ஃபியார்ட் Fjord 2026

ஒரு குழந்தையை நல்ல முறையில் வளர்ப்பது என்றால் என்ன? பெற்றோரின் மத நம்பிக்கைகளும் குடும்ப ஒழுக்கங்களும் குழந்தைகளின் வாழ்க்கையை எந்த அளவுக்கு வழிநடத்தலாம்? 

ஒரு குடும்பத்தின் தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகளுக்கும், குழந்தைகளின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்க வேண்டிய அரசின் பொறுப்புக்கும் இடையே முரண்பாடு உருவானால், சரி எது, தவறு எது என்பதைத் தீர்மானிப்பது அவ்வளவு எளிதானதா? 

இத்தகைய சிக்கலான கேள்விகளை மையமாகக் கொண்டு உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம்தான் கிறிஸ்டியன் முங்கியூ இயக்கியுள்ள ஃபியார்ட் (Fjord) 4 Months, 3 Weeks and 2 Days என்ற ஒப்பற்ற படைப்பின் இயக்குனர் இவரே. 

ருமேனியா, நார்வே, பிரான்ஸ், டென்மார்க், பின்லாந்து, ஸ்வீடன் ஆகிய ஆறு நாடுகளின் கூட்டுத் தயாரிப்பில் உருவாகியுள்ள இந்த 146 நிமிடத் திரைப்படம், சட்டரீதியான மோதலையும் குடும்ப உறவுகளின் உணர்ச்சிப் போராட்டத்தையும் இணைக்கும் சமூகக் குடும்ப திரைப்படமாகவும் சட்டப் பின்னணியைக் கொண்ட பரபரப்புத் திரைப்படமாகவும் அமைந்துள்ளது.

ஒரு திரைப்படத்தின் வலிமை அது முன்வைக்கும் பிரச்சினையில் மட்டும் இருப்பதில்லை; அந்தப் பிரச்சினைக்கு எளிதான தீர்வை வழங்காமல், பார்வையாளரையும் அதன் சிக்கல்களுக்குள் அழைத்துச் செல்வதில்தான் இருக்கிறது. 

அந்த வகையில், ஃபியார்ட் தனது மையக் கருப்பொருளை ஒருதலைப்பட்சமான தீர்ப்பாக மாற்றாமல் அணுகுகிறது. பழமைவாதக் குடும்பப் பின்னணிக்கும் முற்போக்கான சமூகச் சூழலுக்கும் இடையிலான மதிப்பீட்டு வேறுபாடுகள், குழந்தை வளர்ப்பு குறித்த மாறுபட்ட அணுகுமுறைகள், மத நம்பிக்கைகளின் எல்லைகள், தனிமனித உரிமைகள், அரசின் தலையீடு ஆகிய பல்வேறு அம்சங்களை ஒரே விவாதத்தின் பகுதிகளாக இணைக்கிறது. 

இவை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாத பிரச்சினைகள் அல்ல என்பதையும், ஒரு குடும்பத்தின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை எவ்வாறு சமூகத்தின் பரந்த சட்ட மற்றும் பண்பாட்டுச் சிந்தனைகளுடன் மோதக்கூடும் என்பதையும் திரைப்படத்தின் கருப்பொருள் உணர்த்துகிறது.

இயக்குநர் கிறிஸ்டியன் முங்கியூ, திரைக்கதையையும் தானே எழுதியிருப்பது படத்தின் அணுகுமுறைக்கு முக்கியமான அடித்தளமாக அமைகிறது. 

உண்மைச் சம்பவமான போட்னாரியூ குடும்ப விவகாரத்தால் தூண்டப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டிருந்தாலும், திரைப்படத்தில் அந்தக் குடும்பத்தின் பெயர் மாற்றப்பட்டு கியோர்கியூ குடும்பமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.

 உண்மைச் சம்பவத்தின் பின்னணியைக் கொண்டிருப்பது கதையின் அடிப்படைச் சிக்கலுக்கு ஒரு சமூக யதார்த்தத்தை வழங்குகிறது. 

குறிப்பாக, குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளின் அதிகாரம், பெற்றோரின் உரிமைகள், மதச் சுதந்திரம், கலாசார வேறுபாடுகள் ஆகியவற்றை ஒரே கோணத்தில் அணுக முடியாத வகையில் திரைக்கதை அமைந்துள்ளது. 

இதனால் பார்வையாளர்கள் தங்களுடைய சொந்த நம்பிக்கைகளையும் முன்முடிவுகளையும் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.

மிஹாய் கதாபாத்திரத்தில் செபாஸ்டியன் ஸ்டானும், லிஸ்பெத் கதாபாத்திரத்தில் ரெனாட்டே ரெய்ன்ஸ்வேயும் நடித்துள்ளனர். இருவரும் வெவ்வேறு பண்பாட்டுப் பின்னணிகளைக் கொண்டிருந்தாலும், குடும்பத்தின் மீதான பற்றும் மத நம்பிக்கைகளும் அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருக்கின்றன. 

இத்தகைய கதாபாத்திரங்களை வெறுமனே நல்லவர்கள், கெட்டவர்கள் என்று பிரித்துவிடாமல், அவர்களுடைய நம்பிக்கைகள், மனநிலைகள் மற்றும் முடிவுகளின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு நடிகர்களுக்கு இருக்கிறது. 

இந்த இரு முன்னணி நடிகர்களின் நடிப்பும் திரைப்படத்தின் முக்கியமான பலமாக விமர்சகர்களால் பாராட்டப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, மனிதர்களின் தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகளுக்கும் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் இடையே உருவாகும் மன அழுத்தத்தை உணர்த்துவதில் அவர்களுடைய பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.

மற்றொரு முக்கியமான அம்சம், திரைப்படம் தனது கதாபாத்திரங்களை ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் பிரதிநிதிகளாக மட்டுமே சுருக்கிவிடாமல், தனித்தனி மனிதர்களாக அணுகும் முயற்சியாகும்.

 ஒரு குடும்பத்தின் மத நம்பிக்கைகளைப் புரிந்துகொள்வதும், அந்த நம்பிக்கைகளால் உருவாகக்கூடிய சிக்கல்களை விமர்சன ரீதியாகப் பார்ப்பதும் வெவ்வேறு விஷயங்கள். அதேபோல், குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டிய அமைப்புகளின் நோக்கத்தை ஏற்றுக்கொள்வதும், அவற்றின் செயல்பாடுகளில் தவறுகள் நிகழ வாய்ப்புள்ளதை உணர்வதும் முரண்பட்ட நிலைப்பாடுகள் அல்ல. இத்தகைய நுணுக்கமான வேறுபாடுகளுக்கு இடமளிப்பதன் மூலம் திரைப்படம் தனது விவாதத்தை மேலும் ஆழப்படுத்துகிறது.

திரைப்படத்தின் சட்டப் பின்னணியும் இதன் முக்கியமான சிறப்பம்சங்களில் ஒன்று. சட்டம் என்பது வெறும் விதிமுறைகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; மனிதர்களின் வாழ்க்கையை நேரடியாகப் பாதிக்கும் அதிகார அமைப்பாகவும் இருக்கிறது. 

குறிப்பாக, குழந்தைகளின் நலன் தொடர்பான முடிவுகள் எடுக்கப்படும்போது பெற்றோரின் உரிமைகள், குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு, சமூகத்தின் பொறுப்பு ஆகியவை ஒன்றோடொன்று மோதக்கூடும். 

இந்தச் சிக்கலைச் சட்ட விவாதத்தின் வழியாக அணுகுவது படத்தின் கருப்பொருளுக்கு வலுவான அமைப்பை வழங்குகிறது. அதே நேரத்தில், ஒரு சட்ட நடைமுறையின் பின்னால் இருக்கும் மனிதர்களின் அச்சம், நம்பிக்கை, ஏமாற்றம், எதிர்பார்ப்பு போன்ற உணர்ச்சிகளுக்கும் இடமளிக்கிறது.

நார்வேயின் தொலைதூரப் பகுதியைச் சேர்ந்த சமூகச் சூழல், திரைப்படத்தின் பண்பாட்டுப் பின்னணியை உருவாக்குகிறது.

 ருமேனியாவிலிருந்து வந்த பழமைவாதக் குடும்பத்தின் வாழ்க்கை முறைக்கும், அவர்கள் குடியேறும் இடத்தின் முற்போக்கான சமூகச் சிந்தனைகளுக்கும் இடையே உள்ள வேறுபாடு படத்தின் அடிப்படை முரண்பாட்டை வலுப்படுத்துகிறது.

 இங்கு பண்பாட்டு வேறுபாடு என்பது உணவு, உடை, மொழி போன்ற வெளிப்புற அம்சங்களுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. குழந்தைகளை வளர்ப்பது, மத நம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றுவது, தனிமனித சுதந்திரத்தைப் புரிந்துகொள்வது போன்ற ஆழமான வாழ்க்கை அணுகுமுறைகளிலும் அது வெளிப்படுகிறது. இத்தகைய வேறுபாடுகளைத் திரைப்படம் தனது சமூகப் பின்னணியின் முக்கியமான பகுதியாகக் கொண்டுள்ளது.

ஒளிப்பதிவாளர் டியூடர் விளாடிமிர் பாண்டுருவின் பங்களிப்பும் படத்தின் காட்சியமைப்பில் முக்கிய இடம் பெறுகிறது. நார்வேயின் ஹ்யோருண்ட்ஃப்யோர்டன் பகுதியில் படப்பிடிப்பு நடைபெற்றிருப்பது, திரைப்படத்தின் புவியியல் பின்னணிக்கும் தலைப்புக்கும் இயல்பான தொடர்பை உருவாக்குகிறது.

 படத்தின் தலைப்பான ஃபியார்ட் என்பது மலைகளுக்கு இடையே கடல் நீர் நீண்டுகிடக்கும் இயற்கை நில அமைப்பைக் குறிக்கிறது. 

இத்தகைய நிலப்பரப்பைத் திரைப்படத்தின் உலகமாகத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது அதன் அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. அதேவேளையில், படத்தின் காட்சியமைப்பு வெறும் இயற்கை அழகைக் காட்சிப்படுத்துவதற்கான ஒன்றாக மட்டுமல்லாமல், அதன் சமூக மற்றும் உணர்ச்சிப் பின்னணியுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது.

மிர்சியா ஒல்டியானுவின் படத்தொகுப்பும், காஸ்பர் காவின் இசையமைப்பும் திரைப்படத்தின் தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பில் இடம்பெறுகின்றன. 

146 நிமிடங்கள் நீளமுள்ள திரைப்படத்தில், பல்வேறு சமூக மற்றும் உணர்ச்சிப் பரிமாணங்களை ஒருங்கிணைப்பது முக்கியமான சவாலாகும். படத்தொகுப்பு கதை சொல்லும் ஓட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதிலும், இசை காட்சிகளின் உணர்ச்சித் தன்மையை ஆதரிப்பதிலும் பங்கு வகிக்கின்றன.

 காஸ்பர் காவ் அமைத்துள்ள பின்னணி இசை, தனித்துவமான இசைத்தொகுப்பாகவும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. மொத்தம் 35 நிமிடங்கள் 41 விநாடிகள் நீளமுள்ள இந்த இசைத்தொகுப்பில் தியானம், ஆன்மிகம் மற்றும் உணர்ச்சிப்பூர்வமான இசைக்கூறுகள் இடம்பெற்றுள்ளன.

இந்தத் திரைப்படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம், மத நம்பிக்கைகளையும் சமூகப் பொறுப்புகளையும் எதிரெதிரான கருத்துகளாக மட்டும் அணுகாமல், அவற்றின் நடைமுறைச் சிக்கல்களை ஆராய்வதாகும். 

ஒரு மனிதர் தனது மத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் சரியானது என்று கருதும் செயல், வேறொரு சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக இருக்கலாம். அதேபோல், ஒரு நாட்டின் சட்ட அமைப்பு குழந்தைகளின் நலனுக்காக எடுக்கும் நடவடிக்கை, சம்பந்தப்பட்ட குடும்பத்தினருக்கு அநீதியாகத் தோன்றலாம். 

இந்த இரு நிலைகளுக்கும் இடையில் உண்மையைத் தேடுவது எவ்வளவு கடினமானது என்பதைப் படத்தின் அடிப்படைக் கருத்து உணர்த்துகிறது. இதனால், திரைப்படம் ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தையோ நாட்டையோ குற்றம்சாட்டும் எளிய அணுகுமுறைக்குள் சிக்காமல், பண்பாட்டுப் புரிதல் மற்றும் மனித உரிமைகள் சார்ந்த விரிவான விவாதத்தை முன்வைக்கிறது.

உலகளாவிய திரைப்பட விழாக்களிலும் இந்தப் படத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்க வரவேற்பு கிடைத்துள்ளது. 2026 மே 18 அன்று நடைபெற்ற கான்ஸ் திரைப்பட விழாவில் உலகத் திரையிடல் கண்ட ஃபியார்ட், அங்கு பன்னிரண்டு நிமிடங்கள் நீடித்த எழுந்து நின்ற பாராட்டைப் பெற்றதுடன், உலக சினிமாவின் மிக உயரிய விருதுகளில் ஒன்றான தங்கப்பனை விருதையும் வென்றது. 

இதனுடன் பிரான்சுவா சலே விருது, சர்வதேசத் திரைப்பட விமர்சகர்கள் கூட்டமைப்பின் விருது, கிறிஸ்தவப் பிரிவுகளின் கூட்டமைப்பைச் சேர்ந்த நடுவர் குழுவின் விருது மற்றும் குடியுரிமை விருது ஆகியவற்றையும் பெற்றது. 

இத்தகைய விருதுகள் திரைப்படத்தின் சமூக மற்றும் மனிதநேயப் பார்வைக்கு சர்வதேச அளவில் கிடைத்த அங்கீகாரத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.

விமர்சன ரீதியாகவும் திரைப்படம் பெரும்பாலும் நேர்மறையான வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. ராட்டன் டொமேட்டோஸ் தளத்தில் 156 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 92 சதவீத நேர்மறை மதிப்பீட்டையும், மெட்டாகிரிட்டிக் தளத்தில் 44 விமர்சனங்களின் அடிப்படையில் 100-க்கு 78 மதிப்பெண்களையும் பெற்றுள்ளது.

 நடிப்பின் இயல்புத்தன்மையும் திரைக்கதையின் அறிவார்ந்த அணுகுமுறையும் அதன் முக்கியமான பலங்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 

ஃபியார்ட் திரைப்படத்தின் தனித்துவம், ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்க்கையைச் சுற்றியுள்ள பிரச்சினையைப் பல்வேறு சமூக, பண்பாட்டு, சட்ட மற்றும் மதக் கோணங்களில் அணுகுவதில் இருக்கிறது. 

எளிதான தீர்ப்புகளை வழங்காமல், மனிதர்களின் நம்பிக்கைகளுக்கும் சமூகத்தின் பொறுப்புகளுக்கும் இடையிலான சிக்கலான உறவைப் புரிந்துகொள்ள பார்வையாளரைத் தூண்டுகிறது. 

செபாஸ்டியன் ஸ்டான், ரெனாட்டே ரெய்ன்ஸ்வே ஆகியோரின் நடிப்பும், கிறிஸ்டியன் முங்கியூவின் திரைக்கதை மற்றும் இயக்க அணுகுமுறையும் இணைந்து, ஒரு குடும்ப நாடகத்தை விரிவான மனிதநேய விவாதமாக மாற்றுகின்றன. 

குடும்பம், மதம், குழந்தைகளின் உரிமைகள், கலாசார வேறுபாடுகள் போன்றவற்றை வெறும் கருத்துகளாக அல்லாமல், மனித வாழ்க்கையைப் பாதிக்கும் உண்மையான சிக்கல்களாகப் பார்க்க விரும்புபவர்கள் தவறவிடக்கூடாத திரைப்படம் இது. 

ஒரு பிரச்சினையில் யார் சரி, யார் தவறு என்று உடனடியாக முடிவெடுப்பதற்குப் பதிலாக, அந்த முடிவை எடுப்பதற்கு முன்பு நாம் எத்தனை கோணங்களில் சிந்திக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் அனுபவமாக ஃபியார்ட் அமைகிறது.

====================================
படத்தின் கதை:-

ருமேனியாவைச் சேர்ந்த பொறியாளரான மிஹாய் கியோர்கியூ (செபாஸ்டியன் ஸ்டான்), தனது மனைவி லிஸ்பெத் (ரெனாட்டே ரெய்ன்ஸ்வே) மற்றும் அவர்களுடைய ஐந்து குழந்தைகளுடன் ருமேனியாவிலிருந்து நார்வே நாட்டிற்குக் குடிபெயர்கிறார்.

 லிஸ்பெத் நார்வே நாட்டைச் சேர்ந்தவர் என்பதால், அங்கு அவருடைய குடும்பத்தினர் வசித்து வருகின்றனர். மிஹாயின் பெற்றோர் இறந்துவிட்ட நிலையில், மனைவியின் குடும்பத்தினருக்கு அருகில் வாழ வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலும், புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்திலும் அவர்கள் இந்த இடமாற்றத்தை மேற்கொள்கிறார்கள்.

 மிஹாய் ஒரு பொறியாளராகப் பணியாற்றுபவர். லிஸ்பெத் முதியோர் இல்லத்தில் பணிபுரிகிறார். இருவரும் தீவிரமான சுவிசேஷக் கிறிஸ்தவ நம்பிக்கையைக் கொண்டவர்கள். 

மத நம்பிக்கைகளையும் பழமைவாதக் குடும்ப ஒழுக்கங்களையும் தங்கள் வாழ்க்கையின் அடிப்படையாகக் கருதி வாழ்கிறார்கள்.

அவர்கள் குடியேறும் நார்வேயின் சிறிய, தொலைதூர நகரம் முற்போக்கான சமூகச் சிந்தனைகளைக் கொண்ட பகுதியாக இருக்கிறது. 

அங்கு அவர்களுடைய வீட்டிற்கு அடுத்த வீட்டில் மாட்ஸ் ஹால்பெர்க் (மார்கஸ் டோன்சேத்) தனது குடும்பத்துடன் வசிக்கிறார். 

அவர் அந்தப் பகுதியிலுள்ள பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியராக இருக்கிறார். அவருடைய மனைவி மியா ஹால்பெர்க் (லிசா கார்லெஹெட்) வழக்கறிஞராகப் பணிபுரிகிறார். 

மாட்ஸுக்கு முந்தைய திருமணத்தின் மூலம் பிறந்த மகள் நூரா (ஹென்றிக்கே லுண்ட்-ஓல்சன்) அவர்களுடன் வசிக்கிறாள். 

மேலும், மாட்ஸின் தந்தையான ஆகே என்பவரும் அதே வீட்டில் இருக்கிறார். அவர் மனைவியை இழந்தவர்; உடல் ஊனத்துடனும் வாழ்ந்து வருகிறார்.

புதிய இடத்தில் குடியேறிய கியோர்கியூ குடும்பத்தின் மூத்த குழந்தைகளான எலியா (வனேசா செபன்) மற்றும் இமானுவேல் (ஜொனாதன் சிப்ரியன் பிரெஸ்ஸு) ஆகியோர் அண்டை வீட்டில் வசிக்கும் நூராவுடன் நட்பை ஏற்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். 

அந்த நட்பு நாளடைவில் நெருக்கமாகிறது. எலியாவும் இமானுவேலும் தங்களுடைய கிறிஸ்தவ மத நம்பிக்கைகளை நூராவிடம் எடுத்துச் சொல்லி, அவளையும் அந்த நம்பிக்கையின் பக்கம் ஈர்க்க முயற்சி செய்கிறார்கள். 

ஒருகட்டத்தில் எலியா தண்ணீரின் மீது நடப்பது போன்ற ஒரு நிகழ்வும் இடம்பெறுகிறது. அது நூராவுக்கு எலியாவின் மீது மேலும் ஆர்வத்தையும் நெருக்கத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.

 இருவருக்கும் இடையிலான இந்த நெருக்கம் அதிகரிப்பதை நூராவின் தோழியான எல்சா விரும்புவதில்லை. இதனால் அவளுக்குள் பொறாமை உருவாகிறது.

இவ்வாறு குழந்தைகள் தங்களுக்குள் நட்பை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், பள்ளியில் உடற்கல்வி வகுப்பு நடத்தும் ஆசிரியையான ஃப்ரிடா (லிசா லோவன் காங்ஸ்லி), எலியாவின் உடலில் சில காயங்களையும் தழும்புகளையும் கவனிக்கிறார். 

ஃப்ரிடா பள்ளியில் ஆசிரியையாகப் பணியாற்றுவதோடு மட்டுமல்லாமல், குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புச் சேவையுடனும் தொடர்புடையவராக இருக்கிறார். 

குழந்தைகளின் உடலில் சந்தேகத்திற்குரிய காயங்கள் தென்பட்டால், அது குடும்பத்தில் நிகழும் வன்முறையின் விளைவாக இருக்கலாம் என்று கருதி விசாரிப்பது அவருடைய பொறுப்புகளில் ஒன்றாகும்.

எலியாவின் உடலில் காணப்படும் காயங்களைப் பார்த்ததும், அவள் பெற்றோரால் துன்புறுத்தப்படுகிறாளோ என்ற சந்தேகம் ஃப்ரிடாவுக்கு ஏற்படுகிறது. 

இதனால் அவர் அந்தக் குடும்பத்தைப் பற்றிக் குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புச் சேவையிடம் புகார் அளிக்கிறார். புகாரைத் தொடர்ந்து அதிகாரிகள் கியோர்கியூ குடும்பத்தினரிடம் விசாரணை நடத்தத் தொடங்குகிறார்கள்.

 விசாரணையின்போது மிஹாய் காவல்துறையினரிடம் தனது குழந்தைகளைச் சில சமயங்களில் அடிப்பதாக ஒப்புக்கொள்கிறார்.

 குழந்தைகளை ஒழுக்கமாக வளர்ப்பதற்காகத் தான் அவ்வாறு செய்வதாக அவர் கருதுகிறார். ஆனால், தானும் தனது மனைவியும் குழந்தைகளைத் துன்புறுத்துவதில்லை என்றும், அவர்களைத் தவறாக நடத்துவதில்லை என்றும் உறுதியாக மறுக்கிறார்கள்.

இருப்பினும், மிஹாயின் வாக்குமூலமும், எலியா மற்றும் இமானுவேல் ஆகிய குழந்தைகளிடம் அதிகாரிகள் பெற்ற தகவல்களும் குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறைக்கு வருத்தத்தையும் கோபத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன. 

இதன் விளைவாக, விசாரணை முடியும் வரையில் குழந்தைகளைப் பெற்றோரிடமிருந்து பிரித்து வைக்க அதிகாரிகள் முடிவு செய்கிறார்கள்.

 அதன்படி, எலியாவும் இமானுவேலும் அவர்களுடைய வீட்டிலிருந்து அழைத்துச் செல்லப்பட்டு வெவ்வேறு வளர்ப்புக் குடும்பங்களின் பராமரிப்பில் ஒப்படைக்கப்படுகிறார்கள்.

 பெற்றோரின் வீட்டிலிருந்து குழந்தைகள் பிரிக்கப்பட்டதால், மிஹாயும் லிஸ்பெத்தும் பெரும் அதிர்ச்சிக்கும் வேதனைக்கும் ஆளாகிறார்கள். குழந்தைகள் மீதான துன்புறுத்தல் தொடர்பாகத் தனியாகக் குற்றவியல் விசாரணையும் தொடங்கப்படுகிறது.

தங்களுடைய குழந்தைகளைப் பிரித்ததற்குப் பின்னால் மதரீதியான பாகுபாடு இருப்பதாக மிஹாயும் லிஸ்பெத்தும் சந்தேகிக்கிறார்கள்.

 தாங்கள் தீவிரமான கிறிஸ்தவ நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர்கள் என்பதாலும், ருமேனியப் பின்னணியையும் பழமைவாதக் குடும்பப் பழக்கவழக்கங்களையும் பின்பற்றுகிறவர்கள் என்பதாலும் அதிகாரிகள் தங்களைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்று அவர்கள் கருதுகிறார்கள். 

இதனால், தங்களுடைய தேவாலயத்தின் மூலம் பரிந்துரைக்கப்பட்ட ஒரு வழக்கறிஞரை அணுகி உதவி கோருகிறார்கள்.

ஆனால், அந்த வழக்கறிஞர் குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறை அதிகாரிகளைச் சந்தித்துப் பேசிய பிறகு, இந்த வழக்கில் தொடர்ந்து பணியாற்ற விரும்பவில்லை என்று தெரிவிக்கிறார்.

 குறிப்பாக, மிஹாயுடன் இணைந்து செயல்படுவது மிகவும் கடினமாக இருப்பதாக அவர் கருதுகிறார். இதனால், கியோர்கியூ தம்பதியினருக்கு சட்டரீதியான உதவி கிடைப்பதில் மேலும் சிக்கல் ஏற்படுகிறது.

இந்தச் சூழலில், லிஸ்பெத் தனது அண்டை வீட்டுக்காரரான மியாவை அணுகுகிறார். மியா ஒரு வழக்கறிஞர் என்பதால், தங்களுடைய குழந்தைகளை மீட்டுத் தருவதற்கான வழக்கில் உதவுமாறு அவரிடம் கோருகிறார்.

 முதலில் இந்த விவகாரத்தைப் பற்றி அறிந்துகொள்ளும் மியா, குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறையிடம் புகார் அளித்த ஃப்ரிடாவைச் சந்தித்துப் பேசுகிறார்.

 ஃப்ரிடா ஏன் புகார் அளித்தார், எலியாவின் உடலில் காணப்பட்ட காயங்களை எவ்வாறு புரிந்துகொண்டார், குழந்தைகளிடம் என்ன தகவல்களைப் பெற்றார் என்பதையெல்லாம் தெரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்கிறார்.

அப்போது, இந்த விவகாரத்தில் மொழிப் பிரச்சினை முக்கியமான காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்று மியாவுக்குத் தோன்றுகிறது. 

எலியாவும் இமானுவேலும் பேசும் மொழிக்கும், அவர்களிடம் விசாரணை நடத்தியவர்கள் புரிந்துகொள்ளும் மொழிக்கும் இடையே வேறுபாடு இருப்பதால், குழந்தைகள் கூறிய தகவல்கள் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருக்க வாய்ப்புள்ளதாக அவர் கருதுகிறார்.

  குழந்தைகள் உண்மையில் என்ன கூறினார்கள் என்பதற்கும், அதை அதிகாரிகள் எவ்வாறு எடுத்துக்கொண்டார்கள் என்பதற்கும் இடையே தவறான புரிதல் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்ற சந்தேகம் மியாவுக்கு உருவாகிறது.

மேலும், ஃப்ரிடா இந்தக் குடும்பத்தைப் பற்றி ஏற்கெனவே ஒருமுறை குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறையிடம் புகார் அளித்திருப்பதாகவும் தெரிவிக்கிறார். 

கியோர்கியூ குடும்பத்தின் இளைய மகளான ஜூடித், தனது வகுப்பில் படிக்கும் ஓரினச்சேர்க்கை கொண்ட ஒரு பெண் தோழியிடம், அவளுடைய பாலியல் விருப்பம் கடவுளின் விருப்பத்திற்கு எதிரானது என்று கூறியிருக்கிறாள். 

இந்தச் சம்பவத்தை அறிந்த ஃப்ரிடா, அதுவும் குழந்தைகளின் நலனுக்கும் குடும்பத்தின் மத நம்பிக்கைகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டைக் காட்டுவதாகக் கருதி முன்பே புகார் அளித்திருந்தார்.

இதனால், இந்தக் குடும்பத்தைப் பற்றிய புகார் என்பது எலியாவின் உடலில் காணப்பட்ட காயங்களுடன் மட்டும் தொடர்புடையதல்ல என்பதும், அவர்களுடைய மத நம்பிக்கைகள் மற்றும் குழந்தைகளின் சமூகச் சூழல் தொடர்பான பிரச்சினைகளும் ஏற்கெனவே அதிகாரிகளின் கவனத்திற்கு வந்திருந்தன என்பதும் மியாவுக்குப் புரிகிறது.

 இருப்பினும், மொழிப் பிரச்சினை காரணமாக விசாரணையில் தவறான புரிதல்கள் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்ற தனது சந்தேகத்தின் அடிப்படையில், மியா கியோர்கியூ குடும்பத்தின் வழக்கை ஏற்றுக்கொள்ள முடிவு செய்கிறார்.

இதற்கிடையில், குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறையின் விசாரணை மிகவும் மெதுவாக நடைபெறுகிறது. குழந்தைகள் எப்போது தங்களிடம் திரும்பி வருவார்கள் என்பது தெரியாமல் மிஹாயும் லிஸ்பெத்தும் தவிக்கிறார்கள்.

 அதிகாரிகளின் தாமதத்தால் விரக்தியடைந்த மிஹாய், இந்தப் பிரச்சினையை நார்வேயின் உள்ளூர் நிர்வாக எல்லைக்குள் மட்டும் வைத்திருக்காமல், சர்வதேச அளவில் எடுத்துச் செல்ல முயற்சி செய்கிறார்.

இதற்காக அவர் ருமேனியத் தூதரகத்தைத் தொடர்புகொள்கிறார். அதோடு, பழமைவாதக் கிறிஸ்தவ அமைப்புகளிடமும் உதவி கோருகிறார்.

 இதன் விளைவாக, கியோர்கியூ குடும்பத்தின் குழந்தைகள் பெற்றோரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்ட விவகாரம் சர்வதேச அளவில் கவனத்தைப் பெறத் தொடங்குகிறது.

 குழந்தைகளை மீண்டும் பெற்றோருடன் சேர்க்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் ஒரு சர்வதேசப் பிரச்சாரமும் முன்னெடுக்கப்படுகிறது. இதனால், ஒரு குடும்பத்திற்குள் நிகழ்ந்த பிரச்சினை பல்வேறு நாடுகளையும் மத அமைப்புகளையும் சேர்ந்தவர்களின் கவனத்திற்குச் செல்கிறது.

குழந்தைகள் வளர்ப்புக் குடும்பங்களில் தங்க வைக்கப்பட்டிருக்கும் காலத்தில், நூரா எலியாவுடன் கொண்டிருந்த நட்பைத் தொடர்ந்து பாதுகாக்க முயற்சி செய்கிறாள். 

பெற்றோரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருக்கும் எலியாவைத் தொடர்புகொள்வதற்காக அவள் ரகசியமாக ஒரு கைப்பேசியை அவளிடம் கொடுக்கிறாள். 

இதன் மூலம் இருவரும் மற்றவர்களுக்குத் தெரியாமல் தொடர்பில் இருக்க முடிகிறது. அதுமட்டுமல்லாமல், நூரா ரகசியமாக வளர்ப்புக் குடும்பத்தில் தங்க வைக்கப்பட்டிருக்கும் எலியாவையும் இமானுவேலையும் நேரில் சென்று சந்திக்கிறாள். 

அவர்களுடைய குடும்பம் சிதறிப்போன நிலையிலும், அவர்களுடனான தனது நட்பைத் துண்டித்துக்கொள்ள அவள் விரும்பவில்லை.

இதற்கிடையில், குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறையின் இறுதி விசாரணைக் கூட்டம் நடைபெறுகிறது. இந்தக் கூட்டத்தில் கியோர்கியூ குடும்பத்தின் சார்பாக மியா வாதாடுகிறார். 

எலியாவின் உடலில் காணப்பட்ட காயங்கள் பெற்றோரின் தாக்குதலால் மட்டுமே ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதற்கு உறுதியான ஆதாரம் இல்லை என்பதை நிரூபிக்க அவர் முயற்சி செய்கிறார்.

குழந்தைகளுக்குள் ஏற்பட்ட சண்டையின் காரணமாகக் காயங்கள் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்றும், பள்ளியில் நடைபெற்ற உடற்கல்வி வகுப்பின்போது அவர்கள் மல்யுத்தம் போன்ற உடல் சார்ந்த விளையாட்டுகளில் ஈடுபட்டதால் காயங்கள் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். 

எனவே, எலியாவின் உடலில் காயங்கள் இருந்தன என்பதற்காக அவளுடைய பெற்றோர்தான் அவற்றை ஏற்படுத்தினார்கள் என்று முடிவுக்கு வந்துவிட முடியாது என்பது மியாவின் வாதமாக இருக்கிறது.

ஆனால், குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறையின் சார்பில் ஆஜராகும் வழக்கறிஞர், மிஹாயின் மத நம்பிக்கைகளையும் ருமேனியக் கலாசாரப் பின்னணியையும் கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறார்.

 குறிப்பாக, மிஹாய் ஒரு தீவிரமான மத நம்பிக்கையைக் கொண்டவர் என்பதால், குழந்தைகளை அடிப்பதை ஒழுக்கத்தைக் கற்பிக்கும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க வழிமுறையாக அவர் கருதுகிறாரா என்று கேள்வி எழுப்புகிறார். 

மேலும், ருமேனியக் கலாசாரத்தில் உடல் ரீதியான தண்டனை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் பழக்கமாக இருக்கலாம் என்பதற்காக, அதனை குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கான சரியான முறையாகக் கருத முடியுமா என்றும் விவாதம் எழுகிறது.

இவ்வாறு இருதரப்பினரின் வாதங்களையும் கேட்டறிந்த நீதித்துறை குழு, குழந்தைகளைப் பெற்றோரிடம் நிபந்தனையுடன் திருப்பி ஒப்படைக்க முடிவு செய்கிறது.

 அதன்படி, எலியாவும் இமானுவேலும் கியோர்கியூ குடும்பத்திடம் திரும்பிச் செல்ல அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். ஆனால், இந்த முடிவு முழுமையான விடுதலையாக அமையவில்லை.

 குழந்தைகள் மீதான துன்புறுத்தல் தொடர்பான குற்றவியல் வழக்கில் தீர்ப்பு வெளியாகும் வரையில், சில நிபந்தனைகளின் அடிப்படையிலேயே அவர்கள் பெற்றோருடன் இருக்க முடியும்.

இதற்குப் பிறகு, மியா கியோர்கியூ குடும்பத்தினரிடம் தங்களுடைய குற்றவியல் வழக்கிலும் தொடர்ந்து சட்ட உதவி வழங்க முடியாது என்று தெரிவிக்கிறார். 

குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறையின் விசாரணையில் அவர்களுக்கு ஆதரவாக வாதாடியிருந்தாலும், அடுத்த கட்டமாக நடைபெறவிருக்கும் குற்றவியல் விசாரணையில் அவர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த அவர் மறுக்கிறார். இதனால், மிஹாயும் லிஸ்பெத்தும் மீண்டும் ஒரு நிச்சயமற்ற சூழ்நிலைக்குள் தள்ளப்படுகிறார்கள்.

குழந்தைகள் மீண்டும் தங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தாலும், குற்றவியல் வழக்கின் முடிவு தங்களுக்கு எதிராக அமையலாம் என்ற அச்சம் மிஹாயை ஆட்கொள்கிறது. 

அப்படி நடந்தால், தங்களுடைய குழந்தைகளை நிரந்தரமாக இழக்க நேரிடலாம் என்று அவர் பயப்படுகிறார். இதற்கிடையில், எலியாவுக்கும் நூராவுக்கும் இடையிலான நெருக்கத்தையும் மிஹாய் கவனிக்கத் தொடங்குகிறார். 

இருவருக்கும் இடையே சாதாரண நட்பைத் தாண்டிய காதல் ஈர்ப்பு உருவாகியிருக்கலாம் என்று அவர் சந்தேகிக்கிறார்.

மிஹாய் தீவிரமான பழமைவாத மத நம்பிக்கைகளைக் கொண்டவர் என்பதால், இந்த உறவு அவருக்கு மிகுந்த அதிருப்தியை ஏற்படுத்துகிறது.

 குறிப்பாக, எலியாவுக்கும் நூராவுக்கும் இடையே ஒரே பாலின ஈர்ப்பு இருக்கலாம் என்ற எண்ணத்தையே அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.

 ஏற்கெனவே குழந்தைகள் நலப் பாதுகாப்புத் துறையுடனும் குற்றவியல் விசாரணையுடனும் போராடிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில், தனது மகளின் இந்த நெருக்கமும் அவருக்குப் புதிய மனக்கலக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இறுதியில், நார்வேயில் தொடர்ந்து தங்கியிருந்தால் தங்களுடைய குழந்தைகளை மீண்டும் இழக்க நேரிடும் என்ற அச்சம் மிஹாயிடம் வலுப்பெறுகிறது. 

குற்றவியல் வழக்கில் தண்டனை கிடைத்துவிடுமோ என்ற பயமும், குடும்பத்தின் எதிர்காலம் என்னவாகும் என்ற நிச்சயமற்ற நிலையும் அவரை ஒரு முடிவுக்கு இட்டுச் செல்கின்றன.

 இதனால், இனியும் நார்வேயில் தங்கியிருக்க வேண்டாம் என்று தீர்மானிக்கும் மிஹாய், தனது மனைவி லிஸ்பெத் மற்றும் ஐந்து குழந்தைகளையும் அழைத்துக்கொண்டு டென்மார்க் நாட்டிற்குத் தப்பிச் செல்ல முடிவு செய்கிறார்.

குடும்பத்தினர் நார்வேயை விட்டு வெளியேறுவதற்காகப் படகுப் பயணத்தை மேற்கொள்கிறார்கள். இந்தச் செய்தியை அறிந்த நூரா, எலியாவை மீண்டும் ஒருமுறை சந்தித்து விடைபெற வேண்டும் என்று விரும்புகிறாள். 

ஆனால், எலியா ஏற்கெனவே தன்னிடம் வைத்திருக்கும் கைப்பேசியின் இருப்பிடத்தைக் கண்காணித்து, அவர்கள் எங்கே செல்கிறார்கள் என்பதைக் கண்டுபிடிக்கிறாள். உடனே அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து விரைகிறாள்.

நூரா அவர்கள் சென்றடைந்த படகுத்துறைக்கு வரும்போது, கியோர்கியூ குடும்பத்தினர் ஏற்கெனவே படகில் ஏறி பயணத்தைத் தொடங்கிவிட்டிருக்கிறார்கள். 

அவள் அங்கு வந்து சேரும் நேரத்தில், அவர்கள் பயணித்த படகு கரையிலிருந்து விலகிச் சென்றுவிட்டது. எலியாவைச் சந்தித்து விடைபெற வேண்டும் என்ற அவளுடைய முயற்சி தோல்வியடைகிறது.

படகு அவளை விட்டுத் தொலைவில் சென்றுகொண்டிருக்க, நூரா அதனை நோக்கி ஓடுகிறாள். அப்போது அவளுக்கு ஒரு அதிசயமான அனுபவம் ஏற்படுகிறது. 

அவள் தண்ணீரின் மீது நடப்பதை உணர்கிறாள். இதுவரை எலியா தண்ணீரின் மீது நடப்பது போன்ற நிகழ்வை நூரா பார்த்திருந்த நிலையில், இப்போது அவளே தண்ணீரின் மீது நடப்பதை உணர்கிறாள். இதனுடன் திரைப்படம் நிறைவடைகிறது.

இயக்குநர் கிறிஸ்டியன் முங்கியூ சொல்ல வருவது இதுதான்: நம்பிக்கை என்பது மதம் கற்றுக்கொடுக்கும் ஒன்றாகவோ, அறிவால் நிரூபிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகவோ மட்டும் இருப்பதில்லை; அது ஒருவரிடமிருந்து இன்னொருவருக்குக் கடத்தப்படக்கூடிய மனித அனுபவம்.

எலியா முதலில் தண்ணீரில் நடப்பதைப் போன்ற அனுபவத்தை நூராவுக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறாள். இறுதியில் நூராவும் அதையே செய்கிறாள். இதன் மூலம் எலியாவின் நம்பிக்கையை நூரா தனக்குள் ஏற்றுக்கொண்டிருப்பதைக் காட்டுகிறார் இயக்குநர். இது உண்மையான அற்புதமா, அல்லது நம்பிக்கையால் உருவாகும் மனநிலை சார்ந்த அனுபவமா என்பதை அவர் திட்டமிட்டே தீர்மானிக்காமல் விடுகிறார்.

பெரியவர்கள் மதம், கலாசாரம், சட்டம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மனிதர்களைப் பிரித்துப் பார்க்கிறார்கள். ஆனால் குழந்தைகள் அத்தகைய எல்லைகளைக் கடந்து ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொள்கிறார்கள். அந்தப் புரிதலையும் நம்பிக்கையையும் அதிகார அமைப்புகளால் எளிதில் அழித்துவிட முடியாது என்பதையே தண்ணீரில் நடக்கும் இறுதிக் காட்சியின் வழியாக முங்கியூ உணர்த்துகிறார்.

 ஒருவரை நம்மிடமிருந்து பிரித்துவிடலாம்; ஆனால் அவர் நமக்குள் விதைத்த நம்பிக்கையையும் அன்பையும் பிரித்துவிட முடியாது என்பதுதான் இந்த முடிவின் மையப் பொருள்.

#கீதப்ப்ரியன்கோல்டன்பாம்
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

குறிச்சொற்கள் வைத்து தேடிப்படிக்க

சமூகம் (383) தமிழ் சினிமா (261) உலக சினிமாபார்வை (259) ஆஸ்கர் (213) கமல்ஹாசன் (130) மலையாளம் (89) சென்னை (82) கட்டிடக்கலை (80) கட்டுமானம் (73) ஹேராம் (54) வாஸ்து (47) கே.பாலசந்தர் (46) கலை (45) இசைஞானி (44) உலக சினிமா (43) ஆன்மீகம் (39) ஃப்ராடு (33) சினிமா (33) தமிழ்சினிமா (26) ஓவியம் (22) விமர்சனம் (22) மனையடி சாஸ்திரம் (21) உலக சினிமா பார்வை (18) இலக்கியம் (17) இசை (15) சினிமா விமர்சனம் (15) மோகன்லால் (15) அஞ்சலி (13) திரைப்படம் (12) ரஜினிகாந்த் (12) அரசியல் (11) ஒளிப்பதிவு (11) கோயன் பிரதர்ஸ் (10) பாலிவுட் (10) மோசடி (10) விருமாண்டி (10) சுஜாதா (9) இந்தியா (8) எம்ஜியார் (8) சத்யஜித் ரே (8) சரிதா (8) சுகுமாரன் (8) பாலு மகேந்திரா (8) மகாநதி (8) ஸ்ரீவித்யா (8) அயல் சினிமா (7) உலகசினிமா பார்வை (7) சிவாஜி கணேசன் (7) சீன வாஸ்து (7) ஆக்கம் (6) நடிப்பு (6) நட்பு (6) நூல் அறிமுகம் (6) மதுரை (6) அமீரகம் (5) கவிஞர் கண்ணதாசன் (5) சிபி மலயில் (5) திலகன் (5) தேவர் மகன் (5) நகைச்சுவை (5) பாரதிராஜா (5) மம்மூட்டி (5) மோகன் லால் (5) மோடி (5) இனப்படுகொலை (4) இளையராஜா (4) ஐவி சஸி (4) சுஹாசினி (4) ஜெயலலிதா (4) டார்க் ஹ்யூமர் (4) தமிழ் (4) நகர வடிவமைப்பு (4) நடிகர் திலகம் (4) நடைபயிற்சி (4) நவாஸுதீன் சித்திக்கி (4) பத்மராஜன் (4) பப்பேட்டா (4) பம்மல் (4) பரதன் (4) பரத்கோபி (4) பெங்காலி சினிமா (4) மீரா நாயர் (4) லாரி பேக்கர் (4) விருட்ச சாஸ்திரம் (4) ஆரோக்கியம் (3) எழுத்தாளர் (3) எழுத்தாளர் சுஜாதா (3) கவிதாலயா (3) சரத்பாபு (3) சிவகுமார் (3) ஜெயராம் (3) தாஸேட்டா (3) திருநீர்மலை (3) திரைவிமர்சனம் (3) துபாய் (3) தெலுங்கு சினிமா (3) நாயகன் (3) நெடுமுடிவேணு (3) பாரதியார் (3) புத்தக விமர்சனம் (3) மம்முட்டி (3) மரண தண்டனை (3) மலேசியா வாசுதேவன் (3) யேசுதாஸ் (3) ராஜேஷ் கண்ணா (3) லோஹிததாஸ் (3) வாகனம் (3) ஷோபா (3) ஸ்ரீதர் (3) ஸ்ரீதேவி (3) ஃப்ரென்சு சினிமா (2) அம்மா (2) ஆஸ்திரிய சினிமா (2) இனவெறி (2) இரானிய சினிமா (2) உலகம் (2) எம் எஸ் வி (2) ஏ.பி.நாகராஜன் (2) சத்யன் அந்திக்காடு (2) சமூக சேவை (2) சிந்தனை (2) சிறுகதை (2) சேரன் (2) ஜி.நாகராஜன் (2) ஜெயசூர்யா (2) ஜெயன் (2) டார்க்ஹ்யூமர் (2) திரை விமர்சனம் (2) தெலுங்கு (2) நாகராஜ் மஞ்சுளே (2) நிலம் (2) நுவார் (2) பக்தி இலக்கியம் (2) பாலகுமாரன் (2) பிஜேபி (2) பெட்ரோல் (2) மகாகவி (2) மகேந்திரன் (2) மதுவிலக்கு (2) ராஜா ரவிவர்மா (2) ராஜ்கபூர் (2) ரித்விக் கட்டக் (2) ருத்ரையா (2) ரோமன் பொலன்ஸ்கி (2) லதா மங்கேஷ்கர் (2) லோஹி (2) விஜயகாந்த் (2) விஜய்காந்த் (2) வித்யாசாகர் (2) வைரமுத்து (2) ஷோபனா (2) ஹிந்தி (2) ஹெல்மெட் (2) ஹேமமாலினி (2) A.K.லோஹிததாஸ் (1) ஆஸ்திரேலிய சினிமா (1) இன அழிப்பு (1) இன்ஸெஸ்ட் (1) இயக்குனர் சிகரம் (1) இஸரேலிய சினிமா (1) இஸ்ரேல் (1) எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி (1) எஸ்.எஸ்.வாசன் (1) எஸ்.பி.முத்துராமன் (1) ஏ.வின்செண்ட் (1) கங்கை அமரன் (1) கட்டுமானக்கலை (1) கட்டுரை (1) கதை (1) கம்யூனிஸ்ட் (1) கலை இயக்கம் (1) கே.ஜே.ஜேசுதாஸ் (1) கௌரவக் கொலை (1) க்வெண்டின் (1) சங்கராடி (1) சசி கபூர் (1) சந்தோஷ் சிவன் (1) சரிதா தேவி (1) சஷி கபூர் (1) சாதிவெறி (1) சாய்பு (1) சி.சு.செல்லப்பா (1) சிக்கனம் (1) சிரிப்பு (1) சிறுவர் சினிமா (1) சில்க் (1) சில்ஹவுட் (1) சிவாஜி (1) சீமா பிஸ்வாஸ் (1) ஜானகி (1) ஜிகிலோ (1) ஜீனத் அமன் (1) ஜூஹிசாவ்லா (1) ஜெஃப்ரி ரஷ் (1) ஜெயபாரதி (1) ஜெயப்ரதா (1) ஜேவியர் பர்டம் (1) டாக்மி 95 (1) டார்க் காமெடி (1) தஞ்சை பெரிய கோவில் (1) தண்டனை (1) துருக்கி சினிமா (1) தூக்கு தண்டனை (1) தெரு நாய் (1) நடிகர் நாசர் (1) நன்றி (1) நவீன இலக்கியம் (1) நாஜி (1) நார்வே சினிமா (1) நியோ நுவார் (1) நீதி (1) ப.சிங்காரம் (1) பஞ்சு அருணாச்சலம் (1) படுகொலை (1) பதேர் பாஞ்சாலி (1) பரதம் (1) பல்லாவரம் சந்தை (1) பான் நலின் (1) பாஸ்கர குரூப்பு (1) பாஸ்போர்ட் (1) பிசி ஸ்ரீராம் (1) பிஜு மேனன் (1) பீடோஃபீல் (1) புலமைப்பித்தன் (1) பூ அறிவோம் (1) பூஜா பட் (1) பூர்ணம் விஸ்வநாதன் (1) பூலான் தேவி (1) பெல்ஜிய சினிமா (1) பேசும்படம் (1) பேட்டி (1) பேரழிவு (1) போபால் (1) போர்வெல் மரணம் (1) போலந்து சினிமா (1) போலீஸ் (1) மக்கள் உயிர் (1) மஞ்சுளா (1) மன ஊனம் (1) மனமுறிவு (1) மரகதமணி (1) மராத்திய சினிமா (1) மருதகாசி (1) மருதம் (1) மறுமணம் (1) மிருகவதை (1) முகநூல் (1) மெயின் ஸ்ட்ரீம் சினிமா (1) மோனிகா பெலுச்சி (1) மௌசமி சேட்டர்ஜி (1) யூதர்கள் (1) ரகுவரன் (1) ரவீந்திரன் மாஷே (1) ராகுல் (1) ராகுல் போஸ் (1) ராஜாரவிவர்மா (1) ராஜீவ் (1) ராஜ்கிரண் (1) ராமச்சந்திர பாபு (1) ராவுத்தர் (1) ராஹுல் போஸ் (1) ரிச்சர்ட் அட்டன்போரோ (1) ரிதுபர்ன கோஷ் (1) ரிஷிகபூர் (1) ருமானியா (1) ரோமன் பொலஸ்கி (1) ரோமுலஸ் விட்டேகர் (1) லஞ்சம். (1) லாக்டவுன் (1) லூயி.ஐ.கான் (1) லூயிகான் (1) லைசென்ஸ்ராஜ் (1) வாணிஜெயராம் (1) வி.குமார் (1) விசாகப்பட்டினம் (1) விடுமுறை (1) விபத்து (1) விமான விபத்து (1) விம் வாண்டர்ஸ் (1) வீ.ஆர்.கிருஷ்ணயர் (1) வூடி ஹாரல்சன் (1) வேணு (1) வைக்கம் முகமது பஷீர் (1) ஷாஜி கருண் (1) ஷார்ஜா (1) ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் (1) ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பெர்க் (1) ஸ்ரீப்ரியா (1) ஹிட்லர் (1) ஹேமா சவுத்ரி (1)