப் பாதிப்புகளுடன் வாழும் பெரியவர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.
சார்லஸ் டி கோல் பாலத்தின் அடிப்பகுதியில், செய்ன் ஆற்றின் வலது கரையில் அமைந்துள்ள இந்த மையம், பாரிஸின் முதல் நான்கு நிர்வாகப் பகுதிகளில் வசிக்கும் மனநலப் பாதிப்புடையவர்களுக்கு உதவுகிறது.
வழக்கமான மனநல மருத்துவமனைகளைப் போல நோயாளிகளைத் தனிமைப்படுத்தி வைத்துச் சிகிச்சையளிப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்களை அன்றாட வாழ்க்கையுடன் மீண்டும் இணைப்பதற்கான சூழலை இம்மையம் உருவாக்குகிறது.
மனநலப் பாதிப்புடையவர்களுக்கு மருந்துகளும் மருத்துவ ஆலோசனைகளும் மட்டுமே வாழ்க்கையைச் சீரமைத்துவிடுவதில்லை.
மற்ற மனிதர்களுடன் பழகுவது, தங்களுடைய எண்ணங்களை வெளிப்படுத்துவது, ஒரு குறிப்பிட்ட ஒழுங்குடன் அன்றாடப் பணிகளில் ஈடுபடுவது, தங்களுக்குள் இருக்கும் திறமைகளைக் கண்டறிவது போன்றவையும் அவர்களுடைய மறுவாழ்வில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.
இந்தப் புரிதலின் அடிப்படையில்தான் ஆடமன்ட் மையம் செயல்படுகிறது. இங்கு வருபவர்களுக்காகப் பல்வேறு பயிற்சிப் பட்டறைகள் நடத்தப்படுகின்றன. சமூக வாழ்க்கையுடன் மீண்டும் இணைவதற்கான உளவியல் மற்றும் நடைமுறை உதவிகளும் வழங்கப்படுகின்றன.
இதன் மூலம் சிகிச்சை என்பது மருத்துவர்களுக்கும் நோயாளிகளுக்கும் இடையிலான ஒருவழித் தொடர்பாக இல்லாமல், மனிதர்களுக்கிடையிலான பரஸ்பர உறவாக மாறுகிறது.
இந்த மையத்தின் செயல்பாடுகளில் பல்வேறு துறைகளைச் சேர்ந்தவர்கள் இணைந்து பணியாற்றுகிறார்கள். மனநல மருத்துவர்கள், உளவியலாளர்கள், செவிலியர்கள், தொழில்சார் சிகிச்சையாளர்கள், சிறப்புக் கல்வியாளர்கள், உடல் இயக்கத் திறன் தொடர்பான நிபுணர்கள், மருத்துவமனைப் பணியாளர்கள், கலைச் சிகிச்சையாளர்கள் எனப் பலரும் அங்கு வரும் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கையைச் சீரமைக்க உதவுகிறார்கள்.
இவர்களுடைய பணி வெறுமனே மருத்துவச் சிகிச்சையுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. ஒவ்வொருவருடைய தனிப்பட்ட தேவைகளையும் புரிந்துகொண்டு, அவர்கள் மற்றவர்களுடன் இயல்பாகப் பழகுவதற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதிலும் கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.
மையத்தின் அன்றாடச் செயல்பாடுகளுக்குள் இயக்குநர் நம்மை அழைத்துச் செல்லும்போது, அங்கு நிகழும் சிறிய சந்திப்புகளும் உரையாடல்களும் திரைப்படத்தின் முக்கியமான பகுதிகளாக மாறுகின்றன.
பயிற்சிப் பட்டறைகளில் பங்கேற்பவர்கள் தங்களுடைய எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள். ஒருவருக்கொருவர் உரையாடுகிறார்கள். புதியவர்கள் மையத்திற்கு வரும்போது அவர்களை வரவேற்கிறார்கள்.
பணியாளர்களுக்கும் மையத்திற்கு வருபவர்களுக்கும் இடையில் நடைபெறும் முறைசாராத உரையாடல்களும் அங்கு உருவாகும் மனித உறவுகளும் அன்றாட வாழ்க்கையின் இயல்பான பகுதிகளாகப் பதிவாகின்றன.
இங்கு ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் தங்களுடைய தனித்துவத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான இடம் கிடைக்கிறது.
இந்தச் சூழலின் முக்கியத்துவம், மனநல மருத்துவத் துறையில் நிலவும் மனிதநேயமற்ற அணுகுமுறைக்கு எதிராக ஆடமன்ட் மையம் செயல்படும் விதத்தில்தான் இருக்கிறது.
மனநலப் பாதிப்புடையவர்களை அவர்களுடைய நோயின் அடிப்படையில் மட்டும் மதிப்பிடாமல், தனித்துவமான விருப்பங்களும் சிந்தனைகளும் திறமைகளும் கொண்ட மனிதர்களாக அணுகுவது இம்மையத்தின் அடிப்படை அணுகுமுறையாக இருக்கிறது.
மனநல மருத்துவத்தின் பெயரால் மனிதர்களின் தனித்துவம் அழிக்கப்படுவதையும், அவர்களுடைய உணர்வுகள் புறக்கணிக்கப்படுவதையும் முடிந்தவரை எதிர்க்கும் பணியாளர்களின் முயற்சியை இயக்குநர் தனது பதிவில் முன்னிறுத்துகிறார்.
இந்தத் திரைப்படத்தை உருவாக்குவதற்கான எண்ணம் இயக்குநருக்கு திடீரென உருவானதல்ல. 1995-ஆம் ஆண்டு அவர் உருவாக்கிய La Moindre des choses திரைப்படத்தின் படப்பிடிப்புக் காலத்திலிருந்தே உளவியலாளரும் உளப்பகுப்பாய்வு நிபுணருமான லிண்டா டி ஜிட்டருடன் அவருக்குப் பழக்கம் இருந்தது.
அவர் மூலமாகவே 2010-களின் தொடக்கத்தில் ஆடமன்ட் திட்டத்தைப் பற்றி இயக்குநர் அறிந்துகொண்டார். அந்த மையத்தின் உருவாக்கத் திட்டம் நிறைவடைய ஏழு அல்லது எட்டு ஆண்டுகள் ஆன நிலையில், அங்கிருந்த பயிற்சிப் பட்டறைக் குழுவினரின் அழைப்பை ஏற்று அவர் அங்கு சென்றார்.
அங்கு இருந்தவர்களுடனான சந்திப்பும் அவர்களுடைய கருத்துகளும் அவரை மிகவும் உற்சாகப்படுத்தின. அந்த அனுபவமே பின்னர் இந்த உணர்ச்சிமிகு ஆவணப்படத்தை உருவாக்குவதற்கான உந்துதலாக அமைந்தது.
ஒரு குறிப்பிட்ட கதாபாத்திரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து அதன் வாழ்க்கையைத் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை பின்தொடர்வது என்ற வழக்கமான அணுகுமுறையை இயக்குநர் இங்கு மேற்கொள்ளவில்லை.
ஒருவரைச் சந்திப்பது, அவரைப் பின்தொடர்வது, பின்னர் அவரிடமிருந்து விலகி வேறொருவரிடம் செல்வது, சில நேரங்களில் மீண்டும் அதே நபரைச் சந்திப்பது எனப் பல்வேறு அனுபவங்களை ஒன்றிணைக்கும் சுதந்திரமான கட்டமைப்பைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
ஒரு கூட்டம், பயிற்சிப் பட்டறை, புதியவரை வரவேற்கும் நிகழ்வு, இரண்டு மனிதர்களுக்கு இடையிலான சாதாரண உரையாடல் என அந்த இடத்தில் இயல்பாக நிகழும் தருணங்களே திரைப்படத்தின் உள்ளடக்கமாக அமைகின்றன.
இந்த அணுகுமுறை படத்தின் ஒளிப்பதிவு மற்றும் படத்தொகுப்பிலும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. ஒளிப்பதிவை நிக்கோலா பிலிபேரே மேற்கொண்டுள்ளார்.
படத்தொகுப்பில் அவருடன் ஜனுஷ் பரானெக்கும் இணைந்துள்ளார். ஒரே இடத்தில் நடைபெறும் பல்வேறு நிகழ்வுகளைத் தொடர்புபடுத்தி, அங்குள்ள மனிதர்களின் வாழ்க்கையைப் படிப்படியாக அறிமுகப்படுத்தும் வகையில் படத்தொகுப்பு அமைந்துள்ளது.
ஒரு நிகழ்விலிருந்து இன்னொரு நிகழ்வுக்குச் செல்லும்போது, அவற்றை வலுக்கட்டாயமாக ஒரே கதைக்குள் அடைக்காமல், அந்த இடத்தின் இயல்பான வாழ்க்கை ஓட்டத்திற்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது.
இதனால் ஆடமன்ட் மையத்தின் ஒட்டுமொத்தச் சூழலையும் அங்கு பணியாற்றுபவர்களுக்கும் வருபவர்களுக்கும் இடையிலான உறவுகளையும் பார்வையாளர்கள் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.
மனநலப் பாதிப்புகளைத் திரைப்படமாகப் பதிவு செய்வது மிகவும் கவனமாகக் கையாளப்பட வேண்டிய ஒன்று.
பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வாழ்க்கையைப் பரபரப்பான காட்சிகளாக மாற்றுவதோ, அவர்களுடைய செயல்பாடுகளைப் பார்வையாளர்களின் அனுதாபத்தைப் பெறுவதற்கான கருவியாகப் பயன்படுத்துவதோ எளிதான வழி. ஆனால் நிக்கோலா பிலிபேர் அந்த வழியில் செல்லாமல், மனிதர்களை அவர்களுடைய இயல்பிலேயே அணுகுகிறார்.
அவர்களுடைய அன்றாட நடவடிக்கைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதன் மூலம், மனநலப் பாதிப்புடையவர்களைப் பற்றிய பொதுவான முன்முடிவுகளைத் தவிர்க்கிறார்.
திதி ஹாலிவுட் ரிப்போர்ட்டர் இதழ், தனித்துவமான கலை வெளிப்பாடுகளைக் கொண்ட மனிதர்களின் உலகத்தை அழகாகப் பதிவு செய்திருப்பதாக இப்படத்தைப் பாராட்டியது. சரியான இடமும் வாய்ப்பும் கிடைக்கும்போது மனிதர்களால் எத்தகைய திறமைகளை வெளிப்படுத்த முடியும் என்பதற்கான நெகிழ்ச்சியான சாட்சியாக இப்படம் அமைகிறது என்பதே அந்த இதழின் மதிப்பீடு.
வெரைட்டி இதழ், இயக்குநரின் நுட்பமான கவனிப்புத் திறனை வெளிப்படுத்தும் அன்பான படைப்பாக இதனைப் பாராட்டியது. சினியூரோப்பா இதழ், இயக்குநரின் அணுகுமுறையில் காணப்படும் இயல்புத்தன்மை, கவித்துவம், மனிதர்களைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆழம் ஆகியவற்றைச் சிறப்பித்தது.
ஸ்கிரீன் டெய்லி இதழ், ஃபிரெடெரிக் வைஸ்மேனின் ஆவணப்படங்களில் காணப்படும் நிறுவனங்களின் ஒட்டுமொத்தச் செயல்பாடுகளை ஆராயும் அணுகுமுறையிலிருந்து இந்தப் படம் வேறுபடுவதைச் சுட்டிக்காட்டியது. ஒரு நிறுவனத்தின் நிர்வாக முறைகளை மட்டும் விவரிப்பதற்குப் பதிலாக, அங்குள்ள மனிதர்களின் தனிப்பட்ட ஆளுமைகளுக்கும் அவர்களுடைய இருப்புக்கும் முக்கியத்துவம் அளிப்பதே இப்படத்தின் தனிச்சிறப்பு என்று பாராட்டியது.
ஸ்லான்ட் மேகஸின், மனநலப் பாதிப்புகளையும் அவற்றுடன் வாழும் மனிதர்களையும் திரைப்படத்தில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில் உள்ள சிக்கல்களை எடுத்துரைத்ததுடன், இயக்குநர் மிகைப்படுத்தப்பட்ட உணர்ச்சிகளையும் செயற்கையான பரிதாபத்தையும் பெரும்பாலும் தவிர்த்திருப்பதையும் பாராட்டியது.
விமர்சன ரீதியாக, ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 20 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 95 சதவீத ஆதரவையும், 10-க்கு 7.3 சராசரி மதிப்பெண்ணையும் இப்படம் பெற்றது. மெட்டாகிரிட்டிக் தளத்தில் ஐந்து விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100-க்கு 75 மதிப்பெண்களைப் பெற்றது.
2023 பிப்ரவரி 24 அன்று நடைபெற்ற 73-வது பெர்லின் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் உலகத் திரையிடல் கண்ட இப்படம், போட்டிப் பிரிவில் இடம்பெற்றது. பிப்ரவரி 26 அன்று அறிவிக்கப்பட்ட விருதுகளில் சிறந்த திரைப்படத்திற்கான தங்கக் கரடி விருதை வென்றது.
விருதை அறிவித்த நடுவர் குழுவின் தலைவரான கிறிஸ்டன் ஸ்டீவர்ட், திரைப்படத்தின் நேர்த்தியான உருவாக்கத்தையும் மனித வெளிப்பாட்டின் இன்றியமையாத தேவையை உணர்த்தும் அதன் ஆற்றலையும் பாராட்டினார்.
விருதைப் பெற்றுக்கொண்ட இயக்குநர், ஆவணப்படமும் தனித்துவமான திரைக்கலைப் படைப்பாக அங்கீகரிக்கப்படுவது தனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியளிப்பதாகத் தெரிவித்தார். இதே விழாவில் சமய நல்லிணக்க நடுவர் குழுவின் சிறப்புக் குறிப்பையும் இப்படம் பெற்றது. பெர்லின் விழாவின் ஆவணப்பட விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
பிரான்சில் 2023 ஏப்ரல் 19 அன்று திரையரங்குகளில் வெளியான இப்படம், பின்னர் பல்வேறு சர்வதேசத் திரைப்பட விழாக்களிலும் திரையிடப்பட்டது. 57-வது கார்லோவி வேரி சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவின் ஹொரைசன்ஸ் பிரிவில் ஜூன் 30 அன்று திரையிடப்பட்டது.
செப்டம்பர் மாதம் நடைபெற்ற 2023 சினிஃபெஸ்ட் சட்பரி சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவிலும் இடம்பெற்றது. அதே ஆண்டின் செப்டம்பர் 22 அன்று நடைபெற்ற கல்கரி சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் சிறந்த சர்வதேச ஆவணப்படத்திற்கான போட்டியில் பங்கேற்றது.
அக்டோபர் 5 அன்று வான்கூவர் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவின் இன்சைட்ஸ் பிரிவிலும், அக்டோபர் 6 அன்று 28-வது பூசான் சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவின் ஐகான் பிரிவிலும் திரையிடப்பட்டது. அக்டோபர் 12 அன்று 2023 பிஎஃப்ஐ லண்டன் திரைப்பட விழாவின் விவாதம் சார்ந்த பிரிவிலும் இடம்பெற்றது.
இதன் வெற்றிப் பயணம் அத்துடன் முடிவடையவில்லை. 36-வது ஐரோப்பிய திரைப்பட விருதுகளில் ஐரோப்பிய ஆவணப்படப் பிரிவுக்குப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. 2024 ஜனவரி 22 அன்று நடைபெற்ற 29-வது லூமியர் விருதுகளில் சிறந்த ஆவணப்படப் பிரிவிலும், பிப்ரவரி 23 அன்று நடைபெற்ற 49-வது சீசர் விருதுகளில் சிறந்த ஆவணப்படத்திற்கான பிரிவிலும் பரிந்துரைகளைப் பெற்றது.
ஏப்ரல் 16 அன்று அறிவிக்கப்பட்ட ஐரோப்பிய நாடாளுமன்றத்தின் லக்ஸ் பார்வையாளர் விருதுக்கும் தேர்வானது. 2023-ஆம் ஆண்டில் பெர்லின் திரைப்பட விழாவில் கவனம் பெற்ற 15 படங்களின் பட்டியலில் ஸ்கிரீன் இன்டர்நேஷனல் இதழ் இப்படத்திற்கு இரண்டாவது இடத்தையும் வழங்கியது.
சுமார் 109 நிமிடங்கள் ஓடும் இந்தப் பிரெஞ்சு ஆவணப்படம், 2023-ஆம் ஆண்டின் குறிப்பிடத்தக்க மனிதநேயப் படைப்புகளில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது.
சுமார் 8,14,680 அமெரிக்க டாலர் வசூலைப் பெற்ற இப்படத்தின் முக்கியத்துவம் அதன் வணிக வெற்றியைவிட, ஆவணப்பட வடிவத்தின் வழியாக ஒரு தனித்துவமான மனிதச் சூழலை உலக சினிமாவின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்ததில் இருக்கிறது.
மனிதர்களை அவர்களுடைய குறைபாடுகளால் மட்டும் அளவிடும் சமூகப் பார்வைக்கு மாற்றாக, அவர்களுடைய தனித்துவத்தையும் வெளிப்பாட்டுத் திறனையும் கவனிக்கத் தூண்டும் படைப்பாக நினைவில் நிற்கிறது.
ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்ள அவனுடைய மருத்துவ அடையாளத்தைத் தாண்டிப் பார்க்க வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துவதோடு, ஆவணப்படம் என்பது பெரிய சம்பவங்களையும் அதிர்ச்சியூட்டும் நிகழ்வுகளையும் மட்டுமே பதிவு செய்ய வேண்டியதில்லை என்பதையும் நிரூபிக்கிறது.
சில மனிதர்கள் ஒன்றாக அமர்ந்து பேசுவதும், தங்களுக்குள் இருக்கும் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வதும், மற்றவர்களுடன் இணைந்து ஒரு நாளைக் கழிப்பதும்கூட ஆழமான திரைப்பட அனுபவமாக மாற முடியும் என்பதற்கு நிக்கோலா பிலிபேரின் இந்தப் படைப்பு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.
#கீதப்ப்ரியன்கோல்டன்பியர்
#கீதப்ப்ரியன்ஆவணப்படம்